De kunst van het loslaten van je ex - Deel 84.

quote:

Op woensdag 16 september 2009 22:24 schreef JoeBravo het volgende:
Ik heb zowaar een redelijk uitgebreid antwoord gekregen op de mail die ik mijn ex heb gestuurd. Niet helemaal het idee dat alles is aangekomen, maar ok.
Nu nog een manier bednken om van m'n stress af te komen. Ik heb er een stijve nek, stijve schouders, zware armen en stramme vingers van inmiddels

Tai chi misschien? Beetje zweverig, maar het is wel lekker ontspannend .

quote:

Op donderdag 17 september 2009 00:59 schreef dick_laurent het volgende:
Zo, ik heb zojuist bij toeval foto's gezien op haar facebook, waarop ze stralend lachend, lol makend op de foto staat. Dat de break-up haar verdomd weinig doet wist ik al... maar deze foto's bewijzen het nog maar even...

Vreemd hoe mijn lichaam er op reageert....

Eerst kreeg ik een schrik/zenuw gevoel dat door mijn hele lichaam knalde, zo'n soort gevoel dat je ook in dat stomme schip in de efteling krijgt (yeah, you've all been there, don't deny it )

Toen keek ik nog eens naar de foto's.... en dacht ik bij mezelf...jeetje, ik vind haar eigenlijk helemaal niet aantrekkelijk! Serieus niet.... Eigenlijk had ze best wel een kutkop

Kweenie, heb nu geen verdrietig/ik mis haar gevoel na het zien van deze foto's.... maf, dat had ik niet van mezelf verwacht.

Ik moest toch echt lachen om deze opmerking.

Maar het klinkt alsof het beter gaat zo kerel!
En ja, ik heb dat soort foto's ook gezien. En ook ik kwam erachter dat je daardoor je ex wat makkelijker los kunt laten.

quote:

Op woensdag 16 september 2009 22:24 schreef JoeBravo het volgende:
Ik heb zowaar een redelijk uitgebreid antwoord gekregen op de mail die ik mijn ex heb gestuurd. Niet helemaal het idee dat alles is aangekomen, maar ok.
Nu nog een manier bednken om van m'n stress af te komen. Ik heb er een stijve nek, stijve schouders, zware armen en stramme vingers van inmiddels

Top dat je een antwoord hebt gekregen kerel! En van die stress afkomen...tja...daar ben ik ook niet zo goed in. Misschien dat er in dat lifestyle subforum tips staan?

[ Bericht 0% gewijzigd door Barbusse op 17-09-2009 09:48:45 ]

Ik was gisteravond/-nacht opeens helemaal klaar met m'n eigen woede en heb daarop ook meteen besloten daar mee te stoppen.
Ik besefte me opeens dat die woede me compleet beheerste en dat ik mezelf daar niet in herkende.
Ik was opeens bang dat ik als een eenzame verbitterde man zou eindigen, en daar help ik mezelf niet mee, m'n ex niet en ons zoontje al helemaal niet.
Ik was daardoor opeens voor mezelf in staat om haar alles te vergeven wat er te vergeven valt.
Het voelt in ieder geval voor mij nu een stuk beter om haar wel het geluk te gunnen dan haar het licht in de ogen niet te gunnen, zoals de afgelopen dagen het geval was.

Ik heb vannacht en vanochtend ook voor het eerst in 2 maanden echt opluchting gevoeld toen ik moest huilen (met een glimlach op m'n gezicht). En daarmee vloeit ook langzaam de spanning in me weg.

Ik weet niet of dit hele gevoel aan m'n vermoeidheid te wijten valt, en of ik dit echt vast kan houden, maar dat zullen de komende dagen maar moeten uitwijzen. Het voelt een beetje alsof ik van de kleine stapjes die ik tot nu toe heb gedaan in dit proces mezelf ineens tot vlak voor de finish heb geslingerd.
Dus ik hoop van ganser harte dat ik dit gevoel vast kan houden, want daarmee zijn we alle 3 het meest geholpen.

quote:

Op donderdag 17 september 2009 13:32 schreef JoeBravo het volgende:
Ik was gisteravond/-nacht opeens helemaal klaar met m'n eigen woede en heb daarop ook meteen besloten daar mee te stoppen.
Ik besefte me opeens dat die woede me compleet beheerste en dat ik mezelf daar niet in herkende.
Ik was opeens bang dat ik als een eenzame verbitterde man zou eindigen, en daar help ik mezelf niet mee, m'n ex niet en ons zoontje al helemaal niet.
Ik was daardoor opeens voor mezelf in staat om haar alles te vergeven wat er te vergeven valt.
Het voelt in ieder geval voor mij nu een stuk beter om haar wel het geluk te gunnen dan haar het licht in de ogen niet te gunnen, zoals de afgelopen dagen het geval was.

Ik heb vannacht en vanochtend ook voor het eerst in 2 maanden echt opluchting gevoeld toen ik moest huilen (met een glimlach op m'n gezicht). En daarmee vloeit ook langzaam de spanning in me weg.

Ik weet niet of dit hele gevoel aan m'n vermoeidheid te wijten valt, en of ik dit echt vast kan houden, maar dat zullen de komende dagen maar moeten uitwijzen. Het voelt een beetje alsof ik van de kleine stapjes die ik tot nu toe heb gedaan in dit proces mezelf ineens tot vlak voor de finish heb geslingerd.
Dus ik hoop van ganser harte dat ik dit gevoel vast kan houden, want daarmee zijn we alle 3 het meest geholpen.

Goed gedaan kerel!

Ook hier weer even een updateje.
heb weer wat contact gehad met haar via de mail. Ze heeft me nog niet volledig opgegeven, en daar ben ik natuurlijk wel blij om. Echter heeft ze een paar maanden de tijd voor zichzelf nodig om alles op een rijtje te krijgen. Ze wil eerst leren zelfstandig te leven en gelukkig worden zonder mij voordat ze een poging wil wagen om het opnieuw te proberen.

Ik weet niet goed wat ik hier van moet vinden, ik wil het nog wel een keer proberen, maar ik wil niet een paar maanden wachten om er achter te komen dat het toch geen zin heeft. Ik heb geen flauw idee hoe lang het gaat duren, en of het ooit nog goed komt. Ze sluit het niet uit, maar garandeert ook niks.

Door haar bericht voel ik me wel beter, maar ik vraag me af of het niet gewoon uitstellen van de ellende is.

Ga er niet op wachten. Doe je eigen ding, word gelukkig in je eentje en als het er dan alsnog van komt is dat toch alleen maar mooi meegenomen?

quote:

Op dinsdag 15 september 2009 16:54 schreef Chev het volgende:
Ik zoek ook al contact met vrouwen soms, ben redelijk kieskeurig nu merk ik, al minder dan een half jaar terug en begin ik weer wat te verzachten in mijn 'eissen', zelf ben ik ook niet perfect dus waarom zou ik dat van een ander eissen?

Wat een citaat

Hier gaat het inmiddels de goede kant op (3 maand verder). Weinig downs meer en sinds twee weken een superleuke meid tegengekomen . Aan alles kan ik merken dat ze al erg gek op me is en ik vind haar ook heel erg leuk alleen heb ik de angst dat dit misschien meer een bevlieging is van mijn kant uit . Ook ben ik er nog niet aan toe om me weer volledig te gaan binden maar ik heb het wel erg leuk met haar en wil graag tijd met haar doorbrengen. Thuis (bij pa en ma ) en op het werk merken ze wel op dat ik weer de oude enthousiaste en vrolijke kant op ga.
Toch wil ik niet te hard van stapel lopen omdat ik zonder twijfel nog wel veel gevoelens koester voor mijn ex

Ja rustig aan doen anders eindigt je kersverse vriendin in een rebound chick. En na alles wat je zelf hebt moeten doormaken wil je dat haar vast niet aandoen...

quote:

Op donderdag 17 september 2009 14:40 schreef Black_Rainbow het volgende:
Ook hier weer even een updateje.
heb weer wat contact gehad met haar via de mail. Ze heeft me nog niet volledig opgegeven, en daar ben ik natuurlijk wel blij om. Echter heeft ze een paar maanden de tijd voor zichzelf nodig om alles op een rijtje te krijgen. Ze wil eerst leren zelfstandig te leven en gelukkig worden zonder mij voordat ze een poging wil wagen om het opnieuw te proberen.

Ik weet niet goed wat ik hier van moet vinden, ik wil het nog wel een keer proberen, maar ik wil niet een paar maanden wachten om er achter te komen dat het toch geen zin heeft. Ik heb geen flauw idee hoe lang het gaat duren, en of het ooit nog goed komt. Ze sluit het niet uit, maar garandeert ook niks.

Door haar bericht voel ik me wel beter, maar ik vraag me af of het niet gewoon uitstellen van de ellende is.

Hey man
Echt precies hetzelfde is mij overkomen. Echt exact.
Laatste mail van haar niet meer beantwoord, dit was vorige week.

Ik laat het allemaal maar los, veel beter voor jezelf.

Uhm, als ik het goed begrijp mag je hier over je ex lullen? En dus vertellen hoe het gaat met de break up en wat je erbij denkt en voelt?

Nou, het is nu 17 dagen uit (2 jaar en 8 maanden geduurd) en ik ben in de 'accepteer fase'. We zijn nog steeds goede vrienden, zoals voor de relatie, en houden regelmatig contact door middel van telefoon en e-mail.

In de eerste week droomde ik elke nacht over hem, van die überrealistische dromen waarin hij je dan terug wilt. Sommigen zullen ze vast kennen...
Maar laatste droom was maandagnacht, waarin hij zei dat hij iemand anders leuk vond en de hele vriendschap wilde opgeven. Dat voelde best wel akelig.

quote:

Op donderdag 17 september 2009 14:40 schreef Black_Rainbow het volgende:
Ook hier weer even een updateje.
heb weer wat contact gehad met haar via de mail. Ze heeft me nog niet volledig opgegeven, en daar ben ik natuurlijk wel blij om. Echter heeft ze een paar maanden de tijd voor zichzelf nodig om alles op een rijtje te krijgen. Ze wil eerst leren zelfstandig te leven en gelukkig worden zonder mij voordat ze een poging wil wagen om het opnieuw te proberen.

Ik weet niet goed wat ik hier van moet vinden, ik wil het nog wel een keer proberen, maar ik wil niet een paar maanden wachten om er achter te komen dat het toch geen zin heeft. Ik heb geen flauw idee hoe lang het gaat duren, en of het ooit nog goed komt. Ze sluit het niet uit, maar garandeert ook niks.

Door haar bericht voel ik me wel beter, maar ik vraag me af of het niet gewoon uitstellen van de ellende is.

Hmmm, ik zou er niet op gaan wachten, die paar maanden! Gewoon verdergaan met je leven, eventueel een vriendschap onderhouden maar niet gaan zitten wachten/hopen/wensen! Misschien heeft ze tegen die tijd een ander ontmoet, of jij laat een leuk iemand schieten omdat je 'heel misschien' nog kans maakt bij je ex.
Dus gewoon verdergaan met je leven, blijf open-minded en focus je niet alleen op haar!

quote:

Op donderdag 17 september 2009 17:52 schreef Snowcold het volgende:

[..]

Hmmm, ik zou er niet op gaan wachten, die paar maanden! Gewoon verdergaan met je leven, eventueel een vriendschap onderhouden maar niet gaan zitten wachten/hopen/wensen! Misschien heeft ze tegen die tijd een ander ontmoet, of jij laat een leuk iemand schieten omdat je 'heel misschien' nog kans maakt bij je ex.
Dus gewoon verdergaan met je leven, blijf open-minded en focus je niet alleen op haar!

Ik zie het niet gebeuren dat ze een ander tegen komt. Zij is er misschien nog meer kapot van dan ik, en ik zie mezelf de komende maanden ook nog niet met iemand anders verder gaan. Een vriendschap zit er ook niet in, het is alles of niks. Ik kan niet met haar om blijven gaan als er niks uit komt, dan kom ik er nooit overheen.

Ik leef gewoon verder, ik heb genoeg dingen om me op te richten tot de tijd dat ik haar weer zie. Mocht ze dan nog niet met zekerheid weten dat ze het nog een keer wil proberen, dan houdt het voor mij op. Ze heeft 3 maanden, meer niet.

Ik val van de ene verbazing in de andere van mezelf. Dingen die me gisteren nog compleet van m'n stuk konden brengen, doen me vandaag maar heel weinig.
Dit voelt GOED!

quote:

Op donderdag 17 september 2009 20:00 schreef JoeBravo het volgende:
Ik val van de ene verbazing in de andere van mezelf. Dingen die me gisteren nog compleet van m'n stuk konden brengen, doen me vandaag maar heel weinig.
Dit voelt GOED!

Fijn he! Dat zijn nou de bekende ups en downs, en je zit nu duidelijk in een "up"
Je zal hoogst waarschijnlijk ook weer een keertje terug vallen en het weer effe moeilijk hebben. Maar het is een gezond teken dat je je nu goed voelt.

Vooruitgang noemen we dat

quote:

Op donderdag 17 september 2009 20:00 schreef JoeBravo het volgende:
Ik val van de ene verbazing in de andere van mezelf. Dingen die me gisteren nog compleet van m'n stuk konden brengen, doen me vandaag maar heel weinig.
Dit voelt GOED!

Kijk, hier word ik blij van! Een hemelsgroot verschil met vorige week nietwaar? Inderdaad een kwestie van ups en downs, maar je bent er al stukken op vooruit gegaan kerel!

Edit: ik verveel me trouwens een beetje de laatste tijd. Wat ook een goed teken is, omdat ik me daarvoor nooit verveelde. Toen liet ik alle gedachten naar haar uitgaan. Nu niet meer. Ook ik "gaet voorwaertsch".

[ Bericht 8% gewijzigd door Barbusse op 17-09-2009 21:17:53 ]

quote:

Op donderdag 17 september 2009 18:48 schreef Black_Rainbow het volgende:

[..]

Ik zie het niet gebeuren dat ze een ander tegen komt. Zij is er misschien nog meer kapot van dan ik, en ik zie mezelf de komende maanden ook nog niet met iemand anders verder gaan. Een vriendschap zit er ook niet in, het is alles of niks. Ik kan niet met haar om blijven gaan als er niks uit komt, dan kom ik er nooit overheen.

Ik leef gewoon verder, ik heb genoeg dingen om me op te richten tot de tijd dat ik haar weer zie. Mocht ze dan nog niet met zekerheid weten dat ze het nog een keer wil proberen, dan houdt het voor mij op. Ze heeft 3 maanden, meer niet.

Ik snap wat je bedoeld, maar toch is het af te raden. Drie maanden is lang en je kunt wel zeggen dat ze geen ander tegen komt, maar het leven zit vol verassingen. Zoals ik al zei, drie maanden is lang en er kan een hoop gebeuren. Waarom zou ze er maanden over na moeten denken om bij jou te blijven?
Hou je ogen in ieder geval open voor andere opties, wachten en hopen op een ex die 'misschien' terug komt kan je erg ongelukkig maken. Trust me.

EDIT: Top om te zien dat mensen zo'n vooruitgang boeken!

quote:

Op donderdag 17 september 2009 22:18 schreef Snowcold het volgende:

[..]

Ik snap wat je bedoeld, maar toch is het af te raden. Drie maanden is lang en je kunt wel zeggen dat ze geen ander tegen komt, maar het leven zit vol verassingen. Zoals ik al zei, drie maanden is lang en er kan een hoop gebeuren. Waarom zou ze er maanden over na moeten denken om bij jou te blijven?
Hou je ogen in ieder geval open voor andere opties, wachten en hopen op een ex die 'misschien' terug komt kan je erg ongelukkig maken. Trust me.

EDIT: Top om te zien dat mensen zo'n vooruitgang boeken!

Goede post! Wachten gaat inderdaad alleen maar aan je vreten. Beter is het je te richten op je eigen leven, en dan maar te zien wat er gebeuren gaat.

En er is zelfs zéér veel vooruitgang. Een aantal mensen posten hier al niet meer eens, terwijl ze nog geen twee weken geleden zwaar in de dip zaten. Dus de boodschap is duidelijk toch?

Quote Snowcold: "Zoals ik al zei, drie maanden is lang en er kan een hoop gebeuren."

Inderdaad, kijk naar mij. Mijn vriendin ging voor 3 maanden naar Amerika. Na 1 maand maakte ze het keihard uit via de email... en vervolgens is er zo goed als geen contact meer geweest.
Compleet heeft ze me laten vallen.... alsof het niks was.

life's a trip...en alles kan.... good, and bad things, dus ga nooit ergens van uit...

Ik ben nog geen twee weken op dit forum, dus ik kan het niet weten.
Maar ik heb wel het een en ander doorgelezen en als ik dan de reacties van vandaag zie ben ik toch wel blij dat het goed gaat met mijn lotgenoten.

Geeft mij ook weer hoop dat het allemaal wel goed komt

EDIT: Wow, zwaar klote om dat the horen dick_laurent! Moet wel erg pijnlijk zijn geweest, zit je er nog steeds mee of..?

quote:

Op donderdag 17 september 2009 22:56 schreef dick_laurent het volgende:
Quote Snowcold: "Zoals ik al zei, drie maanden is lang en er kan een hoop gebeuren."

Inderdaad, kijk naar mij. Mijn vriendin ging voor 3 maanden naar Amerika. Na 1 maand maakte ze het keihard uit via de email... en vervolgens is er zo goed als geen contact meer geweest.
Compleet heeft ze me laten vallen.... alsof het niks was.

life's a trip...en alles kan.... good, and bad things, dus ga nooit ergens van uit...

Ja, het kan alle kanten opgaan. En je bent nog steeds boos begrijp ik? Best wel logisch hoor, maar eigenlijk zinloos. Niet dat je je naar mijn ideeën moeten voegen, maar je weet zelf wel dat je ex die energie eigenlijk niet waard is toch?

quote:

Op donderdag 17 september 2009 22:57 schreef Snowcold het volgende:
Ik ben nog geen twee weken op dit forum, dus ik kan het niet weten.
Maar ik heb wel het een en ander doorgelezen en als ik dan de reacties van vandaag zie ben ik toch wel blij dat het goed gaat met mijn lotgenoten.

Geeft mij ook weer hoop dat het allemaal wel goed komt

EDIT: Wow, zwaar klote om dat the horen dick_laurent! Moet wel erg pijnlijk zijn geweest, zit je er nog steeds mee of..?

Jij moet hier vaker posten! Er zit optimisme in, en dat wordt hier zeker gewaardeerd!
Er is hier al zoveel ellende langs gekomen (en komt nog steeds langs)...

haha natuurlijk zit ik er nog steeds mee.... het is inmiddels bijna 2 maanden uit en ik heb haar nog steeds niet gezien sinds ze het heeft uitgemaakt (volgende week komt ze terug uit de USA)

We hebben 6,5 jaar wat gehad waarvan we bijna 4 jaar hebben samengewoond. Op deze manier de relatie uit maken is in een woord: onbegrijpelijk.
Maar ik heb genoeg tijd gehad om na te denken en ondanks dat ik haar bij vlagen nog steeds mis en verdrietig ben, heb ik wel inmiddels zoiets van: wat ben jij een ontzettende loser zeg! En ik ben waarschijnlijk beter af zonder haar, als zij op zo'n harteloze wrede manier een relatie zo abrupt kan stop zetten.... pffff... dan ben je emotioneel gewoon fucking gehandicapt.

Dus ja, life goes on... en het komt wel goed met mij. Al zie ik er wel tegenop om haar te moeten zien straks... dat gaat een raar, ongemakkelijk en frustrerend moment worden. Maar ook daar zal ik me doorheen slaan.

quote:

Op donderdag 17 september 2009 23:10 schreef dick_laurent het volgende:
haha natuurlijk zit ik er nog steeds mee.... het is inmiddels bijna 2 maanden uit en ik heb haar nog steeds niet gezien sinds ze het heeft uitgemaakt (volgende week komt ze terug uit de USA)

We hebben 6,5 jaar wat gehad waarvan we bijna 4 jaar hebben samengewoond. Op deze manier de relatie uit maken is in een woord: onbegrijpelijk.
Maar ik heb genoeg tijd gehad om na te denken en ondanks dat ik haar bij vlagen nog steeds mis en verdrietig ben, heb ik wel inmiddels zoiets van: wat ben jij een ontzettende loser zeg! En ik ben waarschijnlijk beter af zonder haar, als zij op zo'n harteloze wrede manier een relatie zo abrupt kan stop zetten.... pffff... dan ben je emotioneel gewoon fucking gehandicapt.

Dus ja, life goes on... en het komt wel goed met mij. Al zie ik er wel tegenop om haar te moeten zien straks... dat gaat een raar, ongemakkelijk en frustrerend moment worden. Maar ook daar zal ik me doorheen slaan.

Zo herkenbaar wat jullie allemaal schrijven. Ik kom ook net uit een relatie van bijna 6 jaar waarvan het grootste gedeelte samenwonend. Ruim twee maanden geleden maakte ze de (voor mij) 'out of the blue' beslissing om 'even pauze' in te lassen en uit elkaar te gaan, sinds ruim een maand is dat definitief geworden. Ben nu de scherven van mijn leven weer langzaam op aan het pakken. Gelukkig heb ik goeie vrienden die heel goed voor me klaar hebben gestaan en nog steeds overigens. Het gaat al weer stukken beter dan een paar weken geleden en een paar weken geleden ging het al iets beter dan twee maanden geleden. Dus stapje voor stapje kruip ik uit het dal, maar dat gaat wel met vallen en opstaan. I try to take things day by day and keep myself busy, dat lijkt te helpen.

quote:

Op donderdag 17 september 2009 14:40 schreef Black_Rainbow het volgende:
Ook hier weer even een updateje.
heb weer wat contact gehad met haar via de mail. Ze heeft me nog niet volledig opgegeven, en daar ben ik natuurlijk wel blij om. Echter heeft ze een paar maanden de tijd voor zichzelf nodig om alles op een rijtje te krijgen. Ze wil eerst leren zelfstandig te leven en gelukkig worden zonder mij voordat ze een poging wil wagen om het opnieuw te proberen.

Ik weet niet goed wat ik hier van moet vinden, ik wil het nog wel een keer proberen, maar ik wil niet een paar maanden wachten om er achter te komen dat het toch geen zin heeft. Ik heb geen flauw idee hoe lang het gaat duren, en of het ooit nog goed komt. Ze sluit het niet uit, maar garandeert ook niks.

Door haar bericht voel ik me wel beter, maar ik vraag me af of het niet gewoon uitstellen van de ellende is.

Zeer herkenbaar dit. 3,5 week geleden maakte mijn vriendin een einde aan onze 4,5 jaar durende relatie.
Toen was ze er zo zeker van, maar nu een paar weken later heeft ze twijfels. Begint ze ook in te zien dat er zoveel oorzaken zijn voor onze problemen en zou ze een eventuele herstart niet uitsluiten over een tijdje.
Ze heeft nu zelf al aangegeven zelf ook hoop te hebben dat het weer goed komt tussen ons.
Alleen is ze hier op dit moment nog niet klaar voor.
Ik heb hier dus heel veel hoop uit geput, maar aan de andere kant is het hierdoor enorm zwaar omdat ik niet verder kom zo.
Op een of andere manier ga je toch zitten wachten op dat verlossende bericht van haar dat ze het nog een keer wil proberen. Terwijl dit er misschien wel helemaal niet gaat komen.
Mijn verstand zegt ook wel dat het niet mogelijk is om erop te wachten, maar toch merk ik dat ik het onbewust toch doe.

Als het zo moet zijn dan gebeurt het toch wel over een tijd en anders misschien niet. deze onzekerheid vreet enorm aan me en ik kan maar niet de omschakeling maken.

quote:

Op vrijdag 18 september 2009 09:36 schreef CoendeW het volgende:

[..]

Zeer herkenbaar dit. 3,5 week geleden maakte mijn vriendin een einde aan onze 4,5 jaar durende relatie.
Toen was ze er zo zeker van, maar nu een paar weken later heeft ze twijfels. Begint ze ook in te zien dat er zoveel oorzaken zijn voor onze problemen en zou ze een eventuele herstart niet uitsluiten over een tijdje.
Ze heeft nu zelf al aangegeven zelf ook hoop te hebben dat het weer goed komt tussen ons.
Alleen is ze hier op dit moment nog niet klaar voor.
Ik heb hier dus heel veel hoop uit geput, maar aan de andere kant is het hierdoor enorm zwaar omdat ik niet verder kom zo.
Op een of andere manier ga je toch zitten wachten op dat verlossende bericht van haar dat ze het nog een keer wil proberen. Terwijl dit er misschien wel helemaal niet gaat komen.
Mijn verstand zegt ook wel dat het niet mogelijk is om erop te wachten, maar toch merk ik dat ik het onbewust toch doe.

Als het zo moet zijn dan gebeurt het toch wel over een tijd en anders misschien niet. deze onzekerheid vreet enorm aan me en ik kan maar niet de omschakeling maken.

Shit, kan me heel goed voorstellen dat dit slopend is voor je. Bij mij is het dan weer helemaal niet zo. Mijn ex is vanaf day 1 keihard en overduidelijk geweest. Ze wilde niet meer, nooit meer, het was klaar. Nu bijna 2 maanden later hoor ik niks meer van haar en heeft ze al aangegeven dat ik waarschijnlijk compleet uit haar leven zal verdwijnen. Ik ga er nu ook 100% vanuit dat ik haar nooit meer zal zien....
Dit is aan de ene kant gruwelijk moeilijk voor mij, omdat ik ging van elkaar elke dag zien.... jaren achter elkaar, naar niks...compleet niks. Beetje alsof iemand plots dood gaat, daar kan je het wel mee vergelijken I guess

Maar aan de andere kant heeft het er wel voor gezorgd dat ik misschien wat sneller verder kan gaan emotioneel gezien. Ik heb geen hoop, en ik wil ook geen hoop meer... door dat ze het op deze grove manier heeft uitgemaakt vind ik haar ook een ontzettende bitch en dat verdien ik niet ...dus ik hoef haar ok niet meer

Dat neemt niet weg dat het wel een hele diepe wond in mij heeft geslagen.... maar gelukkig ben ik een sterke mofo, dus ik overleef het wel.

quote:

Op vrijdag 18 september 2009 11:21 schreef dick_laurent het volgende:

[..]

Shit, kan me heel goed voorstellen dat dit slopend is voor je. Bij mij is het dan weer helemaal niet zo. Mijn ex is vanaf day 1 keihard en overduidelijk geweest. Ze wilde niet meer, nooit meer, het was klaar. Nu bijna 2 maanden later hoor ik niks meer van haar en heeft ze al aangegeven dat ik waarschijnlijk compleet uit haar leven zal verdwijnen. Ik ga er nu ook 100% vanuit dat ik haar nooit meer zal zien....
Dit is aan de ene kant gruwelijk moeilijk voor mij, omdat ik ging van elkaar elke dag zien.... jaren achter elkaar, naar niks...compleet niks. Beetje alsof iemand plots dood gaat, daar kan je het wel mee vergelijken I guess

Maar aan de andere kant heeft het er wel voor gezorgd dat ik misschien wat sneller verder kan gaan emotioneel gezien. Ik heb geen hoop, en ik wil ook geen hoop meer... door dat ze het op deze grove manier heeft uitgemaakt vind ik haar ook een ontzettende bitch en dat verdien ik niet ...dus ik hoef haar ok niet meer

Dat neemt niet weg dat het wel een hele diepe wond in mij heeft geslagen.... maar gelukkig ben ik een sterke mofo, dus ik overleef het wel.

Voor het verwerkingsproces is het misschien het makkelijkste als je een hekel aan je ex zou kunnen hebben. Dan nog is het moeilijk allemaal natuurlijk maar dan verwerkt het toch allemaal net iets makkelijker.
Mijn vriendin en ik hebben sowieso een huis samen (zij woont daar nu en ik bij mijn ouders) en zolang dat niet verkocht is blijven we sowieso aan elkaar verbonden. En dat kan in deze tijd nog wel een tijd duren.
Maar als ik nu weer al die twijfel bij haar zie en hoor, dan krijg ik weer zoveel hoop.... maar goed dat kan over twee weken ook weer totaal anders zijn.
Het is alleen enorm slopend om tussen hoop en onzekerheid te leven.