De kunst van het loslaten van je ex #60

quote:

Op woensdag 16 juli 2008 00:56 schreef donald_dick het volgende:

[..]

Ik zou er niet op wachten, en lekker je eigen ding gaan doen. Als zei contact met je wil, dan neemt ze dat wel, en anders is het een verloren zaak. helaas helen botten, een hart kan altijd gebroken zijn, maar dat betekend niet dat je er een moordkuil van moet maken ga uit, join een sport met veel vrouwen en maak nieuwe contacten. er zijn op deze wereld 3 miljard vrouwen, en verandering van spijs doet eten!

That's the spirit !!!

En helaas ben ik nog steeds fokking gefrusteerd en boos !! Potverdikke.. ik wil naar fase 3!!

heyhey ben ik weer
Ik woon sinds maandag weer alleen, ik trok het gewoon niet meer om nog samen te wonen.
Voel me nog wel erg depri en mis heb verschikkelijk maar ik moet zeggen dat ik me nu wel al ietsje berter voel..
Hij wilde vrienden blijven maar ook dat wil ik niet meer..dat trek ik gewoon weg niet omdat ik nog veel van hem hou.

Hij wilde tijd hebben om na te denken en om uit te vissen wat hij precies met zijn leven wil, dus heb gezegd dat hij dat maar moet doen maar wel zonder mij dat ik niet ga zitten wachten tot hij eruit is.
Ben nu best trots op mezelf....al denk ik dat ik hier zooooooo een spijt van ga krijgen..

Pff ik weet het eigenlijk gewoon allemaal niet meer........ bah

quote:

Op woensdag 16 juli 2008 14:12 schreef XXXX-jes het volgende:
heyhey ben ik weer
Ik woon sinds maandag weer alleen, ik trok het gewoon niet meer om nog samen te wonen.
Voel me nog wel erg depri en mis heb verschikkelijk maar ik moet zeggen dat ik me nu wel al ietsje berter voel..
Hij wilde vrienden blijven maar ook dat wil ik niet meer..dat trek ik gewoon weg niet omdat ik nog veel van hem hou.

Hij wilde tijd hebben om na te denken en om uit te vissen wat hij precies met zijn leven wil, dus heb gezegd dat hij dat maar moet doen maar wel zonder mij dat ik niet ga zitten wachten tot hij eruit is.
Ben nu best trots op mezelf....al denk ik dat ik hier zooooooo een spijt van ga krijgen..

Pff ik weet het eigenlijk gewoon allemaal niet meer........ bah

Dit is denk ik de beste keuze voor jou. Misschien zal je je nog wel rot voelen, maar je zal er weer sterker uit komen als je het doorzet

En het beste is inderdaad om niet op hem te blijven wachten. Je moet gewoon door met je leven

ik hoop dat ik een juiste keuze heb gemaakt... ik ben alleen bang dat ik dit doe omdat ik denk/hoop dat hij me dan pas zo gaat missen en er alles aan doet om me weer terug te krijgen.
Elke keer denk ik dat het beter gaat met me en zeg ik heel stoer dat ik hem niet meer terug wil, maar ben zo bang dat ik niet zonder hem kan...

quote:

Op woensdag 16 juli 2008 15:31 schreef XXXX-jes het volgende:
ik hoop dat ik een juiste keuze heb gemaakt... ik ben alleen bang dat ik dit doe omdat ik denk/hoop dat hij me dan pas zo gaat missen en er alles aan doet om me weer terug te krijgen.

Elke keer denk ik dat het beter gaat met me en zeg ik heel stoer dat ik hem niet meer terug wil, maar ben zo bang dat ik niet zonder hem kan...

Goh ik wou dat mijn vriendin zo dacht als jou.. ik wist precies wat ik wou, maar ben geen sporter, carierremaker of student en haar toekomst visie was anders dan die van mij (ik heb nu een koophuis zij wou samen huren).. dus ging ze twijfelen, werd verlieft op een ander en pats boem klaar

Nu wou ik dat ik wel gedaan had wat ze me vroeg, maar de motivatie was er gewoon niet, en vond dat een mens niet hoeft te veranderen voor een goede relatie als dat al 4 jaar goed gaat.

quote:

Op woensdag 16 juli 2008 15:31 schreef XXXX-jes het volgende:
ik hoop dat ik een juiste keuze heb gemaakt... ik ben alleen bang dat ik dit doe omdat ik denk/hoop dat hij me dan pas zo gaat missen en er alles aan doet om me weer terug te krijgen.
Elke keer denk ik dat het beter gaat met me en zeg ik heel stoer dat ik hem niet meer terug wil, maar ben zo bang dat ik niet zonder hem kan...

Natuurlijk kun je zonder hem. Het gaat alleen even tijd kosten. Ik doe iig gezellig met je mee. Laat haar maar komen als ze iets wilt.. Ik hoop alleen heel erg dat ze iets wilt.

Ik voel me iets beter nu ik eindelijk gisteren de knoop heb doorgehakt, vandaag zowaar niet gehuild...

kleine uitleg:
Na 4 jaar is het nu 2 weken uit en is verlieft op een jongen waar ze direct de volgende dag 'verkering' mee had nadat ze het uitmaakte met me.

Toen ik gisteren vroeg of ze nog liefde voor me voelde kon ze gen ja of nee zeggen... maar dat ze het wel fijn heeft met haar nieuwe vriendje/veriefheid.

Ik heb toen de knoop doorgehakt (van te voren een briefje opgesteld zodat ik het kon oplezen door de telefoon ) door te zeggen dat ik de komende 3 maanden geen contact meer wou met haar, hoe moeilijk dat voor mij ook is...

Nu voel ik me wat kalmer, wel licht zenuwachtig, maar ik heb een keuze gemaakt waarmee ik tevreden ben

Nu maar wachten hoe ik me morgen voel, vandaag voelde ik me al geneigt om contact op te nemen.. maar niet gedaan.

Misschien een tip voor anderen, hak een knoop door, wacht niet langer, zeg het tegen diegene, als hij/zij wil dat het goed komt dan komt ie wel, dan kan je ja of nee zeggen, je kan zelfs misschien zeggen en wachten, maar ga niet tussen hoop en angst leven dat maakt je kapot.

Succes mensen

quote:

Op woensdag 16 juli 2008 15:31 schreef XXXX-jes het volgende:
Elke keer denk ik dat het beter gaat met me en zeg ik heel stoer dat ik hem niet meer terug wil, maar ben zo bang dat ik niet zonder hem kan...

Met iedere dag die verstrijkt wordt dat makkelijker. Eerder dan je denkt is hij gereduceerd tot de jongen waar je ooit een relatie mee hebt gehad. Het leven heeft de eigenschap zich aan te passen aan nieuwe omstandigheden.

Omdat lachen goed is voor iedereen:


Het helpt mij iig te beginnen met een dag.

Gisteren met m'n ouders gepraat.. m'n moeder kan ik 't beste mee praten dat helpt, m'n vader is wat sjagie over wat m'n ex-heeft gedaan, maar praat er montjesmaat ook wel over.

Vandaag met mensen van de vriendengroep (waarvan m'n ex nu dus met een van die jongens is) gepraat, die heeft 't er ook moeilijk mee, vriendin van 'n vriend met 'n andere vriend, en beide ziet ie dus niet (veel) meer

Lekker zooitje. Volgende week gaat ze 3 weken op vakantie, ben eigenlijk wel benieuwd hoe de soap verder gaat..

Iemand nog een goed kunst(je) voor het loslaten van je ex??

quote:

Op donderdag 17 juli 2008 10:40 schreef lollypops het volgende:
Iemand nog een goed kunst(je) voor het loslaten van je ex??

- zo lang mogelijk geen contact zoeken
- nieuwe mensen leren kennen
- ga naar buiten, dingen doen, afleiding zoeken

Ja ik weet het. Het zijn allemaal dingen die al langs zijn gekomen
Was er maar een kunstje dat het echt makkelijk ging...

Jezelf met je neus op de feiten drukken.. , het accepteren hoeft niet lang te duren 1-2 weken ofzo. het loslaten kost tijd.

Maak een beslissing, als je ie die eenamaal heb gemaakt voel je je een stukje beter

Het eindeloos herhalen van de bovenstaande beschreven zaken heb ik soms écht nodig

quote:

Op donderdag 17 juli 2008 12:22 schreef lollypops het volgende:
Het eindeloos herhalen van de bovenstaande beschreven zaken heb ik soms écht nodig

Jij bent veel te leuk voor hem!

Wat doen jullie als je het allebei heel erg graag terugwilt, maar er teveel ruzie was? Als er teveel moeilijkheden waren, je elkaar pijn deed. Maar toch het enige wat je wil is om weer samen te zijn. Om het weer te proberen, waarschijnlijk tegen beter weten in?
Niet meer aan beginnen omdat je weet dat het met iemand anders beter zou kunnen gaan?
Of toch proberen omdat je ook zo'n mooie tijd had en veel om elkaar geeft?

Moeilijk. Misschien werken aan de dingen waarover die ruzies gingen? Of is dat geen optie?

Bij mij is het nu ook 1 week uit, hij heeft het uitgemaakt "omdat ie geen relatie wilde". Had je van te voren ook wel kunnen bedenken lijkt me dan. Maargoed. Ene dag zegt ie dat ie me mist, volgende dag zegt ie dat ie dat maar heeft gelogen. Hij weet duidelijk niet wat ie wil, en ik weet het ook allemaal niet meer. Negeer hem nu maar gewoon.

Hm, voor hem niet echt, volgens hem zou je elkaar moeten aanvoelen en had dat meer vanzelf moeten gaan. Ik zou het graag willen, maarja daat werkt natuurlijk niet vanaf 1 kant.

Hoe lang heeft dat geduurd Smart_ass? Lekker lomp zeg. Ik neem aan dat hij je wel mist, anders zou er geen reden zijn dat te zeggen (tenzij je erom vroeg?), maar inderdaad liever vrijgezel wil zijn? :s

Niet zo lang, paar maandjes maar. Maar hij had van te voren gewoon aan moeten gevan dat ie geen relatie wilde, dan was het ook nooit zover gekomen. Vorige relatie die langer duurde ook al gedumpt, dus ik ben er wel klaar mee voor minstens een jaar.

quote:

Op vrijdag 11 juli 2008 22:24 schreef lollypops het volgende:
Mijn relatie is 2 weken geleden uitgegaan en ik voel me nog steeds bagger...Ik heb er een punt achter gezet omdat ik het gevoel had dat het allemaal van mijn kant moest komen..
In de eerste week heb ik hem 2 mailtjes gestuurd.... het laatste mailtje wat ik van hem kreeg, schreef hij aan het einde... dat hij tot nu toe (nog geen) spijt had van de keuze die genomen was...Janke zeg!! Ik kan er echt niet met mijn hoofd bij dat hij er zo nuchter en rationeel erover denkt... Het lijkt net alsof het hem niks doet.
frustraties, boosheid, verdriet en wanhoop zijn de emoties die me 24 uur per dag beheersen... Verschrikkelijk==> het is gewoon niet menselijk...
En ik wil zo graag met hem praten, praten.... maar de tijd is daar er nog niet voor... 2 weken is gewoon veel te vers en het heeft even zijn tijd nodig voor hem en mij....

Eigenlijk zou er elke dag een reminder op deze topic moeten komen... Je mag je ex niet bellen, smsen, mailen, krabbelen en weet ik veel wat er nog meer is..

Maar ik ben zo bang dat hij mij vergeet.. en een piep klein stukje van me verstand wat zo af en toe om de hoek komt kijken, voorbij m'n gevoelens. Die zegt: als hij je vegeet na 1 half jaar ofzo, dan is hij voor jou niet de juiste geweest...Ohhh, help.... ik kan het bijna niet tot me toe laten, zo'n wijze en pijnlijke praat..

Dat heb ik dus ook. Als ik hem spreek op msn komt hij over alsof het hem geen reet interesseert, en alsof het allemaal niets voorstelde. Ik negeer hem nu maar, geen zin om telkens om de 5 minuten weer te moeten huilen.

quote:

Op donderdag 17 juli 2008 21:40 schreef Smart_ass het volgende:

[..]

Dat heb ik dus ook. Als ik hem spreek op msn komt hij over alsof het hem geen reet interesseert, en alsof het allemaal niets voorstelde. Ik negeer hem nu maar, geen zin om telkens om de 5 minuten weer te moeten huilen.

Gelijk heb je.... Ik spreek uit ervaring dat het in het begin niet echt makelijk is. Ik heb 15 jaar samengewoont en ja we gaan nu als vrienden uit elkaar. Maar hebben ook duidelijke afspraken gemaakt om elkaar eerste 2 maanden totaal met rust te laten. Wij zijn totaal uit elkaar gegroeid en daar doe je helaas niet veel aan. Ik verhuis over een goed week naar mn eigen appartement , en raar maar zie er wel naar uit. We hebben definitief een punt gezet achter onze relatie en na een tijdje voelt het goed om een keuze gemaakt te hebben, hoe verder te gaan. Ik ga ervoor en begin opnieuw.......

quote:

Op donderdag 17 juli 2008 22:28 schreef Naxxium het volgende:
Ik ga ervoor en begin opnieuw.......

waarmee wil je op nieuw beginnen ? met je ex? want hoe wil je 15 jaar vergeten?

quote:

Op donderdag 17 juli 2008 22:43 schreef donald_dick het volgende:

[..]

waarmee wil je op nieuw beginnen ? met je ex? want hoe wil je 15 jaar vergeten?

Nee 15 jaar kan je niet vergeten. Never.......

Nee ga aleen opnieuw beginnen, alsmede zij ook. Beter voor beide partijen.

quote:

Op donderdag 17 juli 2008 10:37 schreef Chev het volgende:


Lekker zooitje. Volgende week gaat ze 3 weken op vakantie, ben eigenlijk wel benieuwd hoe de soap verder gaat..

wees blij dat ze weg gaat! danis de knas dat je 'per ongeluk' contact legt met haar ook niet aanwezig, en kan je je helemaal op jezelf richten!

Vijftien jaar..
Als beide partijen het ermee eens zijn en jullie samen besluiten om uit elkaar te gaan scheelt dat in ieder geval al wat..

quote:

Op donderdag 17 juli 2008 22:45 schreef Naxxium het volgende:

[..]

Nee 15 jaar kan je niet vergeten. Never.......

Nee ga aleen opnieuw beginnen, alsmede zij ook. Beter voor beide partijen.

ik vind meestal dat als mensen zeggen dat het voor beide partijen beter is, eigelijk niet snappen dat je voor je eigen geluk moet gaan. het is fijn als andere mensen je daarbij kunnen helpen, maar jij bent de enige die jezelf gelukkig kan en moet maken. ik snap dat je als je van iemand houd, dat je dan ook wil dat zij/hij gelukkig is, maar dat moet niet het hoofddoel van je leven worden.


Het is geen persoonlijke aanval en zo ben ik ook uit elkaar gegaan, maar uiteindelijk blijf je alleen over...

quote:

Op donderdag 17 juli 2008 22:50 schreef Smart_ass het volgende:
Vijftien jaar..
Als beide partijen het ermee eens zijn en jullie samen besluiten om uit elkaar te gaan scheelt dat in ieder geval al wat..

Ja dat is zeker. Inderdaad is dat in samenspraak besloten. hebben er alletwee vrede mee. Tot op dit moment wonen we nog samen in ons huis, je merkt dat er veel veranderd is, en dat het echt nu tijd wordt om te verkassen.

Ik heb dagen van euforie gekend.. en dagen heel erg diep.. Ik zit er nu een beetje tussenin. Niet slecht, maar ik ben er niet tevreden mee. Maakt het natuurlijk niet makkelijker.

Vanavond heb ik naar alle waarschijnlijkheid weer een confrontatie met mijn ex...

Ik ga ergens naartoe waar zij waarschijnlijk ook is met haar vrienden. Ik ben benieuwd hoe het dan loopt. Het blijft denk ik bij een zakelijk hoi zeggen en verder niks Maar ik blijf een vreemd/rot gevoel houden.

Ik ben benieuwd of ik haar zie met haar nieuwe vlam Ik ben niet bang voor de waarheid...kom maar op Dan kan ik tenminste medelijden krijgen met die vlam van haar En dan sta ik lekker aan de zijlijn te lachen hoe slecht hij het wel niet gaat krijgen

Ok...dat klonk misschien een beetje cru, maar ik moet mezelf toch op de een of andere manier moed inpraten he

quote:

Op vrijdag 18 juli 2008 15:14 schreef ThaBrain het volgende:
Vanavond heb ik naar alle waarschijnlijkheid weer een confrontatie met mijn ex...

Ik ga ergens naartoe waar zij waarschijnlijk ook is met haar vrienden. Ik ben benieuwd hoe het dan loopt. Het blijft denk ik bij een zakelijk hoi zeggen en verder niks Maar ik blijf een vreemd/rot gevoel houden.

Ik ben benieuwd of ik haar zie met haar nieuwe vlam Ik ben niet bang voor de waarheid...kom maar op Dan kan ik tenminste medelijden krijgen met die vlam van haar En dan sta ik lekker aan de zijlijn te lachen hoe slecht hij het wel niet gaat krijgen

Ok...dat klonk misschien een beetje cru, maar ik moet mezelf toch op de een of andere manier moed inpraten he

suc6 ik hoop mn ex vorlopig nog niet tegen te komen, cker niet met dr nieuwe speeltje

quote:

Op vrijdag 18 juli 2008 15:48 schreef yustsomeguy het volgende:

[..]

suc6 ik hoop mn ex vorlopig nog niet tegen te komen, cker niet met dr nieuwe speeltje

Stiekem wil ik haar ook niet tegenkomen. Er is alleen een grote kans dat zij er ook is vanavond.

Ik ga me er alleen niet door laten tegenhouden. Ik ga ook gewoon door met mijn leven. Net als zij. En ik ga niet speciaal deze avond er naartoe omdat ik verwacht dat zij er is. Ik zeul iemand mee er naartoe en die kon niet op een andere dag

Oh, mensen help mij eens even. Ik begin weer te draaien in mijn gedachten. Ik wil graag contact, maar vooral wil ik dat het toch weer goed komt. Geen idee waar deze (waan)ideeën vandaan komen, maar ze zijn nogal hardnekkig.

Godver, ik had eigenlijk gehoopt het steeds makkelijker te krijgen, maar het valt me even tegen.

quote:

Op vrijdag 18 juli 2008 18:33 schreef Miesjel het volgende:
Oh, mensen help mij eens even. Ik begin weer te draaien in mijn gedachten. Ik wil graag contact, maar vooral wil ik dat het toch weer goed komt. Geen idee waar deze (waan)ideeën vandaan komen, maar ze zijn nogal hardnekkig.

Godver, ik had eigenlijk gehoopt het steeds makkelijker te krijgen, maar het valt me even tegen.

Iedereen heeft van die terugvalletjes hoor. Die kunnen redelijk hardnekkig zijn. Maar ze zijn de dag erna meestal wel over. Dus zet nog even door, zoek afleiding Zorg dat je niet aan haar hoeft te denken. HEt is vrijdagavond. Ga uit ofzo! partehhhhhhh

quote:

Op vrijdag 18 juli 2008 18:57 schreef ThaBrain het volgende:

[..]

Iedereen heeft van die terugvalletjes hoor. Die kunnen redelijk hardnekkig zijn. Maar ze zijn de dag erna meestal wel over. Dus zet nog even door, zoek afleiding Zorg dat je niet aan haar hoeft te denken. HEt is vrijdagavond. Ga uit ofzo! partehhhhhhh

Dit terugvallertje is wel te verklaren. Mijn zus moet maandag onder het mes met risico dat haar aangezichtszenuwen geraakt kunnen worden. De buurman en goede vriend van mijn moeder moet op controle maandag omdat er iets gevonden in het bloed wat op een tumor kan duiden. En ik mag dinsdag naar de KNO arts vanwege mijn holtes. Nu zou ik best een knuffel kunnen gebruiken.

Gelukkig heb ik de laatste avond van de Zomerfeesten prima doorstaan. Nu even douchen en kijken of ik ook wat slaap kan vatten.

quote:

Op zaterdag 19 juli 2008 01:56 schreef Miesjel het volgende:

[..]

Dit terugvallertje is wel te verklaren. Mijn zus moet maandag onder het mes met risico dat haar aangezichtszenuwen geraakt kunnen worden. De buurman en goede vriend van mijn moeder moet op controle maandag omdat er iets gevonden in het bloed wat op een tumor kan duiden. En ik mag dinsdag naar de KNO arts vanwege mijn holtes. Nu zou ik best een knuffel kunnen gebruiken.

Gelukkig heb ik de laatste avond van de Zomerfeesten prima doorstaan. Nu even douchen en kijken of ik ook wat slaap kan vatten.

dat zijn nare berichten...

Logisch dat je dan een terugval hebt inderdaad. Maar je zal jezelf er toch doorheen moeten slaan. Je mist gewoon de genegenheid die een relatie met zich meebrengt. Je mist niet specifiek je ex.

Dat gevoel moet slijten

Mijn ex was er gisteren trouwens niet Dat was wel lekker. Kon ik me tenminste vermaken zonder dat ik ogen in mijn rug voelde prikken

Hey allemaal,

Ik heb de afgelopen weken een beetje mee zitten lezen. Natuurlijk niet omdat ik een fantastische relatie heb / happy single ben. Ik heb een vrij heftige relatie achter de rug.

Korte omschrijving: ik leerde een fantastische jongen kennen, werd straalverliefd, het was fantastisch tot het moment dat hij zijn eigen flat aan gort sloeg in mijn bijzijn. Daarna veel gepraat, hij zou wat met zijn woede doen, hij was onzeker en wilde daar wat aan doen. Toen ging het weer even goed, daarna begon hij afspraken te vergeten zei af en toe de meest lullige dingen etc. Het werd van kwaad tot erger. Hij had er geen enkele moeite mee me te vernederen, of de grond in te stampen, hij liet me regelmatig barsten op momenten dat ik toenadering zocht. Ja ik was verliefd en stekeblind.

We zijn gaan samenwonen en na anderhalve week van vernederingen, kutopmerkingen en geneerd te worden ben ik helemaal uit mijn plaat gegaan. Ik ben heel kwaad op hem geworden, heb hem een klap gegeven en daarna heeft hij me het huis uit gezet. De dagen erna heb ik mijn spullen opgehaald. De weken erna hadden we summier contact omdat hij iets waardevols achterhield. Dat heeft hij na de nodige dreigementen van zijn kant toch terugbetaald. Ik ben er ook achter gekomen dat hij vreemdgegaan is al doet dat me niet eens zo veel. Ik had het vermoeden al, het is ook een beetje vreemd als je midden in de nacht in bed ligt te smsen.

Het is niet zo dat ik alles leidzaam heb ondergaan, bij elke kutopmerking etc. heb ik hem direct gezegd dat het not done was, dat als hij een relatie met me wilde dat hij respectvol moest zijn. Misschien had ik moeten vertrekken, heb ik trouwens ook twee keer gedaan maar dan kwam hij met van die puppy ogen en dan was ie weer zo heel lief.

Nu is het 2 maanden uit, ik woon op kamers, heb eerst een maand bij vrienden gelogeerd, ik probeer weer gewoon door te gaan met mijn leven maar ik loop echt vast. Ik ben inmiddels niet meer panisch om hem tegen te komen maar het idee dat ik hem tegen kan komen vind ik echt kut. Ik vraag me af waarom hij mij zo klote behandeld heeft.

En verder weet ik gewoon ff niet wat ik moet. Ik ben zo verdrietig, niet alleen om hem maar ondanks dat ik echt gave vrienden heb voel ik me zo gruwelijk alleen. Ik heb nergens zin in, en ik blijf wel dingen doen hoor, maar het vreet zoveel energie. Eigenlijk zou ik het liefst gewoon in bed gaan liggen en een week slapen maar ik wil ook weer gewoon lol in mijn leven hebben.

quote:

Op zaterdag 19 juli 2008 17:04 schreef maartjemadelein het volgende:
-verhaal-

Zo hee...wat een verhaal zeg. Triest dat sommige mensen zo kunnen zijn. Als je van iemand houdt, doe je zoiets gewoon niet.

Maar niet getreurd! Binnenkort is er een meeting Kom gezellig mee! Het wordt de laatste zaterdag of zondag in juli en het wordt Amsterdam. Vanavond of morgen zal ik meer info posten. Ik ben gezig met twee verschillende programma's: een voor goed en een voor slecht weer Je weet het nooit in Nederland he

Zo hee Maartje, dat is nogal een vervelend verhaal zeg. Heel veel sterkte ermee. Voel je vrij om af en toe flink te huilen, zeuren, schreeuwen hier. Mocht je willen ben ik te msnnen..

Wat een verhaal Maartje. De laatste alinea is wel bijzonder herkenbaar.

Ik merk ineens dat ik niet meer thuis durf te zijn. Als ik weg ben geweest en ik doe de sleutel in de deur begint de paniek al. Hier voel ik me pas alleen, ik ben ook steeds op onverklaarbare wijze bang. Probeer nu vooral manieren te vinden zolang mogelijk van huis te zijn, maar ik weet niet of dat zo'n goed plan is :s

quote:

Op zaterdag 19 juli 2008 21:56 schreef Nora.. het volgende:
Wat een verhaal Maartje. De laatste alinea is wel bijzonder herkenbaar.

Ik merk ineens dat ik niet meer thuis durf te zijn. Als ik weg ben geweest en ik doe de sleutel in de deur begint de paniek al. Hier voel ik me pas alleen, ik ben ook steeds op onverklaarbare wijze bang. Probeer nu vooral manieren te vinden zolang mogelijk van huis te zijn, maar ik weet niet of dat zo'n goed plan is :s

Kan je anders niet terecht bij je ouders of familie? Voor mij werkte (en werkt) dat. Je kan er vast wel blijven slapen af en toe.

quote:

Op zaterdag 19 juli 2008 21:56 schreef Nora.. het volgende:
Wat een verhaal Maartje. De laatste alinea is wel bijzonder herkenbaar.

Ik merk ineens dat ik niet meer thuis durf te zijn. Als ik weg ben geweest en ik doe de sleutel in de deur begint de paniek al. Hier voel ik me pas alleen, ik ben ook steeds op onverklaarbare wijze bang. Probeer nu vooral manieren te vinden zolang mogelijk van huis te zijn, maar ik weet niet of dat zo'n goed plan is :s

Keertje crashen??

Ik ben niet bang thuis, maar de muren komen wel een beetje op me af. in de eerste weken wilde ik graag de deur uit, maar als ik ergens was wilde ik ook meteen weer terug. Dat is er wel een beetje vanaf.

Aaarrrgggghhhhh, ik wil er vanaf zijn!!

quote:

Op zaterdag 19 juli 2008 19:48 schreef ThaBrain het volgende:

[..]

Zo hee...wat een verhaal zeg. Triest dat sommige mensen zo kunnen zijn. Als je van iemand houdt, doe je zoiets gewoon niet.

Maar niet getreurd! Binnenkort is er een meeting Kom gezellig mee! Het wordt de laatste zaterdag of zondag in juli en het wordt Amsterdam. Vanavond of morgen zal ik meer info posten. Ik ben gezig met twee verschillende programma's: een voor goed en een voor slecht weer Je weet het nooit in Nederland he

Ik zal als de datum er is kijken of ik kan. Het is ieg wel echt fijn dat ik niet de enige ben. Ja klinkt raar maar zo voelt t af en toe een beetje, ook al heeft hiedereen wel liefdesverdriet gehad.

quote:

Op zaterdag 19 juli 2008 21:56 schreef Nora.. het volgende:
Wat een verhaal Maartje. De laatste alinea is wel bijzonder herkenbaar.

Ik merk ineens dat ik niet meer thuis durf te zijn. Als ik weg ben geweest en ik doe de sleutel in de deur begint de paniek al. Hier voel ik me pas alleen, ik ben ook steeds op onverklaarbare wijze bang. Probeer nu vooral manieren te vinden zolang mogelijk van huis te zijn, maar ik weet niet of dat zo'n goed plan is :s

Ook dat is herkenbaar, ik ben vooral een beetje bang hem tegen te komen en ben ook heel blij dat hij niet weet waar ik woon. In het begin was ik echt heel bang hem tegen te komen als ik naar mijn werk ging omdat dat deels dezelfde route is. Nog steeds vind ik het niet prettig om dat stuk te fietsen maar het gaat al iets beter.

Ben je bang dat hij je op komt zoeken? Of bang omdat je alleen bent?

Gisteren heb ik al mijn afspraken afgebeld omdat ik gewoon de moed niet had om te gaan. Ik heb een van hen opgebeld en het uitgelegd en die reageerde heel lief. Gisteravond ben ik maar gewoon vroeg naar bed gegaan en vandaag gaat t ietsje beter. Het frustrerende is de gedachte dat hij waarschijnlijk alweer een nieuw vriendinnetje heeft en er vrolijk op losleeft en dan zit ik hier helemaal vertieft te zijn door zijn klotezooi. En ja, hij is helaas zo iemand die dit soort dingen gewoon uit zijn systeem delete en verdergaat met zijn leven.

[ Bericht 0% gewijzigd door maartjemadelein op 20-07-2008 20:57:39 ]

quote:

Op zaterdag 19 juli 2008 17:04 schreef maartjemadelein het volgende:
<verhaal>

Wees blij, heel blij dat je bij hem weg bent. Hard wegrennen en nooit meer achterom kijken.

_{Verder hoor ik helemaal niet in dit topic!}

En dan nu de langverwachte post over de meeting. Ik heb de precieze dag nog open gelaten, maar wel de keuze ingeperkt tot het laatste weekend van juli. De programma's die ik heb samengesteld, bestaan uit dingen die we zouden kunnen doen. Als je nog nog ideeën hebt, kan je die natuurlijk melden. Dat hoeft niet perse in het topic, maar kan ook op de dag van de meeting zelf.


zaterdag 26 of zondag 27 juli in Amsterdam

12u verzamelen op A'dam CS bij de GWK.

Mooi weer:
Middag
IJsje eten op de nieuwmarkt/terrasje
Met zijn allen naar het Leidseplein lopen of met de tram.
Rondhangen op het Leidseplein en/of eten/drinken halen om te picknicken in het Vondelpark. Eventueel kan dat ook op het Museumplein.

Avond
Eten in de buurt van het Leidseplein. Daarna blijven hangen daar in de buurt en/of poolen bij het Rokin.
Of: eten in de Openbare Bibliotheek (uitzicht over de stad).

Op zaterdag: mogelijkheid tot uitgaan in de stad (2 slaapplaatsen beschikbaar in aparte kamers eventueel)


Slecht weer:
Middag
Met zijn allen naar de bios: Pathe Tushinski of Pathe de Munt.
Eventueel een museum? Van Gogh, Tropenmuseum etc. Rijks/Stedelijk zijn dicht.
Andere suggesties?

Avond:
Zelfde als mooi weer programma


Het lijkt me nu dat we even moeten bepalen of we het de zaterdag of zondag gaat worden. Mij maakt het niet zoveel uit, want ik kan beide dagen wel.

Poll: Welke dag wil jij de meeting?

Zaterdag 26 juli

Zondag 27 juli
<sup>Tussenstand:

Ook een poll maken? Klik hier</sup>

Ik zit nu in een redelijke kutsituatie, het is als volgt:

Ex en ik zijn nu enige tijd uit elkaar, zij heeft het destijds uitgemaakt. Ik heb nog het een en ander proberen te redden, maar het lukte niet. Ik voelde me behoorlijk kut de eerste paar weken, met als dieptepunt het moment dat ik hoorde dat ze een nieuwe vriend heeft.

Weer even later werd ik behoorlijk kwaad, niet direct op haar, maar meer opzelf. Wellicht herkenbaar voor andere hier; een stemmetje in mijn hoofd zei constant 'nu is zij gelukkig en jij zit hier als een zielig hoopje!'. Toen dat eenmaal goed doorgedrongen was heb ik mezelf herpakt en ben weer flink gaan 'leven' en sporten, heerlijk is dat! M'n vrienden hebben me ook goed geholpen, door me overal mee naartoe te nemen.

Kortom, Alec690 voelde zich weer super en alles ging weer voor de wind. Ondertussen haalde ik m'n diploma nog even op, wat ook érg lekker was.

Vorige week kwam ik m'n ex weer tegen met haar nieuwe vriend, we hebben niets tegen elkaar gezegd maar het digitale contact laaide na die confrontatie wel weer behoorlijk op. Zoals ik eerder postte speelde ze erg met m'n gevoel, ze zei letterlijk dat ze me elke dag mist en ongelofelijk veel van me houdt. Dit terwijl ze nog gewoon met die andere jongen heeft! Overdonderd en enigzins opgelucht (ze mist me toch, ondanks haar nieuwe vlam, iets met verhoogd ego enzo) antwoordde ik ook eerlijk dat het vice versa is. Ik mis haar ook dagelijks en soms is het nog steeds moeilijk, vooral nu ik haar weer gezien heb.

Na deze woorden dimde het contact weer in en liet ze me indirect blijken toch voor hem te kiezen, ondanks de (neppe?) gevoelens. Opnieuw ben ik teleurgesteld en ik stond op het punt om alles van haar te wissen (tel nr, msn etc.) Ik heb uiteindelijk alleen al haar sms'jes gemist.

Het lijkt nu net even of ik terug in de tijd ben, 2 flinke stappen terug in het 'rouwproces'. Ondertussen spreekt mevrouw me net nog even aan met een hele romantische mededeling op msn, net als of we nog hebben! Ik heb er niet op gereageerd, ben nu al 2x de fout in gegaan.

Ja, ik weet wat iedereen denkt. Ik ben ook niet gek, zal normaal nooit zo met me laten 'spelen'. Mensen die me normaal gesproken zo behandelen zal ik nooit meer aankijken. Alleen zij kan dat, en waarom? Omdat ik heel stiekem weet dat ik veels te veel om haar geef. De mooie herinneringen herhalen zich continue en ieder ander vrouwelijk type op deze aardbol lijkt geen waarde meer voor me te hebben.

Kan iemand me even heel goed en duidelijk de waarheid vertellen? De bitch.