De kunst van het loslaten van je ex #60

quote:

Op donderdag 17 juli 2008 10:37 schreef Chev het volgende:


Lekker zooitje. Volgende week gaat ze 3 weken op vakantie, ben eigenlijk wel benieuwd hoe de soap verder gaat..

wees blij dat ze weg gaat! danis de knas dat je 'per ongeluk' contact legt met haar ook niet aanwezig, en kan je je helemaal op jezelf richten!

Vijftien jaar..
Als beide partijen het ermee eens zijn en jullie samen besluiten om uit elkaar te gaan scheelt dat in ieder geval al wat..

quote:

Op donderdag 17 juli 2008 22:45 schreef Naxxium het volgende:

[..]

Nee 15 jaar kan je niet vergeten. Never.......

Nee ga aleen opnieuw beginnen, alsmede zij ook. Beter voor beide partijen.

ik vind meestal dat als mensen zeggen dat het voor beide partijen beter is, eigelijk niet snappen dat je voor je eigen geluk moet gaan. het is fijn als andere mensen je daarbij kunnen helpen, maar jij bent de enige die jezelf gelukkig kan en moet maken. ik snap dat je als je van iemand houd, dat je dan ook wil dat zij/hij gelukkig is, maar dat moet niet het hoofddoel van je leven worden.


Het is geen persoonlijke aanval en zo ben ik ook uit elkaar gegaan, maar uiteindelijk blijf je alleen over...

quote:

Op donderdag 17 juli 2008 22:50 schreef Smart_ass het volgende:
Vijftien jaar..
Als beide partijen het ermee eens zijn en jullie samen besluiten om uit elkaar te gaan scheelt dat in ieder geval al wat..

Ja dat is zeker. Inderdaad is dat in samenspraak besloten. hebben er alletwee vrede mee. Tot op dit moment wonen we nog samen in ons huis, je merkt dat er veel veranderd is, en dat het echt nu tijd wordt om te verkassen.

Ik heb dagen van euforie gekend.. en dagen heel erg diep.. Ik zit er nu een beetje tussenin. Niet slecht, maar ik ben er niet tevreden mee. Maakt het natuurlijk niet makkelijker.

Vanavond heb ik naar alle waarschijnlijkheid weer een confrontatie met mijn ex...

Ik ga ergens naartoe waar zij waarschijnlijk ook is met haar vrienden. Ik ben benieuwd hoe het dan loopt. Het blijft denk ik bij een zakelijk hoi zeggen en verder niks Maar ik blijf een vreemd/rot gevoel houden.

Ik ben benieuwd of ik haar zie met haar nieuwe vlam Ik ben niet bang voor de waarheid...kom maar op Dan kan ik tenminste medelijden krijgen met die vlam van haar En dan sta ik lekker aan de zijlijn te lachen hoe slecht hij het wel niet gaat krijgen

Ok...dat klonk misschien een beetje cru, maar ik moet mezelf toch op de een of andere manier moed inpraten he

quote:

Op vrijdag 18 juli 2008 15:14 schreef ThaBrain het volgende:
Vanavond heb ik naar alle waarschijnlijkheid weer een confrontatie met mijn ex...

Ik ga ergens naartoe waar zij waarschijnlijk ook is met haar vrienden. Ik ben benieuwd hoe het dan loopt. Het blijft denk ik bij een zakelijk hoi zeggen en verder niks Maar ik blijf een vreemd/rot gevoel houden.

Ik ben benieuwd of ik haar zie met haar nieuwe vlam Ik ben niet bang voor de waarheid...kom maar op Dan kan ik tenminste medelijden krijgen met die vlam van haar En dan sta ik lekker aan de zijlijn te lachen hoe slecht hij het wel niet gaat krijgen

Ok...dat klonk misschien een beetje cru, maar ik moet mezelf toch op de een of andere manier moed inpraten he

suc6 ik hoop mn ex vorlopig nog niet tegen te komen, cker niet met dr nieuwe speeltje

quote:

Op vrijdag 18 juli 2008 15:48 schreef yustsomeguy het volgende:

[..]

suc6 ik hoop mn ex vorlopig nog niet tegen te komen, cker niet met dr nieuwe speeltje

Stiekem wil ik haar ook niet tegenkomen. Er is alleen een grote kans dat zij er ook is vanavond.

Ik ga me er alleen niet door laten tegenhouden. Ik ga ook gewoon door met mijn leven. Net als zij. En ik ga niet speciaal deze avond er naartoe omdat ik verwacht dat zij er is. Ik zeul iemand mee er naartoe en die kon niet op een andere dag

Oh, mensen help mij eens even. Ik begin weer te draaien in mijn gedachten. Ik wil graag contact, maar vooral wil ik dat het toch weer goed komt. Geen idee waar deze (waan)ideeën vandaan komen, maar ze zijn nogal hardnekkig.

Godver, ik had eigenlijk gehoopt het steeds makkelijker te krijgen, maar het valt me even tegen.

quote:

Op vrijdag 18 juli 2008 18:33 schreef Miesjel het volgende:
Oh, mensen help mij eens even. Ik begin weer te draaien in mijn gedachten. Ik wil graag contact, maar vooral wil ik dat het toch weer goed komt. Geen idee waar deze (waan)ideeën vandaan komen, maar ze zijn nogal hardnekkig.

Godver, ik had eigenlijk gehoopt het steeds makkelijker te krijgen, maar het valt me even tegen.

Iedereen heeft van die terugvalletjes hoor. Die kunnen redelijk hardnekkig zijn. Maar ze zijn de dag erna meestal wel over. Dus zet nog even door, zoek afleiding Zorg dat je niet aan haar hoeft te denken. HEt is vrijdagavond. Ga uit ofzo! partehhhhhhh

quote:

Op vrijdag 18 juli 2008 18:57 schreef ThaBrain het volgende:

[..]

Iedereen heeft van die terugvalletjes hoor. Die kunnen redelijk hardnekkig zijn. Maar ze zijn de dag erna meestal wel over. Dus zet nog even door, zoek afleiding Zorg dat je niet aan haar hoeft te denken. HEt is vrijdagavond. Ga uit ofzo! partehhhhhhh

Dit terugvallertje is wel te verklaren. Mijn zus moet maandag onder het mes met risico dat haar aangezichtszenuwen geraakt kunnen worden. De buurman en goede vriend van mijn moeder moet op controle maandag omdat er iets gevonden in het bloed wat op een tumor kan duiden. En ik mag dinsdag naar de KNO arts vanwege mijn holtes. Nu zou ik best een knuffel kunnen gebruiken.

Gelukkig heb ik de laatste avond van de Zomerfeesten prima doorstaan. Nu even douchen en kijken of ik ook wat slaap kan vatten.

quote:

Op zaterdag 19 juli 2008 01:56 schreef Miesjel het volgende:

[..]

Dit terugvallertje is wel te verklaren. Mijn zus moet maandag onder het mes met risico dat haar aangezichtszenuwen geraakt kunnen worden. De buurman en goede vriend van mijn moeder moet op controle maandag omdat er iets gevonden in het bloed wat op een tumor kan duiden. En ik mag dinsdag naar de KNO arts vanwege mijn holtes. Nu zou ik best een knuffel kunnen gebruiken.

Gelukkig heb ik de laatste avond van de Zomerfeesten prima doorstaan. Nu even douchen en kijken of ik ook wat slaap kan vatten.

dat zijn nare berichten...

Logisch dat je dan een terugval hebt inderdaad. Maar je zal jezelf er toch doorheen moeten slaan. Je mist gewoon de genegenheid die een relatie met zich meebrengt. Je mist niet specifiek je ex.

Dat gevoel moet slijten

Mijn ex was er gisteren trouwens niet Dat was wel lekker. Kon ik me tenminste vermaken zonder dat ik ogen in mijn rug voelde prikken

Hey allemaal,

Ik heb de afgelopen weken een beetje mee zitten lezen. Natuurlijk niet omdat ik een fantastische relatie heb / happy single ben. Ik heb een vrij heftige relatie achter de rug.

Korte omschrijving: ik leerde een fantastische jongen kennen, werd straalverliefd, het was fantastisch tot het moment dat hij zijn eigen flat aan gort sloeg in mijn bijzijn. Daarna veel gepraat, hij zou wat met zijn woede doen, hij was onzeker en wilde daar wat aan doen. Toen ging het weer even goed, daarna begon hij afspraken te vergeten zei af en toe de meest lullige dingen etc. Het werd van kwaad tot erger. Hij had er geen enkele moeite mee me te vernederen, of de grond in te stampen, hij liet me regelmatig barsten op momenten dat ik toenadering zocht. Ja ik was verliefd en stekeblind.

We zijn gaan samenwonen en na anderhalve week van vernederingen, kutopmerkingen en geneerd te worden ben ik helemaal uit mijn plaat gegaan. Ik ben heel kwaad op hem geworden, heb hem een klap gegeven en daarna heeft hij me het huis uit gezet. De dagen erna heb ik mijn spullen opgehaald. De weken erna hadden we summier contact omdat hij iets waardevols achterhield. Dat heeft hij na de nodige dreigementen van zijn kant toch terugbetaald. Ik ben er ook achter gekomen dat hij vreemdgegaan is al doet dat me niet eens zo veel. Ik had het vermoeden al, het is ook een beetje vreemd als je midden in de nacht in bed ligt te smsen.

Het is niet zo dat ik alles leidzaam heb ondergaan, bij elke kutopmerking etc. heb ik hem direct gezegd dat het not done was, dat als hij een relatie met me wilde dat hij respectvol moest zijn. Misschien had ik moeten vertrekken, heb ik trouwens ook twee keer gedaan maar dan kwam hij met van die puppy ogen en dan was ie weer zo heel lief.

Nu is het 2 maanden uit, ik woon op kamers, heb eerst een maand bij vrienden gelogeerd, ik probeer weer gewoon door te gaan met mijn leven maar ik loop echt vast. Ik ben inmiddels niet meer panisch om hem tegen te komen maar het idee dat ik hem tegen kan komen vind ik echt kut. Ik vraag me af waarom hij mij zo klote behandeld heeft.

En verder weet ik gewoon ff niet wat ik moet. Ik ben zo verdrietig, niet alleen om hem maar ondanks dat ik echt gave vrienden heb voel ik me zo gruwelijk alleen. Ik heb nergens zin in, en ik blijf wel dingen doen hoor, maar het vreet zoveel energie. Eigenlijk zou ik het liefst gewoon in bed gaan liggen en een week slapen maar ik wil ook weer gewoon lol in mijn leven hebben.

quote:

Op zaterdag 19 juli 2008 17:04 schreef maartjemadelein het volgende:
-verhaal-

Zo hee...wat een verhaal zeg. Triest dat sommige mensen zo kunnen zijn. Als je van iemand houdt, doe je zoiets gewoon niet.

Maar niet getreurd! Binnenkort is er een meeting Kom gezellig mee! Het wordt de laatste zaterdag of zondag in juli en het wordt Amsterdam. Vanavond of morgen zal ik meer info posten. Ik ben gezig met twee verschillende programma's: een voor goed en een voor slecht weer Je weet het nooit in Nederland he

Zo hee Maartje, dat is nogal een vervelend verhaal zeg. Heel veel sterkte ermee. Voel je vrij om af en toe flink te huilen, zeuren, schreeuwen hier. Mocht je willen ben ik te msnnen..

Wat een verhaal Maartje. De laatste alinea is wel bijzonder herkenbaar.

Ik merk ineens dat ik niet meer thuis durf te zijn. Als ik weg ben geweest en ik doe de sleutel in de deur begint de paniek al. Hier voel ik me pas alleen, ik ben ook steeds op onverklaarbare wijze bang. Probeer nu vooral manieren te vinden zolang mogelijk van huis te zijn, maar ik weet niet of dat zo'n goed plan is :s

quote:

Op zaterdag 19 juli 2008 21:56 schreef Nora.. het volgende:
Wat een verhaal Maartje. De laatste alinea is wel bijzonder herkenbaar.

Ik merk ineens dat ik niet meer thuis durf te zijn. Als ik weg ben geweest en ik doe de sleutel in de deur begint de paniek al. Hier voel ik me pas alleen, ik ben ook steeds op onverklaarbare wijze bang. Probeer nu vooral manieren te vinden zolang mogelijk van huis te zijn, maar ik weet niet of dat zo'n goed plan is :s

Kan je anders niet terecht bij je ouders of familie? Voor mij werkte (en werkt) dat. Je kan er vast wel blijven slapen af en toe.

quote:

Op zaterdag 19 juli 2008 21:56 schreef Nora.. het volgende:
Wat een verhaal Maartje. De laatste alinea is wel bijzonder herkenbaar.

Ik merk ineens dat ik niet meer thuis durf te zijn. Als ik weg ben geweest en ik doe de sleutel in de deur begint de paniek al. Hier voel ik me pas alleen, ik ben ook steeds op onverklaarbare wijze bang. Probeer nu vooral manieren te vinden zolang mogelijk van huis te zijn, maar ik weet niet of dat zo'n goed plan is :s

Keertje crashen??

Ik ben niet bang thuis, maar de muren komen wel een beetje op me af. in de eerste weken wilde ik graag de deur uit, maar als ik ergens was wilde ik ook meteen weer terug. Dat is er wel een beetje vanaf.

Aaarrrgggghhhhh, ik wil er vanaf zijn!!

quote:

Op zaterdag 19 juli 2008 19:48 schreef ThaBrain het volgende:

[..]

Zo hee...wat een verhaal zeg. Triest dat sommige mensen zo kunnen zijn. Als je van iemand houdt, doe je zoiets gewoon niet.

Maar niet getreurd! Binnenkort is er een meeting Kom gezellig mee! Het wordt de laatste zaterdag of zondag in juli en het wordt Amsterdam. Vanavond of morgen zal ik meer info posten. Ik ben gezig met twee verschillende programma's: een voor goed en een voor slecht weer Je weet het nooit in Nederland he

Ik zal als de datum er is kijken of ik kan. Het is ieg wel echt fijn dat ik niet de enige ben. Ja klinkt raar maar zo voelt t af en toe een beetje, ook al heeft hiedereen wel liefdesverdriet gehad.

quote:

Op zaterdag 19 juli 2008 21:56 schreef Nora.. het volgende:
Wat een verhaal Maartje. De laatste alinea is wel bijzonder herkenbaar.

Ik merk ineens dat ik niet meer thuis durf te zijn. Als ik weg ben geweest en ik doe de sleutel in de deur begint de paniek al. Hier voel ik me pas alleen, ik ben ook steeds op onverklaarbare wijze bang. Probeer nu vooral manieren te vinden zolang mogelijk van huis te zijn, maar ik weet niet of dat zo'n goed plan is :s

Ook dat is herkenbaar, ik ben vooral een beetje bang hem tegen te komen en ben ook heel blij dat hij niet weet waar ik woon. In het begin was ik echt heel bang hem tegen te komen als ik naar mijn werk ging omdat dat deels dezelfde route is. Nog steeds vind ik het niet prettig om dat stuk te fietsen maar het gaat al iets beter.

Ben je bang dat hij je op komt zoeken? Of bang omdat je alleen bent?

Gisteren heb ik al mijn afspraken afgebeld omdat ik gewoon de moed niet had om te gaan. Ik heb een van hen opgebeld en het uitgelegd en die reageerde heel lief. Gisteravond ben ik maar gewoon vroeg naar bed gegaan en vandaag gaat t ietsje beter. Het frustrerende is de gedachte dat hij waarschijnlijk alweer een nieuw vriendinnetje heeft en er vrolijk op losleeft en dan zit ik hier helemaal vertieft te zijn door zijn klotezooi. En ja, hij is helaas zo iemand die dit soort dingen gewoon uit zijn systeem delete en verdergaat met zijn leven.

[ Bericht 0% gewijzigd door maartjemadelein op 20-07-2008 20:57:39 ]

quote:

Op zaterdag 19 juli 2008 17:04 schreef maartjemadelein het volgende:
<verhaal>

Wees blij, heel blij dat je bij hem weg bent. Hard wegrennen en nooit meer achterom kijken.

_{Verder hoor ik helemaal niet in dit topic!}

En dan nu de langverwachte post over de meeting. Ik heb de precieze dag nog open gelaten, maar wel de keuze ingeperkt tot het laatste weekend van juli. De programma's die ik heb samengesteld, bestaan uit dingen die we zouden kunnen doen. Als je nog nog ideeën hebt, kan je die natuurlijk melden. Dat hoeft niet perse in het topic, maar kan ook op de dag van de meeting zelf.


zaterdag 26 of zondag 27 juli in Amsterdam

12u verzamelen op A'dam CS bij de GWK.

Mooi weer:
Middag
IJsje eten op de nieuwmarkt/terrasje
Met zijn allen naar het Leidseplein lopen of met de tram.
Rondhangen op het Leidseplein en/of eten/drinken halen om te picknicken in het Vondelpark. Eventueel kan dat ook op het Museumplein.

Avond
Eten in de buurt van het Leidseplein. Daarna blijven hangen daar in de buurt en/of poolen bij het Rokin.
Of: eten in de Openbare Bibliotheek (uitzicht over de stad).

Op zaterdag: mogelijkheid tot uitgaan in de stad (2 slaapplaatsen beschikbaar in aparte kamers eventueel)


Slecht weer:
Middag
Met zijn allen naar de bios: Pathe Tushinski of Pathe de Munt.
Eventueel een museum? Van Gogh, Tropenmuseum etc. Rijks/Stedelijk zijn dicht.
Andere suggesties?

Avond:
Zelfde als mooi weer programma


Het lijkt me nu dat we even moeten bepalen of we het de zaterdag of zondag gaat worden. Mij maakt het niet zoveel uit, want ik kan beide dagen wel.

Poll: Welke dag wil jij de meeting?

Zaterdag 26 juli

Zondag 27 juli
<sup>Tussenstand:

Ook een poll maken? Klik hier</sup>

Ik zit nu in een redelijke kutsituatie, het is als volgt:

Ex en ik zijn nu enige tijd uit elkaar, zij heeft het destijds uitgemaakt. Ik heb nog het een en ander proberen te redden, maar het lukte niet. Ik voelde me behoorlijk kut de eerste paar weken, met als dieptepunt het moment dat ik hoorde dat ze een nieuwe vriend heeft.

Weer even later werd ik behoorlijk kwaad, niet direct op haar, maar meer opzelf. Wellicht herkenbaar voor andere hier; een stemmetje in mijn hoofd zei constant 'nu is zij gelukkig en jij zit hier als een zielig hoopje!'. Toen dat eenmaal goed doorgedrongen was heb ik mezelf herpakt en ben weer flink gaan 'leven' en sporten, heerlijk is dat! M'n vrienden hebben me ook goed geholpen, door me overal mee naartoe te nemen.

Kortom, Alec690 voelde zich weer super en alles ging weer voor de wind. Ondertussen haalde ik m'n diploma nog even op, wat ook érg lekker was.

Vorige week kwam ik m'n ex weer tegen met haar nieuwe vriend, we hebben niets tegen elkaar gezegd maar het digitale contact laaide na die confrontatie wel weer behoorlijk op. Zoals ik eerder postte speelde ze erg met m'n gevoel, ze zei letterlijk dat ze me elke dag mist en ongelofelijk veel van me houdt. Dit terwijl ze nog gewoon met die andere jongen heeft! Overdonderd en enigzins opgelucht (ze mist me toch, ondanks haar nieuwe vlam, iets met verhoogd ego enzo) antwoordde ik ook eerlijk dat het vice versa is. Ik mis haar ook dagelijks en soms is het nog steeds moeilijk, vooral nu ik haar weer gezien heb.

Na deze woorden dimde het contact weer in en liet ze me indirect blijken toch voor hem te kiezen, ondanks de (neppe?) gevoelens. Opnieuw ben ik teleurgesteld en ik stond op het punt om alles van haar te wissen (tel nr, msn etc.) Ik heb uiteindelijk alleen al haar sms'jes gemist.

Het lijkt nu net even of ik terug in de tijd ben, 2 flinke stappen terug in het 'rouwproces'. Ondertussen spreekt mevrouw me net nog even aan met een hele romantische mededeling op msn, net als of we nog hebben! Ik heb er niet op gereageerd, ben nu al 2x de fout in gegaan.

Ja, ik weet wat iedereen denkt. Ik ben ook niet gek, zal normaal nooit zo met me laten 'spelen'. Mensen die me normaal gesproken zo behandelen zal ik nooit meer aankijken. Alleen zij kan dat, en waarom? Omdat ik heel stiekem weet dat ik veels te veel om haar geef. De mooie herinneringen herhalen zich continue en ieder ander vrouwelijk type op deze aardbol lijkt geen waarde meer voor me te hebben.

Kan iemand me even heel goed en duidelijk de waarheid vertellen? De bitch.