Vriendin ongewenst zwanger

_{Je kreeg wel een echo maar (je kreeg m) niet te zien}

quote:

Op donderdag 23 augustus 2007 13:59 schreef nummer_zoveel het volgende:

[..]

Ja, maar die krijg je niet te zien. Misschien wel als je erom vraagt, maar het is niet de gewoonte dat je dat nog even te zien krijgt voordat ze tot de abortus overgaan. Zou een ook een beetje hard zijn, niet?

haha, ik had al een aanvulling gemaakt.

quote:

Op donderdag 23 augustus 2007 14:00 schreef lily het volgende:
_{Je kreeg wel een echo maar (je kreeg m) niet te zien}

_{tenzij je erom vraagt}

Duidelijk nu toch.

lijkt me wel

Fujifilm, mag ik vragen waar/bij wie jullie een gesprek hebben? Want de visie van een instantie (bv anti-abortus) is nogal bepalend voor de insteek van zo'n gesprek. Het lijkt me verstandig om daarop voorbereid te zijn.

En ik wil je erop wijzen dat een kind een fikse wissel op je relatie kan trekken. Bij óns iig wel! En wij hebben een stabiele, lange relatie, zijn allebei zwaar volwassen ( ), onze zoon was enorm gewenst en de omstandigheden qua werk/inkomen/huisvesting waren/zijn prima geregeld.

Heb ik nog een vraagje voor Milagro:
Weet je, ik heb de indruk dat jij in dergelijke topics meestal ervan uit gaat dat het meisje / de vrouw haar vent erin luist. Je praat zo vaak (in mijn beleving tenminste) over 'per ongeluk expres'. Waarom is dat? Zie je dat zo veel om je heen? Ik niet namelijk (of ik ben weer eens naïef... ).
Just curious.

quote:

Op donderdag 23 augustus 2007 14:08 schreef Moonah het volgende:
Heb ik nog een vraagje voor Milagro:
Weet je, ik heb de indruk dat jij in dergelijke topics meestal ervan uit gaat dat het meisje / de vrouw haar vent erin luist. Je praat zo vaak (in mijn beleving tenminste) over 'per ongeluk expres'. Waarom is dat?

ja idd.

Door de posts van Milagro krijg ik altijd stukken minder vertrouwen in de vrouw

simpel... abortus. tenzij je je hele leven om wilt gooien voor een kind dat je niet kunt gebruiken op dit moment. en praat er met je ouders over, in godsnaam. zoiets ga je toch niet in je eentje oplossen.

Ik heb het meeste doorgenomen in dit topic.... en nu vraag ik me werkelijk af... ben ik de enige die de wenkbrauwen fronst bij een vriendinnetje dat zwanger terug komt van een vakantie van vier weken zonder vriendje?

Ik zou de zwangerschapskalender minimaal goed in de gaten houden... en dat zonder bij voorbaat te ontkennen dat ik de vader ben, maar ik zou er echt op bedacht zijn dat de mogelijkheid open is dat ik niet de vader ben.

Stel vriendinnetje dacht, ah lekker vakantie, ik stop meteen even met de pil, en dan in de eerste week een slippertje maakt... welk verhaal zou ze vertellen bij thuiskomst? Misschien ben ik paranoia, maar ik snap niet dat niemand dat deel van het verhaal aanstipt. Ik vind het erg sterk, en waarom smst ze tijdens de vakantie dan niet van "help, ik ben al een paar dagen over tijd" o.i.d.? En waarom praat ze er zo moeilijk over? Voor mij zijn het potentiele aanwijzingen dat er meer aan de hand is, waardoor ze het er extra moeilijk mee heeft.

quote:

Op donderdag 23 augustus 2007 14:23 schreef Byte_Me het volgende:

[offtopic]

SPOILER

Om spoilers te kunnen lezen moet je zijn ingelogd. Je moet je daarvoor eerst gratis Registreren. Ook kun je spoilers niet lezen als je een ban hebt.

[/offtopic]

quote:

Op donderdag 23 augustus 2007 14:08 schreef Moonah het volgende:
Fujifilm, mag ik vragen waar/bij wie jullie een gesprek hebben? Want de visie van een instantie (bv anti-abortus) is nogal bepalend voor de insteek van zo'n gesprek. Het lijkt me verstandig om daarop voorbereid te zijn.

En ik wil je erop wijzen dat een kind een fikse wissel op je relatie kan trekken. Bij óns iig wel! En wij hebben een stabiele, lange relatie, zijn allebei zwaar volwassen ( ), onze zoon was enorm gewenst en de omstandigheden qua werk/inkomen/huisvesting waren/zijn prima geregeld.

Heb ik nog een vraagje voor Milagro:
Weet je, ik heb de indruk dat jij in dergelijke topics meestal ervan uit gaat dat het meisje / de vrouw haar vent erin luist. Je praat zo vaak (in mijn beleving tenminste) over 'per ongeluk expres'. Waarom is dat? Zie je dat zo veel om je heen? Ik niet namelijk (of ik ben weer eens naïef... ).
Just curious.

dat is omdat het 7 vd tien keer gewoon zo is
de dames die echt per ongeluk zwanger raken én redelijk zijn, echt houden van hun partner, dreigen met niets, laten de keuze aan de man of hij betrokken wil zijn, eisen geen geld, beseffen heel goed dat zij ms wel blij zijn met dit onverwachte, maar de ander niet, verwachten niet dat een man het vaderschap dan zo maar op zich neemt.
laten hem los als ze merken dat het voor hem echt niet werkt, kan, gaat.

degene die stiekem de natuur een beetje geholpen heeft, doet dat toch meestal niet, die begint vooral kwaad te worden, en niet verdrietig, die schreewt moord en brand, niet omdat hij de klootzak is, maar omdat ze zich ergens betrapt voelt, wéét dat ze de boel belazerd heeft.


de pil is te betrouwbaar om zoveel dames dwars er doorheen toch zwanger te doen raken.
niet alle ongelukjes hebben race kak aan de basis staan of een antibiotica kuurtje.

veel dames (van die groep dan) hebben al aanzienlijke tijd een kinderwens laten doorschemeren.
veel dames komen vaak pas na twee gemiste menstruaties op de proppen met "zeg, schat, ik moet je wat vertellen"
veel dames zeggen dat een kinderwens een niet te onderdrukken wens is.
veel dames vinden dat de man niets te kiezen heeft, maar enkel verantwoordelijkheid te nemen heeft.

dan heb je nog de dames die al 1 of meerdere abortussen hebben ondergaan en wéér zwanger raken... ja, weer dwars door de pil heen, alweer, andere voorbehoedsmiddelen exploren was zeker geen optie.

dan heb je nog de dames die zeggen dat ze onvruchtbaar dachten te zijn (getest, nee, natuurlijk niet, maar waag het ook niet als vriend een bewijs te vragen, zo een delicate zaak) en hun kun je dit wondertje toch niet afnemen.

oh en dan zitten de meeste van die dames zo rond de dertig, er tegen aan, steevast, de klok tikt, als ze het nu uitmaken, duurt het ms wel een jaar of 2 voordat ze een nieuw relatie hebben, ms wel langer, en dan moet het ook maar weer iemand zijn met een kinderwens, en dan moet het ook maar meteen lukken, nee, dan zijn ze ondertussen al 36 of zo, en het plaatje was toch echt voor hun dertigste die eerste op de wereld te zetten.

had ik de dames al genoemd die een verraste vriend er na verloop van tijd uitwerken?
met als wapen : je was in het begin niet enthousiast, je opperde zelfs abortus, ik heb jou niet meer nodig, flikker maar op nu, ik wil je betrokkenheid niet meer, maar wel je geld!

ik realiseer me heel goed, dat ik die aannames vaak doe, maar dat is geen hangup of zo, het is gewoon gebaseerd op wat ik idd veel om me heen zie, en hoor, de verhalen kloppen niet, de dames geven het soms zelf toe, etc etc.

en dan heb ik het nog niet over de gruwelijke naiviteit van mannen in deze, ze zijn zo makkelijk te naaien, letterlijk en figuurlijk, en vrouwen zijn van nature nu eenmaal net effe wat manipulativer, de kinderwens is niet te onderdrukken, en ach hij trekt wel bij, joh, let maar op, dat hart krijg je van menig vrouw onder je riem gestoken.... wat je weer doet twijfelen aan hun ongelukjes

tuurlijk zijn er mannen die weten dat de boel ms een beetje gesaboteerd zijn, en toch blij zijn, nu dan heb je gewoon geboft, je relatie was dan ws helemaal top , jij zelf ms niet helemaal eerlijk, maar ondanks dat houdt hij toch van je, steekt zijn kop in het zand over of wuift weg, dat leugentje en geniet samen met jou van de 9 maanden die volgen.

ja, het zal wel weer cynisch zijn, maar ik heb gewoon gelijk , de meeste ongelukjes zijn per ongeluk expresjes.
en dat zou op zich niet zo erg zijn, als de man het recht had, zonder afgeschoten te worden door sympathiserende dames, die SOMS zelf ook met die gedachten speelden of zich er al schuldig aangemaakt hebben, als hij zegt, prima, maar ik kan dit niet, ik ben weg, ik wil jou niet kwijt, maar mijzelf ook niet, en dat raak ik als ik me het vaderschap op laat dringen.

quote:

Op donderdag 23 augustus 2007 14:23 schreef Roquefort het volgende:
Ik heb het meeste doorgenomen in dit topic.... en nu vraag ik me werkelijk af... ben ik de enige die de wenkbrauwen fronst bij een vriendinnetje dat zwanger terug komt van een vakantie van vier weken zonder vriendje?

Ik zou de zwangerschapskalender minimaal goed in de gaten houden... en dat zonder bij voorbaat te ontkennen dat ik de vader ben, maar ik zou er echt op bedacht zijn dat de mogelijkheid open is dat ik niet de vader ben.

Stel vriendinnetje dacht, ah lekker vakantie, ik stop meteen even met de pil, en dan in de eerste week een slippertje maakt... welk verhaal zou ze vertellen bij thuiskomst? Misschien ben ik paranoia, maar ik snap niet dat niemand dat deel van het verhaal aanstipt. Ik vind het erg sterk, en waarom smst ze tijdens de vakantie dan niet van "help, ik ben al een paar dagen over tijd" o.i.d.? En waarom praat ze er zo moeilijk over? Voor mij zijn het potentiele aanwijzingen dat er meer aan de hand is, waardoor ze het er extra moeilijk mee heeft.

ze zegt dat ze al 8 weken zwanger is, hè.... nu is dat vrij makkelijk te controleren natuurlijk.

maar zou je dit opperen al man, ben je ook alweer de sjaak , hoe durf je immers te suggereren dat ze een ander had, voor even, eenmalig desnoods!

"is het van mij" is een vraag die je ook al niet mag stellen, dan komen de tranen, en ben je de klootzak die een toch al emotionele verwarde vrouw het nog moeilijker maakt, je moet er voor haar zijn namelijk, luisteren, afwachten, en op geen enkele manier je eigen zorgen om je eigen toekomst te berde brengen , het is haar lijf, haar kindje, haar keuze

quote:

Op donderdag 23 augustus 2007 13:59 schreef nummer_zoveel het volgende:

[..]

Ja, maar die krijg je niet te zien. Misschien wel als je erom vraagt, maar het is niet de gewoonte dat je dat nog even te zien krijgt voordat ze tot de abortus overgaan. Zou een ook een beetje hard zijn, niet?

nou echt wel hoor.
ik heb het ongeveer een jaar of 12 geleden meegemaakt. er werd een echo gemaakt om de duur te bepalen en ik kon meekijken als ik wilde. ik heb mijn hoofd afgewend, ik kon het niet aanzien.

ik heb de abortus als iets traumatisch ondergaan, en zou het ook nooit meer laten doen.
ik vind het iets vreselijk ingrijpends (misschien nog meer op het geestelijke gebied als lichamelijk)
maar vooralsnog vind ik dat iedereen moet doen wat- ie wil.
maar als ik het over had kunnen doen, had ik het niet gedaan. het heeft bij mij geestelijk een hoop kapot gemaakt.

quote:

Op donderdag 23 augustus 2007 14:34 schreef milagro het volgende:
[verhaal]

Let me guess, in een volgend leven zou je het liefst man en homo zijn?

quote:

Op donderdag 23 augustus 2007 14:23 schreef Roquefort het volgende:
Ik heb het meeste doorgenomen in dit topic.... en nu vraag ik me werkelijk af... ben ik de enige die de wenkbrauwen fronst bij een vriendinnetje dat zwanger terug komt van een vakantie van vier weken zonder vriendje?

Ik zou de zwangerschapskalender minimaal goed in de gaten houden... en dat zonder bij voorbaat te ontkennen dat ik de vader ben, maar ik zou er echt op bedacht zijn dat de mogelijkheid open is dat ik niet de vader ben.

Stel vriendinnetje dacht, ah lekker vakantie, ik stop meteen even met de pil, en dan in de eerste week een slippertje maakt... welk verhaal zou ze vertellen bij thuiskomst? Misschien ben ik paranoia, maar ik snap niet dat niemand dat deel van het verhaal aanstipt. Ik vind het erg sterk, en waarom smst ze tijdens de vakantie dan niet van "help, ik ben al een paar dagen over tijd" o.i.d.? En waarom praat ze er zo moeilijk over? Voor mij zijn het potentiele aanwijzingen dat er meer aan de hand is, waardoor ze het er extra moeilijk mee heeft.

Lees de OP nogmaals maar nu goed.

quote:

Op woensdag 22 augustus 2007 23:17 schreef Fujifilm het volgende:
Mijn vriendin is ongewenst zwanger, nu zo'n 8 weken
Ze kwam terug van vakantie( 4 weken weg geweest). En ze vertelde dat ze op vakantie niet ongesteld was geworden..
Nu hebben we vorige week zaterdag een test gedaan, en ze is zwanger
Zijn die maandag daarna na de dokter geweest, om te vragen wat te doen.
De dokter zegt, dat ze goed moet nadenken..

quote:

Op donderdag 23 augustus 2007 14:37 schreef milagro het volgende:

[..]

ze zegt dat ze al 8 weken zwanger is, hè.... nu is dat vrij makkelijk te controleren natuurlijk.

maar zou je dit opperen al man, ben je ook alweer de sjaak , hoe durf je immers te suggereren dat ze een ander had, voor even, eenmalig desnoods!

"is het van mij" is een vraag die je ook al niet mag stellen, dan komen de tranen, en ben je de klootzak die een toch al emotionele verwarde vrouw het nog moeilijker maakt, je moet er voor haar zijn namelijk, luisteren, afwachten, en op geen enkele manier je eigen zorgen om je eigen toekomst te berde brengen , het is haar lijf, haar kindje, haar keuze

Nu weet ik het zeker, jij bent anti vrouw.

quote:

Op donderdag 23 augustus 2007 14:23 schreef Roquefort het volgende:
Ik heb het meeste doorgenomen in dit topic.... en nu vraag ik me werkelijk af... ben ik de enige die de wenkbrauwen fronst bij een vriendinnetje dat zwanger terug komt van een vakantie van vier weken zonder vriendje?

Ik zou de zwangerschapskalender minimaal goed in de gaten houden... en dat zonder bij voorbaat te ontkennen dat ik de vader ben, maar ik zou er echt op bedacht zijn dat de mogelijkheid open is dat ik niet de vader ben.

Stel vriendinnetje dacht, ah lekker vakantie, ik stop meteen even met de pil, en dan in de eerste week een slippertje maakt... welk verhaal zou ze vertellen bij thuiskomst? Misschien ben ik paranoia, maar ik snap niet dat niemand dat deel van het verhaal aanstipt. Ik vind het erg sterk, en waarom smst ze tijdens de vakantie dan niet van "help, ik ben al een paar dagen over tijd" o.i.d.? En waarom praat ze er zo moeilijk over? Voor mij zijn het potentiele aanwijzingen dat er meer aan de hand is, waardoor ze het er extra moeilijk mee heeft.

Ze is 8 weken zwanger ongeveer, dan kan dat handig hoor en dan is het dus onmogenlijk dat ze in de vakantie zwanger is geraakt.
Als ze aan de pil is kan een menstruatie de eerste (en daaropvolgend zelfs) gewoon doorzetten, zelfs als ze niet aan de pil is.
Mijn moeder was niet aan de pil en ze gingen dus bewust voor een kindje maar kwam er pas na 4 maanden achter, omdat ze gewoon ongesteld werdt.

Wat betreft dat ze er niet over wil praten, misschien wil ze niet overgehaald worden tot een abortus en weet ze dat ieder gesprek toch daar op uit zal draaien.

quote:

Op donderdag 23 augustus 2007 14:40 schreef Rottdog het volgende:

[..]

Lees de OP nogmaals maar nu goed.
[..]

En waar denk jij dat die 8 weken vandaan komt? Niet uit wetenschap, maar uit terugrekenen waar het volgens de betrokken partijen gebeurd zou moeten zijn. Die 8 weken is een aanname, die 4 weken vakantie en de zwangerschap bij terugkomst de enige feiten. Ik heb de OP prima gelezen.

quote:

Op donderdag 23 augustus 2007 00:22 schreef nummer_zoveel het volgende:
Hoe kan ze zwanger zijn geworden? Hebben jullie onveilig seks gehad (zonder condoom), of slikt ze de pil?

Valt me op dat zoveel vrouwen door de pil heen zwanger worden, of na één keer vergeten al zwanger zijn. Dat kan dus niet he.

Ik hoopte serieus dat je een man was, maar helaas. Dat kan dus wél, he? Eén pil vergeten in de eerste week van je strip (alleen die eerste week heeft dit risico zo duidelijk) en hell yeah kun je zwanger raken. Vrij makkelijk ook. De hormoonspiegel die de pil in stand houdt, wordt tijdens je stopweek namelijk afgebroken, wat tot gevolg heeft dat de eierstokken weer actief worden. Als je na die ene week braaf weer gaat slikken, dan is er niks aan het handje... Als je in de eerste week een pil vergeet dan kan het zijn dat een eicel, die in de stopweek begonnen is met rijpen, alsnog vrij komt en kun je dus wel degelijk zwanger raken.

Niet voor niets staat er in de bijsluiter dat als je in week 1 een pil vergeet, je 1 week een condoom moet gebruiken en "contact met je huisarts moet opnemen" als je in de week voorafgaand aan 't vergeten seks hebt gehad - omdat sperma nog aanwezig kan zijn in je lijf.

quote:

Op donderdag 23 augustus 2007 09:15 schreef Suzanna het volgende:
En toen was ze al acht weken zwanger. Sorry, maar die vlieger gaat niet op.

Even ontopic... echt, om zo'n reden abortus plegen... ik krijg er de koude rillingen van. 'Abortus plegen' klinkt zo anoniem, maar je vermoordt je eigen kind omdat het even niet uitkwam dat 'ie nu zou komen. Echt, volkomen gestoord vind ik dat. Maar goed, dat is mijn persoonlijke mening.

Uhm, niet iedereen heeft een cyclus van keurig vier weken. Mijn cyclus zit tussen de 35 en 45 dagen in (als ik niet aan de pil ben, that is...), dus wat dat betreft kan het weleens zo zijn dat dingen anders uitpakken dan gedacht. Hetzelfde geldt met doorslikken van de pil, als je dat doet kom je er ook later achter dan na 4 weken.

Ik persoonlijk vind het gestoorder een kind de wereld in te slingeren als je nu al twijfels hebt of je het wel de liefde en aandacht kunt geven die het verdient, zeker ook met het oog op de ploannen die je hebt en wat je van het leven verwacht. Niets erger voor een kind dan ongewenst zijn en dat merken ook.

quote:

Op donderdag 23 augustus 2007 14:42 schreef KD-fotografie het volgende:

[..]

Ze is 8 weken zwanger ongeveer, dan kan dat handig hoor en dan is het dus onmogenlijk dat ze in de vakantie zwanger is geraakt.
Als ze aan de pil is kan een menstruatie de eerste (en daaropvolgend zelfs) gewoon doorzetten, zelfs als ze niet aan de pil is.
Mijn moeder was niet aan de pil en ze gingen dus bewust voor een kindje maar kwam er pas na 4 maanden achter, omdat ze gewoon ongesteld werdt.

Wat betreft dat ze er niet over wil praten, misschien wil ze niet overgehaald worden tot een abortus en weet ze dat ieder gesprek toch daar op uit zal draaien.

Nogmaals: Je weet het moment van conceptie niet, je kunt alleen aannemen dat het ongeveer 8 weken is.

quote:

Op donderdag 23 augustus 2007 14:39 schreef sungaMsunitraM het volgende:

[..]

Let me guess, in een volgend leven zou je het liefst man en homo zijn?

nee, absoluut niet, ik ben gek op mannen en op mijn lijf

maar wat is er nu zo vreemd om te stellen dat als jij coute que coute je kind wil houden, en de andere partij dat totaal niet ziet zitten, om dan gewoon dat te accepteren en de zorg dan zelf op je te nemen, geen eisen stellen (je moet dit want anders ben je een klootzak).

verdrietig, teleurstellend, pijnlijk, maar dat geldt voor die ander ms net zo, die ziet toch ook een vrouw een relatie, liefde weggooien om die kinderwens maar door te zetten, of die er nu al was of ineens opkomt nu de feiten liggen zoals ze liggen, met of zonder opzet.

zoals de kinderwens onoverkomelijk kan zijn, zo sterk, zo kan het omgekeerd toch net zo goed zo zijn, iemand het ECHT NIET willen, niet kunnen opbrengen?

laat zo iemand dan gaan (en nee, dat is natuurlijk niet makkelijk, niet zo 123 te beslissen, op te brengen)
ik lees hier "er valt altijd wel een mouw aan te passen,hoor, ook al heb je het niet breed" nu , die mouw past ook wel als alleenstaande dan.

wat is er mis met "ik houd het, met of zonder jou, ik hoop met, maar zo niet, dan is zonder ook echt zonder en wens ik je alle het beste toe, al lukt me dat ms nu nog even niet dat te tonen"

quote:

Op donderdag 23 augustus 2007 14:37 schreef milagro het volgende:

[..]

ze zegt dat ze al 8 weken zwanger is, hè.... nu is dat vrij makkelijk te controleren natuurlijk.
..

Is dat echt in dit stadium van 8 weken te controleren?

Ik dacht oprecht dat dat niet kon, vandaar mijn wantrouwen, die weer anders is dan jouw wantrouwen dat ik ook niet onterecht vindt. Maar als die 8 weken echt controleerbaar zijn direct neem ik mijn vorige posts terug. Ik dacht dat dat alleen maar bij benadering terug te herleiden was uit de ontwikkeling, en dat het stadium van 8 weken moeilijk hard te maken is. Zit ik mis?

quote:

Op donderdag 23 augustus 2007 14:44 schreef Roquefort het volgende:

[..]

Nogmaals: Je weet het moment van conceptie niet, je kunt alleen aannemen dat het ongeveer 8 weken is.

Het maakt het inderdaad wel plausibel; reken maar na:

DE vriendin van TS kwam zwanger terug van vakantie. Ze had dus ongesteld moeten worden in de laatste week van de vakantie of op zijn laatst de een na laatste week; tenslotte had ze wel even contact opgenomen met TS als ze eerder niet was geweest, en die indruk maakt TS niet.

Veel meer dan een of twee weken zal ze niet thuis zijn, anders was het hele circus al lang een fase verder.

Ik ben niet zo'n expert op het gebied van de cyclussen van een vrouw, maar er van uitgaande dat de vriendin van TS de laatste week van de vakantie niet ongesteld is geworden en vijf weken terugrekenend moet ze dus bezwangerd zijn in de twee weken voor de vakantie of de twee weken in de vakantie.

Zij beredeneren acht weken, maar ja als je vreemd zou gaan op vakantie en het geheim zou willen houden, dan zegt iedereen dat...

Eigenlijk zou TS eens tegen haar moeten zeggen dat ie het wil houden, kijken wat zijn vriendin zegt... Tenslotte kom je er vanzelf wel achter als er na negen maanden een baby met een totaal andere huidskleur uitfloept!

quote:

Op donderdag 23 augustus 2007 14:49 schreef Roquefort het volgende:

[..]

Is dat echt in dit stadium van 8 weken te controleren?

Ik dacht oprecht dat dat niet kon, vandaar mijn wantrouwen, die weer anders is dan jouw wantrouwen dat ik ook niet onterecht vindt. Maar als die 8 weken echt controleerbaar zijn direct neem ik mijn vorige posts terug. Ik dacht dat dat alleen maar bij benadering terug te herleiden was uit de ontwikkeling, en dat het stadium van 8 weken moeilijk hard te maken is. Zit ik mis?

nu ja, in die zin te controleren, dat hij de eerste 4 weken dan niets van een menstruatie gemerkt moet hebben... ik weet niet, hoor, maar mijn partners, en nee, ik woonde niet altijd samen met ze, zag ze niet dagelijks, waren toch echt wel op de hoogte van mijn 'periodes' , al was het maar door mijn extra obstinate gedrag zo 1 dag ervoor
bovendien is een bij terugtrekking in de strijd een plots rode ridder ook wel een give away , maar goed, stel dat hij er niets van gemerkt heeft, die ene gemiste menstruatie, zij meteen erna 4 weken op vakantie was, waardoor hij de 2e ook niet miste, dan is het idd lastig te controleren, zeker te zijn.

Ik vind dat vragen of het van hem is niet eens zo'n gek idee.
Dat is ook aan mij gevraagd toen ik zwanger was, en ik ben niet eens op vakantie geweest.

Verder wat Milagro zegt.

quote:

Op donderdag 23 augustus 2007 14:44 schreef Roquefort het volgende:

[..]

Nogmaals: Je weet het moment van conceptie niet, je kunt alleen aannemen dat het ongeveer 8 weken is.

Ze is op vakantie niet ongesteld geworden, dus dan moet het wel 8 weken zijn en zelfs met 4 weken was het dan nog voor de vakantie gebeurd aangezien ze geen menstruatie heeft gehad en om die menstruatie over te slaan moest de dus al zwanger zijn.

Een gemiddelde menstruatiecyclus duurt 28 dagen. De cyclus begint op de eerste dag van de menstruatie en eindigt op de dag voor de volgende menstruatie. De eisprong, vindt plaats ongeveer veertien dagen voordat je weer ongesteld moet worden.

Zo zou TS dus kunnen uitrekenen of hij echt de vader is, ervanuitgaande dan zijn vriendin een normale cyclus heeft.

quote:

Op donderdag 23 augustus 2007 14:39 schreef lady-wrb het volgende:

[..]

nou echt wel hoor.
ik heb het ongeveer een jaar of 12 geleden meegemaakt. er werd een echo gemaakt om de duur te bepalen en ik kon meekijken als ik wilde. ik heb mijn hoofd afgewend, ik kon het niet aanzien.

ik heb de abortus als iets traumatisch ondergaan, en zou het ook nooit meer laten doen.
ik vind het iets vreselijk ingrijpends (misschien nog meer op het geestelijke gebied als lichamelijk)
maar vooralsnog vind ik dat iedereen moet doen wat- ie wil.
maar als ik het over had kunnen doen, had ik het niet gedaan. het heeft bij mij geestelijk een hoop kapot gemaakt.

Ik heb een paar jaar geleden ook een abortus ondergaan, maar dat scherm hadden ze al weggedraait.

Heb het gevoel dat het voor mij wel de beste keuze was. Ik was pas 19, had net een paar maanden een relatie en studeerde nog. Heb het er wel moeilijk mee gehad en zeker getwijfeld, maar als ik er achteraf op terugkijk is het een goede keuze geweest.
M'n moeder is niet veel later ongeneeselijk ziek geworden en overleden, en een vriend plotseling gestorven (dan was ik zwanger geweest), om nog maar te zwijgen over de studie die ik op had moeten geven. Dit is achteraf de beste keuze geweest.
Maar als ik nu zwanger zou raken zou ik het houden, de omstandigheden zijn veel beter. Ik ben ouder en wijzer, heb een stabiele relatie en een goede baan.
Maar als het nu niet zou lukken zwanger te worden zou ik me misschien wel voor m'n kop slaan dat ik het ooit heb laten doen. Maar goed, laten we uitgaan van het positieve.

quote:

Op donderdag 23 augustus 2007 14:43 schreef innovative het volgende:
Ik persoonlijk vind het gestoorder een kind de wereld in te slingeren als je nu al twijfels hebt of je het wel de liefde en aandacht kunt geven die het verdient, zeker ook met het oog op de ploannen die je hebt en wat je van het leven verwacht. Niets erger voor een kind dan ongewenst zijn en dat merken ook.

Vroeger dacht ik er totaal anders over, maar aan de andere kant is het gewoon gestoorder dat je zomaar makkelijk een kind kan weghalen omdat het je nu even niet uitkomt; kom maar een andere keer.

Ik vind dat je een zeer wel overwogen keuze moet maken en dan met name met goede argumenten om het niet te laten komen. Dat het niet uit komt, je te druk met studie of gewoon nog even van het leven wilt genieten vind ik persoonlijk flauwekul. Dan moet je maar niet onveilig vrijen.

Mijns inziens kun je best een kind opvoeden terwijl je een studie doet, nog niet een volledige baan hebt, of gewoon nog relatief jong bent. Natuurlijk is dat zwaar, en natuurlijk is het vervelend, maar een kind hebben zal op elke moment wel een keertje zwaar en vervelend zijn. Wellicht wil je over twee jaar wel graag een kind, en dan gaat het niet zo makkelijk (denk het niet overigens).

TS en vriendin moeten natuurlijk helemaal zelf beslissen, maar een kind is bijna nooit meer ongewenst als het eenmaal geboren is. Ik was ook niet helemaal gepland, maar het schijnt dat mijn ouders best gelukkig met mij zijn...

quote:

Op donderdag 23 augustus 2007 14:52 schreef zatoichi het volgende:

[..]

Het maakt het inderdaad wel plausibel; reken maar na:

DE vriendin van TS kwam zwanger terug van vakantie. Ze had dus ongesteld moeten worden in de laatste week van de vakantie of op zijn laatst de een na laatste week; tenslotte had ze wel even contact opgenomen met TS als ze eerder niet was geweest, en die indruk maakt TS niet.

Ze had misschien wel gewoon de eerste week ongesteld moeten worden.

Voor de TS dit is ook een goede instelling www.fiom.nl

quote:

Op donderdag 23 augustus 2007 14:56 schreef KD-fotografie het volgende:

[..]

Ze is op vakantie niet ongesteld geworden, dus dan moet het wel 8 weken zijn en zelfs met 4 weken was het dan nog voor de vakantie gebeurd aangezien ze geen menstruatie heeft gehad en om die menstruatie over te slaan moest de dus al zwanger zijn.

Een gemiddelde menstruatiecyclus duurt 28 dagen. De cyclus begint op de eerste dag van de menstruatie en eindigt op de dag voor de volgende menstruatie. De eisprong, vindt plaats ongeveer veertien dagen voordat je weer ongesteld moet worden.

Zo zou TS dus kunnen uitrekenen of hij echt de vader is, ervanuitgaande dan zijn vriendin een normale cyclus heeft.

je kan ook thuis vreemdgaan, hè.....

oh ik ken nog een mogelijkheid, cynischer kan niet

ze is nog niet zwanger, maar wil het zijn, ze peilt eerst even hoe de zaken ervoor staan bij de TS.... hij gaat straks over stag , kiest voor kind en relatie, condooms/pil hoeven niet meer, en prompt is ze zwanger, echt zwanger, en heeft ze nog 9 maanden de tijd om die 8 weken weg te argumenteren , hetgeen wel gaat lukken natuurlijk, naief als mannen zijn

Nou, gelukkig ben ik dus niet de enige die druk zou tellen en rekenen en de zwangerschapskalender in de gaten houden.

quote:

Op donderdag 23 augustus 2007 15:02 schreef milagro het volgende:

[..]

je kan ook thuis vreemdgaan, hè.....

oh ik ken nog een mogelijkheid, cynischer kan niet

ze is nog niet zwanger, maar wil het zijn, ze peilt eerst even hoe de zaken ervoor staan bij de TS.... hij gaat straks over stag , kiest voor kind en relatie, condooms/pil hoeven niet meer, en prompt is ze zwanger, echt zwanger, en heeft ze nog 9 maanden de tijd om die 8 weken weg te argumenteren , hetgeen wel gaat lukken natuurlijk, naief als mannen zijn

Zou ze dan voor acht weken zijn gegaan denk je? Ik zou op 4 weken gokken... alhoewel het toch moeilijk verklaren blijft hoor denk ik

quote:

Op donderdag 23 augustus 2007 15:02 schreef milagro het volgende:

[..]

je kan ook thuis vreemdgaan, hè.....

hahaha, ik ga er nu even vanuit dat de vriendin van TS niet een compleet leugenachtig secreet is.

quote:

Op donderdag 23 augustus 2007 15:05 schreef leonieke het volgende:

[..]

Zou ze dan voor acht weken zijn gegaan denk je? Ik zou op 4 weken gokken... alhoewel het toch moeilijk verklaren blijft hoor denk ik

en toch komt het voor dat mannen erin stinken, ergens wel merken dat die weken niet kloppen, maar het op een gegeven moment allemaal maar laten, het is nu eenmaal zo , dat idee.....net zoals gefingeerde miskraam voorkomen om uit dat probleem op te lossen, om dan op je gemak opnieuw zwanger te raken en welke man ontzegt een vrouw nu dat na zo'n eerste verlies.

sommige vrouwen zijn tot veel in staat, vanwege die kinderwens, of om die man maar aan zich te binden.

maar goed, Rukvoer heeft natuurlijk een punt, wie zegt dat het van hem is.... maar zoals ik al zei, dat te berde brengen is al weer reden voor de schandpaal natuurlijk, voor de man dus.

quote:

Op donderdag 23 augustus 2007 15:15 schreef milagro het volgende:

[..]

en toch komt het voor dat mannen erin stinken, ergens wel merken dat die weken niet kloppen, maar het op een gegeven moment allemaal maar laten, het is nu eenmaal zo , dat idee.....net zoals gefingeerde miskraam voorkomen om uit dat probleem op te lossen, om dan op je gemak opnieuw zwanger te raken en welke man ontzegt een vrouw nu dat na zo'n eerste verlies.

sommige vrouwen zijn tot veel in staat, vanwege die kinderwens, of om die man maar aan zich te binden.

maar goed, Rukvoer heeft natuurlijk een punt, wie zegt dat het van hem is.... maar zoals ik al zei, dat te berde brengen is al weer reden voor de schandpaal natuurlijk, voor de man dus.

Wauw, en ik maar denken dat ik toch wel met beide benen op de grond stond, ik ging er wel vanuit dat er vrouwen zijn die een vent erinluizen (mijn broer heeft het namenlijk ook gehad) maar miskramen faken om vervolgens zwanger te raken en op gemoedstoestanden te spelen was zelf niet iets waar ik aan zou denken.
En daarbij, 9 van de 10 keer krijg je toch een echo om te kijken of alles er wel uit is en dan kunnen ze toch zien of de vrouw echt zwanger is geweest, was bij mij toen wel zo tenminste.

Wat zijn vrouwen secreten zeg.

quote:

Op donderdag 23 augustus 2007 14:54 schreef milagro het volgende:

[..]

, al was het maar door mijn extra obstinate gedrag

Ik moest lachten

quote:

Op donderdag 23 augustus 2007 15:21 schreef KD-fotografie het volgende:
En daarbij, 9 van de 10 keer krijg je toch een echo om te kijken of alles er wel uit is en dan kunnen ze toch zien of de vrouw echt zwanger is geweest, was bij mij toen wel zo tenminste.

alsof een man daaraan denkt

Ik ken persoonlijk bijzonder weinig studentes van 21 jaar die zo'n grote kinderwens hebben, dat ze een zwangerschap bewust zouden plannen met iemand waar ze 5 maanden iets mee hebben

Zou het hier gaan om een vrouw halverwege/eind 30 die al meerdere keren had laten vallen dat ze eigenlijk wel kinderen wil, dan zou ik misschien ook m'n vraagtekens zetten bij dit verhaal. Maar nu dus echt niet.

En over het zwanger worden door de pil heen: die 99% betrouwbaarheid is alleen maar gegarandeerd als je het elke avond om dezelfde tijd inneemt, etc. Hoeveel vrouwen zijn er wel niet een beetje laks met innemen zonder dat ze een grote kinderwens hebben? Het is mij in ieder geval regelmatig overkomen dat ik 's ochtends bedacht dat ik de pil de avond ervoor niet had ingenomen. Dat deed ik echt niet bewust om mijn vriend er in te luizen ofzo (wel was ik er altijd eerlijk over dat dan weer wel). En bij mij is het ook nog eens altijd goed gegaan Maar dat hoeft natuurlijk niet. Zo'n actie kan ook betekenen dat je wel meteen zwanger bent...

quote:

Op donderdag 23 augustus 2007 14:49 schreef Roquefort het volgende:

[..]

Is dat echt in dit stadium van 8 weken te controleren?

Ik dacht oprecht dat dat niet kon, vandaar mijn wantrouwen, die weer anders is dan jouw wantrouwen dat ik ook niet onterecht vindt. Maar als die 8 weken echt controleerbaar zijn direct neem ik mijn vorige posts terug. Ik dacht dat dat alleen maar bij benadering terug te herleiden was uit de ontwikkeling, en dat het stadium van 8 weken moeilijk hard te maken is. Zit ik mis?

Ik scrollde even gauw door en zag niet dat emand er op gereageerd had. De eerst 12 (14?) weken van de zwangerschap groeien alle vruchtjes (embryo's danwel foetussen) op hetzelfde tempo. Pas daarna gaat erfelijkheid en aanleg en zo een rol spelen. Dus als je bij 8 weken een echo doet en het kind opmeet, kan je valideren dat de zwangerschap idd 8 weken is.
Dit kan uiteraard afwijken van wat je zelf denkt o.b.v. laatste menstruatie e.d., maar de echo is meestal leidend.

quote:

Op donderdag 23 augustus 2007 15:21 schreef KD-fotografie het volgende:

[..]

Wauw, en ik maar denken dat ik toch wel met beide benen op de grond stond, ik ging er wel vanuit dat er vrouwen zijn die een vent erinluizen (mijn broer heeft het namenlijk ook gehad) maar miskramen faken om vervolgens zwanger te raken en op gemoedstoestanden te spelen was zelf niet iets waar ik aan zou denken.
En daarbij, 9 van de 10 keer krijg je toch een echo om te kijken of alles er wel uit is en dan kunnen ze toch zien of de vrouw echt zwanger is geweest, was bij mij toen wel zo tenminste.

Wat zijn vrouwen secreten zeg.

serieus gebeurd, een dame die een twijfelende man wilde losweken van een niet loslatende ex, en dus zei zwanger te zijn, wat ze dus niet was, man eerst in paniek, wist niet wat te doen, koos toch voor nieuwe relatie + kind, vrouw belt mijn ex op ( die was met haar bevriend) "wat te doen, oooooh ik weet niet wat te doen, hij is zo blij en ik ook dat hij voor mij kiest, maar ik ben niet zwanger en dat merkt hij straks".....

en toen ineens was er dus de miskraam, de vriend echt verdrietig, want inmiddels helemaal happy met het idee, maar sterk voor haar omdat het voor haar toch nog erger was, het kind groeide in haar buik tenslotte en nu lag ze daar op de bank met een plaid te rusten, te accepteren, de kanjer, wat een respect had hij voor haar .... twee vliegen in 1 klap, de man van je dromen en een nog inniger band door gedeeld verlies... mooi toch?

wat doe je dan ?
zeg je het die man?
je wordt niet geloofd, want 'zoiets zou zij nooit doen, zo is ze niet, je kent haar niet, hoe kun je zoiets zeggen???" en ben jij dus de cynische paranoide jaloerse bitch ( had ik me er mee bemoeid, ik kende haar verder niet echt, enkel van zien) of in het geval van mijn ex, de achterdochtige egoistische womanizer (wat op zich wel klopte, maar soit )


maar goed, er zijn uiteraard echte ongelukjes, maar zoals al gezegd, dan nog vind ik dat degene die toch al 'de luxe' heeft alle troeven in handen te hebben, de andere eventueel een way out mnoet kunnen gunnen, hoe moeilijk ook, zonder blijvende verwijten.

Omg met mijn mond open zit ik hier Milagro

Tja, en zo wordt een Milagro gevormd

Knap stukje en ik heb totaal geen moeite mee te geloven dat er vrouwen zijn die dit zo kunnen doen.

Ik vraag me echt af met wat voor mensen milagro omgaat
Ik ken niet één zo een verhaal uit directe omgeving volgens mij. Nou ja, behalve een mislukte poging van een ex van Micha

En sowieso, het feit dat je écht door een ongelukje zwanger bent geraakt, wil ECHT niet zeggen dat je je dan eerlijk tegenover je partner gedraagt! Als ik ongepland zwanger was, en ik wilde het houden, maar mijn partner niet, dan zou ik daar ook schijt aan hebben. En dan zou ik het WEL kut vinden dat mijn partner me dumpt terwijl we toch samen zwanger zijn geworden, daar was hij toch ook bij? En als ik dan ook nog eens in een kansloze siqtuatie verkeerde met weinig geld enzow, ja dan zou ik misschien ook wel alimetatie eisen enzow.

Dus volgens mij is het ECHT niet zo dat als je wel je partner de ruimte gunt om te vluchten voor zijn ongeboren kind, en hem niet zijn plichten na laat komen, dat alleen DAN je oprecht door een ongelukje zwanger bent geworden. En zo niet, dat je dan je vent erin hebt geluist. Ik vind dat echt een kromme redenatie

VBOK is wel pro-life hè...

quote:

Op donderdag 23 augustus 2007 16:07 schreef sungaMsunitraM het volgende:
VBOK is wel pro-life hè...

Is dat zo? Dat wist ik niet. Welke organisatie is beter?

quote:

Op donderdag 23 augustus 2007 15:59 schreef Fujifilm het volgende:
http://www.vbok.nl/
Hier heb ik hulp bij gezocht..

En ik ga er inderdaad van uit dat ik de vader ben..

nu, dat is ws ook wel zo.

en vbok is idd niet echt pro choice, maar goed, die choice is sowieso niet aan jou.

als je zegt dat je vriendin al zo'n beetje dacht het te willen houden, zal dat met hun steun zeker gebeuren, denk ik dan.

het rottige met dit soort dingen is dat je als het zo koud op je dak komt veel meer tijd nodig hebt om een en ander te laten bezinken, maar die tijd heb je niet, je vriendin ook niet... en zo kan een beslissing, hoe die ook uitvalt, toch overhaast zijn..

persoonlijk vind ik vijf maanden relatie niet op wegen tegen een leven lang ouder zijn, in die zin, dat je niet zou moeten beslissen het weg te halen, maar dat als je het echt wil , de relatie niet lang genoeg is om het op te offeren, en als je het niet echt wil, de relatie niet lang genoeg is om zeker te zijn of je je toch zo wil binden aan ook de moeder, want dat doe je, ook als de relatie uiteindelijk spaak loopt.

maar uiteraard kun jij er anders over denken, ik weet niet hoe intens die vijf maanden zijn geweest.
ik weet enkel dat een relatie, hoe sterk en leuk ook, door dit soort dingen soms ineens over kan zijn, je gevoelens veranderen, niet omdat je het wil, maar omdat je het andere heel erg niet wil (of juist wel, en je partner niet).

een vrouw met een kinderwens, die ergens feitelijk los staat van met wie die vervuld wordt, wat hier niet zo hoeft te zijn, ik ken je vriendin niet.... die moet echt eens denken aan wat er nu gebeurd als ze dadelijk zwanger is, en alleen, en na verloop van tijd een ander ontmoet, had ze dan niet liever het risico van de doortikkende klok genomen en samen met hem dit kind gehad.

een kind van een man die niet echt betrokken wil of kan zijn of mag zijn, geeft zoveel stress en gedoe, wiens schuld dat ook is, doet er niet toe, is het dat wel waard allemaal?

zeg je dan voluit JA, dan doet het er toch ook niet echt toe, qua 'zo hoort het, je neemt je verantwoordelijkheid!" of er een aanwezige vader is of niet, de keuze heb je al gemaakt, je hoopt erop die te delen, maar mocht het niet zo lopen, je kind is je alles waard, dus ook als dat betekent dat je er alleen voor zal staan.

en ja, je kan ook alleen een kind grootbrengen, een gelukkig mens ervan maken, het is niet onoverkomelijk zonder vader op te groeien, (als het niet anders kan ) je bent niet per sé gedoemd als kind met alleen een moeder of vader om je heen.

ik vind dat de ts had eerst moeten nadenken voordat hij hem erin floepte. hij had na kunnen gaan dat ze zwanger had kunnen raken dus hadden ze allebei iets extra's moeten gebruiken.

sorry maar ik vind niet dat de schuld alleen bij de vriendin ligt.
daarbij vind ik hij heeft haar ook vol gepompt, dat hij ook voor zijn kind, als ze voor het kind kiest zijn verantwoordelijkheid mag nemen.

voor diegene die op prowl hebben gerageerd. ik was zwanger tijdens onze studie en we zijn goed rond gekomen en we hebben een normale 2 onder 1 kap woning dus het kan wel


ts praat met je ouders. wees niet bang ze komen er anders toch wel achter en ze zullen je vast wel willen helpen.

mijn ouders schrokken ook ik was 22 toen ik zwanger raakte maar moet je ze nu eens zien als ze hun kleinkind zien. ze kunnen niet zonder.

quote:

Op donderdag 23 augustus 2007 16:29 schreef Popples het volgende:
voor diegene die op prowl hebben gerageerd. ik was zwanger tijdens onze studie en we zijn goed rond gekomen en we hebben een normale 2 onder 1 kap woning dus het kan wel

Leuk voor je dat het bij jou wel goed ging, maar er zijn zat jonge alleenstaande moeders.

En studeren jij en je vriend nog? Denk het niet, anders heb je geen 2 onder 1 kap woning.

Ok, lees in je profiel dat je huisvrouw bent. Dan heeft misschien alleen je vriend z'n studie afgemaakt?

quote:

Op donderdag 23 augustus 2007 16:34 schreef Fujifilm het volgende:

[..]

Welke raad je dan aan?

ja, weet je, lastig, ik zou het FIOM nemen, maar goed, het gaat niet om mij, maar om jouw vriendin, de keuze is hoe dan ook aan haar, puntje bij paaltje, en waar zij zich prettig bij voelt zal ze kiezen.

ik denk dat een vrouw de keuze niet zelden al gemaakt heeft, en dan bevestiging zoekt, het is toch vaak verwarrend, zeker als je jong bent, je voelt je ms ook eenzaam in je situatie, ondanks een lieve vriend, hij is tenslotte niet zwanger.... dus de keuze voor welke instantie wordt ook beinvloed door in welke richting je ms onbewust gestuurd wil worden.

ze zijn allemaal goed, hoor, alleen is de een m.i. wat objectiever dan de ander.