Volledig uit de hand lopen

quote:

Op donderdag 24 september 2026 19:05 schreef Hetekip het volgende:

[..]
Ik heb zeker een probleem, een paar mensen in mijn omgeving geven ook wel aan dat ze zich zorgen om mij maken. Maar het is niet een knop die ik even om zet, en alles is weer goed.

Ja ik weet niet of er zo'n gesprek zou komen, ik vermoed zelf dat er geen gesprek komt, maar dat ik gewoon eens wordt gevonden onaanspreekbaar.

Ik ga echt mijn best doen dit weekend niet te drinken. Als me dat lukt dan ben ik al weer een stapje verder. Maar ik ga niet liegen het is moeilijk, maar dat komt omdat ik nu wil vluchten en ik buiten alcohol niet zo goed weet hoe dat moet.
[..]
Ja en hulp heb ik op dit moment niet, hier een topic en ik waardeer de hulp hier. Maar verder heb ik niks.
[..]
Ja, maar daar ben ik alle vertrouwen in kwijt.
[..]
Ik heb geen idee, echt niet.
[..]
Ik heb een vast contract maar geen zin in al dat gedoe, ik wel gewoon door tot ik omval en dan zien we wel.
[..]
Ja dat ook wel, maar werk ook constant veranderingen en een organisatie die in mijn nek hijgt, ik heb daar allemaal geen zin meer in.
[..]
Als ik wist hoe maatje, dan zou ik het direct doen.

Ik snap je wel en niet, het komt nu beetje over als een klaagzang dat je zielig bent.

Bel vanavond de AA of morgen die dubbele diagnose ipv zeggen "als ik wist hoe zou ik het meteen doen"

Nee zaterdagnacht kunnen de modjes weer KLB topics gaan leegvegen en moeten wij doen alsof jij de speciale ongeneeselijke verslaafde bent.

Dat ben je niet, ik vind je echt een sympathieke gast, maar je bent voor de AA of GGZ ook maar een 13 in een dozijn verslaafde.

En dat je paniek reacties krijgt, is ook logisch. Dat lichaam en hoofd begint nu ook signalen af te geven dit gaat niet goed.

quote:

Op donderdag 24 september 2026 19:05 schreef Hetekip het volgende:


Als ik wist hoe maatje, dan zou ik het direct doen.

Probeer maar eens niet te denken aan een roze olifant, je zult zien dat het averechts werkt. Hoe harder je vecht tegen een gedachte, hoe groter en luider hij wordt. Én laat ze passeren: zie je gedachten als wolken die voorbijdrijven aan de hemel van je bewustzijn. Je hoeft niet op elke wolk te springen.

Het belangrijkste: vraag jezelf af of er daadwerkelijk objectief bewijs is voor het doemscenario dat je brein zojuist heeft bedacht. Hoogstwaarschijnlijk is het allemaal BS.

quote:

Op donderdag 24 september 2026 22:04 schreef Hetekip het volgende:

AA is wellicht voor normale mensen, niet voor gekken zoals mij,

Je bent niet gek alleen soms in disbalans. Iemand zal je moeten helpen die paniekaanvallen te leren beheersen.

quote:

Op donderdag 24 september 2026 22:04 schreef Hetekip het volgende:

[..]
Het is ook een klaagzang, niet omdat ik zielig ben, maar omdat ik hulp had waar ik bij gebaat was, en me dat is afgepakt. Ik glij af, maar ik glij af, omdat er totaal geen begeleiding is.

Ik heb een hele stressvolle week achter de rug, maar ik drink nog geen druppel alcohol. Kost het mij moeite? Een beetje, maar ik ga dit weekend gewoon niet drinken. Ik drink door de week sowieso niet dus als ik morgen en overmorgen goed doorkom, zonder te drinken is dat een week clean. Ik zie dat niet als niks doen, of bij de pakken neerzitten. Ik onderneem iets.

Ik krijg gewoon paniek en kom in disbalans door dingen die werk gerelateerd zijn. Stress die ik eerder niet had omdat ik bij pa en ma woonde (mijn begeleiders) en eigenlijk geen stress had. Ik betaalde gewoon een beetje mee in het huishouden, maar als ik mijn baan zou verliezen of zo, zou er geen man overboord zijn. Dat vangnet valt dadelijk weg. Dan moet ik het zelf gaan doen, op God weet wat voor een manier. Als werk dan zegt: 'We gaan alles op de schop gooien en het kan negatieve gevolgen voor jullie hebben.' Als dan gezegd wordt: 'Je moet die en die cursus gaan volgen mij dat moet je zelf betalen.' Dan krijg ik stress...

Dan zie ik mijn werk op losse schroeven staan, dan zie ik mijn leven op losse schroeven sta, dan zie ik dat ik het appartement moet verkopen. Ben ik zielig? Nee, maar ik heb best veel moeten betalen voor een woning, omdat het nu een hele slechte tijd is, maar het ook niet beter wordt. In de tijd waar je een appartementje kocht voor 150 k, had ik al deze problemen niet.

Ja natuurlijk kan niemand daar wat aan doen en hebben andere dit probleem ook. Ik functioneer gewoon niet zo goed omdat ik psychisch anders ben. Ik krijg steeds vaker momenten waarop ik voel dat mijn handen, armen en lichaam niet van mij is. Ik dissocieer steeds vaker. Kan er moeilijk mee omgaan en het liefst zou ik mijn eigen schedel inslaan zodat het stopt.

Ben ik zielig? Nee, ik probeer er wat van te maken, maar het wil niet echt lukken. Ik vermoed zelf dat mijn brein/persoonlijkheid niet goed werkt in deze maatschappij. Is dat een klaagzang, of is dat gewoon een gevoel? Ik ben niet de enige met mijn persoonlijkheidsstoornis die dit zo ervaart.

AA is wellicht voor normale mensen, niet voor gekken zoals mij, het hele sociale aspect hoeft van mij niet, ik heb daar geen behoefte aan ik wil alles op afstand en veilig. Om met mensen in contact de komen waar ik dissocieer, dan drink ik wel gewoon niet ik denk dat mij dat wel lukt. Ik had de hele maand juli en augustus niks gedronken.

In 2 zinnen, waarom bel jij morgen die dubbele diagnose niet?

Rest is allemaal woorden om niet aan je probleem te werken.

Met wat geluk zit je in november in een kliniek, krijg je een b12 (toch) injectie in je reet, ga je normaal eten, niet drinken en gaat je medicatie zijn werk goed doen.

Na 1 week gaan ze een keer met je praten of na 3 weken, dan is het andere probleem ook wat beter te behandelen.

Je profileert jezelf als gek, maar een gek heeft geen baan en een gek kan in 2026 geen huis kopen.
Je bent ziek, punt.

Dus in 2 zinnen, waarom zou jij morgen niet bellen?

Je moet voor je werk verplicht een cursus volgen maar (deels?) op eigen kosten? Dat kán je toch helemaal niet verplichten?

quote:

Op donderdag 24 september 2026 23:37 schreef Hetekip het volgende:

[..]
Ja dat willen ze wel min of meer verplichten. Ik weet niet of dat mag ja of nee. Maar ik vind het nogal rot.

Droopie ik reageer morgen op jouw post ik ga nu even proberen af te schakelen door te slapen. In ieder geval niet gedronken vandaag.

Wie is bij jou thuis de baas: jij of je hersentjes die jou van alles trachten wijs te maken?

quote:

Op vrijdag 25 september 2026 09:01 schreef Hetekip het volgende:
Zonet het geld overgemaakt naar de notaris. Ik voel me er toch zeer misselijk en slecht bij.

Ik voel me absoluut niet goed, alsof ik voor mijn eigen dood ga tekenen en nu een begrafenis betaald heb.

Wie is de baas: jij of dat zelf gecreëerde mentale duiveltje?

Ik schreef hiervoor al: onderzoek of die gedachten rationeel zijn of dat je ze als bullshit bij het mentale grofvuil moet zetten.

quote:

Op vrijdag 25 september 2026 09:18 schreef Hetekip het volgende:

[..]
Ik weet niet wat jij bedoelt. Mijn hersenen voelen stress, het lichaam maakt neurotransmitters en hormonen aan. Mijn parasympathische zenuwstelsel komt in actie, en ik voel me niet goed als een gevolg.

Maar wie ben je dan: jij (Hetekip) of een mengelmoesje van neurologische en hormonale dingetjes?

quote:

Op vrijdag 25 september 2026 09:24 schreef Hetekip het volgende:

[..]
Dat is een filosofische / neurologische vraag.

Ik geloof niet in een splitsing tussen lichaam en geest of lichaam en ziel.

Hormonen en neurotransmitters hebben daadwerkelijk invloed op hoe iemand zich kan voelen, en kunnen ook gedrag beïnvloeden.

Natuurlijk zijn er meer factoren dan enkel deze, maar wanneer mijn parasympatische zenuwstelsel in de actie schiet, kun je niet zeggen: oh dat zijn maar fysiologische processen.

Natuurlijk kun je wel invloed hebben op deze processen maar het betekent niet dat je volledige invloed hebt.

Wel eens opgezocht wat een bijnier doet en wat cortisol is?

De kans is groot dat je lichaam en / of hersens alarmsignalen naar elkaar seinen.. ik weet er een paar, als leek, maar alles is aan en met elkaar verbonden.

quote:

Op vrijdag 25 september 2026 09:24 schreef Hetekip het volgende:

[..]
Dat is een filosofische / neurologische vraag.

Ik geloof niet in een splitsing tussen lichaam en geest of lichaam en ziel.

Hormonen en neurotransmitters hebben daadwerkelijk invloed op hoe iemand zich kan voelen, en kunnen ook gedrag beïnvloeden.

Natuurlijk zijn er meer factoren dan enkel deze, maar wanneer mijn parasympatische zenuwstelsel in de actie schiet, kun je niet zeggen: oh dat zijn maar fysiologische processen.

Natuurlijk kun je wel invloed hebben op deze processen maar het betekent niet dat je volledige invloed hebt.

Het is zeker een filosofische denkrichting.

Ok, fair enough. Maar wat ik mij afvraag is als die - ik noem het maar zo - zenuwinzinkingen bij jou de kop opsteken én die inzinkingen zijn het gevolg van chemische, biologische en elektrofysiologische processen in je hersenen, waarom heeft niemand van de hulpverleners jouw een 'pilletje' o.i.d. aanbevolen. Ik ben een volslagen leek op dit gebied maar ik weet zeker dat de scherpe kantjes van jouw existentiële angsten er af geslikt kunnen worden. Dat is uiteraard niet het einde van de oplossing, er zal meer moeten gebeuren maar ik zou niet weten hoe welke mentale behandeling dan ook zonder "chemie" moet plaatsvinden want je bent overduidelijk niet in staat "die knop om te zetten".

quote:

Op vrijdag 25 september 2026 09:01 schreef Hetekip het volgende:
Zonet het geld overgemaakt naar de notaris. Ik voel me er toch zeer misselijk en slecht bij.

Ik voel me absoluut niet goed, alsof ik voor mijn eigen dood ga tekenen en nu een begrafenis betaald heb.

Zware beslissing, zware last

quote:

Op donderdag 24 september 2026 22:04 schreef Hetekip het volgende:

[..]
Het is ook een klaagzang, niet omdat ik zielig ben, maar omdat ik hulp had waar ik bij gebaat was, en me dat is afgepakt. Ik glij af, maar ik glij af, omdat er totaal geen begeleiding is.

Ik maak niet op dat @Droopie stelt dat jij een aansteller bent hoor. Hij refereert naar jou gedrag, naar jouw manier van communiceren hier op het forum. Ik begrijp zeker dat het bij jou zoals jij je voelt, over kan komen als een veroordeling op jou als persoon. En juist daarom wil ik erop reageren, want ik zou het jammer vinden als jij je door zo'n post nog extra slecht over jezelf gaat voelen. Want het is namelijk geen vijandige post, maar juist constructief.

Het is denk ik voor ons allemaal duidelijk dat jouw lijden geen aanstellerij is. Ik vind het ook goed van jou dat je FOK! gebruikt als manier om jouw spanning en angstige gedachten te kunnen ventileren. Ik merk ook dat je écht behoefte hebt aan hulp. Er bestaan mensen die een forum als dit bijvoorbeeld gebruiken voor aandacht, die zich beter proberen te voelen door het medelijden van anderen; die mensen willen helemaal niet dat hun problemen opgelost worden, want dan zijn ze namelijk ook de aandacht van anderen kwijt. Ik heb bij jou absoluut niet het idee dat jij zo in elkaar zit.

Het issue met psychische klachten zoals angst en depressies, waarbij je je heel moedeloos en machteloos t.o.v. jezelf voelt, is wel dat je je daardoor kunt gaan gedragen op een manier die vergelijkbaar is. Mensen kunnen namelijk niet in jouw hoofd kijken en ervaren wat jij voelt. Veel mensen hebben daarbij ook niet zelf ervaren wat jij nu doormaakt, dus dat maakt het voor hen nog extra lastiger om jou te kunnen begrijpen. Ik heb het zelf wel meegemaakt, uiteraard niet exact hetzelfde, maar ik weet wel hoe ongelooflijk zwaar het is als je door angststoornissen en depressies de grip verliest op jezelf.

Ik heb tevens ervaren dat daardoor problemen ontstaan in de communicatie met anderen. Ik herken het om in een klaagmodus te blijven hangen, waarbij ik alleen maar uiting kan geven aan hoe klote ik mij voel. Mensen probeerden mij ook te helpen met adviezen en daar reageerde ik ook vervolgens negatief op met bijvoorbeeld "Dat helpt toch niet! Het komt nooit meer goed met mij! Ik ben gedoemd! etc etc etc" Meestal begrepen mensen wel dat ik zo reageerde omdat ik mij heel klote voelde; dat nam echter niet weg dat zij zich toch gekwetst konden voelen of het idee kregen dat alles wat zij zeiden toch verkeerd zou vallen bij mij, dus zeiden ze niks meer. Waardoor mijn eigen negatieve overtuigingen bevestigd werden: "Zie je nou wel dat iedereen mij een klootzak vindt en een minderwaardige sukkel!?! Ze laten mij in de steek! Dus dat betekent dat mijn gevoel dat ik mij minderwaardig voel dus ook klopt!"

Je bewust(er) worden van hoe je communiceert naar anderen = begrijpen hoe andere mensen mogelijk zouden kunnen reageren op jouw gedrag, is misschien wel het allerbelangrijkste om te kunnen herstellen van jouw psychische klachten. Je hoeft echt geen sociale contacten aan te gaan of vriendschappen op te bouwen als je dat niet wilt. Hoe je het wendt of keert, je blijft hoe dan ook te maken krijgen met andere mensen.

Stel dat je iemand op straat tegenkomt die jou benadert, maar je voelt je om welke reden dan ook daar heel ongemakkelijk en onveilig bij en je wilt met rust gelaten worden. Als je heel schichtig en vijandig reageert naar die persoon, bereik je daarmee een averechts effect. Het zou best kunnen dat hij door zo'n vijandige reactie jou voortaan met rust laat. Maar hoe ga jij je daar zelf onder voelen? Je krijgt misschien later spijt dat je op zo'n manier hebt gereageerd: je had immers alleen behoefte aan rust en aanvankelijk helemaal geen intentie om iemand te kwetsen. Ook al ben je daarna alleen, de rust is er niet, want je worstelt met schaamte en schuldgevoelens ... bovenop alle shit waar je voorheen al mee worstelde. Bij elkaar is dat misschien zoveel dat het een enorme chaos is in jouw hoofd en van jezelf niet helder krijgt wat je voelt of dat je uberhaupt iets voelt.

Is dit makkelijk? Nee, helaas niet. Het is evenmin zo dat als je het probeert toe te passen, je snel positief effect gaat merken. In het begin kan het zelfs lijken alsof alles gecompliceerder en moeilijker wordt. En als je je eenmaal ergens van bewust bent, dan blijf je dat; je kan niet meer terug naar onwetendheid. Je kan alleen maar vooruit. Het zou kunnen dat je daardoor nóg meer problemen gaat ontdekken. Maar uiteindelijk ga je ook mogelijkheden zien.

Het lijden gaat niet weg. Maar je gaat wel merken dat je steeds een stukje sterker wordt. En daardoor gaat jouw zelfvertrouwen groeien. Het wantrouwen naar andere mensen toe neemt daardoor automatisch af, want hoe meer jij op jezelf kunt vertrouwen, hoe minder afhankelijk jij je voelt van andere mensen, hoe minder zij een bedreiging kunnen zijn voor jouw welzijn en jouw leven.

~~~~~~~~

Ik merk aan jouw posts ook dat je absoluut niet dom bent! Ik heb het idee dat je erg leergierig bent en graag situaties onderzoekt. Dat gaat jou zeker helpen om jouw leven weer op orde te krijgen!

quote:

Op vrijdag 25 september 2026 22:47 schreef Hetekip het volgende:

[..]
Drank is niet mijn hoofdprobleem, ik heb een probleem waardoor ik drink. Als dat probleem is opgelost voel ik ook geen behoefte om te drinken.

Ik zou graag psychologische hulp willen voor mijn hoofdprobleem. Niet voor het drinken, ik zou nu wel willen drinken, maar ik doe dat niet. Ik ben nuchter vandaag en gisteren ook. Ik ga dit weekend niet drinken en dan volgende week, ben ik twee weken clean. Daar maken we er 3 van en dan ook vier en vijf. Geen probleem.

Maar ben ik gelukkig? Nee, ik ben dood ongelukkig, wat ik nodig heb is tools hoe ik beter met dit leven en andere mensen kan omgaan. Ik ben nu al de hele dag aan het dissocieren en ik weet niet eens meer wie ik ben. Maar ik wil geen risperdal meer pakken.

Als risperdal het enige is... De GGZ zei dat het wel goed komen en de therapie die ik heb gehad nu moet gaan werken. Nou het werkt voor geen meter. Maar dat was wel hun boodschap dat ik het maar moet accepteren dat dit het is, de kwaliteit van leven die ik kan bereiken.

Ik ben niet normaal in mijn hoofd, wellicht geen gek, maar mijn hersenen zijn anders bedraad en de meeste mensen snappen dat niet. Het kost me allemaal zoveel moeite om mee te komen. Ik werk, kom thuis, gooi een maaltijd in de airfryer of magnetron en na het eten kan ik op bed gaan liggen en heb ik geen energie meer, allemaal vanwege sociale zooi op het werk.

Ik zou kunnen bellen, maar ik denk dat de verslaving niet het probleem is, maar mijn kwaliteit van leven mijn welbevinden daar zit het grootste probleem. Alcohol aanpakken is symptoombestrijding. Al drink ik nu een jaar niet, ik zal nog steeds ongelukkig zijn.

Het is echt even een hersenscheet die ik nu wil opwerpen, maar het sociale aspect in jouw werk lijkt het slopende te zijn. Ben je dan niet beter af in een functie waarin je juist fysiek meer arbeid moet leveren? We hebben het al vaker over jouw werk gehad en ik zie het mezelf je niet zo snel nadoen.

Bekijk deze YouTube-video

quote:

Op vrijdag 25 september 2026 23:07 schreef Hetekip het volgende:

[..]
Daar heb je zeker gelijk in, maar als ik fysiek werk ga doen, kan ik niet goed aan vanwege mijn handicap. Maar het zou wel beter voor mij zijn om inderdaad fysiek werk te hebben en niet te hoeven dealen met mensen of het sociale aspect. Ik heb het verkeerde gekozen denk ik. Maja ik zit er nu in vast want ik moet die hypotheek betalen, of ik moet ergens in een fabriek ploegendiensten gaan werken.

Er is ongetwijfeld een niche die wij aan kunnen spreken met onze acts, geveinsde mentale problemen en kloontjes die hier her en der ronddwalen. Ik zou het GPT eens kunnen vragen.