Waarom niet "gewoon"opvoeden ipv moeilijk doen deel 3 alweer

Ik had nog geen reactie gegeven Sjeen

Ik zou dus ook boos worden. Mevrouw zou dan even op de gang mogen gaan zitten en nadenken wat ze gedaan had en daarna zou ik het nog een keertje uitleggen..

_{been there, done that. Maar dan niet met wortel maar met een verfkwast met oranje verf. Amber had ons zien verven en was dus met de kwast op mijn witte muren gaan verven. Ze heeft toen geen straf gekregen want ikw as zo dom geweest een verfkwas met oranje verf op tafel te laten liggen. Ik heb haar wel uitgelegd waarom het niet mocht.}

quote:

Op donderdag 11 maart 2010 10:38 schreef Vicky het volgende:
Ik had nog geen reactie gegeven Sjeen

Ik zou dus ook boos worden. Mevrouw zou dan even op de gang mogen gaan zitten en nadenken wat ze gedaan had en daarna zou ik het nog een keertje uitleggen..

_{been there, done that. Maar dan niet met wortel maar met een verfkwast met oranje verf. Amber had ons zien verven en was dus met de kwast op mijn witte muren gaan verven. Ze heeft toen geen straf gekregen want ikw as zo dom geweest een verfkwas met oranje verf op tafel te laten liggen. Ik heb haar wel uitgelegd waarom het niet mocht.}

Ai... Ik kon er trouwens echt niet om lachen gisteren. En om even op de woorden van p_iglet terug te komen over 'als je geen tijd hebt om zulke dingen uit te leggen aan je kind'... Ik heb inderdaad niet altijd tijd om uitgebreid iets te gaan uitleggen en als er dan zoiets gebeurd als gisteren, dan word ik gewoon boos. Ik ben niet de meest geduldige persoon op aarde helaas

quote:

Op donderdag 11 maart 2010 10:46 schreef Sjeen het volgende:

[..]

Ai... Ik kon er trouwens echt niet om lachen gisteren. En om even op de woorden van p_iglet terug te komen over 'als je geen tijd hebt om zulke dingen uit te leggen aan je kind'... Ik heb inderdaad niet altijd tijd om uitgebreid iets te gaan uitleggen en als er dan zoiets gebeurd als gisteren, dan word ik gewoon boos. Ik ben niet de meest geduldige persoon op aarde helaas

Ik vind het ook niet nodig om altijd maar iets uit te leggen, vaak weten ze zelf ook wel dat het niet mag.

quote:

Op donderdag 11 maart 2010 10:46 schreef Sjeen het volgende:

[..]

Ai... Ik kon er trouwens echt niet om lachen gisteren. En om even op de woorden van p_iglet terug te komen over 'als je geen tijd hebt om zulke dingen uit te leggen aan je kind'... Ik heb inderdaad niet altijd tijd om uitgebreid iets te gaan uitleggen en als er dan zoiets gebeurd als gisteren, dan word ik gewoon boos. Ik ben niet de meest geduldige persoon op aarde helaas

*shake hands*
Ik dus ook niet!

Ik kan ook niet tegen dat getreuzel 's ochtends...

quote:

Op donderdag 11 maart 2010 10:46 schreef Sjeen het volgende:

[..]

Ai... Ik kon er trouwens echt niet om lachen gisteren. En om even op de woorden van p_iglet terug te komen over 'als je geen tijd hebt om zulke dingen uit te leggen aan je kind'... Ik heb inderdaad niet altijd tijd om uitgebreid iets te gaan uitleggen en als er dan zoiets gebeurd als gisteren, dan word ik gewoon boos. Ik ben niet de meest geduldige persoon op aarde helaas

ik vind het ook vrij normaal als kinderen leren dat er niet altijd tijd voor ze is. ook de juf moet haar aandacht verdelen, en het lijkt mij niet wenselijk als je kind dan niet gewend is om even op z'n beurt te wachten.
als ik aan het dweilen was mochten ze gewoon niet aan de emmer komen. Dat is heet, en vies. en dat wisten ze ook gewoon. ik kan me niet heugen dat ik dat heb moeten zeggen. Meestal waren ze gewoon lekker zelf aan het spelen. en ook hier is geduld niet mijn sterkste punt. ik heb véél meer geduld dan ik ooit gedacht had, maar de maat is vast sneller vol dan bij andere mensen.

Maar kost boos worden en straf geven niet meer tijd als uitleggen?

quote:

Op donderdag 11 maart 2010 12:32 schreef p_iglet het volgende:
Maar kost boos worden en straf geven niet meer tijd als uitleggen?

misschien wel maar soms heb je aan alleen uitleggen niet voldoende _{in mijn ogen}
en met boos worden laat je ook zien dat het menis is.

En soms blijf je ook aan het uitleggen. Ik wel tenminste. En dan na de zoveelste keer ben ik het wel zat en dan krijgt ie een waarschuwing en alsie dan nog doorgaat gaat ie maar even naar zijn kamer.

Wat ik trouwens wel veel doe hier is als ie iets doet wat ik liever niet heb:
Mikael wil je daar misschien even mee ophouden? Wnt ik vind dat dat veel lawaai maakt!
Luistert ie niet dan:
Mikael nu hou je daar mee op!
Luistert ie dan nog niet:
Mikael mama heeft nou 2 keer er iets van gezegd, ga nu maar even op je kamer bedenken wat mama heeft gezegd.

En dat helpt ook altijd!!

quote:

Op donderdag 11 maart 2010 12:32 schreef p_iglet het volgende:
Maar kost boos worden en straf geven niet meer tijd als uitleggen?

Meestal volgt er straf voor iets wat al 100 keer is uitgelegd. En ja, wie niet horen wil moet maar voelen.(als in: ga maar even op de gang staan nadenken ) en zeker als ik boos wordt is het beter om allebei even af te koelen. Maar goed, mijn kinderen zijn ver voorbij de peuterleeftijd en dan is het echt anders. De oudsten staan eigenlijk nooit meer op de gang. Dat is meestal een gesprek. Soms wel het intrekken van computertijd. ik heb wel het geluk redelijk makkelijke kinderen te hebben.

quote:

Op donderdag 11 maart 2010 12:32 schreef p_iglet het volgende:
Maar kost boos worden en straf geven niet meer tijd als uitleggen?

Nee hoor, want tijdens het moment dat ze in de gang zit te bedenken wat er nu precies gebeurd is, kan ik andere dingen doen en even afkoelen. Ik ben op zo'n momenten dus echt niet in staat om rustig en vriendelijk uit te leggen dat een wortel bedoeld is om op te eten en niet om mee op de muur te tekeken. Daarnaast, als je bijna zes bent, dan weet je dat een wortel bedoeld is om op te eten en niet om mee op de muur te tekenen. Dat hoef je dan echt niet nog eens uitgelegd te krijgen...

Ik denk dat kinderen om leren gaan met boosheid van een ander als de ander boos wordt omdat je iets van hem/haar stuk maakt (of een witte muur oranje verft). Het gaat natuurlijk wel om boosheid en niet om helemaal uit je dak gaan... En dat je ze daarna een vorm van straf geeft is ook goed.
Kinderen krijgen later ook te maken met boze mensen om zich heen, dan kunnen ze maar beter begrijpen dat als ze iets doen wat anderen schaad, ze daar een negatieve consequentie aan vast kunnen knopen.

quote:

Op donderdag 11 maart 2010 12:32 schreef p_iglet het volgende:
Maar kost boos worden en straf geven niet meer tijd als uitleggen?

Ik heb hier een beetje meegelezen, nog niet gereageerd.
Soms is een kind ook niet voor rede vatbaar en zit er niets anders op dan boos te worden en straf te geven. Twan was af en toe een verschrikkelijke peuter , in de zin van het hebben van vreselijke driftbuien.... Hij was dus echt niet voor rede vatbaar. Hij schreeuwde, huilde, trapte tegen de deuren en was aan het stampvoeten. Ik heb hem zelfs een keer, nadat hij al gewoon bijna een half uur bezig was, opgepakt en onder de koude douche gezet... had geen effect; hij werd hij nog bozer omdat zn kleren nat waren. Vervolgens heb ik hem in zn slaapkamer gezet en ben zelf voor de deur gaan staan om de deur dicht te houden. Tranen liepen me over de wangen... ik wilde zo niet met mn kind omgaan, maar kon gewoon niet anders, ik kon op geen enkele manier tot hem doordringen. En waar gaat het dan om? Om kleine dingetjes... Toen hij wat ouder werd, had hij af en toe nog een driftbui... Maar gelukkig gaat het de laatste tijd goed... hij heeft geen driftbuien meer maar kan af en toe wel gewoon snel boos worden. Dan laat ik hem maar even... het is soms ook wel lastig voor hem.

Ik las in een eerdere topic dat MeNicole zich afvroeg of het co-ouderschap wel zo goed was voor Mikael. Dat vraag ik mij ook weleens af. Wij hebben nu al 6 jaar een co-ouderschap... het gaat redelijk goed, maar ik merk steeds meer aan Twan dat hij moeite heeft om na een week bij ons, weer naar zn vader te gaan. Het liefst zou hij bij ons wonen, maar ik mag daar niet met zn vader over hebben van hem _{niet tegen papa zeggen!!} .. ik vind het erg lastig en vind dat ik het binnenkort op de één of andere manier toch met zn vader moet bespreken zonder dat ik Twans mening daarin betrek. Moeilijk vind ik dat omdat mn ex nogal trots is en ik denk dat hij nooit akkoord zou gaan met een andere regeling, ook al zou die Twan misschien gelukkiger maken.

Trouwens Sjeen, ik had hetzelfde gedaan als jij denk ik!!


_{ondertussen hoop ik dat Lennon niet zo zal peuterpuberen als Twan...}

quote:

Op donderdag 11 maart 2010 12:56 schreef Sjeen het volgende:

[..]

Nee hoor, want tijdens het moment dat ze in de gang zit te bedenken wat er nu precies gebeurd is, kan ik andere dingen doen en even afkoelen. Ik ben op zo'n momenten dus echt niet in staat om rustig en vriendelijk uit te leggen dat een wortel bedoeld is om op te eten en niet om mee op de muur te tekeken. Daarnaast, als je bijna zes bent, dan weet je dat een wortel bedoeld is om op te eten en niet om mee op de muur te tekenen. Dat hoef je dan echt niet nog eens uitgelegd te krijgen...

Maar als je bijna zes bent kan het nog wel héél leuk zijn om een keer met een wortel op de muur te tekenen toch? Een kind van zes overziet waarschijnlijk de situatie nog niet in die mate dat ze er direct een gevolg aan koppelt: mama moet de muur opnieuw verven. Als je die consequentie uitlegt dan zal ze waarschijnlijk niet nog eens met een wortel (of andere groente/fruit) op de muur tekenen, waarmee je (vermoedelijke) doel is bereikt.
Dat je boos wordt vind ik trouwens terecht als je je ook boos voelt.

Diaan wij zitten nu in zo'n beetje hetzelfde met onze co-ouderschap. Gelukkig lijkt het voor nu even goed te gaan maar dat zijn rot dingen om mee bezig te zijn!!

na 100x uitlegen dat 1x in de week bij iemand eten tussen de middag en 1x in de week iemand hier, had ik vandaag een heftig gillende en krijsende kleuter op het schoolplein.. inclusief frases als 'ik schop je fiets kapot' etc
Gister bij vriendinnetje X geweest, Ik stond met de vader van vriendinnetje Y te overleggen over morgen.. Mevrouw had het ineens in haar hoofd gehaald dat ze vandaag ook bij vriendinnetje Y wilde eten. Wat bij de eerste 'nee' direct resulteerde in enorme drama's. (een paar maanden geleden had die vader gezegd 'kom dan ook maar mee, ondanks dat er ook a een ander vriendinnetje mee ging bij hun.. dus nu kwam er ook letterlijk uit 'maar vorige keer mocht het dan wel'
Nu heeft ze dus voor elkaar dat ze EN vandaag niet bij dat vriendinnetje eet, zoals ze zo graag wilde EN morgen mag ze niet naar het vriendinnetje toe omdat ze zo uit d'r stekker ging.
Als klap op de vuurpijl voor het aanhoudend gillen en krijsen op het schoolplein wordt er vandaag en morgen dus ook niet met andere vriendjes/vriendinnetjes gespeeld.

Je kunt ook heel normaal aangeven wat je wilt, en dan had ze prima morgen met dat vriendinnetje mee gemogen.. Maar als je zo moet gillen en krijsen om je zin te krijgen (wat toch averechts werkt) weet je dat daar consequenties aan hangen..

quote:

Op donderdag 11 maart 2010 13:40 schreef MeNicole2 het volgende:
Diaan wij zitten nu in zo'n beetje hetzelfde met onze co-ouderschap. Gelukkig lijkt het voor nu even goed te gaan maar dat zijn rot dingen om mee bezig te zijn!!

Mikael wil liever ook niet meer?

Ja inderdaad. Twan zegt bijna elke dinsdag als hij teruggaat, dat hij niet wil. Ik vind het moeilijk wat ik daarmee moet doen.... Wetende dat het niet echt bespreekbaar is met de andere ouder. Ik ben erover aan het denken om zijn vader te vragen of hij ook heeft gemerkt dat Twan wat stiller is, wat ongelukkiger... daar krijg ik vast een nee op, maar dan moet ik hem gaan vragen er op te gaan letten..

quote:

Op donderdag 11 maart 2010 13:46 schreef Diaan73 het volgende:

[..]

Mikael wil liever ook niet meer?

Ja inderdaad. Twan zegt bijna elke dinsdag als hij teruggaat, dat hij niet wil. Ik vind het moeilijk wat ik daarmee moet doen.... Wetende dat het niet echt bespreekbaar is met de andere ouder. Ik ben erover aan het denken om zijn vader te vragen of hij ook heeft gemerkt dat Twan wat stiller is, wat ongelukkiger... daar krijg ik vast een nee op, maar dan moet ik hem gaan vragen er op te gaan letten..

Ik Pm je ff!!

quote:

Op donderdag 11 maart 2010 13:40 schreef Jore het volgende:

[..]

Maar als je bijna zes bent kan het nog wel héél leuk zijn om een keer met een wortel op de muur te tekenen toch? Een kind van zes overziet waarschijnlijk de situatie nog niet in die mate dat ze er direct een gevolg aan koppelt: mama moet de muur opnieuw verven. Als je die consequentie uitlegt dan zal ze waarschijnlijk niet nog eens met een wortel (of andere groente/fruit) op de muur tekenen, waarmee je (vermoedelijke) doel is bereikt.
Dat je boos wordt vind ik trouwens terecht als je je ook boos voelt.

Ow, het is zeker heel leuk en leerzaam om op de muur te tekenen met een wortel, net zoals het leuk is om de achterkant van de bank te versieren met stift, de plantenbak uit te graven enzo... En och, vandaag kan ik me daar prima in verplaatsen, gisteren niet, toen was ik ook gewoon boos om wat ze gedaan had

quote:

Op donderdag 11 maart 2010 13:44 schreef E.T. het volgende:
na 100x uitlegen dat 1x in de week bij iemand eten tussen de middag en 1x in de week iemand hier, had ik vandaag een heftig gillende en krijsende kleuter op het schoolplein.. inclusief frases als 'ik schop je fiets kapot' etc
Gister bij vriendinnetje X geweest, Ik stond met de vader van vriendinnetje Y te overleggen over morgen.. Mevrouw had het ineens in haar hoofd gehaald dat ze vandaag ook bij vriendinnetje Y wilde eten. Wat bij de eerste 'nee' direct resulteerde in enorme drama's. (een paar maanden geleden had die vader gezegd 'kom dan ook maar mee, ondanks dat er ook a een ander vriendinnetje mee ging bij hun.. dus nu kwam er ook letterlijk uit 'maar vorige keer mocht het dan wel'
Nu heeft ze dus voor elkaar dat ze EN vandaag niet bij dat vriendinnetje eet, zoals ze zo graag wilde EN morgen mag ze niet naar het vriendinnetje toe omdat ze zo uit d'r stekker ging.
Als klap op de vuurpijl voor het aanhoudend gillen en krijsen op het schoolplein wordt er vandaag en morgen dus ook niet met andere vriendjes/vriendinnetjes gespeeld.

Je kunt ook heel normaal aangeven wat je wilt, en dan had ze prima morgen met dat vriendinnetje mee gemogen.. Maar als je zo moet gillen en krijsen om je zin te krijgen (wat toch averechts werkt) weet je dat daar consequenties aan hangen..

Heel herkenbaar

Ja, precies. Ik kan me het heel goed voorstellen hoor, je reactie. Maar ik wilde me toch nog even in je kind verplaatsen

Hier is ook de opvoeding begonnen. Er staat een strafstoeltje (niet dat ze er vaak op hoeft) en dat werkt vooralsnog als een tierelier. En in de supermarkt mag ze zelf een toetje uitzoeken (als ze erbij is) en alle andere dingen die ze zelf wel even in de wagen gooit, mag ze weer terugleggen waar ze het gevonden heeft .

2 straffen toch?
Ze zou toch vandaag niet bij het vriendinnetje eten? Dus dat dat niet gebeurt is geen straf voor het geschopte drama.

Dat het morgen niet doorgaat idd wel, want dat stond in de planning, maar dat is dus komen te vervallen wegens onaangenaam gedrag.
Die aanvullende straf van 2 dagen huisarrest is wat mij betreft niet buitenproportioneel.

quote:

Op donderdag 11 maart 2010 10:33 schreef Sjeen het volgende:
Maar ik heb ook uitgelegd wat de gevolgen zijn ervan, namelijk dat ik dus nu opnieuw mag gaan verven en dat ik daar niet vrolijk van word.

Soortgelijke situatie meegemaakt en toen ik vertelde dat ik alles moest schilderen zijn zoonlief erg droog: ik ook helpen schilderen

voor zover ik 't begrepen heb is het het belangrijkste dat een kind wel merkt dat er grenzen zijn. of een kind vervolgens van alles voor straf moet of juist niet mag is eigenlijk van ondergeschikt belang.

bovendien is mijn ervaring dat 't enorm afhangt van het kind in kwestie. de een is er gevoeliger voor dan de ander, en je merkt al doende ook dat 't bij de een wel werkt en bij de ander totaal niet eens aankomt, dus dan pas je je manier van grenzen stellen daarop aan.

Ik vind die aanvullende straf ook niet teveel. Soms is het nodig om het te laten doordingen dat bepaalde dingen gewoon niet kunnen...

En het is inderdaad ook wel zo, dat je het ene moment meer kunt hebben dan het andere.

Ik heb vantevoren ook nooit bedacht dat ik zou gaan straffen, maar het is gewoon af en toe nodig (geweest.) Wat ik trouwens niet vind kunnen, is dat een kind overdag bijv. straf heeft gehad van de moeder en dan 's avonds als de vader thuiskomt ook nog weer toegesproken wordt of straf krijgt.

zoonlief kan soms heel uitdagend vragen als hij iets niet mag 'maar krijg ik er straf voor? ' dus ik uitleggen dat 't daar niet om gaat, dat hij dit of dat gewoon niet mag doen. maar dat hij er wel straf voor mag krijgen als ie dat wil hoor.

quote:

Op donderdag 11 maart 2010 14:06 schreef miss_sly het volgende:
2 dan, heb je gelijk in. Ik vind een aanvullende straf dan weer wel wat veel. Buitenproportioneel zul je mij niet horen zeggen, maar ik zou het wat oneerlijk vinden om nog een extra straf erbij te geven.

Nah, als het nou alleen het drama om het niet mogen eten zou zijn, dan zou ik het idd beperken tot morgen idd niet mogen eten, maar als er gedreigd wordt mijn fiets kapot te schoppen dan beperk ik de straf ook niet tot het niet mogen eten.

Er is drama maken en drama maken, en een kind krijgt van mij geen huisarrest wegens een beetje "ik krijg mijn zin niet boehoe" drama, maar dreigen mijn fiets (of wat dan ook) kapot te schoppen accepteer ik ook niet straffeloos.

Het is ook vaak de impact van wat ze doen. Twan heeft 2 jaar geleden in een boze bui het glas van de tussendeur met zn blote voeten eruit getrapt.... dan kan je echt niet rustig blijven, zal ik je vertellen... en dat hij ook donders goed in de gaten had dat dat dat echt niet kon... hij wist niet hoe snel hij boven moest zijn. Gevolg voor hem was wel: een maand geen zakgeld, geen voetbaplaatjes en niet spelen na schooltijd. Hij heeft daar wel van geleerd...

Heetgebakerd als ik ben, is een time-out hier ook meestal meer om mij rustig te krijgen dan Isa

quote:

Op donderdag 11 maart 2010 14:18 schreef Leandra het volgende:

[..]

Nah, als het nou alleen het drama om het niet mogen eten zou zijn, dan zou ik het idd beperken tot morgen idd niet mogen eten, maar als er gedreigd wordt mijn fiets kapot te schoppen dan beperk ik de straf ook niet tot het niet mogen eten.

Er is drama maken en drama maken, en een kind krijgt van mij geen huisarrest wegens een beetje "ik krijg mijn zin niet boehoe" drama, maar dreigen mijn fiets (of wat dan ook) kapot te schoppen accepteer ik ook niet straffeloos.

precies, je hebt drama en drama..
En als je bij dat drama zulke dingen gaat zeggen.. Zulke uitspraken zouden als alleenstaand feit ook niet geaccepteerd worden.

Idd, was het eten vanmiddag zowieso al een 'nee' dus dat dat niet doorgaat was geen straf. Voor het dramatisch gedragen is de straf dat ze morgen ook niet naar dat vriendinnetje mag. Aangezien dat eigenlijk helemaal niet zo'n straf is omdat dit vriendinnetje in hetzelfde groepje valt (en dus uitwisselbaar is) als de vriendjes en /vriendinnetjes hier in de straat, is de echte straf dus 'niet met vriendjes/vriendinnetjes spelen.

Maar volgens mij zit het in het weer.. Vanmiddag op school hoorde ik een stuk of 5 moeders uit dezelfde klas over hetzelfde gedrag klagen (ander vriendinnetje blijkt dezelfde straf te hebben trouwens voor hetzelfde soort 'vergrijp' )

quote:

Op donderdag 11 maart 2010 14:26 schreef Sjeen het volgende:
Heetgebakerd als ik ben, is een time-out hier ook meestal meer om mij rustig te krijgen dan Isa

Ik heb wel eens jankend m'n moeder gebeld of ze hem alsjeblieft kon komen halen terwijl ik hem "voor straf" op z'n kamer had gezet

quote:

Op donderdag 11 maart 2010 12:41 schreef MeNicole2 het volgende:
.

Wat ik trouwens wel veel doe hier is als ie iets doet wat ik liever niet heb:
Mikael wil je daar misschien even mee ophouden? Wnt ik vind dat dat veel lawaai maakt!

Daar geef je hem een keuze, met de vraag wil je? Nou hij wil dat dus niet!

Wat hier werkt is geen keuze geven. Hoef je ook niet in discussie te gaan waarom je vindt dat het lawaai maakt

Wat betreft keuzes maken, dat hangt af van hoe oud het kind is. Het heeft niet zoveel zin om een kind van 2 te vragen "wat wil je eten?", de grootste kans op antwoord is dan neeeee.... Maar een kind van 7 of 8 kan hier weer prima mee om gaan. Opvoeden hangt dus af van hoe oud het kind is. Een kind van 2 heeft veel meer grenzen nodig dan een kind van 8, maar een kind van 8 is weer gebaat bij ander soort grenzen. Ik denk dat de opvoeding een proces in ontwikkeling is. Daarom ben je ook nooit klaar met opvoeden, want zelfs al is je kind 18 en gaat ie de deur uit, dan nog leer je hem hoe hij z'n was moet draaien (bijvoorbeeld dan).

Bij ons gaat het hele proces beginnen in juli (of augustus als het kindje laat komt). Ik ben best benieuwd naar hoe wij het er van af gaan brengen als ouders. Wat mij op de volgende vraag brengt: Zijn jullie wel eens naar een aanstaande ouder avond geweest? Die worden georganiseerd door ons kraambureau maar weet niet zo goed of het nuttig is.

quote:

Op donderdag 11 maart 2010 14:25 schreef Diaan73 het volgende:
Het is ook vaak de impact van wat ze doen. Twan heeft 2 jaar geleden in een boze bui het glas van de tussendeur met zn blote voeten eruit getrapt.... dan kan je echt niet rustig blijven, zal ik je vertellen... en dat hij ook donders goed in de gaten had dat dat dat echt niet kon... hij wist niet hoe snel hij boven moest zijn. Gevolg voor hem was wel: een maand geen zakgeld, geen voetbaplaatjes en niet spelen na schooltijd. Hij heeft daar wel van geleerd...

Tsja een voor mij zou het schrikken van het kapotte glas, en het evt helpen opruimen dan consequentie genoeg zijn. En evt van af een bepaalde leeftijd idd van hun zakgeld meebetalen aan een nieuwe ruit. (maar dan denk ik eerder aan pubers).
Ik vind zakgeld, voetbalplaatjes en spelen geen samenhang hebben met een kapot getrapte deur. En ook wel heel veel straffen voor 1 vergrijp.
Als de aanleiding van de boze bui voetbalplaatjes waren dan is het natuurlijk weer wat anders.

Maar dingen die hier idd ook gelden zijn pick your battles, ik ga echt niet overal een discussie over aan. Als ik geen antwoord op een vraag wil, dan moet ik geen of een andere vraag stellen.

En overigens zit ik hier ook wel eens met mijn handen in het haar met een lastige peuter hoor, maar meestal ligt dat niet aan de peuter, maar aan bijvoorbeeld vermoeidheid van beide kanten.

quote:

Op donderdag 11 maart 2010 16:31 schreef p_iglet het volgende:

[..]

Tsja een voor mij zou het schrikken van het kapotte glas, en het evt helpen opruimen dan consequentie genoeg zijn. En evt van af een bepaalde leeftijd idd van hun zakgeld meebetalen aan een nieuwe ruit. (maar dan denk ik eerder aan pubers).
Ik vind zakgeld, voetbalplaatjes en spelen geen samenhang hebben met een kapot getrapte deur. En ook wel heel veel straffen voor 1 vergrijp.
Als de aanleiding van de boze bui voetbalplaatjes waren dan is het natuurlijk weer wat anders.

Ik vind het een hele nette straf, bij ons thuis werd je bij zoiets door de kamer gesmeten en ging je zonder eten naar bed... En ik denk niet dat alle hoeken van de kamer zien zoveel te maken heeft met een kapotte deur, en ik ben er toch ook gekomen!

quote:

Op donderdag 11 maart 2010 16:31 schreef p_iglet het volgende:

[..]

Tsja een voor mij zou het schrikken van het kapotte glas, en het evt helpen opruimen dan consequentie genoeg zijn. En evt van af een bepaalde leeftijd idd van hun zakgeld meebetalen aan een nieuwe ruit. (maar dan denk ik eerder aan pubers).
Ik vind zakgeld, voetbalplaatjes en spelen geen samenhang hebben met een kapot getrapte deur. En ook wel heel veel straffen voor 1 vergrijp.
Als de aanleiding van de boze bui voetbalplaatjes waren dan is het natuurlijk weer wat anders.

Maar dingen die hier idd ook gelden zijn pick your battles, ik ga echt niet overal een discussie over aan. Als ik geen antwoord op een vraag wil, dan moet ik geen of een andere vraag stellen.

En overigens zit ik hier ook wel eens met mijn handen in het haar met een lastige peuter hoor, maar meestal ligt dat niet aan de peuter, maar aan bijvoorbeeld vermoeidheid van beide kanten.

En wat nou als het 'm geen barst interesseert dat het glas kapot is? Zijn schouders optrekt en wegloopt... En een week later een gat in de deur trap tijdens een woedeuitbarsting. Ik heb geen idee hoe ik ermee om zou gaan hoor, maar ben toch wel nieuwsgierig wat jouw aanpak zou zijn

quote:

Op donderdag 11 maart 2010 16:31 schreef p_iglet het volgende:

[..]

Tsja een voor mij zou het schrikken van het kapotte glas, en het evt helpen opruimen dan consequentie genoeg zijn. En evt van af een bepaalde leeftijd idd van hun zakgeld meebetalen aan een nieuwe ruit. (maar dan denk ik eerder aan pubers).
Ik vind zakgeld, voetbalplaatjes en spelen geen samenhang hebben met een kapot getrapte deur. En ook wel heel veel straffen voor 1 vergrijp.
Als de aanleiding van de boze bui voetbalplaatjes waren dan is het natuurlijk weer wat anders.

Maar dingen die hier idd ook gelden zijn pick your battles, ik ga echt niet overal een discussie over aan. Als ik geen antwoord op een vraag wil, dan moet ik geen of een andere vraag stellen.

En overigens zit ik hier ook wel eens met mijn handen in het haar met een lastige peuter hoor, maar meestal ligt dat niet aan de peuter, maar aan bijvoorbeeld vermoeidheid van beide kanten.

Ja, dat merkte ik vorig jaar erg. Met een peuter van 3 1/2, een baby van een paar maanden, weer aan het werk en tegelijkertijd bezig aan m'n scriptie om een paar maanden later te kunnen afstuderen. Toen was mijn geduld stúkken minder dan gewoonlijk en pakte ik dingen ook wel eens op een, voor mij, niet fijne manier op. Maar goed, daar leer je ook weer van. En dan merk je ook dat het nu allemaal weer veel lekkerder loopt, nu het geduld er weer is.

Ik vind trouwens wel dat consequenties van het gedrag, direct gebonden moeten zijn aan het 'ongewenste' gedrag. Ik zie vaak bij andere ouders dat het dat, voor mijn gevoel, niet is.

quote:

Op donderdag 11 maart 2010 16:31 schreef p_iglet het volgende:

[..]

Tsja een voor mij zou het schrikken van het kapotte glas, en het evt helpen opruimen dan consequentie genoeg zijn. En evt van af een bepaalde leeftijd idd van hun zakgeld meebetalen aan een nieuwe ruit. (maar dan denk ik eerder aan pubers).
Ik vind zakgeld, voetbalplaatjes en spelen geen samenhang hebben met een kapot getrapte deur. En ook wel heel veel straffen voor 1 vergrijp.
Als de aanleiding van de boze bui voetbalplaatjes waren dan is het natuurlijk weer wat anders.

Maar dingen die hier idd ook gelden zijn pick your battles, ik ga echt niet overal een discussie over aan. Als ik geen antwoord op een vraag wil, dan moet ik geen of een andere vraag stellen.

En overigens zit ik hier ook wel eens met mijn handen in het haar met een lastige peuter hoor, maar meestal ligt dat niet aan de peuter, maar aan bijvoorbeeld vermoeidheid van beide kanten.

Het "zakgeld" is ingehouden als symbolisch bedrag voor de ruit, zo betaalde hij een beetje mee. Helpen met opruimen? Echt niet met dat glas veel te gevaarlijk. Wij vonden dat dit soort gedrag gewoon niet kon, hij was de hele morgen al vervelend en dit was zn uitbarsting. Als je straft, moet het iets zijn waarmee hij zich ook gestraft voelt... en dat was in zijn geval dus de voetbalplaatjes en niet spelen. Voor mij hoeft de straf niet zozeer met de "daad" te maken hebben, maar moet het iets zijn waardoor hij ook voelt dat wat hij heeft gedaan, gewoon niet kan.

wtf deel 3 tvp

quote:

Op donderdag 11 maart 2010 14:17 schreef miss_sly het volgende:
Mijn middelste neefje (3,5) vindt het geweldig stoer als hij of zijn broer op de trap moeten voor straf. Dus soms komt hij zomaar ineens naar zijn moeder ofzo toe en zegt: ik denk dat ik op de trap moet zitten
Hij vindt het dus ook echt niet erg als hij daar even moet gaan nadenken als hij stout geweest is

Ik hanteer de 'bij de 3e waarschuwing is het te laat en moet je in de hoek' methode. Als ik dat tegen mijn jongste zeg, bij de 2e waarschuwing 'nog 1 x en je moet in de hoek', dan begrijpt ie het ook nog niet en wandelt ie al naar de hoek
(hij is 'bijna' 2)

quote:

Op donderdag 11 maart 2010 14:17 schreef miss_sly het volgende:
Mijn middelste neefje (3,5) vindt het geweldig stoer als hij of zijn broer op de trap moeten voor straf. Dus soms komt hij zomaar ineens naar zijn moeder ofzo toe en zegt: ik denk dat ik op de trap moet zitten
Hij vindt het dus ook echt niet erg als hij daar even moet gaan nadenken als hij stout geweest is

Linde doet dat ook. We hebben een strafmatje voor de balkondeur in de keuken liggen (ons vorige strafplekje bleek ideaal om ondertussen t te kijken dus we moesten een andere oplossing zoeken ). Dan zegt ze "mama ik ga zo op matje zitten want ik wil jou slaan". Het is echt een plekje om even tot rust te komen voor haar.

quote:

Op donderdag 11 maart 2010 17:15 schreef Diaan73 het volgende:

[..]

Het "zakgeld" is ingehouden als symbolisch bedrag voor de ruit, zo betaalde hij een beetje mee. Helpen met opruimen? Echt niet met dat glas veel te gevaarlijk. Wij vonden dat dit soort gedrag gewoon niet kon, hij was de hele morgen al vervelend en dit was zn uitbarsting. Als je straft, moet het iets zijn waarmee hij zich ook gestraft voelt... en dat was in zijn geval dus de voetbalplaatjes en niet spelen. Voor mij hoeft de straf niet zozeer met de "daad" te maken hebben, maar moet het iets zijn waardoor hij ook voelt dat wat hij heeft gedaan, gewoon niet kan.

In de gevangenis zitten heeft ook niet heel veel te maken met bij iemand in breken en is toch best wel eens wel effectief ook.

quote:

Op donderdag 11 maart 2010 20:10 schreef miss_sly het volgende:

[..]

Niet voor het een of ander, maar het feit dat je er 'toch ook gekomen" bent, vind ik niet echt een maatstaf. En idd zijn in vergelijkin gmet een lichamelijke afstraffing bijna alle andere straffen netjes, maar dat wil ook niet zo heel veel zeggen.

Dat was precies wat ik ook wilde zeggen maar niet verwoord kreeg. Dan is het idd net alsof het geen probleem is want ach, je komt er uiteindelijk toch wel...

quote:

Op donderdag 11 maart 2010 20:12 schreef miss_sly het volgende:

[..]

Ik snap het wel, dat een straf ook echt gevoeld moet worden, maar van de andere kant heb ik juist met dat gedeelte van straffen moeite. Iets gaan lopen bedenken om mijn kind te raken (want daar komt het dan op neer voor mijn gevoel) voelt toch niet goed. Waarmee ik niet wil zeggen dat dat hier op termijn niet ook gaat gebeuren. Ik weet wel hoe ik het zou willen, maar of dat in de praktijk ook gaat lukken, is natuurlijk nog een tweede

Het is denk ik ook moeilijk voor te stellen dat je evt. straf gaat geven als ze nog zo klein zijn als Senna.. ik kan me nu ook niet voorstellen dat ik Lennon straf ga geven... maar door Twan weet ik wel beter... ze blijven niet altijd klein en onschuldig en soms moet je je kind met iets "raken" om hem te laten beseffen en voelen wat er gebeurd is en dat dat dus echt niet kan, ook om ze te behoeden voor herhaling. Twan was toen natuurlijk ook al bijna 6 jaar en dit was ook wel het toppunt hoor... hij krijgt eigenlijk bijna nooit straf. Alleen af en toe een keer dat hij naar boven moet omdat dingen hem niet zinnen en met een chagerijnig gezicht beneden zit... daar kan ik slecht tegen.