Volledig uit de hand lopen

quote:

Op donderdag 24 september 2026 19:05 schreef Hetekip het volgende:

[..]
Ik heb zeker een probleem, een paar mensen in mijn omgeving geven ook wel aan dat ze zich zorgen om mij maken. Maar het is niet een knop die ik even om zet, en alles is weer goed.

Ja ik weet niet of er zo'n gesprek zou komen, ik vermoed zelf dat er geen gesprek komt, maar dat ik gewoon eens wordt gevonden onaanspreekbaar.

Ik ga echt mijn best doen dit weekend niet te drinken. Als me dat lukt dan ben ik al weer een stapje verder. Maar ik ga niet liegen het is moeilijk, maar dat komt omdat ik nu wil vluchten en ik buiten alcohol niet zo goed weet hoe dat moet.
[..]
Ja en hulp heb ik op dit moment niet, hier een topic en ik waardeer de hulp hier. Maar verder heb ik niks.
[..]
Ja, maar daar ben ik alle vertrouwen in kwijt.
[..]
Ik heb geen idee, echt niet.
[..]
Ik heb een vast contract maar geen zin in al dat gedoe, ik wel gewoon door tot ik omval en dan zien we wel.
[..]
Ja dat ook wel, maar werk ook constant veranderingen en een organisatie die in mijn nek hijgt, ik heb daar allemaal geen zin meer in.
[..]
Als ik wist hoe maatje, dan zou ik het direct doen.

Ik snap je wel en niet, het komt nu beetje over als een klaagzang dat je zielig bent.

Bel vanavond de AA of morgen die dubbele diagnose ipv zeggen "als ik wist hoe zou ik het meteen doen"

Nee zaterdagnacht kunnen de modjes weer KLB topics gaan leegvegen en moeten wij doen alsof jij de speciale ongeneeselijke verslaafde bent.

Dat ben je niet, ik vind je echt een sympathieke gast, maar je bent voor de AA of GGZ ook maar een 13 in een dozijn verslaafde.

En dat je paniek reacties krijgt, is ook logisch. Dat lichaam en hoofd begint nu ook signalen af te geven dit gaat niet goed.

quote:

Op donderdag 24 september 2026 19:05 schreef Hetekip het volgende:


Als ik wist hoe maatje, dan zou ik het direct doen.

Probeer maar eens niet te denken aan een roze olifant, je zult zien dat het averechts werkt. Hoe harder je vecht tegen een gedachte, hoe groter en luider hij wordt. Én laat ze passeren: zie je gedachten als wolken die voorbijdrijven aan de hemel van je bewustzijn. Je hoeft niet op elke wolk te springen.

Het belangrijkste: vraag jezelf af of er daadwerkelijk objectief bewijs is voor het doemscenario dat je brein zojuist heeft bedacht. Hoogstwaarschijnlijk is het allemaal BS.

quote:

Op donderdag 24 september 2026 22:04 schreef Hetekip het volgende:

AA is wellicht voor normale mensen, niet voor gekken zoals mij,

Je bent niet gek alleen soms in disbalans. Iemand zal je moeten helpen die paniekaanvallen te leren beheersen.

quote:

Op donderdag 24 september 2026 22:04 schreef Hetekip het volgende:

[..]
Het is ook een klaagzang, niet omdat ik zielig ben, maar omdat ik hulp had waar ik bij gebaat was, en me dat is afgepakt. Ik glij af, maar ik glij af, omdat er totaal geen begeleiding is.

Ik heb een hele stressvolle week achter de rug, maar ik drink nog geen druppel alcohol. Kost het mij moeite? Een beetje, maar ik ga dit weekend gewoon niet drinken. Ik drink door de week sowieso niet dus als ik morgen en overmorgen goed doorkom, zonder te drinken is dat een week clean. Ik zie dat niet als niks doen, of bij de pakken neerzitten. Ik onderneem iets.

Ik krijg gewoon paniek en kom in disbalans door dingen die werk gerelateerd zijn. Stress die ik eerder niet had omdat ik bij pa en ma woonde (mijn begeleiders) en eigenlijk geen stress had. Ik betaalde gewoon een beetje mee in het huishouden, maar als ik mijn baan zou verliezen of zo, zou er geen man overboord zijn. Dat vangnet valt dadelijk weg. Dan moet ik het zelf gaan doen, op God weet wat voor een manier. Als werk dan zegt: 'We gaan alles op de schop gooien en het kan negatieve gevolgen voor jullie hebben.' Als dan gezegd wordt: 'Je moet die en die cursus gaan volgen mij dat moet je zelf betalen.' Dan krijg ik stress...

Dan zie ik mijn werk op losse schroeven staan, dan zie ik mijn leven op losse schroeven sta, dan zie ik dat ik het appartement moet verkopen. Ben ik zielig? Nee, maar ik heb best veel moeten betalen voor een woning, omdat het nu een hele slechte tijd is, maar het ook niet beter wordt. In de tijd waar je een appartementje kocht voor 150 k, had ik al deze problemen niet.

Ja natuurlijk kan niemand daar wat aan doen en hebben andere dit probleem ook. Ik functioneer gewoon niet zo goed omdat ik psychisch anders ben. Ik krijg steeds vaker momenten waarop ik voel dat mijn handen, armen en lichaam niet van mij is. Ik dissocieer steeds vaker. Kan er moeilijk mee omgaan en het liefst zou ik mijn eigen schedel inslaan zodat het stopt.

Ben ik zielig? Nee, ik probeer er wat van te maken, maar het wil niet echt lukken. Ik vermoed zelf dat mijn brein/persoonlijkheid niet goed werkt in deze maatschappij. Is dat een klaagzang, of is dat gewoon een gevoel? Ik ben niet de enige met mijn persoonlijkheidsstoornis die dit zo ervaart.

AA is wellicht voor normale mensen, niet voor gekken zoals mij, het hele sociale aspect hoeft van mij niet, ik heb daar geen behoefte aan ik wil alles op afstand en veilig. Om met mensen in contact de komen waar ik dissocieer, dan drink ik wel gewoon niet ik denk dat mij dat wel lukt. Ik had de hele maand juli en augustus niks gedronken.

In 2 zinnen, waarom bel jij morgen die dubbele diagnose niet?

Rest is allemaal woorden om niet aan je probleem te werken.

Met wat geluk zit je in november in een kliniek, krijg je een b12 (toch) injectie in je reet, ga je normaal eten, niet drinken en gaat je medicatie zijn werk goed doen.

Na 1 week gaan ze een keer met je praten of na 3 weken, dan is het andere probleem ook wat beter te behandelen.

Je profileert jezelf als gek, maar een gek heeft geen baan en een gek kan in 2026 geen huis kopen.
Je bent ziek, punt.

Dus in 2 zinnen, waarom zou jij morgen niet bellen?

Je moet voor je werk verplicht een cursus volgen maar (deels?) op eigen kosten? Dat kán je toch helemaal niet verplichten?

quote:

Op donderdag 24 september 2026 23:37 schreef Hetekip het volgende:

[..]
Ja dat willen ze wel min of meer verplichten. Ik weet niet of dat mag ja of nee. Maar ik vind het nogal rot.

Droopie ik reageer morgen op jouw post ik ga nu even proberen af te schakelen door te slapen. In ieder geval niet gedronken vandaag.

Wie is bij jou thuis de baas: jij of je hersentjes die jou van alles trachten wijs te maken?

quote:

Op vrijdag 25 september 2026 09:01 schreef Hetekip het volgende:
Zonet het geld overgemaakt naar de notaris. Ik voel me er toch zeer misselijk en slecht bij.

Ik voel me absoluut niet goed, alsof ik voor mijn eigen dood ga tekenen en nu een begrafenis betaald heb.

Wie is de baas: jij of dat zelf gecreëerde mentale duiveltje?

Ik schreef hiervoor al: onderzoek of die gedachten rationeel zijn of dat je ze als bullshit bij het mentale grofvuil moet zetten.

quote:

Op vrijdag 25 september 2026 09:18 schreef Hetekip het volgende:

[..]
Ik weet niet wat jij bedoelt. Mijn hersenen voelen stress, het lichaam maakt neurotransmitters en hormonen aan. Mijn parasympathische zenuwstelsel komt in actie, en ik voel me niet goed als een gevolg.

Maar wie ben je dan: jij (Hetekip) of een mengelmoesje van neurologische en hormonale dingetjes?

quote:

Op vrijdag 25 september 2026 09:24 schreef Hetekip het volgende:

[..]
Dat is een filosofische / neurologische vraag.

Ik geloof niet in een splitsing tussen lichaam en geest of lichaam en ziel.

Hormonen en neurotransmitters hebben daadwerkelijk invloed op hoe iemand zich kan voelen, en kunnen ook gedrag beïnvloeden.

Natuurlijk zijn er meer factoren dan enkel deze, maar wanneer mijn parasympatische zenuwstelsel in de actie schiet, kun je niet zeggen: oh dat zijn maar fysiologische processen.

Natuurlijk kun je wel invloed hebben op deze processen maar het betekent niet dat je volledige invloed hebt.

Wel eens opgezocht wat een bijnier doet en wat cortisol is?

De kans is groot dat je lichaam en / of hersens alarmsignalen naar elkaar seinen.. ik weet er een paar, als leek, maar alles is aan en met elkaar verbonden.

quote:

Op vrijdag 25 september 2026 09:24 schreef Hetekip het volgende:

[..]
Dat is een filosofische / neurologische vraag.

Ik geloof niet in een splitsing tussen lichaam en geest of lichaam en ziel.

Hormonen en neurotransmitters hebben daadwerkelijk invloed op hoe iemand zich kan voelen, en kunnen ook gedrag beïnvloeden.

Natuurlijk zijn er meer factoren dan enkel deze, maar wanneer mijn parasympatische zenuwstelsel in de actie schiet, kun je niet zeggen: oh dat zijn maar fysiologische processen.

Natuurlijk kun je wel invloed hebben op deze processen maar het betekent niet dat je volledige invloed hebt.

Het is zeker een filosofische denkrichting.

Ok, fair enough. Maar wat ik mij afvraag is als die - ik noem het maar zo - zenuwinzinkingen bij jou de kop opsteken én die inzinkingen zijn het gevolg van chemische, biologische en elektrofysiologische processen in je hersenen, waarom heeft niemand van de hulpverleners jouw een 'pilletje' o.i.d. aanbevolen. Ik ben een volslagen leek op dit gebied maar ik weet zeker dat de scherpe kantjes van jouw existentiële angsten er af geslikt kunnen worden. Dat is uiteraard niet het einde van de oplossing, er zal meer moeten gebeuren maar ik zou niet weten hoe welke mentale behandeling dan ook zonder "chemie" moet plaatsvinden want je bent overduidelijk niet in staat "die knop om te zetten".

quote:

Op vrijdag 25 september 2026 09:01 schreef Hetekip het volgende:
Zonet het geld overgemaakt naar de notaris. Ik voel me er toch zeer misselijk en slecht bij.

Ik voel me absoluut niet goed, alsof ik voor mijn eigen dood ga tekenen en nu een begrafenis betaald heb.

Zware beslissing, zware last

quote:

Op donderdag 24 september 2026 22:04 schreef Hetekip het volgende:

[..]
Het is ook een klaagzang, niet omdat ik zielig ben, maar omdat ik hulp had waar ik bij gebaat was, en me dat is afgepakt. Ik glij af, maar ik glij af, omdat er totaal geen begeleiding is.

Ik maak niet op dat @Droopie stelt dat jij een aansteller bent hoor. Hij refereert naar jou gedrag, naar jouw manier van communiceren hier op het forum. Ik begrijp zeker dat het bij jou zoals jij je voelt, over kan komen als een veroordeling op jou als persoon. En juist daarom wil ik erop reageren, want ik zou het jammer vinden als jij je door zo'n post nog extra slecht over jezelf gaat voelen. Want het is namelijk geen vijandige post, maar juist constructief.

Het is denk ik voor ons allemaal duidelijk dat jouw lijden geen aanstellerij is. Ik vind het ook goed van jou dat je FOK! gebruikt als manier om jouw spanning en angstige gedachten te kunnen ventileren. Ik merk ook dat je écht behoefte hebt aan hulp. Er bestaan mensen die een forum als dit bijvoorbeeld gebruiken voor aandacht, die zich beter proberen te voelen door het medelijden van anderen; die mensen willen helemaal niet dat hun problemen opgelost worden, want dan zijn ze namelijk ook de aandacht van anderen kwijt. Ik heb bij jou absoluut niet het idee dat jij zo in elkaar zit.

Het issue met psychische klachten zoals angst en depressies, waarbij je je heel moedeloos en machteloos t.o.v. jezelf voelt, is wel dat je je daardoor kunt gaan gedragen op een manier die vergelijkbaar is. Mensen kunnen namelijk niet in jouw hoofd kijken en ervaren wat jij voelt. Veel mensen hebben daarbij ook niet zelf ervaren wat jij nu doormaakt, dus dat maakt het voor hen nog extra lastiger om jou te kunnen begrijpen. Ik heb het zelf wel meegemaakt, uiteraard niet exact hetzelfde, maar ik weet wel hoe ongelooflijk zwaar het is als je door angststoornissen en depressies de grip verliest op jezelf.

Ik heb tevens ervaren dat daardoor problemen ontstaan in de communicatie met anderen. Ik herken het om in een klaagmodus te blijven hangen, waarbij ik alleen maar uiting kan geven aan hoe klote ik mij voel. Mensen probeerden mij ook te helpen met adviezen en daar reageerde ik ook vervolgens negatief op met bijvoorbeeld "Dat helpt toch niet! Het komt nooit meer goed met mij! Ik ben gedoemd! etc etc etc" Meestal begrepen mensen wel dat ik zo reageerde omdat ik mij heel klote voelde; dat nam echter niet weg dat zij zich toch gekwetst konden voelen of het idee kregen dat alles wat zij zeiden toch verkeerd zou vallen bij mij, dus zeiden ze niks meer. Waardoor mijn eigen negatieve overtuigingen bevestigd werden: "Zie je nou wel dat iedereen mij een klootzak vindt en een minderwaardige sukkel!?! Ze laten mij in de steek! Dus dat betekent dat mijn gevoel dat ik mij minderwaardig voel dus ook klopt!"

Je bewust(er) worden van hoe je communiceert naar anderen = begrijpen hoe andere mensen mogelijk zouden kunnen reageren op jouw gedrag, is misschien wel het allerbelangrijkste om te kunnen herstellen van jouw psychische klachten. Je hoeft echt geen sociale contacten aan te gaan of vriendschappen op te bouwen als je dat niet wilt. Hoe je het wendt of keert, je blijft hoe dan ook te maken krijgen met andere mensen.

Stel dat je iemand op straat tegenkomt die jou benadert, maar je voelt je om welke reden dan ook daar heel ongemakkelijk en onveilig bij en je wilt met rust gelaten worden. Als je heel schichtig en vijandig reageert naar die persoon, bereik je daarmee een averechts effect. Het zou best kunnen dat hij door zo'n vijandige reactie jou voortaan met rust laat. Maar hoe ga jij je daar zelf onder voelen? Je krijgt misschien later spijt dat je op zo'n manier hebt gereageerd: je had immers alleen behoefte aan rust en aanvankelijk helemaal geen intentie om iemand te kwetsen. Ook al ben je daarna alleen, de rust is er niet, want je worstelt met schaamte en schuldgevoelens ... bovenop alle shit waar je voorheen al mee worstelde. Bij elkaar is dat misschien zoveel dat het een enorme chaos is in jouw hoofd en van jezelf niet helder krijgt wat je voelt of dat je uberhaupt iets voelt.

Is dit makkelijk? Nee, helaas niet. Het is evenmin zo dat als je het probeert toe te passen, je snel positief effect gaat merken. In het begin kan het zelfs lijken alsof alles gecompliceerder en moeilijker wordt. En als je je eenmaal ergens van bewust bent, dan blijf je dat; je kan niet meer terug naar onwetendheid. Je kan alleen maar vooruit. Het zou kunnen dat je daardoor nóg meer problemen gaat ontdekken. Maar uiteindelijk ga je ook mogelijkheden zien.

Het lijden gaat niet weg. Maar je gaat wel merken dat je steeds een stukje sterker wordt. En daardoor gaat jouw zelfvertrouwen groeien. Het wantrouwen naar andere mensen toe neemt daardoor automatisch af, want hoe meer jij op jezelf kunt vertrouwen, hoe minder afhankelijk jij je voelt van andere mensen, hoe minder zij een bedreiging kunnen zijn voor jouw welzijn en jouw leven.

~~~~~~~~

Ik merk aan jouw posts ook dat je absoluut niet dom bent! Ik heb het idee dat je erg leergierig bent en graag situaties onderzoekt. Dat gaat jou zeker helpen om jouw leven weer op orde te krijgen!

quote:

Op vrijdag 25 september 2026 22:47 schreef Hetekip het volgende:

[..]
Drank is niet mijn hoofdprobleem, ik heb een probleem waardoor ik drink. Als dat probleem is opgelost voel ik ook geen behoefte om te drinken.

Ik zou graag psychologische hulp willen voor mijn hoofdprobleem. Niet voor het drinken, ik zou nu wel willen drinken, maar ik doe dat niet. Ik ben nuchter vandaag en gisteren ook. Ik ga dit weekend niet drinken en dan volgende week, ben ik twee weken clean. Daar maken we er 3 van en dan ook vier en vijf. Geen probleem.

Maar ben ik gelukkig? Nee, ik ben dood ongelukkig, wat ik nodig heb is tools hoe ik beter met dit leven en andere mensen kan omgaan. Ik ben nu al de hele dag aan het dissocieren en ik weet niet eens meer wie ik ben. Maar ik wil geen risperdal meer pakken.

Als risperdal het enige is... De GGZ zei dat het wel goed komen en de therapie die ik heb gehad nu moet gaan werken. Nou het werkt voor geen meter. Maar dat was wel hun boodschap dat ik het maar moet accepteren dat dit het is, de kwaliteit van leven die ik kan bereiken.

Ik ben niet normaal in mijn hoofd, wellicht geen gek, maar mijn hersenen zijn anders bedraad en de meeste mensen snappen dat niet. Het kost me allemaal zoveel moeite om mee te komen. Ik werk, kom thuis, gooi een maaltijd in de airfryer of magnetron en na het eten kan ik op bed gaan liggen en heb ik geen energie meer, allemaal vanwege sociale zooi op het werk.

Ik zou kunnen bellen, maar ik denk dat de verslaving niet het probleem is, maar mijn kwaliteit van leven mijn welbevinden daar zit het grootste probleem. Alcohol aanpakken is symptoombestrijding. Al drink ik nu een jaar niet, ik zal nog steeds ongelukkig zijn.

Het is echt even een hersenscheet die ik nu wil opwerpen, maar het sociale aspect in jouw werk lijkt het slopende te zijn. Ben je dan niet beter af in een functie waarin je juist fysiek meer arbeid moet leveren? We hebben het al vaker over jouw werk gehad en ik zie het mezelf je niet zo snel nadoen.

Bekijk deze YouTube-video

quote:

Op vrijdag 25 september 2026 23:07 schreef Hetekip het volgende:

[..]
Daar heb je zeker gelijk in, maar als ik fysiek werk ga doen, kan ik niet goed aan vanwege mijn handicap. Maar het zou wel beter voor mij zijn om inderdaad fysiek werk te hebben en niet te hoeven dealen met mensen of het sociale aspect. Ik heb het verkeerde gekozen denk ik. Maja ik zit er nu in vast want ik moet die hypotheek betalen, of ik moet ergens in een fabriek ploegendiensten gaan werken.

Er is ongetwijfeld een niche die wij aan kunnen spreken met onze acts, geveinsde mentale problemen en kloontjes die hier her en der ronddwalen. Ik zou het GPT eens kunnen vragen.

quote:

Op vrijdag 25 september 2026 23:31 schreef Hetekip het volgende:

[..]
Misschien dat chippity een antwoord heeft, ik denk dat ik nu maar wat in bed ga liggen, de achterdeur is weer eens niet op slot, maar ik wil niet meer naar beneden, douchen ook geen zin in. Als iemand wil binnenkomen komt die maar, ik ga slapen. Slaap lekker en bedankt ik denk dat mijn werk misschien inderdaad een van de grotere problemen zou kunnen zijn.

Zit de voordeur wel op slot? Dat schijnt veel belangrijker te zijn.

Oeps sorry

quote:

Op vrijdag 25 september 2026 22:47 schreef Hetekip het volgende:

[..]
Drank is niet mijn hoofdprobleem, ik heb een probleem waardoor ik drink. Als dat probleem is opgelost voel ik ook geen behoefte om te drinken.

Ik zou graag psychologische hulp willen voor mijn hoofdprobleem. Niet voor het drinken, ik zou nu wel willen drinken, maar ik doe dat niet. Ik ben nuchter vandaag en gisteren ook. Ik ga dit weekend niet drinken en dan volgende week, ben ik twee weken clean. Daar maken we er 3 van en dan ook vier en vijf. Geen probleem.

Maar ben ik gelukkig? Nee, ik ben dood ongelukkig, wat ik nodig heb is tools hoe ik beter met dit leven en andere mensen kan omgaan. Ik ben nu al de hele dag aan het dissocieren en ik weet niet eens meer wie ik ben. Maar ik wil geen risperdal meer pakken.

Als risperdal het enige is... De GGZ zei dat het wel goed komen en de therapie die ik heb gehad nu moet gaan werken. Nou het werkt voor geen meter. Maar dat was wel hun boodschap dat ik het maar moet accepteren dat dit het is, de kwaliteit van leven die ik kan bereiken.

Ik ben niet normaal in mijn hoofd, wellicht geen gek, maar mijn hersenen zijn anders bedraad en de meeste mensen snappen dat niet. Het kost me allemaal zoveel moeite om mee te komen. Ik werk, kom thuis, gooi een maaltijd in de airfryer of magnetron en na het eten kan ik op bed gaan liggen en heb ik geen energie meer, allemaal vanwege sociale zooi op het werk.

Ik zou kunnen bellen, maar ik denk dat de verslaving niet het probleem is, maar mijn kwaliteit van leven mijn welbevinden daar zit het grootste probleem. Alcohol aanpakken is symptoombestrijding. Al drink ik nu een jaar niet, ik zal nog steeds ongelukkig zijn.

quote:

Dubbele problematiek
“Mensen met een dubbele problematiek, ook wel dubbele diagnose genoemd, hebben zowel een verslavingsprobleem als een psychische ziekte. Die zijn met elkaar verweven en versterken elkaar. De gelijktijdige behandeling maakt wat wij doen ingewikkelder", vertelt Annette Bonebakker, klinisch neuropsycholoog.

Extra expertise noodzakelijk
De zorg voor cliënten met de diagnose dubbele problematiek is extra complex. Naast de psychische ziekte hebben de cliënten vaak ook last van lichamelijke aandoeningen, sociale stoornissen, familieproblemen, financiële problemen, werkloosheid, detentieverleden of ze zijn dakloos. Zorgverlenende instanties zijn meestal niet toegerust om op deze dubbele diagnose, en daarbij horende diagnostische en behandelbehoeften van deze groep patiënten, in te spelen. Het drugsgebruik en het bijbehorende afwijkende gedrag domineren vaak het ziektebeeld en verbergen de psychiatrische symptomen. Daarnaast kan het misbruik van drank en/of drugs bepaalde symptomen veroorzaken die nauwelijks van psychiatrische stoornissen te onderscheiden zijn. Tot slot lijken ontwenningsverschijnselen vaak op psychiatrische stoornissen.

Zorgverleners zien de complexiteit van de (dubbele) problemen dus vaak over het hoofd of zijn niet in staat daarop adequaat te reageren. Hierdoor ontstaat een ‘draaideursituatie'. Mensen die dringend behandeling nodig hebben worden van de ene naar de andere instantie doorverwezen, terwijl hun situatie ondertussen verslechtert. Om die reden ontwikkelt het Centrum Dubbele Problematiek steeds meer expertise rond het diagnosticeren en behandelen van dubbele problematiek.

Geïntegreerd behandelaanbod
Door de geïntegreerde dubbele problematiek behandeling krijgt een cliënt vanuit één team behandeling voor zowel de verslavingsproblemen als de psychiatrische problemen. Onze methode voor een geïntegreerd behandelaanbod is IDDT (Integrated Dual Disorders Treatment). Dit model gaat uit van verschillende fases van gedragsverandering van de cliënt. In een behandeling moeten de aangeboden behandelactiviteiten aansluiten bij deze verschillende stadia van gedragsverandering. Dit kan voorkomen dat een cliënt zich onbegrepen voelt of zich terugtrekt, of dat hulpverleners het gevoel hebben tekort te schieten.

Zeg ik dubbele diagnose.

Maar verder laat ik het aan jou

quote:

Op vrijdag 25 september 2026 22:47 schreef Hetekip het volgende:
Drank is niet mijn hoofdprobleem, ik heb een probleem waardoor ik drink. Als dat probleem is opgelost voel ik ook geen behoefte om te drinken.

Ja, ik dacht ook dat dat zo zou zijn, maar zo simpel werkt het helaas niet.

Ten eerste niet omdat (hoogstwaarschijnlijk) je onderliggende probleem niet (helemaal) "op te lossen" is. Hoogstens vind je een gezonder copingmechanisme dan drank- of middelengebruik.

Ten tweede niet omdat je hersenen ook fysiek zijn veranderd; grotendeels reversibel, een stuk ook permanent. Je hele brein is ingericht op homeostase (= evenwicht/balans). Als je structureel je GABA en daarmee indirect je dopaminelevels verhoogt door te drinken, dan past je brein zich daarop aan door een reeks aan dingen te doen om die disbalans te "repareren": onder andere (veel te simpel gezegd) door minder GABA-receptoren, minder dopamine-receptoren en meer glutamaat (prikkelende neurotransmitter) aan te maken. Daardoor ontstaat er weer een balans in je hersenen.

Haal je nu de externe stimulans (alcohol) ineens weg, dan slaat de weegschaal de andere kant op en raakt je brein gigantisch overprikkeld. Dat veroorzaakt de initiële afkickverschijnselen, waar je met een week wel vanaf bent. Maar daarmee is je brein nog niet "gerepareerd"; dat kost veel meer tijd en is ook geen echte reparatie. Je brein zal zich altijd de highs van alcohol blijven herinneren en die kan je niet via natuurlijke weg bereiken. Dus die drang naar alcohol zal er altijd blijven (en al helemaal als je er nog een keer aan zit), en maar heel, heel langzaam wegebben van drang naar "zou wel lekker zijn, maar doe maar niet".

quote:

Op vrijdag 25 september 2026 22:48 schreef Hetekip het volgende:

[..]
Ja risperdal en wellicht anti depressiva, maar ik kom er van bij, wordt er heel moe van en ik ben al helemaal uitgeput. Er zou een andere medisch goedje moeten komen maar absoluut geen risperdal meer of een anti depressiva.

Jeetje, wat is dat toch zonde. Wat zou het fijn zijn dat er een medicijn was die precies afgestemd is op je ongemak, die de scherpe kanten van je mentale inzinkingen doet afnemen. Zodat je echt geholpen kan worden je gedachten te beheersen, ze op een andere manier tegemoet te treden in plaats van als een slaaf door het leven gaan van je 'meesterbrein'. Het zou zo fijn zijn als je in staat zou zijn tegen die gedachten te zeggen: "ik heb nu geen behoefte aan je gezelschap want je maakt mij ziek, als ik je later nodig heb voor advies of samenspraak laat ik het je wel weten".

Zoals je weet ben ik nul komma nul % geschoold in psychiatrie. Ik heb zoals iedereen wel ervaringen met mentale dippen. Het leven komt nu eenmaal met onverwachte 'hindernissen' en 'ongemakken' maar op een één of andere manier, sloeg ik mij er altijd vrij snel doorheen. Van in een paniekstand staan (zoals een ongewilde scheiding, sterfgevallen in de familie en vriendenkring, hersenbloeding, reorganisaties op het werk) ging het vrij snel naar vergezichten van "lammetjes in de wei, boterbloemetjes en schapenwolkjes die voortdrijven in het blauwe hemeltje". Mijn gedachten kritisch onderzoeken en bevragen, rationeel denken ("dat denk ik nu wel maar wat is er feitelijk van waar?") hielpen mij vrij snel weer met beide voeten op de grond te staan. Verder is het ouder worden ook een enorm voordeel: je kan alles in perspectief plaatsen en je voor jezelf voorhouden dat het "net als de vorige keer best zal meevallen" Wat een zalige rust!

Ik kan mij voorstellen dat een biologische, chemische en neurologische disbalans in de hersenen verhindert "het zaakje in toom te houden" maar ik hoop toch van harte dat medische experts een oplossing voor je vinden want eerst rust in je hoofd en dan nadenken over "hoe nu verder".

Als mensen advies geven over medicatie gebruik, dan is het handig als mensen bv zich verdiepen in de persoon om wie het gaat en dan zeggen "je zou eens aan je dokter moeten vragen of middel x iets voor je kan betekenen"

Alle andere adviezen lijken mij niet heel handig en staat ook in de huisregels dat het in principe niet is toegestaan.

Zou het ook tof vinden als iemand volgende keer even een TR zet, ter bescherming van een kwetsbare user

quote:

Op zondag 27 september 2026 18:40 schreef Hetekip het volgende:
Ik moet nog reageren op een later tijdstip, maar heb besloten dat rust ook belangrijk is, in plaats van steeds over problemen praten.

Ik wil wel melden dat ik dit weekend geen druppel alcohol heb gehad. Door de week dronk ik sowieso nooit, dus op zich op naar week twee zonder alcohol.

Zet 'm op Hetekip.

Hey TS, heb je ooit gehoord van verbonden ademhalen? Dat heeft mijn leven veranderd.

<knip>

Ik voel je en zie je. Als ik me onveilig of onzeker voel (vangnet, financieel; dat soort dingen) geraak ik ook in de paniekstand. Het hoort er allemaal bij, daar ben je een mens voor.

Een mens kan niet zonder veiligheid. Het is in de psychologie echt de eerste behoefte.

Je hebt in het leven bepaalde pilaren nodig die stabiel staan. Alleen als deze staan kun je verder komen in het leven. Dat kan jaren duren; de "samenleving" maakt het je niet bepaald makkelijk.

Ik ben zelf begonnen als dakloos zonder iets en heb nu een goede baan in de techindustrie. Maar voordat ik daar kwam heb ik eindeloos veel klappen moeten krijgen, vallen en weer opstaan. Eindeloos.

[ Bericht 13% gewijzigd door Droopie op 27-09-2026 19:42:00 ]

quote:

Op zondag 27 september 2026 19:33 schreef MisterFox het volgende:

<knip>

Heb een stuk advies weggehaald.
Medisch advies geven is al een redelijk strenge grens die we hanteren

Advies zonder hem te kennen is eigenlijk beetje heel erg dom.

Verder klinkt het interessant en heb je best gedaan, daarom niet zomaar weggegooid

quote:

Op zondag 27 september 2026 19:44 schreef Droopie het volgende:

[..]
Heb een stuk advies weggehaald.
Medisch advies geven is al een redelijk strenge grens die we hanteren

Advies zonder hem te kennen is eigenlijk beetje heel erg dom.

Verder klinkt het interessant en heb je best gedaan, daarom niet zomaar weggegooid

Snap ik! Toch zou ik deze TS wel willen adviseren vanuit mijn eigen ervaring omdat ik zelf veel heb meegemaakt. Wat is er waardevoller dan iemand die al 8+ jaar antidepresiva slikt en zelf langdurig behandeld is geweest?

quote:

Op zondag 27 september 2026 19:50 schreef MisterFox het volgende:

[..]
Snap ik! Toch zou ik deze TS wel willen adviseren vanuit mijn eigen ervaring omdat ik zelf veel heb meegemaakt. Wat is er waardevoller dan iemand die al 8+ jaar antidepresiva slikt en zelf langdurig behandeld is geweest?

Die discussie laat ik even aan mn voorbij gaan, als je hetekip had gekend weet je dat hij ernstige mentale problemen heeft.
Als je niet eens het hele topic hebt gelezen vind ik daar wat van en de huisregels en policy ondersteunen dat.

Maar het lijkt dat je er graag over wilt vertellen.
Daar hebben we een topic voor

R&P / [Centraal] Medicatie bij psychische klachten #21

Verder geen probleem

quote:

Op zondag 27 september 2026 19:50 schreef MisterFox het volgende:

[..]
Snap ik! Toch zou ik deze TS wel willen adviseren vanuit mijn eigen ervaring omdat ik zelf veel heb meegemaakt. Wat is er waardevoller dan iemand die al 8+ jaar antidepresiva slikt en zelf langdurig behandeld is geweest?

Als elk persoon onder behandeling exact hetzelfde medische probleem had dan was de wereld een stuk simpeler.

quote:

Op zondag 27 september 2026 19:33 schreef MisterFox het volgende:
Hey TS, heb je ooit gehoord van verbonden ademhalen? Dat heeft mijn leven veranderd.

<knip>

Ik voel je en zie je. Als ik me onveilig of onzeker voel (vangnet, financieel; dat soort dingen) geraak ik ook in de paniekstand. Het hoort er allemaal bij, daar ben je een mens voor.

Een mens kan niet zonder veiligheid. Het is in de psychologie echt de eerste behoefte.

Je hebt in het leven bepaalde pilaren nodig die stabiel staan. Alleen als deze staan kun je verder komen in het leven. Dat kan jaren duren; de "samenleving" maakt het je niet bepaald makkelijk.

Ik ben zelf begonnen als dakloos zonder iets en heb nu een goede baan in de techindustrie. Maar voordat ik daar kwam heb ik eindeloos veel klappen moeten krijgen, vallen en weer opstaan. Eindeloos.

Hoi, Even off-topic dan maar?

Kom net de "discussie" hier tegen over iets wat niet hier gezegd hoort te worden (leek mij een terechte verwijdering, volgens de R&P policy) .

Zou je mij via een PM kunnen/ willen sturen met de informatie over dat wat je had geschreven? Over dat ademhalen en de speciale 'techniek'`(als ik het dan zo moet omschrijven, want ik weet niet waar het precies over ging.

[ Bericht 3% gewijzigd door Sally op 28-09-2026 23:38:53 ]

quote:

Op maandag 28 september 2026 20:06 schreef Hetekip het volgende:
Het ging vandaag niet goed, ik kreeg zoveel zin in bier.
Ik heb een kratje alcoholvrij gekocht in Duitsland.

Geen idee hoe dat gaat uitpakken maar ik ga het gewoon proberen.

Ik hoop dat het je wat helpt, om toch steeds minder alcohol nodig te hebben om je problemen het hoofd te bieden.
Of... om te stoppen (let op.. vanuit veel drankgebruik plotseling stoppen, kan veel problemen geven!!)


Ik las overigens ook dat je zegt dat je oorzaak/ oorzaken aangepakt moeten worden, of opgelost moeten zijn.
Je doet zeker hele goede observaties over je situatie.

Ik gun je een beter leven, met Hoop.
En niet één vol wanhoop...



Volhouden, hoor!

quote:

Op zondag 27 september 2026 20:24 schreef Pixelman het volgende:

[..]
Als elk persoon onder behandeling exact hetzelfde medische probleem had dan was de wereld een stuk simpeler.

Ik denk dat als je mensen die depressief zijn écht wilt helpen, het in eerste instantie belangrijk is om te luisteren en om hen serieus te nemen. Ik heb zelf ook de neiging om te snel advies te willen geven en om voor zo'n iemand in oplossingen te denken. Ik ben mij in ieder geval bewuster dan vroeger dat ik het daarmee die persoon eerder moeilijker maak dan help.

Het klopt toch dat ieder mens in eerste instantie beredeneert vanuit zijn eigen beleving? Zo van: "Als het mij helpt, dan moet het anderen ook helpen!" Uiteindelijk begrijpen we wel dat we niet allemaal hetzelfde zijn en proberen wij ons aan te passen naar degenen waarmee we willen omgaan. Maar ook dat doen wij vanuit het beeld wat wij van elkaar hebben ... en dat leidt geregeld tot miscommunicatie en conflicten.

~~~~~~

Ik vind het in ieder geval wel fijn om bij TS te merken dat hij toch steun ervaart op dit forum. Zo komt het op mij over iig. Anders was hij allang gestopt met topics maken.

quote:

Op dinsdag 29 september 2026 11:15 schreef PabstBlueRibbon het volgende:

[..]
Ik denk dat als je mensen die depressief zijn écht wilt helpen, het in eerste instantie belangrijk is om te luisteren en om hen serieus te nemen. Ik heb zelf ook de neiging om te snel advies te willen geven en om voor zo'n iemand in oplossingen te denken. Ik ben mij in ieder geval bewuster dan vroeger dat ik het daarmee die persoon eerder moeilijker maak dan help.

Het klopt toch dat ieder mens in eerste instantie beredeneert vanuit zijn eigen beleving? Zo van: "Als het mij helpt, dan moet het anderen ook helpen!" Uiteindelijk begrijpen we wel dat we niet allemaal hetzelfde zijn en proberen wij ons aan te passen naar degenen waarmee we willen omgaan. Maar ook dat doen wij vanuit het beeld wat wij van elkaar hebben ... en dat leidt geregeld tot miscommunicatie en conflicten.

~~~~~~

Ik vind het in ieder geval wel fijn om bij TS te merken dat hij toch steun ervaart op dit forum. Zo komt het op mij over iig. Anders was hij allang gestopt met topics maken.

Tuurlijk. Ervaringen zijn belangrijk. Maar het blijven (subjectieve) empirische 'meetpunten'. Het is daarom tamelijk lastig om vanuit N=1, vergaande conclusies te trekken. Maar ja, mijn probleem is dat ik rationeel en wetenschappelijk denken belangrijk vind. Is daar ook een pilletje voor? 😀

Verder nog nieuws?

quote:

Op woensdag 30 september 2026 20:11 schreef Hetekip het volgende:

[..]
Maandag en dinsdag drie halve liter alcoholvrij gedronken. Ik ga er meer van kopen. Dan ben ik wel tenminste van de alcohol af en toch de smaak van bier.

Ik ben zo'n 10 jaar geleden overgestapt op 0% alcohol bier. Ik was daarvoor al nooit een grote innemer geweest van dat gif maar bij gelegenheid dronk ik wel eens een biertje. Ik heb in militaire dienst gezeten en ik werd vaak wel gepest met mijn colaatjes aan de bar. Maar goed, ik had er schijt aan. Alcohol is nooit mijn vriend geweest.

De smaak van het huidige 0% bier bevalt mij dermate goed dat ik de alcohol totaal niet mis. Drink ik nog alcohol? Jawel, bij 'gezellige gelegenheid' één glaasje wijn en nooit maar dan ook nooit in mijn eentje. Dus een stuk of 10 - 15 glazen per jaar, in een prettige omgeving met leuke mensen. Ik ben mij ervan bewust dat elke druppel alcohol, een druppel gif voor je lichaam is. Daar is de medische wereld nu echt van overtuigd.

quote:

Op woensdag 30 september 2026 20:19 schreef Hetekip het volgende:
Als weekend is, kijk ik even of ik de ruimte voel om te reageren op een serieuze manier. Veel hoofdpijn laatste tijd voornamelijk door werk en slecht slapen. Weet niet of het door stoppen met alcohol komt maar ik ga slapen en wordt dan om 02:00 wakker en kan niet meer slapen. Ik moet vervolgens wel werken.

Dat breekt mij nu op, drie nachten achter elkaar. Ik moet ook nog dingen gaan inpakken voor verhuizing binnenkort. Ik zit een beetje vol, en dan nog proberen niet te drinken.

Hou vol.

quote:

Op woensdag 30 september 2026 20:19 schreef Hetekip het volgende:
Weet niet of het door stoppen met alcohol komt maar ik ga slapen en wordt dan om 02:00 wakker en kan niet meer slapen. Ik moet vervolgens wel werken.

Dat zou best kunnen hoor, denk ik. Misschien is jouw lichaam nu aan het ontgiften. Alcohol heeft weliswaar een prettig effect om pijnlijke emoties te kunnen verdoven, maar het is verder puur vergif voor jouw lichaam. Wat ik begrepen heb, is dat als je door een ongezonde levensstijl teveel giftige stoffen binnenkrijgt, het lichaam een deel daarvan opslaat in bijvoorbeeld vetweefsel.

Nu je geen alcohol meer drinkt, is er ruimte gekomen voor detoxen. Dus al die giftige stoffen komen weer in jouw bloedbaan terecht, want nu kunnen ze via de urine uit jouw lichaam verwijderd worden.

Het zou je dan kunnen helpen door veel water te drinken. Je moet dan wel elke keer naar de WC, maar dat is juist een goed teken.

~~~~~~~~

Ik vind het knap van je dat het jou lukt. Hou alsjeblieft vol! Op den duur ga je je gelukkiger voelen met jezelf en jouw leven. En dat heb je dan helemaal zelf gedaan!