quote:
“Ik had verwacht dat ze op haar outfit ‘Broeders’ ergens in het klein zou zetten”: atletiekkoppel Broeders-Bol staat voor belangrijke EK-dag
BirminghamD-day in Birmingham op het EK atletiek voor het powerkoppel Broeders-Bol. Onze landgenoot Ben gaat in de ochtend op zoek naar een levensbelangrijke finale in het polsstokspringen, ‘s avonds doet zijn Nederlandse vrouw Femke een gooi naar goud in dé strafste race van dit EK.
De finale van de 800 meter bij de vrouwen, vanavond om 22.46 uur, is met voorsprong hét evenement van het EK atletiek in Birmingham. Het wordt een titanenstrijd tussen drie fenomenale atletes, waarbij het mythische wereldrecord van Jarmila Kratochvilova uit 1983 (1:53.28), het oudste wereldrecord in de atletiek, kan sneuvelen. De Zwitserse Audrey Werro - de derde snelste vrouw uit de geschiedenis - is op papier licht favoriete, maar zij kwam gisteren in de halve finale pijnlijk ten val. Ze had het geluk dat ze toch nog werd opgevist voor de finale. Daardoor lijkt het voordeel te kantelen naar de Britse olympische kampioene Keely Hodgkinson. Dan zal zij ook wel moeten afrekenen met het Nederlandse fenomeen Femke Broeders-Bol. De dubbele wereldkampioene op de 400 meter horden schoolde zich sinds oktober succesvol om tot een 800 meter-loopster.
In principe is de Nederlandse underdog tegen Werro en Hodgkinson, maar haar eindsprint is gevaarlijk en ze is een kampioenschapsbeest. Gisteren in de halve finale kietelde Broeders-Bol in de laatste rechte lijn al even Hodgkinson. “Toen ik even naast haar kwam, zette ze verder aan en toen dacht ik: ok, we gaan er nu geen egostrijd van maken. Dat doen we in de finale wel”, waarschuwde Broeders-Bol.
Toen de Nederlandse bijna een jaar geleden in Tokio haar wereldtitel op de 400 meter horden verlengde, deed ze dat als Femke Bol. Ondertussen verdubbelde niet alleen haar loopafstand, maar ook haar achternaam. Dat komt omdat ze op 21 februari In Amersfoort trouwde met de Belgische polsstokspringer Ben Broeders. De twee zijn bijna zes jaar een koppel en wonen samen in het Gelderse Heelsum, vlak bij het Nederlandse olympische topsportcentrum Papendal.
“Ik ben trots dat Fem mijn achternaam draagt”, vertelt Broeders ons in Birmingham. “Ik was een beetje verrast dat ze die keuze maakte. En ik had verwacht dat ze op haar outfit ‘Broeders’ ergens in het klein bovenaan zou zetten en ‘Bol’ in het groot eronder, maar dat heeft ze niet gedaan. Het is absoluut leuk en ik ga niet klagen.” In België komen dubbele achternamen minder vaak voor, maar in Nederland is de gewoonte meer ingeburgerd. “We hebben die beslissing genomen omdat ze dan later dezelfde achternaam zal hebben als onze kinderen.”
Elf uur voordat zijn vrouw vanavond aan haar mogelijk historische finale begint, staat Broeders (zonder Bol) voor zijn moment van de waarheid. De 31-jarige Leuvenaar probeert zich te kwalificeren voor de polsstokfinale met de beste twaalf op zondag. “Dat zou geen probleem mogen zijn”, zegt Broeders. Nochtans heeft hij een woelige aanloop naar dit kampioenschap gehad. Broeders kon tot maart niet springen, zelfs niet tijdens de training. “Het was klote. Ik scheurde mijn adductor en daardoor trok mijn heup helemaal scheef. Daarna had ik last van mijn buikspieren. Als ik aan een pull-upbar ging hangen, leek het alsof mijn buikspier eraf scheurde. Nu zijn alle problemen van de baan.”
Geen moment te vroeg, want Broeders heeft nood aan goede resultaten. Hij is door zijn lange afwezigheid weggezakt op de wereldranglijst en krijgt daardoor moeilijker uitnodigingen voor grote Diamond League-wedstrijden. “Als ik opnieuw met de boys op het hoogste niveau wil rondtrekken, moet ik mezelf bewijzen.” Zijn goede vriend en wereldrecordhouder Mondo Duplantis zag hij daarom enkel op diens vrijgezellenfeest en trouw. “Die waren allebei pittig”, lacht Broeders. “Hij komt ook naar ons trouwfeest in september.”
Eerst wil hij zondag met Duplantis in de Europese finale staan. Een goede prestatie in Birmingham kan hem ook helpen om zijn topsportcontract van Sport Vlaanderen terug te winnen. Die financiële ondersteuning speelde hij dit jaar kwijt omdat hij onder de norm had gepresteerd op het EK in Rome, de Olympische Spelen van Parijs en het WK in Tokio. “Dat was absoluut niet leuk, maar ik heb mij jaren geleden voorgenomen dat ik mij niet meer laat opjagen door de druk van dat contract. De lat heeft in het polsstokspringen letterlijk nog nooit zo hoog gelegen. Het is niet eenvoudig om op dat historisch hoge niveau mee te strijden voor de topplaatsen.”