quote:
Op maandag 29 juli 2002 13:46 schreef DarkElf het volgende:[..]
Ben gewoon vreselijk eigenwijs en weiger me te laten verslaan door zoiets doms als de MDS.
Okeeej, eigenwijs en vreselijk lief 
Weet je? Je hebt he_le_maal gelijk.
quote:*slik, snotter.
Op donderdag 23 augustus 2001 21:34 schreef DarkElf het volgende:
Papa,
...
Dag Papa, dag eigenwijze man, dag Ik hou van je.
Du Riechst So Gut
Ik had mijn vader ongeveer 5 jaar geleden bijna verloren, echt kantje boord. En elke dag ben ik daar nog steeds blij om. Ik zou niet zonder kunnen.
Knap van je om dit verhaal zo op te schrijven!!
Sterkte
Vandaag ben ik met Rtificial naar het plekje geweest waar we ook je bloemen hebben neergelegd na de crematie plechtigheid.
Op een mooi stil plekje in het bos, waar jij altijd zo graag kwam.
Ik heb een beeld van een Engel voor je meegenomen en die neergezet. In het gras en de mos, gewoon in de natuur.
Ik heb je in gedachten verteld:
dat ik je mis
dat ik vreselijk van je hou
dat ik hoop dat je trots bent op me
en in gedachten heb ik je voorgesteld aan Rtificial.
Wist je dat het zijn idee was om dit te doen?
Juist omdat ik te druk was met andere dingen om het gemis zo erg te voelen?
Zodat ik je erbij kon betrekken op mijn manier?
Niet dat ik niet aan je dacht, maar ik wilde de pijn niet voelen.
Rtificial, die een ander gemis heeft.
Hij heeft geen schoonvader, niemand aan wie hij mijn hand kon vragen, niemand waarmee hij een band mee op kan bouwen.
Ook dat is een gemis.
Rtificial die mijn verdriet ziet, het gemis ziet en weet wat er met mij gebeurt nu, zo vlak voor het trouwen.
Mijn aanstaande man, mijn rots en mijn leven.
God, wat had ik jullie graag aan elkaar voorgesteld in het echt.....
En de Engel?
De Engel is iets wat voor mij veel betekent.
Je weet dat ik niet kerkelijk gelovig ben maar ik geloof wel ergens in.
Die Engel betekent heel veel voor mij en daarom mag jij hem hebben.
Daarom staat die nu, in het mos en gras op een open plekje in het bos.
Jouw plekje voor mijn gevoel.
Het was een mooie dag, een mooi moment en mooie gedachten.
Een mooi iets om gedeeld te hebben met de man van mijn dromen.
Papa, ik weet dat je er dinsdag bent maar dit was speciaal voor jou.
slik...
Wat moet dat ongelovelijk zwaar zijn voor jou, vooral nu deze periode met je huwelijk voor de deur. En toch zul je ook hier weer doorheen moeten. Maar jij bent sterk, dat heb ik uit vele posts van jou wel kunnen opmaken. Dus hier ga jij ook doorheen komen, weliswaar met moeite, maar toch.
Maak er een mooie dag van dinsdag. Vergeet niet dat het een feestdag is, maar ook die feestdag mag een dun zwart randje hebben.
Liefs 
Light
Sterkte...
met een brok in mijn keel en tranen in mijn ogen heb ik jouw stukje gelezen.
Ik weet gewoon niet wat ik moet zeggen. Dit gaat woorden te boven, is zo puur en persoonlijk. En jij deelt dat met ons.
Emoties zitten in de weg, ik ben er even helemaal stil van.
Ik hoop dat het je goed gedaan heeft wat je vanmiddag hebt gedaan. Wat verschrikkelijk moedig en mooi. Ik wens je vrede met de situatie toe. Hoewel dit gevoelsmatig zo afstandelijk en koud klinkt, bedoel ik het niet zo!
Pff meis, ik ben er nog steeds helemaal stil van.
Sorry voor de onsamenhangende tekst, ik kan niet uiten wat er door mij heen gaat, vind het een eer dat je dit deelt met ons.
Sterkte
Dat is alles wat ik je kan geven, ik deel dit gevoel (gelukkig voor mij) niet met je!
Maar je stukjes zijn zo ontroerend, het verdriet is te lezen. Tranen prikken achter mijn ogen, een brok in mijn keel.
Ik hoop dat je het een plekje kan geven en dat je vandaag toch kan genieten van jullie dag!
Je vader kijkt vast en zeker met een glimlach over je schouder mee als je tekent!
Mede door het onvoorstelbare optimisme van mijn vader is hij nu voor de volle 100% procent genezen. Hij is gestopt met werken en geniet van iedere minuut.
En ik geniet iedere minuut van mijn ouders. Want een volgende keer kan het misschien weer heel anders lopen, getuige jouw ontroerende verhaal.
Sorry dat dit meer lijkt of ik alleen mijn eigen verhaal kwijt wil, dat is niet zo. Wat ik eigenlijk alleen wil zeggen: geniet van je familie en vrienden. Iedere dag.
Nogmaals Elf: veel sterkte en toch ook nog plezier vandaag
quote:Ik heb precies hetzelfde ja, maar na het lezen van dit bericht wordt ik toch even heel erg stil....
Op woensdag 14 augustus 2002 12:57 schreef ghostrider het volgende:
Ze zeggen weleens, dat ik moeilijk mijn gevoelens kan uiten. Maar na het lezen van je posting, had ik een brok in m'n keel en tranen in m'n ogen.
Sterkte, kreeg tranen bij het lezen omdat ik een soortgelijk iets heb meegemaakt.
Heb eerst heel lang moeten denken wat ik neer zou zetten.. ik kan wel een heel verhaal verzinnen, maar dat zou niets uitmaken.
sterkte....
Ik weet wat je voelt hoe je je voelt. Ik heb mijn vader een dikke 2 maanden geleden plotseling verloren. Geen ziekte ofzo. (zie: Waarom nou jij??? )
Ik zie er tegen op dat hoe ik me nu voel dat dus kennelijk nog heeeeeel lang gaat duren (bij jou na 9 jaar nog)
Geeft mij weinig hoop voor de toekomst 
Heel veel sterkte dus maar
11 jaar sinds ik je voor het laatst zag
11 jaar sinds ik je de laatste keer sprak
11 jaar sinds ik je de laatste keer vertelde dat ik van je hield
11 jaar verder.........
Hoewel de scherpe kanten van het verdriet af zijn mis ik je nog zo verschrikkelijk vaak.
Ik zou zo graag eens met je praten, willen weten wat je van mij vindt, van mijn leven met Rtificial, mijn keuzes en fouten, mijn gekozen pad.
Ik zou zo graag willen laten zien waar ons nieuwe huis gebouwd wordt, waar we gaan wonen, waar ik opnieuw ga beginnen.
Ik zou zo graag eens met je praten over mama, over de problemen tussen haar en mij en wat ik er nou mee moet.
Ik zou zo graag je willen vertellen hoe bang ik soms ben, hoe ik soms lijd (naar, zwaar woord maar wel waar) onder mijn ziekte en wat een problemen het oplevert
Ik mis je, ik mis een vader, een volwassen man in mijn leven met meer levenservaring, die naar mij kan luisteren en me kan helpen.
Ik ben volwassen geworden en alhoewel we verschrikkelijk veel op elkaar lijken, die klote ziekte, lijkt het me dat we nu makkelijker zouden kunnen praten dan toen ik 15 was ....
En zelfs al was dat niet zo....
Ik mis je......
ten eerste, eert het je, dat je de herinnering wakker houdt. Zo leven mensen ook na hun dood nog door.
Ik weet niet hoe het is om je vader met 15 te verliezen , maar ik weet hoe het is om beide ouders met 25 te verliezen.
Auto ongeluk
Moeder metteen dood , vader 2 jaar in een waakkoma waarna hij ook het aardse bestaan achter zich liet.
Niet van mij , maar van mijn vrouw.
Ik weet hoe groot deze wond is.
Wij hebben een huis gebouwd Een schat van een zoon die ook nog op haar vader lijkt.
Geen ouders die op kraam visite waren , op zijn eerste en tweede verjaardag cadeautjes voorbij brachten.
Niemand die haar bijstond in haar zwangerschap, de eerste problemen in de opvoeding.
Niemand om de trots mee te delen .
Ja , ik ben er voor haar. Altijd. Maar dat is niet hetzelfde.
De tijd heelt alle wonden , maar dat litteken is verdomd groot en lelijk.
Het zijn de stille momenten , de momenten waar een gezwegen woord van ma een wereld van verschil betekend , die nu zo leeg zijn. Ik merk hoe zij leidt, maar ben machteloos
quote:Hoewel ik nog niet zo lang samen ben met mijn vriend als jij met je vrouw zal zijn, kan ik nu zeggen dat ik begrijp wat je bedoelt. Mijn vriend is zondag op 21e jarige leeftijd zijn moeder verloren. En de pijn in zijn ogen is echt onbeschrijvelijk. Maar ja, wat zeg je tegen iemand die net zijn moeder heeft verloren. Ik denk dat ik er gewoon maar moet zijn. Anders weet ik het ook echt niet
Op woensdag 29 oktober 2003 16:53 schreef CANARIS het volgende:
Het zijn de stille momenten , de momenten waar een gezwegen woord van ma een wereld van verschil betekend , die nu zo leeg zijn. Ik merk hoe zij leidt, maar ben machteloos
ja dan is het gemis nog groter, mijn bruiloft verleden jaar bijvoorbeeld.
Wat mij hielp is dat ik een brief aan mijn vader heb geschreven toen, met alles wat ik hem wilde zeggen of vragen. Ik weet rationeel dat het slechts een brief is maar gevoelsmatig geeft het een fijn gevoel.
Maar ook om hem er wel bij te laten zijn, de ambtenaar noemde hem in haar speech en familie en vrienden stonden er ook bij stil. Ook dat geeft een fijn gevoel.
maar makkelijk zal het nooit worden.
Schitterend geschreven, dat zet je toch wel aan het denken. Nu maken alle kinders maar ruzie met paps en mams, maar vergeten vaak hoeveel ze van ze houden, heb ik ook. 
Zoiets had ik ook toen mijn broertje was aangereden, en dreigde het niet te gaan halen, bedacht ik me pas hoeveel ik van hem houdt, terwijl je daar in het dagelijks leven nooit zo vaak bij stil staat. Mijn moeder had het er toen ook erg moeilijk mee, maar kon het niet aan haar vader vertellen, omdat die al jaren dement is. Dat is idd heel erg.
Veel sterkte
Sterkte..
Jij bent DE MAN _O_ _O_ _O_
Ik mis je.......
Omdat ik me iets herinner, iets zie wat me aan vroeger doet denken,
omdat ik een liedje hoor waar jij van hield en wat ik echt drie keer niets vond ,
,omdat ik ouder word en ik voel dat je zoveel gemist hebt, omdat ik zo graag nog
eens met je zou willen praten.... raad vragen, steun krijgen, omdat je de liefde van mijn
leven nog nooit ontmoet hebt, omdat jij mijn vader bent en je eigenlijk gewoon niet
weg had mogen gaan...
En gelukkig barst ik tegenwoordig weer van de leuke herinneringen
aan vroeger, aan jou en aan hoe het kon zijn als alles goed ging met jou en met ons...
kan ik weer om de herinneringen aan je ziekte heendenken, zie ik je niet meer alleen zoals
je op het einde was... Maar ben je ook weer gewoon gezonde papa...
Volgend jaar is een vreemde sterfdag: dan heb ik je 15 jaar wel gekend en 15 jaar niet.
Daarna zal ik je langer niet gekend hebben dan wel.... Hoe kan dat nou? Zo hoort dat
helemaal niet.
Tis toch weer meer geworden dan ik gedacht had.... Ach even stilstaan bij iets is soms
gewoon echt even nodig.....
Een kaarsje voor je branden doe ik regelmatig voor je, en ook hier nu even. Omdat
het zo donker en koud kan zijn.... Omdat ik aan je denk.
Je schrijft mooi DarkElf.
Stef Bos is ook een favoriet van je?
Het doet me beseffen hoe graag ik mij ouders en broer en zus zie... Dankjewel
heel goed! Het is soms wel eens vervelend als je, net als ik en TS, je vader hebt verloren en er dan mensen zijn die maar blijven afgeven op hun vader of moeder.quote:Op donderdag 16 november 2006 14:05 schreef jewelsophie het volgende:
Mijn hart breekt bij het lezen van je verdriet. Ik wens je het allerbeste.
Het doet me beseffen hoe graag ik mij ouders en broer en zus zie... Dankjewel
Ik weet wel dat ze het niet beseffen en dat je daar door heen moet prikken maar het is verdomd moeilijk om er niets van te zeggen...
Dan is het fijn dat je door de mooie teksten van TS zo'n reactie krijgt te lezen
Did you know that Ted Bundy's first dog, a collie, was named Lassie, did you know that?
natuurlijk kan je ze soms achter het behang plakken.. ik heb nog een ouder over en die relatie is.. euhm... zeer moeilijk (om het mild uit te drukken ) dus ik snap ook nu nog heus wel hoe het voelt als je helemaal gestoord wordt van ze...
ik besef me alleen wel wat ik wel nog heb en dat is oa een reden om het contact toch niet te verbreken... ik heb er nog maar eentje... laat ik dan maar de wijze proberen te zijn en toch mijn best ervoor blijven doen..
ofzo
Ik kreeg toch tranen in mijn ogen, mede omdat ik 5 jaar geleden ook mijn vader ben verloren.
Dat was dan niet zo'n lijdensweg zoals bij jouw vader, maar plotseling toen die naar zijn werk ging en in de trein een hartstilstand kreeg.
ik heb iig nog afscheid kunnen nemen...
Heel veel sterkte en een dikke
Eehmzz... hoe ik het lees wist iedereen toch al meer dan anderhalf jaar dat het een aflopende zaak was, dus om nou te zeggen "ineens" vind ik een beetje te ver gaanquote:Op donderdag 23 augustus 2001 21:37 schreef Joene het volgende:
ik zou er niet aan moeten denken dat mijn vader of moeder er plots niet meer zou zijn !.
vosss is de naam, met dubbel s welteverstaan.
Om posts uit 2001 te quoten ook welquote:Op donderdag 16 november 2006 19:18 schreef vosss het volgende:
[..]
Eehmzz... hoe ik het lees wist iedereen toch al meer dan anderhalf jaar dat het een aflopende zaak was, dus om nou te zeggen "ineens" vind ik een beetje te ver gaan
vosss is de naam, met dubbel s welteverstaan.
Nog heel eventjes en ik ken je langer niet dan wel. Vreemde gewaarwording.
Ik heb vanmiddag gewandeld op de heide, mooi fris weer en liep wat te mijmeren en toen bedacht
me dat ik al tijden je eigenlijk alleen nog echt herinner van vroeger, basisschool tijd. Blijkbaar is er ergens
onderweg besloten dat die herinneringen meer waard zijn dan de ziekte en ellende herinneringen..
Vind ik wel goed zo. Tijdenlang heb ik je juist alleen ziek voor de geest kunnen halen, niet
echt iets waar een mens vrolijker van wordt kan ik je vertellen. Ik kon in die tijd me niet eens herinneren
dat het ooit anders geweest is dan ellende, ziekte en alles wat erbij komt kijken. Dat het nu anders is,
en waarschijnlijk al een hele tijd, doet me goed.
Ik bedacht me ook dat ik helemaal geen idee meer heb hoe je stem klonk. Waarschijnlijk weet ik
dat al jaren niet meer maar is dat nooit zo opgevallen. Het vreemde is is dat ik me wel geuren kan herinneren.. Je luchtje, hoe je rook als je uit je werk kwam of hoe je naar rode wijn kon ruiken (wat ik toen vies vond maar vanavond zal ik ermee op je proosten
) als je ons op zaterdagavond nog even weltrusten kwam zeggen. Grappig dus hoe herinneringen kunnen verdwijnen en ook kunnen blijven hangen...Kan me ook goed herinneren hoe ik was.. toen 15 jaar terug. Meisje van 15 die het idee had dat de wereld
ophield maar die wel uit alle macht "er moest zijn" voor anderen... En hoe dat zijn effect gehad heeft op mij.
Niet al te positief helaas maar goed, de dingen lopen zoals ze lopen. Nietwaar?
Gelukkig is het leven steeds leuker geworden naarmate is ouder geworden ben. Heb veel geleerd, veel gezien en ontdekt dat er niet alleen ellende is. Sterker nog juist de goeie en leuke dingen kan ik er erg goed uitpikken tegenwoordig en ik denk wel eens dat dat moeilijker is dan stilstaan bij de negatieve dingen. In ieder geval lijkt dat zo. Het leven is niet alleen rozengeur en maneschijn maar als je goed kijkt zijn er toch wel heel veel lichtpuntjes die het allemaal de moeite waard maken.
En zo wilde ik vandaag, 15 jaar na dato, toch even stilstaan bij jou, bij wat zus en ik missen en bij hoe de dingen zijn.... Vanavond zal ik op je proosten, nog even knipogen naar de sterren en een slotje zetten op dit topic. Tis goed zo.
Raar, hoe sommige herinneringen nu pas terugkomen, en hoe ik andere dingen nu opeens vergeten ben. Elke dag voelt het nog alsof ik mijn vader pas verloren ben, en tegelijk voelt het alsof het al eeuwen terug is, soms weet ik niet eens meer hoe het was toen hij nog leefde.
Ik vind het fijn om je post te lezen, voor het stukje herkenning, een stukje erkenning. Sterkte met alles, en wat Rtificial zegt, mooi beschreven, je gaat er imho inderdaad goed mee om. Respect daarvoor
erg herkenbaar...quote:Op donderdag 15 november 2007 16:20 schreef Strychnine het volgende: . Elke dag voelt het nog alsof ik mijn vader pas verloren ben, en tegelijk voelt het alsof het al eeuwen terug is, soms weet ik niet eens meer hoe het was toen hij nog leefde.
