Zo zie ik het ook wel, wordt alleen moeilijk te bepalen hoeveel ze dan zou moeten bijdragen, ik zou eigenlijk nu nog geen huis kopen, stel je raakt je baan kwijt en je volgende baan verdient een stuk minder?quote:Op maandag 18 mei 2009 23:10 schreef mgerben het volgende:
Leuk dat ze iets wil opbouwen, maar stel dat ze gewoon als student in de stad zou wonen.
Dan gaan haar studiefinanciering en 350 euro bijbaan gewoon elke maand compleet op.
Wat ze niet moet doen is 50 euro bijdragen en daaarvoor een half huis terugwillen.
Ze heeft nu gewoon niet voldoende geld om serieus iets op te bouwen. Als er dus iets 'opgebouwd' wordt betekent dat dat jij haar een hoop schenkt in ruil voor haar goedbedoelde doch symbolische bijdrage.
Advies: Laat haar vooral doen alsof ze studeert, en dat geld gewoon besteden aan uitgaan, boodschappen en een bijdrage in de kosten (GWL), zonder daar meteen van alles voor terug te eisen.
Dat had ze bij een huisbaas namelijk ook niet gedaan.
Vervelend als het voor haar een "lastig" gesprek is, maar wat verwacht ze dan? Zonder jou zou ze helemaal niks opbouwen, dan zou ze waarschijnlijk genoeg moeite hebben om rond te komen. Om het "iets opbouwen" als een soort recht te zien is dus een beetje vreemd, lijkt me.quote:Op maandag 18 mei 2009 16:52 schreef Velocitas het volgende:
Mooi allemaal! Dit is mijn eerste post op het fok!forum, en gelijk al zoveel antwoord en tips!![]()
Om even te reageren: natuurlijk vind ik het best dat als mij wat overkomt dat mijn vriendin mijn vermogen en huis etc. erft, dat is inderdaad wel een goede om dat even vast te leggen.
Ik denk dat ik het gesprek maar wel aanga met de insteek dat zij maar beter kan sparen met haar salaris, inzake het opbouwen.
Kijk, verder zal ik - tot aan het moment dat mijn vriendin een vaste baan heeft - gewoon als 'kostwinner' fungeren (klinkt heel klassiek). En goed dat we later evt. nog het huis kunnen verdelen, indien nodig.
Zo hebben we het dan redelijk afgedicht:
- als ik kom te overlijden, heeft zij een huis
- als we uit elkaar gaan, heeft zij een spaarrekening, en misschien moet er wat boedel verdeeld worden?
En als we dus gewoon bij elkaar blijven, is er niets aan de hand - als we uit elkaar gaan, scheelt dit dus een hoop gezeur.
Maar het wordt misschien een lastig gesprek deze week....
Daarbij is het volgens mij alleen maar gezonder voor je relatie. Je kunt nu eenmaal veranderen en dan wil je niet vast zitten met allemaal onduidelijke regelingen, etc... Da's ook niet gezond, da's alleen maar een drempel om dingen te veranderen wanneer dat nodig is...quote:Op woensdag 20 mei 2009 10:11 schreef JavaFury het volgende:
Over diegene die vinden dat het niet romantisch is om bij voorbaat rekening te houden met het mogelijk falen van de relatie zeg ik dit: 40% van alle huwelijken stranden. Ik heb geen cijfers van gewone relaties, maar ik denk dat dit percentage aanzienlijk hoger is. Afspraken maken over wat er gaat gebeuren als de relatie ten einde is, is gewoon realistisch en niet pessimistisch of zo.
Als je een autoverzekering neemt krijg je ook niet ineens meer ongelukken of iets dergelijks. Het zorgt er gewoon voor dat je niet nadelig getroffen wordt mocht er toch iets fout gaan.
Ik vind het ook gezond wanneer het besproken kan worden in een relatie. Oke, het is niet leuk. We gingen ook wel met een gemengd gevoel weg bij de notaris toen we dat gesprek hadden gehad. Maar het is zeker niet voor niks denk ik. En verder merk je er ook niet veel van hoor. Je hebt nog steeds geen ring om of zoquote:Op woensdag 20 mei 2009 10:52 schreef Drive-r het volgende:
[..]
Daarbij is het volgens mij alleen maar gezonder voor je relatie. Je kunt nu eenmaal veranderen en dan wil je niet vast zitten met allemaal onduidelijke regelingen, etc... Da's ook niet gezond, da's alleen maar een drempel om dingen te veranderen wanneer dat nodig is...
Ze mag blij zijn dat ze min of meer kosteloos bij jou kan wonen. Met haar inkomsten had ze niet eens op zichzelf kunnen gaan wonen..quote:Op maandag 18 mei 2009 16:52 schreef Velocitas het volgende:
Maar het wordt misschien een lastig gesprek deze week....
Ik moet er niet aan denken dat mijn partner er zo over zou denken...quote:Op woensdag 20 mei 2009 12:00 schreef Nijns het volgende:
[..]
Ze mag blij zijn dat ze min of meer kosteloos bij jou kan wonen. Met haar inkomsten had ze niet eens op zichzelf kunnen gaan wonen..
Emancipatie gaat natuurlijk niet alleen over gelijke rechten, maar ook over gelijke plichten. Als je slechts een fractie van van hetzelfde geld verdient als je partner (en ook veel minder eigen vermogen inbrengt), moet je niet verwachten dat je dan ook even veel "recht" hebt op het huis. Gezien zij nagenoeg niets verdient, heeft ze ook geen recht op het huis.quote:Op maandag 18 mei 2009 17:15 schreef lezzer het volgende:
Kijk, dan zeg ik, dat jullie allebei de helft van het huis moeten bezitten. Jullie hebben samen een huishouden en er voor gekozen om dat zo in te vullen.
Dat heet nou emancipatie...
Dit klopt wel, maar dit gebeurt veelal naar wens van die vrouwen zelf. Veel vrouwen werken niet, of slechts parttime, zelfs wanneer er uberhaubt geen kinderen in het spel zijn. Ook kiezen vrouwen vaak voor werk in sectoren met een slecht salaris of slechte carriere perspectieven, zoals de zorg of het onderwijs. Dit zorgt ervoor dat je afhankelijk wordt van het inkomen van je partner, en later niet meer in staat bent om een ander pad in te slaan op het moment dat de relatie niet goed gaat.quote:Dit soort procentuele verdelingen en andere nare constructies terwijl dat eigenlijk niet zou moeten, zorgt er voor dat ik weet niet hoeveel vrouwen in een ongelukkig huwelijk blijven zitten omdat ze simpelweg geen kant op kunnen...
Nee, maar ik denk ook niet dat ze dat bedoelt. Wat ze denk ik bedoeld is dat dit soort gesprekken heel lastig zijn om te voeren. Vriendin van TS kan niet verwachten dat ze een heel klein bedrag kan betalen maar wel voor de helft eigenaar wordt van dat huis. Dat kan ze wel verwachten, maar dat slaat natuurlijk nergens op.quote:Op woensdag 20 mei 2009 12:39 schreef lezzer het volgende:
[..]
Ik moet er niet aan denken dat mijn partner er zo over zou denken...
Jij krijgt van je partner zomaar een half huis kado?quote:Op woensdag 20 mei 2009 12:39 schreef lezzer het volgende:
[..]
Ik moet er niet aan denken dat mijn partner er zo over zou denken...
Nee, dat bedoelt ze niet. Zie voorgaand.quote:Op woensdag 20 mei 2009 13:06 schreef Guppyfriend het volgende:
[..]
Jij krijgt van je partner zomaar een half huis kado?
Excuus, lezen is ook een vakquote:Op woensdag 20 mei 2009 13:17 schreef Lienekien het volgende:
[..]
Nee, dat bedoelt ze niet. Zie voorgaand.
En hoe met je partner dan wel denken?quote:Op woensdag 20 mei 2009 12:39 schreef lezzer het volgende:
[..]
Ik moet er niet aan denken dat mijn partner er zo over zou denken...
Samen een huis kopen, en zorgen dat er een eerlijke verdeling is als er iets gebeurt.quote:Op donderdag 21 mei 2009 00:13 schreef THEFXR het volgende:
[..]
En hoe met je partner dan wel denken?
WTF maakt haar naam op de koopakte uit als je niet deelt in de opbrengst bij verkoop? Is dat zodat je kunt zeggen dat je samen een huis gekocht hebt?quote:Op donderdag 21 mei 2009 08:15 schreef lezzer het volgende:
[..]
Samen een huis kopen, en zorgen dat er een eerlijke verdeling is als er iets gebeurt.
Het gaat er mij niet om dat degene die financieel niks in brengt de helft van de opbrengst moet krijgen, dat zeg ik ook nergens. Het gaat er mij om dat je sámen een huis koopt, en dus ook allebei op de koopakte staat.
Ik zou gewoon geen huis kopen samen nu...
Als ik haar was.
Een restschuld? Vrouwen en exit-plannenquote:Op maandag 18 mei 2009 11:47 schreef Velocitas het volgende:
Mijn vriendin wil wel graag bijdragen, want ze wil iets opbouwen. Als we evt. uit elkaar gaan, dan wil ze iets overhouden en zo.
Dat het huis ook van jou is bijvoorbeeld...?quote:Op donderdag 21 mei 2009 08:40 schreef Drive-r het volgende:
[..]
WTF maakt haar naam op de koopakte uit als je niet deelt in de opbrengst bij verkoop? Is dat zodat je kunt zeggen dat je samen een huis gekocht hebt?
Ik begrijp dat punt niet. Waarom moet het huis ook van jou zijn? Een leven opbouwen kun je volgens mij ook zonder je naam op een stukje papier. En dan eindig je met het punt van scheiden, wat boeit dat als je het blijkbaar niet om de opbrengst gaat?quote:Op donderdag 21 mei 2009 11:18 schreef lezzer het volgende:
[..]
Dat het huis ook van jou is bijvoorbeeld...?
Een huis kopen doe je niet om opbrengst te hebben. Dat doe je om samen een leven op te bouwen.
Maar dat is gewoon mijn mening hoor, daar hoef je niet toch zo verontwaardigd over te doen?
Zelf wel eens een huis gekocht? Wel eens gescheiden toevallig?
Waarschijnlijk begrijp je dat punt dan beter, of anders, als je wel ooit gescheiden bent. Dan gaan mensen ineens heel erg op hun strepen staan namelijk. Dan worden de bonnen tevoorschijn gehaald. Scheiden kost altijd geld, en verhuizen ook. Veel meer dan je denkt. Niemand houdt daar wat aan over hoor.quote:Op donderdag 21 mei 2009 11:33 schreef Drive-r het volgende:
[..]
Ik begrijp dat punt niet. Waarom moet het huis ook van jou zijn? Een leven opbouwen kun je volgens mij ook zonder je naam op een stukje papier. En dan eindig je met het punt van scheiden, wat boeit dat als je het blijkbaar niet om de opbrengst gaat?
Nee, nooit een huis gekocht, wel mee bezig. En nooit gescheiden.
Een daarvoor maak je dus van tevoren afspraken over, en, heel onromantisch, inschattingen wat het scenario in de toekomst zou kunnen worden (voor zover je dat kunt voorspellen natuurlijk).quote:Op donderdag 21 mei 2009 12:32 schreef lezzer het volgende:
[..]
Bovendien, nu koopt hij dat huis, het gaat allemaal leuk en aardig, en dan zijn we 15 jaar verder waarvan zij er óf 12 gewerkt heeft, óf 3 gewerkt heeft en 9 jaar voor de kinderen gezorgd, en dan gaan ze uit elkaar. Alleen zijn ze dan vergeten om de hele handel te wijzigen toen ze afgestudeerd was. Want alles ging toch goed?
Je hebt natuurlijk deels gelijk, maar zolang ze niet getrouwd zijn en geen kinderen hebben, is het bovenstaande natuurlijk niet van toepassing. Ook is het idee dat ze meer aan het huishouden zou doen niet te onderbouwen. Ze studeert immers nog (ik neem aan fulltime). Mocht dit veranderen, dan moet die situatie natuurlijk herzien worden.quote:Op donderdag 21 mei 2009 12:32 schreef lezzer het volgende:
En straks, dan staat zij op straat, zwanger, dakloos (geen zak over dat huis te zeggen want het staat niet op haar naam) en berooid (wel geïnvesteerd, niks op papier), met 3 kinderen aan de hand. En dan opent ze hier een topic, en dan wordt ze naïef genoemd. Zo gaat dat dan.
Dat is mijn punt.
Maar dat is natuurlijk een heel ander verhaal. TS heeft nu al een heel hoger salaris dan zijn vriendin (die praktisch niks heeft). Nu hebben ze nog niks samen gedaan.quote:Op donderdag 21 mei 2009 14:21 schreef draaijer het volgende:
Ik verdien 6 tot 7 keer zoveel als mijn schatje. Maar wij hadden beide NIETS en alles wat we nu hebben, hebben we samen gedaan. Ik ben dus om die reden onder gemeenschap van goederen getrouwd
Ze kan ook alleen gaan wonen, dan bouwt ze lekker een schuld op bij de studiefinanciering.quote:Op donderdag 21 mei 2009 12:32 schreef lezzer het volgende:
[..]
Waarschijnlijk begrijp je dat punt dan beter, of anders, als je wel ooit gescheiden bent. Dan gaan mensen ineens heel erg op hun strepen staan namelijk. Dan worden de bonnen tevoorschijn gehaald. Scheiden kost altijd geld, en verhuizen ook. Veel meer dan je denkt. Niemand houdt daar wat aan over hoor.
Bovendien, nu koopt hij dat huis, het gaat allemaal leuk en aardig, en dan zijn we 15 jaar verder waarvan zij er óf 12 gewerkt heeft, óf 3 gewerkt heeft en 9 jaar voor de kinderen gezorgd, en dan gaan ze uit elkaar. Alleen zijn ze dan vergeten om de hele handel te wijzigen toen ze afgestudeerd was. Want alles ging toch goed?
Ik zie in dit topic heel veel opmerkingen voorbij komen over dat zij niet moet zeuren omdat ze niks inbrengt, en dat ze blij mag zijn dat ze er bij mag, en dat ze niet mag meedelen en dat ze niet moet mauwen.
Nee, maar ze mag waarschijnlijk zo meteen wel die keet elke week poetsen, en boodschappen doen, en de tuin opruimen, en mee schilderen, en zijn eten op tafel zetten.
Nou, dat zou hij dan van mij ook lekker zelf mogen doen
Heel storend vind ik dat, en bovendien echt heel erg anno 1950. Het lijkt wel of mensen steeds conservatiever worden.
Daarom zeg ik, dat als ik haar was ik er niet eens bij ging zitten, óf op een gelijkwaardige manier.
En straks, dan staat zij op straat, zwanger, dakloos (geen zak over dat huis te zeggen want het staat niet op haar naam) en berooid (wel geïnvesteerd, niks op papier), met 3 kinderen aan de hand. En dan opent ze hier een topic, en dan wordt ze naïef genoemd. Zo gaat dat dan.
Dat is mijn punt.
Het zou nooit mijn keuze zijn, maar zo te horen is het een weloverwogen beslissing geweest om elkaar ten alle tijden de helft van het vermogen te gunnen, ongeacht wie het tijdens de relatie inbrengt.quote:Op donderdag 21 mei 2009 14:21 schreef draaijer het volgende:
Ik verdien 6 tot 7 keer zoveel als mijn schatje. Maar wij hadden beide NIETS en alles wat we nu hebben, hebben we samen gedaan. Ik ben dus om die reden onder gemeenschap van goederen getrouwd
Als ze zelf verhuist naar een eigen woning, dan moet zij ook elke week poetsen, boodschappen doen.tuin opruimen,schilderen, eten maken.quote:Op donderdag 21 mei 2009 12:32 schreef lezzer het volgende:
Ik zie in dit topic heel veel opmerkingen voorbij komen over dat zij niet moet zeuren omdat ze niks inbrengt, en dat ze blij mag zijn dat ze er bij mag, en dat ze niet mag meedelen en dat ze niet moet mauwen.
Nee, maar ze mag waarschijnlijk zo meteen wel die keet elke week poetsen, en boodschappen doen, en de tuin opruimen, en mee schilderen, en zijn eten op tafel zetten.
En straks, dan staat zij op straat, zwanger, dakloos (geen zak over dat huis te zeggen want het staat niet op haar naam) en berooid (wel geïnvesteerd, niks op papier), met 3 kinderen aan de hand.
persoonlijk zou ik niet gaan samenwonen met iemand die nog studeert, koop het huis op jouw naam, das het minste gezeik achteraf.quote:Op zondag 24 mei 2009 17:30 schreef Velocitas het volgende:
Het duurt nog 2-3 jaar voordat mijn vriendin afstudeert.
Lekkere onderhandeling. Ik zeg 'reality check' en doei.quote:Op vrijdag 5 juni 2009 10:05 schreef Velocitas het volgende:
Beste allemaal,
om jullie even op de hoogte te houden:
Mijn gedachtengang om alleen een huis te kopen, valt nogal slecht eigenlijk.
Als mijn vriendin 3 jaar geleden had geweten dat ik er zo over dacht, dan had ze wel wat dieper nagedacht over haar toekomst. Voor haar is huiseigendom een zekerheid - ik zou alle mogelijkheid hebben om haar met niets op straat te zetten.
Zij is 2 jaar geleden begonnen met studeren van bedrijfskunde, na een paar jaar gewerkt te hebben. We woonden toen al in een huurhuis samen. Ik heb dat studeren aangemoedigd met het oog op beter toekomstperspectief en werk dat ze wel interessant vond (in tegenstelling tot wat ze toen deed).
Nu zegt ze; dan had ik beter kunnen blijven werken en voor mezelf geld opbouwen, want ik heb straks gewoon niks en ben ik volledig afhankelijk (in ieder geval de eerste jaren als het huis zeker nog volledig eigendom van mij is). De optie van testamentair vastleggen dat zij het huis krijgt als mij wat overkomt, is niet echt een doekje voor het bloeden.
Dus, gaat lekker in huize Velocitas
En als jij dan zegt: lieve schat, ook al zou je de helft van het huis krijgen, dan heb je ook de helft van de schuld. En áls we dan uit elkaar zouden gaan heb je dikke kans op een restschuld omdat jijzelf het huis niet kan betalen en je dus eventueel uit moet kopen. (Even die 80K buiten beschouwing gelaten, dat moet je sowieso niet voor de helft op het spel zetten!!!quote:Op vrijdag 5 juni 2009 10:05 schreef Velocitas het volgende:
Beste allemaal,
om jullie even op de hoogte te houden:
Mijn gedachtengang om alleen een huis te kopen, valt nogal slecht eigenlijk.
Als mijn vriendin 3 jaar geleden had geweten dat ik er zo over dacht, dan had ze wel wat dieper nagedacht over haar toekomst. Voor haar is huiseigendom een zekerheid - ik zou alle mogelijkheid hebben om haar met niets op straat te zetten.
Zij is 2 jaar geleden begonnen met studeren van bedrijfskunde, na een paar jaar gewerkt te hebben. We woonden toen al in een huurhuis samen. Ik heb dat studeren aangemoedigd met het oog op beter toekomstperspectief en werk dat ze wel interessant vond (in tegenstelling tot wat ze toen deed).
Nu zegt ze; dan had ik beter kunnen blijven werken en voor mezelf geld opbouwen, want ik heb straks gewoon niks en ben ik volledig afhankelijk (in ieder geval de eerste jaren als het huis zeker nog volledig eigendom van mij is). De optie van testamentair vastleggen dat zij het huis krijgt als mij wat overkomt, is niet echt een doekje voor het bloeden.
Dus, gaat lekker in huize Velocitas
| Forum Opties | |
|---|---|
| Forumhop: | |
| Hop naar: | |