Ai... Ik kon er trouwens echt niet om lachen gisteren. En om even op de woorden van p_iglet terug te komen over 'als je geen tijd hebt om zulke dingen uit te leggen aan je kind'... Ik heb inderdaad niet altijd tijd om uitgebreid iets te gaan uitleggen en als er dan zoiets gebeurd als gisteren, dan word ik gewoon boos. Ik ben niet de meest geduldige persoon op aarde helaasquote:Op donderdag 11 maart 2010 10:38 schreef Vicky het volgende:
Ik had nog geen reactie gegeven Sjeen
Ik zou dus ook boos worden. Mevrouw zou dan even op de gang mogen gaan zitten en nadenken wat ze gedaan had en daarna zou ik het nog een keertje uitleggen..
been there, done that. Maar dan niet met wortel maar met een verfkwast met oranje verf. Amber had ons zien verven en was dus met de kwast op mijn witte muren gaan verven. Ze heeft toen geen straf gekregen want ikw as zo dom geweest een verfkwas met oranje verf op tafel te laten liggen. Ik heb haar wel uitgelegd waarom het niet mocht.
Ik vind het ook niet nodig om altijd maar iets uit te leggen, vaak weten ze zelf ook wel dat het niet mag.quote:Op donderdag 11 maart 2010 10:46 schreef Sjeen het volgende:
[..]
Ai... Ik kon er trouwens echt niet om lachen gisteren. En om even op de woorden van p_iglet terug te komen over 'als je geen tijd hebt om zulke dingen uit te leggen aan je kind'... Ik heb inderdaad niet altijd tijd om uitgebreid iets te gaan uitleggen en als er dan zoiets gebeurd als gisteren, dan word ik gewoon boos. Ik ben niet de meest geduldige persoon op aarde helaas
*shake hands*quote:Op donderdag 11 maart 2010 10:46 schreef Sjeen het volgende:
[..]
Ai... Ik kon er trouwens echt niet om lachen gisteren. En om even op de woorden van p_iglet terug te komen over 'als je geen tijd hebt om zulke dingen uit te leggen aan je kind'... Ik heb inderdaad niet altijd tijd om uitgebreid iets te gaan uitleggen en als er dan zoiets gebeurd als gisteren, dan word ik gewoon boos. Ik ben niet de meest geduldige persoon op aarde helaas
ik vind het ook vrij normaal als kinderen leren dat er niet altijd tijd voor ze is. ook de juf moet haar aandacht verdelen, en het lijkt mij niet wenselijk als je kind dan niet gewend is om even op z'n beurt te wachten.quote:Op donderdag 11 maart 2010 10:46 schreef Sjeen het volgende:
[..]
Ai... Ik kon er trouwens echt niet om lachen gisteren. En om even op de woorden van p_iglet terug te komen over 'als je geen tijd hebt om zulke dingen uit te leggen aan je kind'... Ik heb inderdaad niet altijd tijd om uitgebreid iets te gaan uitleggen en als er dan zoiets gebeurd als gisteren, dan word ik gewoon boos. Ik ben niet de meest geduldige persoon op aarde helaas
misschien wel maar soms heb je aan alleen uitleggen niet voldoende in mijn ogenquote:Op donderdag 11 maart 2010 12:32 schreef p_iglet het volgende:
Maar kost boos worden en straf geven niet meer tijd als uitleggen?
Meestal volgt er straf voor iets wat al 100 keer is uitgelegd. En ja, wie niet horen wil moet maar voelen.(als in: ga maar even op de gang staan nadenkenquote:Op donderdag 11 maart 2010 12:32 schreef p_iglet het volgende:
Maar kost boos worden en straf geven niet meer tijd als uitleggen?
Nee hoor, want tijdens het moment dat ze in de gang zit te bedenken wat er nu precies gebeurd is, kan ik andere dingen doen en even afkoelen. Ik ben op zo'n momenten dus echt niet in staat om rustig en vriendelijk uit te leggen dat een wortel bedoeld is om op te eten en niet om mee op de muur te tekeken. Daarnaast, als je bijna zes bent, dan weet je dat een wortel bedoeld is om op te eten en niet om mee op de muur te tekenen. Dat hoef je dan echt niet nog eens uitgelegd te krijgen...quote:Op donderdag 11 maart 2010 12:32 schreef p_iglet het volgende:
Maar kost boos worden en straf geven niet meer tijd als uitleggen?
Ik heb hier een beetje meegelezen, nog niet gereageerd.quote:Op donderdag 11 maart 2010 12:32 schreef p_iglet het volgende:
Maar kost boos worden en straf geven niet meer tijd als uitleggen?
Maar als je bijna zes bent kan het nog wel héél leuk zijn om een keer met een wortel op de muur te tekenen toch? Een kind van zes overziet waarschijnlijk de situatie nog niet in die mate dat ze er direct een gevolg aan koppelt: mama moet de muur opnieuw verven. Als je die consequentie uitlegt dan zal ze waarschijnlijk niet nog eens met een wortel (of andere groente/fruit) op de muur tekenen, waarmee je (vermoedelijke) doel is bereikt.quote:Op donderdag 11 maart 2010 12:56 schreef Sjeen het volgende:
[..]
Nee hoor, want tijdens het moment dat ze in de gang zit te bedenken wat er nu precies gebeurd is, kan ik andere dingen doen en even afkoelen. Ik ben op zo'n momenten dus echt niet in staat om rustig en vriendelijk uit te leggen dat een wortel bedoeld is om op te eten en niet om mee op de muur te tekeken. Daarnaast, als je bijna zes bent, dan weet je dat een wortel bedoeld is om op te eten en niet om mee op de muur te tekenen. Dat hoef je dan echt niet nog eens uitgelegd te krijgen...
Mikael wil liever ook niet meer?quote:Op donderdag 11 maart 2010 13:40 schreef MeNicole2 het volgende:
Diaan wij zitten nu in zo'n beetje hetzelfde met onze co-ouderschap. Gelukkig lijkt het voor nu even goed te gaan maar dat zijn rot dingen om mee bezig te zijn!!
Ik Pm je ff!!quote:Op donderdag 11 maart 2010 13:46 schreef Diaan73 het volgende:
[..]
Mikael wil liever ook niet meer?
Ja inderdaad. Twan zegt bijna elke dinsdag als hij teruggaat, dat hij niet wil. Ik vind het moeilijk wat ik daarmee moet doen.... Wetende dat het niet echt bespreekbaar is met de andere ouder. Ik ben erover aan het denken om zijn vader te vragen of hij ook heeft gemerkt dat Twan wat stiller is, wat ongelukkiger... daar krijg ik vast een nee op, maar dan moet ik hem gaan vragen er op te gaan letten..
Ow, het is zeker heel leuk en leerzaam om op de muur te tekenen met een wortel, net zoals het leuk is om de achterkant van de bank te versieren met stift, de plantenbak uit te graven enzo... En och, vandaag kan ik me daar prima in verplaatsen, gisteren niet, toen was ik ook gewoon boos om wat ze gedaan hadquote:Op donderdag 11 maart 2010 13:40 schreef Jore het volgende:
[..]
Maar als je bijna zes bent kan het nog wel héél leuk zijn om een keer met een wortel op de muur te tekenen toch? Een kind van zes overziet waarschijnlijk de situatie nog niet in die mate dat ze er direct een gevolg aan koppelt: mama moet de muur opnieuw verven. Als je die consequentie uitlegt dan zal ze waarschijnlijk niet nog eens met een wortel (of andere groente/fruit) op de muur tekenen, waarmee je (vermoedelijke) doel is bereikt.
Dat je boos wordt vind ik trouwens terecht als je je ook boos voelt.
Heel herkenbaarquote:Op donderdag 11 maart 2010 13:44 schreef E.T. het volgende:
na 100x uitlegen dat 1x in de week bij iemand eten tussen de middag en 1x in de week iemand hier, had ik vandaag een heftig gillende en krijsende kleuter op het schoolplein.. inclusief frases als 'ik schop je fiets kapot' etc![]()
Gister bij vriendinnetje X geweest, Ik stond met de vader van vriendinnetje Y te overleggen over morgen.. Mevrouw had het ineens in haar hoofd gehaald dat ze vandaag ook bij vriendinnetje Y wilde eten. Wat bij de eerste 'nee' direct resulteerde in enorme drama's. (een paar maanden geleden had die vader gezegd 'kom dan ook maar mee, ondanks dat er ook a een ander vriendinnetje mee ging bij hun.. dus nu kwam er ook letterlijk uit 'maar vorige keer mocht het dan wel'![]()
Nu heeft ze dus voor elkaar dat ze EN vandaag niet bij dat vriendinnetje eet, zoals ze zo graag wilde EN morgen mag ze niet naar het vriendinnetje toe omdat ze zo uit d'r stekker ging.
Als klap op de vuurpijl voor het aanhoudend gillen en krijsen op het schoolplein wordt er vandaag en morgen dus ook niet met andere vriendjes/vriendinnetjes gespeeld.
Je kunt ook heel normaal aangeven wat je wilt, en dan had ze prima morgen met dat vriendinnetje mee gemogen.. Maar als je zo moet gillen en krijsen om je zin te krijgen (wat toch averechts werkt) weet je dat daar consequenties aan hangen..
Soortgelijke situatie meegemaakt en toen ik vertelde dat ik alles moest schilderen zijn zoonlief erg droog: ik ook helpen schilderenquote:Op donderdag 11 maart 2010 10:33 schreef Sjeen het volgende:
Maar ik heb ook uitgelegd wat de gevolgen zijn ervan, namelijk dat ik dus nu opnieuw mag gaan verven en dat ik daar niet vrolijk van word.
Nah, als het nou alleen het drama om het niet mogen eten zou zijn, dan zou ik het idd beperken tot morgen idd niet mogen eten, maar als er gedreigd wordt mijn fiets kapot te schoppen dan beperk ik de straf ook niet tot het niet mogen eten.quote:Op donderdag 11 maart 2010 14:06 schreef miss_sly het volgende:
2 dan, heb je gelijk in. Ik vind een aanvullende straf dan weer wel wat veel. Buitenproportioneel zul je mij niet horen zeggen, maar ik zou het wat oneerlijk vinden om nog een extra straf erbij te geven.
precies, je hebt drama en drama..quote:Op donderdag 11 maart 2010 14:18 schreef Leandra het volgende:
[..]
Nah, als het nou alleen het drama om het niet mogen eten zou zijn, dan zou ik het idd beperken tot morgen idd niet mogen eten, maar als er gedreigd wordt mijn fiets kapot te schoppen dan beperk ik de straf ook niet tot het niet mogen eten.
Er is drama maken en drama maken, en een kind krijgt van mij geen huisarrest wegens een beetje "ik krijg mijn zin niet boehoe" drama, maar dreigen mijn fiets (of wat dan ook) kapot te schoppen accepteer ik ook niet straffeloos.
quote:Op donderdag 11 maart 2010 14:26 schreef Sjeen het volgende:
Heetgebakerd als ik ben, is een time-out hier ook meestal meer om mij rustig te krijgen dan Isa
Daar geef je hem een keuze, met de vraag wil je? Nou hij wil dat dus niet!quote:Op donderdag 11 maart 2010 12:41 schreef MeNicole2 het volgende:
.
Wat ik trouwens wel veel doe hier is als ie iets doet wat ik liever niet heb:
Mikael wil je daar misschien even mee ophouden? Wnt ik vind dat dat veel lawaai maakt!
Tsja een voor mij zou het schrikken van het kapotte glas, en het evt helpen opruimen dan consequentie genoeg zijn. En evt van af een bepaalde leeftijd idd van hun zakgeld meebetalen aan een nieuwe ruit. (maar dan denk ik eerder aan pubers).quote:Op donderdag 11 maart 2010 14:25 schreef Diaan73 het volgende:
Het is ook vaak de impact van wat ze doen. Twan heeft 2 jaar geleden in een boze bui het glas van de tussendeur met zn blote voeten eruit getrapt.... dan kan je echt niet rustig blijven, zal ik je vertellen... en dat hij ook donders goed in de gaten had dat dat dat echt niet kon... hij wist niet hoe snel hij boven moest zijn. Gevolg voor hem was wel: een maand geen zakgeld, geen voetbaplaatjes en niet spelen na schooltijd. Hij heeft daar wel van geleerd...
Ik vind het een hele nette straf, bij ons thuis werd je bij zoiets door de kamer gesmeten en ging je zonder eten naar bed... En ik denk niet dat alle hoeken van de kamer zien zoveel te maken heeft met een kapotte deur, en ik ben er toch ook gekomen!quote:Op donderdag 11 maart 2010 16:31 schreef p_iglet het volgende:
[..]
Tsja een voor mij zou het schrikken van het kapotte glas, en het evt helpen opruimen dan consequentie genoeg zijn. En evt van af een bepaalde leeftijd idd van hun zakgeld meebetalen aan een nieuwe ruit. (maar dan denk ik eerder aan pubers).
Ik vind zakgeld, voetbalplaatjes en spelen geen samenhang hebben met een kapot getrapte deur. En ook wel heel veel straffen voor 1 vergrijp.
Als de aanleiding van de boze bui voetbalplaatjes waren dan is het natuurlijk weer wat anders.
En wat nou als het 'm geen barst interesseert dat het glas kapot is? Zijn schouders optrekt en wegloopt... En een week later een gat in de deur trap tijdens een woedeuitbarsting. Ik heb geen idee hoe ik ermee om zou gaan hoor, maar ben toch wel nieuwsgierig wat jouw aanpak zou zijnquote:Op donderdag 11 maart 2010 16:31 schreef p_iglet het volgende:
[..]
Tsja een voor mij zou het schrikken van het kapotte glas, en het evt helpen opruimen dan consequentie genoeg zijn. En evt van af een bepaalde leeftijd idd van hun zakgeld meebetalen aan een nieuwe ruit. (maar dan denk ik eerder aan pubers).
Ik vind zakgeld, voetbalplaatjes en spelen geen samenhang hebben met een kapot getrapte deur. En ook wel heel veel straffen voor 1 vergrijp.
Als de aanleiding van de boze bui voetbalplaatjes waren dan is het natuurlijk weer wat anders.
Maar dingen die hier idd ook gelden zijn pick your battles, ik ga echt niet overal een discussie over aan. Als ik geen antwoord op een vraag wil, dan moet ik geen of een andere vraag stellen.
En overigens zit ik hier ook wel eens met mijn handen in het haar met een lastige peuter hoor, maar meestal ligt dat niet aan de peuter, maar aan bijvoorbeeld vermoeidheid van beide kanten.
Ja, dat merkte ik vorig jaar erg. Met een peuter van 3 1/2, een baby van een paar maanden, weer aan het werk en tegelijkertijd bezig aan m'n scriptie om een paar maanden later te kunnen afstuderen. Toen was mijn geduld stúkken minder dan gewoonlijk en pakte ik dingen ook wel eens op een, voor mij, niet fijne manier op. Maar goed, daar leer je ook weer van. En dan merk je ook dat het nu allemaal weer veel lekkerder loopt, nu het geduld er weer is.quote:Op donderdag 11 maart 2010 16:31 schreef p_iglet het volgende:
[..]
Tsja een voor mij zou het schrikken van het kapotte glas, en het evt helpen opruimen dan consequentie genoeg zijn. En evt van af een bepaalde leeftijd idd van hun zakgeld meebetalen aan een nieuwe ruit. (maar dan denk ik eerder aan pubers).
Ik vind zakgeld, voetbalplaatjes en spelen geen samenhang hebben met een kapot getrapte deur. En ook wel heel veel straffen voor 1 vergrijp.
Als de aanleiding van de boze bui voetbalplaatjes waren dan is het natuurlijk weer wat anders.
Maar dingen die hier idd ook gelden zijn pick your battles, ik ga echt niet overal een discussie over aan. Als ik geen antwoord op een vraag wil, dan moet ik geen of een andere vraag stellen.
En overigens zit ik hier ook wel eens met mijn handen in het haar met een lastige peuter hoor, maar meestal ligt dat niet aan de peuter, maar aan bijvoorbeeld vermoeidheid van beide kanten.
Het "zakgeld" is ingehouden als symbolisch bedrag voor de ruit, zo betaalde hij een beetje mee. Helpen met opruimen? Echt niet met dat glasquote:Op donderdag 11 maart 2010 16:31 schreef p_iglet het volgende:
[..]
Tsja een voor mij zou het schrikken van het kapotte glas, en het evt helpen opruimen dan consequentie genoeg zijn. En evt van af een bepaalde leeftijd idd van hun zakgeld meebetalen aan een nieuwe ruit. (maar dan denk ik eerder aan pubers).
Ik vind zakgeld, voetbalplaatjes en spelen geen samenhang hebben met een kapot getrapte deur. En ook wel heel veel straffen voor 1 vergrijp.
Als de aanleiding van de boze bui voetbalplaatjes waren dan is het natuurlijk weer wat anders.
Maar dingen die hier idd ook gelden zijn pick your battles, ik ga echt niet overal een discussie over aan. Als ik geen antwoord op een vraag wil, dan moet ik geen of een andere vraag stellen.
En overigens zit ik hier ook wel eens met mijn handen in het haar met een lastige peuter hoor, maar meestal ligt dat niet aan de peuter, maar aan bijvoorbeeld vermoeidheid van beide kanten.
Ik hanteer de 'bij de 3e waarschuwing is het te laat en moet je in de hoek' methode. Als ik dat tegen mijn jongste zeg, bij de 2e waarschuwing 'nog 1 x en je moet in de hoek', dan begrijpt ie het ook nog niet en wandelt ie al naar de hoekquote:Op donderdag 11 maart 2010 14:17 schreef miss_sly het volgende:
Mijn middelste neefje (3,5) vindt het geweldig stoer als hij of zijn broer op de trap moeten voor straf. Dus soms komt hij zomaar ineens naar zijn moeder ofzo toe en zegt: ik denk dat ik op de trap moet zitten![]()
Hij vindt het dus ook echt niet erg als hij daar even moet gaan nadenken als hij stout geweest is
Linde doet dat ook. We hebben een strafmatje voor de balkondeur in de keuken liggen (ons vorige strafplekje bleek ideaal om ondertussen t te kijken dus we moesten een andere oplossing zoekenquote:Op donderdag 11 maart 2010 14:17 schreef miss_sly het volgende:
Mijn middelste neefje (3,5) vindt het geweldig stoer als hij of zijn broer op de trap moeten voor straf. Dus soms komt hij zomaar ineens naar zijn moeder ofzo toe en zegt: ik denk dat ik op de trap moet zitten![]()
Hij vindt het dus ook echt niet erg als hij daar even moet gaan nadenken als hij stout geweest is
In de gevangenis zitten heeft ook niet heel veel te maken met bij iemand in breken en is toch best wel eens wel effectief ook.quote:Op donderdag 11 maart 2010 17:15 schreef Diaan73 het volgende:
[..]
Het "zakgeld" is ingehouden als symbolisch bedrag voor de ruit, zo betaalde hij een beetje mee. Helpen met opruimen? Echt niet met dat glasveel te gevaarlijk. Wij vonden dat dit soort gedrag gewoon niet kon, hij was de hele morgen al vervelend en dit was zn uitbarsting. Als je straft, moet het iets zijn waarmee hij zich ook gestraft voelt... en dat was in zijn geval dus de voetbalplaatjes en niet spelen. Voor mij hoeft de straf niet zozeer met de "daad" te maken hebben, maar moet het iets zijn waardoor hij ook voelt dat wat hij heeft gedaan, gewoon niet kan.
Niet voor het een of ander, maar het feit dat je er 'toch ook gekomen" bent, vind ik niet echt een maatstaf. En idd zijn in vergelijkin gmet een lichamelijke afstraffing bijna alle andere straffen netjes, maar dat wil ook niet zo heel veel zeggen.quote:Op donderdag 11 maart 2010 16:44 schreef pessie het volgende:
[..]
Ik vind het een hele nette straf, bij ons thuis werd je bij zoiets door de kamer gesmeten en ging je zonder eten naar bed... En ik denk niet dat alle hoeken van de kamer zien zoveel te maken heeft met een kapotte deur, en ik ben er toch ook gekomen!
Dat was precies wat ik ook wilde zeggen maar niet verwoord kreeg. Dan is het idd net alsof het geen probleem is want ach, je komt er uiteindelijk toch wel...quote:Op donderdag 11 maart 2010 20:10 schreef miss_sly het volgende:
[..]
Niet voor het een of ander, maar het feit dat je er 'toch ook gekomen" bent, vind ik niet echt een maatstaf. En idd zijn in vergelijkin gmet een lichamelijke afstraffing bijna alle andere straffen netjes, maar dat wil ook niet zo heel veel zeggen.
Ik snap het wel, dat een straf ook echt gevoeld moet worden, maar van de andere kant heb ik juist met dat gedeelte van straffen moeite. Iets gaan lopen bedenken om mijn kind te raken (want daar komt het dan op neer voor mijn gevoel) voelt toch niet goed. Waarmee ik niet wil zeggen dat dat hier op termijn niet ook gaat gebeuren. Ik weet wel hoe ik het zou willen, maar of dat in de praktijk ook gaat lukken, is natuurlijk nog een tweedequote:Op donderdag 11 maart 2010 17:15 schreef Diaan73 het volgende:
[..]
Het "zakgeld" is ingehouden als symbolisch bedrag voor de ruit, zo betaalde hij een beetje mee. Helpen met opruimen? Echt niet met dat glasveel te gevaarlijk. Wij vonden dat dit soort gedrag gewoon niet kon, hij was de hele morgen al vervelend en dit was zn uitbarsting. Als je straft, moet het iets zijn waarmee hij zich ook gestraft voelt... en dat was in zijn geval dus de voetbalplaatjes en niet spelen. Voor mij hoeft de straf niet zozeer met de "daad" te maken hebben, maar moet het iets zijn waardoor hij ook voelt dat wat hij heeft gedaan, gewoon niet kan.
Ik heb er ook even over moeten denkenquote:Op donderdag 11 maart 2010 20:12 schreef Brighteyes het volgende:
[..]
Dat was precies wat ik ook wilde zeggen maar niet verwoord kreeg. Dan is het idd net alsof het geen probleem is want ach, je komt er uiteindelijk toch wel...
Het is denk ik ook moeilijk voor te stellen dat je evt. straf gaat geven als ze nog zo klein zijn als Senna.. ik kan me nu ook niet voorstellen dat ik Lennon straf ga geven... maar door Twan weet ik wel beter... ze blijven niet altijd klein en onschuldig en soms moet je je kind met iets "raken" om hem te laten beseffen en voelen wat er gebeurd is en dat dat dus echt niet kan, ook om ze te behoeden voor herhaling. Twan was toen natuurlijk ook al bijna 6 jaar en dit was ook wel het toppunt hoor... hij krijgt eigenlijk bijna nooit straf. Alleen af en toe een keer dat hij naar boven moet omdat dingen hem niet zinnen en met een chagerijnig gezicht beneden zit... daar kan ik slecht tegen.quote:Op donderdag 11 maart 2010 20:12 schreef miss_sly het volgende:
[..]
Ik snap het wel, dat een straf ook echt gevoeld moet worden, maar van de andere kant heb ik juist met dat gedeelte van straffen moeite. Iets gaan lopen bedenken om mijn kind te raken (want daar komt het dan op neer voor mijn gevoel) voelt toch niet goed. Waarmee ik niet wil zeggen dat dat hier op termijn niet ook gaat gebeuren. Ik weet wel hoe ik het zou willen, maar of dat in de praktijk ook gaat lukken, is natuurlijk nog een tweede
quote:Op donderdag 11 maart 2010 20:09 schreef Brighteyes het volgende:
[..]
In de gevangenis zitten heeft ook niet heel veel te maken met bij iemand in breken en is toch best wel eens wel effectief ook.
Ik begrijp dat ik het verkeerd zeiquote:Op donderdag 11 maart 2010 10:05 schreef She-Wolf het volgende:
[..]
Dat ben ik niet met je eens. Niet alle consequenties imo vallen onder de noemer 'straf'. Zoals P_iglet ook al zei, als het kind bijvoorbeeld met blokken gooit en je biedt dan in plaats daar van een bal aan om mee te gooien. Waarbij de consequentie dus is, even niet met de blokken spelen, maar met de bal. Dat zie ik niet als straf.
Ik denk ook dat het dan meer zo zal gaan:quote:Op donderdag 11 maart 2010 22:01 schreef prupke het volgende:
[..]
Ik begrijp dat ik het verkeerd zei(mijn fout)
Maar je begrijpt denk ik ook wel dat het niet verstandig is om ,als een kind met blokken gooit ,dan niets er van te zeggen in de zin van :He dat mag niet!
Maar ze een bal geven en zeggen : ga daar maar even mee spelen.
Doe je dat te vaak krijg je het probleem dat als het kind met een bal wil spelen hij of zij eerst met blokken gaat smijten
Straf klinkt ook zo zwaar, ik vind correctiemiddel wat aardiger klinkenquote:Op donderdag 11 maart 2010 20:31 schreef Brighteyes het volgende:
Ik heb dat idd ook wel een beetje dat het idee van je kind bewust willen raken heel naar klinkt, en mss wel is, en bij die hele kleintjes kan ik me er niks bij voorstellen ook, maar ik snap wel dat het soms gewoon nodig is. Of althans, naar mijn mening en manier van opvoeden dan.
Uiteraard zal het zo gaanquote:Op donderdag 11 maart 2010 22:09 schreef miss_sly het volgende:
[..]
Ik denk ook dat het dan meer zo zal gaan:
"blokken zijn niet om mee te gooien. Met een bal mag je wel gooien. Zullen we met de bal gaan gooien?"
Mijn zoon kan prima met blokken spelen zonder dat ik hem dat ooit geleerd heb. Als hij met dingen gaat gooien doet hij dat omdat hij boos is (omdat hij iets niet mag bijvoorbeeld). Maar dat zal ook wel per kind verschillen. Mijn zoon is net als mij redelijk snel een driftkikkertje en doet eerst en denkt dan na. Onze dochter is zo te zien daarin meer als mijn vrouw (gelukkig maar).quote:Op donderdag 11 maart 2010 22:26 schreef prupke het volgende:
Dan kom je op het zelfde uit met de uitkomst dat het kind leert hoe hij/zij met de blokken om moet gaan.
Dat verschilt denk ik ook wel per kindquote:Op donderdag 11 maart 2010 22:55 schreef willempjewever het volgende:
[..]
Mijn zoon kan prima met blokken spelen zonder dat ik hem dat ooit geleerd heb. Als hij met dingen gaat gooien doet hij dat omdat hij boos is (omdat hij iets niet mag bijvoorbeeld). Maar dat zal ook wel per kind verschillen. Mijn zoon is net als mij redelijk snel een driftkikkertje en doet eerst en denkt dan na. Onze dochter is zo te zien daarin meer als mijn vrouw (gelukkig maar).
Ik val binnen en lees dit en dan vraag ik me dus af of er ouders zijn die het redden om dit constant te doen? Hoe goed het ook zal zijn hoor, ik vind het een prachtig ideaal, maar ik red dat niet op een hectische dag waar het bloed meerdere keren onder mijn nagels vandaan gehaald is en mijn geduld ten einde.quote:Op donderdag 11 maart 2010 22:09 schreef miss_sly het volgende:
[..]
Ik denk ook dat het dan meer zo zal gaan:
"blokken zijn niet om mee te gooien. Met een bal mag je wel gooien. Zullen we met de bal gaan gooien?"
Dat mag bij ons ook niet, ook niet binnen voetballen of als een gek achter een ballon aan, dat vind ik zo irritant.quote:Op vrijdag 12 maart 2010 08:04 schreef moussy het volgende:
Ik wil niet eens dat ze binnen met een bal gooien!
Nou ja, dit dus. en hier ook niet binnen met de bal. Weet je hie hard ze kunnen gooien inmiddels?quote:Op vrijdag 12 maart 2010 07:30 schreef Belana het volgende:
[..]
Ik val binnen en lees dit en dan vraag ik me dus af of er ouders zijn die het redden om dit constant te doen? Hoe goed het ook zal zijn hoor, ik vind het een prachtig ideaal, maar ik red dat niet op een hectische dag waar het bloed meerdere keren onder mijn nagels vandaan gehaald is en mijn geduld ten einde.
Op de een of andere manier komt het niet reeel op me over, maar dat is misschien slechts mijn ervaring of misschien ben ik gewoon een ongeduldige driftkikker
Mooi verwoord!!quote:Op vrijdag 12 maart 2010 09:07 schreef Belana het volgende:
Het is goed om stil te staan bij opvoeden, ik doe dat gerust ook wel,
Ik wil ook graag kinderen die zich veilig voelen, tevreden zijn, gelukkig en die mooie mensen worden.
Ik knuffel ze gek bijvoorbeeld, omdat mijn ouders dat niet deden en ik dat echt gemist heb.
Ik probeer evenwichtige lieve mensen van ze te maken die begaan zijn met anderen en ook rekening houden met anderen maar ook voor zichzelf opkomen.
Ik probeer het en meer kan ik niet doen denk ik
Hier is mama ook serieus de baas s'ochtends. tegenspraak word niet geduldquote:Op donderdag 11 maart 2010 10:50 schreef Vicky het volgende:
[..]
*shake hands*
Ik dus ook niet!
Ik kan ook niet tegen dat getreuzel 's ochtends...
Volgens mij ben je niet de enige Lily. Tenminste, voor mij gaat het precies zo. Alleen toen mijn kind 2,5 was en een baby erbij had ik dat niet. Of weinig. Hoe lastig ik soms peuternukken ook vond, er nu op terugkijkend was het best eenvoudig.quote:Op vrijdag 12 maart 2010 09:24 schreef lily het volgende:
Ik denk heel veel na over opvoeden; de consequenties daarvan en wat ik allemaal fout (of goed) kan doen.
Maar soms loopt het gewoon even niet zoals ik graag zou willen.
De jongens zijn gewoonweg af en toe NIET LEUK! echt niet!
En als ze dan lak hebben aan wat ik te zeggen heb dan kan ik niet meer leuk doen of pedagogisch verantwoorde dingen bedenken.
Mocht ik daarin doorslaan dan ben ik ook niet te beroerd om dat tegen hen te zeggen (want ik denk er dus wel steeds over na) .en bied dan mijn excuses aan en zeg dan dat ik het niet zo best had aangepakt.
What can i say
Maar da tlijkt me ook iets dat de 'discussie' wat lastiger maakt: het leeftijdsverschil van de kindjes waar we het over hebben. Ik kan me bij Senna helemaal nog niet voorstellen dat ze ooit vervelend wordt, hoewel dat natuurlijk ook gewoon gaat gebeuren. Sommigen weten al veel meer van de praktijk met grotere kindjes, ik bijvorobeeld moet dat nog gaan ervaren. En in gedachten is het natuuriljk veel gemakkelijker om te gaan met een lastig kind dan in de praktijkquote:Op vrijdag 12 maart 2010 09:29 schreef lily het volgende:
Ja, klopt buurvrouw.
Bij een dreumes van 2,5 speelt dit nog niet....
quote:Op vrijdag 12 maart 2010 09:39 schreef Groofsken het volgende:
Ik heb gisteren ook sorry tegen mijn dochter gezed. "Sorry schatje, mama is moe". Hoorde ik daarna door de babyfoon "sorry schatje, mama moe, sorry schatje, mama moe"![]()
Ja ik wil natuurlijk niemand in de put praten.quote:Op vrijdag 12 maart 2010 09:34 schreef miss_sly het volgende:
[..]
Maar da tlijkt me ook iets dat de 'discussie' wat lastiger maakt: het leeftijdsverschil van de kindjes waar we het over hebben. Ik kan me bij Senna helemaal nog niet voorstellen dat ze ooit vervelend wordt, hoewel dat natuurlijk ook gewoon gaat gebeuren. Sommigen weten al veel meer van de praktijk met grotere kindjes, ik bijvorobeeld moet dat nog gaan ervaren. En in gedachten is het natuuriljk veel gemakkelijker om te gaan met een lastig kind dan in de praktijk
Denk je dat echt?quote:Op vrijdag 12 maart 2010 10:15 schreef debuurvrouw het volgende:
Om heel even op de oorspronkelijke vraag van TL, TS in dit geval, terug te komen.
Ik heb dus bewust wél nee gezegd omdat ik vind dat kinderen daarmee moete leren omgaan. Niet alles kan zomaar. Hierboven werd iets gezegd over tijd hebben, en als je dat niet hebt dat je niet aan kinderen had moeten beginnen ofzo (zo las ik het hoor, het staat er vast niet zo cru) Nou ja, vragen om spelen gaat over in vragen om materiele dingen. Ik woon echt in Boerenkoolstronkeradeel en zelfs hier lopen 8 jarigen met mobiele telefoons op school Terwijl iedereen op loopafstand woont.Zelf denk ik dat je vervelende prinsjes en prinsesjes krijgt die maar denken dat de wereld rond hen draait. IPv onderdeel uitmaken van een samenleving.
Helaas kan ik niet vergelijken hoe mijn kinderen zouden zijn als ik andere keuzes had gemaakt. Of ik dan gelijk zou krijgen in het effect van de keuzes die ik maak, of dat je kind sowieso al iemand is, en dat je dat alleen maar lichtjes stuurt.
Wat ik zie bij mijn jongens is dat de vragen wel verschuiven ja. Niet als oorzaak-gevolg. Ik bedoelde meer te zeggen dat de dingen waar je nee op moet zeggen, of die je om moet buigen veranderen.quote:Op vrijdag 12 maart 2010 11:12 schreef miss_sly het volgende:
[..]
Denk je dat echt?
Zoals ik al zei, zijn wij ons ervan bewust dat we van Senna een verwend nest kunnen maken, en dat willen we beslist niet. Maar het lijkt me niet dat ze dat wordt door aandacht te krijgen, zoals bijvoorbeeld dat er met haar gespeeld wordt. Aandacht en samen spelen vind ik van een heel andere orde dan materiele zaken, eigenlijk.
Ook in aandacht kun je doorschieten, natuurlijk. Ik wil haar echt wel leren dat als ik aan het praten ben bijv. ze toch even zal moeten wachten voor ik naar haar luister. Dat vind ik fatsoensnormen die ze zal moeten leren. Maar ik zie werkelijk niet hoe er van gezonde aandacht en ingaan op haar verzoek om (niet constant maar regelmatig) samen iets te doen, een materieel verwend prinsesje van haar gemaakt kan worden.
Het hoeft niet zo te zijn natuurlijk maar als kinderen op kleuterleeftijd geen "nee" leren accepteren als het gaat om een lunchdate, en daarbij al gaan dreigen je fiets aan gort te trappen, dan wil ik er niet aan denken wat er gebeurt als ze 9 zijn en besluiten dat hun leven zinloos is als ze niet direct een PS3, Xbox en Wii krijgen.quote:
Maar is een letterlijk "nee" werkelijk nodig?quote:Op vrijdag 12 maart 2010 11:21 schreef Leandra het volgende:
[..]
Het hoeft niet zo te zijn natuurlijk maar als kinderen op kleuterleeftijd geen "nee" leren accepteren als het gaat om een lunchdate, en daarbij al gaan dreigen je fiets aan gort te trappen, dan wil ik er niet aan denken wat er gebeurt als ze 9 zijn en besluiten dat hun leven zinloos is als ze niet direct een PS3, Xbox en Wii krijgen.
Wat krijg je dan voor dreigementen?? Als jij niet direct in de auto stapt om de Bart Smit voor me leeg te trekken dan trap ik een deuk in de auto??
Ja, dit voorbeeld is waarschijnlijk overdreven, maar ik kan me wel voorstellen dat een kind geen "nee" meer gaat accepteren als het nooit een duidelijke "nee" gehad heeft.
Ik snap wat je bedoeltquote:Op vrijdag 12 maart 2010 11:20 schreef debuurvrouw het volgende:
[..]
Wat ik zie bij mijn jongens is dat de vragen wel verschuiven ja. Niet als oorzaak-gevolg. Ik bedoelde meer te zeggen dat de dingen waar je nee op moet zeggen, of die je om moet buigen veranderen.
Ik vraag me af wat voor alternatief je wilt bieden als je kind vraagt om een telefoon. ik kon gewoon nee zeggen, met als argument dat ze een fiets hebben, en we in een klein dorp wonen. En nee zijn ze wel gewend.Met de blokken-bal vergelijking in mijn hoofd. Krijg het even niet duidelijker geschreven.
Waarom zou je een letterlijk 'nee' willen vermijden?quote:Op vrijdag 12 maart 2010 11:29 schreef miss_sly het volgende:
[..]
Maar is een letterlijk "nee" werkelijk nodig?
Als een kind gewend is om niet alles te krijgen wat hij vraagt, ook al ging dat niet gepaard met een letterlijk "nee" is dat toch ookprima? Hoe dat dan moet gaan, weet ik zo ook niet, maar het woordje "nee" lijkt me nou ook weer niet van levensbelang.
Ik vind overigens de manier waarop je het "dreigen je fiets in elkaar te trappen" blijft noemen van een kleuter een beetje overdreven. Natuurlijk hoort zo'n opmerking niet, maar het een dreigement noemen vind ik wat over the top, eigenlijk
Dit is wel een mooi voorbeeldje waarom je soms je ideeen bij moet stellen (in mijn geval).quote:Op vrijdag 12 maart 2010 11:12 schreef miss_sly het volgende:
Ik wil haar echt wel leren dat als ik aan het praten ben bijv. ze toch even zal moeten wachten voor ik naar haar luister. Dat vind ik fatsoensnormen die ze zal moeten leren.
Als een ouder er niet gevoelig voor is dan is het idd geen dreigement, en dan zal het ook niet escaleren naar je auto als het kind ouder is, als een ouder na zo'n opmerking echter wel overstag gaat, dan werkt het en is het dus wel een dreigementquote:Op vrijdag 12 maart 2010 11:29 schreef miss_sly het volgende:
Ik vind overigens de manier waarop je het "dreigen je fiets in elkaar te trappen" blijft noemen van een kleuter een beetje overdreven. Natuurlijk hoort zo'n opmerking niet, maar het een dreigement noemen vind ik wat over the top, eigenlijk
soms heb je ook geen argumenten, maar dan wil ik het toch niet. bijvoorbeeld: logeren is hier nu een hot item. Jongens onderling. Als ik niet oppas ligt er hier elke week het kind van een ander. en nee, daar heb ik soms geen zin in. Met niet meer argumenten dan dat ik daar geen zin in heb.quote:Op vrijdag 12 maart 2010 11:30 schreef miss_sly het volgende:
[..]
Ik snap wat je bedoelt
Maar weet je, je zegt toch niet zomaar nee, je geeft argumenten waarom niet. En ongetwijfeld als je kind met een echt goed argument had kunnen komen waarom het wel noodzakelijk was, had je daar toch ook naar geluisterd en meegenomen in de besluitvorming? Dat is waar het m.i. om gaat.
Ik zeg niet dat je dat ozu moeten vermijden, maar ik vind dat er wel erg veel nadruk op wordt gelegd dat dat noodzakelijk zou zijnquote:Op vrijdag 12 maart 2010 11:31 schreef Sjeen het volgende:
[..]
Waarom zou je een letterlijk 'nee' willen vermijden?
Ik ken dus dat ene jongetje, dat volgens Gordon en zonder nee is opgevoed.quote:Op vrijdag 12 maart 2010 11:38 schreef miss_sly het volgende:
[..]
Ik zeg niet dat je dat ozu moeten vermijden, maar ik vind dat er wel erg veel nadruk op wordt gelegd dat dat noodzakelijk zou zijn
quote:Op vrijdag 12 maart 2010 11:44 schreef debuurvrouw het volgende:
[..]
Ik ken dus dat ene jongetje, dat volgens Gordon en zonder nee is opgevoed.Da's niet een goed voorbeeld.
![]()
Maar zoals ik van Trui begreep passen zijn ouders het ook niet helemaal correct toe.
Ik vind dat als je geen nee zegt, maar alles beargumenteert, je je kind nog veel meer manilpuleert dan met een gewone nee. Alleen als je ook echt nee bedoelt natuurlijk. Anders geef je steeds ruimte voor onderhandeling. en die is er misschien thuis wel altijd, maar buiten, in het grote leven waar ze steeds meer deel van gaan uitmaken niet. En janee, ik wil niet dat mijn kind gaat staan ja- maren bij zijn leraar.
quote:Op vrijdag 12 maart 2010 11:41 schreef Groofsken het volgende:
Maar misschien weet ik ook nog niet waar ik het over heb. De mijne is nog geen twee(al gedraagt ze zich als eentje van drie volgens mij
).
Ow Buuf, ik wist niet eens dat jij het gezegd hadquote:Op vrijdag 12 maart 2010 11:45 schreef debuurvrouw het volgende:
[..]
je hebt er voor doorgeleerd toch?
en ik bedoelde niet te zeggen dat je niet weet waar je het over hebt als je nog een jong kind hebt, maar dat je met oudere kinderen voor andere situaties komt, die je je nu nog niet kunt voorstellen. (zo hangen wij nu tegen de puberteit. Euh..
Het is ook een vrij noodzakelijk iets in mijn ogen... Ik zie echt het probleem van het woord 'nee' nietquote:Op vrijdag 12 maart 2010 11:38 schreef miss_sly het volgende:
[..]
Ik zeg niet dat je dat ozu moeten vermijden, maar ik vind dat er wel erg veel nadruk op wordt gelegd dat dat noodzakelijk zou zijn
Dat vooral, en daar zitten ook heel veel hele leuke dingen bij, waardoor het eigenlijk altijd leuk blijft, ook al is het op sommige momenten zo bleghquote:Op vrijdag 12 maart 2010 11:45 schreef debuurvrouw het volgende:
[..]
je hebt er voor doorgeleerd toch?
en ik bedoelde niet te zeggen dat je niet weet waar je het over hebt als je nog een jong kind hebt, maar dat je met oudere kinderen voor andere situaties komt, die je je nu nog niet kunt voorstellen. (zo hangen wij nu tegen de puberteit. Euh..
|
|
| Forum Opties | |
|---|---|
| Forumhop: | |
| Hop naar: | |