Omgaan met fobieën

Ik heb hoogtevrees en kan niet zo goed tegen menigtes. Mijn hoogtevrees kan ik hanteren door langzaam te wennen aan de diepte. Alsof mijn ogen en interne zwaartepunt even afgesteld moeten worden.

Bij menigtes zoek ik vooraf altijd naar uitgangen en rustige plekken. Ben regelmatig 'out' gegaan bij concerten en festivals. Dan krijg ik het eerst heet en daarna volgt rap koud zweet voordat ik flauwval. Met de jaren lukt het mij beter om het te herkennen en vlotter naar de zijkant/achterkant te gaan. Met wat uitpuffen en frisse lucht gaat het na 10 minuten wel weer. Ik geloof zeker in (geleidelijke) blootstelling en niet in ontwijking.

[ Bericht 1% gewijzigd door Koekoekmakto op 30-08-2026 13:41:35 ]

Spinnen.
Op een dusdanige manier dat ik niet naar Australië of Zuidoost Azië ofzo op vakantie durf, bang grote spinnen tegen te komen. Of kamperen in een tentje, want spinnen. Etc.

Ik zou er heel graag mee aan de slag willen, maar weet niet zo goed hoe. Ik heb het zelf wel een keer geprobeerd door naar een vogelspinnententoonstelling te gaan. Zaten ze allemaal in terraria en waren goed te zien. Daar kon ik nog wel langs lopen.
En toen ging een medewerker met een spin op de hand een en ander vertellen en vroeg vervolgens of iemand ook de spin op zijn/haar hand wilde. Meisje van een jaar of vier naast me wilde dat wel. Haar handje verdween bijna onder de spin

Toen ben ik heel snel naar huis gegaan en voelde me een lafaard en watje tov dat schattige kleine meisje dat niet bang was

Ik heb vroeger (en het is nog altijd wel op de achtergrond) een enorme angst gehad dat ik doodging als ik niet sliep. Ik legde daardoor zoveel druk op het slapen dat niet kon slapen en voor je het weet zit je in een cirkel waar moeilijk uit te komen valt. Nachten waren hels ik had zoveel angst en vanaf de eerste minuut die ik in bed lag (stelde het ook zo lang mogelijk uit) had ik last van hartkloppingen. Therapie heeft een beetje geholpen, maar wat me echt geholpen heeft is slaapmedicatie om uit de spiraal van angst te komen. Ik kwam toen bij een vervangend arts terecht en die heeft mij een paar slaappillen voor geschreven. Na zoveel angstige nachten heeft één pil me een rustige nacht bezorgd en me uit de spiraal gehaald. Het heeft echt het verschil gemaakt. Ik heb in de jaren erna nog een paar keer een slaappil genomen want (vooral bij veel stress) komt de angst weer een beetje terug. Ik heb ook een voorraadje mirtazapine wat eigenlijk anti depressiva is, maar in een lage dosis ook een effectief slaapmiddel voor het geval dat (uiteraard via de huisarts). Een kwartje volstaat al.

Iedereen doet altijd panisch over slaapmiddelen, maar als je het op de juiste manier gebruikt en niet te lang/te vaak, dan kan het een hoop goeds doen.

Zit allemaal tussen de oren.
Na 3 weken training krijg je iedereen zo ver uit een vliegtuig te springen met parachute

Spinnen wel maar dat begint met de jaren wel steeds iets minder te worden, alleen die enorme monsters vind ik wel eng. Ik heb wel echt vreselijke hoogtevrees en ook een angst voor attracties. Dat laatste niet alleen door de hoogte maar ik ben ook altijd bang dat ik dood ga ( ), mij krijg je echt nooit meer in een reuzenrad of achtbaan maar een wildwaterbaan ofzo kan nog wel een keer.

Maar ik heb het meeste last van mijn hoogtevrees.

quote:

Op zondag 30 augustus 2026 13:48 schreef Lospedrosa het volgende:
Zit allemaal tussen de oren.
Na 3 weken training krijg je iedereen zo ver uit een vliegtuig te springen met parachute

Hallo open deur, wat fijn dat je je ook in dit topic begeeft

quote:

Op zondag 30 augustus 2026 13:48 schreef Lospedrosa het volgende:
Zit allemaal tussen de oren.

Je meent het. Als het iets was als "even een paar weken naar de sportschool en het is opgelost" hadden veel minder mensen er last van lijkt me

Overigens: plotselinge harde geluiden of überhaupt de kans daar op. Dus een kind dat met een ballon speelt (die kan zeker met een kind elk moment knallen), een hond (kan op elk moment gaan blaffen, ik ga echt niet op bezoek bij iemand met hond), bepaalde sporten (startpistolen, of van die opblaasklapdingen die enorm hard knallen als iemand er op gaat staan), onweer. Om maar te zwijgen over de hel dat de tweede helft van december vaak is.

De jaren maken het helaas niet beter ofzo.

Enige fobie zijn wondjes door zwerfdieren in landen waar rabiës voorkomt. Die enige 2 keer ben ik direct naar de dokter geweest.

quote:

Op zondag 30 augustus 2026 13:57 schreef heywoodu het volgende:
Overigens: plotselinge harde geluiden of überhaupt de kans daar op. Dus een kind dat met een ballon speelt (die kan zeker met een kind elk moment knallen), een hond (kan op elk moment gaan blaffen, ik ga echt niet op bezoek bij iemand met hond), bepaalde sporten (startpistolen, of van die opblaasklapdingen die enorm hard knallen als iemand er op gaat staan), onweer. Om maar te zwijgen over de hel dat de tweede helft van december vaak is.

De jaren maken het helaas niet beter ofzo.

Dit heeft mijn jongste dochter ook, door oorproblem denk ik, ze hoorde lang heel slecht, is geopereerd waarna ze heel goed hoorde en zo in carnaval terechtkwam.

Als ze nu binnenkomt knal ik elke dag een ballon kapot, zo kan ze terug wennen. grapje.

Ik word zelf wel moe van mensen met fobieën want mijn vr heeft veel fobieën die de kinderen overnemen. En mijn zwager, 2m + breed gebouwd is bang voor vlinders en sprinkhanen
Dus in de vakantie samen in het buitenland, was het hele dagen en avonden gegil, de kinderen, mijn vrouw, mijn zwager. En ik maar spinnen, sprinkhanen, ballonnen, en weet ik wat verwijderen.
Na de 10e avond ofzo weer een gil over een sprinkhaan 3 meter verder en ik werd er zo zat van dat die spinkhaan in zijn nek gooide, nou dat was even rennen wel.

Ik heb emetofobie. Als ik er aan denk moet ik al kotsen.

Hoogtevrees.
Ikzelf ken iemand met smetvrees.

Ik heb heel erg veel angsten (gras, dieren, kleine beestjes, bepaalde viezigheden, beestjes in eten, bepaalde roltrappen, liften, opgesloten raken, ergens niet weg kunnen, drukke plekken/menigten et cetera)
De neiging om veiligheid te controleren (of deuren op slot zijn, of het gas uit is, of er geen laders zonder toezicht in de stopcontacten zitten) mag ik één keer doen voor ik wegga of voordat ik ga slapen (lukt niet altijd, maar ik kan wel streng zijn voor mezelf)
Vieze beestjes checken overal mag niet van mezelf. Dus niet elk blaadje sla aan alle kanten bekijken, geen bolletjes uit elkaar plukken voor wormen etc. Anders blijf ik bezig.

Ik heb best vaak paniekaanvallen, daar probeer ik een boel rationele gedachten er tegenaan te gooien, op mijn ademhaling te letten. Soms lukt het, soms niet.

Één ding is zeker: ik mag absoluut van mezelf geen situaties ontlopen omwille angsten. Dat is lastig, alleen ben voor zoveel dingen bang, moet soms lachen om mezelf en mijn vrienden ook. Het slaat gewoon nergens op

quote:

Op zondag 30 augustus 2026 14:33 schreef Joopklepzeiker het volgende:
Hoogtevrees.
Ikzelf ken iemand met smetvrees.

[ afbeelding ]

Ach ja, Monk. Pure parodie van alle fobieën die een mens kan hebben.
Plus al de tics die hij ook nog had.

Hoogtevrees vooral, maar in het dagelijkse leven heb ik daar niet zoveel last van, want prima te vermijden. In mijn dromen echter...
Daar sta ik vaak op een hoge plek zonder leuning of wat dan ook en dan wil/kan ik alleen nog maar springen. Best vaak nachtmerries op die manier.

Zoals ik in het andere topic al schreef, angst om opgesloten zitten in een lift en wespen en bijen.
Verder niet zoveel denk ik. Ja, vliegangst. Ik ga dus nooit op vakantie waar je alleen met een vliegtuig terecht kunt.

Lichte hoogtevrees en ik ben niet dol op spinnen

Ik heb ook echt hoogtevrees en spinnenangst maar daar kan ik mee leven. En wespen btw
Maar helaas heb ik sinds 8 jaar (paniekaanvallen op de A2 gehad) een auto rijd fobie op de snelweg daar wil ik heel graag wat aan doen maar weet niet hoe. Heb rijles genomen en toen gewoon gereden over de snelweg maar het is het alleen rijden waar ik heel erge angst voor heb en dat zou ik moeten aanpakken

quote:

Op zondag 30 augustus 2026 18:35 schreef Magica het volgende:
Ik heb ook echt hoogtevrees en spinnenangst maar daar kan ik mee leven. En wespen btw
Maar helaas heb ik sinds 8 jaar (paniekaanvallen op de A2 gehad) een auto rijd fobie op de snelweg daar wil ik heel graag wat aan doen maar weet niet hoe. Heb rijles genomen en toen gewoon gereden over de snelweg maar het is het alleen rijden waar ik heel erge angst voor heb en dat zou ik moeten aanpakken

Kun je de A2 niet mijden en andere snelwegen pakken?

quote:

Op zondag 30 augustus 2026 13:57 schreef heywoodu het volgende:
Overigens: plotselinge harde geluiden of überhaupt de kans daar op. Dus een kind dat met een ballon speelt (die kan zeker met een kind elk moment knallen), een hond (kan op elk moment gaan blaffen, ik ga echt niet op bezoek bij iemand met hond), bepaalde sporten (startpistolen, of van die opblaasklapdingen die enorm hard knallen als iemand er op gaat staan), onweer. Om maar te zwijgen over de hel dat de tweede helft van december vaak is.

De jaren maken het helaas niet beter ofzo.

Dit heb ik ook! Vooral met ballonnen en vuurwerk. De kans op harde knallen zorgen dat ik echt constant zo zit:



Ik word altijd raar aangekeken als ik zeg dat ik bang ben voor ballonnen/harde knallen Zo fijn om te lezen dat ik niet de enige ben!

Daarnaast ook spinnenangst, hoewel dat vooral geldt voor de grotere en al helemaal als ze gaan lopen. Stil in een hoekje kan ik ze nog wel handelen, maar zodra ze gaan bewegen, instant panic

quote:

Op zondag 30 augustus 2026 13:30 schreef miss_sly het volgende:
Spinnen.
Op een dusdanige manier dat ik niet naar Australië of Zuidoost Azië ofzo op vakantie durf, bang grote spinnen tegen te komen. Of kamperen in een tentje, want spinnen. Etc.

Niet perse bang voor spinnen maar had idd in Australie wel echt altijd en overal het gevoel van… zou er nou een giftig beest in mn schoenen zitten of ergens verstopt waar je het niet verwacht.

Uiteindelijk maar 1x verast door een zwarte weduwe op ooghoogte dus dat viel relatief mee denk ik dan

quote:

Op zondag 30 augustus 2026 13:57 schreef heywoodu het volgende:
Overigens: plotselinge harde geluiden of überhaupt de kans daar op. Dus een kind dat met een ballon speelt (die kan zeker met een kind elk moment knallen), een hond (kan op elk moment gaan blaffen, ik ga echt niet op bezoek bij iemand met hond), bepaalde sporten (startpistolen, of van die opblaasklapdingen die enorm hard knallen als iemand er op gaat staan), onweer. Om maar te zwijgen over de hel dat de tweede helft van december vaak is.

De jaren maken het helaas niet beter ofzo.

Zo "fijn" dat ik niet de enige ben...

quote:

Op zondag 30 augustus 2026 18:56 schreef 111210 het volgende:

[..]
Niet perse bang voor spinnen maar had idd in Australie wel echt altijd en overal het gevoel van… zou er nou een giftig beest in mn schoenen zitten of ergens verstopt waar je het niet verwacht.

Uiteindelijk maar 1x verast door een zwarte weduwe op ooghoogte dus dat viel relatief mee denk ik dan

Volgens mij krijg ik dan echt een hartverzakking. En ga ik heel hard gillen.

quote:

Op zondag 30 augustus 2026 18:42 schreef TheGirlNextDoor het volgende:

[..]
Dit heb ik ook! Vooral met ballonnen en vuurwerk. De kans op harde knallen zorgen dat ik echt constant zo zit:

[ afbeelding ]

Ik word altijd raar aangekeken als ik zeg dat ik bang ben voor ballonnen/harde knallen Zo fijn om te lezen dat ik niet de enige ben!

Daarnaast ook spinnenangst, hoewel dat vooral geldt voor de grotere en al helemaal als ze gaan lopen. Stil in een hoekje kan ik ze nog wel handelen, maar zodra ze gaan bewegen, instant panic

Ja, en dan zit je zo gespannen, en schrik je alleen maar harder, en raak je meer gespannen. Vicieuze cirkel, lekker man.

Als ik in de trein zit en er gaat iemand met een hond in de buurt zitten ben ik indien enigszins mogelijk ook gewoon weg

Ik probeer zoveel mogelijk mensen te vermijden als ik niet verplicht in contact met ze hoef te staan. Voor mijn werk heb ik geen keuze, maar verder hou ik zoveel mogelijk afstand van het menselijk ras.

Mensen zijn doodvermoeiend. Mensen moeten altijd wat van je en 9 van de
10 keer zijn ze gewoonweg dom.

Mensen zijn de grootste plaag op deze planeet.

quote:

Op zondag 30 augustus 2026 19:39 schreef Lenny77 het volgende:

[..]
Maar dit is geen angst neem ik aan?
Gewoon geen zin in?

Eigenlijk meer de angst voor sociale verplichtingen

quote:

Op zondag 30 augustus 2026 19:14 schreef heywoodu het volgende:

[..]
Ja, en dan zit je zo gespannen, en schrik je alleen maar harder, en raak je meer gespannen. Vicieuze cirkel, lekker man.

Als ik in de trein zit en er gaat iemand met een hond in de buurt zitten ben ik indien enigszins mogelijk ook gewoon weg

Ja, precies

Ik heb het gelukkig niet met honden/andere harde geluiden. Gaat bij mij echt om plotselinge knallen zoals bij ballonnen en vuurwerk. Vind dat al lastig genoeg, lijkt me echt pittig als je het ook met andere plotselinge harde geluiden hebt inderdaad

quote:

Op zondag 30 augustus 2026 19:14 schreef heywoodu het volgende:

[..]
Ja, en dan zit je zo gespannen, en schrik je alleen maar harder, en raak je meer gespannen. Vicieuze cirkel, lekker man.

Als ik in de trein zit en er gaat iemand met een hond in de buurt zitten ben ik indien enigszins mogelijk ook gewoon weg

Neem dan oordoppen mee als ultieme wapen en doe ze direct in als je die hont ziet, dan kan er niks gebeuren!
Hooguit hoor je zachte pufjes als hij begint te blaffen.

Tja zijn het fobieën, kom het vrijwel nooit tegen, maar... Tunnels en buizen met water. Glory holes (nee, niet die) in stuwmeren zijn zo'n beetje mijn ergste nachtmerrie op dat gebied.




Verder, diepe wateren in het donker.
Sowieso, zeer diep water waarbij het onbekend is wat er onder je zit, de diepe duisternis in het water, tientallen meters of meer...

quote:

Op zondag 30 augustus 2026 23:01 schreef Cockwhale het volgende:
Tja zijn het fobieën, kom het vrijwel nooit tegen, maar... Tunnels en buizen met water. Glory holes (nee, niet die) in stuwmeren zijn zo'n beetje mijn ergste nachtmerrie op dat gebied.

[ afbeelding ]

Verder, diepe wateren in het donker.
Sowieso, zeer diep water waarbij het onbekend is wat er onder je zit, de diepe duisternis in het water, tientallen meters of meer...

+1

Wat fijn want dat maak je nauwelijks mee

Ooit gebeten door een hond; sindsdien deel ik een trap uit als die beesten te dichtbij komen.

quote:

Op zondag 30 augustus 2026 18:37 schreef Lospedrosa het volgende:

[..]
Kun je de A2 niet mijden en andere snelwegen pakken?

Nee het is gewoon snelweg in algemeen

Een fobie is een groot woord, maar heb wel angst om te moeten overgeven. Ik begrijp dat het pas een fobie is als het irrationeel is en je er dus alles aan doet om het te vermijden (dus niet uit eten want misschien is de kip wel niet gaar of geen langer stukken in de auto want misschien wordt je wel wagenziek, dat heb ik dan weer niet). Maar als er ook maar iemand in m’n directe omgeving ziek is, krijg ik al schrik dat ie misschien moet overgeven. (Als man ziek is, slaap ik nog liever beneden op de bank dan dat ik merk dat ie boven de pot hangt).

En een lichte claustrofobie. Ruimtes waarin ik niet kan staan, krijg je mij niet in als ik niet weet hoe ver het is, of hoe lang het duurt voor ik er weer uit ben. Een waterglijbaan waarin ik niet rechtop kan zitten, krijg je me (bijna) niet in, terwijl ik dat soort glijbanen eigenlijk heel erg leuk vind vanwege de snelheid. Maar ook al eens gehad met een glijbaan die best ruim was, maar gewoon te lang duurde en dat ik dan niet weet of er een einde aan komt (rationeel weet ik natuurlijk dat elke glijbaan een einde heeft en je er door het water ook automatisch naar toe gaat). Een grot vind ik ook niet fijn, maar ga ik mee in als ik weet dat ik overal kan staan en ze het niet langer dan een halve minuut pikdonker maken.

Een escaperoom, een lift of een andere kleine ruimte, geen problemen mee.

Door een grot is m’n angst ook gekomen. Als kind zijnde op vakantie een keer zo’n route door de grotten gemaakt met een gids, een hele bubs kinderen en geen volwassenen. Op zich niets aan de hand, iedereen kreeg een helm op met een lampje. En toen wilde last-minute m’n zusje toch ook mee. Dat kon, alleen waren de lampjes op. Dus omdat mijn zus een heel stuk jonger is, moest ik mijn lampje aan haar afstaan. En dan zie je dus op sommige stukken he-le-maal niks en dan liepen we ook nog eens achteraan en waren sommige stukken zo smal dat ik er (voor m’n gevoel) maar net doorheen paste. Dus het idee dat. Ik ergens vast zou blijven zitten, de gids het niet door zou hebben en ik helemaal niks zou zien hebben gezorgd dat ik dit allemaal ontstaan is.

Ik wil hier heel graag van af dus de laatste jaren probeer ik echt wel dingen te doen om m’n grens over te gaan door rationeel na te gaan wat er daadwerkelijk zou kunnen gebeuren. Het lukt me niet altijd, maar af en toe ga ik een keer door m’n grens (en soms voelt dat fijn en soms heb ik spijt, ondanks dat er niks gebeurd, maar het niet fijn voelt)

quote:

Op zondag 30 augustus 2026 23:01 schreef Cockwhale het volgende:
Tja zijn het fobieën, kom het vrijwel nooit tegen, maar... Tunnels en buizen met water. Glory holes (nee, niet die) in stuwmeren zijn zo'n beetje mijn ergste nachtmerrie op dat gebied.

[ afbeelding ]

Verder, diepe wateren in het donker.
Sowieso, zeer diep water waarbij het onbekend is wat er onder je zit, de diepe duisternis in het water, tientallen meters of meer...

quote:

Op maandag 31 augustus 2026 09:58 schreef Lenny77 het volgende:

[..]
Alleen al naar dat ding op foto kijken laat mijn maag draaien

Vraag me af. of dit gefotoshopt o.i.d. is.... een stuwdam heeft meestal z'n doorlaat via poorten in de damwand, niet via een overstroombuis als deze. Idem indien er turbines in zitten; die moeten luchtvrij aangestroomd worden.

Ik heb een Amerikanenfobie.

quote:

Op zondag 30 augustus 2026 19:49 schreef SemperLibertas het volgende:

[..]
Eigenlijk meer de angst voor sociale verplichtingen

En hier kan ik me ook wel in vinden.

In het middelpunt van de belangstelling staan, dat trek ik niet. Of socializen met vreemden vind ik moeilijk, en heb als ik op een feestje sta en niemand heb om mee te praten ik dan meestal maar stilletjes verdwijn.

Vooral dat laatste begint wel een probleem te worden.

quote:

Op maandag 31 augustus 2026 10:30 schreef Lenny77 het volgende:

[..]
Helaas geen photoshop
Die ondingen bestaan echt

Hoe dan?

Eigenlijk heb ik geen echte fobieën. Mijn probleem is eerder het tegenovergestelde. Ik ben niet snel bang, waardoor ik soms gevaarlijke situaties onderschat.

Vroeger mocht ik op school bijvoorbeeld niet meedoen aan bepaalde dingen zoals ringen of trampoline springen met salto's, omdat ik zonder aarzelen van alles probeerde.

Afgelopen weekend liep er nog een wolf in het natuurgebied naast ons huis. Mijn man en ik zaten in de schemer met een verrekijker te kijken of we hem konden spotten. Op een gegeven moment ging ik naar binnen en ik verwachtte eigenlijk dat mijn man daar gewoon zou blijven zitten. Bleek dat hij juist liever niet alleen bleef vanwege die wolf. Zelf zou ik daar totaal niet bang voor zijn en rustig blijven zitten kijken.

Spinnen en muizen pak ik ook gewoon op. Natuurlijk, als er ineens een leeuw op me af zou komen rennen, zou ik ook maken dat ik wegkwam. Maar over het algemeen ben ik gewoon niet zo snel bang aangelegd.

Ik ben eigenlijk voor niks bang, behalve wel een serieuze terughoudendheid richting paarden.

Die klote beesten hebben me al drie (!) keer omver gerend in mijn leven, terwijl ik er niks mee te maken had verder. Wrong place, wrong time.

Ik durf ze best te aaien, maar wel het liefste achter een (stevig) hek

Ik ben wel bang voor bepaalde dingen, maar een fobie is wel een graadje of wat erger.

quote:

Op dinsdag 1 september 2026 12:21 schreef Lienekien het volgende:
Ik ben wel bang voor bepaalde dingen, maar een fobie is wel een graadje of wat erger.

Nuja, dat heb ik bij wat dingen die ik hier lees Niet om de angst voor bijvoorbeeld insecten te down playen, maar een fobie is echt iets wat je leven beheerst. Ik vraag me af in hoeverre een angst voor spinnen dat doet?

quote:

Op dinsdag 1 september 2026 12:33 schreef Lenny77 het volgende:

[..]
Nou... Als je een fobie voor spinnen hebt en je weet dat er eentje achter een hoekje is gekropen of in je slaapkamer achter een kast zit, dan kan dat behoorlijk verlammend zijn.
Wie zijn wij om te bepalen of iets levensbeheersend is?

Dat is toch tijdelijk? Of je gaat in een andere kamer slapen. Je kunt ervan weg lopen, dat probeer ik er denk ik mee te zeggen. Hetzelfde hoogtevrees. Als je weer dichtbij de grond bent verdwijnt het. Sorry, maar ik probeer gewoon te begrijpen hoe dit levensbeheersend is.

Angst en fobie zijn twee verschillende dingen imo.