[@@@] The end.

Het begon allemaal op 16 mei 2004. Tijn wilde weten waarom Inso steeds wegliep als hij tegen haar praatte. Gelukkig bleek dat een groot misverstand te zijn. Nu was de weg vrij voor gezellige slowchat. Naar aanleiding van een incrowdgrapje op MSN werd de titel gekozen en een nieuwe reeks geboren.

[@@@] kende goede tijden en minder goede tijden. We deelden lief en leed.

Vaak ging het erg snel, wat ongenodigde gasten helaas niet tegen hield. Elke keer wisten ze ons te vinden. Na vriendelijke verzoeken begrepen ze het echter nog niet en werd het tijd voor harde maatregelen.

Soms werden er hele enge dingen gezegd.

Het ultieme dieptepunt was wel het Plaatje die op een gegeven moment in de openingspost verscheen

Ook was er ruimte voor creativiteit in [@@@]. Geinspireerd door Hans Teeuwen, bedachten de stamgasten de mooiste rijmpjes.

Zoals het keurige jongeren betaamt, waren we vaak geil. En was met niet geil, dan was men wel ergens confuus over. De vrouwen in [@@@] deden geenzins moeite om stereotypen te ontkrachten.

De topictitels waren soms onbegrijpelijk, gelukkig volgde dan in de oppo enige uitleg. Al was een uitleg bij een dronken Pierre soms overbodig

De posters van [@@@] hielden er soms wat vreemde gewoontes op na. Gelukkig waren de goede adviezen niet van de lucht.


Ook erotische momenten vielen ons ten deel, alsmede de nodige Seth-ogenblikken.

Enge smilies passeerden de revue. Velen werden ernstig verward. Kledingtips waren ook niet van de lucht. Het was de ultieme gelegenheid om eenieder beter te leren kennen: [@@@] Kwakkie van vannacht druipt nog na. .

Kortom, een waardig afscheid lijkt op haar plaats. [@@@], sterf! .

Teksten door: PrivateRyan, Insomaniac en een regeltje door jogy

[ Bericht 0% gewijzigd door jogy op 15-06-2004 11:27:06 ]

Mwoa, toch wel aardig op schema, toch .