Bewust single

quote:

Op woensdag 24 maart 2010 19:56 schreef VonHinten het volgende:

[..]

Ik heb het over de eerste periode, als alles nog mogelijk is. Ik zie weinig mensen een potentieel geweldige partner voor langere periode bij voorbaat uitsluiten op een moment dat ze ook nog es halsoverkop verliefd op hem/haar zijn. Zou ik ook buitengewoon stom vinden eigenlijk.

Er zijn vaak praktische redenen om niet in je eigen verliefdheid te springen.

quote:

Op woensdag 24 maart 2010 20:05 schreef Papierversnipperaar het volgende:

[..]

Er zijn vaak praktische redenen om niet in je eigen verliefdheid te springen.

Tuurlijk, maar die zijn er niet altijd. En over díe momenten hebben we het hier. Dat er dus wel vanalles mogelijk is, maar het bij voorbaat uitgesloten wordt vanwege allerlei zaken die men op toekomstig relatiemateriaal gaat projecteren.

quote:

Op woensdag 24 maart 2010 20:10 schreef VonHinten het volgende:

[..]

Tuurlijk, maar die zijn er niet altijd. En over díe momenten hebben we het hier. Dat er dus wel vanalles mogelijk is, maar het bij voorbaat uitgesloten wordt vanwege allerlei zaken die men op toekomstig relatiemateriaal gaat projecteren.

Het kan. Ook als je verliefd bent. Maar de in dit topic aangehaalde reden; "ik denk dat een toekomstige partner niet met mijn issues kan omgaan" vind ik zelfbedrog.

quote:

Op woensdag 24 maart 2010 20:04 schreef Papierversnipperaar het volgende:

[..]

Je hebt gelijk! Als je verliefd word op je minderjarige buurmeisje moet je daar onmiddellijk aan toegeven!

Als je in iedereen een minderjarig buurmeisje ziet, vooral niet doen natuurlijk.

quote:

Op woensdag 24 maart 2010 16:05 schreef -Trinity- het volgende:

[..]

Ok, en maakt dat jou gelukkiger dan wanneer je jezelf wel zou toestaan om soms geen controle te hebben over je gevoelens?

Jep. Ik vind het fijn om daar in te kunnen kiezen. Ik word anders toch altijd verliefd op figuren waar vervolgens geen zinnige relatie mee vol te houden is en/of bezet zijn, en daar word ik echt niet blij van.
Wat overigens niet wil zeggen dat ik nu verbitterd zit te wezen en geen vertrouwen heb in mannen of relaties, maar ik heb gewoon geen zin in weer die ellende en heb op deze manier heel veel energie over om te stoppen in andere belangrijke dingen (waar ik sowieso gelukkig van wordt)

quote:

Op woensdag 24 maart 2010 20:27 schreef diginoob2 het volgende:
Jep. Ik vind het fijn om daar in te kunnen kiezen. Ik word anders toch altijd verliefd op figuren waar vervolgens geen zinnige relatie mee vol te houden is en/of bezet zijn, en daar word ik echt niet blij van.
Wat overigens niet wil zeggen dat ik nu verbitterd zit te wezen en geen vertrouwen heb in mannen of relaties, maar ik heb gewoon geen zin in weer die ellende en heb op deze manier heel veel energie over om te stoppen in andere belangrijke dingen (waar ik sowieso gelukkig van wordt)

Je valt dus nooit op mannen waarvan je denkt dat er wel een langdurige relatie mee vol te houden is? Dat lijkt me nogal lastig. Maar dan zou ik hetzelfde doen als jij natuurlijk, hoewel ik niet al mijn gevoelens onder controle zou hebben als jij zegt te kunnen.

quote:

Op donderdag 18 maart 2010 18:25 schreef Biermeisje het volgende:
In een ander topic had ik al een aanzet gegeven, maar ik wil toch graag wat meer te weten komen over het bewuste singleschap. Dan bedoel ik, echt bewust geen relaties meer aan gaan om welke reden dan ook.

..

Kortom: ik vroeg me af of er op Fok! mensen zijn die bewust hebben gekozen om single te zijn en waarom dat zo is en hoe ze naar de toekomst kijken.

Het is best een moeilijk onderwerp. Niet om wat wel of niet de status quo is, maar omdat het gaat over een besluit vanuit het "hoofd" (of bewust, of rationeel) over situaties onder invloed van het "hart" (of onderbewust, of emotioneel). Jij en ik waren het erover eens dat dat een dergelijk besluit niet altijd zo maar 1 2 3 in je gedrag opgaat. Daar komt bij: vaak past onze persoonlijkheid weliswaar in één leidend psychologisch profiel, (mits geen uitval van faciliteiten) maar we doorlopen een aaneenschakeling van momentopnames binnen de grenzen van onze cognitieve verbindingen. In zo'n momentopname maken we wel of niet dit besluit, en onder een andere momentopname sta je er mogelijk niet zo sterk meer achter.

Onder bewust single verstaan we dan ook vooral de intentie om single te blijven. Of en hoe lang dat wel of niet lukt verschilt per persoon. We zijn immers niet allemaal uit hetzelfde hout gesneden, en we hebben niet allemaal dezelfde behoeften. Wat dat betreft lach ik hartelijk om de paar reacties in dit topic die wel even hun eigen behoefte/ervaring op je projecteren.

Laten we echter eerlijk wezen: zelfs als je keer op keer nee tegen relatie-kansen zegt, is dat nog altijd geen indicator of je dat de eerstvolgende keer ook doet. Er is gewoonweg geen manier om alle mogelijke factoren uit te sluiten, we kunnen niet beweren ze allemaal in te zien en te bevatten zonder dat je alles en iedereen meegemaakt hebt in alle situaties die je doorgaat zolang je jezelf bewust single acht. Zo werkt absolute zekerheid. Dit is eerder gezegd. Het verleden is nooit een garantie voor de toekomst, zelfs niet bij voor ons zeer elementaire waarheden, zoals het opkomen van de zon.

Dat is hoe ik naar de essentie van het concept kijk. Doe ermee wat je wilt.

Ik ben bewust single, binnen de lijnen van bovengenoemde beperkingen. De 30 komt al aardig in de buurt. Zoals ik er nu over denk wil ik geen kinderen, en vullen mijn ondernemingen, muziek, filosofie, sport en mijn beste vrienden (zowel dames als heren platonisch) mijn toekomstvisie. Ik heb mijn leven lang geen behoefte aan een daadwerkelijk serieuze en bindende relatie gehad. Maar inmiddels weet ik dat bewust single voor mij niet betekent wat het voor anderen doorgaans impliceert (een keuze). Met verliefdheid en met mijn muze is me duidelijk geworden dat ik toch echt open sta voor concessies op mijn relevante vrijheden. Romantische passie en de veel langer durende emotionele verbintenis en zandloperfiguur+cupmaat maken vanzelfsprekend factoren in mij los die niet spelen gedurende het meestal geldende besluit, waardoor mijn standaard nee wel eens plaats kan maken voor iets anders.

Het lijkt zo vaak een keuze tussen het heft in eigen handen nemen, of het leven me laten overkomen.
- Het punt is: liefde plan ik niet in en sluit ik niet uit; het overkomt me of niet.
- De vraag is: wat heb ik er wel en niet voor over?
- De grap is: dat moet telkens maar weer opnieuw blijken.

Dit alles betekent dat ik als single gelukkig oud kan worden, maar niet of ik dat ook daadwerkelijk als single ga doen. Ik zie het achterliggende idee daarom niet als keuze, maar als rationele voorkeur, en ik denk dat bewustwording daarvan het hele concept wat minder moeilijk te bevatten maakt.

[ Bericht 0% gewijzigd door Gaurav op 08-04-2010 02:25:59 ]

Dubbel.

quote:

Op zondag 4 april 2010 14:51 schreef Biermeisje het volgende:
De voordelen van single zijn is dat je niet hoeft na te denken over wat de voordelen zijn, want je leeft gewoon je leven, zoals je dat wil. Is dat zo gek?

Nee, maar dat kan ook mét een relatie. Het ís geen last op je schouders maar een leuke toevoeging, als je het goed doet. Jij ziet er geen meerwaarde in, wij wel. Ik zie bijvoorbeeld weer geen meerwaarde in single-zijn. Ik kan nu alles doen wat ik ook deed toen ik single was, alleen nu heb ik er een maatje bij.

quote:

Op donderdag 8 april 2010 07:32 schreef -Trinity- het volgende:

[..]

Nee, maar dat kan ook mét een relatie. Het ís geen last op je schouders maar een leuke toevoeging, als je het goed doet. Jij ziet er geen meerwaarde in, wij wel. Ik zie bijvoorbeeld weer geen meerwaarde in single-zijn. Ik kan nu alles doen wat ik ook deed toen ik single was, alleen nu heb ik er een maatje bij.

Ja, maar jij wil dan ook ws. rekening houden met je maatje. Want dat is hoe dan ook nodig. Tenzij je vriend(in) in alles met je meegaat.

Ik heb altijd vijanden. Hiermee zou ik mijn partner ongewild in een te gevaarlijke situatie plaatsen, dat kan ik haar niet aandoen. Nee, zolang als mijn strijd niet over is, blijf ik single.

quote:

Op vrijdag 9 april 2010 16:31 schreef Biermeisje het volgende:

[..]

Dat is jouw mening! Zo zie jij het dus. Jij kunt je blijkbaar niet voorstellen hoe het is om gelukkig te zijn in je eentje?

Gelukkig worden in je eentje kan wel, maar jij schrijft bij voorbaat relaties al af omdat je gelooft er per definitie ongelukkiger van te worden.

Zo, ff het topic een beetje doorgelezen, wel vluchtig, maar ga toch reageren. Ben zelf 30 jaar nu, en eigenlijk al een jaar of 8, 9 vrijgezel. Daarvoor vele relaties gehad, de één nog sneller voorbij dan de ander. Vaak meegemaakt dat ik bedrogen ben, of voorgelogen, en daarna besloten om ff een tijdje vrijgezel te blijven. Omdat ik niet weer al die shit wilde meemaken. Voelde me er toen ook echt door beschadigd. Zelfvertrouwen was ook helemaal weg natuurlijk.

Paar jaar later, op vakantie, smoor en smoor verliefd geworden, op een Israelische meid. Na de vakantie veel contact gehouden, MSN, mailen, noem maar op. Wilde alles doen voor haar, al had ik naar Israel moeten verhuizen, dan had ik het gedaan. Ben ook 2 keer naar haar toe gegaan, gewoon voor een weekje, en een supertijd gehad daar. Helaas was ik smoorverliefd, en zij had dat niet, zij vond mij aantrekkelijk, en leuk, maar niet meer dan dat. Dus dat ging hem ook niet worden. Heel lang over gedaan om dat een beetje te verwerken, denk dat het bij mekaar zo'n anderhalf jaar geduurd heeft. Tot op heden hebben we af en toe nog wel eens contact, kaartje met verjaardagen, gelukkig nieuwjaar, en een standaard mailtje van hoe is het enzo, maar niet echt veel boeiends.

Toen kwam ik er eigenlijk achter dat ik beter vrijgezel kon blijven. Niet omdat ik door wat er in het verleden allemaal gebeurd is nog beschadigd was, of dat mijn zelfvertrouwen nog weg was, nee, ik ben er toen achtergekomen dat ik gewoon heel moeilijk verliefd word. En ik dat eigenlijk toch wel heel erg belangrijk vind, zeker in het begin van een relatie. Dat meisje uit Israel was het 2e meisje in mijn hele leven waar ik echt verliefd op was. De eerste was een klasgenootje op de basisschool, dus dat telt eigenlijk niet eens mee, maar goed.

Een tijdje terug heb ik voor de gein nog eens een profiel aangemaakt op een datingsite. Meer uit nieuwsgierigheid dan dat ik op zoek ben. Ook een date door gehad, was heel leuk, echt een toffe meid, we konden het echt supergoed vinden, de "klik" was er ook echt, alleen de kriebels wilde maar niet komen, zowel bij haar als bij mij. En beide hadden we dus zoiets van dat we het dan beter niet door konden zetten.

Ik heb nu zoiets van als ik nog een keer smoorverliefd word op iemand wil ik er best voor gaan, maar niet voor minder in ieder geval. Ik moet echt die kriebels voelen, dat gevoel dat je alleen maar bij elkaar wilt zijn, anders gaat het voor mij niet werken in ieder geval. Kinderen zit ik ook niet echt op te wachten, kan ook niet echt goed met kinderen omgaan, dus ik geloof ook niet dat dat er nog een keer van komt.

Ben ook niet ongelukkig, voel me prima en ik geniet van de rust in huis als ik na een dag werken weer thuis kom, alhoewel er binnenkort een paar katten bijkomen, maar goed, daar heb je geen relatie mee natuurlijk. In ieder geval, de reden dat ik vrijgezel ben is niet door nare ervaringen in het verleden, maar meer omdat ik als ik niet verliefd ben ik niet voor de volle 100% een relatie in kan gaan.

quote:

Op donderdag 8 april 2010 17:21 schreef Renderclippur het volgende:
Ik heb altijd vijanden. Hiermee zou ik mijn partner ongewild in een te gevaarlijke situatie plaatsen, dat kan ik haar niet aandoen. Nee, zolang als mijn strijd niet over is, blijf ik single.

wtf

quote:

Op vrijdag 9 april 2010 16:31 schreef Biermeisje het volgende:
Dat is jouw mening! Zo zie jij het dus. Jij kunt je blijkbaar niet voorstellen hoe het is om gelukkig te zijn in je eentje?

Dat zeg ik toch niet? Ik zeg dat het een leuke toevoeging is, impliceer ik daarmee dat ik ongelukkig zou zijn zonder? Ik kan me heel goed voorstellen hoe het is om gelukkig te zijn in mijn eentje, omdat ik dat iets meer dan een jaar terug ook daadwerkelijk was. Maar dat ik dat was hield me niet tegen om een relatie te beginnen. Geluk komt vanuit jezelf, niet vanuit externe factoren zoals relatie/geen relatie. Daarom ben ik ook van mening dat je een van beide niet moet uitsluiten omdat je meent dat dat je geluk zou bederven. Want je eigen geluk maak je zelf.

quote:

Op donderdag 8 april 2010 07:35 schreef stbabylon het volgende:
Ja, maar jij wil dan ook ws. rekening houden met je maatje. Want dat is hoe dan ook nodig. Tenzij je vriend(in) in alles met je meegaat.

Tuurlijk, ik zal toch keuzes moeten maken. Bijvoorbeeld tijd spenderen aan vriend of aan iets anders. Maar zoiets doe je dan omdat je dat wil. Ik zie dat niet als last. Als ik nu een lange tijd naar het buitenland zou willen en hij niet dan kom je wel voor een dilemma te staan ja, dat geef ik toe .

Ik ben niet bewust alleenstaand, en vind het eigenlijk vooral nadelen hebben: eenzamer, duurder (want geen schaalvoordelen), minder motivatie om te groeien in carrière. Ik vraag me af hoe leuk het leven nog is na het 50e levensjaar (al is dat nog ver weg).

Door mijn Asperger lijkt me een relatie te hoog gegrepen. Als ik naar collega’s kijk: die praten veel gemakkelijker, liggen dus veel beter in de markt.

Al bijna vier jaar vrijgezel , en hoewel iedereen bij het horen hiervan roept 'ach, wat zielig!' vermaak ik me nog altijd prima. Als ik in de stad loop en al die chagrijnige stelletjes zie lopen die overal heen kijken, behalve naar elkaar weet ik weer waarom ik hiervoor heb gekozen.

Als ik naar mijn huisgenote en haar vriendje kijk dan kan ik me alleen maar bedenken hoe ongelooflijk blij ik ben als vrijgezel. Die twee doen alles samen. Samen douchen, samen werken, samen uitgaan. Ze overleggen zelfs met elkaar of ze een sigaret zullen opsteken, want roken doen ze ook samen.

Ik moet er niet aan denken. Ik hoef gelukkig met niemand rekening te houden.

Zo te lezen zijn er vooral heel veel vrouwen die bewust single zijn. Ik vraag me af of Nederland daar ook bekend om staat, het grote percentage alleenstaanden (m/v).