quote:Op dinsdag 1 mei 2007 22:43 schreef aloa het volgende:
Ik ken iemand met schizofrenie. Die is echt zwaar ziek.
Ze hoort en ziet allerlei dingen, die er niet zijn.
Ze zit al jaren in een inrichting, maar af en toe zie je haar weer op straat lopen.
Alsof ze in een compleet andere wereld leeft.
eigenlijk zou ik me dan eerder druk maken over die ritalin dan over cannabis. het een krijg je als kind, het ander is (als het goed is iig) een keuze die je maakt als volwassenequote:Op donderdag 19 februari 2009 19:24 schreef het-ero het volgende:
[..]
Dit stukje kwam ik ergens anders net tegen hier op Fok!:
Middelen zoals: Ritalin, Concerta, Strattera, XTC, Cocaïne, Cannabis, Prozac en alle nieuwe antidepressiva, verwoesten dosis na dosis het zenuwstelsel op eenzelfde scheikundige en fysiologische manier. Vandaar dat na langdurig gebruik van deze middelen het gedrag steeds met antipsychotica gecorrigeerd moet worden.
quote:Op woensdag 11 maart 2009 02:02 schreef upinsmoke het volgende:
I used to be schizofrenic....
but were ok now....
Recente studies hebben uitgewezen dat het misschien komt door de groei van de hersenen op die leeftijd. De hersenen groeien namelijk veel langer door dan men vroeger dacht. Afwijkingen die tot schizofrenie lijden zouden dan waarschijnlijk het meest aan het eind van de puberteit of tot een jaar of 25 ontwikkeld worden. Vaak is het ook een stadium waarin veel mensen met drugs experimenteren, dit zorgt er ook voor dat die leeftijdscategorie het gevoeligst is ervoor. Zal eens opzoeken waar ik dat vandaan heb, las het in een artikel uit een of ander vaktijdschrift.quote:Op donderdag 10 mei 2007 22:10 schreef KonnieKipke het volgende:
[..]
De meesten krijgen het wel rond de 20-24, en er is ook een groep die het rond de 30 krijgt.. Maar schizofrenie op oudere leeftijd kan ook >40. Dan komt zelden voor.
quote:Het gelijk van mijn tante
Vrijdag 4 april, 13.20 uur, Nederland 2
In de spraakmakende documentaire Het gelijk van mijn tante volgt filmmaker Saskia Gubbels haar tante Els die tegen haar wil met een rechterlijke machtiging een jaar in een psychiatrische instelling heeft gezeten en nu de weg naar huis moet zien terug te vinden. Deze documentaire is in alle opzichten een tegenpool van de documentaire Uitbehandeld, maar niet opgegeven en laat zien hoe Els na de behandeling er niets mee is opgeschoten.
Na het plotselinge overlijden van haar zwaar geestelijk gehandicapte dochter wordt Els verscheurd door verdriet. In de volle overtuiging dat haar kind in het ziekenhuis door de doktoren is vermoord en dat er giftige stoffen in haar huis vrijkomen, slaapt ze maandenlang in haar auto. Als ze aangeeft 112 te willen bellen en zich dood te rijden wordt ze gedwongen opgenomen. De behandeling in het psychiatrisch ziekenhuis is een nachtmerrie voor Els. Geen van de hulpverleners is in staat tot haar door te dringen. Els leeft anderhalf jaar alleen met heftige gevoelens van bedreiging en rouw. Na anderhalf jaar mag zij tot haar eigen verbazing in de weekenden op proefverlof naar huis. Maar thuis wachten de ‘vluchtige stoffen’, die haar leven vanuit kraan en toiletpot bedreigen.
Het gelijk van mijn tante maakt op aangrijpende wijze de eenzaamheid van een psychiatrische patiënt en haar streven naar autonomie zichtbaar, alsook de onmacht van de reguliere hulpverlening om een medemens in nood werkelijk bij te staan.
Het gelijk van mijn tante werd eerder uitgezonden op 26 maart 2007.
Regie Saskia Gubbels. Producent Lemming Film.
Hij was eerst nog terug te kijken op uitzendinggemist.nl.quote:Op vrijdag 13 maart 2009 14:32 schreef conleche het volgende:
[..]
Nee, maar dat ga ik zeker kijken. Dank je wel!
Ik heb hem de vorige keer wel via uitzendinggemist.nl gekeken. Dus ik verwacht dat hij nu er ook weer op komt.quote:Op zaterdag 14 maart 2009 09:15 schreef Llewella het volgende:
Die docu wil ik wel graag zien! Alleen 4 april valt toch op een zaterdag? Dan ben ik iig niet thuis; maar neem aan dat ik de uitzending dan nog terug kan zien op uitzendinggemist.
quote:Reactie op deze documentaire van psychiater Detlef Petry
'Het gelijk van mijn tante'
Een film van Saskia Gubbels
Deze documentaire gaat over de persoonlijke belevenis en ervaring van een oudere vrouw, die in de psychiatrie terecht is gekomen middels een Rechterlijke Machtiging. Saskia Gubbels, een nichtje van haar tante Els, neemt de tijd en heeft het geduld om haar tante over langere tijd te volgen in haar 'psychiatrische tijd' en luistert aandachtig naar haar persoonlijke verhaal, haar eigen woorden en respecteert zo haar persoonlijke autonomie.
In dit proces van langzaamheid komt het tot een waardige ontmoeting met haar en dringt Saskia Gubbels uiteindelijk door tot het werkelijke levensprobleem van haar tante Els, namelijk de dood van haar gehandicapte dochter ruim tien jaar geleden. Tot nu toe kon en wilde zij met niemand hierover praten, ook niet met de hulpverleners in de psychiatrie: "Zij willen mij toch ook alleen maar dood, de witte maffia". Haar levensverhaal komt in het middelpunt te staan en niet haar psychiatrische stoornis.
In deze relatie van vertrouwen en wederzijds respect opent tante Els ook een beetje haar levensboek. Zij laat een album zien met de foto’s van haar dochter toen zij nog in leven was. En zij gaat met haar nichtje naar het graf van haar dochter. Saskia begrijpt haar en dat geeft bij haar tante een gevoel van veiligheid. Dit gebeurt in een vertrouwensvolle relatie, waarin de menselijke waardigheid centraal staat. Door deze relatie kunnen zij samen proberen het levensprobleem te duiden en een plaats in haar leven geven. Hierdoor ontstaat een echt 'wij-gevoel' en dit is het uitgangspunt, om te proberen iets te gaan doen aan haar levensprobleem of het tenminste te verzachten. Een levensprobleem en een levensverhaal zijn namelijk niet alleen medisch-psychiatrisch te 'genezen'.
In de documentaire speelt ook de taal een belangrijke rol en dat maakt de verwarring in de communicatie tussen tante Els en de psychiatrie zeer duidelijk. Tante Els spreekt van "vluchtige stoffen, die uit haar kraan, uit de WC en de wasmachine komen, die haar vergiftigen" en de hulpverlener zegt hierop: "Dat is niet zo! U bent psychotisch".
Tante Els vraagt zich af of de hulpverleners überhaupt begrijpen, dat zij zich hierdoor zeer onveilig voelde en daardoor alleen nog in haar auto kon overnachten. Zij zelf voelt zich niet psychotisch: "Hoe kan ik dan zo goed functioneren of auto gaan rijden." Zij heeft geen enkel vertrouwen in de hulpverleners en ziet vooral het gevaar dat van hun uitgaat: "Zij begrijpen mij niet en zij willen mij net zo dood hebben als mijn dochter."
Hierdoor ontstaat een 'wartaal' tussen haar en de hulpverleners en is er geen enkele vertrouwensband.
Ik neem aan, dat voor deze documentaire een bewuste keuze is gemaakt om niet ook de hulpverleners aan het woord te laten komen. Dat vind ik persoonlijk op zich een moedige keuze en heb dit als toeschouwer te respecteren. Maar wij horen over de hulpverleners alleen iets via haar en deze uitspraken zijn ronduit negatief ('Witte maffia').
Voor de kijkers zouden misverstanden kunnen ontstaan: de kijkers weten meestal niet, dat men met een Rechterlijke Machtiging bij gevaar voor zichzelf en de omgeving iemand alleen kan opnemen tegen iemands wil. Een behandeling kan alleen met de toestemming van de betrokkene of in een noodsituatie ook onder dwang. Het begrip 'psychotisch' kon op deze manier niet door een hulpverlener uitgelegd worden. Er was namelijk in de documentaire wel degelijk sprake van suicidaliteit en maatschappelijke teloorgang. Dit wordt ook door de broer van tante Els in de documentaire beaamd en hij maakt zich volgens mij terecht zorgen, hoe het na het aflopen van de RM verder moet met haar.
Deze documentaire van Saskia Gubbels is een prachtig 'egodocument' van haar tante Els, die tegen haar wil opgenomen is in de psychiatrie. In principe wil en kan zij hier niets van begrijpen, omdat zij haar eigen belevenis en ervaring voor zichzelf als waar beleeft en dat dit haar zeer persoonlijke aangelegenheid is: "Dit is mijn leven".
Maastricht, 30-01-07
Detlef Petry
Psychiater
Op het moment dat ik daar last van heb dan neem ik altijd een aantal dagen vrijaf om te mediteren ofzo. Ik ben dan ook van mening dat schizofrenie ' naar boven komt' als je gestresst, vermoeid of overprikkeld bent en niet per definitie een ziekte is die altijd aanwezig isquote:Op maandag 16 maart 2009 13:22 schreef Gewas het volgende:
Ik wil een vriendin hebben die op dat meisje in me avatar lijkt.En zaterdag heb ik voor het eerst sinds een jaar al mijn vrienden weer gezien.
Ik had geen idee dat het al zo lang geleden was dat ik iedereen zag, iedereen was blij me te zien.
Zulke goede mensen. En er waren ook allemaal blonde meisjes. Btw vrijdag hoorde ik iemand keihard mijn naam roepen dus ik schreeuw zo JA WAT IS ER? Geen antwoord. Dus ik nog een keer vragen dus ik ga zo door het huis heenlopen en vraag aan iedereen: waarom riep je mij? Zeggen ze: niemand riep je.
Dus ik dacht van huh.
En tien minuten daarna hoorde ik de telefoon gaan dus ik ga zo naar beneden en vraag: wie belde er? Zeggen ze: niemand belde.
Dan moet je maar eens een maandje meelopen op een opnameafdeling van een GGZ-instellingquote:Op maandag 16 maart 2009 16:34 schreef wallofdolls het volgende:
[..]
Op het moment dat ik daar last van heb dan neem ik altijd een aantal dagen vrijaf om te mediteren ofzo. Ik ben dan ook van mening dat schizofrenie ' naar boven komt' als je gestresst, vermoeid of overprikkeld bent en niet per definitie een ziekte is die altijd aanwezig is
Het beste om ermee om te gaan is zeker niet meegaan in een duidelijke waan, noch er tegenin gaan (voor hem is het gewoon echt. De persoon zal zich waarschijnlijkniet begrepen voelen en misschien afkeer tegen je krijgen of je zelfs meenemen in zijn systeem). Wat je kunt doen wanneer iemand iets bijvoorbeeld zegt te zien, is aangeven dat jij dit niet zo ziet. Verder gewoon geen waardeoordeel over vellen. Zo laat je de persoon in zijn waarde, terwijl je toch duidelijk zegt dat hij iets anders waarneemt dat hij.quote:Op maandag 16 maart 2009 11:29 schreef peachess het volgende:
hallo,
ik doe mijn eindwerk rond schizofrenie omdat dit toch wel een onderwerp dat onwetend is bij de meeste mensen en bepaalde vooroordelen heeft.
nu had ik graag wat tips gehad hoe je met iemand kunt omgaan in de thuiszorg
zorgen dat medicatie stipt word genomen
wanen en hallicunaties een beetje in mee gaan ipv zegge dat het niet waar is ( kan agressie uitlokken )
hebben jullie zo nog meer tips die ik kan gebruiken? het zou mij en mijn medecursisten een zeer grote hulp zijn
dank u wel
Vaak dat tweede, maar van bijvoorbeeld speed is bekend dat bij fors gebruik er ook wanen kunnen ontstaan door hersenbeschadiging. Dit kan al na 2-3 jaar het geval zijn. Het duurt dan vaak ook een tijd om een goede diagnose te stellen.quote:Op vrijdag 13 maart 2009 13:23 schreef Wheelgunner het volgende:
Ik heb de indruk dat in de meeste gevallen drugsgebruik een factor is geweest, maar zijn ze dan ziek in hun hoofd geworden door de drugs, of werden drugs gebruikt omdat ze al ziek in hun hoofd waren?
Nou, als het eenmaal zo ver is gekomen dat iemand ontspoort, wil je als hulpverlener gewoon voorkomen dat het nog eens gebeurt. Soms is een onderhoudsdosering (vaak een minimumdosering) dan genoeg, en daar heb je meestal niet eens last van. Het is een kwestie van proberen wat voor een bepaalde persoon werkt. Voor zwaardere gevallen geldt inderdaad: medicatie afstellen (er zijn veel soorten, die per persoon allemaal anders werken. Het is voorlopig niet anders. Er moet worden gezocht naar welk soort het beste werkt met de minste bijwerkingen), en eventueel de extrapiramidale verschijnselen wegwerken met nog meer medicatie. Zo lang tot het leefbaar is. Het is een wrange wereld voor sommigen.quote:Op vrijdag 20 maart 2009 09:15 schreef Maanvis het volgende:
Is medicatie alleen nodig als je anders geen normaal leven kunt lijden, want de bijwerkingen zijn nogal ingrijpend heb ik begrepen?
Ze hebben iets tegen mij. Ik ben ALTIJD aardig en dan stel ik een normale vraag en dan krijg ik er vervelend antwoord op en dat gebeurd dan een paar keer achter elkaar totdat ik boos word. En dan zeg ik 1 keer hoe ik echt over ze denk en dan beginnen ze helemaal te flippen.quote:Op vrijdag 27 maart 2009 12:08 schreef Re het volgende:
nee het is niet normaal de hele dag ruzie te hebben, wat is de basis van die ruzie als ik het vragen mag?
Niet alleen mijn ouders maar met de rest van mijn familie ook. Alleen ik ga elke week langs mijn oom en daar heb ik nog NOOIT ruzie mee gehad.quote:Op vrijdag 27 maart 2009 12:11 schreef Maanvis het volgende:
Normaal had ik gezegd 'stel je niet aan, kutpauper' maar aangezien je schizofreen bent zal ik het wat voorzichtiger aanpakken.
Het is niet normaal om de hele dag ruzie met je ouders te hebben. Volgens mij maak je het er ook een beetje naar, met je nazimuziek. Misschien is uit huis gaan een optie?
Dat boek is onwijs goed. Ben blij dat ik hem gekocht heb. Btw ik heb een nieuw boek gekocht vorige week (over de Germanen natuurlijk). En vanavond komt er een meisje langs en dan gaan we muziek luisteren. En ik heb Jupiler gehaald.quote:Op vrijdag 13 maart 2009 13:09 schreef Gewas het volgende:
Ik heb een nieuw boek.
[ afbeelding ]
Dit boek is goed voor mijn gemoedstoestand. Verder ben ik vreselijk zenuwachtig.Gister heb ik ook weer enorm veel sigaretten gerookt (en vandaag weer).
Andere mensen zeggen de laatste tijd ook dat het goed gaat.quote:Op maandag 14 september 2009 20:06 schreef wallofdolls het volgende:
Goed dat het goed gaat.
Helpt het ook dat je rustigere dingen doet?
| Forum Opties | |
|---|---|
| Forumhop: | |
| Hop naar: | |