Hier dus de systematiek van het waarzeggen;
Begin 2003 heb ik me in 24 uur bekwaamd tot tarotkaartenlezer, helderziende, sterrenwichelaar en handlezer, en met succes voor de tv in de praktijk gebracht met vijf nietsvermoedende klanten.
Mijn stoomcursus mediamiek was een aflevering in een nieuwe serie populair-wetenschappelijke programma's voor volwassenen van PBS, getiteld Eye on Nye. Ik kende de theorie van waarzeggerij al, maar ik had het nooit zelf gedaan. Presentator Bill Nye (de `Science Guy' van een in Amerika zeer bekende programmaserie voor kinderen) vond het een leuk idee om eens te kijken hoe goed je als medium kunt presteren met weinig voorbereiding.
Ik wist de opnamedatum, woensdag 15 januari 2003, al weken van tevoren, maar ik begon pas op dinsdag de 14de met studeren. Ik was nogal zenuwachtig, in de eerste plaats omdat mediumschap volgens mij voornamelijk een kwestie is van goed toneelspelen, en daar moet je talent voor hebben en ook goed oefenen. Bovendien had ik verkondigd dat we allerhande vormen van waarzeggen (tarot, astrologie enzovoorts) moesten toepassen, om dat die slechts louter decor zijn voor het psychodrama geheten `cold reading': waarzeggerij zonder voorkennis. Ik ben ervan overtuigd, nu meer dan ooit, dat bedrog (stiekem van tevoren informatie verzamelen) niet nodig is voor succesvolle waarzeggerij.
Mijn `klanten' waren vijf vrouwen die niet door mij waren uitgezocht, en waarvan ik niets anders wist dan hun geboortedatum en -tijd (nodig om hun horoscoop op te stellen). We hadden geen contact met elkaar voordat we voor de camera's plaats namen op twee gemakkelijke stoelen. De o zo noodzakelijke `spirituele' sfeer werd geschapen met een Perzisch tapijt, een tafeltje met een kanten kleedje, kaarsverlichting, wierook en kleurige dimverlichting.
Snelcursus waarzeggen
Mijn belangrijkste bron was het uiterst nuttige boek van een van de beste `cold readers', namelijk Ian Rowland, getiteld The Full Facts Book of Cold Reading (verkrijgbaar via de website van Rowland), dat ik van harte aanbeveel aan iedereen die zich in deze tak van vermaak wil begeven. Er staat veel en veel meer in dan ik hier kan vertellen.
Rowland benadrukt dat het belangrijk is dat je de klant al voor het eigenlijke consult vriendelijk stemt. Spreek met zachte stem, gedraag je kalm en geef je lichaamstaal een sympathieke uitstraling: glimlach, hou voortdurend oogcontact, hou je hoofd wat scheef terwijl je luistert, en ga recht tegenover de klant zitten met de benen naast elkaar en armen niet gekruist. Ik begon elke zitting door mezelf voor te stellen als Michael uit Hollywood, psychic intuitor.
Ik legde uit dat mijn klanten me willen spreken over diverse zaken die hun hart bezwaren (het hart is namelijk het populairste orgaan in de nieuwetijdsonzin), en dat ik als intuitor ze in hun leven wilde helpen met mijn speciale gave van intuïtie, een gave die iedereen heeft trouwens, maar die ik extra ontwikkeld heb door oefening. Ik kondigde aan dat we met algemeenheden zouden beginnen, dan zouden we ons meer richten op het heden en verleden en ten slotte ook op iets van de toekomst.
Wij paragnosten kunnen natuurlijk de toekomst niet volmaakt kennen (zo had ik alvast een smoes voor eventuele missers) maar we letten op algemene trends en neigingen (zo'n lekker astrologiewoord). Met een beetje nederige humor probeerde ik vertrouwen te winnen. `Het zou fantastisch zijn als ik honderd percent correct was, maar niemand is volmaakt. Als ik de getallen van de lotto zou kunnen voorspellen zou ik ze trouwens niet aan anderen verklappen!'
Ten slotte onthulde ik dat mijn speciale mediamieke begaafdheid op het gebied van de ... lag, waarbij ik dan invulde wat ik voor deze klant zou gebruiken.
Ik heb geen kant-en-klare voorraad van opmerkingen en vragen, ik ben ten slotte geen beroepshelderziende, daarom groepeerde ik het consult om de thema's liefde, gezondheid, geld, loopbaan, reizen, onderwijs, plannen. Daar willen de meeste mensen over praten als ze bij een waarzegger op bezoek gaan. Bovendien willen velen graag iets over hun eigen innerlijk horen, dus ik voegde `persoonlijkheid' aan het lijstje toe. Ik gebruikte daarvoor de indeling: openstaan voor ervaringen (sleutelwoorden: fantasie, gevoelens, reislust), gewetensvol (plichtsgetrouw, kundig, ordelijk), extraversie (sociaal, makkelijk opgewonden, assertief) , aangenaamheid (teerhartig of keihard), en neuroticisme (boos, bang, terneergeslagen). Ik heb samen met mijn collega Frank Sulloway onderzoek gedaan naar deze eigenschappen zoals ze uit biografieën van bekende wetenschappers naar voren komen en ik weet daarom hoe deze samenhangen met het gezin waaruit men komt en in het bijzonder met de geboortevolgorde. Die kon ik dan ook correct raden bij al mijn vijf klanten, wat flinke indruk maakte.
Ik begon met de volgende lijst van flatteuze algemeenheden, waar vrijwel iedereen zich in herkent.
Je bent erg voorkomend en vlug bereid voor anderen te zorgen, maar als je eerlijk bent, merk je soms dat je egoïstische aanvechtingen hebt. Ik zou willen zeggen dat je alles bij elkaar genomen een rustig en bescheiden persoon bent, maar onder de juiste omstandigheden, als je in de goede stemming bent, kun je de gangmaker van een feest zijn.
Soms ben je te eerlijk over je gevoelens en laat je teveel van jezelf zien. Je kunt de dingen goed overdenken en je wilt bewijs zien voor je van mening verandert. In een nieuwe situatie ben je voorzichtig tot je doorhebt wat er aan de hand is, en dan handel je vol zelfvertrouwen.
Ik voel dat je iemand bent die in het algemeen te vertrouwen is. Geen heilige, niet volmaakt, maar laten we zeggen dat als het erop aankomt, dan weet je hoe belangrijk het is dat men je kan vertrouwen. Je weet wat er van goede vrienden verwacht wordt.
Je kunt jezelf goed in de hand houden, zodat je voor anderen beheerst lijkt, maar in feite voel je je soms wat onzeker. Je zou eigenlijk een beetje populairder willen zijn en je meer op je gemak voelen in contact met anderen.
Je bent wereldwijs, en dat is wijsheid opgedaan door de harde werkelijkheid van het leven en niet uit boeken.
Rowland zegt dat speciaal deze laatste opmerking goud waard is als vleierij. Hij sloeg wat mij de betreft de spijker op de kop, want ik zag al mijn klanten driftig knikken, en ze zeiden ook dit ze echt ten voeten uit tekende.
Na de algemene inleiding en de karakterschets gebruikte ik Rowlands hogekanslijst, namelijk een lijst van specifieke opmerkingen met grote trefkans, waaronder dingen die zich in de woning bevinden:
• Een doos met oude foto's, sommige in albums, maar de meeste niet.
• Oude verlopen medicijnen.
• Speelgoed, boeken en andere aandenkens uit de kindertijd.
• Sieraden van een overleden familielid.
• Een pak speelkaarten, waaraan misschien een kaart ontbreekt.
• Een of ander elektronisch hebbeding dat niet meer werkt.
• Verlopen kalender.
• La die klemt.
• Sleutels waarvan je niet meer weet waar die bij horen.
• Horloge of klok die niet meer loopt.
En persoonlijke zaken zoals:
• Litteken op knie.
• Het cijfer 2 in het huisadres.
• Ongeluk als klein kind, heeft iets met water te maken.
• Kleren die nooit gedragen zijn.
• Foto's van dierbaren in portemonnee.
• Droeg het haar vroeger lang, maar later korter.
• Een oorbel waarvan er nog maar één is.
Hier voegde ik nog aan toe: `Ik zie een witte auto', waar ik veel succes mee had. In het vliegtuig op weg naar de studio (de opnamen waren in Seattle) probeerde ik de lijst uit op cabinepersoneel en mensen die naast me zaten, en ik was verbaasd hoe goed het uitkwam.
Ten slotte wijst Rowland erop dat je klanten graag extra inlichtingen verschaffen als je het goed aanpakt, bijvoorbeeld de goede vragen stelt, zoals:
• Zeg eens, heb je op het ogenblik een relatie van langere duur?
• Ben je tevreden met je carrière, of zijn er problemen?
• Wat is er met je gezondheid waar je vaak over denkt?
• Wie is degene die is overleden en waar je graag contact mee wilt hebben?
Terwijl ik de lijst algemeenheden afwerkte, dacht ik eraan om af en toe terloops `bijkomende vragen' te stellen, zoals Rowland ze noemt:
`... waarom zou dat zo zijn?'
`... zegt dit je iets?'
`... klinkt dit je bekend in de oren?'
`... is dit wat jou betreft in de goede richting?'
`... dit betekent heel veel voor je, toch?'
`... kan je dit ergens plaatsen?'
`... op wie zou dit slaan, denk je?'
`... mag ik vragen op welke periode in je leven dit slaat?'
`... begrijp je waarom ik deze indruk krijg?'
Dit was mijn achtergrond, bijeengesprokkeld na één dag intensief lezen.