Minder banen meer werken?

quote:

Op dinsdag 20 april 2004 20:53 schreef Sater het volgende:
Minder banen meer werken?

Ontslag, na ontslag, na ontslag en opnieuw ontslag, na ontslag, na ontslag. Aantal ontslagen schijnt inmiddels recordhoogte te hebben bereikt. Desondanks blijft Balkenende II het pad bewandelen van: de schouders eronder en aan het werk. Sollicitatieplicht voor mensen met een uitkering. (iets minder streng voor 60+ers) De Geus ziet het helemaal zitten. Hoe? Dat mogen de gemeenten zélf uitzoeken. Vanaf 01 - 01 - '04 is de uitvoering van de Rijkswet Bijstand en Werk in handen van de gemeenten. Amsterdam is voornemens in één werkverband samen te voegen:
Sociale Dienst - N.V. Werk - Maatwerk. Te noemen Dienst Werk en Inkomen. Geheel in de lijn van deze Regering. Het aloude wie niet werkt zal niet eten, (b)lijkt in ere hersteld.

Minder banen meer werken. Haagse bluf of?

Jah volg het ook niet helemaal

quote:

Op dinsdag 20 april 2004 21:05 schreef Sater het volgende:

[..]

Helemaal onnavolgbaar zijn de riante wachtgeldregelingen voor teruggetreden politici!

Daar kan ik wel mee leven, maar dat je moet soliciteren terwijl er 700.000 mensen werkloos zijn schiet niet echt op.

Ik vind het echt belachelijk dat er zo krampachtig over de bijstand wordt gedaan. Waarom al die moeite om de bijstanders het zo moeilijk te maken? Wat geeft het nu, dat er een paar mensen geld van de staat ontvangen. Moeten ze daarvoor op de hielen gezeten worden?

CAO's, bijstanden, WW's en dergelijke zijn de enige veroorzakers van structurele werkeloosheid.

quote:

Op dinsdag 20 april 2004 22:28 schreef FuifDuif het volgende:
Ik vind het echt belachelijk dat er zo krampachtig over de bijstand wordt gedaan. Waarom al die moeite om de bijstanders het zo moeilijk te maken? Wat geeft het nu, dat er een paar mensen geld van de staat ontvangen. Moeten ze daarvoor op de hielen gezeten worden?

Een paar?

quote:

Op dinsdag 20 april 2004 22:28 schreef FuifDuif het volgende:
Ik vind het echt belachelijk dat er zo krampachtig over de bijstand wordt gedaan. Waarom al die moeite om de bijstanders het zo moeilijk te maken? Wat geeft het nu, dat er een paar mensen geld van de staat ontvangen. Moeten ze daarvoor op de hielen gezeten worden?

Je woont zeker in een vinexwijk?

Dat iedereen moet doorwerken is nodig om ons sociale stelsel betaalbaar te houden. Dat er op het moment geen arbeidsplekken zijn komt door de conjunctuur. Als over een aantal jaar de economie weer aantrekt kunnen al die mensen makkelijk aan de slag.

quote:

Op woensdag 21 april 2004 20:33 schreef Sater het volgende:

[..]

Je hebt gelijk met je opmerking m.b.t. doorwerken en behoud sociale stelsel. Dat is n.l. de reden waarom minder mensen, dan tot nu toe gebruikelijk, daadwerkelijk van hun bijstandsrecht gebruik kunnen maken. Vandaar eerst drie maanden aantoonbaar solliciteren, voordat het Centrum voor Werk en Inkomen een uitkering verstrekt. Waar baseer je overigens je slotopmerking op?

Er zijn verschillende rapporten uitgebracht waarin is aangetoond dat de sociale stelsels in west-europa onhoudbaar zijn. Noodzakelijk is het om ze sterk te hervormen (in te korten), maar ook mensen meer te laten werken zodat er langer premies worden betaald. Dat klopt.

Mijn laatst opmerking baseer ik op gezonde redenering. Als je naar de geschiedenis kijkt dan zie je dat banen (met enige delay) meegaan met de conjunctuur. Daarnaast zag ik de Geus gisteren nog bij Knevel die dezelfde uitspraak deed (dat er weer genoeg werkgelegenheid zal zijn als de economie weer aantrekt in een paar jaar).

Hou vooral de lange termijn in de gaten als het gaat om maatregelen die de overheid neemt, dat is erg belangrijk

quote:

Op woensdag 21 april 2004 20:36 schreef Sater het volgende:

[..]

Bedoel je dat dit notoire werkweigeraars zijn? Hoe beoordeel je hen ontslagen vanwege: fuseren, verplaatsen van fabrieken naar lage - lonen - landen?

Nee, het werpt barrieres op waardoor bedrijven geen gebruik kunnen maken van de volledige capaciteit van de arbeidsmarkt. Zonder de maatregelen is er een werkeloosheid van 0.1-0.5%, de frictionele werkeloosheid: mensen die tussen twee banen inzitten.

quote:

Op woensdag 21 april 2004 20:36 schreef Sater het volgende:

[..]

Bedoel je dat dit notoire werkweigeraars zijn? Hoe beoordeel je hen ontslagen vanwege: fuseren, verplaatsen van fabrieken naar lage - lonen - landen?

Nee, hij bedoelt dat een deel van deze mensen misschien wel had gewerkt als er geen uitkering zou zijn geweest (dan is de noodzaak voor werken hoger). Maar aan de andere kant kan je natuurlijk moeilijk mensen zonder inkomsten laten leven (moreel niet verantwoord).

Wat wel mogelijk is, is om deze regelingen te hervormen (vaak zijn het ruime regelingen). Door de regelingen te hervormen spoor je meer mensen meer aan tot werken en beperk je de kosten van de sociale zekerheid.

quote:

Op woensdag 21 april 2004 20:45 schreef Kaalhei het volgende:

[..]
Zonder de maatregelen is er een werkeloosheid van 0.1-0.5%

Wat een onzin. De Verenigde Staten kent veel minder sociale zekerheid (alleen privaat) en daar komt het werkloosheidscijfer ook niet dicht bij de 0.1-0.5 %.

quote:

Op woensdag 21 april 2004 20:52 schreef UnderWorld_ het volgende:

[..]

Wat een onzin. De Verenigde Staten kent veel minder sociale zekerheid (alleen privaat) en daar komt het werkloosheidscijfer ook niet dicht bij de 0.1-0.5 %.

minimumloon, does that ring bell?
Alle personen in de maatschappij die een productiviteit hebben die lager is dan het minimumloon zijn sowieso werkeloos. Ik zoek wel weer even een bron voor je.

quote:

Op woensdag 21 april 2004 21:25 schreef Kaalhei het volgende:

[..]

minimumloon, does that ring bell?
Alle personen in de maatschappij die een productiviteit hebben die lager is dan het minimumloon zijn sowieso werkeloos. Ik zoek wel weer even een bron voor je.

Dit is onzin. Het miniumloon en de private sociale zekerheid hebben in Amerika geen effect van meerdere procenten op de werkloosheid. Dat de werkloosheid altijd tussen de .1 en .5% zal liggen bij een afschaffing van het miniumloon is natuurlijk onzin.

quote:

Op woensdag 21 april 2004 21:30 schreef UnderWorld_ het volgende:

[..]

Dit is onzin. Het miniumloon en de private sociale zekerheid hebben in Amerika geen effect van meerdere procenten op de werkloosheid. Dat de werkloosheid altijd tussen de .1 en .5% zal liggen bij een afschaffing van het miniumloon is natuurlijk onzin.

Ik kan zo snel geen empirisch bewijs vinden van mijn stelling. Wel weet ik dat in een land in ZO-Azie, in meen Singapore, Taiwan of Hong Kong, nauwelijks beperkende regulering was en bijna alleen maar een frictionele werkeloosheid had, die rond het betreffende percentage lag. Wel een paar van de kwalitatieve analyses die ik gevonden heb:
http://www.meervrijheid.nl/index.html?werkwerkloosheid.htm
http://www.ncpa.org/oped/bartlett/aug2100.html
http://www.arts.uwaterloo.ca/~minsley/ec202_winter04/chapter6.pdf
http://www.meervrijheid.nl/index.html?wb-kapitalistischzwijn.htm

Er zijn zelfs mensen die zeggen dat elke ingreep door de overheid op de economie zorgt voor een verhoging van de werkeloosheid en een verslechtering van de economie. Of dat werkelijk zo is zou ik niet kunnen beoordelen.
Wat wel vast staat is dat er in principe altijd werk te doen is.

quote:

In Sept 1996, the minimum wage was raised from $4.25 to $4.75. Here’s what happened:

Unemployment rates, before & after
3rd Q 1996 1st Q 1997
Teenagers 16.6% 17.0%
Single mothers 8.5% 9.1%
All workers 5.3% 5.3%

Other studies: A 10% increase in the minimum wage increases teenage unemployment by 1-3%.

www.buec.udel.edu/butkiewj/Intermediate%20Macroeconomics/ Unemployment%20Chapter%206.ppt

quote:

Op woensdag 21 april 2004 21:44 schreef ExtraWaskracht het volgende:
Er zijn zelfs mensen die zeggen dat elke ingreep door de overheid op de economie zorgt voor een verhoging van de werkeloosheid en een verslechtering van de economie. Of dat werkelijk zo is zou ik niet kunnen beoordelen.
Wat wel vast staat is dat er in principe altijd werk te doen is.

Correct, het werk kan niet op zijn.

quote:

Op woensdag 21 april 2004 22:07 schreef Sater het volgende:
Indien zo dan leve de vrije markteconomie zónder overheidsisteun en -ingrijpen. Sociaal - maatschappelijke aspecten louter en alleen als burgerlijke verantwoordelijkheden. Gewenst?

Tsjah, over de gewenstheid kan je een aardig boompje opzetten. Wanneer is het sociaal en wanneer is het asociaal als je de vruchten van iemands arbeid, verleden en talent afpakt voor de onkosten van weer een ander of jezelf zonder dat de persoon van wie dat geld (of andere vruchten van arbeid) afgepakt wordt daar aantoonbaar schuldig aan is? En is er uberhaupt dwang voor nodig of is de mens van nature goed genoeg om uit eigen beweging mensen te helpen? En wanneer is iemand afdoende geholpen?
De antwoorden op die vragen verschilt van persoon tot persoon denk ik.

quote:

Op woensdag 21 april 2004 22:07 schreef Sater het volgende:
M.b.t. vaststaand feit: hiertoe behoort ook vrijwilligerswerk. De wet Werk en Inkomen stelt:
In bepaalde gevallen zullen mensen met een uitkering verplicht vrijwilligerswerk moeten doen.
Men zou dit een vorm van sociale dienstplicht kunnen noemen.

Kunnen mensen er ook voor kiezen geen uitkering te ontvangen als ze geen vrijwilligerswerk willen doen?

quote:

Op woensdag 21 april 2004 21:44 schreef Kaalhei het volgende:

[..]

Ik kan zo snel geen empirisch bewijs vinden van mijn stelling. Wel weet ik dat in een land in ZO-Azie, in meen Singapore, Taiwan of Hong Kong, nauwelijks beperkende regulering was en bijna alleen maar een frictionele werkeloosheid had, die rond het betreffende percentage lag. Wel een paar van de kwalitatieve analyses die ik gevonden heb:
http://www.meervrijheid.nl/index.html?werkwerkloosheid.htm
http://www.ncpa.org/oped/bartlett/aug2100.html
http://www.arts.uwaterloo.ca/~minsley/ec202_winter04/chapter6.pdf
http://www.meervrijheid.n(...)m

quote:

Singapore

Unemployment rate:

4.6% (2002 est.)

-

Taiwan

Unemployment rate:

5.2% (2002 est.)

-

Hong Kong:

Unemployment rate:

7.5% (2002 est.)

De theorie die hier geschetst wordt komt duidelijk niet overeen met de cijfers uit de praktijk. Het lijkt me dan ook zinvol dat je een praktijk onderbouwing aandraagt voor je deze nonsense gaat verkondingen.

quote:

Op woensdag 21 april 2004 22:30 schreef UnderWorld_ het volgende:

[..]


[..]

De theorie die hier geschetst wordt komt duidelijk niet overeen met de cijfers uit de praktijk. Het lijkt me dan ook zinvol dat je een praktijk onderbouwing aandraagt voor je deze nonsense gaat verkondingen.

Je hebt het woordje 'was' gezien?
Nonsens is het overigens allerminst, bijna alle economen zijn het erover eens dat een aantaloverheids interventies ervoor zorgt dat er substantiele structurele werkloosheid is die samen met de frictionele werkloosheid de totale werkloosheid vormt. Ik zal morgen eens naar wat meer empirisch bewijs zoeken, dan hebben ik wat meer bronnen tot mijn beschikking. Bovendien zal je zelf ook wel moeten bevestigen dat structurele werkloosheid eigenlijk een gecreeerd probleem is.

quote:

Op woensdag 21 april 2004 22:07 schreef Sater het volgende:
Indien zo dan leve de vrije markteconomie zónder overheidsisteun en -ingrijpen. Sociaal - maatschappelijke aspecten louter en alleen als burgerlijke verantwoordelijkheden. Gewenst?

De libertarische stroming heeft er in ieder geval een uitgesproken mening over:
http://www.jonathangullib(...)ty-english_music.swf

Ik ben er niet over uit in hoeverre ik dat kan onderschrijven.

quote:

Op woensdag 21 april 2004 22:22 schreef ExtraWaskracht het volgende:

Kunnen mensen er ook voor kiezen geen uitkering te ontvangen als ze geen vrijwilligerswerk willen doen?

Als ze niet gehuisvest willen zijn en zonder ziektekostenverzekering door het leven willen hebben ze die keuze.

quote:

Op donderdag 22 april 2004 07:54 schreef Bela het volgende:

[..]

Als ze niet gehuisvest willen zijn en zonder ziektekostenverzekering door het leven willen hebben ze die keuze.

quote:

Op woensdag 21 april 2004 21:44 schreef ExtraWaskracht het volgende:
Er zijn zelfs mensen die zeggen dat elke ingreep door de overheid op de economie zorgt voor een verhoging van de werkeloosheid en een verslechtering van de economie. Of dat werkelijk zo is zou ik niet kunnen beoordelen.
Wat wel vast staat is dat er in principe altijd werk te doen is.

Er zijn ook mensen die beweren dat ze met bomen kunnen praten. Er zijn ook mensen die beweren dat er roze olifantjes wonen op de maan.....

quote:

Op woensdag 21 april 2004 22:36 schreef Kaalhei het volgende:

[..]

Je hebt het woordje 'was' gezien?
Nonsens is het overigens allerminst, bijna alle economen zijn het erover eens dat een aantaloverheids interventies ervoor zorgt dat er substantiele structurele werkloosheid is die samen met de frictionele werkloosheid de totale werkloosheid vormt. Ik zal morgen eens naar wat meer empirisch bewijs zoeken, dan hebben ik wat meer bronnen tot mijn beschikking. Bovendien zal je zelf ook wel moeten bevestigen dat structurele werkloosheid eigenlijk een gecreeerd probleem is.

Structurele werkloosheid bestaat niet. Laten we het zo zeggen op de lange termijn niet. Structurele werkloosheid wordt veroorzaakt doordat de productiecapaciteit sneller groeit dan dat de bezettingsgraad. De vraag kan niet snel genoeg groeien om de toegenomen productiecapaciteit te compenseren.

Dat lukt, je kan met de bomen praten...

quote:

Op woensdag 21 april 2004 22:30 schreef UnderWorld_ het volgende:

[..]


[..]

De theorie die hier geschetst wordt komt duidelijk niet overeen met de cijfers uit de praktijk. Het lijkt me dan ook zinvol dat je een praktijk onderbouwing aandraagt voor je deze nonsense gaat verkondingen.

Die werkloosheidscijfers zijn niet echt indrukwekkend. Er zijn europese landen die het aanzienlijk beter doen.

Kewl, en daar kunnen we gewoon flink critiek op hebben?

quote:

Op donderdag 22 april 2004 21:56 schreef dazzle123 het volgende:

[..]

Structurele werkloosheid bestaat niet. Laten we het zo zeggen op de lange termijn niet. Structurele werkloosheid wordt veroorzaakt doordat de productiecapaciteit sneller groeit dan dat de bezettingsgraad. De vraag kan niet snel genoeg groeien om de toegenomen productiecapaciteit te compenseren.

Neuh, stel je hebt een groep mensen die een productiviteit hebben van minder dan e5 per uur. Stel ook dat er een minimumloon bestaat van e5 per uur. Alle mensen die meer dan e5 per uur 'waard zijn' voor een werknemer hebben allemaal werk (of zitten misschien een weekje tussen een baantje in). Alle mensen die minder dan e5 per uur 'waard zijn' zijn werkeloos.

Stel je voor dat er uit een oliebron verschillende soorten olie komen. Alle bedrijven die olie verwerken nemen de olie af van de eigenaar van de bron. Er komt hele goede olie uit waar de bedrijven e100 per liter voor betalen. Maar er komt ook olie uit die onzettend stroperig is en maar e1 per liter waard is. De bedrijven die de stroperige olie verwerken, voor asfalt bv., betalen er e1 voor en maken hun product. Maar nu komt de overheid de eigenaar van de bron vertellen dat hij de olie minimaal van e5 per liter moet verkopen. Wat denk je nu dat er met de olie van inferieure kwaliteit gebeurt?

En nu?

quote:

Op donderdag 22 april 2004 22:02 schreef Kaalhei het volgende:

[..]

Neuh, stel je hebt een groep mensen die een productiviteit hebben van minder dan e5 per uur. Stel ook dat er een minimumloon bestaat van e5 per uur. Alle mensen die meer dan e5 per uur 'waard zijn' voor een werknemer hebben allemaal werk (of zitten misschien een weekje tussen een baantje in). Alle mensen die minder dan e5 per uur 'waard zijn' zijn werkeloos.

Luister het is vrij simpel. Nederlandse werknemers zijn duur omdat ons welvaartsniveau hier enorm hoog is. Dus zijn de arbeidskosten enorm hoog. In Polen nemen mensen genoegen met minder. Dus zijn de arbeidskosten lager. Natuurlijk is dat een serieus probleem voor nederlandse (laaggeschoolde arbeiders, alhoewel ook hooggeschoolde arbeider hier last van beginnen te krijgen)

Het probleem is alleen dat de doelstelling van een overheid is om te streven naar een zo hoog mogelijke welvaart. Jouw oplossing zou zijn om mensen minder te betalen. Dat leidt echter tot een lagere welvaart. Dus dat is direct in strijd met de overheidsdoelstelling. Mensen zullen meer werk hebben maar ook geen zak verdienen. De vraag is dus of het leidt tot vooruitgang. Het lijkt me duidelij k dat dat niet zo is

quote:

Op donderdag 22 april 2004 22:18 schreef dazzle123 het volgende:
Luister het is vrij simpel. Nederlandse werknemers zijn duur omdat ons welvaartsniveau hier enorm hoog is. Dus zijn de arbeidskosten enorm hoog. In Polen nemen mensen genoegen met minder. Dus zijn de arbeidskosten lager. Natuurlijk is dat een serieus probleem voor nederlandse (laaggeschoolde arbeiders, alhoewel ook hooggeschoolde arbeider hier last van beginnen te krijgen)

Nee, Nederlandse werknemers krijgen een hoog salaris omdat we zeer producitief zijn. Deze productiviteit leidt tot een hoge welvaart. De oorzaken van de hoge productiviteit zijn o.a. het kennisniveau van de werknemer, de beschikbaarheid van kapitaalintensieve goederen en structurele investeringen in innovatieve processen. De grootste problemen zullen echter zijn voor de laaggeschoolde arbeiders die gemakkelijk te vervangen zijn door de door jouw genoemde Polen , die hun werk net zo goed kunnen. Er zijn echter weinig Polen die Philips kunnen leiden, dat kunnen we beter zelf doen.

quote:

Het probleem is alleen dat de doelstelling van een overheid is om te streven naar een zo hoog mogelijke welvaart. Jouw oplossing zou zijn om mensen minder te betalen. Dat leidt echter tot een lagere welvaart. Dus dat is direct in strijd met de overheidsdoelstelling. Mensen zullen meer werk hebben maar ook geen zak verdienen. De vraag is dus of het leidt tot vooruitgang. Het lijkt me duidelij k dat dat niet zo is

Het afschaffen van het minimumloon zal ertoe leiden dat er nauwelijks meer werkeloosheid is en de productiviteit sterk toeneemt, dat is logisch. Aangezien welvaart een optelsom is van de productiviteit van de individuen in de samenleving zal de welvaart ook stijgen. Of de welzijn ook zal stijgen is echter de vraag. Maar misschien is het een optie om mensen die onder een bepaald minimum zitten te compenseren met betalingen in natura, bijvoorbeeld huisvestiging, ziektekosten en voedsel.

quote:

Op donderdag 22 april 2004 22:18 schreef dazzle123 het volgende:

[..]

Luister het is vrij simpel. Nederlandse werknemers zijn duur omdat ons welvaartsniveau hier enorm hoog is. Dus zijn de arbeidskosten enorm hoog. In Polen nemen mensen genoegen met minder. Dus zijn de arbeidskosten lager. Natuurlijk is dat een serieus probleem voor nederlandse (laaggeschoolde arbeiders, alhoewel ook hooggeschoolde arbeider hier last van beginnen te krijgen)

De arbeidskosten zijn weer vrij hoog vanwege de hoeveelheid premies die moeten worden betaald. Onze overheid heeft teveel geld nodig en een deel daarvan wordt omgeslagen over arbeid. Verder gaan de kosten van arbeid omhoog vanwege speciale regelgeving. Denk bijvoorbeeld aan het verhaal dat over twee jaar het werken op ladders verboden gaat worden en een glazenwasser een steiger of hoogwerker nodig heeft om de ramen te lappen. Dergelijke maatregelen zijn van invloed op de kostprijs van die arbeid. Niet te vergeten is er dan de regelgeving rondom ziektekosten. Gezien niet ieder een even hoge arbeidsmoraal heeft wordt er nog wel eens misbruik gemaakt van die regelgeving en zo kan het zijn dat er bij een kater als gevolg van onverantwoordelijk gedrag van de werknemer de avond ervoor al een ziekmelding volgt ten koste van de productie van de baas en een doorbetaling waarvan de kosten weer door iedereen moeten worden opgebracht.

Tel hierbij op de ontslagbescherming van medewerkers. Het is natuurlijk een goede zaak dat mensen niet zomaar op straat kunnen worden gezet. Het wordt echter minder als mensen die slechts presteren en zich regelmatig drukken door een ziekmelding met zeer veel moeite en tegen hoge kosten kunnen worden verwijderd uit een organisatie. Al die bijkomende kosten drukken op de kosten van arbeid. Verder is het zo dat een ondernemer nagenoeg alle risico's krijgt toegeschoven bij ziekte zoals twee jaar lang doorbetalen. Wederom goed dat er regels zijn om de arbeiders te beschermen maar het is minder dat er nogal eens misbruik gemaakt wordt van die regels en dat dit er lagzaam toe leidt dat ondernemers huiverig zijn geworden voor aanname van personeel met een verhoogd risico op ziekte en uitval.

Gezien de hoge kostprijs van de arbeid nog voordat er een slag gewerkt is zal het even duren voordat de baat van de arbeidsinzet gehaald wordt. Dit alles heeft zo haar invloed op het aanbod van betrekkingen. Waar het MKB de banenmotor bij uitstek zou kunnen zijn hebben ze vele vormen van werknemersbescherming die moet worden opgebracht en dus verdiend zich langzamerhand gekeerd tegen een succesvolle aanstelling van werknemers. Gevolg hiervan is dat diverse mensen niet meer aan het werk komen. In plaats van nu te komen met de oplossing van prijzige tewerkstellingsprojecten op kosten van de amenleving zou de overheid eens kunnen gaan nadenken over premieverlaging in bepaalde omstandigheden, risicospreiding bij eventuele ziekte en vermindering van ontslagbescherming opdat het voor werkgevers eerder lonend wordt om arbeid te vergeven.

quote:

Het probleem is alleen dat de doelstelling van een overheid is om te streven naar een zo hoog mogelijke welvaart. Jouw oplossing zou zijn om mensen minder te betalen. Dat leidt echter tot een lagere welvaart. Dus dat is direct in strijd met de overheidsdoelstelling. Mensen zullen meer werk hebben maar ook geen zak verdienen. De vraag is dus of het leidt tot vooruitgang. Het lijkt me duidelij k dat dat niet zo is

De kosten van arbeid zitten hem niet alleen in te betalen uurlonen. De premies op arbeid en de risico's die voor een groot deel komen te liggen bij werkgevers dragen er aan bij dat we in een situatie verkeren waarin er wel werk ligt maar dat vervulling van dat werk niet langer lonend is. Als gevolg hiervan groeit de werkloosheid en groeien wederom de overheidsuitgaven omdat ook werkloze monden gevoed moeten worden. Om dit tij te keren kan er worden nagedacht over een verlaging van de kostenfactor van arbeid om tegemoet te komen aan een aangenamer evenwicht tussen kosten en baten van aanstelling van werknemers. Wellicht kan dan het MKB de banenmotor bij uitstek worden zoals vroeger via de gilden mensen konden worden klaargestoomd voor en groeien in functies. Een rol de JWG en WIW als kunstmatige en kostspelige constructies nooit konden vervullen.

quote:

Op donderdag 22 april 2004 22:31 schreef Kaalhei het volgende:

[..]

Nee, Nederlandse werknemers krijgen een hoog salaris omdat we zeer producitief zijn. Deze productiviteit leidt tot een hoge welvaart. De oorzaken van de hoge productiviteit zijn o.a. het kennisniveau van de werknemer, de beschikbaarheid van kapitaalintensieve goederen en structurele investeringen in innovatieve processen. De grootste problemen zullen echter zijn voor de laaggeschoolde arbeiders die gemakkelijk te vervangen zijn door de door jouw genoemde Polen , die hun werk net zo goed kunnen. Er zijn echter weinig Polen die Philips kunnen leiden, dat kunnen we beter zelf doen.

Het probleem is dat in China heel veel ,mensen rond lopen die Philips kunnen leiden. Het verhaal dat alleen laaggeschoolde arbeid zich verplaatst is allang voorbij. Ook in lage lonen landen hebben ze het belang van scholing ontdekt. En westerse arbeidskrachten zijn gewoon relatief duur. Het verlagen van de lonen zal niks oplossen want dan zullen we ook onze levensstandaard moeten verlagen aangezien Chinezen met veel minder genoegen nemen.

quote:

Op vrijdag 23 april 2004 19:40 schreef Sater het volgende:

[..]

De Wet Werk en Inkomen spreekt niet meer van passende, maar van aanvaardbare arbeid. Kort door de bocht geformuleerd: al wat je aan arbeid wordt aangeboden ben je verplicht te accepteren. Uiteraard wordt er rekening gehouden met je talenten en opleiding. Rekening houden met religieuze en culturele achtergrond (b)lijkt voorbij.

Het mag hier wel eens uitgemest worden, prima regeling

Ik ben zeer benieuwd wat de de bijdrage van de DWI gaat worden aan de oplossing van de hieronder aangestipte problematiek. Misschien biedt DWI een opvulling van de ledigheid die mede tot het duivelse oorkussen bendevorming en criminaliteit leidde

quote:

Osdorp telt 9 bendes

AMSTERDAM - In Osdorp maken negen criminele bendes, bestaande uit 145 jonge jongens, op straat de dienst uit. Veertien andere groepen veroorzaken overlast of houden zich 'hinderlijk' op. Dit blijkt uit gecombineerde onderzoeken van politie en VU-onderzoeker Jaap Noorda.

Noorda concludeerde dat de 23 jeugdbendes - met in totaal ruim vijfhonderd leden, voornamelijk bestaande uit Marokkaanse jongens - voor lichte tot zware overlast zorgen in het stadsdeel. Deze groepen bestaan volgen hem uit verschillende categorieën jongeren. De harde kern die veelvuldig met politie in aanraking is geweest, lichte criminelen en risicojongeren die dreigen het slechte voorbeeld te gaan volgen.

Dat er veel Marokkaanse jongens bij betrokken zijn is niet opmerkelijk. Zij maken vijftig procent uit van de jeugdpopulatie en vormen een groep 'die in zijn geheel kampt met werkloosheid en een beperkt toekomstperspectief'.

De grootte van de criminele groepen loopt uiteen van 25 tot vijftig man, van wie vaak ongeveer vijf tot de harde kern behoren en vijftien licht crimineel zijn. De groepen houden zich met name op in de omgeving van Dijkgraafplein, maar ook in de buurt van de Don Boscostraat en de Domela Nieuwenhuisstraat.

Het stadsdeel kent verder de meeste straatgroepen van Amsterdam die overlast verzoorzaken of hinderlijk zijn. In totaal zijn 521 jongeren in Osdorp lid van een straatgroep. Het overgrote deel van hen (334) behoort tot de zogenoemde risicogroep.

Het stadsdeel bevordert sinds begin dit jaar de samenwerking tussen politie, justitie, jeugdzorg en de ouders van de hardekernjongeren. May-Britt Jansen, jeugdbeleidsmedewerker van het stadsdeel: ''Over enkele jaren willen wij grip hebben op de straatgroepen en de straten leefbaarder hebben gemaakt.''

Jansen zegt dat de aanpak - waarmee overigens ook elders begonnen wordt - in principe simpel is. ''De verschillende gemeentelijke instanties werken nauw samen om per groep alle jongeren naar het gewenste 'loket' te krijgen. Bij de meeste gevallen moeten zij door jeugdzorg of andere 'softe' instanties geholpen kunnen worden met vrijetijdsbesteding, opleidingen of werk.''

De harde kern is echter een groter probleem. ''Politie en justitie zijn gebonden aan andere regels. Jeugdzorg kan op iemand afstappen en hulp aanbieden. De politie kan niet zonder nieuwe aanleiding een aantal jongens oppakken.'' Toch is volgens Jansen het overgrote deel van de harde kern sinds het project weer door de politie aangepakt.

Er zijn echter nog twee struikelblokken, zegt Jansen: werk is de beste manier om deze jongens een toekomst te bieden, maar er zijn op dat punt nog geen passende projecten, en de financiering is onzeker.

Op dit moment bestaat de aanpak grotendeels nog op papier, al is voor verschillende functies nieuw personeel aangenomen.

Bron: Het Parool, 24-4-2004

quote:

Op vrijdag 23 april 2004 08:04 schreef sjun het volgende:

[..]

De arbeidskosten zijn weer vrij hoog vanwege de hoeveelheid premies die moeten worden betaald. Onze overheid heeft teveel geld nodig en een deel daarvan wordt omgeslagen over arbeid. Verder gaan de kosten van arbeid omhoog vanwege speciale regelgeving. Denk bijvoorbeeld aan het verhaal dat over twee jaar het werken op ladders verboden gaat worden en een glazenwasser een steiger of hoogwerker nodig heeft om de ramen te lappen. Dergelijke maatregelen zijn van invloed op de kostprijs van die arbeid. Niet te vergeten is er dan de regelgeving rondom ziektekosten. Gezien niet ieder een even hoge arbeidsmoraal heeft wordt er nog wel eens misbruik gemaakt van die regelgeving en zo kan het zijn dat er bij een kater als gevolg van onverantwoordelijk gedrag van de werknemer de avond ervoor al een ziekmelding volgt ten koste van de productie van de baas en een doorbetaling waarvan de kosten weer door iedereen moeten worden opgebracht.

Tel hierbij op de ontslagbescherming van medewerkers. Het is natuurlijk een goede zaak dat mensen niet zomaar op straat kunnen worden gezet. Het wordt echter minder als mensen die slechts presteren en zich regelmatig drukken door een ziekmelding met zeer veel moeite en tegen hoge kosten kunnen worden verwijderd uit een organisatie. Al die bijkomende kosten drukken op de kosten van arbeid. Verder is het zo dat een ondernemer nagenoeg alle risico's krijgt toegeschoven bij ziekte zoals twee jaar lang doorbetalen. Wederom goed dat er regels zijn om de arbeiders te beschermen maar het is minder dat er nogal eens misbruik gemaakt wordt van die regels en dat dit er lagzaam toe leidt dat ondernemers huiverig zijn geworden voor aanname van personeel met een verhoogd risico op ziekte en uitval.

Gezien de hoge kostprijs van de arbeid nog voordat er een slag gewerkt is zal het even duren voordat de baat van de arbeidsinzet gehaald wordt. Dit alles heeft zo haar invloed op het aanbod van betrekkingen. Waar het MKB de banenmotor bij uitstek zou kunnen zijn hebben ze vele vormen van werknemersbescherming die moet worden opgebracht en dus verdiend zich langzamerhand gekeerd tegen een succesvolle aanstelling van werknemers. Gevolg hiervan is dat diverse mensen niet meer aan het werk komen. In plaats van nu te komen met de oplossing van prijzige tewerkstellingsprojecten op kosten van de amenleving zou de overheid eens kunnen gaan nadenken over premieverlaging in bepaalde omstandigheden, risicospreiding bij eventuele ziekte en vermindering van ontslagbescherming opdat het voor werkgevers eerder lonend wordt om arbeid te vergeven.
[..]

De kosten van arbeid zitten hem niet alleen in te betalen uurlonen. De premies op arbeid en de risico's die voor een groot deel komen te liggen bij werkgevers dragen er aan bij dat we in een situatie verkeren waarin er wel werk ligt maar dat vervulling van dat werk niet langer lonend is. Als gevolg hiervan groeit de werkloosheid en groeien wederom de overheidsuitgaven omdat ook werkloze monden gevoed moeten worden. Om dit tij te keren kan er worden nagedacht over een verlaging van de kostenfactor van arbeid om tegemoet te komen aan een aangenamer evenwicht tussen kosten en baten van aanstelling van werknemers. Wellicht kan dan het MKB de banenmotor bij uitstek worden zoals vroeger via de gilden mensen konden worden klaargestoomd voor en groeien in functies. Een rol de JWG en WIW als kunstmatige en kostspelige constructies nooit konden vervullen.

Ik ga helemaal met je mee sjun. Onze overheid heeft natuurlijk nogal wat mensen op de loonlijst staan. WAO-ers, AOW-ers, bijstanders, ambtenaren, wachtgelders en politici. Die moeten allemaal ergens van worden betaald. Tel daarbij op dat het slecht gaat met de economie en dat consumenten aantoonbaar minder besteden en het ligt in de lijn van de verwachtingen dat het aantal mensen op de 'loon'lijst van de overheid stijgt terwijl de besteedbare gelden afnemen. dat betekent dat er alles aan gedaan zal worden om zo min mogelijk mensen zo min mogelijk toe te gaan kennen tenzij er sturende maatregelen worden voorgesteld aan de andere kant van de arbeidsmarkt.

Zolang werkgevers nog nauwelijks afkunnen van mensen die de kantjes eraf lopen of anderszins weigerachtig tot vervulling van hun functie zijn verandert dit niet. We kunnen een voorspelling doen dat er binnen nu en anderhalf jaar gemorreld gaat worden aan de ontslagbescherming zodat het voor werkgevers weer interessant wordt om werk te vergeven zonder dat dit voor hen tot al te grote risico's leidt. Een blijvende te grote nadruk op de werknemersbelangen zal de economische malaise alleen nog maar versterken. Er moet iets gebeuren en doorgaans worden maatschappelijke oplossingen voor dergelijke problematiek niet vanaf de zeepkist aangedragen.

quote:

Op zondag 25 april 2004 14:50 schreef Sater het volgende:

[..]

Kostenfactor arbeid verlagen: hoe en met welke middelen? Zoiets als in de lage - lonen - landen?
M.b.t. het Midden en Klein Bedrijf: de ouderwetse ambachtsschool was zo slecht nog niet.

Die ouderwetse school had schoolbaar publiek dat niet met pistolen zwaaide...

AMD opent ontwerp centrum in India.
http://www.eet.com/semi/n(...);?articleID=19200063

Hoogwaardige werkgelegenheid verdwijnt dus ook al naar lage lonen landen.

quote:

Op zondag 25 april 2004 13:47 schreef Bela het volgende:

[..]

Onze overheid heeft natuurlijk nogal wat mensen op de loonlijst staan. WAO-ers, AOW-ers, bijstanders, ambtenaren, wachtgelders en politici. Die moeten allemaal ergens van worden betaald. Tel daarbij op dat het slecht gaat met de economie en dat consumenten aantoonbaar minder besteden en het ligt in de lijn van de verwachtingen dat het aantal mensen op de 'loon'lijst van de overheid stijgt terwijl de besteedbare gelden afnemen. dat betekent dat er alles aan gedaan zal worden om zo min mogelijk mensen zo min mogelijk toe te gaan kennen tenzij er sturende maatregelen worden voorgesteld aan de andere kant van de arbeidsmarkt.

Zolang werkgevers nog nauwelijks afkunnen van mensen die de kantjes eraf lopen of anderszins weigerachtig tot vervulling van hun functie zijn verandert dit niet. We kunnen een voorspelling doen dat er binnen nu en anderhalf jaar gemorreld gaat worden aan de ontslagbescherming zodat het voor werkgevers weer interessant wordt om werk te vergeven zonder dat dit voor hen tot al te grote risico's leidt. Een blijvende te grote nadruk op de werknemersbelangen zal de economische malaise alleen nog maar versterken. Er moet iets gebeuren en doorgaans worden maatschappelijke oplossingen voor dergelijke problematiek niet vanaf de zeepkist aangedragen.

Van Wouter Bos, Jan Marijnissen en Femke Halsema verwacht ik in navolging van je prachtige voorzet inderdaad erg weinig om de werkeloosheidsproblematiek als gevolg van doorgeslagen risico-uitbanning bij werknemers op te lossen. Bijgevolg hebben werkgevers zich jarenlang hiertegen slechts kunnen wapenen door zo weinig mogelijk werknemers op vast contract in dienst te houden. Dit vereist nu eenmaal een langere termjin visie dan vanaf de zeepkist aan een bepaald deel van het electoraat kan worden verhelderd.

Er zal gewoon moeten worden nagedacht aan kortingen op de sociale lasten om zieke werknemers in dienst te kunnen houden in plaats van hen te laten af te keuren en maandelijks aan een formulierenbrigade te onderwerpen. Er zal iets aan moeten gebeuren om het risico bij in dienst neming van mensen met en rimpel of vlek niet nagenoeg volledig bij ondernemers te leggen. Gebeurt dit niet dan zullen deze mensen op de loonlijst van de overheid blijven staan, zal de overheid handenvol geld blijven uitgeven aan de begeleidende formulierenbrigade voor deze mensen en zullen middenstanders en andere ondernemers hun risico beperken door deze mensen domweg geen betrekking aan te bieden. Zij betalen immers al genoeg premie en zullen daarom niet ook nog ens extra risico's aangaan met extra personeel dat een grotere kans loopt om een probleem te kunnen krijgen dat het bedrjif op kosten jaagt.

Gelukkig hebben wij een premier die zich dit soort zaken vast wel kan bedenken. Deze is immers minder afhankelijk van de goodwill van een achterban die vooral de discussie op sentimenten lijkt te voeren.

quote:

Op zondag 25 april 2004 19:00 schreef Sater het volgende:

[..]

De Wet Werk en Inkomen bedient je. Uitkeringen worden alleen verstrekt aan hen, die aantoonbaar, ongeschikt zijn voor betaald [deeltijd] werk. Al dan niet in overheidsdienst.
Verplichting voor vrijwilligerswerk blijft overigens, voor zover mogelijk, staan.

Verplicht vrijwilligerswerk...

quote:

Formulierenbrigades bewijzen nog steeds hun nut. Advies Inloop Cliënten verwijst graag door.

Zij genereren helaas ook nog steeds en enorme maatschappelijke kostenpost aan registratie en begeleiding. Tevens houden zij mensen afhankelijkvan het systeem als deze er eenmaal in verzeild geraakt zijn.

quote:

Werkgevers zijn niet verplicht om sollicitanten aan te nemen. Vandaar lekkermakende subsidie om mensen met een vlekje aan te nemen.

Daar begint onze overheid dus verkeerd. Laat de overheid liever beginnen met een korting op de premie voor sociale lasten. Laat de overheid het eenvoudiger maken mensen die niet functioneren te ontslaan. L:aat de overheid eens haar best doen om bedrijven tegemoet te komen als zij gedeeltelijk afgekeurde mensen werk blijven bieden.

quote:

Aangaande je laatste opmerking. Reeds onder de Kabinetten Kok werd nagedacht over: betere plannen m.b.t. sociale wetgeving en arbeidstoeleiding: Van Amsterdamse zijde werd hierop ingesprongen met acties als: Schoon Schip, gestrand op onwerkbare bedoelingen.
De Megabanenmarkt, liet de arbeidsmarkt niet volstromen.
E.e.a. resulteerde uiteindelijk in de huidige wet Werk en Inkomen.

Dat bedoel ik dus. Men dacht helemaal niet met ondernemers van het MKB mee. Men ging zelf weer kostspelig aan het regelen, registreren en het gekmaken van werklozen.

Men denkt nog steeds onvoldoende mee. De overheid leeft zich onvoldoende in in het situationele plaatje van werk verrichten en werk vergeven en de risico's die daarbij voor diverse partijen komen kijken. Waarom wordt er bijvoorbeeld niet of nauwelijks gepraat over mogelijkheden tot afwenteling van risico's bij mensen met smet of vlek? Waarom richt de overheid niet een soort van garantiefonds in zodat het risico op mislopen van aanbieden van een betrekking niet voor het grootste deel neerkomt op de werkgever? Ik denk dat we daarmee zo'n 10% van de bestaande werkloosheid zeker zullen kwijtraken. Wat mij betreft begint onze overheid morgen nog met het onderzoeken van het betrouwbaarheidsgehalte van deze stelling.

Decentralisering zal uiteraard vanzelf bekend worden als een korting op het budget.

In managementjargon: Bevordering van zelfredzaamheid van lagere diensten zonder daartoe voldoende randvoorwaarden toe te kennen terwijl de verantwoordelijkheden al zijn afgeschoven.

Zo maakt uw landelijke overheid naar beste managersprincipes haar eigen probleem tot het probleem van een uitvoerder. Deze wordt vervolgens gemaand tot voortmaken.

Zeker minder banen en meer werken. Dankzij door al die Polen, Bulgaren enzo, ze doen zwaarste klusjes voor minst geld. Ongelofelijk gewoon, als dit zo door gaan kan ik na me studie volgens mij geen baan meer krijgen ....

quote:

Op vrijdag 7 mei 2004 09:05 schreef Sater het volgende:
Algemeen Directeur Sociale Zaken gaat 2x zoveel verdienen als Wethouder Werk en Inkomen.
Te betalen uit niet toegekende bijstandsuitkeringen?

Is dit een poging tot humor?

quote:

Op dinsdag 27 april 2004 18:44 schreef Sater het volgende:
Economie loopt terug. Nationale broekriem op het laatste gaatje. Behalve voor ING - commisaris
Wim Kok. Hij stemde in met forse 'sa'laris' verhoging voor commissarisen. Herinneren wij ons de P.v.d. A- verkiezingsbijeenkomst waarin aanvoerder Kok de ideologische veren afschudt?
Voorbeeld van kapitalistische sociaal - democratie? Nog steeds begaan met en op de bres voor de minvermogende achterban? Tja van kritisch vakbondsman tot cynisch zakkenvuller.
Uitzonderlijk? Nee hoor links en rechts vullen vrolijk hun zakken. En de gewone burger? Die moet maar zien hoe hij/zij met minder banen meer moet gaan werken.

Zou het niet beter kunnen zeggen. Idd als het volk niet in religieuze sprookjes gelooft dan wel in idealistische utopieen. Als men vervolgens met de realiteit geconfronteerd wordt en een regering probeert het zinkende schip drijvend te houden ziet men toch liever het kontje van kabouter Bos

[ Bericht 0% gewijzigd door digitaLL op 08-05-2004 15:43:29 ]

quote:

Op woensdag 5 mei 2004 11:40 schreef Sater het volgende:
Uit concept - beginselprogramma P.v.d.A.: " Iedereen 'n fatsoenlijk bestaan.Onoverbrugbare verschillen in status, macht en inkomen zijn onacceptabel. "

Moet ik hieruit begrijpen dat de PvdA antiglobalistisch is. Imo weer een idealistische utopie om het stemvee te bekoren. Hoe kan nederland een kennis-economie worden als het stemvee het niveau van een soapkijker niet overstijgt.

quote:

Op zaterdag 8 mei 2004 15:40 schreef Sater het volgende:
Ik ga nog even 'vrolijk'verder uit dezelfde hierboven vermelde bron:
De nieuwe tijdelijke directeur van de Sociale Dienst Mat Masthoff heeft bij zijn aantreden een exorbitant salaris bedongen. De hoogtevan het salaris werd geheim gehouden.maar AT5 wist het bedrag te achterhalen. Op jaarbasis verdient Mathoff ¤. 225.000: ¤. 9700 per maand, een bonus van 20% en een pensioensbijdrage van ¤. 178.000 [over twee jaar] Hij werkt daar 10 maanden per jaar voor. Ter vergelijking: de burgemeester neemt ruim de helft mee naar de ambtswoning.
¤. 132.000. Masthoff's voorganger André Jansen komt daar maar bekaaid vanaf met ¤. 121.000 per jaar.

Waarom vind ik Masthoff toch zo op Fagin lijken? [Dickens Oliver Twist]

Is jou misschien ook bekend uit welk politiek nest Masthof afkomstig is? Je verdenkt mensen er wel eens van dat ze elkaar leuke baantjes met exorbitante beloningen op rekening van de gemeenschap toeschuiven... Als dit nu eens geen PvdA-er is dan komt mijn persoonlijke mening waarin ik de PvdA als maatschappelijke octopus zie op de tocht te staan. Niettemin verneem ik ook falsificaties graag omdat ze bijdragen aan een scherper beeld van de werkelijkheid.

quote:

Op dinsdag 11 mei 2004 16:51 schreef Sater het volgende:

[..]

Tot dusver kwamen algemeen directeuren uit de sociaal - democratische hoek. [Baune - De Jonge -Jansen] Gelet op grote PvdA - invloed in college en raad lijkt het in de rede te liggen dat Masthoff een rode broeder is.

Zou onze maatschappij daadwerkelijk in de greep van een rode octopus zijn die de baantjes en invloeden bij de overheid en semi-overheid verdeelt aan wie haar loyaal is? Of geldt dit alleen voor Amsterdam waar de PvdA haar almacht onder andere aan het bezetten van strategische ambtelijke plekken en mogelijkheid tot verdeling van subsidies te danken heeft.

Frits, als je nu met je terugtrekking uit het politieke leven niks te doen mocht hebben... Een titel heb ik wel voor je:
De managerspartij of hoe het aantal ambtenaren, managers en adviesbureau's op kosten van de Nederlandse samenleving in tien jaar tijd drastisch toenam. Het boekje zou kunnen behandelen welke invloed uitging van een drastische toename van het aantal regelaartjes op de gemiddelde arbeidsproductiviteit in de dienstensector als de kosten van inzet van deze interne en externe mensen worden meegewogen en afgezet tegen de geleverde diensten. Uiteraard kunnen hierbij ook de kosten van de juridisering van arbeidsverhoudingen aan de orde komen als gevolg van kostspelige activiteiten of gebrek aan activiteit van deze regelaartjesn en bureaucratische 'plannen'makers. Misschien kan zelfs inzichelijk worden in welke mate een parasiteringsproces van 'managing' bijdraagt in de toegenomen kosten van zorg en levensonderhoud.

In plaats van in gijzeling van opgedrongen bescherming is de Nederlandse maatschappij in gijzeling van doorgeschoven verantwoordelijkheden en wachten op toestemming. Elk benodigd document voorzien van de juiste handtekening kost de 'nodige' tijd en het 'nodige' geld en soms bewerking van de 'nodige' mensen. Hierbij kan een goed sociaal (democratisch) netwerk bijzonder behulpzaam zijn.

quote:

Op woensdag 12 mei 2004 22:17 schreef Sater het volgende:

[..]

Een P.v.d.A. - octopus aan de boorden van de Amsterdamse Amstel? Verdeling van overheidsbaantjes niet gerelateerd aan kennis, maar aan partijtrouw? Partijnepotisme? Lijkt je dat waarschijnlijk? Denk je niet dat [succesvol] baantjesjagen zich uiteindelijk wreekt? Altijd benoemingen t.g.v. dezelfde kleur wekt wrevel. Kortom men kan niet ' kleurenblind 'blijven.

Leuk dat je Frits wil bezighouden. Bolkestein" idee is om een boek te schrijven over Politiek en Intellect. Aangenomen dat ik goed ben geïnformeerd.

Doe wrevel ontstaat dus nu ook. Natuurlijk gunt de Amsterdamse regentenpartij haar vazallen van GroenLinks en D66 wel wat maar benoemt zij vooral de eigen mensen op de meest invloedrijke plaatsen.

quote:

Op vrijdag 21 mei 2004 17:29 schreef Sater het volgende:
Uit Trouw van 18 - 05 - '04 Wilma van Meteren: Afschaffen van loonsubsidie treft kwetsbare groep. Lijnden: De uitzendbranche, vakbonden, werkgeversorganisaties en de schoonmaaksector maken zich collectief boos. Het kabinetsvoornemen versneld. per 1 juli '04 afschaffen financiële tegemoetkoming voor werkgevers die werk bieden aan moeilijk plaatsbare sollicitanten is volgens hen [uitzendbranche enz.] een verkeerde keuze op een verkeerd moment.
Aart van der Gaag [dir. Abu]: " Het zal méér kosten dan het oplevert. Tegenover de besparing van 400 miljoen euro staan duizenden werklozen die niet aan
een baan kunnen komen." [einde samenvatting]

Ach heden, en de gemeenten sollicitatieplichtige uitkeringsgerechtigden (re) integreren richting arbeidsmarkt. Niet zeuren Sater wees blij met liberale oplossingen als:
Laat ze chocoladeletters inpakken. [toenmalig wethouder Ton Hoomaijers VVD jaren negentig vorige eeuw. Laten ze de stofzuiger ter hand nemen: [Zalm [fin.] gooit bezigheidsvisje uit.]

Uit Volkskrant van 18 - 05 - '04: Schoonmakers boos op Zalm vanwege denigrerende opmerking.
Den Bosch: De opmerking van de minister: " Iedereen kan huishoudelijk werk doen" is tegen het zere been van de schoonmaakbranche.
OSB [Ondernemingsorganisatie Schoonmaak en Bedrijfsdiensten]: " De minister gaat met deze proefballon voorbij aan alle inspanningen van de branche op gebied van opleiding en instructie."
N.B. De organisatie heeft het kabinet er al eerder voor gewaarschuwd dat het kabinetsplan om de fiscale korting - om laag geschoolden aan het werk te helpen - af te schaffen duizenden schoonmakers werkloos zal maken.

Tja, met één veeg waardevolle werknemers weggestuurd. Welke bezem veegt dit kabinet weg?

Dit kwam ook al naar voren in het topic over het verplicht "vrijwilligershulp" vor mensen in de bijstand. De loonsubsidie voor bedrijven die werklozen in dienst neemt is erg en staat haaks op het plan van de VVD over de verplichte vrijwilligerswerk voor mensen in de bijstand.

quote:

Op vrijdag 21 mei 2004 17:29 schreef Sater het volgende:
Uit Trouw van 18 - 05 - '04 Wilma van Meteren: Afschaffen van loonsubsidie treft kwetsbare groep. Lijnden: De uitzendbranche, vakbonden, werkgeversorganisaties en de schoonmaaksector maken zich collectief boos. Het kabinetsvoornemen versneld. per 1 juli '04 afschaffen financiële tegemoetkoming voor werkgevers die werk bieden aan moeilijk plaatsbare sollicitanten is volgens hen [uitzendbranche enz.] een verkeerde keuze op een verkeerd moment.
Aart van der Gaag [dir. Abu]: " Het zal méér kosten dan het oplevert. Tegenover de besparing van 400 miljoen euro staan duizenden werklozen die niet aan
een baan kunnen komen." [einde samenvatting]

Ach heden, en de gemeenten sollicitatieplichtige uitkeringsgerechtigden (re) integreren richting arbeidsmarkt. Niet zeuren Sater wees blij met liberale oplossingen als:
Laat ze chocoladeletters inpakken. [toenmalig wethouder Ton Hoomaijers VVD jaren negentig vorige eeuw. Laten ze de stofzuiger ter hand nemen: [Zalm [fin.] gooit bezigheidsvisje uit.]

Uit Volkskrant van 18 - 05 - '04: Schoonmakers boos op Zalm vanwege denigrerende opmerking.
Den Bosch: De opmerking van de minister: " Iedereen kan huishoudelijk werk doen" is tegen het zere been van de schoonmaakbranche.
OSB [Ondernemingsorganisatie Schoonmaak en Bedrijfsdiensten]: " De minister gaat met deze proefballon voorbij aan alle inspanningen van de branche op gebied van opleiding en instructie."
N.B. De organisatie heeft het kabinet er al eerder voor gewaarschuwd dat het kabinetsplan om de fiscale korting - om laag geschoolden aan het werk te helpen - af te schaffen duizenden schoonmakers werkloos zal maken.
[quote]
In plaats van de loonsubsidie kan er worden nagedacht over een korting op de premieafdracht. Dat scheelt alweer nodeloos rondpompen van geld.

Tja, met één veeg waardevolle werknemers weggestuurd. Welke bezem veegt dit kabinet weg?

Zo waardevol zijn die werknemers dan kennelijk niet Sater. Wellicht nemen bedrijven weer zelf de schoonmaak ter hand als de imhuur van arbeid ter schoonmaak te prijzig wordt.

Diverse opleiding en instructie die het wel leuk deed voor de cursusverstrekker, de regelend manager en het c.v. van de schoonmaker hebben de schoonmaakarbeid wel prijziger gemaakt. Immers ergens moet de rekening van de cususkosten worden neergelegd. Indien nu iemand slechts is aangesteld tot ramen lappen, stofzuigen, dweilen, stoffen en het watergeven van planten dan kunnen er wat HACCP-cursussen achterwege blijven. Daar mag je best reëel in zijn.

Het afnemen van het aantal beschikbare banen op dit moment is een tijdelijk verschijnsel, gevolg van de recessie waarmee we momenteel kampen. Maar op de langere termijn zal -als gevolg van de vergrijzing- de verhouding tussen werkenden en niet werkenden -die door de werkenden moeten worden verzorgd- praktisch 1 op 1 worden.
Daarom is het volgens mij onmogelijk dat we op termijn, niet langer moeten gaan werken. Wees maar blij dat we in Nederland een kabinet hebben die verder kijkt dan de volgende verkiezingen. In andere Europese landen zijn ze blijkbaar veel kortzichtiger en dat is jammer en ik vind het persoonlijk associaal ten op zichte van de jonge generatie in die landen.

quote:

Op zondag 13 juni 2004 11:46 schreef Sater het volgende:
zal, onder druk van [partij] politieke beloftes al snel worden gezocht naar de weg van de minste weerstand. Dat betekent: alle energie richten op de meest 'kansrijke werklozen' en de veel grotere groep van [zeer] moeilijk bemiddelbaren aan zijn lot overlaten. De eerste tekenen zijn er al.

Wat is er mis mee als je je meer richt op de werklozen die kansrijk zijn voor een baan en wat minder op de kanslozen? Zegt die (geflopte) banenmarkt je niet genoeg?

quote:

Op dinsdag 27 juli 2004 07:53 schreef Sater het volgende:
Vakcentrale wil vrijwel gehele risico arbeidsongeschiktheid bij verzekeraars onderbrengen.
[..]
Vrije marktwerking?

Kan je zeggen, of ook: einde sociale stelsel.

Waar betaal je uberhaupt premie voor?
Om dit soort kansloze amateurs aan het werk te houden?
Mwah, beetje jammer, voorbeeldje: Contract wordt niet verlengd, op tijd WW aangevraagd, moet ik twee en een halve maand op MIJN geld wachten...
Vervolgens gesolliciteerd (natuurlijk) word aangenomen, kan een maand later beginnen (niet meer gesolliciteerd omdat ik de deur voor andere werkzoekenden open wil houden) word ik gekort omdat ik de laatste maand voor mijn nieuwe betrekking niet gesolliciteerd heb!
(had in de tussenliggende tijd ook Freelance werkzaamheden), ja meneer, u had ook voor een uitzendbureau kunnen werken in die tussenliggende tijd!
Jullie zijn niet goed bij je hoofd, zeg ik, ik ben al (deels) werkzaam tot mijn nieuwe baan (inkomsten opgegeven, ze wisten ervan), jank, jank, zo zijn de regels meneertje!
Ik zeg opzouten met jullie regels, ik ga in beroep!
Drie maanden later mag ik mij op een dag om 13:30 melden voor dit bezwaar.
Ben om 13:25 aanwezig, meld mij bij de balie en vervolgens om 13:45, nog steeds niks...
Ga terug naar de balie, beweert zo'n sukkel daar dat ik te laat zou zijn en pas om 13:35 het pand zou hebben betreden...
Ik ben nu dus totaal 'Pissed' en deel de desbetreffende persoon mee dat of zijn horloge naar de klote is of dat ie geen klok kan kijken!
Daar maak je vrienden mee natuurlijk en om dat nog even te bevestigen heb ik geeist dat ie nu zou gaan bellen om te vragen waarom het allemaal zolang mag duren.
Vervolgens drie minuten later komt er enige beweging, krijg excuus voor het onnodige wachten, men hoort mijn verhaal aan, ze geven me eigenlijk gelijk (maar ja, meneer de regels hé...),
u zou eigenlijk dan maar een proefproces moeten aanspannen...
Pfff, een paar weken later krijg ik een afwijzing op mijn beroep...
Ik word hier niet goed van...

Sater: je kan ook een knipselkrant beginnen op je eigen homepage?

Het zou leuker zijn als je behalve 1 oneliner, een vlammend betoog zou houden waar een boeiende discussie uit kan voortvloeien.

quote:

Op vrijdag 13 augustus 2004 18:49 schreef Sater het volgende:

Zie mijn beginpost. Krantenberichten bedoeld als uitnodiging om te reageren. En ja hoeveel willen politici zélf inleveren. Weliswaar geen riante salarisverhoging tijdens dit kabinet. Maar voor het volgende zit het er, volgens Balkenende wél in. Hoe rijmt zich dat met verkiezingsbelofte die wederom zullen gaan over sterkste schouders en zwaarste lasten? Vergeet niet dat het verkiezingsjaar sneller voor de deur staat dan je denkt.Nog maar zo'n slordige twee jaar.
En wat betreft de "Rijken" die volgens Robin Hood De Geus moeten worden aangepakt. Denk je dat dit zonder slag of stoot gaat? Neem oud - vakbonsman oud - mnister president Wim Kok, sociaal democraat in hart en nieren keurt riante salarisverhoging commissarissen ING goed. En waarom?
hij is zélf commissaris. En dat voor een onvervalste rode rakker. De duivel schijt op een grote hoop en nee voor minvermogenden haalt hij er niets van af. Compassie bij de top van het bedrijfsleven?

Goed. Waar wil je nou over discussieren?

quote:

'Lagelonenland is niet goedkoop'

door onze redacteur Ruurd Ubels
UTRECHT - Nederlandse bedrijven trekken niet massaal naar lagelonenlanden, zegt econoom Wim Boonstra. ,,De discussie over het belang van langer werken om lagelonenlanden het hoofd te bieden, is zwaar overtrokken.''

Het kabinet wil het en de werkgevers dringen erop aan: niet 36 of 38 uur in de week werken, maar veertig. Het liefst zonder loonsverhoging om onder meer de concurrentie uit Oost-Europa en Azië te weerstaan.

Wim Boonstra, chef-econoom van de Rabobank, verbaast zich over de discussie. Daarom heeft hij allerlei cijfermateriaal over investeringen, loonkosten, arbeidsproductiviteit etcetera maar eens op een rij gezet. En wat blijkt? ,,Nederlandse bedrijven investeren weliswaar van oudsher veel in het buitenland, maar vooral in industrielanden zoals de VS en andere EU-lidstaten.''

Weinig omvangrijk

Tussen 1994 en 2003 is in totaal 366 miljard euro ons land uitgestroomd aan buitenlandse investeringen. Die stroom zwelt aan, omdat veel bedrijven schaalvergroting nastreven, een tweede thuismarkt zoeken (risicospreiding) of elders willen aansluiten bij technologische ontwikkelingen.

Daarom verbaast het niet dat 'slechts' 18,3 miljard van die 366 miljard euro (vijf procent) in de richting van Zuidoost-Azië is gegaan. ,,En minder dan één procent daarvan'', zegt Boonstra, ,,is gegaan naar landen met echt lage lonen, zoals China, de Filippijnen of Indonesië.''

Het beeld voor Oost-Europa is niet anders. Tussen 1994 en 2003 stroomde 16,1 miljard euro (4,4 procent van het totaal) naar deze regio. Investeringen in landen als Hongarije, Polen en Tsjechië nemen weliswaar toe, ,,maar in absolute zin is het nog weinig omvangrijk''.

De Rabo-econoom sluit hiermee aan bij onderzoek van de Stichting Economisch Onderzoek, verbonden aan de Universiteit van Amsterdam. Die concludeerde onlangs dat de cijfers over het aanstaande verlies van werkgelegenheid aan lagelonenlanden de werkelijkheid vertekenen. Bedrijven die geen vertrekplannen hebben, zijn meestal niet in die gegevens opgenomen. Bovendien zouden veel ondernemers dreigen met vertrekken om zo de Nederlandse overheid te pressen het ondernemen goedkoper te maken.

Dramatisch

Waarom gaan maar weinig bedrijven naar een lagelonenland? Boonstra: ,,In China bijvoorbeeld zijn de loonkosten wel laag, maar dat is de productiviteit per werknemer ook. Bovendien hebben zulke landen vaak een dramatisch slechte infrastructuur, onzekere rechtsverhoudingen en dergelijke. Dan heb je als ondernemer wel goedkope medewerkers, maar er komen erg veel andere kosten bij. Per saldo ben je misschien wel duurder uit.''

Hoe belangrijk infrastructuur en dergelijke voor een economie zijn, blijkt uit de toename van de buitenlandse investeringen in ons land. Circa 7500 buitenlandse bedrijven zorgen in Nederland voor 370.000 banen. ,,De ligging van ons land is gunstig, de beroepsbevolking goed opgeleid en we staken weinig'', vat Boonstra de succesfactoren samen. ,,Ons relatief hoge loonniveau wordt door veel buitenlandse ondernemingen zelfs als een sterk punt gezien, omdat dit wordt beschouwd als een indicator voor de hoge kwaliteit van het Nederlandse arbeidsaanbod.''

De Rabo-econoom wijst er trouwens op dat de productiviteit per uur in ons land tot de hoogste ter wereld behoort, al is de productiviteitsgroei in de afgelopen jaren wat teruggelopen. ,,Maar ook daar zit een verhaal achter. Onder de twee paarse kabinetten is een miljoen arbeidsplaatsen gecreëerd, maar vaak voor laaggeschoolden. In het algemeen ligt de productiviteit van laaggeschoolden lager, en dat drukt dus de groei van arbeidsproductiviteit''

In 2003 is de gemiddelde productiviteit per werknemer weer gestegen. ,,Dat komt echter in belangrijke mate door de toegenomen werkloosheid. De 'zwakkeren' zijn als eersten buiten het arbeidsproces gezet. Je ziet hetzelfde in Duitsland. Daar is de groei van de arbeidsproductiviteit al jaren hoog, maar de werkloosheid ook.''

Geen paniek

Boonstra heeft cijfers over het verleden bekeken. Is hij niet bang dat de concurrentie uit lagelonenlanden in de toekomst wel banen gaat kosten? ,,Het is een normaal economisch proces dat bedrijfstakken opkomen en later naar elders vertrekken. Vooral laaggeschoolde arbeid trekt de wereld over. Of dat erg is? Functies verdwijnen, nieuwe komen erbij. In Nederland zijn de textiel- en de scheepvaartsector nagenoeg verdwenen, desondanks zijn er nu twee keer zoveel mensen aan het werk als dertig jaar geleden.''

Toch is alertheid wel geboden (,,pas op dat ons vestigingsklimaat en talenkennis niet verslechteren''), maar paniek is overbodig, concludeert Boonstra. Kabinet en werkgevers stellen een langere werkweek voor, het liefste tegen hetzelfde loon. ,,Men is blind voor het geheel van de cijfers'', reageert hij. ,,Stel dat we massaal langer gaan werken tegen hetzelfde loon. Het zal blijken dat dit zich maar ten dele gaat vertalen in een grotere afzet. Als extra afzet uitblijft, zullen alsnog mensen ontslagen worden. Daardoor daalt hun inkomen, wat zijn weerslag heeft op de consumentenbestedingen. Met name het midden- en kleinbedrijf zullen hier dan het slachtoffer van worden.''

http://www.nd.nl/newsite/artikel.asp?id=45763

hmm, waar blijft het vergrijzings-argument dan?

quote:

Op vrijdag 27 augustus 2004 01:04 schreef zakjapannertje het volgende:

[..]

http://www.nd.nl/newsite/artikel.asp?id=45763

hmm, waar blijft het vergrijzings-argument dan?

Daar heeft de politiek schijt aan. Net als het rokertje afpakken, zal de volgende stap vast het indammen van vakantiedagen of iets dergelijks zijn.

quote:

,,Ons relatief hoge loonniveau wordt door veel buitenlandse ondernemingen zelfs als een sterk punt gezien, omdat dit wordt beschouwd als een indicator voor de hoge kwaliteit van het Nederlandse arbeidsaanbod.''

Ik ben het wel met het artikel eens, maar ik zie geen argumententatie om de overheid te laten betalen voor het vroegtijdig uittreden en ander maatregelen waardoor minder werk wordt bevorderd terwijl de middelen en belastinginkomsten erg hard nodig zullen zijn voor bijvoorbeeld de vergrijzing.

Ook is het veranderen van de mentaliteit een geldig argument om naar een andere werkweek/stijl te streven.

quote:

Op vrijdag 20 augustus 2004 10:51 schreef Sater het volgende:

[..]

Telegraaf 18 - 08 - '04: Hogere inkomens zwaarder belast. Gezinnen met een bovenmodaal inkomen gaan er volgend jaar meer op achteruit. Het kabinet zal deze groep zwaarder
belasten. [einde samenvatting]

Waarom slechts deze groep? Vanwege de kinderbijslag wellicht? Niet duidelijk is hoeveel
min - vermogenden hieraan zullen overhouden. Miinima: nog even wachten met rijk rekenen.

Volgens het kabinet zou er toch niemand op achter uitgaan? Waarom de mensen met een bovenmodaal inkomen wel? Omdat deze mensen toch genoeg geld hebben?

Ik dacht dat dit kabinet voor gelijkheid ging.

[ Bericht 0% gewijzigd door Martijn_77 op 02-09-2004 14:48:47 ]

quote:

Op zondag 29 augustus 2004 13:56 schreef Sater het volgende:

[..]

Veranderende solidariteit dus. Begrijp ik overigens goed dat Balkenende II ietsjes milder probeert te zijn voor 57 + ers?

Hij wil jouw ludieke bijdragen op dit subforum al evenmin missen als ik

quote:

Op donderdag 2 september 2004 14:27 schreef Sater het volgende:

[..]

Gij doet mij blozen.

Het genoegen is geheel aan mijn kant

Sater,

Het is wat triest, al dat geknip en geplak zonder dat je met inhoudelijke stof komt waar mensen op gaan reageren. Hoe zou dat nou komen, denk je zelf?

quote:

Op maandag 13 september 2004 18:40 schreef Sater het volgende:

[..]

Lieve, niemand verplicht je kennis te nemen van....

Inderdaad, niemand verplicht jou hier je plakboek bij te houden. Blijkbaar vind niemand het interessant genoeg om er inhoudelijk op te reageren, dus ik dacht, ik geef toch maar eens een reactie

quote:

Op maandag 13 september 2004 20:42 schreef hace_x het volgende:

[..]

Inderdaad, niemand verplicht jou hier je plakboek bij te houden. Blijkbaar vind niemand het interessant genoeg om er inhoudelijk op te reageren, dus ik dacht, ik geef toch maar eens een reactie

Welgemeende sympathie kost niets en kan behoorlijk opbouwend uitwerken.

quote:

Op vrijdag 17 september 2004 07:47 schreef Sater het volgende:


[q]
1e Noclaimkorting van 250 euro per jaar voor ziekenfondspatiënten.
M.b.t. 1e: Leuk, schadevrij gezond zijn. Gehandicapten en chronisch zieken uitgezonderd. Toch?

Zijn die uitgezonderd?

quote:

2e Afschaffen van vergoeding voor cosmetische chirurgie.
M.b.t. 2e: Niet te verwarren met plastische chirurgie. Cosmetische ingrepen als botox zelf betalten.
Te duur? Sparen! Trouwens waartoe die rimpeltjesaversie. Draag de mijne fier met me mee.

Kortom met die bezuiniging lijkt niets mis mee te zijn? Het is de vraag wat je doet met brandwonden?

quote:

3e Zorg moet meer mensen behandelen voor hetzelfde geld.
M.b.t. de 3e: Wordt Zorg hier beticht van onoordeelkundig management? Wil gezondheidsminister Hoogervorst voor een dubbeltje op de eerste gezondheidsrang zitten? Verwacht de vroom gereformeerde Balkenende een gelijk mirakel als de wonderbaarlijke broodvermenigvuldiging?
Tja, wellicht kan JP in zijn ziekenhuisbedje e.e.a. overpeinzen.

Wellicht dat er marktwerking bedoeld wordt. Dat er een vergelijk wordt gemaakt tussen twee ziekenhuizen en dat de "duurste" dan gekort wordt?

e de regering staat toe dat gezonde winstgevende bedrijven mensen ontslaan omdat hun winstverwachting achterblijft.......niet omdat het werk er niet meer zou zijn,maar om op struktuele kosten te besparen

Dat er ontslagen vallen bij een uitkeringsinstantie kunnen we alleen maar toejuichen. Wellicht dat die mensen nu de kans krijgen echt productief bezig te zijn.

Op zich kan balkenende het effect van tegengaan van misbruik van het grijze kenteken wat anders onder vangen dan dit voordeel ten behove van vooral de kleine ondernemer wegstrepen en daarmee een maatregel nemen die meerdere keren doortelt voor deze mensen.

Immers geen grijs kenteken dan meer belasting betalen, indien meer belasting dan meer bijtelling bij het inkomen en dus nog meer belasting betalen. Indien meer waarde vertegenwoordigt wordt dan meer verzekeringspremie betalen. Indien eens pech dan meer eigen bjidrage betalen,.... Kortom de neveneffecten van het domweg opheffen van de maatregel om misbruik tegen te gaan zouden wel eens tot prijziger complicaties kunnen leiden als vermindering van de werkgelegenheid en daarmee vermindering van afdracht op arbeid verricht in loondienst.

Eenvoudiger is daarom om aanvraag, inschrijving en controle op gebruik van een grijst kenteken gekoppeld te laten zijn aan een inschrijving bij de Kamer van Koophandel. Daarmee ga je al een groot deel van het misbruik van de regeling door particulieren tegen.

quote:

Op donderdag 13 januari 2005 22:11 schreef Sater het volgende:

[..]

Inderdaad geflopt. Megabanenmarkt niet zo'n succes als voorgespiegeld. Onderzoekers stellen dat eindafrekening maar half zo gunstig uitpakt. Gemeente streek subsidie van Rijk en Europese Unie op. MBM droeg niet bij aan prestatieverbetering van de Amsterdamse Sociale Dienst zélf.
Bron Parool 13 - 01 - '05.

Tja, Megabanenmarkt een dikmakende lachspiegel.

Als het spektakel haar eigen kosten terugverdiend heeft doordat diverse mensen niet langer voor een structurele maandelijkse bijdrage uit de staatruif konden komen aankloppen heeft het behalve dat het mensen wat bezigheden bezorgde, ook nog eens Amsterdam voorlopig weer even verzekerd van wat subsidie voor grotestedenbeleid. Had Amsterdam niets ondernomen dan was ze een deel van dat geld kwijtgeraakt aan een effectiviteitskorting.

quote:

Op vrijdag 14 januari 2005 03:39 schreef sjun het volgende:

[..]

Als het spektakel haar eigen kosten terugverdiend heeft doordat diverse mensen niet langer voor een structurele maandelijkse bijdrage uit de staatruif konden komen aankloppen heeft het behalve dat het mensen wat bezigheden bezorgde, ook nog eens Amsterdam voorlopig weer even verzekerd van wat subsidie voor grotestedenbeleid. Had Amsterdam niets ondernomen dan was ze een deel van dat geld kwijtgeraakt aan een effectiviteitskorting.

Het probleem is dat zo een megabanenmarkt natuurlijk helemaal niet meer mensen aan een baan helpt. Een gedeelte van de mensen heeft gewoon een te lage productiviteit per uur om rendabel te zijn, ze moeten immers minimaal het minimumloon betaald krijgen. Je kan hoog en laag springen, miljoenen verslindende banenmarkten organiseren of mensen verplicht brieven laten schrijven naar bedrijven, het maakt allemaal niets uit. Het enige dat een structureel effect zal hebben is het versoepelen van stricte looneisen aan bepaalde mensen (minimumloon, CAO, toenemende uitbetaling naar leeftijd, etc.) en het verhogen van productiviteit van de werknemers door middel van cursussen.

quote:

Op vrijdag 14 januari 2005 07:43 schreef Kaalhei het volgende:

[..]

Het probleem is dat zo een megabanenmarkt natuurlijk helemaal niet meer mensen aan een baan helpt. Een gedeelte van de mensen heeft gewoon een te lage productiviteit per uur om rendabel te zijn, ze moeten immers minimaal het minimumloon betaald krijgen. Je kan hoog en laag springen, miljoenen verslindende banenmarkten organiseren of mensen verplicht brieven laten schrijven naar bedrijven, het maakt allemaal niets uit. Het enige dat een structureel effect zal hebben is het versoepelen van stricte looneisen aan bepaalde mensen (minimumloon, CAO, toenemende uitbetaling naar leeftijd, etc.) en het verhogen van productiviteit van de werknemers door middel van cursussen.

Zo komen we dan toch uit bij het onderliggende probleem. Dankzij diverse rechten die zijn losgeraakt van plichten, 'kwaliteits'regels en andere kostenverhogende eisen rondom het vervullen van werk en productie zijn de kosten voor een arbeidsplaats dermate hoog geworden dat niet ieder in staat is het een hem of haar te betalen arbeidsloon terig te verdienen. Als gevolg hiervan belanden mensen met een productiestoornis, smet, vlek of onhandelbaarheid aan de zijlijn van de markt van betaald werk.

Uiteraard werkt ook dit weer kostenverhogend voor degene die de bealsting opbrengen omdat deze mensen wèl in onderhoud moeten worden voorzien. Langzaam maar zeker zien wij dat steeds meer mensen kansarm op de arbeidsmarkt worden doordat het voor zelfstandigen moeilijker wordt om nog aan een woud van regelgeving te voldoen. Verder zien wij dat kleine ondernemers meer en meer het werken onmogelijk wordt gemaakt. Juist bij hen was een plek geweest om moeilijk functionerenden in een arbeidsritme te krijgen (als zij maar niet zoveel zouden kosten als gevolg van diverse regels).

Wij zien nu dat de regelgeving die is ingevoerd om arbeiders te beschermen tegen uitbuiting en verschrikkelijke arbeidsomstandigheden is doorgeslagen naar bewerking van het tegendeel. Diverse arbeidskrachten worden door diverse regels en kosten effectief geweerd van de arbeidsmarkt.. Diverse middenstanders worden door toenemende gemeentelijke leges gekoppeld aan middenstands- en marktonvriendelijk beleid gedwongen tot het opgeven van hun nering of het bijeenknopen van de laatste eindjes. Als gevolg hiervan ontstaan er nog minder kansen voor jongeren op een redelijke begeleide entrée op de arbeidsmarkt en kunnen mensen met een smet, vlek of kleine onhandelbaarheid het wel helemaal vergeten.

Intussen bouwen gemeenten vrolijk verder aan de lokale opsmuk als een dorpshuis annex theater annex evenementenhal, verfraaiing van het gemeentehuis, toename van het aantal ambtenaren, lokale opsmuk van diverse stads- en dorpscentra en wordt haaastig toegegeven aan de neiging om ieder kruispunt in een rotonde om te zetten. Waar de gemeentelijke begroting niet klopt bestaat immers nog altijd de boekhoudkundige correctie van legesverhoging.

Geen wonder dus dat het leven duurder wordt, De vrije bestedingsruimte kleiner wordt, het aantal kansen op een betaalde baan voor de wat minder vlotten drastisch afneemt en maatschappelijke problemen met mensen die hun dag ledig doorbrengen toeneemt. Tel hier bovenop de steeds meer knellende taboes op benoeming van diverse maatschappelijke misstanden op straffe van een sociaal stigma en we heben de ingrediënten voor een noodzakelijke politieke pas op de plaats.

Degenen die dit niet begrijpen horen we het meest zodra politici met iets meer maatschappelijk bewustzijn proberen dit probleem voortvarend opgelost te krijgen. Ik heb het dan over het te lang onbenoemd gebleven probleem van het leven boven de eigen stand als gevolg van een doorgeschoten gelijkheidsreligie, een doorgeschoten financiering van sociale experimenten door de kaste van regelaartjes die zichzelf overal tussen weet te wurmen met als gevolg dat de kosten van diverse producten enorm zijn gestegen omdat de vrijstelling van productie van deze mensen niet betekent dat hun loon- en verblijfskosten niet afgerekend hoeven te worden.

Onze overheden hebben structureel teveel geld nodig. Aangezien de kosten van deze geldhonger moeten worden verdeeld worden de beste resultaten ter vergroting van het vrije beschikbare kapitaal gehaald door de geldhonger van de overheden terug te brengen. Zo heeft bijvoorbeeld niet iedere gemeente diverse rotonden, een theater en/of herverherverbouwd winkelcentrum nodig. Opgeven van deze bestuurlijke grootheidswanen zal omgeslagen per hoofd van de bevolking diverse individuen weer behoorlijk wat extra bestedingsruimte per maand kunnen opleveren.

Diverse semi-overheden als ziekenhuizen en zorgcentra hebben te lang nauwelijks kwalitatief gemonitored hun goddelijke gang kunnen gaan terwijl het aantal specialisten kunstmatig schaars gehouden werd door een nummerus fixus op de studie medicijnen. Zo heeft deze beroepsgroep zich een redelijk monopolie kunnen verwerven dat voor hen van positieve invloed was op hun uurloon. Een andere kostentrekker in de zorg zijn de diverse luchtlagen binnen deze organisaties. Waar vroeger een ziekenhuis een directeur en een adjunct had zien we tegenwoordig dat twee en zelfs drie directeuren voor een ziekenhuisje van nog geen vierhonderd bedden geen uitzondering meer zijn.

Kijk je verder rond in dergelijke organisaties dan valt alras op dat er nieuwe tussenlagen zij gecreëerd in de vorm van clustermanagers en er vervolgens nog eens afdelingshoofden/managers, coördinatoren bestaan voordat je uitkomt op de werkvloer. Tel hierbij op de structurele driejaarlijkse reorganisatiecyclus waarvoor extern prijzig advies is ingehuurd, de juridisering van arbeidsbetrekkingen als gevolg van toenemende debilisering van werkzaamheden door regelaartjes die weinig hebben begrepen van de aard der werkzaamheden zelf, laat staan van de organisatieculturen waarin zij zijn aangesteld.

Weer zoiets, wie monitored eigenlijk de prestaties van deze kaste van kostspelige regelaartjes die zijn vrijgesteld van de productie van goederen en diensten? Wie trapt er op de rem als minpresenterende regelaartjes complete afdelingen tegen zich in het harnas jagen? Wie monitored de ongebreidelde sociale en/of psychologische experimentendrift van deze in vijftien jaar tijd verdriedubbelde beroepsgroep binnen overheden en semi-overheden?

Het kan geen kwaad ons eens vragen te stellen over nut en noodzaak van het aantal van productie vrijgestelde regelaartjes, diverse bedachte functies voor volgzame functionarissen, de kosten van het in stand houden van een fancultuur binnen ambtenaren en semi-ambtenarenorganisaties door directieleden en andere van productie vrijgestelden. Al die experimenten moeten immers worden bekostigd door premiebetalers, al die van productie vrijgestelden leggen ergens een rekening neer voor het aantal door hen doorgebrachte uren die door iemand zal moeten worden opgebracht. Een maatschappelijke en politieke pas op de plaats zou mensen weer verantwoording voor de eigen werkzaamheden, de eigen afdeling en de eigen organisatie kunnen bijbrengen terwijl het aantal hiermee te besparen euro's niet langer hoeft te worden opgebracht door belasting- en premiebetalers.

Er zou zomaar geld vrij kunnen komen voor wat meer handen op de werkvloer, dit zou gevolgen kunnen hebben voor de terugdringing van het ziekteverzuim, de kosten voor begeleiding van zieken, de maatschappelijke kosten van onvoldoende aandacht voor de vorming van kinderen,....

Er zou zomaar tijd kunnen vrijkomen voor noodzakelijke bezinning op uitgevaardigde regelgeving. Wellicht zouden bepaalde regels eens tegen een europese lat gelegd kunnen worden om de kosten ervan voor de concurrentiekracht van een bedrijf of product in beeld te krijgen.

Wellicht komt er zomaar tijd vrij voor bezinning op reorganisatiemythen die als prijzige kleren van de keizer zijn verkocht enkel en alleen om uitstel te bewerken van bevraging van bestuurders op hun verantwoordelijkheden voor bedrijfsresultaten. Wat zou er allemaal niet bespaard kunnen worden als prijzige vluchten naar voren en de kosten van verwerving van voortschrijdende inzichten gewoon zouden worden becijferd en overzichtelijk terecht zouden komen in de boeken.



[ Bericht 1% gewijzigd door sjun op 14-01-2005 08:44:49 ]