Ja eens, maar genoeg 20'ers en 30'ers die er niet tussenkomen.quote:Op dinsdag 8 september 2026 17:46 schreef Hexagon het volgende:
[..]
Het hangt er dus geheel vanaf wanneer je de huizenmarkt betrad. De oudste millenials zijn halverwege de veertig en hadden gewoon al lang een huis voor die prijzen zo omhoog gingen.
Uiteraard kwam dat destijds ook voor, maar dat was niet de norm. Het punt is dat je destijds met één modaal inkomen makkelijk het hele gezin (partner + twee kinderen zeg maar) kon onderhouden. Zorgkosten had je bijna niet (ziekenfonds), energiekosten waren een schijntje vergeleken met nu, je had maar 1 telefoonaansluiting in plaats van iedereen een mobiel, de sociale voorzieningen waren 10x beter etc.quote:Op dinsdag 8 september 2026 22:05 schreef Wantie het volgende:
[..]
Nou, niet helemaal waar.
Mijn vader werkte bijvoorbeeld 60 uur, en mijn moeder 20 uur.
Ik werk 36 uur en mijn partner 32.
Jouw relaas heeft alleen betrekking op stellen. Singles werken tegenwoordig net zo goed vaak in deeltijd.quote:Op dinsdag 8 september 2026 22:03 schreef phpmystyle het volgende:
[..]
Ik ga het wat makkelijker maken.
1. vroeger werkte de man fulltime, en de vrouw niet of parttime.
2. nu werkt de man soms in deeltijd en de vrouw vaak ook in deeltijd
bovenstaande betekent feitelijk dat het koppeltje nu meer uren draait. Kortom de jongere generatie werkt meer. Of ze wat doen is een andere discussie. Maar de participatiegraad ligt hoger. Om nog maar te zwijgen over wanneer de nieuwe generatie zal stoppen met werken.
Dit wordt een lastige discussie. Maar voor de nieuwe generatie is er helemaal neit zo'n steile welvaartscurve. In al deze statistieken wordt deze generatie rijker gerekend dan ze feitelijk zijn.
Het is logisch dat koopkracht groeit over de generaties alleen hoe verklaar je het toegenomen woningbezit juist in een tijd waarin woningen explosief in waarde zijn gestegen?quote:Daarnaast is het ook logisch dat de koopkracht is gestegen, want dat komt omdat tussen 1950-1975 de welvaart spectaculair is toegenomen.
Maar de babyboom generatie had het -volgens mij- relatief beter in de jaren 50/60 dan hun oudere generatie.
In die tijd leefden al die eenverdiener gezinnen echt een stuk soberder dan we nu gewend zijn. Met die stijl kan dat nog steeds prima mits je geen teringduur huis hebt. Dat is vooral de laarste 7 jaar een probleem geworden. Maar niet voor de meeste millenials.quote:Op dinsdag 8 september 2026 22:16 schreef CryptoPunk het volgende:
[..]
Uiteraard kwam dat destijds ook voor, maar dat was niet de norm. Het punt is dat je destijds met één modaal inkomen makkelijk het hele gezin (partner + twee kinderen zeg maar) kon onderhouden. Zorgkosten had je bijna niet (ziekenfonds), energiekosten waren een schijntje vergeleken met nu, je had maar 1 telefoonaansluiting in plaats van iedereen een mobiel, de sociale voorzieningen waren 10x beter etc.
Makkelijk ging dat niet. Alles was goedkoper. Maar je vergeet even het salaris wat men toen verdiende mee te nemen. En ik weet niet wat 1 minuut bellen koste. Ik mocht in iedergeval niet bellen naar vrienden. Dat was veel te duur. Uiteten deden mijn ouders nooit, tenzij een feest. Vakanties 1 maal in de vier jaar naar Italie. Zorg tja de snurkpolie bestond niet eens en ernstige aandoeningen die toen bestonden waren nauwlijks behandelbaar. Als ik in de jaren 60/70 mijn huidige ziekte had gekregen had ik al onder onder de grond gelegen. Mensen die de jaren 60 niet hebben meegemaakt kijken alleen wat het toen koste maar niet hoe mensen leefden en het salaris voor de fabrieksarbeider.quote:Op dinsdag 8 september 2026 22:16 schreef CryptoPunk het volgende:
[..]
Uiteraard kwam dat destijds ook voor, maar dat was niet de norm. Het punt is dat je destijds met één modaal inkomen makkelijk het hele gezin (partner + twee kinderen zeg maar) kon onderhouden. Zorgkosten had je bijna niet (ziekenfonds), energiekosten waren een schijntje vergeleken met nu, je had maar 1 telefoonaansluiting in plaats van iedereen een mobiel, de sociale voorzieningen waren 10x beter etc.
Als woningen goedkoop en voldoende voorradig zijn, is er minder druk om een woning te kopen; dat kan immers ook prima volgend jaar of over twee jaar. Bij schaarste en snel stijgende prijzen is er de nood om nú in te stappen, want anders mis je de boot of is het over twee jaar niet meer betaalbaar.quote:Op dinsdag 8 september 2026 22:26 schreef Elan het volgende:
Het is logisch dat koopkracht groeit over de generaties alleen hoe verklaar je het toegenomen woningbezit juist in een tijd waarin woningen explosief in waarde zijn gestegen?
Met 1 modaal inkomen kun je nu ook gemakkelijk rondkomen als je dezelfde leefstijl aanhoudt als 40-50 jaar geleden.quote:Op dinsdag 8 september 2026 22:16 schreef CryptoPunk het volgende:
[..]
Uiteraard kwam dat destijds ook voor, maar dat was niet de norm. Het punt is dat je destijds met één modaal inkomen makkelijk het hele gezin (partner + twee kinderen zeg maar) kon onderhouden. Zorgkosten had je bijna niet (ziekenfonds), energiekosten waren een schijntje vergeleken met nu, je had maar 1 telefoonaansluiting in plaats van iedereen een mobiel, de sociale voorzieningen waren 10x beter etc.
Met de huizenprijzen van nu is het voor starters denk ik wel een ander verhaal.quote:Op woensdag 9 september 2026 06:36 schreef Wantie het volgende:
[..]
Met 1 modaal inkomen kun je nu ook gemakkelijk rondkomen als je dezelfde leefstijl aanhoudt als 40-50 jaar geleden.
In mijn jeugd kregen we geen frisdrank, maar water uit de kraan. Alleen de ruimte waar we ons bevonden was verwarmd. De rest ijskoud. Telefoon kregen we pas toen mijn broer naar de middelbare school ging, en een auto op mijn 16e. We aten 4x in de week gehakt, omdat ander vlees duurder was.
1 tv in huis een later een klein zwartwit toestel met eigen antenne.
Kleding werd alleen voor de oudste gekocht. Daarna ging het naar het volgende kind tot het te klein of versleten was.
Als ik nu kijk naar de gezinnen in mijn omgeving: 2 auto's, luxe inrichting in huis, kinderen elk een mobiel, streaming abonnementen voor het hele gezin, allemaal een ebike, elke dag frisdrank etc en ga zo maar door.
Andersom, de woningen stijgen zoveel in waarde omdat zoveel mensen een huis willen kopen en er te weinig zijn.quote:Op dinsdag 8 september 2026 22:26 schreef Elan het volgende:
Het is logisch dat koopkracht groeit over de generaties alleen hoe verklaar je het toegenomen woningbezit juist in een tijd waarin woningen explosief in waarde zijn gestegen?
Levensonderhoud was toen ook in de breedte een heel stuk duurder. Teveel schuld zou betekenen dat je je boodschappen niet meer kunt kopen. Boodschappen was al snel 40% van het inkomen. Nu kun je van een dag werk een aardige kar vol boodschappen kopen. Althans, in 2020. Nu nog steeds op vakantie gaan was er nauwelijks bij, en zo ja, dan was het iets zeer plaatselijks. Nu ligt het zwaartepunt ergens anders. En over 20 jaar ziet het er weer anders uit met vrijkomende huizen door dode boomers. 10-12 jaar geleden waren huizen aan de straatstenen niet kwijt te komen. Het zijn allemaal foto’s in de tijd. Als er een forse recessie komt, zullen huizen weer wat zakken. Maar de economie blijft maar aangezwengeld worden met geldcreatie helaas.quote:Op dinsdag 8 september 2026 19:15 schreef Cherni het volgende:
[..]
Klopt, alleen durfde dat bijna niemand aan. Mijn ouders waar alleen mijn vader werkte kon in de jaren 60 een huis kopen voor circa 64.000 gulden. Kon zelfs 5000 gulden steun van de werkgever krijgen. Ja, toen had je nog van die werkgevers. Maar die durfde dat niet aan en zowat alle collega 's niet. Die zagen een hypotheek destijd als een gigantische schuld en zouden daar niet van slapen.
Totaal andere generatie. Wel voor de oorlog geboren 1937 maar och die oudjes schijnen allemaal rijk te zijn met hun dure huizen en vermogen.
Vijftien cent per tik in de jaren zeventig/tachtig. Abbo lag rond de 25 a 30 gulden per maand (50 a 60 per twee maanden).quote:Op dinsdag 8 september 2026 23:01 schreef Cherni het volgende:
En ik weet niet wat 1 minuut bellen koste
Nee, als eenverdiener met een modaal inkomen kun je helemaal niet makkelijk rondkomen. Ja je kunt leven en dan houd het wel op. Eind jaren 80 is alles gebaseerd op tweeverdieners. Als je als twee verdiener beide 2400 euro netto zou verdienen dan maakt dat heel wat uit tov een eenverdiener met 2400 euro netto.quote:Op woensdag 9 september 2026 06:36 schreef Wantie het volgende:
[..]
Met 1 modaal inkomen kun je nu ook gemakkelijk rondkomen als je dezelfde leefstijl aanhoudt als 40-50 jaar geleden.
In mijn jeugd kregen we geen frisdrank, maar water uit de kraan. Alleen de ruimte waar we ons bevonden was verwarmd. De rest ijskoud. Telefoon kregen we pas toen mijn broer naar de middelbare school ging, en een auto op mijn 16e. We aten 4x in de week gehakt, omdat ander vlees duurder was.
1 tv in huis een later een klein zwartwit toestel met eigen antenne.
Kleding werd alleen voor de oudste gekocht. Daarna ging het naar het volgende kind tot het te klein of versleten was.
Als ik nu kijk naar de gezinnen in mijn omgeving: 2 auto's, luxe inrichting in huis, kinderen elk een mobiel, streaming abonnementen voor het hele gezin, allemaal een ebike, elke dag frisdrank etc en ga zo maar door.
Dat ik in 1990 mn huis kocht met super hoge rente was het inderdaad een overweging of het over dertig jaar nog wel waarde zou hebben omdat dan de babyboom begon te sterven.quote:Op woensdag 9 september 2026 08:21 schreef Akkerdjie het volgende:
En over 20 jaar ziet het er weer anders uit met vrijkomende huizen door dode boomers. 10-12 jaar geleden waren huizen aan de straatstenen niet kwijt te komen.
Ik was in de jaren 60 een kind en in de jaren 70 een tiener en weet nog wel dat ik de telefoon niet mocht gebruiken thuis omdat het te duur was. Als jeugd belden we wel eens taxi's met een kwartje vanuit een telefooncel. Die lieten we voor niets komen 😃😃quote:Op woensdag 9 september 2026 10:31 schreef 215 het volgende:
[..]
Vijftien cent per tik in de jaren zeventig/tachtig. Abbo lag rond de 25 a 30 gulden per maand (50 a 60 per twee maanden).
Lokaal/regionaal bellen was in de praktijk 1 tik, ik dacht een tik per uur. De regio was tot zeg tien km van huis dus had je soms klasgenoten die al verder woonden.
Interlokaal, heel Nederland was overdag een tik per vijf(?) minuten en in avond twee keer zo lang. Dat liep dus best op als mijn moeder meer dan een uur naar haar moeder belde terwijl we er net vandaan kwamen.
Internationaal was het seconden werk voor die tik, dat liet je wel uit je hoofd als particulier.
De term tik komt van het telrelais die inderdaad met een duidelijke tik een punt door schoof. Je kon dus voor twee gulden per 2 mnd een eigen teller in huis hebben wat met name bij een gedeelde telefoonlijn wel handig was.
De telefoon rekening voor een gezin beliep vaak een paar honderd gulden per twee maanden, bepaald geen kattenpis toen.
1965 'kregen' wij TV. Als een van de eerste in het dorp maar daarna ging het harder. Het plaatsen van de antenne plus de tv zelf was meer dan een maandinkomen van mijn niet slecht verdienende vader. Een TV en ook de auto zijn pas ergens tussen 1965 en 1975 van byzonder tot redelijk normaal verworden. Dat waren zeer serieuze uitgaven (een auto is dat nog steeds wel).quote:Op woensdag 9 september 2026 10:34 schreef Cherni het volgende:
In de jaren 60 had iedereen een zwart-wir tv.
Moet je wel de mogelijkheid hebben om überhaupt iets te kunnen kopen. Vroeger (jaren 80) was er aanzienlijk meer armoede. Rente was absurd hoog en ook toen waren er grote problemen en tekorten op de woningmarkt. Dat heeft tot ver in de jaren 90 doorgewerkt.quote:Op dinsdag 8 september 2026 23:19 schreef Leshy het volgende:
[..]
Als woningen goedkoop en voldoende voorradig zijn, is er minder druk om een woning te kopen; dat kan immers ook prima volgend jaar of over twee jaar. Bij schaarste en snel stijgende prijzen is er de nood om nú in te stappen, want anders mis je de boot of is het over twee jaar niet meer betaalbaar.
Bovendien betekenen dermate snel stijgende prijzen en woningschaarste dat ze ook een sterk renderend investeringsobject worden, waardoor er naast directe bewoning ook toenemende vraag naar gaat zijn "voor in de verhuur" of als "opknapper en doorverkoper".
En ten derde is het niet alleen de eigen-woningmarkt die schaarser en duurder wordt, maar de huurmarkt volgt die trend zo mogelijk nog harder. Daardoor worden ook meer mensen richting een eigen woning geduwd, want huur is duurder en nog minder voorradig.
22.5 % armoede, das ff andere koek.quote:De uitkomsten laten onder meer zien dat in de periode van 1977 tot 2019 de inkomensongelijkheid is toegenomen, maar dat sinds 1990 de inkomensverschillen vrij stabiel zijn. Ook is de belasting- en premiedruk sinds het topjaar 1985 (44 procent) trendmatig gedaald tot 38,2 procent in 2019. De jaar-op-jaar koopkrachtontwikkeling van de Nederlandse bevolking kende sinds 1977 een vrijwel onafgebroken stijgend verloop met uitzondering van de economische crises in de perioden 1979-1985 en 2009-2013. De lange reeks leert verder dat de koopkrachtontwikkelingen voor werkenden en huishoudens met kinderen steevast het meest rooskleurig zijn. De ontwikkeling van het percentage huishoudens met een inkomen onder de lage-inkomensgrens volgt in grote lijnen de conjunctuur: in tijden van economische neergang stijgt de kans op armoede, in tijden van economische voorspoed daalt de armoedekans. In 1985 piekte het armoederisico op het historisch hoge niveau van 22,5 procent. In 2019 is het percentage huishoudens met kans op armoede gedaald naar 7,7 procent. In 2019 was er daarnaast geen enkel ander land waar het inkomensaandeel van de topinkomens zo laag was als in Nederland. Het inkomensaandeel van de top 1% is in de afgelopen veertig jaar vrijwel stabiel gebleven en bedraagt in 2019 6,5 procent.
Dat geldt allemaal alleen voor de oudere millennials die rond de 40 zijn.quote:Op dinsdag 8 september 2026 19:59 schreef Hexagon het volgende:
[..]
Ik heb geen rekenbureau in dienst. Maar ls je millenials afzet tegen late boomers/generatie X
-Millennials hadden een betere arbeidsmarkt. Rond 2012-2013 was het even heel slecht, maar dat was lang niet zo dramatisch als 1980-1995.
-Millenials konden nog voor een vrij normale prijs een huis kopen. In de jaren 80 was het wellicht goedkoper, maar toen waren rentes extreem hoog.
-Millenials studeren vaker waardoor ze gemiddeld betere banen hebben
-Millenials beginnen later aan kinderen, waardoor ze een tijd minder kosten hadden
Daarom zou het prima kunnen kloppen dat de millenials de rijkste generatie zijn.
Ik herinneren me dat het voor mijn leeftijdsgenoten (ik ben 36) de eerste jaren na de crisis van 2008 echt vaak wel lastig was. Tig keer solliciteren zonder serieuze reacties te krijgen, schimmig gedoe met stages die tot banen zouden leiden maar dat bij bijna niemand deden, domme adviezen van ouderen die al een eeuwigheid uit de tijd waren ("je moet gewoon ergens naar binnen lopen"). Dat is in 2026 wel iets anders, banen zijn er opzich genoeg maar gewone basisbehoeften zijn zo duur en/of schaars geworden dat een jongere nu daardoor on hold blijft staan.quote:Op woensdag 9 september 2026 13:35 schreef icecreamfarmer_NL het volgende:
[..]
Dat geldt allemaal alleen voor de ouderen millennials die rond de 40 zijn.
En de arbeidsmarkt was barslecht rond 2010.
De arbeidsmarkt was even heel slecht tijdens de krediet/eurocrisis, dat klopt. Maar dat was toch niet zo hardnekkig en langdurig als de jaren 80 begin 90.quote:Op woensdag 9 september 2026 13:35 schreef icecreamfarmer_NL het volgende:
[..]
Dat geldt allemaal alleen voor de ouderen millennials die rond de 40 zijn.
En de arbeidsmarkt was barslecht rond 2010.
Alles behalve PVV en FVD is pro-immigratie.quote:Op dinsdag 8 september 2026 13:06 schreef phpmystyle het volgende:
[..]
Niet echt mee eens. De arbeidsparticipatie onder jongeren is het hoogste vergeleken met alle andere generaties. Dus hoe kom je er bij?
wat ik de jongere generatie wel verwijt is dat ze vaak op partijen stemmen die niet hun belang dienen. D66, PRO, en andere progressieve partijen, deze partijen staan voor veel migratie dat zorgt voor verdringing op de huizenmarkt, en de kosten die migratie met zich meebrengt vertaalt zich in hogere lasten en een hogere arbeidsproductiviteit omdat mensen die niet rendabel zijn moeten worden onderhouden.
Dat is echt zo dom van mijn generatie.
Ho stop. Als je ook maar 1 uur bij een supermarkt werkte was je officieel niet werkeloos. Echter heb je dan niet genoeg inkomen of werk waar je wat mee kunt. Ik ben afgestudeerd in 2011 en het was bar en boos met hetzelfde verhaal als wat boven jou staat. Onbetaalde stages na afstuderen, 0 reactie en werk ver onder niveau. Ik weet nog dat ik geluk had want ik had op 1-1-2012 een baan op niveau die goed betaalde en kreeg datzelfde jaar nog een vast contract. Veel vrienden van mij zaten een stuk moeilijker met allerlei dhl werk. En daar zaten gewoon afgestudeerde TU/e bouwkundigen en fysici tussen.quote:Op woensdag 9 september 2026 14:12 schreef Hexagon het volgende:
[..]
De arbeidsmarkt was even heel slecht tijdens de krediet/eurocrisis, dat klopt. Maar dat was toch niet zo hardnekkig en langdurig als de jaren 80 begin 90.
En de piek van de jeugdwerkloosheid in 2013 was 14%. Dus 86% van de millenials had wel een baan. En met de meeste werkloze jeugd kwam het ook vrij snel goed. Dus ik kan me voorstellen dat millennials daar beter uit zijn gekomen dan generatie X.
Bij jou na het afstuderen zou het al iets makkelijker moeten zijn rond 2015.quote:Op woensdag 9 september 2026 14:00 schreef saparmurat_niyazov het volgende:
[..]
Ik herinneren me dat het voor mijn leeftijdsgenoten (ik ben 36) de eerste jaren na de crisis van 2008 echt vaak wel lastig was. Tig keer solliciteren zonder serieuze reacties te krijgen, schimmig gedoe met stages die tot banen zouden leiden maar dat bij bijna niemand deden, domme adviezen van ouderen die al een eeuwigheid uit de tijd waren ("je moet gewoon ergens naar binnen lopen"). Dat is in 2026 wel iets anders, banen zijn er opzich genoeg maar gewone basisbehoeften zijn zo duur en/of schaars geworden dat een jongere nu daardoor on hold blijft staan.
|
|
| Forum Opties | |
|---|---|
| Forumhop: | |
| Hop naar: | |