quote:
Op donderdag 5 mei 2005 02:22 schreef livEliveD het volgende:Als je in je geheugen gaat graven kun je natuurlijk onplezierige dingen tegenkomen van je jeugd in dit leven. Zowel subtiel onderbewust als een duidelijke flashback.
Hmm, de meeste psychotherapeuten zullen het niet zo uitleggen...
Wat de klassieke psychotherapie voornamelijk al vanaf Freud poogt is de gedachten van mensen te analyseren en daarbij wordt vooral het 'onderbewuste' gebruikt ...
De meeste mensen zullen al snel vervallen in bepaalde sociaal aangeleerde 'leugentjes' of onwaarheden gebruiken die ze als een bescherming rondom hun 'ik' hebben opgetrokken...
Wat psycho-analysten dan doen is vaak juist zeer kijken naar het onderbewuste, dus naar dromen, wat mensen vertellen in hypnose-sessies, zelfs versprekingen (Freudiaans).
De psycho-analyse is dan meestal zelf ook vaak gericht op het 'herontdekken' van bepaalde onderbewuste kanten, waarbij vanuit de 'ontdekking' een zeker genezend effect zou uitgaan.
Of dat werkelijk zo is, betwijfel ik zelf sterk, hooguit kunnen de patienten volgen mij eerder sterk beinvloed worden door de 'gevonden' reactie van de therapeut, en deze verbinden met wat een normale arts doet, die het 'vinden' van de oorzaak meestal kan combineren met het wegnemen ..
Ik zie deze regressie-therapie ook eerder als het 'vinden' van bepaalde onderbewuste 'denkpatronen', waarbij het 'vorige leven' de mensen een mogelijkheid biedt geheel 'vrij te komen' van alles wat hen in dit huidige leven niet bevalt, of bedrukt:
Zo kunnen mensen bijvoorbeeld 'klagen' over slecht gedrag ten opzichtte van hen door echtgenoten, ouders of kinderen, zonder hierbij werkelijke personen te beschuldigen...
Jammer dat dat apsect in deze documentaire eigenlijk geheel ondergeschikt is, men besteed meer aandacht aan 'waarheidsbevinding', oftewel, of naar reeele voorvallen verwezen wordt, dan ook het therapeutische aspect.
"Whatever you feel like: Life’s not one color, nor are you my only reader" - Ausonius, Epigrammata 25