Altijd, is dus een constante factor.quote:
Een mens kan maar een bepaalde hoeveelheid stress hebben. Als er constant heel veel stress is wordt dat op een bepaald moment te veel. Dit zou heel goed toch de aanleiding kunnen zijn geweest voor het terugkeren van de paniekaanvallen.quote:Op zaterdag 19 september 2009 19:28 schreef static het volgende:
[..]
Altijd, is dus een constante factor.
Klinkt als een reactie van je onderbewustzijn.quote:Op zaterdag 19 september 2009 19:09 schreef static het volgende:
Jaren geleden had ik last van paniakaanvallen en agorafobie. Heb ik toen medicijnen voor gekregen, ging prima.
De laatste weken komt het weer terug, paniekaanvallen op straat, trillende knieen en onbewust of bewust bepaalde straten e.d. vermijden. Hoe komt dat? Het ging altijd prima?
Stress en daardoor foute ademhaling?quote:Op zaterdag 19 september 2009 19:09 schreef static het volgende:
Jaren geleden had ik last van paniakaanvallen en agorafobie. Heb ik toen medicijnen voor gekregen, ging prima.
De laatste weken komt het weer terug, paniekaanvallen op straat, trillende knieen en onbewust of bewust bepaalde straten e.d. vermijden. Hoe komt dat? Het ging altijd prima?
Vier maand? das veel te lang!quote:Op zaterdag 19 september 2009 20:27 schreef Neemmijnietserieus het volgende:
Van nabij ken ik iemand die uiteindelijk de straat niet meer op durfde. Het hele medische circuit doorlopen maar niets hielp. Uiteindelijk kwam ze bij een ademhalingstherapeute en binnen vier maanden was het probleem helemaal over. Goed ademhalen neemt naar verluidt ontzettend veel klachten weg.
quote:Op zaterdag 19 september 2009 20:30 schreef korteweg het volgende:
[..]
Vier maand? das veel te lang!
Dat kan ook in 10 minuten.....
Zal ik dan jou verhaaltje als niet gelezen beschouwen?quote:Op zaterdag 19 september 2009 20:33 schreef Neemmijnietserieus het volgende:
[..]Ja kan......maar dat is wel lullig voor static
In jouw geval, "Beschouw het maar als niet gelezen"quote:Op zaterdag 19 september 2009 20:35 schreef korteweg het volgende:
[..]
Zal ik dan jou verhaaltje als niet gelezen beschouwen?![]()
![]()
![]()
quote:Op zaterdag 19 september 2009 20:37 schreef Neemmijnietserieus het volgende:
[..]
In jouw geval, "Beschouw het maar als niet gelezen"![]()
Static kan er daarentegen en misschien wel wat voordeel uit halen
quote:Op zaterdag 19 september 2009 20:43 schreef Neemmijnietserieus het volgende:
Vertel het static, die heeft klachten![]()
Meditatie.quote:Op zondag 20 september 2009 17:59 schreef static het volgende:
Het was er ineens. Als ik thuiskom van mijn werk loop ik altijd een rondje (er is altijd wel wat te zien hier in Hong Kong) en het schoot er opeens in. Toen kreeg ik het ook weer op de snelweg (waar het allemaal ooit mee begonnen is, aanvallen tijdens het autorijden) wat erg vreemd is omdat ik het alleen had als ik reed en niet naast iemand zat.
Wat voor ademhalingsoefeningen zijn er?
Zo zie ik het ook. Hele heftige emoties die je verdrongen hebt. Ik weet er zelf ook het nodige van door ervaring.quote:Op woensdag 23 september 2009 18:58 schreef Doe_maar_gewoon het volgende:
Ik kan er ( jammer genoeg) over meepraten.
de reden dat zulke dingen terug kunnen komen, is misschien doordat je dingen verdrongen hebt, of niet helemaal verwerkt
Als je er geen baat bij hebt, dan heeft het idd. niet zoveel zin. Maar er zijn meer wegen naar Rome. Iemand noemde al haptonomie: een hele andere insteek dan praten. Je lichaam praat namelijk ook.quote:Op woensdag 23 september 2009 19:43 schreef Bombshell het volgende:
Hoe gaan jullie hier mee om als het wel beter gaat maar je het nog niet los kan laten helemaal?Ik zie het ook niet echt zitten om meer naar de psycholoog te gaan.. Kost veel tijd en ben dr mee gestopt omdat ik de herhaling viel met wat er besproken werd.
Hoe kom je erbij?quote:Op woensdag 23 september 2009 20:08 schreef PiRANiA het volgende:
Ik gok dat TS niet meer gaat reageren. Voglens mij is hij gebanned
dat kan zeker, mensen hebben altijd een redelijk normaal patroon van bijvoorbeeld noradrenaline (fright - flight), dat zich een beetje als een golfbeweging door de dag beweegt, komt het noratrenaline boven een bepaalde treshold dan kan er een soort overshoot plaatsvinden (soort hypercorrectie) waardoor er een panic attack onstaat, dit kan zeer wel biologisch van aard zijn, maar hoeft natuurlijk niet.quote:Op woensdag 23 september 2009 22:57 schreef capricia het volgende:
Mooi topic.
Bij mij zijn de paniekaanvallen een jaar na het stoppen van de medicatie weer beginnen.
Mijn ha denkt dathet in zekere zin ook erfelijk kan zijn.
Herkenbaar.quote:Op woensdag 23 september 2009 20:58 schreef tomtomkortom het volgende:
Ik heb ook last van paniekaanvallen. De oorsprong is voor mezelf - denk ik - wel bekend. Echter schijnt de oplossing niet alleen te liggen in het trainen van een goede ademhaling, maar ook in het anders leren denken.
In mijn geval: ik ben bang voor een eventuele paniekaanval en de gevolgen. Bang om mijn bewustzijn te verliezen in het openbaar, maar ook bang voor datgene wat je voelt, hoort en ziet als het ware tijdens een paniekaanval.
In de rij bij de kassa voel ik me bijvoorbeeld vaak alsof ik onvoldoende gegeten heb, een gevoel alsof ik een lage bloedsuikerspiegel heb. Een gevoel alsof je elk moment om kan vallen. Maar ook het gevoel dat ik er niet helemaal bij ben. Derealisatie.
Ik denk ook dat het erfelijk is.quote:Op woensdag 23 september 2009 22:57 schreef capricia het volgende:
Mooi topic.
Bij mij zijn de paniekaanvallen een jaar na het stoppen van de medicatie weer beginnen.
Mijn ha denkt dathet in zekere zin ook erfelijk kan zijn.
Ik weet wel zeker dat het bij mij in de familie zit en dat het erfelijk is.quote:Op vrijdag 25 september 2009 09:20 schreef Ole het volgende:
[..]
Ik denk ook dat het erfelijk is.
Wel stom toevallig dat mijn oma nooit de straat opging, en ik een tante heb die ook zwaar psychisch in de shit zit..
Gelukkig is het bij mij nooit zó ver gekomen, mede dankzij huidige kennis bij doktoren + een flinke dosis doorzettingsvermogen.
Ik heb het zo;n beetje bij elke arts/fysio. psych waar ik geweest ben gevraagd, en zij zeggen dat het niet zo is. Geloof ze nietVoor zover ik het zie zit de aanleg heus in de familie. De mate waarin kun je wel wat aan doen.
Gaat gelukkig goed met me trouwens al een hele tijd
Maar stoppen met medicatie ben ik wel angstig voor. Ben zo blij dat ik weer 90 % goed functioneer.
dit dus.quote:Op donderdag 24 september 2009 08:28 schreef Re het volgende:
[..]
dat kan zeker, mensen hebben altijd een redelijk normaal patroon van bijvoorbeeld noradrenaline (fright - flight), dat zich een beetje als een golfbeweging door de dag beweegt, komt het noratrenaline boven een bepaalde treshold dan kan er een soort overshoot plaatsvinden (soort hypercorrectie) waardoor er een panic attack onstaat, dit kan zeer wel biologisch van aard zijn, maar hoeft natuurlijk niet.
Panic attacks zijn denk ik niets minder dan een verkeerde corrigerende response in de hersenen
als je heftig genoeg hyperventleert zou dat best kunnen ja...maar met een beetje ademhalngstrainng zou je dat wel op kunnen lossenquote:Op vrijdag 25 september 2009 18:44 schreef tomtomkortom het volgende:
Mijn angst is - denk ik - 'ten onder gaan'. Controle verliezen. Kun je van een paniekaanval 'out' gaan, dus je bewustzijn verliezen? Dat gevoel heb ik altijd als ik een paniekaanval heb.
ik neem aan dat jij nooit een paniekaanval hebt gehad...quote:Op vrijdag 25 september 2009 17:29 schreef m-niki het volgende:
[..]
dit dus.
Als dát het is, en je bent eens kritisch naar je eigen reacties (paniekaanval, angst), hoe serieus moet je zoiets dan nemen? Hoe bang moet je ervoor zijn?
Zolang je oefeningen doet om rustig te worden, op zoek gaat in jezelf naar de oorzaak, lange lange therapiesessies neemt, medicijnen slikt om rustig te blijven neem je die reacties ontzettend serieus. En mogen ze er dus niet zijn.
Als je iets heel serieus neemt en als iets er niet mag zijn, doe je je best om het te voorkomen (want je denkt dat het een boodschap is voor de toekomst: Dit! Mag! Nooit! Meer! Gebeuren! alleen dat al, maakt het erger trouwens) terwijl je er dus helemaal geen invloed of controle over hebt. Je vecht dus uit alle macht tegen iets wat je gelabeld hebt als 'ERG!!!!!!' en het werkt niet eens (het wordt vooral erger eigenlijk... je hele leven wordt een grote angst om geen angst te hebben).
Wat nu??!!! Wat dan??!!! Zorg dat je een cursus doet zoals eerder hier werd omschreven waarin je leert te accepteren dat het leven soms nare cadeautjes voor je heeft, maar dat dit losstaat van het leven zelf. (voluit leven bv.). Ik geef zelf ook cursussen, maar mag geen reclame maken![]()
Je leert gevoelens en gedachten te laten komen en gaan, zonder dat je daar iets voor hoeft te gaan doen. Je hoofd is een vreemd iets dat soms (zoals Re het zo mooi omschrijft) zonder reden op tilt slaat. So be it dan. Dan heb je een paniekaanval gehad. En dus??? Dus niets.
je vraagt om een oplossing...quote:Op zaterdag 26 september 2009 18:49 schreef mandatory het volgende:
Veel gelul maar weinig oplossingen.
Jammer, deze reactiequote:Op zaterdag 26 september 2009 18:49 schreef mandatory het volgende:
Veel gelul maar weinig oplossingen.
dat is wel weinig info staticquote:Op zaterdag 19 september 2009 19:09 schreef static het volgende:
Jaren geleden had ik last van paniakaanvallen en agorafobie. Heb ik toen medicijnen voor gekregen, ging prima.
De laatste weken komt het weer terug, paniekaanvallen op straat, trillende knieen en onbewust of bewust bepaalde straten e.d. vermijden. Hoe komt dat? Het ging altijd prima?
Veelal ligt de oplossing binnen handbereik : bij jezelf.quote:Op zaterdag 26 september 2009 18:49 schreef mandatory het volgende:
Veel gelul maar weinig oplossingen.
Waarschijnlijk wel als je zo'n ding naar binnen gooit om een uur of 03.00 als je 4 uur later weer helder en scherp moet presteren. (Geen idee of je dat doet overigens.)quote:Op vrijdag 2 oktober 2009 18:00 schreef static het volgende:
Ik kegel wel regelmatig een Zopiclon naar binnen om te slapen, kan dat er iets mee te maken hebben?
Waarom zien we daar hier zo weinig van terugquote:Op vrijdag 2 oktober 2009 18:59 schreef static het volgende:
Depressie? Ik ben de vleesgeworden vrolijkheid irl.
In R&P?quote:Op vrijdag 2 oktober 2009 22:54 schreef Neemmijnietserieus het volgende:
[..]
Waarom zien we daar hier zo weinig van terug
Bron: Farmacotherapeutisch Kompas; Zopiclon, achtergrondinformatie.quote:Op vrijdag 2 oktober 2009 18:00 schreef static het volgende:
Ik kegel wel regelmatig een Zopiclon naar binnen om te slapen, kan dat er iets mee te maken hebben?
Dat type medicijn red je niet, het onderdrukt enkel de symptomen en je functioneren wordt er afhankelijk van. De oorzaak ligt ergens anders en daar zou je eigenlijk een oplossing voor moeten vinden.quote:Op vrijdag 9 oktober 2009 03:27 schreef scanman1 het volgende:
Oxazepam heeft mij gered trouwens. Helaas wordt dat opeens niet meer vergoed.
Ja, wel dus. Ik weet donders goed dat er niets aan de hand is en dat het allemaal psychisch is. Dat is het 'probleem'. Therapie gaat daarom niet helpen omdat die vooral gericht is op je te laten realiseren dat er niets aan de hand is en dat je het allemaal inbeeldt. Helaas kun je, als zo'n paniekaanval bijna begint, blijkbaar nog maar heel beperkt logisch nadenken. En zodra je midden in een paniekaanval zit is logisch nadenken helemaal van de baan. Ik heb al cognitieve therapie gedaan, maar daar hoorde ik alleen maar dingen die ik zelf ook wel wist. Het hielp dus allemaal niet. Oxazepam was een uitkomst. Ik heb nu al een maand geen paniekaanval meer gehad en heb nu in de gaten dat ik zo langzamerhand kan minderen met oxazepam en ben dat ook aan het doen. Wel zal ik vele jaren een doosje oxazepam achter de hand willen hebben voor het geval dat.quote:Op vrijdag 9 oktober 2009 03:51 schreef Neemmijnietserieus het volgende:
[..]
Dat type medicijn red je niet, het onderdrukt enkel de symptomen en je functioneren wordt er afhankelijk van. De oorzaak ligt ergens anders en daar zou je eigenlijk een oplossing voor moeten vinden.
Wat ik mij afvraag, als je nu tientallen keren dacht dat je dood ging en je bent nog steeds in leven. Ben je dan niet zo rationeel dat je die koppeling met die voorgaande keren kunt leggen en denken "Ik denk dat ik dood ga, maar ik ga lekker toch niet!"
Ja, dat dacht ik ook altijd als ik er weer 1 had gehad. Snel weg hier!quote:Op vrijdag 2 oktober 2009 15:53 schreef Manono het volgende:
btw er is 1 remedie die bij mij overal tegen helpt en dat is hardlopen
Dan heb ik dus vreemde PA's want bij mij gaat het vele uren door. De laatste keer dus zelfs dagen. In golven welliswaar, maar het ging maar door. En dat is voor mij enorm zwaar om te moeten doorstaan. Je krijgt de meeste vreemde ideeën. Dan helpt oxazepam bij mij dus perfect. Een wondermiddel. Net als een goede pijnstiller als je heel veel pijn hebt.quote:Op vrijdag 9 oktober 2009 09:03 schreef TheVotary het volgende:
Omdat ze in principe alleen werken als je ze preventief gaat nemen de hele dag door. Immers hoe lang duurt een paniekaanval vaak? Een kwartier, hooguit een half uur. Als je ze dus pas inneemt bij het begin van de aanval beginnen ze pas te werken als je piek van paniek al lang en breed voorbij is.
Binnen is het bij iedereen donker.quote:Op vrijdag 2 oktober 2009 18:59 schreef static het volgende:
Depressie? Ik ben de vleesgeworden vrolijkheid irl.
Ik zie bij de supermarkt ook heel soms mensen die trillen en rood worden... Dan vraag ik me altijd af of ze een kater hebben of dat ze agorafobie hebben..quote:Op zaterdag 19 september 2009 20:19 schreef tomtomkortom het volgende:
Misschien nog een tip: http://www.agorafobie.be/welkomvideo.php
Wat had in zo'n situatie een oxazepammetje goed geholpen. jammer dat je je dingen moet ontzeggen omdat je geen medicijnen wilt of kunt gebruiken. Medicijnen is misschien voor velen niet de oplossing, maar tijdelijk maakt het je leven een stukken prettiger.quote:Op vrijdag 9 oktober 2009 19:00 schreef static het volgende:
Het was vanavond wel heel erg raak, was onderweg naar een feestje buiten HK (NT), we gingen met de taxi door een aantal tunnels & over bruggen, ging redelijk tot zeer goed, tot we op een wel heel hoge brug reden en de paniek toesloeg. Vreemd, geen stress, zin in het feestje, maar paniek alom.
Heb de chauffeur gevraagd om terug te keren naar huis.
nou, als je derealisatie hebt moet je toch wel even betere hulp gaan zoeken. als je er last van hebt tenminstequote:Op vrijdag 9 oktober 2009 21:43 schreef tomtomkortom het volgende:
Hebben jullie ook last van momenten waarop je denkt "ben ik hier wel?", soort van realisatie momenten. En een klein angstig gevoel krijgen als je voor je uit denkt. Bijv. in een zwembad: straks ben ik daar of een nerveus gevoel als je ergens naar toe moet.
Het stomme van deze klachten: het slaat nergens op. Er zal niets gebeuren. Maar toch dat stomme gevoel.
Helamaal eens!quote:Op vrijdag 9 oktober 2009 21:37 schreef scanman1 het volgende:
[..]
Wat had in zo'n situatie een oxazepammetje goed geholpen. jammer dat je je dingen moet ontzeggen omdat je geen medicijnen wilt of kunt gebruiken. Medicijnen is misschien voor velen niet de oplossing, maar tijdelijk maakt het je leven een stukken prettiger.
Tuurlijk slaat het nergens op. En tuurlijk gaat het vanzelf ooit weer eens weg. Maar wat ik op zo'n moment voel is wel echt voor mij. Het is mijn realiteit. Ik leef de rest van mijn leven met mijzelf. Niet met mijn werk, en eigenlijk ook niet met mijn partner (ook al hoop ik van wel!).quote:Op vrijdag 9 oktober 2009 21:43 schreef tomtomkortom het volgende:
Hebben jullie ook last van momenten waarop je denkt "ben ik hier wel?", soort van realisatie momenten. En een klein angstig gevoel krijgen als je voor je uit denkt. Bijv. in een zwembad: straks ben ik daar of een nerveus gevoel als je ergens naar toe moet.
Het stomme van deze klachten: het slaat nergens op. Er zal niets gebeuren. Maar toch dat stomme gevoel.
Je was dus vooraf niet gespannen?quote:Op vrijdag 9 oktober 2009 19:00 schreef static het volgende:
Het was vanavond wel heel erg raak, was onderweg naar een feestje buiten HK (NT), we gingen met de taxi door een aantal tunnels & over bruggen, ging redelijk tot zeer goed, tot we op een wel heel hoge brug reden en de paniek toesloeg. Vreemd, geen stress, zin in het feestje, maar paniek alom.
Heb de chauffeur gevraagd om terug te keren naar huis.
Dat klopt ook wel. Eens zou een ieder in dit forum zijn klachten bovenop komen. Maar de frustratie zul je vast herkennen. Gezien het een tegenstrijdigheid is in je eigen lichaam. Je wilt van de klachten af, begrijpt ze niet omdat ze totaal nergens op slaan, maar tegelijkertijd veroorzaken je hersenen deze klachten opnieuw zelf. Daarbij begrijpt niet iedereen in mijn kring mijn klachten. Dat is soms frustrerend.quote:Op vrijdag 9 oktober 2009 23:06 schreef capricia het volgende:
[..]
Tuurlijk slaat het nergens op. En tuurlijk gaat het vanzelf ooit weer eens weg. Maar wat ik op zo'n moment voel is wel echt voor mij. Het is mijn realiteit. Ik leef de rest van mijn leven met mijzelf. Niet met mijn werk, en eigenlijk ook niet met mijn partner (ook al hoop ik van wel!).
Heb je al eens met een professional hierover gesproken?
Je had niet toevallig koffie gedronken van tevoren? Of cola?quote:Op zondag 20 september 2009 17:59 schreef static het volgende:
Het was er ineens. Als ik thuiskom van mijn werk loop ik altijd een rondje (er is altijd wel wat te zien hier in Hong Kong) en het schoot er opeens in. Toen kreeg ik het ook weer op de snelweg (waar het allemaal ooit mee begonnen is, aanvallen tijdens het autorijden) wat erg vreemd is omdat ik het alleen had als ik reed en niet naast iemand zat.
Wat voor ademhalingsoefeningen zijn er?
quote:Op zaterdag 10 oktober 2009 18:59 schreef zhe-devilll het volgende:
of het zijn chemtrails wie weet?
Cafeine is funest inderdaad.quote:Op zaterdag 10 oktober 2009 18:59 schreef zhe-devilll het volgende:
[..]
Je had niet toevallig koffie gedronken van tevoren? Of cola?
Geloof je het zelf wel?quote:Op maandag 2 november 2009 18:33 schreef tomtomkortom het volgende:
Grappig moment vanmiddag even. Ik zat bij de psychologe en ze zag de krassen op mijn arm (stuk of 9) en vroeg me op een hele enge manier of ik aan zelfverminking had gedaan. Toen moest ik uitleggen dat het konijn zijn poten in mijn arm had gezet, een hele moeilijke taak was dat. Ik denk dat ze het nog steeds niet geloofd.
Ja uiteraard, omdat ik weet wat er is gebeurd. Kijk, ik kan mij voorstellen dat het er verdacht uitziet. Toen ik in de wachtkamer zat dacht ik "die gaat het vast vragen". En terecht natuurlijk! Ik weet niet hoe vaak zelfverminking voorkomt, maar het komt voor en logisch dat ze het vraagt. Ik werd er zelf misselijk van en klapte dicht, maar kon het uiteraard wel uitleggen. Moet ik er bij zeggen dat ik slecht tegen beelden (maar ook verhalen) over operaties, wonden of ongelukken kan.quote:
Lijkt mij toch dat je een beetje aandacht wilde, anders had je wel iets met lange mouwen aangetrokken.quote:Op maandag 2 november 2009 18:58 schreef tomtomkortom het volgende:
Ja uiteraard, omdat ik weet wat er is gebeurd. Kijk, ik kan mij voorstellen dat het er verdacht uitziet. Toen ik in de wachtkamer zat dacht ik "die gaat het vast vragen". En terecht natuurlijk! Ik weet niet hoe vaak zelfverminking voorkomt, maar het komt voor en logisch dat ze het vraagt. Ik werd er zelf misselijk van en klapte dicht, maar kon het uiteraard wel uitleggen. Moet ik er bij zeggen dat ik slecht tegen beelden (maar ook verhalen) over operaties, wonden of ongelukken kan.
Wat is dit nou weer voor een vooroordeel. Ik stroop mijn mouwen altijd op, het is een gewoonte.quote:Op maandag 2 november 2009 19:07 schreef APK het volgende:
[..]
Lijkt mij toch dat je een beetje aandacht wilde, anders had je wel iets met lange mouwen aangetrokken.
Ja ok maar als je er al bang voor was dat ze erover zou beginnen, dan is het wel een beetje raar dat je je mouwen niet even normaal doet dan.quote:Op maandag 2 november 2009 19:08 schreef tomtomkortom het volgende:
[..]
Wat is dit nou weer voor een vooroordeel. Ik stroop mijn mouwen altijd op, het is een gewoonte.
Ik was er niet bang voor. Ik dacht enkel even "die zal wel denken", meer niet. Sterker: ik heb niets te verbergen, ik wil gewoon van mijn agorafobie af. Ik stroop mijn mouwen altijd op en als ik thuis of op mijn werk ben loop ik vrijwel altijd in een t-shirt rond.quote:Op maandag 2 november 2009 19:19 schreef Intuit het volgende:
[..]
Ja ok maar als je er al bang voor was dat ze erover zou beginnen, dan is het wel een beetje raar dat je je mouwen niet even normaal doet dan.
meditatie is helemaal niet verstandig als je niet stabiel bent....quote:Op maandag 2 november 2009 19:35 schreef EggsTC het volgende:
Als je een goede techniek wil, begin dan met meditatie en kom je angsten onder ogen daarmee.
Ja, alsof meditatie tegen alle angst- en paniekstoornissen helpt...quote:Op maandag 2 november 2009 21:07 schreef Angst het volgende:
[..]
meditatie is helemaal niet verstandig als je niet stabiel bent....
Bron?quote:Op maandag 2 november 2009 21:07 schreef Angst het volgende:
[..]
meditatie is helemaal niet verstandig als je niet stabiel bent....
Er wordt hier allereerst gesteld dat meditatie een oplossing voor angs- en paniekstoornissen is. Graag ook even daar een bron van.quote:
Meditatie is niet verstandig als je psychoses hebt of schizofreen bent, bij angst stoornissen kan het juist enorm helpen.quote:Op maandag 2 november 2009 21:07 schreef Angst het volgende:
[..]
meditatie is helemaal niet verstandig als je niet stabiel bent....
quote:Op maandag 2 november 2009 21:18 schreef capricia het volgende:
[..]
Er wordt hier allereerst gesteld dat meditatie een oplossing voor angs- en paniekstoornissen is. Graag ook even daar een bron van.
Leren relativeren... de stoornis verdwijnt niet vanzelf, maar meditatie helpt wel heel erg. Ik heb ook nergens gezegd dat meditatie de stoornis in zn totaliteit oplost.quote:Meditatie ondersteunt deze zelfkennis, helpt ons hij bet vruchtbaar maken van de innerlijke schaduw. Dat is de reden waarom hij steeds meer richtin gen in de psychotherapie meditatietechnieken worden toegepast. Door de diepe innerlijke rust die bij het mediteren ontstaat, verdwijnen angsten en verkrampte toestanden. Gedachten en wensen die tot dan toe sterk door angsten werden heheerst, krijgen een kans boven te komen vanwege de waardevrije houding die de meditatie heeft gestimuleerd.
Mijn ervaring is dat meditatie helemaal niets uitmaakt bij angst- en paniekstoornissen. Het is namelijk een psychische stoornis. Dat is niet iets wat je met meditatie op kunt lossen.quote:Op maandag 2 november 2009 21:21 schreef EggsTC het volgende:
Uit m'n eigen ervaring nietEn geloof me, ik heb wat ervaring met de psyche. Meditatie brengt rust in je hoofd, dat heb je nodig bij die chaos van een paniekaanval.
Ik zeg niet dat het DE oplossing is voor alle stoornissen, verre van dat, maar het bestrijd wel symptomen. Misschien was ik te kort door de bocht zonder verdere uitleg, maar als jij het hebt over "een beetje mediteren lost dat op" dan heb je volgens mij geen enkel idee hoe sterk de kracht van meditatie kan zijn. Het zit allemaal in je hoofd, net als die angststoornis.
[..]
Meditatie is niet verstandig als je psychoses hebt of schizofreen bent, bij angst stoornissen kan het juist enorm helpen.
"Wij van wc-eend..."quote:Op maandag 2 november 2009 21:23 schreef EggsTC het volgende:
[..]
[..]
Leren relativeren... de stoornis verdwijnt niet vanzelf, maar meditatie helpt wel heel erg. Ik heb ook nergens gezegd dat meditatie de stoornis in zn totaliteit oplost.
Willekeurige hit van google BRON
Zie vorige post, willekeurige 1st hit op google, genoeg andere te vinden.quote:Op maandag 2 november 2009 21:26 schreef capricia het volgende:
[..]
Mijn ervaring is dat meditatie helemaal niets uitmaakt bij angst- en paniekstoornissen. Het is namelijk een psychische stoornis. Dat is niet iets wat je met meditatie op kunt lossen.
Dat jij er baat bij hebt bij een angstaanval, dat is super voor je. Maar een angstaanval is een van de uitingen van een angst- en paniekstoornis. Er zijn veel meer uitingen.
Ik begrijp uit je antwoord dat je geen echte bron hebt, dat meditatie zou werken tegen angst- en paniekstoornissen. Maar dat het alleen je eigen ervaring is.
Besef je wel dat er 1000en soorten uitingen van die stoornis zijn? Dat een methode bij jou zou kunnen helpen, wil niet zeggen dat het in zijn algemeen helpt.
En hoe zorg je dat stress je verlaat? Juist.quote:Stress belast de psyche. Angst en woede raken diep in ons geworteld omdat ze geen uitweg vinden.
Ik hoop dat je van je stoornis afkomt door anderen belachelijk te maken...quote:Op maandag 2 november 2009 21:27 schreef capricia het volgende:
[..]
"Wij van wc-eend..."
(ken je die uitdrukking btw..moet er altijd om lachen als ik er een voorbij zie komen, zoals hier...)
Nogmaals: Die link die jij hier geeft is van de instantie die zelf de meditatiecursus aanbiedt...quote:Op maandag 2 november 2009 21:28 schreef EggsTC het volgende:
[..]
Zie vorige post, willekeurige 1st hit op google, genoeg andere te vinden.
Ik begrijp dat het voor iedereen anders is maar je hoeft niet zo fel te reageren. Een andere quote vanuit die site vond ik ook wel waardig om te vermelden;
[..]
En hoe zorg je dat stress je verlaat? Juist.
Zie edit van mn vorige post, stond op noorderlicht een keer.quote:Op maandag 2 november 2009 21:31 schreef capricia het volgende:
[..]
Nogmaals: Die link die jij hier geeft is van de instantie die zelf de meditatiecursus aanbiedt...![]()
"wij van wc-eend, bevelen wc-een aan"...dus...
Geef nou eens een algmeen aanvaarde wetenschappelijke bron dat meditatie de oplossing is bij angst- en paniekaanvallen...
Nee, wat jij hier neerzet is gewoon raar.quote:Op maandag 2 november 2009 21:29 schreef EggsTC het volgende:
[..]
Ik hoop dat je van je stoornis afkomt door anderen belachelijk te maken...
En hier je wetenschappelijke bron.quote:Dagelijks mediteren maakt mensen mentaal weerbaarder en zou heilzame effecten hebben bij de aandachtsstoornis ADHD, en bij de overmatige tobberigheid die ziekten zoals depressie en angst- en dwangstoornissen kenmerken.
Lees nou ns wat ik neerzet alvorens te reageren.quote:Op maandag 2 november 2009 21:36 schreef capricia het volgende:
[..]
Nee, wat jij hier neerzet is gewoon raar.
Je kunt meditatie niet zomaar algemeen heilzaam verklaren bij angst- en paniekaanvallen omdat jij er baat bij gehad hebt.
Er is opzich natuurlijk niets tegen meditatie of yoga of andere ontspanningsoefeningen.
Huisartsen en psycholgen raden bijv. vaak aan om juist te gaan sporten omdat dat ook een goede invloed op je gestel en je gedachten heeft.
Maar het is niet de oplossing. Het kan hooguit ondersteunend werken.
Okay.quote:Op maandag 2 november 2009 21:33 schreef EggsTC het volgende:
[..]
Zie edit van mn vorige post, stond op noorderlicht een keer.
Besides, ik zit hier niet om jou te overtuigen, ik geef je tips mee, wat je ermee doet moet je helemaal zelf weten
quote:Depersonalisatie en derealisatie komen meestal samen voor en het is niet altijd duidelijk te zeggen waar een ervaring bij ingedeeld moet worden.
"Normale" mensen kunnen depersonalisatie/derealisatie ervaren tengevolge van ernstige vermoeidheid; slaaptekort; extreme spanning of stress; angst; meditatie. Lichamelijke ziekten, alcohol en drugs (bijvoorbeeld cannabis, ecstasy en lsd) veroorzaken ook vaak gevoelens van depersonalisatie/derealisatie.
DP en DR komen echter vaker voor als symptoom bij bijna alle psychiatrische stoornissen, zoals bijvoorbeeld depressie en angststoornissen. Na angst- en stemmingsklachten is het zelfs het derde meest voorkomende symptoom. Ook bij een aantal neurologische condities, zoals migraine en epilepsie, treden deze ervaringen op.
Ik zie geen wetenschappelijke bron. Alleen iets met bedrijfsthaichi of zo...quote:
Het zou jou goed geholpen kunnen hebben hoor.quote:Op maandag 2 november 2009 21:46 schreef EggsTC het volgende:
Als je leest zie je dat het een wetenschappelijk artikel is uit NRC.
Wat voor anti depressiva had jij dan?quote:Op maandag 2 november 2009 21:48 schreef Ernemmertje het volgende:
ugh paniekaanvallen heb ik ook sinds een paar maanden ineens uit het niets. door te veel stressen. ik kreeg anti depressia en fysiotherapie (ademhalingstechnieken), 2 weken gebruikt en werkte ook echt prima was echt chill.. en kon slapen als een roos.. mja toch slechte dingen over gelezen en vanwege mijn toekomstplannen wil ik er niet aan vast zitten.. tis en blijft drugs. dus nu maar aan de vitango.. net een weekje mee gestart. het is net nieuw, gewoon in de drogist verkrijgbaar en veilig
Onthoud wel dat depersonalisatie iets anders is dan een angststoornis. Depersonalisatie kan een onderdeel zijn van een angststoornis maar het is niet hetzelfde.quote:Op maandag 2 november 2009 21:51 schreef capricia het volgende:
[..]
Het zou jou goed geholpen kunnen hebben hoor.
Maar het kan dus ook triggeren wat je juist niet wil. Namelijk derealisatie en depersonalisatie.
Daarom zou ik het nooit zomaar aanraden aan iedereen die een angst- paniekstoornis heeft.
Uhhh, ik lees dat jij meditatie juist aanbeveelt aan tomtomkortom. Terwijl hij daarboven schrijft dat hij last heeft van depersonalisaties bij zijn angststoornis. Dat zou ik dus niet doen!! Dat kan zo schadelijk zijn. Meditatie kan het juist triggeren...quote:Op maandag 2 november 2009 21:55 schreef EggsTC het volgende:
[..]
Onthoud wel dat depersonalisatie iets anders is dan een angststoornis. Depersonalisatie kan een onderdeel zijn van een angststoornis maar het is niet hetzelfde.
Maargoed, fair enough.. ik kan het wel iedereen aanraden die chaos in z'n hoofd heeft.
hmm heette paroxetine dacht ik. werkte bij mij wel snel. ik kon het verschil goed merken al snel. mja toch maar gestopt, toen wist ik ook gelijk dat het erg verslavend kan zijn. het voelde heerlijk. maarja alsnog, ut blijft dus drugs.quote:Op maandag 2 november 2009 21:52 schreef capricia het volgende:
[..]
Wat voor anti depressiva had jij dan?
Het meeste werkt pas na 6 weken of zo...
De anti-depressive werking van paroxetine werkt meestal pas na een week of 6. De vervelende bijverschijnselen echter wel meteen...quote:Op maandag 2 november 2009 22:09 schreef Ernemmertje het volgende:
[..]
hmm heette paroxetine dacht ik. werkte bij mij wel snel. ik kon het verschil goed merken al snel. mja toch maar gestopt, toen wist ik ook gelijk dat het erg verslavend kan zijn. het voelde heerlijk. maarja alsnog, ut blijft dus drugs.
Ik slik al een week of 8 oxazepam. Wat zijn de verschijnselen dan als je lichaam aangeeft een nieuwe dosis nogig te hebben?quote:Op maandag 2 november 2009 22:11 schreef capricia het volgende:
[..]
De anti-depressive werking van paroxetine werkt meestal pas na een week of 6. De vervelende bijverschijnselen echter wel meteen...
Apart dat jij het zo snel merkte dan.
BTW: Paroxetine is niet verslavend.
Of bedoel je misschien oxazepam?
Je ongemakkelijk voelen zonder die zooi. Zweten, graag weer zo'n ding innemen. Slik je het elke dag?quote:Op dinsdag 3 november 2009 04:15 schreef scanman1 het volgende:
[..]
Ik slik al een week of 8 oxazepam. Wat zijn de verschijnselen dan als je lichaam aangeeft een nieuwe dosis nogig te hebben?
3x per dag een halve (25mg per keer dus).quote:Op dinsdag 3 november 2009 20:42 schreef EggsTC het volgende:
[..]
Je ongemakkelijk voelen zonder die zooi. Zweten, graag weer zo'n ding innemen. Slik je het elke dag?
k, dus je hebt de 50variant.. die zijn best zwaar. Als je het een week niet gebruikt, kan je dat? Probeer maar ns voor de gein als je niet teveel last hebt van je paniek natuurlijk.quote:Op dinsdag 3 november 2009 20:46 schreef scanman1 het volgende:
[..]
3x per dag een halve (25mg per keer dus).
Zodra ik 1x oversla gaat het al mis. Ik moet overstappen op andere medicijnen, maar er is zo'n lange wachtlijst voordat ik bij iemand terecht kan. Er staat nu eindelijk een afspraak op het eind van deze maand.quote:Op dinsdag 3 november 2009 20:58 schreef EggsTC het volgende:
[..]
k, dus je hebt de 50variant.. die zijn best zwaar. Als je het een week niet gebruikt, kan je dat? Probeer maar ns voor de gein als je niet teveel last hebt van je paniek natuurlijk.
Oxazepam?quote:Op dinsdag 3 november 2009 04:15 schreef scanman1 het volgende:
[..]
Ik slik al een week of 8 oxazepam. Wat zijn de verschijnselen dan als je lichaam aangeeft een nieuwe dosis nogig te hebben?
Paroxetine was het. Ik merkte dat het na een week stuk minder werd met paniekaanvallen en ook sliep ik als een roos terwijl ik nooit in slaap kon vallen zo makkelijk. Mja wel vreemd dat het snel werkte bij mij. Ik denk dat het bij iedere persoon verschilt.quote:Op maandag 2 november 2009 22:11 schreef capricia het volgende:
[..]
De anti-depressive werking van paroxetine werkt meestal pas na een week of 6. De vervelende bijverschijnselen echter wel meteen...
Apart dat jij het zo snel merkte dan.
BTW: Paroxetine is niet verslavend.
Of bedoel je misschien oxazepam?
Ja, dat is wel zo.quote:Op donderdag 5 november 2009 18:57 schreef Re het volgende:
als het goed is is het natuurlijk ook een andere dosis voor angstaanvallen is de dosis hoger dan gebruikt voor depressie
Mensen met angststoornissen moeten als eerste stoppen met cafeine en te veel alcohol inderdaad. Dus geen gewone koffie meer!quote:Op vrijdag 6 november 2009 03:15 schreef static het volgende:
Geen koffie drinken is volgens mij een goede tip, drink nu alleen maar water en tijdens lunch een kopje koffie, lijkt echt te helpen.
Daar weet ik niet al te veel van, maar er schijnt 'theine' in te zitten. Op een van de vele sites over dit onderwerp las ik: "Maar als je erg gevoelig bent voor cafeïne, is het niet verstandig om voor het slapen gaan een kop koffie of thee te drinken. Dan kan het namelijk gebeuren dat je zo actief bent dat je niet in slaap kunt komen." geen idee of dit correct is, maar thee schijnt dus niet erg veel beter te zijn dan koffie.quote:Op vrijdag 6 november 2009 03:55 schreef static het volgende:
Thee is geen probleem, toch?
Dit is nou het probleem: geen idee of ik je serieus moet nemen. Buiten dat heb ik geen MSN.quote:Op vrijdag 6 november 2009 04:41 schreef tong80 het volgende:
Ik wilde posten dat ik moest pissen in één van mijn SC topics.
Maar het is allemaal zo herkenbaar.
Ik doe er niet lacherijk om. Als Static behoefte heeft om er over te praten hoeft ie me alleen maar toe te voegen op mijn MSN.
Nu ben ik slapen maar herken het.
Hoe bedoel je dat 'te veel alcohol'? In de zin van dat mensen met angststoornissen moeten stoppen met te veel drinken omdat ze het gebruiken als een soort zelfmedicatie of zeg je dat alcohol net als koffie een versterkende factor voor paniekaanvallen kan zijn?quote:Op vrijdag 6 november 2009 03:38 schreef scanman1 het volgende:
[..]
Mensen met angststoornissen moeten als eerste stoppen met cafeine en te veel alcohol inderdaad. Dus geen gewone koffie meer!
Moah, overdag heb je er dus niks aan, integendeel, dan wordt die angst juist groter door teveel alchohol van de vorige avond.quote:Op vrijdag 6 november 2009 17:49 schreef TheVotary het volgende:
[..]
Hoe bedoel je dat 'te veel alcohol'? In de zin van dat mensen met angststoornissen moeten stoppen met te veel drinken omdat ze het gebruiken als een soort zelfmedicatie of zeg je dat alcohol net als koffie een versterkende factor voor paniekaanvallen kan zijn?
Met dat eerste ben ik het eens, maar als je het tweede bedoeld niet. Alcohol is een 'geweldige' manier om paniekaanvallen te bestrijden op de korte termijn. Het is niet voor niks dat alcoholisme zo relatief groot is onder mensen met deze stoornis. Des te meer bier je naar binnen werkt des te moeilijker het wordt om een paniekaanval te krijgen.
FOK!ker van de week: tong80quote:Op vrijdag 6 november 2009 17:42 schreef static het volgende:
[..]
Dit is nou het probleem: geen idee of ik je serieus moet nemen. Buiten dat heb ik geen MSN.
Als ik een paniek/hyperventilatie aanval krijg probeer ik altijd erg diep te ademhalen zodat ik merk dat mn hartslag naar beneden gaat.quote:Op vrijdag 6 november 2009 21:15 schreef Lano het volgende:
Wat doen jullie precies tegen paniekaanvallen, behalve medicijnen? Iemand die mij meer kan vertellen over die ademhalingstechniek bv??
Korte termijn:quote:Op vrijdag 6 november 2009 21:15 schreef Lano het volgende:
Wat doen jullie precies tegen paniekaanvallen, behalve medicijnen? Iemand die mij meer kan vertellen over die ademhalingstechniek bv??
Klopt.quote:Op vrijdag 6 november 2009 20:38 schreef Intuit het volgende:
[..]
Moah, overdag heb je er dus niks aan, integendeel, dan wordt die angst juist groter door teveel alchohol van de vorige avond.
Bij mij is het begonnen in de auto (tijdens en rit voor mijn werk). De paniekaanval begon toen ik net weg reed en heeft de hele rit (ongeveer 4 uur) aangehouden. Het zakte steeds even weg om 30 seconden later weer terug te komen. Zo ging dat de hele rit door. Gedurende de hele rit zat ik me af te vragen of ik niet beter tegen een boom aan kon rijden en dan naar het ziekenhuis te worden gebracht. In het ziekenhuis leek het me wel veilig dus regelmatig flitste het door m'n hoofd dat dat misschien wel de beste oplossing was. Ik heb het niet gedaan, maar heb me de volgende dag wel ziek gemeld. Daarna een jaar deels in de ziektewet gelopen en deels op therapie basis weer gewerkt, maar het kon me allemaal niet meer boeien. Ik ben gestopt en voor mezelf begonnen. Helaas betekende dat niet dat de PA's ophielden. De laatste PA was zo heftig dat het dagenlang door ging en ik kon het zonder medicijnen niet meer volhouden. Ik heb nu oxazepam en wordt eindelijk weer een beetje rustig.quote:Op zaterdag 7 november 2009 02:49 schreef capricia het volgende:
De ellende van zo'n paniekaanval, ook al kun je die via ademhalingstechnieken onder controle krijgen, is dat je lijf zoveel adrealine aanmaakt dat je de rest van de dag opgefokt of doodmoe bent.
En we weten allemaal dat doodmoe zijn weer een attack kan uitlokken.
Persoonlijk vind ik het meest vervelende de angst voor die angst. Ik heb het jaren geleden eens in de auto gehad en sindsdien rijd ik nooit meer helemaal relaxed. Ook na 4 jaar niet, terwijl alles nu normaal is en ik al jaren geen aanvallen meer gehad heb. Outgaan op de snelweg of zo, daar moet ik gewoon niet aan denken, dan nog liever in een groep.
Het komt ook een beetje doordat de aanvallen niet altijd goed te voorspellen zijn. Het heeft niet altijd met stress / angst voor een bepaalde situatie te maken. Het kan ook zomaar komen, is mijn ervaring.
Dat heb ik dus gehad en het doet voor mij niets. Wat je dan doet is het opschrijven van je gedachten en daarna wat je na logisch beredeneren beter had kunnen denken. Voor mij werkte het absoluut niet omdat ik vanaf dag 1 wel weet wat ik verkeerd doe. Ik weet wel wat ik in bepaalde situaties zou moeten denken, maar op de cruciale momenten lukt me dat gewoon niet. Ze kunnen me 100x duidelijk maken dat denken dat je doodgaat als je je raar voelt in je hoofd niet het meest logische is, maar op het moment supreme lukt het me gewoon niet om die gedachten te controleren. Therapie werkt voor mij blijkbaar niet omdat ik wel weet wat ze allemaal gaan zeggen. Vandaar dat medicijnen op dit moment het enige is wat voor mij helpt. Maar er zijn natuurlijk wel veel mensen waarbij het wel helpt, dus probeer gewoon alles wat je aangeboden wordt. Baat het niet dat schaadt het niet.quote:Op zaterdag 7 november 2009 11:22 schreef Jivis het volgende:
Cognitieve therapie schijnt hier ook bij te helpen... kun je makkelijker je gedachten ordenen zeg maar. Heb zelf nog van augustus een doorverwijsbriefje van de dokter maar heb er nog geen gebruik van gemaakt vanwege drukte.
Hier nog een. Ben ook een tijd in therapie geweest bij een psycholoog. Het doet ook niets voor mij.quote:Op zondag 8 november 2009 02:39 schreef scanman1 het volgende:
[..]
Dat heb ik dus gehad en het doet voor mij niets. Wat je dan doet is het opschrijven van je gedachten en daarna wat je na logisch beredeneren beter had kunnen denken. Voor mij werkte het absoluut niet omdat ik vanaf dag 1 wel weet wat ik verkeerd doe. Ik weet wel wat ik in bepaalde situaties zou moeten denken, maar op de cruciale momenten lukt me dat gewoon niet. Ze kunnen me 100x duidelijk maken dat denken dat je doodgaat als je je raar voelt in je hoofd niet het meest logische is, maar op het moment supreme lukt het me gewoon niet om die gedachten te controleren. Therapie werkt voor mij blijkbaar niet omdat ik wel weet wat ze allemaal gaan zeggen. Vandaar dat medicijnen op dit moment het enige is wat voor mij helpt. Maar er zijn natuurlijk wel veel mensen waarbij het wel helpt, dus probeer gewoon alles wat je aangeboden wordt. Baat het niet dat schaadt het niet.
Meestal adviseert de huisarts een therapie in combinatie met medicijnen. Want net zoals jij zelf zegt: De angst kan erg groot zijn, zo groot dat therapie niet gaat werken omdat je zoveel angst hebt. Eerst moeten die angsten weg.quote:Op zondag 8 november 2009 12:33 schreef Lano het volgende:
Mag ik vragen welke pilletjes jullie slikken, en of daar makkelijk aan te komen is of dat het echt een laatste oplossing is van de huisarts?
Ik merk namelijk dat het bij mij eigenlijk ineens een stuk heftiger word(de angst voor een aanval) en ik weet ook wel dat ik met therapie moet beginnen maar die stap is nu voor mij veel te groot. Is het niet mogelijk om eerst met pilletjes te beginnen en daarna therapie? Of krijg je die echt niet zomaar van de huisarts?
Ben nu namelijk al een dag of 2, 3 heel erg gestresst omdat ik donderdag naar de tandarts moetduurde vannacht weer ruim 2 uur en 2 valdispertpilletjes voordat ik rustig genoeg, en moe vanalles was, dat ik eindelijk in slaap viel
edit; valdispert doet trouwens nauwelijk tot niets voor mij.
Oxazepam is idd verslavend. Dus als het alleen voor die ene keer in het jaar zou zijn dat je naar de tandarts zou gaan, of als je vliegangst hebt ofzo, dan zou ik dat vragen.quote:Op zondag 8 november 2009 13:50 schreef Lano het volgende:
Het is nu toevallig de tandarts maar heb er helaas veel vaker last van. Ik slik nu wel hyperiplant dat schijnt er ook wel voor te helpen, maar dat begint pas na 4 tot 6 weken te werken.![]()
Maar was oxazepam niet heel erg verslavend? Ben daar nogal gevoelig voor(geestelijk).
Geen idee.quote:Op zondag 8 november 2009 14:03 schreef Lano het volgende:
Ik ga hier nog even een middagje over twijfelen denk ik, ben bang dat ik er te vaak en te makkelijk naar grijp als ik het thuis heb liggen. Weet je toevallig ook nog of oxazepam samen kan met hyperiplant.
Ik heb ontspaningsoefeningen gehad van manueel therapeut/ fysiiotherapeut. Dat gaat meeer om er vroeg bij te zijn als je lichaam te gespannen wordt, en bijtijds te ontspannen door goede houding en spierontspanningsoefeningen Niet zozeer over je gedachtenquote:Op zondag 8 november 2009 02:39 schreef scanman1 het volgende:
[..]
Dat heb ik dus gehad en het doet voor mij niets. Wat je dan doet is het opschrijven van je gedachten en daarna wat je na logisch beredeneren beter had kunnen denken. Voor mij werkte het absoluut niet omdat ik vanaf dag 1 wel weet wat ik verkeerd doe. Ik weet wel wat ik in bepaalde situaties zou moeten denken, maar op de cruciale momenten lukt me dat gewoon niet. Ze kunnen me 100x duidelijk maken dat denken dat je doodgaat als je je raar voelt in je hoofd niet het meest logische is, maar op het moment supreme lukt het me gewoon niet om die gedachten te controleren. Therapie werkt voor mij blijkbaar niet omdat ik wel weet wat ze allemaal gaan zeggen. Vandaar dat medicijnen op dit moment het enige is wat voor mij helpt. Maar er zijn natuurlijk wel veel mensen waarbij het wel helpt, dus probeer gewoon alles wat je aangeboden wordt. Baat het niet dat schaadt het niet.
Waarom neem je niet iemand mee naar de tandarts? Iemand die jij goed vertrouwt en die weet hoe je in elkaar zit. Kan al een heleboel angst schelen.quote:Op zondag 8 november 2009 14:13 schreef Lano het volgende:
Mag de afspraak met de tandarts verzetten, dus denk dat ik eerst even kijk of dat hyperiplant gaat werken. Dat heeft tenminste geen bijwerkingen en verslavingen ben daar toch nogal voorzichtig mee
Ik las trouwens ook in dit topic dat iemand ontspanningsoefeningen op zn mp3 had, miss dat iemand mij die wil sturen??
Ik wil ook beginnen met yoga misschien dat ik daar ook wat rustiger van word, iemand daar tips voor(website, of goede ervaringen?)
Bedankt voor de reacties![]()
Gewoon de standaardklachten, denk ik.quote:Op zondag 8 november 2009 03:35 schreef scanman1 het volgende:
Welke angsten heb jij dan als je een apotheek binnen stapt?
Ademhaling is de truck, in combinatie met flink lichamelijk bezig zijn. Het tweede reguleert het eerste en bovendien heb je geen tijd om na te denken. Als je een therapie wil volgen, zoek dan iemand die je leert adem halen. Het klinkt allemaal geitewollensokkerig, maar veel mensen zijn veel te veel met het hoofd bezig en zich totaal niet bewust van de rest van het lichaam.quote:Op zondag 8 november 2009 03:35 schreef scanman1 het volgende:
Op dit moment heb ik nog geen vorm van therapie gehoord waar ik vertrouwen in heb en vertrouwen is toch wel een eerste vereiste als je eraan begint.
Sommige mensen denken gewoon echt te veel en helaas ben ik er daar één van
Onregelmatige ademhaling, zwetende handen, trillen, en bij mij slaat het ook altijd op m'n darmen. Dus diarree. Soms ook overgeven, maar dat is gelukkig zeldenquote:Op zondag 8 november 2009 16:22 schreef Jivis het volgende:
Wat voor klachten krijgen jullie bij een paniekaanval? Benieuwd of dat overeenkomt met mij.
Raar gevoel in je kop, knikkende knieeren, soms niet meer normaal kunnen lopen. Niet meer logisch kunnen denken. Dat zijn enkele voorbeelden.quote:Op zondag 8 november 2009 16:22 schreef Jivis het volgende:
Wat voor klachten krijgen jullie bij een paniekaanval? Benieuwd of dat overeenkomt met mij.
Trillen, zweten, rare denkbeelden, droge mond, weg willen rennen, iets vast willen houden omdat ik denk dat ik ga vallen ofzo, "gewoon" bang zijn de controle te verliezen.quote:Op zondag 8 november 2009 16:22 schreef Jivis het volgende:
Wat voor klachten krijgen jullie bij een paniekaanval? Benieuwd of dat overeenkomt met mij.
Idem.quote:Op zondag 8 november 2009 19:41 schreef sticky-wicked het volgende:
[..]
Trillen, zweten, rare denkbeelden, droge mond, weg willen rennen, iets vast willen houden omdat ik denk dat ik ga vallen ofzo, "gewoon" bang zijn de controle te verliezen.
Ik heb vooral dat ik zo met m'n eigen gedachten bezig ben op dat moment dat ik mensen gewoon niet aan kan horen en dat ik inderdaad boos wil worden. Eigenlijk voel ik me dan best egoïstisch.quote:Op zondag 8 november 2009 20:14 schreef sticky-wicked het volgende:
Het enge, in mijn geval dan, vind ik dat ik mijn gedachtes niet helder krijg. Het klinkt stom, maar ik heb soms de neiging mensen uit te gaan schelden vanuit het nietsals ik me zo voel.
Herken ik wel ja. Bij mij komt er dan ook nog de beklemmende angst bij op om dood te gaan, waardoor ik ook hartkloppingen krijgquote:Op zondag 8 november 2009 19:41 schreef sticky-wicked het volgende:
[..]
Trillen, zweten, rare denkbeelden, droge mond, weg willen rennen, iets vast willen houden omdat ik denk dat ik ga vallen ofzo, "gewoon" bang zijn de controle te verliezen.
Angst om dood te gaan heb ik dan weer niet, want dat kan niet icm met paniekaanvallen of hyperventilatie. En die hartkloppingen komen waarschijnlijk gewoon omdat je "simpel" verkeerd ademt (zegt iemand die dagelijks zwetend in de kassa rij staat).quote:Op zondag 8 november 2009 20:26 schreef Jivis het volgende:
[..]
Ik heb vooral dat ik zo met m'n eigen gedachten bezig ben op dat moment dat ik mensen gewoon niet aan kan horen en dat ik inderdaad boos wil worden. Eigenlijk voel ik me dan best egoïstisch.
[..]
Herken ik wel ja. Bij mij komt er dan ook nog de beklemmende angst bij op om dood te gaan, waardoor ik ook hartkloppingen krijg.
Ho! Ik heb geen last van depersonalisatie. Ik heb het 2 of 3 keer ervaren, maar dat is gelukkig alweer meer dan een jaar geleden. Mijn angststoornis begon met hyperventilatie en hartkloppingen, kort na het plotselinge overlijden van een maat van me. Maar volgens de psych speelt er meer mee.quote:Op maandag 2 november 2009 22:02 schreef capricia het volgende:
[..]
Uhhh, ik lees dat jij meditatie juist aanbeveelt aan tomtomkortom. Terwijl hij daarboven schrijft dat hij last heeft van depersonalisaties bij zijn angststoornis. Dat zou ik dus niet doen!! Dat kan zo schadelijk zijn. Meditatie kan het juist triggeren...
Daarin moet ik user 'Angst' dus gewoon gelijk geven.
Keihard bonzen van het hart ken ik nog wel van een paar jaar terug. Nu gelukkig geen last meer van. Het onheilspellend gevoel in je buik herken ik maar al te goed. Als ik ergens naar toe moet maak ik me al helemaal ongerust over de de weg er naar toe en de weg terug. Wat er allemaal kan gebeuren. Super stom!quote:Op zaterdag 7 november 2009 11:22 schreef Jivis het volgende:
Cognitieve therapie schijnt hier ook bij te helpen... kun je makkelijker je gedachten ordenen zeg maar. Heb zelf nog van augustus een doorverwijsbriefje van de dokter maar heb er nog geen gebruik van gemaakt vanwege drukte.
Zelf heb ik overigens veel last van hyperventilatie, ik adem ook zichtbaar verkeerd (vanuit m'n borst). Dit resulteert in keihard bonzen van m'n hart (dus niet sneller, maar gewoon een harde bons), wat erg beangstigend is. Ik heb hier eigenlijk al sinds ik me kan herinneren last van. Soms heb ik ook het gevoel dat ik een soort extra bons op m'n borst krijg, die doorschiet naar m'n keel. Erg beangstigend, maar vooral vervelend omdat het je leven begint te beheersen. Het ergste is eigenlijk dat vervelende, onheilspellende gevoel dat je in je buik krijgt.
Okay, ik las diverse posten van jou in dit topic waarin je wel degelijk beschreef dat je last van depersonalisaties had:quote:Op zondag 8 november 2009 23:28 schreef tomtomkortom het volgende:
[..]
Ho! Ik heb geen last van depersonalisatie. Ik heb het 2 of 3 keer ervaren, maar dat is gelukkig alweer meer dan een jaar geleden. Mijn angststoornis begon met hyperventilatie en hartkloppingen, kort na het plotselinge overlijden van een maat van me. Maar volgens de psych speelt er meer mee.
quote:Op vrijdag 9 oktober 2009 21:43 schreef tomtomkortom het volgende:
Hebben jullie ook last van momenten waarop je denkt "ben ik hier wel?", soort van realisatie momenten.
En zo heb je veel meer dingen over derealisatie gepost. Maar eigenlijk heb je dat dus al lang niet meer?quote:Op zaterdag 19 september 2009 19:19 schreef tomtomkortom het volgende:
Grappig, dacht er net over een topic te openen. Ik begrijp wat je bedoelt. Kort samengevat: vorig jaar is een vriend van mij plots overleden. Kreeg last van hyperventilatie, depersonalisatie, paniekaanvallen.[..]
Dank voor je uitleg, maar ik weet wat het verschil is, al wordt het wel aan hetzelfde ziektebeeld toegeschreven.quote:Op zondag 8 november 2009 23:52 schreef tomtomkortom het volgende:
Derealisatie is iets anders dan depersonalisatie. Depersonalisatie is veel heftiger en veel meer beangstigend.
Derealisatie ervaar ik als 'er niet helemaal bij zijn'. Je bent er wel, maar je bijna afvragen of je er wel bij bent of je echt niet in een droom leeft.
Je hebt in ieder geval de juiste instelling voor een succesvolle afloop.quote:Op zondag 8 november 2009 23:28 schreef tomtomkortom het volgende:
[..]
In 2006 heb ik ook last gehad van hyperventilatie en hartkloppingen. Gek genoeg ben ik door het doorgaan er ook weer vanaf gekomen. Ik bleef gewoon elke dag reizen voor mijn stage en bleef de dingen doen die ik deed en dat probeer ik nu - hoe moeilijk vaak ook - weer te doen. Gewoon doorgaan. Juist de straat op, juist naar vrienden en feestjes, juist doen. Erg spannend en tegelijkertijd frustrerend vaak in de trant van "waarom moet mij dit weer overkomen". Maar om het te relativeren: "beter dit dan een ernstige ziekte". Een angststoornis is niet gevaarlijk.
Dat had ik dus ook. Nadat ik de eerste keer non stop paniekaanvallen had gehad in de auto heb ik het 1 keer gehad bij de kapper en sindsdien ben ik bang om in die stoel te gaan zitten. Ik heb nu een thuiskapper, dus ben er iets meer gerust op, maar helemaal weg s de angst voor de angst nog steeds niet. Het vreemde is dat ik dat met autorijden dus niet heb. Daar kan ik dus geen verklaring voor vinden.quote:Op zondag 8 november 2009 15:51 schreef APK het volgende:
[..]
Gewoon de standaardklachten, denk ik.
Droge mond, onregelmatige ademhaling, zeer gespannen, bang zijn om om te vallen.
Als je ergens een keer zo'n aanval krijgt dan ben je bang dat het een volgende keer op die plaats of in eenzelfde situatie weer gaat gebeuren en wordt het bijna een self fulfilling prophecy.
Ik merk dat het langzaam weer verwijnt, het is voor mij heel belangrijk om rationeel na te denken en dan zie ik dat het eigenlijk helemaal nergens op slaat, die gedachte probeer ik dan vast te houden voor de volgende keer.
Heb het ook met winkels gehad bv, maar daar heb ik nu totaal geen problemen meer mee.
Ik stotter ook mijn hele leven al. Niet zo heel erg, maar het heeft mijn leven wel enorm beinvloed. Het is dus een feit dat ik verkeerd ademhaal. Maar daar komt meteen een volgend probleem om de hoek kijken. Mensen raden je dat therapie aan, maar dat heb ik dus gehad. Tijdens die therapie weet ik precies hoe ik moet ademhalen en doe het dan dus ook goed. In de praktijk gaat het dan even goed, maar zodra het een keer mis gaan val ik weer terug in oude gewoontes en ben ik dus weer terug bij af. Helaasquote:Op zondag 8 november 2009 16:04 schreef Neemmijnietserieus het volgende:
[..]
Ademhaling is de truck, in combinatie met flink lichamelijk bezig zijn. Het tweede reguleert het eerste en bovendien heb je geen tijd om na te denken. Als je een therapie wil volgen, zoek dan iemand die je leert adem halen. Het klinkt allemaal geitewollensokkerig, maar veel mensen zijn veel te veel met het hoofd bezig en zich totaal niet bewust van de rest van het lichaam.
Geen echte lichamelijke klachten, alleen non stop het gevoel dat je ieder moment flauw kunt gaan vallen of zelfs dood kunt gaan.quote:Op zondag 8 november 2009 16:22 schreef Jivis het volgende:
Wat voor klachten krijgen jullie bij een paniekaanval? Benieuwd of dat overeenkomt met mij.
Inderdaad en dat zal vast overeenkomen:quote:Op maandag 9 november 2009 03:15 schreef scanman1 het volgende:
[..]
Geen echte lichamelijke klachten, alleen non stop het gevoel dat je ieder moment flauw kunt gaan vallen of zelfs dood kunt gaan.
Punt is dat oxazepam en de meeste andere benzodiazepinen vaak alleen de symptomen tijdelijk weghaald en dus niets aan de oorzaak doet. Op deze manier blijf je afhankelijk van de medicijnen en dat wil je gewoon niet. In het begin lijkt het misschien de ideale oplossing maar als je er echt verslaafd aan raakt is dat niet leuk. Je tolerantie zal ook omhoog gaan en vaak gaat het zover dat je gewoon niet meer de deur uitdurft zonder die pillen bij je te hebben.quote:Op maandag 16 november 2009 04:30 schreef scanman1 het volgende:
Na bijna 3 maanden zit ik nog steeds aan de oxazepam en het werkt vrij goed voor mij. Ik voel me 6 van de 7 dagen beter dan ik me in jaren gevoeld heb. alleen zit iedereen me bang te maken met opmerkingen dat oxazepam verslavend is en dus slecht. Nou, op een bepaald moment dacht ik het leven niet meer aan te kunnen.... totdat ik oxazepam kreeg. Dus het mag dan verslavend zijn, maar het heeft mijn leven tot op dit moment een stuk verbeterd. Wel moet ik overstappen op iets anders, maar van mij geen verkeerd woord over oxazepam. het kan je leven 100x verbeteren als je het echt niet meer ziet zitten.
Oxazepam werkt redelijk snel, en het verminderd/onderdrukt gevoelens van angst, naast nog een hele rij aan andere werkingen. Probleem is dat juist mensen met een paniekstoornis hier erg snel afhankelijk van worden en dat is echt geen pretje.quote:Op maandag 16 november 2009 20:29 schreef Lano het volgende:
Die oxazepam, hoe werkt dat? Houd dat alleen de aanvallen tegen, of helpt het ook tegen de angst voor de aanvallen? Ik zie er nu vaak erg tegenop bepaalde dingen te doen, gaat dat ook weg(ev als je het vertrouwen in de pillen hebt?) en hoe snel werkt zo'n pil?
Dat is dus meestal het probleem, de mensen hebben geen controle over hun gedachten en hierdoor wordt het vaak alleen maar erger. Zodra je leert dat je gedachten een onderdeel van jou zijn maar niet is wie jij werkelijk bent en je dus leert je eigen gedachten te observeren wordt dit echt een stuk minder. Als je eens een interessant boek wil lezen: The Power of Nowquote:Op maandag 16 november 2009 21:50 schreef scanman1 het volgende:
Ik heb geluk dat naar buiten gaan helemaal geen probleem voor me is. Buiten heb ik misschien wel minder last van mogelijke paniekaanvallen omdat de afleiding veel groter is. Dus straatvrees heb ik godzijdank niet, want dat lijkt me helemaal beroerd. Ik ben gewoon de grootste hypochonder die je je kunt voorstellen en raak daarom vaak totaal in paniek als ik weer eens iets vreemds voel.En door eraan te denken maak ik het dan veel erger en denk dat ik ter plekke wel eens dood neer zou kunnen vallen.
Oxazepam werkt perfect, maar het is bedoeld als tijdelijk oplossing en ik zou het pas vragen als je echt geen andere uitweg ziet. Ik heb het zelf eerst 2 jaar zonder medicijnen gedaan. De paniekaanval stopte toen nog gewoon vanzelf weer (meestal na een paar uur).quote:Op maandag 16 november 2009 20:29 schreef Lano het volgende:
Die oxazepam, hoe werkt dat? Houd dat alleen de aanvallen tegen, of helpt het ook tegen de angst voor de aanvallen? Ik zie er nu vaak erg tegenop bepaalde dingen te doen, gaat dat ook weg(ev als je het vertrouwen in de pillen hebt?) en hoe snel werkt zo'n pil?
Het probleem is dat ik precies weet watik fout doe en waarom het fout is. Ik heb ook een tijdje therapie gehad, maar dat hielp dus niets. Die man vertelde me dingen die ik zelf ook wel wist. Ik schoot er dus helaas niets mee op. Voor mij zijn medicijnen op dit moment de enige oplossing, maar misschien komt er nog eens iets anders.quote:Op maandag 16 november 2009 22:00 schreef belendel het volgende:
[..]
Dat is dus meestal het probleem, de mensen hebben geen controle over hun gedachten en hierdoor wordt het vaak alleen maar erger. Zodra je leert dat je gedachten een onderdeel van jou zijn maar niet is wie jij werkelijk bent en je dus leert je eigen gedachten te observeren wordt dit echt een stuk minder. Als je eens een interessant boek wil lezen: The Power of Now
Maandenlang 3x per dag een dosis lijkt mij toch inderdaad wel veel.quote:Op maandag 16 november 2009 23:35 schreef scanman1 het volgende:
Oxazepam werkt perfect, maar het is bedoeld als tijdelijk oplossing en ik zou het pas vragen als je echt geen andere uitweg ziet. Ik heb het zelf eerst 2 jaar zonder medicijnen gedaan. De paniekaanval stopte toen nog gewoon vanzelf weer (meestal na een paar uur).
Veel mensen die oxazepam niet meer gebruiken hebben nog wel 1 of 2 doosjes thuis 'voor het geval dat'. Alleen al het idee dat je die pillen achter de hand hebt voor noodgevallen maakt veel paniekers al een stuk rustiger.
Een pil werkt meestal al na 15 tot 30 minuten, maar heel soms kan het ook uiterlijk een uur duren. Ik had op op een gegeven moment echt hele zware paniekaanvallen (non stop, voor dagen lang) en die waren in 1 klap voorbij toen ik oxazepam kreeg van de huisarts. Ik slik er 3 per dag, dus dat is vrij veel. Het hielp mij van de paniekaanvallen af en ook van de angst voor de aanvallen. Het is echter wel de bedoeling dat de oxazepam op een gegeven moment wordt vervangen door een ander, niet verslavend medicijn. Dat gaat meestal in samenwerking met een psychiater. Die overgang gaat dan dat je steeds minder oxazepam neemt en het missende deel dus vervangt door dat andere medicijn. Na verloop van tijd neem je dan alleen nog dat andere medicijn. Op die manier is er, als het goed is, weinig kans op verslaving (mits dat andere medicijn werkt natuurlijk).
Ik slik drie keer daags een halve oxazepam en heb een aantal weken geleden de middagpil verlaagd van een halve naar een kwart pil. Dat ging eigenlijk prima, maar sinds een paar dagen gaat het weer wat minder (toch weer een wat angstig gevoel zodra ik wat voel in mijn hoofd) en dus sik ik nu weer 3x daags een halve. Het wachten is op de afspraak bij de psychiater die me dan iets anders voor gaat schrijven (en waarschijnlijk langzaam laat minderen met de oxazepam), maar dat duurt allemaal veel te lang. Ik wacht nu eigenlijk al 7 weken ofzo. De afspraak staat nu voor 30 november, dus ik doe het voorlopig nog even met 3x daags een halve pil. Ik ben al lang blij dat ik niet al meer slik, want volgens de psycholoog werkt het op een gegeven moment niet meer en ga je dus meer slikken. Dat is bij mij gelukkig (nog) niet aan de orde.quote:Op maandag 16 november 2009 23:55 schreef APK het volgende:
[..]
Maandenlang 3x per dag een dosis lijkt mij toch inderdaad wel veel.
Heb je niet af en toe de behoefte om bijvoorbeeld 2,5 pil per dag te nemen ipv 3, gewoon om te kijken of het kan?
Ik vraag dat omdat ik uit jouw posts lees dat het momenteel behoorlijk goed gaat.
Ah okay, dan is het begrijpelijk, goed ook dat je je bewust bent van de 'gevaren'.quote:Op dinsdag 17 november 2009 00:15 schreef scanman1 het volgende:
Ik slik drie keer daags een halve oxazepam en heb een aantal weken geleden de middagpil verlaagd van een halve naar een kwart pil. Dat ging eigenlijk prima, maar sinds een paar dagen gaat het weer wat minder (toch weer een wat angstig gevoel zodra ik wat voel in mijn hoofd) en dus sik ik nu weer 3x daags een halve. Het wachten is op de afspraak bij de psychiater die me dan iets anders voor gaat schrijven (en waarschijnlijk langzaam laat minderen met de oxazepam), maar dat duurt allemaal veel te lang. Ik wacht nu eigenlijk al 7 weken ofzo. De afspraak staat nu voor 30 november, dus ik doe het voorlopig nog even met 3x daags een halve pil. Ik ben al lang blij dat ik niet al meer slik, want volgens de psycholoog werkt het op een gegeven moment niet meer en ga je dus meer slikken. Dat is bij mij gelukkig (nog) niet aan de orde.
Ik heb wel een mp3 van een half uur van mijn oude zelfhypnose therapeut, echte zelfhypnose is me nooit gelukt maar het is wel heel rustgevend, op een actieve manier (je wordt een beetje geleid dus er is minder ruimte voor piekeren en afdwalen)quote:Op zondag 8 november 2009 14:13 schreef Lano het volgende:
Ik las trouwens ook in dit topic dat iemand ontspanningsoefeningen op zn mp3 had, miss dat iemand mij die wil sturen??
Hoop ik ook. Medicijnen hebben ook nadelen, maar mijn leven is nu een stuk prettiger dan toen ik het nog zonder moest doen. Toen had ik iedere week misschien 1 goede dag en nu heb ik 1x per week nog een slechte dag. De nadelen (toch wel vaak moe, want oxazepam werkt ook goed als slaapmiddel) neem ik dan maar op de koop toe. Voor mijn familie is het nu toch ook een stuk prettiger dan toen ik veel meer in de stress zat iedere dag.quote:Op dinsdag 17 november 2009 00:22 schreef APK het volgende:
[..]
Ah okay, dan is het begrijpelijk, goed ook dat je je bewust bent van de 'gevaren'.
Hopelijk gaat het goed komen met behulp van die psychiater...
quote:Op maandag 16 november 2009 22:00 schreef belendel het volgende:
[..]
Dat is dus meestal het probleem, de mensen hebben geen controle over hun gedachten en hierdoor wordt het vaak alleen maar erger. Zodra je leert dat je gedachten een onderdeel van jou zijn maar niet is wie jij werkelijk bent en je dus leert je eigen gedachten te observeren wordt dit echt een stuk minder. Als je eens een interessant boek wil lezen: The Power of Now
Oxazepam wordt ook vaak voorgeschreven als slaapmiddel, dus je wordt er wel redelijk verduft van. Autorijden lijkt me dus niet echt een goed idee nee. En als je er maar heel af en toe 1 neemt dan wen je er inderdaad niet aan.quote:Op dinsdag 17 november 2009 22:15 schreef Lano het volgende:
Even een vraagje over oxazepam; ik lees op internet dat je (zeker de eerste 2weken) met dit middel geen auto moet gaan rijden, maar mijn dokter zegt dat ik het alleen in moet nemen als ik een belangrijke afspraak heb... Betekend dat dat ik nooit genoeg wen aan het middel dat ik veilig auto kan rijden?
Paar mensen in m'n familie hebben exact hetzelfde.quote:Op zaterdag 7 november 2009 09:18 schreef static het volgende:
Dat heb ik dus op de snelweg, heb al jaren niet meer zelf gereden buiten de stad. In de stad is geen probleem, maar zodra er een snelweg in zicht komt slaat de paniek toe.
Herkenbaar. Ik las een topic, ook over het nu. De observeerder en het verstand en ik moet zeggen dat ik me zelf vanmiddag erop betrapte dat ik gewoon het huis ben uitgegaan zonder er bij stil te staan van "oeh huis verlaten". Af en toe met vlagen komt het wel voorbij, maar dat vervelende gevoel van derealisatie heb ik niet meer en daar ben ik erg blij mee. Ik begin er steeds meer in te geloven dat ik rap van deze klachten af benquote:Op dinsdag 17 november 2009 15:56 schreef PBateman1978 het volgende:
[..]
Maar met jouw quote in het achterhoofd lukt het me steeds beter om zo'n aanval voor te zijn, op het moment dat ik de onrust voel ga ik direct wat anders doen, bv. een stukje wandelen, iemand opbellen of weet ik veel wat, puur voor afleiding zodat ik niet in zo'n gedachtengang terecht kom.
En ik moet zeggen, het helpt uitstekend.
Is dat verplicht met een headset op? of kan dat ook vanuit boxen?quote:Op dinsdag 17 november 2009 00:23 schreef eleusis het volgende:
[..]
Ik heb wel een mp3 van een half uur van mijn oude zelfhypnose therapeut, echte zelfhypnose is me nooit gelukt maar het is wel heel rustgevend, op een actieve manier (je wordt een beetje geleid dus er is minder ruimte voor piekeren en afdwalen)
Je moet wel tegen het lekkere Delftse accent kunnen
Volgens mij heb ik ook nog wel Ad Visser's Brain training of hoe het ook heette... Dat is wat zweveriger maar ook wel nice.
Als je interesse hebt let me know
Vind je het dan wel fijn om alleen thuis te zijn?quote:Op woensdag 18 november 2009 22:52 schreef myrkur het volgende:
Ik heb regelmatig buien dat ik alleen thuis ben en dan heel erg in paniek raak, en zeker weet dat alles verpest is en ik beter dood kan gaan. Ik vraag me af of dat ook onder paniekaanvallen valt of meer iets anders?
Ik heb niet zozeer lichamelijke verschijnselen (behalve onrust, oppervlakkig ademhalen, huilen) maar vooral enorme emoties die ik niet onder controle heb. Kan dan ook niet meer relativeren of normaal nadenken.
(Ben ook in behandeling overigens.)
Als ik me goed voel wel, anders niet.. Maar ik woon alleen, dus ben ook vaak alleen.quote:Op woensdag 18 november 2009 22:53 schreef capricia het volgende:
[..]
Vind je het dan wel fijn om alleen thuis te zijn?
Lijkt me niet zo prettig om alleen te zijn als je je niet helemaal goed voelt.quote:Op woensdag 18 november 2009 22:59 schreef myrkur het volgende:
[..]
Als ik me goed voel wel, anders niet.. Maar ik woon alleen, dus ben ook vaak alleen.
Zou de oplossing tijdens die momenten dan zijn om het huis uit te gaan? Gewoon ergens heen, maakt niet uit waar. Vrienden..... of de stad even in... noem maar op. Even weg van het alleen in huis zitten denken.quote:Op woensdag 18 november 2009 22:52 schreef myrkur het volgende:
Ik heb regelmatig buien dat ik alleen thuis ben en dan heel erg in paniek raak, en zeker weet dat alles verpest is en ik beter dood kan gaan. Ik vraag me af of dat ook onder paniekaanvallen valt of meer iets anders?
Ik heb niet zozeer lichamelijke verschijnselen (behalve onrust, oppervlakkig ademhalen, huilen) maar vooral enorme emoties die ik niet onder controle heb. Kan dan ook niet meer relativeren of normaal nadenken.
(Ben ook in behandeling overigens.)
Kan ook met boxen, ik haat koptelefoonsquote:Op woensdag 18 november 2009 00:38 schreef EggsTC het volgende:
[..]
Is dat verplicht met een headset op? of kan dat ook vanuit boxen?
Either way, ik heb wel interesse om ns te luisteren naar die technieken die als rustgevend beschouwd worden.
Heb je een link?
Inderdaad. Maar ik heb vaak wel behoefte aan rust (zeker na overdag werken), dus dat is wel lastig.quote:Op woensdag 18 november 2009 23:08 schreef capricia het volgende:
[..]
Lijkt me niet zo prettig om alleen te zijn als je je niet helemaal goed voelt.
Dat helpt zeker wel ja, probeer ik ook wel regelmatig te doen. Maar vaak wil ik gewoon een avondje rustig thuis hangen, en dan komt die stomme paniek weer opzetten.quote:Op donderdag 19 november 2009 00:52 schreef scanman1 het volgende:
[..]
Zou de oplossing tijdens die momenten dan zijn om het huis uit te gaan? Gewoon ergens heen, maakt niet uit waar. Vrienden..... of de stad even in... noem maar op. Even weg van het alleen in huis zitten denken.
Vast wel, maar je neemt een downer en gaat dan weer een upper gebruiken om de effecten van de downer tegen te gaan. Klinkt niet erg logisch vind je wel?quote:Op donderdag 19 november 2009 13:34 schreef Lano het volgende:
Zou cafeïne helpen tegen het slaapeffect van oxazepam, of is dat juist niet slim?
Sinds ik 's-ochtends geen koffie meer drink heb ik iig minder last van mijn hoogtevrees (en ja, ik werk in een wolkenkrabber).quote:Op donderdag 19 november 2009 13:34 schreef Lano het volgende:
Zou cafeïne helpen tegen het slaapeffect van oxazepam, of is dat juist niet slim?
haha vrouwenlogicaquote:Op donderdag 19 november 2009 13:45 schreef TheVotary het volgende:
[..]
Vast wel, maar je neemt een downer en gaat dan weer een upper gebruiken om de effecten van de downer tegen te gaan. Klinkt niet erg logisch vind je wel?
Tja mensen op straat kunnen ook niet zonder hun benen (en andere ledematen).....quote:Op donderdag 19 november 2009 16:35 schreef Lano het volgende:
[..]
haha vrouwenlogicaik drink normaalgesproken ook geen cafeïne maar omdat je er eigenlijk geen auto mee kan rijden hoopte ik dat dat met een halve fles cola minder problemen op zou leveren. Kan eigenlijk niet zonder auto namelijk
Cafeine wakkert juist paniekaanvallen aan, dus dat zou ik absoluut niet doen.quote:Op donderdag 19 november 2009 13:34 schreef Lano het volgende:
Zou cafeïne helpen tegen het slaapeffect van oxazepam, of is dat juist niet slim?
En is het nu over? Zo ja, wees blij. Bij mij ging het dus niet meer over, vandaar dat ik nu aan de medicijnen zit. Jij weet waarschijnlijk net zo goed als ik dat het allemaal inbeelding is, maar op het moment dat je je zo raar voelt kun je gewoon niet meer logisch denken. Heel apart. Misschien blijf jij ondanks alles diep van binnen toch geloven dat er misschien toch iets mis is en kan alleen een ziekenhuis onderzoek je echt van de stress afhelpen. Ik denk op die momenten altijd dat ik vast een tumor ofzo in mijn hoofd heb. Misschien zou ik een hersenscan moeten doen die alles uitsluit om echt van die angst af te komen.quote:Op vrijdag 20 november 2009 00:26 schreef Jivis het volgende:
Had het vandaag weer na lange tijd geen last te hebben gehad. Verder geen lichamelijke klachten, maar meer het constante gevoel dat ik dood zou gaan. Dat terwijl ik me fysiek gewoon prima voelde, normaal heb ik er dan ook hartkloppingen bij of iets dergelijks. Heel vervelend.
Neuh, waarschijnlijk manifesteert het zich dan op een andere manier tot de echte oorzaak bovenkomt of je een andere manier hebt gevonden om er mee om te gaan.quote:Op vrijdag 20 november 2009 03:28 schreef scanman1 het volgende:
Misschien zou ik een hersenscan moeten doen die alles uitsluit om echt van die angst af te komen.
quote:Op zaterdag 19 september 2009 19:09 schreef static het volgende:
Jaren geleden had ik last van paniakaanvallen en agorafobie. Heb ik toen medicijnen voor gekregen, ging prima.
De laatste weken komt het weer terug, paniekaanvallen op straat, trillende knieen en onbewust of bewust bepaalde straten e.d. vermijden. Hoe komt dat? Het ging altijd prima?
Ik ben vaste bezoeker van paniekaanval.nl en de persoon die die site is begonnen is ook in 1 klap van zijn PA's afgekomen toen er na een onderzoek in het ziekenhuis bleek dat er niets met hem aan de hand was. Dat heeft mij dus aan het denken gezet. Misschien is dat inderdaad dé manier.quote:Op vrijdag 20 november 2009 03:39 schreef APK het volgende:
[..]
Neuh, waarschijnlijk manifesteert het zich dan op een andere manier tot de echte oorzaak bovenkomt of je een andere manier hebt gevonden om er mee om te gaan.
Ik ben ook nogal een hypochonder, en ik weet van mezelf dat het bij mij niks uitmaakt.quote:Op vrijdag 20 november 2009 03:58 schreef scanman1 het volgende:
[..]
Ik ben vaste bezoeker van paniekaanval.nl en de persoon die die site is begonnen is ook in 1 klap van zijn PA's afgekomen toen er na een onderzoek in het ziekenhuis bleek dat er niets met hem aan de hand was. Dat heeft mij dus aan het denken gezet. Misschien is dat inderdaad dé manier.
Dat herken ik wel, maar heb ik niet altijd gehad. Zo zag ik zondag met mijn linker oog een felle lichtflits. In werkelijkheid was die flits er natuurlijk niet, maar zo leek. Deze hele flits duurde natuurlijk niet lang, 0,01 sec misschien. Daarna zag ik wat wazig. Ik natuurlijk Googlen en kwam direct uit op een retinascheur die acute blindheid kan veroorzaken. Iets waar ik als grafisch vormgever niet blij van wordt. Hoogstwaarschijnlijk heeft het gewoon met laag bloedsuiker te maken of stress in de vorm van een paniekaanval.quote:Op vrijdag 20 november 2009 07:52 schreef myrkur het volgende:
[..]
Ik ben ook nogal een hypochonder, en ik weet van mezelf dat het bij mij niks uitmaakt.
Als ik iets heb laten controleren in het ziekenhuis oid, ben ik even gerust, en daarna verzin ik weer iets anders waar ik dood aan zal gaan.Maar misschien is dat wel voor iedereen anders natuurlijk.
Googlen naar verschijnselen die je hebt is echt het slechtste wat je kunt doen. Je komt altijd op sites terecht waar ze alles opnoemt wat het zou kunnen zijn en daar zitten ook ernstige dingen bij. En een ware hypochonder denkt dan natuurlijk dat het niet anders kan dan dat hij dat ernstige juist heeft. Ik zoek nog maar zelden lichamelijke verschijnselen/klachten op met google, want het maakt je alleen maar onrustiger.quote:Op vrijdag 20 november 2009 15:02 schreef tomtomkortom het volgende:
[..]
Dat herken ik wel, maar heb ik niet altijd gehad. Zo zag ik zondag met mijn linker oog een felle lichtflits. In werkelijkheid was die flits er natuurlijk niet, maar zo leek. Deze hele flits duurde natuurlijk niet lang, 0,01 sec misschien. Daarna zag ik wat wazig. Ik natuurlijk Googlen en kwam direct uit op een retinascheur die acute blindheid kan veroorzaken. Iets waar ik als grafisch vormgever niet blij van wordt. Hoogstwaarschijnlijk heeft het gewoon met laag bloedsuiker te maken of stress in de vorm van een paniekaanval.
Juist, precies zoals jij beschrijft. Het is redelijk over, maar het blijft altijd sluimeren op de achtergrond. Meestal helpt het bij mij om iets te doen: ergens aan werken, gamen, serietje kijken...quote:Op vrijdag 20 november 2009 03:28 schreef scanman1 het volgende:
[..]
En is het nu over? Zo ja, wees blij. Bij mij ging het dus niet meer over, vandaar dat ik nu aan de medicijnen zit. Jij weet waarschijnlijk net zo goed als ik dat het allemaal inbeelding is, maar op het moment dat je je zo raar voelt kun je gewoon niet meer logisch denken. Heel apart. Misschien blijf jij ondanks alles diep van binnen toch geloven dat er misschien toch iets mis is en kan alleen een ziekenhuis onderzoek je echt van de stress afhelpen. Ik denk op die momenten altijd dat ik vast een tumor ofzo in mijn hoofd heb. Misschien zou ik een hersenscan moeten doen die alles uitsluit om echt van die angst af te komen.
Ja. En ik ben niet eens een control freak. Het enige wat mij psych kon vermelden is dat ik wellicht last had van post traumatisch stress...Duh... wat schiet ik daar nou mee op?quote:Op zaterdag 21 november 2009 00:41 schreef tomtomkortom het volgende:
Het stomme blijft dat je gewoon nooit flauw valt (gelukkig maar!!!). Angst om controle te verliezen, terwijl het nooit gebeurd.
Sterkte daarmee. Weet wat je voelt. Heb je daarbij soms ook momenten dat je een soort van bevestiging zoekt of je er wel bij bent? Alsof alles om je heen niet echt is, alsof je in een droom of een film leeft?quote:Op zaterdag 21 november 2009 22:05 schreef francis998 het volgende:
gisterennacht weer een lichte paniekaanval gehad..is wel veroorzaakt door omstandigheden van buitenaf. Een meisje dat op straat rond 3 uur keihard hysterisch aan het krijsen was. En ik ben daardoor wakker geschrokken...en voordat ik insliep was ik ook al niet helemaal rustig.
Iig weer een lichte aanval gehad..en loop nu al de hele dag een soort van angstig.
Hmm...ik snap je verhaal grotendeels en kan me er ook best inherkennen, hoewel het iig voor mij vrij lastig aangezien ik ook met andere psychische problematiek zit, en in behandeling ben/ga daarvoor. Maar voor d ehulpverlening is het ook niet echt duidelijk wat er is.quote:Op zondag 22 november 2009 22:27 schreef tomtomkortom het volgende:
[..]
Sterkte daarmee. Weet wat je voelt. Heb je daarbij soms ook momenten dat je een soort van bevestiging zoekt of je er wel bij bent? Alsof alles om je heen niet echt is, alsof je in een droom of een film leeft?
Ik heb vandaag, onderweg naar mijn ouderlijk huis een heftige paniekaanval gehad. Ik voelde hem al aankomen toen ik de deur achter mij dicht deed. Liep de trap af naar beneden, naar mijn fiets en eigenlijk naarmate ik de straat naderde werd het alsmaar heftiger. Wilde eigenlijk weer terug mijn huis in, maar tegelijkertijd ook niet omdat ik dan mijn ouders en broer en zus zou teleurstellen. Daarbij wil ik dit niet langer en wil ik gewoon leven, zoals vroeger, voor de angsten. Dus ik ben doorgegaan en dat was heftig. Je doet wel, maar je bent er niet helemaal bij. Stijf van de adrenaline denk ik. Naarmate ik mijn ouders huis naderde zakte de aanval en eenmaal binnen, geschrokken, zakte het gevoel.
Begin het nu echt zat te worden. Wordt boos op mezelf, want hoeveel ik ook probeer, het lijkt gewoon niet te verdwijnen. Hopeloos gevoel. Ik blijf doorgaan met alles. Gewoon over straat, gewoon naar de supermarkt, gewoon de activiteiten doen die gepland staan. Vroeger kon ik nog heerlijk genieten van een concert. Het was ontspanning. Afgelopen vrijdag wilde ik constant weg. Sterker ik ahd er niet eens zin in. Er zijn momenteel zo weinig dingen waar ik echt van geniet. Behalve thuis te zitten en niets te moeten, maar dat is voor mij, op zaterdagavond, met mijn 23 jaar, ook niet goed. Kon ik die knop maar vinden en omzetten.
Ik ken het gevoel precies. Ik heb zelf behalve oxazepam ook nog efexor die ik 1x per dag slik. Zoals eerder gezegd gaat het bij mij echt vrj goed sinds ik die pillen gebruik, maar iedereen zegt dat je geen pillen moet slikken dus dat idee ga ik dan bijna overnemen. Tot op heden heb ik alleen eigenlijk nog geen enkel negatief iets over de pillen te melden. Feit is dat je beter zonder pillen kunt leven, maar als dat niet lukt dan? Ach ja, ieder mens is anders. Jij bent vast blij dat je vanmiddag een pil achter de hand had en dat was ik ook toen het bij mij zo erg was. Ik heb gelukkig geen angst meer dat er weer een volgende paniekaanval aankomt. Dat is het voordeel van dagelijks die pillen slikken. Het nadeel is misschien dat je er niet meer zonder kunt op een gegeven moment.quote:Op maandag 23 november 2009 01:15 schreef Quickie_Butt het volgende:
Ik moet hier ook eens posten. Lotgenoten.
Ik heb vandaag vanaf een uur of 16 tot een uur of 21 een heel vervelende paniekaanval gehad. Zo'n gruwelijk rotgevoel. Bij mij overheerst tijdens een paniekaanval de angst om gek te worden het sterkst. Ik heb toen een temazepam genomen (een halve) en toen ging het na een uur wel weer beter. Net heb ik nog een halfje genomen en voel me nu weer normaal en rustig.
Ik heb eigenlijk pas sindskort duidelijkheid dat mijn "aanvallen" of "buien" paniekaanvallen zijn. En dat is ergens wel geruststellend, wetende dat het niks "ergs" is, maar er nu nog fatsoenlijk mee om leren gaan is een ander verhaal.
Ik gebruik al een klein jaar antidepressiva (ik was er eerst van overtuigd depressief te zijn, maar blijk nu een paniekstoornis te hebben). De AD onderdrukt de aanvallen aardig goed, ze pieken niet heel erg, maar nu is het een zeer onaangenaam, onrustig gevoel tijdens zo'n aanval.
Ik heb nog nooit het idee gehad dat ik de controle verlies na een oxazepam. Absoluut niet. Ik voel me wel veel zekerder en veel relaxter.quote:Op maandag 23 november 2009 12:10 schreef Lano het volgende:
dan heb je ineens een afspraak bij de psych vanmiddag. Zit mezelf nu al op te vreten. Durf zelfs eigenlijk geen oxazepam te nemen omdat je daarmee ook de controle min of meer verliest of is dat juist niet zo voor je gevoel? Ik heb het nog nooit genomen, en nu moet ik eigenlijk wel als ik dalijk nog een zinnig woord uit wil brengen...
Dat deed ik eerder wel, maar hoe dan ook, ik moest door. Wil er immers ook vanaf. Nou weet ik niet of dit de manier is om er van af te komen, maar wie niet waagt, wie niet wint.quote:Op maandag 23 november 2009 10:42 schreef Lano het volgende:
@ tomtom
Je schreef dat je je al angstig begon te voelen toen je de deur achter je dichttrok, kan je dan niet beter weer terug naar binnen gaan en je aanval proberen onder controle te krijgen nu die nog klein is? Of werkt dat bij jou niet? Bij mij gaat het juist vaak beter als ik even zo;n rustmomentje pak voordat ik zoals pas het ziekenhuis in loop. Als ik dan doorloop word het juist alleen maar heftiger.
Je bent innmiddels al lang weg naar die afspraak maar voor straks: 1 oxazepam van hoeveel mg dan? Je hebt ze van 10mg en van 50mg. Ik neem aan dat je er 1 van 10 mg hebt genomen en die is vast wel gaan werken voordat je de deur uit moest. Maar bij een zware paniekaanval nam ik er in begin vaak 2 en heb nu tabletten van 50 mg waarvan ik dus een halve per keer neem (25 mg dus).quote:Op maandag 23 november 2009 14:02 schreef Lano het volgende:
dat is zeker waar. Ik heb om kwart over 1 één oxazepam op maar het werkt (nog?) niet echt. Moet ik nog een halve nemen of nog even afwachten, heb om 15.15 een afspraak...
Ik word dus slaperig van de 25 mg die ik slik. Misschien als je minder slikt dat het dan wel meevalt. Wel vreemd dat jij nauwelijk reageerde op die anderhalve pil. Maar zenuwachtig zijn is ook wel iets heel anders dan een echte paniekaanval. Toen ik in een paniekaanval zat werkte het meteen, maar misschien werkt het minder goed voor gewoon zenuwachtig zijn.quote:Op maandag 23 november 2009 19:55 schreef Lano het volgende:
ik heb ze inderdaad van de huisarts gekregen, 20 stuks van 10 mg. Ik had ze nog nooit geprobeerd omdat ik ze alleen heb voor bepaalde situaties, zoals vandaag de psych. Heb er uiteindelijk 1.5 ingenomen maar het is niet wat ik ervan verwacht had eigenlijk. Vooral door die waarschuwingen dat je niet kon autorijden en dat sommige mensen er heel stoned van worden dacht ik dat het echt een heel sterk middeltje was. Maar ik heb er weinig van gemerkt ik had makkelijk kunnen autorijden en ik werd er wel iets rustiger van maar stikte nog steeds van de zenuwen.
Ik slik ook efexxor. Dit is ook mijn voornaamste medicatie. Die pammetjes heb ik puur voor "nood" in huis liggen, en ik maar daar dankbaar gebruik vanquote:Op maandag 23 november 2009 01:41 schreef scanman1 het volgende:
[..]
Ik ken het gevoel precies. Ik heb zelf behalve oxazepam ook nog efexor die ik 1x per dag slik. Zoals eerder gezegd gaat het bij mij echt vrj goed sinds ik die pillen gebruik, maar iedereen zegt dat je geen pillen moet slikken dus dat idee ga ik dan bijna overnemen. Tot op heden heb ik alleen eigenlijk nog geen enkel negatief iets over de pillen te melden. Feit is dat je beter zonder pillen kunt leven, maar als dat niet lukt dan? Ach ja, ieder mens is anders. Jij bent vast blij dat je vanmiddag een pil achter de hand had en dat was ik ook toen het bij mij zo erg was. Ik heb gelukkig geen angst meer dat er weer een volgende paniekaanval aankomt. Dat is het voordeel van dagelijks die pillen slikken. Het nadeel is misschien dat je er niet meer zonder kunt op een gegeven moment.
Het zou wel voor een sterke daling in het aantal diabetespatienten zorgenquote:Op maandag 23 november 2009 21:38 schreef Quickie_Butt het volgende:
[..]
Maar goed er zijn legio mensen die langdurig of zelfs hun hele leven medicijnen moeten gebruiken. Diabetespatienten bijvoorbeeld. Daar hoor je niemand zeggen: goh ik zou toch proberen zo snel mogelijk van die medicijnen af te komen.
wat mijn bezwaar is tegen medicijnen, is tweeledig:quote:Op maandag 23 november 2009 21:38 schreef Quickie_Butt het volgende:
[..]
Ik slik ook efexxor. Dit is ook mijn voornaamste medicatie. Die pammetjes heb ik puur voor "nood" in huis liggen, en ik maar daar dankbaar gebruik van.
Dat veel mensen antimedicijnen zijn kan ik ergens wel begrijpen, maar aan de andere kant denk ik ook dat het door veel onwetendheid en onbegrip veroorzaakt wordt. Mensen stempelen een dergelijke aandoening toch vaak af als iets "wat tussen de oren zit".
Maar goed er zijn legio mensen die langdurig of zelfs hun hele leven medicijnen moeten gebruiken. Diabetespatienten bijvoorbeeld. Daar hoor je niemand zeggen: goh ik zou toch proberen zo snel mogelijk van die medicijnen af te komen.
Wat mijn psychiater me overigens vertelde is dat anti-depressiva (of andere medicatie voor angststoornissen) niet alleen maar symptoombestrijdend werkt maar ook wel degelijk de oorzaak aanpakt. Het stimuleert je hersenen om nieuwe verbindingen aan te leggen zodat je niet uitsluitend naar angst of paniek grijpt als optie om met stress/spanning om te gaan. Met die wetenschap heb ik er geen enkel probleem meer mee om deze stoornis ook met medicijnen te bestrijden.
Oh dat zeker! Het is een betere uitweg dan vluchten voor de situatie waarin je je bevind. Die hersenspinsels zijn inderdaad killing, de aanzetter. En net zo stom als de aanval zelf, gewoon niet uit te schakelen (lijkt het). Ik denk heel veel na over het leven. Waarom we werken, waarom we leven, waarom we kort op de aarde zijn en dan weer verdwijnen. Over het vinden van geluk, mijn levenslijn, over het verliezen van dierbaren, weten dat ooit het moment komt dat je deze mensen ooit voor altijd kwijt zal raken. Zaken waar je helemaal niet bij stil wilt staan. Zeker niet als je nog jong bent en het hopelijk nog 40 / 50 jaar duurt voordat dat moment zo ver is.quote:Op dinsdag 24 november 2009 22:41 schreef francis998 het volgende:
Hmm..zo te lezen zijn mijn paniekaanvallen iig een heel stuk minder. Ook vergeleken met een aantal weken/maanden terug..maar mijn mood helpt niet mee om er totaal vanaf te komen.
Heb iig al een paar dagen zonder aanval.
En over medicatie, ik heb ze hier thuisliggen en van de huisarts gekregen, maar slik ze niet..heb ze alleen een paar nachten gebruikt..omdat ik totaal overstuur was..en daardoor kon ik niet ontspannen. En die medicatie lieten me alleen rustiger worden...terwijl de hersenspinsels die de aanval veroorzaakten doorgingen..maar de link tussen mijn hersens(gedachten)/emotie/lichaam werden onderbroken..
En heb ze met het recept van 2x per dag halve tot hele pil..maar als het ff kan..doe ik 't liever zonder..sowiezo..kreeg ik het idee dat de aanvallen juist heviger terugkwamen als ik de medicatie niet nam.
Dus gewoon gestopt..en alleen als het te erg word..neem ik er 1...en ik heb nu al bijna 2 a 3 maanden geen een genomen.
En het is wel fijn te weten dat je de medicatie hebt in geval van nood..
hmmm..het lijkt net alsof ik dit geschreven heb..alleeen dan denk ik ook wel aan 't verlies van bekenden..maar dan de verre bekenden(pa in spanje) en de rest van de fam in een ander continent..en dat maakt het toch wel zwaar.quote:Op dinsdag 24 november 2009 22:58 schreef tomtomkortom het volgende:
[..]
Oh dat zeker! Het is een betere uitweg dan vluchten voor de situatie waarin je je bevind. Die hersenspinsels zijn inderdaad killing, de aanzetter. En net zo stom als de aanval zelf, gewoon niet uit te schakelen (lijkt het). Ik denk heel veel na over het leven. Waarom we werken, waarom we leven, waarom we kort op de aarde zijn en dan weer verdwijnen. Over het vinden van geluk, mijn levenslijn, over het verliezen van dierbaren, weten dat ooit het moment komt dat je deze mensen ooit voor altijd kwijt zal raken. Zaken waar je helemaal niet bij stil wilt staan. Zeker niet als je nog jong bent en het hopelijk nog 40 / 50 jaar duurt voordat dat moment zo ver is.
Dat had ik dus ook en oxazepam heeft me geweldig geholpen. Binnenkort hoop ik een plaatsvervanger te krijgen. Wat mij betreft slik ik mijn hele leven medicijnen. Maakt me niets uit. Therapie heb ik gedaan en gaat bij mij niet werken. Dan maar medicijnen. Ik heb er geen problemen mee. Zolang het helpt vind ik alles bestquote:Op dinsdag 24 november 2009 22:35 schreef tomtomkortom het volgende:
Als er een medicijn is wat niet gevaarlijk is voor de gezondheid, dan wil ik het overwegen het aan te vragen bij mijn psych, want ik heb een dringende behoefte om te ontspannen en te leven.
Bij mij stopte de paniekaanval dus niet meer. Het ging non stop door. Ik had dus gewoon geen keuze en moest wel een medicijn nemen om het te doen stoppen en dat is na 2 dagen godzijdank gebeurd.quote:Op dinsdag 24 november 2009 22:41 schreef francis998 het volgende:
En over medicatie, ik heb ze hier thuisliggen en van de huisarts gekregen, maar slik ze niet..heb ze alleen een paar nachten gebruikt..omdat ik totaal overstuur was..en daardoor kon ik niet ontspannen. En die medicatie lieten me alleen rustiger worden...terwijl de hersenspinsels die de aanval veroorzaakten doorgingen..maar de link tussen mijn hersens(gedachten)/emotie/lichaam werden onderbroken..
ik had ook een heel andere medicatie gekregen. Maar ik zat toen midden in een lastig parket..zowel persoonlijk en dan kwamen de paniekaanvallen er nog bij. Ik ben toen ruim 1 maand na terugkeer van mn "emigratie" en zat ruim 1 maand binnen..zonder amper naar buiten te gaan niet eens naar de super.quote:Op woensdag 25 november 2009 03:44 schreef scanman1 het volgende:
[..]
Bij mij stopte de paniekaanval dus niet meer. Het ging non stop door. Ik had dus gewoon geen keuze en moest wel een medicijn nemen om het te doen stoppen en dat is na 2 dagen godzijdank gebeurd.
Het gekke is dat ik dat dus ook allemaal gedaan heb:quote:Op woensdag 25 november 2009 22:06 schreef Bombshell het volgende:
Ook erg veel last van gehad nu eigenlijk nooit meer last van. Rust houden en gezond leven(geen alcohol/drugs) zijn belangrijk en ook de confrontatie aangaan. Was doodsbang voor een hart aanval met die aanvallen tot gevolg en ben toch weer naar de sportschool gegaan bv. Tis verschrikkelijk in het begin maar toch gaat het beter. Bij mij duurde het allemaal erg lang wel toch zon kleine drie jaar mee bezig geweest. Tevns zo snel mogelijk naaar iemand om er over te praten die er verstand van heeft.
Ik heb er een strikje omgedaan.quote:Op woensdag 25 november 2009 22:22 schreef capricia het volgende:
[..]
De psycholoog moet en zal een oorzaak vinden..en men ging zo lang door dat mijn angst kwam door het wegnemen van een teddybeer in mijn jeugd. Ik vond dat erg ver gezocht. Belachelijk eigenlijk...hoeveel sessies moet ik hiervoor, voor dit soort onzin, nog betalen?
Wil je niet zomaar een teddybeer postenquote:Op woensdag 25 november 2009 22:58 schreef TheVotary het volgende:
[..]
Ik heb er een strikje omgedaan.![]()
[ afbeelding ]
Maar dat was gewoon bij het GGZ? Wel ernstig raar zeg.
Ik zit zelf al een jaar zonder paniekklachten en ben nu in de afrondende fase met Lexapro en dat gaat gewoon goed zo met een superlage dosis. Rond oud en nieuw is de planning dat ik helemaal niks meer neem.
ik hoop voor je dat er goed vanafkomt. En zou wel een goede start van 't nieuwe jaar zijnquote:Op woensdag 25 november 2009 22:58 schreef TheVotary het volgende:
[..]
Ik heb er een strikje omgedaan.![]()
[ afbeelding ]
Maar dat was gewoon bij het GGZ? Wel ernstig raar zeg.
Ik zit zelf al een jaar zonder paniekklachten en ben nu in de afrondende fase met Lexapro en dat gaat gewoon goed zo met een superlage dosis. Rond oud en nieuw is de planning dat ik helemaal niks meer neem.
geloof me...ik snap het.quote:Op woensdag 25 november 2009 23:22 schreef tomtomkortom het volgende:
Ik wil niet als een whiner overkomen. Ik ben niet depressief, maar moet wel oppassen. Voel me somber. Het leek even goed te gaan, maar het komt met vlagen. Net was een vriend van me op bezoek. Had ik er veel zin in, was toe aan ontspanning, even iets anders. En natuurlijk, net op het moment dat hij binnenkomt een paniekaanval en de hele avond niet relaxt kunnen praten. Constant spanning.
De dingen die ik vroeger leuk vond vermijd ik vaak. Er zijn steeds minder dingen waar ik zin in heb, allemaal uit angst voor een aanval. Wordt er moedeloos van.
Ik heb geen medicatie, behalve kalmeringspilletjes van Bional, Nervovit. Maar als dit zo aanhoud denk ik dat ik wel om medicijnen ga vragen. Dit kan zo niet langer.quote:Op woensdag 25 november 2009 23:45 schreef francis998 het volgende:
[..]
geloof me...ik snap het.
Maar de kunst is om de dingen die je vroeger deed weer te doen..evt. met iedere keer iets minder medicatie erbij..maar je moet uiteindelijk je angst overwinnen..en dat gaat pas als je weet was thet is.
Ach, kost een stuk minder dan een pakje per dag roken, toch?quote:Op donderdag 26 november 2009 01:48 schreef scanman1 het volgende:
Het nadeel van de 'pammetjes' is dat je ze tegenwoordig zelf moet betalen. Dus als je er, zoals ik, vrij veel slikt dan loopt dat aardig op. Belachelijke zaak natuurlijk, maar ze zullen er wel een goede reden voor hebben gehad om het niet meer te vergoeden.
Daar dacht ik ook inderdaad aan toen ik me realiseerde dat ik die pillen moest betalen. Roken is idd een flink stuk duurderquote:Op donderdag 26 november 2009 02:29 schreef APK het volgende:
[..]
Ach, kost een stuk minder dan een pakje per dag roken, toch?
Misschien ben je gestopt met roken omdat je je zorgen maakte over jouw (toekomstige) gezondheid?quote:Op donderdag 26 november 2009 02:33 schreef scanman1 het volgende:
Ik denk trouwens wel eens dat alle ellende is begonnen toen ik gestopt ben met roken. Het is een feit dat het sindsdien niet echt geweldig is gegaan met mij. Maar dat zal dan wel toeval zijn.
quote:De vergoeding vanuit de basisverzekering blijft alleen gehandhaafd voor personen die benzodiazepinen moeten gebruiken omdat er geen goed alternatief bestaat. Het gaat om de volgende vier indicaties:
- onderhoudsbehandeling bij epilepsie of behandeling van een epileptisch insult;
- behandeling van angststoornissen, waarbij therapie met ten minste twee antidepressiva conform de geldende richtlijnen heeft gefaald;
- behandeling bij meervoudige psychiatrische problematiek, waarbij behandeling met hoge doses benzodiazepinen noodzakelijk is;
- palliatieve sedatie bij terminale zorg.
hmmm...deels ben ik het er mee eens..er zit wel commecie tussen.quote:Op donderdag 26 november 2009 17:01 schreef tomtomkortom het volgende:
Lijkt inderdaad lang te duren. Ze zijn bij mij ook met een heel onderzoek bezig wat me eigenlijk best irriteert. Ik kom er met een bepaalt doel. Cognitieve therapie. Ik weet dat ik een paniekstoornis heb en wil daar ook naar behandeld worden. Nu dik 2 maanden verder heb ik nog geen cognitieve therapie gehad. Als ik er vragen over stel worden ze niet beantwoord. Eerst onderzoek, dan therapie. Doet me ergens verdacht deel denken aan KPN. Totaal andere context, ipv een direct een kabel te regelen, eerst maanden onderzoek doen. Het voelt ergens ook wel commercieel. Meer sessies is meer geld. Maar goed, kan er naast zitten.
hmmm...dingen uit het verleden kunnen zeker een grote rol spelen.quote:Op donderdag 26 november 2009 19:43 schreef Lano het volgende:
Ik dacht dat therapiën juist meer op je gedachten en gedrag gericht was, en niet zozeer op je verleden. Dat verhaal van die teddybeer gaat wel erg ver zeg, begint een beetje op Char te lijkenIk heb nog maar 1 intakegesprek gehad dus weet nog niet hoe het bij mij zit, maar ik heb mijn Beest-met-de-scherpe-tanden (lees; mn WalrusknuffelXD) nog dus daar zal het niet aan liggen.
Spelen stress en onverwerkte dingen een grote rol denken jullie? Er is namelijk wel een hoop gebeurd het afgelopen jaar maar ik geloof niet dat ik daar nog echt mee zit(behalve mn exvriend, maar dat weet mn psych) dus weet niet of het nut heeft om daar op in te gaan...
miss is de stress van al die gebeurtenissen de trigger wel..en er word gezegd dat je soms de emoties toch blijft meedragen..ook al weet je het zelf neitquote:Op donderdag 26 november 2009 21:10 schreef tomtomkortom het volgende:
Ik heb 'mentale klachten' (weet niet precies hoe ik ze anders zou moeten noemen) sinds het plotselinge overlijden van een maat van me. Voor die datum ging het prima met me. Was net afgestudeerd, net terug van - wat voor mij al een hele stap was - een vliegvakantie en was klaar om volledig te storten op mijn bedrijf en de activiteiten waar ik voor de zomer druk mee was. Ben met alles doorgegaan, maar minder ontspannen dan ik gehoopt had.
Nu heb ik vroeger ook wel spanningsklachten gehad, maar geen paniekstoornis.
Forum Opties | |
---|---|
Forumhop: | |
Hop naar: |