quote:Op donderdag 11 maart 2010 20:09 schreef Brighteyes het volgende:
[..]
In de gevangenis zitten heeft ook niet heel veel te maken met bij iemand in breken en is toch best wel eens wel effectief ook.
Ik begrijp dat ik het verkeerd zeiquote:Op donderdag 11 maart 2010 10:05 schreef She-Wolf het volgende:
[..]
Dat ben ik niet met je eens. Niet alle consequenties imo vallen onder de noemer 'straf'. Zoals P_iglet ook al zei, als het kind bijvoorbeeld met blokken gooit en je biedt dan in plaats daar van een bal aan om mee te gooien. Waarbij de consequentie dus is, even niet met de blokken spelen, maar met de bal. Dat zie ik niet als straf.
Ik denk ook dat het dan meer zo zal gaan:quote:Op donderdag 11 maart 2010 22:01 schreef prupke het volgende:
[..]
Ik begrijp dat ik het verkeerd zei(mijn fout)
Maar je begrijpt denk ik ook wel dat het niet verstandig is om ,als een kind met blokken gooit ,dan niets er van te zeggen in de zin van :He dat mag niet!
Maar ze een bal geven en zeggen : ga daar maar even mee spelen.
Doe je dat te vaak krijg je het probleem dat als het kind met een bal wil spelen hij of zij eerst met blokken gaat smijten
Straf klinkt ook zo zwaar, ik vind correctiemiddel wat aardiger klinkenquote:Op donderdag 11 maart 2010 20:31 schreef Brighteyes het volgende:
Ik heb dat idd ook wel een beetje dat het idee van je kind bewust willen raken heel naar klinkt, en mss wel is, en bij die hele kleintjes kan ik me er niks bij voorstellen ook, maar ik snap wel dat het soms gewoon nodig is. Of althans, naar mijn mening en manier van opvoeden dan.
Uiteraard zal het zo gaanquote:Op donderdag 11 maart 2010 22:09 schreef miss_sly het volgende:
[..]
Ik denk ook dat het dan meer zo zal gaan:
"blokken zijn niet om mee te gooien. Met een bal mag je wel gooien. Zullen we met de bal gaan gooien?"
Mijn zoon kan prima met blokken spelen zonder dat ik hem dat ooit geleerd heb. Als hij met dingen gaat gooien doet hij dat omdat hij boos is (omdat hij iets niet mag bijvoorbeeld). Maar dat zal ook wel per kind verschillen. Mijn zoon is net als mij redelijk snel een driftkikkertje en doet eerst en denkt dan na. Onze dochter is zo te zien daarin meer als mijn vrouw (gelukkig maar).quote:Op donderdag 11 maart 2010 22:26 schreef prupke het volgende:
Dan kom je op het zelfde uit met de uitkomst dat het kind leert hoe hij/zij met de blokken om moet gaan.
Dat verschilt denk ik ook wel per kindquote:Op donderdag 11 maart 2010 22:55 schreef willempjewever het volgende:
[..]
Mijn zoon kan prima met blokken spelen zonder dat ik hem dat ooit geleerd heb. Als hij met dingen gaat gooien doet hij dat omdat hij boos is (omdat hij iets niet mag bijvoorbeeld). Maar dat zal ook wel per kind verschillen. Mijn zoon is net als mij redelijk snel een driftkikkertje en doet eerst en denkt dan na. Onze dochter is zo te zien daarin meer als mijn vrouw (gelukkig maar).
Ik val binnen en lees dit en dan vraag ik me dus af of er ouders zijn die het redden om dit constant te doen? Hoe goed het ook zal zijn hoor, ik vind het een prachtig ideaal, maar ik red dat niet op een hectische dag waar het bloed meerdere keren onder mijn nagels vandaan gehaald is en mijn geduld ten einde.quote:Op donderdag 11 maart 2010 22:09 schreef miss_sly het volgende:
[..]
Ik denk ook dat het dan meer zo zal gaan:
"blokken zijn niet om mee te gooien. Met een bal mag je wel gooien. Zullen we met de bal gaan gooien?"
Dat mag bij ons ook niet, ook niet binnen voetballen of als een gek achter een ballon aan, dat vind ik zo irritant.quote:Op vrijdag 12 maart 2010 08:04 schreef moussy het volgende:
Ik wil niet eens dat ze binnen met een bal gooien!
Nou ja, dit dus. en hier ook niet binnen met de bal. Weet je hie hard ze kunnen gooien inmiddels?quote:Op vrijdag 12 maart 2010 07:30 schreef Belana het volgende:
[..]
Ik val binnen en lees dit en dan vraag ik me dus af of er ouders zijn die het redden om dit constant te doen? Hoe goed het ook zal zijn hoor, ik vind het een prachtig ideaal, maar ik red dat niet op een hectische dag waar het bloed meerdere keren onder mijn nagels vandaan gehaald is en mijn geduld ten einde.
Op de een of andere manier komt het niet reeel op me over, maar dat is misschien slechts mijn ervaring of misschien ben ik gewoon een ongeduldige driftkikker
Mooi verwoord!!quote:Op vrijdag 12 maart 2010 09:07 schreef Belana het volgende:
Het is goed om stil te staan bij opvoeden, ik doe dat gerust ook wel,
Ik wil ook graag kinderen die zich veilig voelen, tevreden zijn, gelukkig en die mooie mensen worden.
Ik knuffel ze gek bijvoorbeeld, omdat mijn ouders dat niet deden en ik dat echt gemist heb.
Ik probeer evenwichtige lieve mensen van ze te maken die begaan zijn met anderen en ook rekening houden met anderen maar ook voor zichzelf opkomen.
Ik probeer het en meer kan ik niet doen denk ik
Hier is mama ook serieus de baas s'ochtends. tegenspraak word niet geduldquote:Op donderdag 11 maart 2010 10:50 schreef Vicky het volgende:
[..]
*shake hands*
Ik dus ook niet!
Ik kan ook niet tegen dat getreuzel 's ochtends...
Volgens mij ben je niet de enige Lily. Tenminste, voor mij gaat het precies zo. Alleen toen mijn kind 2,5 was en een baby erbij had ik dat niet. Of weinig. Hoe lastig ik soms peuternukken ook vond, er nu op terugkijkend was het best eenvoudig.quote:Op vrijdag 12 maart 2010 09:24 schreef lily het volgende:
Ik denk heel veel na over opvoeden; de consequenties daarvan en wat ik allemaal fout (of goed) kan doen.
Maar soms loopt het gewoon even niet zoals ik graag zou willen.
De jongens zijn gewoonweg af en toe NIET LEUK! echt niet!
En als ze dan lak hebben aan wat ik te zeggen heb dan kan ik niet meer leuk doen of pedagogisch verantwoorde dingen bedenken.
Mocht ik daarin doorslaan dan ben ik ook niet te beroerd om dat tegen hen te zeggen (want ik denk er dus wel steeds over na) .en bied dan mijn excuses aan en zeg dan dat ik het niet zo best had aangepakt.
What can i say
Maar da tlijkt me ook iets dat de 'discussie' wat lastiger maakt: het leeftijdsverschil van de kindjes waar we het over hebben. Ik kan me bij Senna helemaal nog niet voorstellen dat ze ooit vervelend wordt, hoewel dat natuurlijk ook gewoon gaat gebeuren. Sommigen weten al veel meer van de praktijk met grotere kindjes, ik bijvorobeeld moet dat nog gaan ervaren. En in gedachten is het natuuriljk veel gemakkelijker om te gaan met een lastig kind dan in de praktijkquote:Op vrijdag 12 maart 2010 09:29 schreef lily het volgende:
Ja, klopt buurvrouw.
Bij een dreumes van 2,5 speelt dit nog niet....
quote:Op vrijdag 12 maart 2010 09:39 schreef Groofsken het volgende:
Ik heb gisteren ook sorry tegen mijn dochter gezed. "Sorry schatje, mama is moe". Hoorde ik daarna door de babyfoon "sorry schatje, mama moe, sorry schatje, mama moe"![]()
Ja ik wil natuurlijk niemand in de put praten.quote:Op vrijdag 12 maart 2010 09:34 schreef miss_sly het volgende:
[..]
Maar da tlijkt me ook iets dat de 'discussie' wat lastiger maakt: het leeftijdsverschil van de kindjes waar we het over hebben. Ik kan me bij Senna helemaal nog niet voorstellen dat ze ooit vervelend wordt, hoewel dat natuurlijk ook gewoon gaat gebeuren. Sommigen weten al veel meer van de praktijk met grotere kindjes, ik bijvorobeeld moet dat nog gaan ervaren. En in gedachten is het natuuriljk veel gemakkelijker om te gaan met een lastig kind dan in de praktijk
Denk je dat echt?quote:Op vrijdag 12 maart 2010 10:15 schreef debuurvrouw het volgende:
Om heel even op de oorspronkelijke vraag van TL, TS in dit geval, terug te komen.
Ik heb dus bewust wél nee gezegd omdat ik vind dat kinderen daarmee moete leren omgaan. Niet alles kan zomaar. Hierboven werd iets gezegd over tijd hebben, en als je dat niet hebt dat je niet aan kinderen had moeten beginnen ofzo (zo las ik het hoor, het staat er vast niet zo cru) Nou ja, vragen om spelen gaat over in vragen om materiele dingen. Ik woon echt in Boerenkoolstronkeradeel en zelfs hier lopen 8 jarigen met mobiele telefoons op school Terwijl iedereen op loopafstand woont.Zelf denk ik dat je vervelende prinsjes en prinsesjes krijgt die maar denken dat de wereld rond hen draait. IPv onderdeel uitmaken van een samenleving.
Helaas kan ik niet vergelijken hoe mijn kinderen zouden zijn als ik andere keuzes had gemaakt. Of ik dan gelijk zou krijgen in het effect van de keuzes die ik maak, of dat je kind sowieso al iemand is, en dat je dat alleen maar lichtjes stuurt.
Wat ik zie bij mijn jongens is dat de vragen wel verschuiven ja. Niet als oorzaak-gevolg. Ik bedoelde meer te zeggen dat de dingen waar je nee op moet zeggen, of die je om moet buigen veranderen.quote:Op vrijdag 12 maart 2010 11:12 schreef miss_sly het volgende:
[..]
Denk je dat echt?
Zoals ik al zei, zijn wij ons ervan bewust dat we van Senna een verwend nest kunnen maken, en dat willen we beslist niet. Maar het lijkt me niet dat ze dat wordt door aandacht te krijgen, zoals bijvoorbeeld dat er met haar gespeeld wordt. Aandacht en samen spelen vind ik van een heel andere orde dan materiele zaken, eigenlijk.
Ook in aandacht kun je doorschieten, natuurlijk. Ik wil haar echt wel leren dat als ik aan het praten ben bijv. ze toch even zal moeten wachten voor ik naar haar luister. Dat vind ik fatsoensnormen die ze zal moeten leren. Maar ik zie werkelijk niet hoe er van gezonde aandacht en ingaan op haar verzoek om (niet constant maar regelmatig) samen iets te doen, een materieel verwend prinsesje van haar gemaakt kan worden.
Het hoeft niet zo te zijn natuurlijk maar als kinderen op kleuterleeftijd geen "nee" leren accepteren als het gaat om een lunchdate, en daarbij al gaan dreigen je fiets aan gort te trappen, dan wil ik er niet aan denken wat er gebeurt als ze 9 zijn en besluiten dat hun leven zinloos is als ze niet direct een PS3, Xbox en Wii krijgen.quote:
Maar is een letterlijk "nee" werkelijk nodig?quote:Op vrijdag 12 maart 2010 11:21 schreef Leandra het volgende:
[..]
Het hoeft niet zo te zijn natuurlijk maar als kinderen op kleuterleeftijd geen "nee" leren accepteren als het gaat om een lunchdate, en daarbij al gaan dreigen je fiets aan gort te trappen, dan wil ik er niet aan denken wat er gebeurt als ze 9 zijn en besluiten dat hun leven zinloos is als ze niet direct een PS3, Xbox en Wii krijgen.
Wat krijg je dan voor dreigementen?? Als jij niet direct in de auto stapt om de Bart Smit voor me leeg te trekken dan trap ik een deuk in de auto??
Ja, dit voorbeeld is waarschijnlijk overdreven, maar ik kan me wel voorstellen dat een kind geen "nee" meer gaat accepteren als het nooit een duidelijke "nee" gehad heeft.
Ik snap wat je bedoeltquote:Op vrijdag 12 maart 2010 11:20 schreef debuurvrouw het volgende:
[..]
Wat ik zie bij mijn jongens is dat de vragen wel verschuiven ja. Niet als oorzaak-gevolg. Ik bedoelde meer te zeggen dat de dingen waar je nee op moet zeggen, of die je om moet buigen veranderen.
Ik vraag me af wat voor alternatief je wilt bieden als je kind vraagt om een telefoon. ik kon gewoon nee zeggen, met als argument dat ze een fiets hebben, en we in een klein dorp wonen. En nee zijn ze wel gewend.Met de blokken-bal vergelijking in mijn hoofd. Krijg het even niet duidelijker geschreven.
Waarom zou je een letterlijk 'nee' willen vermijden?quote:Op vrijdag 12 maart 2010 11:29 schreef miss_sly het volgende:
[..]
Maar is een letterlijk "nee" werkelijk nodig?
Als een kind gewend is om niet alles te krijgen wat hij vraagt, ook al ging dat niet gepaard met een letterlijk "nee" is dat toch ookprima? Hoe dat dan moet gaan, weet ik zo ook niet, maar het woordje "nee" lijkt me nou ook weer niet van levensbelang.
Ik vind overigens de manier waarop je het "dreigen je fiets in elkaar te trappen" blijft noemen van een kleuter een beetje overdreven. Natuurlijk hoort zo'n opmerking niet, maar het een dreigement noemen vind ik wat over the top, eigenlijk
Dit is wel een mooi voorbeeldje waarom je soms je ideeen bij moet stellen (in mijn geval).quote:Op vrijdag 12 maart 2010 11:12 schreef miss_sly het volgende:
Ik wil haar echt wel leren dat als ik aan het praten ben bijv. ze toch even zal moeten wachten voor ik naar haar luister. Dat vind ik fatsoensnormen die ze zal moeten leren.
Als een ouder er niet gevoelig voor is dan is het idd geen dreigement, en dan zal het ook niet escaleren naar je auto als het kind ouder is, als een ouder na zo'n opmerking echter wel overstag gaat, dan werkt het en is het dus wel een dreigementquote:Op vrijdag 12 maart 2010 11:29 schreef miss_sly het volgende:
Ik vind overigens de manier waarop je het "dreigen je fiets in elkaar te trappen" blijft noemen van een kleuter een beetje overdreven. Natuurlijk hoort zo'n opmerking niet, maar het een dreigement noemen vind ik wat over the top, eigenlijk
soms heb je ook geen argumenten, maar dan wil ik het toch niet. bijvoorbeeld: logeren is hier nu een hot item. Jongens onderling. Als ik niet oppas ligt er hier elke week het kind van een ander. en nee, daar heb ik soms geen zin in. Met niet meer argumenten dan dat ik daar geen zin in heb.quote:Op vrijdag 12 maart 2010 11:30 schreef miss_sly het volgende:
[..]
Ik snap wat je bedoelt
Maar weet je, je zegt toch niet zomaar nee, je geeft argumenten waarom niet. En ongetwijfeld als je kind met een echt goed argument had kunnen komen waarom het wel noodzakelijk was, had je daar toch ook naar geluisterd en meegenomen in de besluitvorming? Dat is waar het m.i. om gaat.
Ik zeg niet dat je dat ozu moeten vermijden, maar ik vind dat er wel erg veel nadruk op wordt gelegd dat dat noodzakelijk zou zijnquote:Op vrijdag 12 maart 2010 11:31 schreef Sjeen het volgende:
[..]
Waarom zou je een letterlijk 'nee' willen vermijden?
Ik ken dus dat ene jongetje, dat volgens Gordon en zonder nee is opgevoed.quote:Op vrijdag 12 maart 2010 11:38 schreef miss_sly het volgende:
[..]
Ik zeg niet dat je dat ozu moeten vermijden, maar ik vind dat er wel erg veel nadruk op wordt gelegd dat dat noodzakelijk zou zijn
quote:Op vrijdag 12 maart 2010 11:44 schreef debuurvrouw het volgende:
[..]
Ik ken dus dat ene jongetje, dat volgens Gordon en zonder nee is opgevoed.Da's niet een goed voorbeeld.
![]()
Maar zoals ik van Trui begreep passen zijn ouders het ook niet helemaal correct toe.
Ik vind dat als je geen nee zegt, maar alles beargumenteert, je je kind nog veel meer manilpuleert dan met een gewone nee. Alleen als je ook echt nee bedoelt natuurlijk. Anders geef je steeds ruimte voor onderhandeling. en die is er misschien thuis wel altijd, maar buiten, in het grote leven waar ze steeds meer deel van gaan uitmaken niet. En janee, ik wil niet dat mijn kind gaat staan ja- maren bij zijn leraar.
quote:Op vrijdag 12 maart 2010 11:41 schreef Groofsken het volgende:
Maar misschien weet ik ook nog niet waar ik het over heb. De mijne is nog geen twee(al gedraagt ze zich als eentje van drie volgens mij
).
Ow Buuf, ik wist niet eens dat jij het gezegd hadquote:Op vrijdag 12 maart 2010 11:45 schreef debuurvrouw het volgende:
[..]
je hebt er voor doorgeleerd toch?
en ik bedoelde niet te zeggen dat je niet weet waar je het over hebt als je nog een jong kind hebt, maar dat je met oudere kinderen voor andere situaties komt, die je je nu nog niet kunt voorstellen. (zo hangen wij nu tegen de puberteit. Euh..
Het is ook een vrij noodzakelijk iets in mijn ogen... Ik zie echt het probleem van het woord 'nee' nietquote:Op vrijdag 12 maart 2010 11:38 schreef miss_sly het volgende:
[..]
Ik zeg niet dat je dat ozu moeten vermijden, maar ik vind dat er wel erg veel nadruk op wordt gelegd dat dat noodzakelijk zou zijn
Dat vooral, en daar zitten ook heel veel hele leuke dingen bij, waardoor het eigenlijk altijd leuk blijft, ook al is het op sommige momenten zo bleghquote:Op vrijdag 12 maart 2010 11:45 schreef debuurvrouw het volgende:
[..]
je hebt er voor doorgeleerd toch?
en ik bedoelde niet te zeggen dat je niet weet waar je het over hebt als je nog een jong kind hebt, maar dat je met oudere kinderen voor andere situaties komt, die je je nu nog niet kunt voorstellen. (zo hangen wij nu tegen de puberteit. Euh..
|
|
| Forum Opties | |
|---|---|
| Forumhop: | |
| Hop naar: | |