R&P Relaties & Psychologie
Heb je relatieproblemen, of zit je in een diep psychologisch gat? Stort hier je hart uit, en heb steun aan de reacties van anderen.
Als mijn relatieproblemen zouden zijn als die van hem had ik nooit in dit draadje hoeven posten. Dus ik begrijp zijn klacht niet helemaal.quote:
Aut viam inveniam, aut faciam
There he goes. One of God's own prototypes. A high-powered mutant of some kind never even considered for mass production. Too weird to live, and too rare to die.
There he goes. One of God's own prototypes. A high-powered mutant of some kind never even considered for mass production. Too weird to live, and too rare to die.
Nog een andere leuke, kwam ik tegen in mn AT. Redelijk kansloos maar ook lachen, het gaat redelijk los:
groot probleem.
groot probleem.
Cause I'm a motherlover,
You're a motherlover.
We should fuck each others mothers
You're a motherlover.
We should fuck each others mothers
quote:Op dinsdag 15 september 2009 19:04 schreef dreamzk het volgende:
Nog een andere leuke, kwam ik tegen in mn AT. Redelijk kansloos maar ook lachen, het gaat redelijk los:
groot probleem.
Mijn avond is weer goed! 
Aut viam inveniam, aut faciam
There he goes. One of God's own prototypes. A high-powered mutant of some kind never even considered for mass production. Too weird to live, and too rare to die.
There he goes. One of God's own prototypes. A high-powered mutant of some kind never even considered for mass production. Too weird to live, and too rare to die.
Hey allemaal,
Kam bij toeval dit topic tegen.., Vog het nu enkele dagen en is allemaal erg 'interessant'.
Heb op dit moment een relatie van 5.5 jaar. Al een tijdje loopt het niet echt lekker, en is vooral vanuit mijn kant de optie gekomen om er een punt achter te zetten. Ik zelf loop al een tijdje met die gedachte.. Nu heb ik vandaag dit volledig besproken met me vriendin. Dit ging uiteraard gepaard met de nodige tranen..
We hebben nu afgesproken dat ik het weekend langs kom, om er nogmaals over te praten en uiteindelijk een beslissing te nemen. (waren het er beide overeens dat er zsm iets besloten moet worden)
Nu gaat dit uiteraard de meest slechte dag in tijden worden..
Ik zelf ben er nog niet echt uit wat ik nu zelf wil.. Welicht hebben jullie wat tips??
Kam bij toeval dit topic tegen.., Vog het nu enkele dagen en is allemaal erg 'interessant'.
Heb op dit moment een relatie van 5.5 jaar. Al een tijdje loopt het niet echt lekker, en is vooral vanuit mijn kant de optie gekomen om er een punt achter te zetten. Ik zelf loop al een tijdje met die gedachte.. Nu heb ik vandaag dit volledig besproken met me vriendin. Dit ging uiteraard gepaard met de nodige tranen..
We hebben nu afgesproken dat ik het weekend langs kom, om er nogmaals over te praten en uiteindelijk een beslissing te nemen. (waren het er beide overeens dat er zsm iets besloten moet worden)
Nu gaat dit uiteraard de meest slechte dag in tijden worden..
Ik zelf ben er nog niet echt uit wat ik nu zelf wil.. Welicht hebben jullie wat tips??
Welkom Chrisiss, je zal zien dat voor een hoop mensen hier het al te laat is en de relatie al kapot is.quote:Op dinsdag 15 september 2009 22:12 schreef Chrisiss het volgende:
[knip]
Ik zelf ben er nog niet echt uit wat ik nu zelf wil.. Welicht hebben jullie wat tips??
Mijn advies is dat als het niet zo lekker loopt de oorzaak meestal misverstanden zijn, en het probleem zich vaak voordoet in het Praten EN Luisteren.
Je kan nog zoveel met elkaar praten, als de ander niet luistert of niet wil luisteren dan komt de oplossing niet.
Voorbeeld:
Hij: Ik vind dat je te vaak gtst kijk
Zij: Ik vind at je te vaak aan je motor sleutelt
Zo vuur je verwijten naar elkaar toe en geen oplossingen, dat werkt dus echt niet
beetje rekening houden met elkaars gevoelens en gewoontes en persoonlijkheid, zorg dat je een of meerdere oplossingen klaar heb waarvan je denkt dat je partner dit een goede optie lijkt.Voorbeeld:
Hij: Ik vind het heel gezellig met jou om op de bank te zitten, maar gtst boeit me gewoon echt niet, kan je het niet opnemen en kijken als ik er niet ben?
Zij: Ik weet dat je het sleutelen aan je motor fascinerend vind, maar ik zou graag op zondag met je een filmpje kijken
Klinkt allemaal makkelijker dan het is, maar elkaars minpunten aanwijzen is te gemakkelijk, en daar verlaag je elkaars zelfvertrouwen mee, probeer juist positief tegenover elkaar te staan.
Ook zal ze waarschijnlijk heel anders over dingen denken, of dit opkroppen wat jij niet weet en andersom net zo, mannen zjin van mars enzo..
Als je uiteindelijk kwa gevoel het idee hebt dat dit niet gaat werken, dan houd het misschien wel op, je moet tenslotte nog wel van elkaar houden wil het luken, ups en downs heb je altijd in een relatie.
succes
Wetenschappelijk is domweg bekend dat verliefdheid je gezonde oordeelsvermogen weg neemt.
Liefde: Hans Teeuwen || Youp ||Theo Maassen
Mannen over vrouwen _O-
Altijd blijven lachen
Liefde: Hans Teeuwen || Youp ||Theo Maassen
Mannen over vrouwen _O-
Altijd blijven lachen
Welkom hierzo,quote:Op dinsdag 15 september 2009 22:12 schreef Chrisiss het volgende:
Hey allemaal,
Kam bij toeval dit topic tegen.., Vog het nu enkele dagen en is allemaal erg 'interessant'.
Heb op dit moment een relatie van 5.5 jaar. Al een tijdje loopt het niet echt lekker, en is vooral vanuit mijn kant de optie gekomen om er een punt achter te zetten. Ik zelf loop al een tijdje met die gedachte.. Nu heb ik vandaag dit volledig besproken met me vriendin. Dit ging uiteraard gepaard met de nodige tranen..
We hebben nu afgesproken dat ik het weekend langs kom, om er nogmaals over te praten en uiteindelijk een beslissing te nemen. (waren het er beide overeens dat er zsm iets besloten moet worden)
Nu gaat dit uiteraard de meest slechte dag in tijden worden..
Ik zelf ben er nog niet echt uit wat ik nu zelf wil.. Welicht hebben jullie wat tips??
We weten eigenlijk helemaal niet hoe jouw situatie ligt op dit moment dus mischien kan je wat meer informatie geven? Sterkte dit weekend iig met het uitpraten.
Cause I'm a motherlover,
You're a motherlover.
We should fuck each others mothers
You're a motherlover.
We should fuck each others mothers
zo, weer een zeer prettige sessie bij m'n psycholoog gehad.
Had het echt even nodig dat m'n gedachten weer op een rijtje gezet werden.
Nu alleen nog een manier vinden om van m'n "het komt allemaal weer goed tussen mij en m'n vrouw" dromen en fantasiën af te komen
Had het echt even nodig dat m'n gedachten weer op een rijtje gezet werden.
Nu alleen nog een manier vinden om van m'n "het komt allemaal weer goed tussen mij en m'n vrouw" dromen en fantasiën af te komen
I bet I'm helium, I never get chemistry with anyone...
(╯°□°）╯︵ ┻━┻
"Unicorns don't whinny, they just open their mouths and Enya falls out" GWS
(╯°□°）╯︵ ┻━┻
"Unicorns don't whinny, they just open their mouths and Enya falls out" GWS
Ja hooorrrrrr, en nou ben ik nog ziek geworden ook. Fijn.... de hele dag alleen thuis op de bank liggen. Nee, dat is geen ideale manier om er steeds aan te denken.... nee dat is niet de perfecte manier om weer continu jezelf af te vragen 'hoe heeft ze me dit aan kunnen doen' 
*zet xbox maar aan in hoop van afleiding*
*zet xbox maar aan in hoop van afleiding*
Sterkte mensen. 
@JoeBravo: wel goed dat je naar een psycholoog gaat denk ik. En die "Het komt wel weer goed tussen ons"-dromen zullen ook wel weer verdwijnen hoor.
@Dick: beterschap dan maar! Veel sinaasappeltjes eten hè!
@JoeBravo: wel goed dat je naar een psycholoog gaat denk ik. En die "Het komt wel weer goed tussen ons"-dromen zullen ook wel weer verdwijnen hoor.
@Dick: beterschap dan maar! Veel sinaasappeltjes eten hè!
Aut viam inveniam, aut faciam
There he goes. One of God's own prototypes. A high-powered mutant of some kind never even considered for mass production. Too weird to live, and too rare to die.
There he goes. One of God's own prototypes. A high-powered mutant of some kind never even considered for mass production. Too weird to live, and too rare to die.
dat weet ik wel zeker, zonder psychologische hulp was ik niet zo ver gekomen.quote:Op woensdag 16 september 2009 12:05 schreef Barbusse het volgende:
Sterkte mensen.
@JoeBravo: wel goed dat je naar een psycholoog gaat denk ik. En die "Het komt wel weer goed tussen ons"-dromen zullen ook wel weer verdwijnen hoor.
I bet I'm helium, I never get chemistry with anyone...
(╯°□°）╯︵ ┻━┻
"Unicorns don't whinny, they just open their mouths and Enya falls out" GWS
(╯°□°）╯︵ ┻━┻
"Unicorns don't whinny, they just open their mouths and Enya falls out" GWS
Dat zijn goede berichten toch?quote:Op woensdag 16 september 2009 12:10 schreef JoeBravo het volgende:
[..]
dat weet ik wel zeker, zonder psychologische hulp was ik niet zo ver gekomen.
Je pakt de problemen goed aan, en de vooruitgang is er dus al!
Aut viam inveniam, aut faciam
There he goes. One of God's own prototypes. A high-powered mutant of some kind never even considered for mass production. Too weird to live, and too rare to die.
There he goes. One of God's own prototypes. A high-powered mutant of some kind never even considered for mass production. Too weird to live, and too rare to die.
Hallo!
Ben doorgestuurd naar dit actieve forum, dus zal ff mijn verhaal knippen en plakken
Na een relatie van 2,5 jaar heeft mijn (nu ex)vriend het uitgemaakt..
Hij zag ons samen een toekomst opbouwen.. Maar een maand voordat hij er mee kapte, zag hij dat plots niet meer en hij vertelde dit een week voordat hij het uitmaakte..
Dit kwam voor mij als donderslag bij heldere hemel. Omdat we al moeilijke tijden samen hadden meegemaakt (Iedereen was tegen ons) en samen hadden gevochten, dacht ik dat dit het was.
Dat hij diegene was met wie ik oud zou worden.. Ik heb dit gevoel ook nooit zo gehad bij een andere ex waar ik bijna 6 jaar bij ben geweest, om aan te geven dat dit geen kalverliefde was/ is..
Mijn vraag is.. Hoe ga ik verder..?
Ik wil graag normaal contact houden (als dit mogelijk is), misschien ook wel in de hoop dat over een paar jaar hij zou zien dat we het lang niet zo slecht hadden?
Aan de andere kant blijf ik er nu zo in hangen, ik heb een tijdje geen contact nu.. Maar ik blijf constant zijn hyves checken, kijken op msn of hij er is, ik heb vrijwel iedere nacht nachtmerries over hem/ ons...
En als ik een slechte dag heb dan huil ik de hele dag/ nacht...
Het is zo vermoeiend.. Ik wil er zo graag vanaf, maar het lukt me niet of het lijkt me niet te lukken..!
Ik heb al een hoop afleiding in vriendinnen en een nieuwe kat, die me erg bezig houdt
En toch.... I know, time heals all wounds.. En het is nog aardig vers allemaal.. Maar hoe kom je over iemand heen?
En vooral, hoe kan je iemand nog vertrouwen in een evt volgende relatie, dat deze er ook ineens mee kapt, terwijl voor je gevoel nog alles goed is? Ik wil daar niet constant bang voor zijn, maar ben dat nu al een beetje....
Tips?
Ben doorgestuurd naar dit actieve forum, dus zal ff mijn verhaal knippen en plakken
Na een relatie van 2,5 jaar heeft mijn (nu ex)vriend het uitgemaakt..
Hij zag ons samen een toekomst opbouwen.. Maar een maand voordat hij er mee kapte, zag hij dat plots niet meer en hij vertelde dit een week voordat hij het uitmaakte..
Dit kwam voor mij als donderslag bij heldere hemel. Omdat we al moeilijke tijden samen hadden meegemaakt (Iedereen was tegen ons) en samen hadden gevochten, dacht ik dat dit het was.
Dat hij diegene was met wie ik oud zou worden.. Ik heb dit gevoel ook nooit zo gehad bij een andere ex waar ik bijna 6 jaar bij ben geweest, om aan te geven dat dit geen kalverliefde was/ is..
Mijn vraag is.. Hoe ga ik verder..?
Ik wil graag normaal contact houden (als dit mogelijk is), misschien ook wel in de hoop dat over een paar jaar hij zou zien dat we het lang niet zo slecht hadden?
Aan de andere kant blijf ik er nu zo in hangen, ik heb een tijdje geen contact nu.. Maar ik blijf constant zijn hyves checken, kijken op msn of hij er is, ik heb vrijwel iedere nacht nachtmerries over hem/ ons...
En als ik een slechte dag heb dan huil ik de hele dag/ nacht...
Het is zo vermoeiend.. Ik wil er zo graag vanaf, maar het lukt me niet of het lijkt me niet te lukken..!
Ik heb al een hoop afleiding in vriendinnen en een nieuwe kat, die me erg bezig houdt
En toch.... I know, time heals all wounds.. En het is nog aardig vers allemaal.. Maar hoe kom je over iemand heen?
En vooral, hoe kan je iemand nog vertrouwen in een evt volgende relatie, dat deze er ook ineens mee kapt, terwijl voor je gevoel nog alles goed is? Ik wil daar niet constant bang voor zijn, maar ben dat nu al een beetje....
Tips?
Ik zit erover te denken om naar deze voorstelling te gaan. Misschien niet zo'n goed plan, maar ik vind haar zo'n briljante actrice. Daarnaast blijft het een geweldig stuk, hoe depressief ook.
quote:La voix humaine
Halina Reijn schittert in veelzijdige monoloog
Een vrouw belt toch nog een keer met haar ex-geliefde. Een paar dagen geleden verbrak hij hun relatie. Ze probeert het gesprek gaande te houden: eerst nog optimistisch, maar steeds wanhopiger. Gaandeweg ontstaat het beeld van de relatie en het besef dat haar minnaar voorgoed heeft gekozen voor een ander. Uiteindelijk blijft voor de vrouw nog maar een conclusie over: het is afgelopen.
Jean Cocteau (1889-1963) schreef La voix humaine in 1927. Het is een van de weinige monologen voor een vrouw in het wereldrepertoire. François Poulenc maakte er een opera van.
“Halina Reijn koppelt in haar rijke, indringende spel de stadia die de vrouw doormaakt, aan evenzoveel spelregisters die iedere keer weer verrassen. Steeds weer speelt ze tegen de verwachting in.” (NRC Handelsblad)
Aut viam inveniam, aut faciam
There he goes. One of God's own prototypes. A high-powered mutant of some kind never even considered for mass production. Too weird to live, and too rare to die.
There he goes. One of God's own prototypes. A high-powered mutant of some kind never even considered for mass production. Too weird to live, and too rare to die.
ziet er ZEER confronterend uit, maar dat kan ook goed zijn.
Zit me nu af te vragen of ik dat al aan zou kunnen.
Zit me nu af te vragen of ik dat al aan zou kunnen.
I bet I'm helium, I never get chemistry with anyone...
(╯°□°）╯︵ ┻━┻
"Unicorns don't whinny, they just open their mouths and Enya falls out" GWS
(╯°□°）╯︵ ┻━┻
"Unicorns don't whinny, they just open their mouths and Enya falls out" GWS
Ja, de confrontatie zou wel eens zwaar kunnen zijn, misschien tè zwaar.quote:Op woensdag 16 september 2009 13:08 schreef JoeBravo het volgende:
ziet er ZEER confronterend uit, maar dat kan ook goed zijn.
Zit me nu af te vragen of ik dat al aan zou kunnen.
Maar ik vind het al een hele dappere stap van me dat ik het überhaupt overweeg. En het lijkt me echt een briljant stuk!Hoi Fbabe, welkom hier. Als je dit hele topic, en de voorgaande, doorleest zul je merken dat iedereen er anders mee omgaat. En de één heeft er meer moeite mee dan de ander. Dat hangt vaak ook van de duur van de relatie af en hoe de relatie beëindigd is.quote:Op woensdag 16 september 2009 13:05 schreef Fbabe het volgende:
Hallo!
Ben doorgestuurd naar dit actieve forum, dus zal ff mijn verhaal knippen en plakken
Na een relatie van 2,5 jaar heeft mijn (nu ex)vriend het uitgemaakt..
Hij zag ons samen een toekomst opbouwen.. Maar een maand voordat hij er mee kapte, zag hij dat plots niet meer en hij vertelde dit een week voordat hij het uitmaakte..
Dit kwam voor mij als donderslag bij heldere hemel. Omdat we al moeilijke tijden samen hadden meegemaakt (Iedereen was tegen ons) en samen hadden gevochten, dacht ik dat dit het was.
Dat hij diegene was met wie ik oud zou worden.. Ik heb dit gevoel ook nooit zo gehad bij een andere ex waar ik bijna 6 jaar bij ben geweest, om aan te geven dat dit geen kalverliefde was/ is..
Mijn vraag is.. Hoe ga ik verder..?
Ik wil graag normaal contact houden (als dit mogelijk is), misschien ook wel in de hoop dat over een paar jaar hij zou zien dat we het lang niet zo slecht hadden?
Aan de andere kant blijf ik er nu zo in hangen, ik heb een tijdje geen contact nu.. Maar ik blijf constant zijn hyves checken, kijken op msn of hij er is, ik heb vrijwel iedere nacht nachtmerries over hem/ ons...
En als ik een slechte dag heb dan huil ik de hele dag/ nacht...
Het is zo vermoeiend.. Ik wil er zo graag vanaf, maar het lukt me niet of het lijkt me niet te lukken..!
Ik heb al een hoop afleiding in vriendinnen en een nieuwe kat, die me erg bezig houdt
En toch.... I know, time heals all wounds.. En het is nog aardig vers allemaal.. Maar hoe kom je over iemand heen?
En vooral, hoe kan je iemand nog vertrouwen in een evt volgende relatie, dat deze er ook ineens mee kapt, terwijl voor je gevoel nog alles goed is? Ik wil daar niet constant bang voor zijn, maar ben dat nu al een beetje....
Tips?
Wat voor veel mensen wel helpt is veel werken/studeren en sporten. Dan zit je hoofd vol met andere dingen en met het sporten maak je hem weer leeg waardoor slapen beter gaat. Tijd heelt alle wonden, en zie het sporten en werken/studeren maar als de morfine voor de eerste en ergste periode. Daarnaast wil jezelf op een hobbie storten die je altijd al wou doen ook wel helpen.
En bang zijn dat je in een volgende relatie hetzelfde zal overkomen is zinloos, want dat zal een ander persoon zijn.
Verder heel veel sterkte, en hier lezen en eventueel posten zal zeker helpen! Je zit hier onder lotgenoten hè? Soms komen er echt bruikbare tips langs hoor.
Aut viam inveniam, aut faciam
There he goes. One of God's own prototypes. A high-powered mutant of some kind never even considered for mass production. Too weird to live, and too rare to die.
There he goes. One of God's own prototypes. A high-powered mutant of some kind never even considered for mass production. Too weird to live, and too rare to die.
Hoe kom je over iemand heen? damn, wist ik het maar
Mijn 1e simpele gedachte is, iemand tegen komen waar je smoorverliefd op raakt en waar je zo gelukkig mee wordt dat je de EX zal kunnen zien als iets dat destijds misschien mooi was, maar iets waar je nu totaal geen behoefte meer aan hebt.
....al zal het voor mij, en voor velen hier in dit topic nog wel even duren voor dat moment daar is...
Mijn 1e simpele gedachte is, iemand tegen komen waar je smoorverliefd op raakt en waar je zo gelukkig mee wordt dat je de EX zal kunnen zien als iets dat destijds misschien mooi was, maar iets waar je nu totaal geen behoefte meer aan hebt.
....al zal het voor mij, en voor velen hier in dit topic nog wel even duren voor dat moment daar is...
Geen flauw idee. Bestond er maar zoiets als een pilletje tegen liefdesverdriet. Dát zou pas een uitvinding zijn zeg! Een hele opluchting voor velen denk ik.quote:Op woensdag 16 september 2009 14:04 schreef dick_laurent het volgende:
Hoe kom je over iemand heen? damn, wist ik het maar
Mijn 1e simpele gedachte is, iemand tegen komen waar je smoorverliefd op raakt en waar je zo gelukkig mee wordt dat je de EX zal kunnen zien als iets dat destijds misschien mooi was, maar iets waar je nu totaal geen behoefte meer aan hebt.
....al zal het voor mij, en voor velen hier in dit topic nog wel even duren voor dat moment daar is...
Hoi Fbabe welkom bij de club van achterblijvers.
Wat bij mij heel erg geholpen heeft is alles wat met je ex te maken heeft te verwijderen of uit het zicht te nemen. Gooi je ex uit hyves, van msn en van jouw desktop bijvoorbeeld. Haal alle foto's van de muur doe het in een doos en in je kast. Zet hem niet meer bovenaan in je contact lijst. Ga veel op stap met vriendinnen en vrienden, leuke dingen doen. Praat met je directe familie of beste vriend(in). Ga lekker uitwaaien op het strand of er over lopen. Is dat niet in de buurt dan een wandeling in het bos. Leen de hond van je buurvrouw/vriendin/moeder en neem die mee. Krop het niet op laat het allemaal maar lekker gaan. Ga ook geen skyradio, lovesongs en dergelijke radio of muziek luisteren en ook geen romantische films etc kijken voorlopig...
Ik kan Niet slapen want ik droom van mijn ex over; leuke dingen, erotische dingen, momenten samen, dat ex weer voor de deur staat plotseling etc .etc. En gedachten als; had ik zus,zo,dat maar gedaan, ik mail, bel, sms, schrijf een brief, komt weer bij me terug, etc etc. Hebben we ook allemaal gehad!
En sommige hebben dat nog steeds ook na een paar weken of maanden of zelfs een jaar later kunnen er moment flitsen voorbij komen bij het horen van een bepaalde muzieksoort, moment dat je meemaakt en dergelijke.
Na de verwerking die bij iedereen verschillende lengtes heeft is er uiteindelijk maar één remedie. Je oude liefde vergeten door een nieuwe liefde in he leven...
Wat bij mij heel erg geholpen heeft is alles wat met je ex te maken heeft te verwijderen of uit het zicht te nemen. Gooi je ex uit hyves, van msn en van jouw desktop bijvoorbeeld. Haal alle foto's van de muur doe het in een doos en in je kast. Zet hem niet meer bovenaan in je contact lijst. Ga veel op stap met vriendinnen en vrienden, leuke dingen doen. Praat met je directe familie of beste vriend(in). Ga lekker uitwaaien op het strand of er over lopen. Is dat niet in de buurt dan een wandeling in het bos. Leen de hond van je buurvrouw/vriendin/moeder en neem die mee. Krop het niet op laat het allemaal maar lekker gaan. Ga ook geen skyradio, lovesongs en dergelijke radio of muziek luisteren en ook geen romantische films etc kijken voorlopig...
Ik kan Niet slapen want ik droom van mijn ex over; leuke dingen, erotische dingen, momenten samen, dat ex weer voor de deur staat plotseling etc .etc. En gedachten als; had ik zus,zo,dat maar gedaan, ik mail, bel, sms, schrijf een brief, komt weer bij me terug, etc etc. Hebben we ook allemaal gehad!
En sommige hebben dat nog steeds ook na een paar weken of maanden of zelfs een jaar later kunnen er moment flitsen voorbij komen bij het horen van een bepaalde muzieksoort, moment dat je meemaakt en dergelijke.
Na de verwerking die bij iedereen verschillende lengtes heeft is er uiteindelijk maar één remedie. Je oude liefde vergeten door een nieuwe liefde in he leven...
.: It is better to burn out, then fade away :.
.: Sometimes tears say al there is to say :.
.: Sometimes tears say al there is to say :.
quote:Op woensdag 16 september 2009 15:18 schreef usrfobiwan het volgende:
Hoi Fbabe welkom bij de club van achterblijvers.
Wat bij mij heel erg geholpen heeft is alles wat met je ex te maken heeft te verwijderen of uit het zicht te nemen. Gooi je ex uit hyves, van msn en van jouw desktop bijvoorbeeld. Haal alle foto's van de muur doe het in een doos en in je kast. Zet hem niet meer bovenaan in je contact lijst. Ga veel op stap met vriendinnen en vrienden, leuke dingen doen. Praat met je directe familie of beste vriend(in). Ga lekker uitwaaien op het strand of er over lopen. Is dat niet in de buurt dan een wandeling in het bos. Leen de hond van je buurvrouw/vriendin/moeder en neem die mee. Krop het niet op laat het allemaal maar lekker gaan. Ga ook geen skyradio, lovesongs en dergelijke radio of muziek luisteren en ook geen romantische films etc kijken voorlopig...
Ik kan Niet slapen want ik droom van mijn ex over; leuke dingen, erotische dingen, momenten samen, dat ex weer voor de deur staat plotseling etc .etc. En gedachten als; had ik zus,zo,dat maar gedaan, ik mail, bel, sms, schrijf een brief, komt weer bij me terug, etc etc. Hebben we ook allemaal gehad!
En sommige hebben dat nog steeds ook na een paar weken of maanden of zelfs een jaar later kunnen er moment flitsen voorbij komen bij het horen van een bepaalde muzieksoort, moment dat je meemaakt en dergelijke.
Na de verwerking die bij iedereen verschillende lengtes heeft is er uiteindelijk maar één remedie. Je oude liefde vergeten door een nieuwe liefde in he leven...
Ik vind het vooral erg saai en triest klinken...quote:Op woensdag 16 september 2009 13:05 schreef Barbusse het volgende:
Ik zit erover te denken om naar deze voorstelling te gaan. Misschien niet zo'n goed plan, maar ik vind haar zo'n briljante actrice. Daarnaast blijft het een geweldig stuk, hoe depressief ook.
[..]
"Meisje kijk me aan en laat je tranen lopen.
Oog in oog met genialiteit sta je.
Hier had je toch niet op durven hopen.
Je gaat met Joey mee, want deze jongen komt zo hard."
Oog in oog met genialiteit sta je.
Hier had je toch niet op durven hopen.
Je gaat met Joey mee, want deze jongen komt zo hard."
Triest zeker. Maar saai? Tja, das toch meer iets van smaak denk ik.quote:Op woensdag 16 september 2009 16:13 schreef JoeyT het volgende:
[..]
Ik vind het vooral erg saai en triest klinken...
Aut viam inveniam, aut faciam
There he goes. One of God's own prototypes. A high-powered mutant of some kind never even considered for mass production. Too weird to live, and too rare to die.
There he goes. One of God's own prototypes. A high-powered mutant of some kind never even considered for mass production. Too weird to live, and too rare to die.
Ik heb zowaar een redelijk uitgebreid antwoord gekregen op de mail die ik mijn ex heb gestuurd. Niet helemaal het idee dat alles is aangekomen, maar ok.
Nu nog een manier bednken om van m'n stress af te komen. Ik heb er een stijve nek, stijve schouders, zware armen en stramme vingers van inmiddels
Nu nog een manier bednken om van m'n stress af te komen. Ik heb er een stijve nek, stijve schouders, zware armen en stramme vingers van inmiddels
I bet I'm helium, I never get chemistry with anyone...
(╯°□°）╯︵ ┻━┻
"Unicorns don't whinny, they just open their mouths and Enya falls out" GWS
(╯°□°）╯︵ ┻━┻
"Unicorns don't whinny, they just open their mouths and Enya falls out" GWS
Zo, ik heb zojuist bij toeval foto's gezien op haar facebook, waarop ze stralend lachend, lol makend op de foto staat. Dat de break-up haar verdomd weinig doet wist ik al... maar deze foto's bewijzen het nog maar even...
Vreemd hoe mijn lichaam er op reageert....
Eerst kreeg ik een schrik/zenuw gevoel dat door mijn hele lichaam knalde, zo'n soort gevoel dat je ook in dat stomme schip in de efteling krijgt (yeah, you've all been there, don't deny it
)
Toen keek ik nog eens naar de foto's.... en dacht ik bij mezelf...jeetje, ik vind haar eigenlijk helemaal niet aantrekkelijk! Serieus niet.... Eigenlijk had ze best wel een kutkop
Kweenie, heb nu geen verdrietig/ik mis haar gevoel na het zien van deze foto's.... maf, dat had ik niet van mezelf verwacht.
Vreemd hoe mijn lichaam er op reageert....
Eerst kreeg ik een schrik/zenuw gevoel dat door mijn hele lichaam knalde, zo'n soort gevoel dat je ook in dat stomme schip in de efteling krijgt (yeah, you've all been there, don't deny it
)Toen keek ik nog eens naar de foto's.... en dacht ik bij mezelf...jeetje, ik vind haar eigenlijk helemaal niet aantrekkelijk! Serieus niet.... Eigenlijk had ze best wel een kutkop
Kweenie, heb nu geen verdrietig/ik mis haar gevoel na het zien van deze foto's.... maf, dat had ik niet van mezelf verwacht.
Goed manquote:Op donderdag 17 september 2009 00:59 schreef dick_laurent het volgende:
<knip>
Toen keek ik nog eens naar de foto's.... en dacht ik bij mezelf...jeetje, ik vind haar eigenlijk helemaal niet aantrekkelijk! Serieus niet.... Eigenlijk had ze best wel een kutkop
Kweenie, heb nu geen verdrietig/ik mis haar gevoel na het zien van deze foto's.... maf, dat had ik niet van mezelf verwacht.
Ik hoop dat ik dat punt snel bereik!
Tai chi misschien? Beetje zweverig, maar het is wel lekker ontspannendquote:Op woensdag 16 september 2009 22:24 schreef JoeBravo het volgende:
Ik heb zowaar een redelijk uitgebreid antwoord gekregen op de mail die ik mijn ex heb gestuurd. Niet helemaal het idee dat alles is aangekomen, maar ok.
Nu nog een manier bednken om van m'n stress af te komen. Ik heb er een stijve nek, stijve schouders, zware armen en stramme vingers van inmiddels
.
Ik moest toch echt lachen om deze opmerking.quote:Op donderdag 17 september 2009 00:59 schreef dick_laurent het volgende:
Zo, ik heb zojuist bij toeval foto's gezien op haar facebook, waarop ze stralend lachend, lol makend op de foto staat. Dat de break-up haar verdomd weinig doet wist ik al... maar deze foto's bewijzen het nog maar even...
Vreemd hoe mijn lichaam er op reageert....
Eerst kreeg ik een schrik/zenuw gevoel dat door mijn hele lichaam knalde, zo'n soort gevoel dat je ook in dat stomme schip in de efteling krijgt (yeah, you've all been there, don't deny it
Toen keek ik nog eens naar de foto's.... en dacht ik bij mezelf...jeetje, ik vind haar eigenlijk helemaal niet aantrekkelijk! Serieus niet.... Eigenlijk had ze best wel een kutkop
Kweenie, heb nu geen verdrietig/ik mis haar gevoel na het zien van deze foto's.... maf, dat had ik niet van mezelf verwacht.
Maar het klinkt alsof het beter gaat zo kerel!
En ja, ik heb dat soort foto's ook gezien. En ook ik kwam erachter dat je daardoor je ex wat makkelijker los kunt laten.
Top dat je een antwoord hebt gekregen kerel! En van die stress afkomen...tja...daar ben ik ook niet zo goed in. Misschien dat er in dat lifestyle subforum tips staan?quote:Op woensdag 16 september 2009 22:24 schreef JoeBravo het volgende:
Ik heb zowaar een redelijk uitgebreid antwoord gekregen op de mail die ik mijn ex heb gestuurd. Niet helemaal het idee dat alles is aangekomen, maar ok.
Nu nog een manier bednken om van m'n stress af te komen. Ik heb er een stijve nek, stijve schouders, zware armen en stramme vingers van inmiddels
[ Bericht 0% gewijzigd door Barbusse op 17-09-2009 09:48:45 ]
Aut viam inveniam, aut faciam
There he goes. One of God's own prototypes. A high-powered mutant of some kind never even considered for mass production. Too weird to live, and too rare to die.
There he goes. One of God's own prototypes. A high-powered mutant of some kind never even considered for mass production. Too weird to live, and too rare to die.
Ik was gisteravond/-nacht opeens helemaal klaar met m'n eigen woede en heb daarop ook meteen besloten daar mee te stoppen.
Ik besefte me opeens dat die woede me compleet beheerste en dat ik mezelf daar niet in herkende.
Ik was opeens bang dat ik als een eenzame verbitterde man zou eindigen, en daar help ik mezelf niet mee, m'n ex niet en ons zoontje al helemaal niet.
Ik was daardoor opeens voor mezelf in staat om haar alles te vergeven wat er te vergeven valt.
Het voelt in ieder geval voor mij nu een stuk beter om haar wel het geluk te gunnen dan haar het licht in de ogen niet te gunnen, zoals de afgelopen dagen het geval was.
Ik heb vannacht en vanochtend ook voor het eerst in 2 maanden echt opluchting gevoeld toen ik moest huilen (met een glimlach op m'n gezicht). En daarmee vloeit ook langzaam de spanning in me weg.
Ik weet niet of dit hele gevoel aan m'n vermoeidheid te wijten valt, en of ik dit echt vast kan houden, maar dat zullen de komende dagen maar moeten uitwijzen. Het voelt een beetje alsof ik van de kleine stapjes die ik tot nu toe heb gedaan in dit proces mezelf ineens tot vlak voor de finish heb geslingerd.
Dus ik hoop van ganser harte dat ik dit gevoel vast kan houden, want daarmee zijn we alle 3 het meest geholpen.
Ik besefte me opeens dat die woede me compleet beheerste en dat ik mezelf daar niet in herkende.
Ik was opeens bang dat ik als een eenzame verbitterde man zou eindigen, en daar help ik mezelf niet mee, m'n ex niet en ons zoontje al helemaal niet.
Ik was daardoor opeens voor mezelf in staat om haar alles te vergeven wat er te vergeven valt.
Het voelt in ieder geval voor mij nu een stuk beter om haar wel het geluk te gunnen dan haar het licht in de ogen niet te gunnen, zoals de afgelopen dagen het geval was.
Ik heb vannacht en vanochtend ook voor het eerst in 2 maanden echt opluchting gevoeld toen ik moest huilen (met een glimlach op m'n gezicht). En daarmee vloeit ook langzaam de spanning in me weg.
Ik weet niet of dit hele gevoel aan m'n vermoeidheid te wijten valt, en of ik dit echt vast kan houden, maar dat zullen de komende dagen maar moeten uitwijzen. Het voelt een beetje alsof ik van de kleine stapjes die ik tot nu toe heb gedaan in dit proces mezelf ineens tot vlak voor de finish heb geslingerd.
Dus ik hoop van ganser harte dat ik dit gevoel vast kan houden, want daarmee zijn we alle 3 het meest geholpen.
I bet I'm helium, I never get chemistry with anyone...
(╯°□°）╯︵ ┻━┻
"Unicorns don't whinny, they just open their mouths and Enya falls out" GWS
(╯°□°）╯︵ ┻━┻
"Unicorns don't whinny, they just open their mouths and Enya falls out" GWS
quote:Op donderdag 17 september 2009 13:32 schreef JoeBravo het volgende:
Ik was gisteravond/-nacht opeens helemaal klaar met m'n eigen woede en heb daarop ook meteen besloten daar mee te stoppen.
Ik besefte me opeens dat die woede me compleet beheerste en dat ik mezelf daar niet in herkende.
Ik was opeens bang dat ik als een eenzame verbitterde man zou eindigen, en daar help ik mezelf niet mee, m'n ex niet en ons zoontje al helemaal niet.
Ik was daardoor opeens voor mezelf in staat om haar alles te vergeven wat er te vergeven valt.
Het voelt in ieder geval voor mij nu een stuk beter om haar wel het geluk te gunnen dan haar het licht in de ogen niet te gunnen, zoals de afgelopen dagen het geval was.
Ik heb vannacht en vanochtend ook voor het eerst in 2 maanden echt opluchting gevoeld toen ik moest huilen (met een glimlach op m'n gezicht). En daarmee vloeit ook langzaam de spanning in me weg.
Ik weet niet of dit hele gevoel aan m'n vermoeidheid te wijten valt, en of ik dit echt vast kan houden, maar dat zullen de komende dagen maar moeten uitwijzen. Het voelt een beetje alsof ik van de kleine stapjes die ik tot nu toe heb gedaan in dit proces mezelf ineens tot vlak voor de finish heb geslingerd.
Dus ik hoop van ganser harte dat ik dit gevoel vast kan houden, want daarmee zijn we alle 3 het meest geholpen.
Goed gedaan kerel!
Aut viam inveniam, aut faciam
There he goes. One of God's own prototypes. A high-powered mutant of some kind never even considered for mass production. Too weird to live, and too rare to die.
There he goes. One of God's own prototypes. A high-powered mutant of some kind never even considered for mass production. Too weird to live, and too rare to die.
Ook hier weer even een updateje.
heb weer wat contact gehad met haar via de mail. Ze heeft me nog niet volledig opgegeven, en daar ben ik natuurlijk wel blij om. Echter heeft ze een paar maanden de tijd voor zichzelf nodig om alles op een rijtje te krijgen. Ze wil eerst leren zelfstandig te leven en gelukkig worden zonder mij voordat ze een poging wil wagen om het opnieuw te proberen.
Ik weet niet goed wat ik hier van moet vinden, ik wil het nog wel een keer proberen, maar ik wil niet een paar maanden wachten om er achter te komen dat het toch geen zin heeft. Ik heb geen flauw idee hoe lang het gaat duren, en of het ooit nog goed komt. Ze sluit het niet uit, maar garandeert ook niks.
Door haar bericht voel ik me wel beter, maar ik vraag me af of het niet gewoon uitstellen van de ellende is.
heb weer wat contact gehad met haar via de mail. Ze heeft me nog niet volledig opgegeven, en daar ben ik natuurlijk wel blij om. Echter heeft ze een paar maanden de tijd voor zichzelf nodig om alles op een rijtje te krijgen. Ze wil eerst leren zelfstandig te leven en gelukkig worden zonder mij voordat ze een poging wil wagen om het opnieuw te proberen.
Ik weet niet goed wat ik hier van moet vinden, ik wil het nog wel een keer proberen, maar ik wil niet een paar maanden wachten om er achter te komen dat het toch geen zin heeft. Ik heb geen flauw idee hoe lang het gaat duren, en of het ooit nog goed komt. Ze sluit het niet uit, maar garandeert ook niks.
Door haar bericht voel ik me wel beter, maar ik vraag me af of het niet gewoon uitstellen van de ellende is.
"Deze shit escaleert helemaal de hand uit"
Ga er niet op wachten. Doe je eigen ding, word gelukkig in je eentje en als het er dan alsnog van komt is dat toch alleen maar mooi meegenomen?
I bet I'm helium, I never get chemistry with anyone...
(╯°□°）╯︵ ┻━┻
"Unicorns don't whinny, they just open their mouths and Enya falls out" GWS
(╯°□°）╯︵ ┻━┻
"Unicorns don't whinny, they just open their mouths and Enya falls out" GWS
Wat een citaatquote:Op dinsdag 15 september 2009 16:54 schreef Chev het volgende:
Ik zoek ook al contact met vrouwen soms, ben redelijk kieskeurig nu merk ik, al minder dan een half jaar terug en begin ik weer wat te verzachten in mijn 'eissen', zelf ben ik ook niet perfect dus waarom zou ik dat van een ander eissen?
Hier gaat het inmiddels de goede kant op (3 maand verder). Weinig downs meer en sinds twee weken een superleuke meid tegengekomen
. Aan alles kan ik merken dat ze al erg gek op me is en ik vind haar ook heel erg leuk alleen heb ik de angst dat dit misschien meer een bevlieging is van mijn kant uit . Ook ben ik er nog niet aan toe om me weer volledig te gaan binden maar ik heb het wel erg leuk met haar en wil graag tijd met haar doorbrengen. Thuis (bij pa en ma ) en op het werk merken ze wel op dat ik weer de oude enthousiaste en vrolijke kant op ga.Toch wil ik niet te hard van stapel lopen omdat ik zonder twijfel nog wel veel gevoelens koester voor mijn ex
Ja rustig aan doen anders eindigt je kersverse vriendin in een rebound chick. En na alles wat je zelf hebt moeten doormaken wil je dat haar vast niet aandoen...
.: It is better to burn out, then fade away :.
.: Sometimes tears say al there is to say :.
.: Sometimes tears say al there is to say :.
Hey manquote:Op donderdag 17 september 2009 14:40 schreef Black_Rainbow het volgende:
Ook hier weer even een updateje.
heb weer wat contact gehad met haar via de mail. Ze heeft me nog niet volledig opgegeven, en daar ben ik natuurlijk wel blij om. Echter heeft ze een paar maanden de tijd voor zichzelf nodig om alles op een rijtje te krijgen. Ze wil eerst leren zelfstandig te leven en gelukkig worden zonder mij voordat ze een poging wil wagen om het opnieuw te proberen.
Ik weet niet goed wat ik hier van moet vinden, ik wil het nog wel een keer proberen, maar ik wil niet een paar maanden wachten om er achter te komen dat het toch geen zin heeft. Ik heb geen flauw idee hoe lang het gaat duren, en of het ooit nog goed komt. Ze sluit het niet uit, maar garandeert ook niks.
Door haar bericht voel ik me wel beter, maar ik vraag me af of het niet gewoon uitstellen van de ellende is.
Echt precies hetzelfde is mij overkomen. Echt exact.
Laatste mail van haar niet meer beantwoord, dit was vorige week.
Ik laat het allemaal maar los, veel beter voor jezelf.
* Je mag wel een iets normalere toon aanslaan. Realiseer je goed dat dit slechts jouw mening is.
Uhm, als ik het goed begrijp mag je hier over je ex lullen? 
En dus vertellen hoe het gaat met de break up en wat je erbij denkt en voelt?
Nou, het is nu 17 dagen uit (2 jaar en 8 maanden geduurd) en ik ben in de 'accepteer fase'. We zijn nog steeds goede vrienden, zoals voor de relatie, en houden regelmatig contact door middel van telefoon en e-mail.
In de eerste week droomde ik elke nacht over hem, van die überrealistische dromen waarin hij je dan terug wilt. Sommigen zullen ze vast kennen...
Maar laatste droom was maandagnacht, waarin hij zei dat hij iemand anders leuk vond en de hele vriendschap wilde opgeven. Dat voelde best wel akelig.
En dus vertellen hoe het gaat met de break up en wat je erbij denkt en voelt?Nou, het is nu 17 dagen uit (2 jaar en 8 maanden geduurd) en ik ben in de 'accepteer fase'. We zijn nog steeds goede vrienden, zoals voor de relatie, en houden regelmatig contact door middel van telefoon en e-mail.
In de eerste week droomde ik elke nacht over hem, van die überrealistische dromen waarin hij je dan terug wilt.
Sommigen zullen ze vast kennen...Maar laatste droom was maandagnacht, waarin hij zei dat hij iemand anders leuk vond en de hele vriendschap wilde opgeven. Dat voelde best wel akelig.
Hmmm, ik zou er niet op gaan wachten, die paar maanden! Gewoon verdergaan met je leven, eventueel een vriendschap onderhouden maar niet gaan zitten wachten/hopen/wensen! Misschien heeft ze tegen die tijd een ander ontmoet, of jij laat een leuk iemand schieten omdat je 'heel misschien' nog kans maakt bij je ex.quote:Op donderdag 17 september 2009 14:40 schreef Black_Rainbow het volgende:
Ook hier weer even een updateje.
heb weer wat contact gehad met haar via de mail. Ze heeft me nog niet volledig opgegeven, en daar ben ik natuurlijk wel blij om. Echter heeft ze een paar maanden de tijd voor zichzelf nodig om alles op een rijtje te krijgen. Ze wil eerst leren zelfstandig te leven en gelukkig worden zonder mij voordat ze een poging wil wagen om het opnieuw te proberen.
Ik weet niet goed wat ik hier van moet vinden, ik wil het nog wel een keer proberen, maar ik wil niet een paar maanden wachten om er achter te komen dat het toch geen zin heeft. Ik heb geen flauw idee hoe lang het gaat duren, en of het ooit nog goed komt. Ze sluit het niet uit, maar garandeert ook niks.
Door haar bericht voel ik me wel beter, maar ik vraag me af of het niet gewoon uitstellen van de ellende is.
Dus gewoon verdergaan met je leven, blijf open-minded en focus je niet alleen op haar!
Ik zie het niet gebeuren dat ze een ander tegen komt. Zij is er misschien nog meer kapot van dan ik, en ik zie mezelf de komende maanden ook nog niet met iemand anders verder gaan. Een vriendschap zit er ook niet in, het is alles of niks. Ik kan niet met haar om blijven gaan als er niks uit komt, dan kom ik er nooit overheen.quote:Op donderdag 17 september 2009 17:52 schreef Snowcold het volgende:
[..]
Hmmm, ik zou er niet op gaan wachten, die paar maanden! Gewoon verdergaan met je leven, eventueel een vriendschap onderhouden maar niet gaan zitten wachten/hopen/wensen! Misschien heeft ze tegen die tijd een ander ontmoet, of jij laat een leuk iemand schieten omdat je 'heel misschien' nog kans maakt bij je ex.
Dus gewoon verdergaan met je leven, blijf open-minded en focus je niet alleen op haar!
Ik leef gewoon verder, ik heb genoeg dingen om me op te richten tot de tijd dat ik haar weer zie. Mocht ze dan nog niet met zekerheid weten dat ze het nog een keer wil proberen, dan houdt het voor mij op. Ze heeft 3 maanden, meer niet.
"Deze shit escaleert helemaal de hand uit"
Ik val van de ene verbazing in de andere van mezelf. Dingen die me gisteren nog compleet van m'n stuk konden brengen, doen me vandaag maar heel weinig.
Dit voelt GOED!
Dit voelt GOED!
I bet I'm helium, I never get chemistry with anyone...
(╯°□°）╯︵ ┻━┻
"Unicorns don't whinny, they just open their mouths and Enya falls out" GWS
(╯°□°）╯︵ ┻━┻
"Unicorns don't whinny, they just open their mouths and Enya falls out" GWS
Fijn he! Dat zijn nou de bekende ups en downs, en je zit nu duidelijk in een "up"quote:Op donderdag 17 september 2009 20:00 schreef JoeBravo het volgende:
Ik val van de ene verbazing in de andere van mezelf. Dingen die me gisteren nog compleet van m'n stuk konden brengen, doen me vandaag maar heel weinig.
Dit voelt GOED!
Je zal hoogst waarschijnlijk ook weer een keertje terug vallen en het weer effe moeilijk hebben. Maar het is een gezond teken dat je je nu goed voelt.
Vooruitgang noemen we dat
Kijk, hier word ik blij van!quote:Op donderdag 17 september 2009 20:00 schreef JoeBravo het volgende:
Ik val van de ene verbazing in de andere van mezelf. Dingen die me gisteren nog compleet van m'n stuk konden brengen, doen me vandaag maar heel weinig.
Dit voelt GOED!
Een hemelsgroot verschil met vorige week nietwaar? Inderdaad een kwestie van ups en downs, maar je bent er al stukken op vooruit gegaan kerel!Edit: ik verveel me trouwens een beetje de laatste tijd. Wat ook een goed teken is, omdat ik me daarvoor nooit verveelde. Toen liet ik alle gedachten naar haar uitgaan. Nu niet meer. Ook ik "gaet voorwaertsch".
[ Bericht 8% gewijzigd door Barbusse op 17-09-2009 21:17:53 ]
Aut viam inveniam, aut faciam
There he goes. One of God's own prototypes. A high-powered mutant of some kind never even considered for mass production. Too weird to live, and too rare to die.
There he goes. One of God's own prototypes. A high-powered mutant of some kind never even considered for mass production. Too weird to live, and too rare to die.
Ik snap wat je bedoeld, maar toch is het af te raden. Drie maanden is lang en je kunt wel zeggen dat ze geen ander tegen komt, maar het leven zit vol verassingen. Zoals ik al zei, drie maanden is lang en er kan een hoop gebeuren. Waarom zou ze er maanden over na moeten denken om bij jou te blijven?quote:Op donderdag 17 september 2009 18:48 schreef Black_Rainbow het volgende:
[..]
Ik zie het niet gebeuren dat ze een ander tegen komt. Zij is er misschien nog meer kapot van dan ik, en ik zie mezelf de komende maanden ook nog niet met iemand anders verder gaan. Een vriendschap zit er ook niet in, het is alles of niks. Ik kan niet met haar om blijven gaan als er niks uit komt, dan kom ik er nooit overheen.
Ik leef gewoon verder, ik heb genoeg dingen om me op te richten tot de tijd dat ik haar weer zie. Mocht ze dan nog niet met zekerheid weten dat ze het nog een keer wil proberen, dan houdt het voor mij op. Ze heeft 3 maanden, meer niet.
Hou je ogen in ieder geval open voor andere opties, wachten en hopen op een ex die 'misschien' terug komt kan je erg ongelukkig maken. Trust me.
EDIT:
Top om te zien dat mensen zo'n vooruitgang boeken!
Goede post! Wachten gaat inderdaad alleen maar aan je vreten. Beter is het je te richten op je eigen leven, en dan maar te zien wat er gebeuren gaat.quote:Op donderdag 17 september 2009 22:18 schreef Snowcold het volgende:
[..]
Ik snap wat je bedoeld, maar toch is het af te raden. Drie maanden is lang en je kunt wel zeggen dat ze geen ander tegen komt, maar het leven zit vol verassingen. Zoals ik al zei, drie maanden is lang en er kan een hoop gebeuren. Waarom zou ze er maanden over na moeten denken om bij jou te blijven?
Hou je ogen in ieder geval open voor andere opties, wachten en hopen op een ex die 'misschien' terug komt kan je erg ongelukkig maken. Trust me.
EDIT:
En er is zelfs zéér veel vooruitgang. Een aantal mensen posten hier al niet meer eens, terwijl ze nog geen twee weken geleden zwaar in de dip zaten. Dus de boodschap is duidelijk toch?
Aut viam inveniam, aut faciam
There he goes. One of God's own prototypes. A high-powered mutant of some kind never even considered for mass production. Too weird to live, and too rare to die.
There he goes. One of God's own prototypes. A high-powered mutant of some kind never even considered for mass production. Too weird to live, and too rare to die.
Quote Snowcold: "Zoals ik al zei, drie maanden is lang en er kan een hoop gebeuren."
Inderdaad, kijk naar mij. Mijn vriendin ging voor 3 maanden naar Amerika. Na 1 maand maakte ze het keihard uit via de email... en vervolgens is er zo goed als geen contact meer geweest.
Compleet heeft ze me laten vallen.... alsof het niks was.
life's a trip...en alles kan.... good, and bad things, dus ga nooit ergens van uit...
Inderdaad, kijk naar mij. Mijn vriendin ging voor 3 maanden naar Amerika. Na 1 maand maakte ze het keihard uit via de email... en vervolgens is er zo goed als geen contact meer geweest.
Compleet heeft ze me laten vallen.... alsof het niks was.
life's a trip...en alles kan.... good, and bad things, dus ga nooit ergens van uit...
Ik ben nog geen twee weken op dit forum, dus ik kan het niet weten.
Maar ik heb wel het een en ander doorgelezen en als ik dan de reacties van vandaag zie ben ik toch wel blij dat het goed gaat met mijn lotgenoten.
Geeft mij ook weer hoop dat het allemaal wel goed komt
EDIT: Wow, zwaar klote om dat the horen dick_laurent! Moet wel erg pijnlijk zijn geweest, zit je er nog steeds mee of..?
Maar ik heb wel het een en ander doorgelezen en als ik dan de reacties van vandaag zie ben ik toch wel blij dat het goed gaat met mijn lotgenoten.
Geeft mij ook weer hoop dat het allemaal wel goed komt
EDIT: Wow, zwaar klote om dat the horen dick_laurent!
Moet wel erg pijnlijk zijn geweest, zit je er nog steeds mee of..?
Ja, het kan alle kanten opgaan. En je bent nog steeds boos begrijp ik? Best wel logisch hoor, maar eigenlijk zinloos. Niet dat je je naar mijn ideeën moeten voegen, maar je weet zelf wel dat je ex die energie eigenlijk niet waard is toch?quote:Op donderdag 17 september 2009 22:56 schreef dick_laurent het volgende:
Quote Snowcold: "Zoals ik al zei, drie maanden is lang en er kan een hoop gebeuren."
Inderdaad, kijk naar mij. Mijn vriendin ging voor 3 maanden naar Amerika. Na 1 maand maakte ze het keihard uit via de email... en vervolgens is er zo goed als geen contact meer geweest.
Compleet heeft ze me laten vallen.... alsof het niks was.
life's a trip...en alles kan.... good, and bad things, dus ga nooit ergens van uit...
Jij moet hier vaker posten! Er zit optimisme in, en dat wordt hier zeker gewaardeerd!quote:Op donderdag 17 september 2009 22:57 schreef Snowcold het volgende:
Ik ben nog geen twee weken op dit forum, dus ik kan het niet weten.
Maar ik heb wel het een en ander doorgelezen en als ik dan de reacties van vandaag zie ben ik toch wel blij dat het goed gaat met mijn lotgenoten.
Geeft mij ook weer hoop dat het allemaal wel goed komt
EDIT: Wow, zwaar klote om dat the horen dick_laurent!
Er is hier al zoveel ellende langs gekomen (en komt nog steeds langs)...
Aut viam inveniam, aut faciam
There he goes. One of God's own prototypes. A high-powered mutant of some kind never even considered for mass production. Too weird to live, and too rare to die.
There he goes. One of God's own prototypes. A high-powered mutant of some kind never even considered for mass production. Too weird to live, and too rare to die.
haha natuurlijk zit ik er nog steeds mee.... het is inmiddels bijna 2 maanden uit en ik heb haar nog steeds niet gezien sinds ze het heeft uitgemaakt (volgende week komt ze terug uit de USA)
We hebben 6,5 jaar wat gehad waarvan we bijna 4 jaar hebben samengewoond. Op deze manier de relatie uit maken is in een woord: onbegrijpelijk.
Maar ik heb genoeg tijd gehad om na te denken en ondanks dat ik haar bij vlagen nog steeds mis en verdrietig ben, heb ik wel inmiddels zoiets van: wat ben jij een ontzettende loser zeg! En ik ben waarschijnlijk beter af zonder haar, als zij op zo'n harteloze wrede manier een relatie zo abrupt kan stop zetten.... pffff... dan ben je emotioneel gewoon fucking gehandicapt.
Dus ja, life goes on... en het komt wel goed met mij. Al zie ik er wel tegenop om haar te moeten zien straks... dat gaat een raar, ongemakkelijk en frustrerend moment worden. Maar ook daar zal ik me doorheen slaan.
We hebben 6,5 jaar wat gehad waarvan we bijna 4 jaar hebben samengewoond. Op deze manier de relatie uit maken is in een woord: onbegrijpelijk.
Maar ik heb genoeg tijd gehad om na te denken en ondanks dat ik haar bij vlagen nog steeds mis en verdrietig ben, heb ik wel inmiddels zoiets van: wat ben jij een ontzettende loser zeg! En ik ben waarschijnlijk beter af zonder haar, als zij op zo'n harteloze wrede manier een relatie zo abrupt kan stop zetten.... pffff... dan ben je emotioneel gewoon fucking gehandicapt.
Dus ja, life goes on... en het komt wel goed met mij. Al zie ik er wel tegenop om haar te moeten zien straks... dat gaat een raar, ongemakkelijk en frustrerend moment worden. Maar ook daar zal ik me doorheen slaan.
Zo herkenbaar wat jullie allemaal schrijven. Ik kom ook net uit een relatie van bijna 6 jaar waarvan het grootste gedeelte samenwonend. Ruim twee maanden geleden maakte ze de (voor mij) 'out of the blue' beslissing om 'even pauze' in te lassen en uit elkaar te gaan, sinds ruim een maand is dat definitief geworden. Ben nu de scherven van mijn leven weer langzaam op aan het pakken. Gelukkig heb ik goeie vrienden die heel goed voor me klaar hebben gestaan en nog steeds overigens. Het gaat al weer stukken beter dan een paar weken geleden en een paar weken geleden ging het al iets beter dan twee maanden geleden. Dus stapje voor stapje kruip ik uit het dal, maar dat gaat wel met vallen en opstaan. I try to take things day by day and keep myself busy, dat lijkt te helpen.quote:Op donderdag 17 september 2009 23:10 schreef dick_laurent het volgende:
haha natuurlijk zit ik er nog steeds mee.... het is inmiddels bijna 2 maanden uit en ik heb haar nog steeds niet gezien sinds ze het heeft uitgemaakt (volgende week komt ze terug uit de USA)
We hebben 6,5 jaar wat gehad waarvan we bijna 4 jaar hebben samengewoond. Op deze manier de relatie uit maken is in een woord: onbegrijpelijk.
Maar ik heb genoeg tijd gehad om na te denken en ondanks dat ik haar bij vlagen nog steeds mis en verdrietig ben, heb ik wel inmiddels zoiets van: wat ben jij een ontzettende loser zeg! En ik ben waarschijnlijk beter af zonder haar, als zij op zo'n harteloze wrede manier een relatie zo abrupt kan stop zetten.... pffff... dan ben je emotioneel gewoon fucking gehandicapt.
Dus ja, life goes on... en het komt wel goed met mij. Al zie ik er wel tegenop om haar te moeten zien straks... dat gaat een raar, ongemakkelijk en frustrerend moment worden. Maar ook daar zal ik me doorheen slaan.
Zeer herkenbaar dit. 3,5 week geleden maakte mijn vriendin een einde aan onze 4,5 jaar durende relatie.quote:Op donderdag 17 september 2009 14:40 schreef Black_Rainbow het volgende:
Ook hier weer even een updateje.
heb weer wat contact gehad met haar via de mail. Ze heeft me nog niet volledig opgegeven, en daar ben ik natuurlijk wel blij om. Echter heeft ze een paar maanden de tijd voor zichzelf nodig om alles op een rijtje te krijgen. Ze wil eerst leren zelfstandig te leven en gelukkig worden zonder mij voordat ze een poging wil wagen om het opnieuw te proberen.
Ik weet niet goed wat ik hier van moet vinden, ik wil het nog wel een keer proberen, maar ik wil niet een paar maanden wachten om er achter te komen dat het toch geen zin heeft. Ik heb geen flauw idee hoe lang het gaat duren, en of het ooit nog goed komt. Ze sluit het niet uit, maar garandeert ook niks.
Door haar bericht voel ik me wel beter, maar ik vraag me af of het niet gewoon uitstellen van de ellende is.
Toen was ze er zo zeker van, maar nu een paar weken later heeft ze twijfels. Begint ze ook in te zien dat er zoveel oorzaken zijn voor onze problemen en zou ze een eventuele herstart niet uitsluiten over een tijdje.
Ze heeft nu zelf al aangegeven zelf ook hoop te hebben dat het weer goed komt tussen ons.
Alleen is ze hier op dit moment nog niet klaar voor.
Ik heb hier dus heel veel hoop uit geput, maar aan de andere kant is het hierdoor enorm zwaar omdat ik niet verder kom zo.
Op een of andere manier ga je toch zitten wachten op dat verlossende bericht van haar dat ze het nog een keer wil proberen. Terwijl dit er misschien wel helemaal niet gaat komen.
Mijn verstand zegt ook wel dat het niet mogelijk is om erop te wachten, maar toch merk ik dat ik het onbewust toch doe.
Als het zo moet zijn dan gebeurt het toch wel over een tijd en anders misschien niet. deze onzekerheid vreet enorm aan me en ik kan maar niet de omschakeling maken.
Shit, kan me heel goed voorstellen dat dit slopend is voor je. Bij mij is het dan weer helemaal niet zo. Mijn ex is vanaf day 1 keihard en overduidelijk geweest. Ze wilde niet meer, nooit meer, het was klaar. Nu bijna 2 maanden later hoor ik niks meer van haar en heeft ze al aangegeven dat ik waarschijnlijk compleet uit haar leven zal verdwijnen. Ik ga er nu ook 100% vanuit dat ik haar nooit meer zal zien....quote:Op vrijdag 18 september 2009 09:36 schreef CoendeW het volgende:
[..]
Zeer herkenbaar dit. 3,5 week geleden maakte mijn vriendin een einde aan onze 4,5 jaar durende relatie.
Toen was ze er zo zeker van, maar nu een paar weken later heeft ze twijfels. Begint ze ook in te zien dat er zoveel oorzaken zijn voor onze problemen en zou ze een eventuele herstart niet uitsluiten over een tijdje.
Ze heeft nu zelf al aangegeven zelf ook hoop te hebben dat het weer goed komt tussen ons.
Alleen is ze hier op dit moment nog niet klaar voor.
Ik heb hier dus heel veel hoop uit geput, maar aan de andere kant is het hierdoor enorm zwaar omdat ik niet verder kom zo.
Op een of andere manier ga je toch zitten wachten op dat verlossende bericht van haar dat ze het nog een keer wil proberen. Terwijl dit er misschien wel helemaal niet gaat komen.
Mijn verstand zegt ook wel dat het niet mogelijk is om erop te wachten, maar toch merk ik dat ik het onbewust toch doe.
Als het zo moet zijn dan gebeurt het toch wel over een tijd en anders misschien niet. deze onzekerheid vreet enorm aan me en ik kan maar niet de omschakeling maken.
Dit is aan de ene kant gruwelijk moeilijk voor mij, omdat ik ging van elkaar elke dag zien.... jaren achter elkaar, naar niks...compleet niks. Beetje alsof iemand plots dood gaat, daar kan je het wel mee vergelijken I guess
Maar aan de andere kant heeft het er wel voor gezorgd dat ik misschien wat sneller verder kan gaan emotioneel gezien. Ik heb geen hoop, en ik wil ook geen hoop meer... door dat ze het op deze grove manier heeft uitgemaakt vind ik haar ook een ontzettende bitch en dat verdien ik niet ...dus ik hoef haar ok niet meer
Dat neemt niet weg dat het wel een hele diepe wond in mij heeft geslagen.... maar gelukkig ben ik een sterke mofo, dus ik overleef het wel.
Voor het verwerkingsproces is het misschien het makkelijkste als je een hekel aan je ex zou kunnen hebben. Dan nog is het moeilijk allemaal natuurlijk maar dan verwerkt het toch allemaal net iets makkelijker.quote:Op vrijdag 18 september 2009 11:21 schreef dick_laurent het volgende:
[..]
Shit, kan me heel goed voorstellen dat dit slopend is voor je. Bij mij is het dan weer helemaal niet zo. Mijn ex is vanaf day 1 keihard en overduidelijk geweest. Ze wilde niet meer, nooit meer, het was klaar. Nu bijna 2 maanden later hoor ik niks meer van haar en heeft ze al aangegeven dat ik waarschijnlijk compleet uit haar leven zal verdwijnen. Ik ga er nu ook 100% vanuit dat ik haar nooit meer zal zien....
Dit is aan de ene kant gruwelijk moeilijk voor mij, omdat ik ging van elkaar elke dag zien.... jaren achter elkaar, naar niks...compleet niks. Beetje alsof iemand plots dood gaat, daar kan je het wel mee vergelijken I guess
Maar aan de andere kant heeft het er wel voor gezorgd dat ik misschien wat sneller verder kan gaan emotioneel gezien. Ik heb geen hoop, en ik wil ook geen hoop meer... door dat ze het op deze grove manier heeft uitgemaakt vind ik haar ook een ontzettende bitch en dat verdien ik niet ...dus ik hoef haar ok niet meer
Dat neemt niet weg dat het wel een hele diepe wond in mij heeft geslagen.... maar gelukkig ben ik een sterke mofo, dus ik overleef het wel.
Mijn vriendin en ik hebben sowieso een huis samen (zij woont daar nu en ik bij mijn ouders) en zolang dat niet verkocht is blijven we sowieso aan elkaar verbonden. En dat kan in deze tijd nog wel een tijd duren.
Maar als ik nu weer al die twijfel bij haar zie en hoor, dan krijg ik weer zoveel hoop.... maar goed dat kan over twee weken ook weer totaal anders zijn.
Het is alleen enorm slopend om tussen hoop en onzekerheid te leven.
