Vrienden gaan op vakantie zonder mij uit te nodigen

quote:

Op donderdag 23 juli 2026 21:22 schreef Traantje1 het volgende:

[..]
Wat bedoel je met de bovenste zin?

In het andere topic zei je, en dat maakt niet uit, dat je behoorlijk eenzaam bent en nog wat dingetjes.

Dan is een maand later verwachten dat je met een vriendengroep op vakantie kan/ gaat niet iets wat je verwacht van een eenzaam iemand.

quote:

Op donderdag 23 juli 2026 21:26 schreef Traantje1 het volgende:

[..]
Ik voel me nog steeds rot. Het gaat nu al een week zo en ik vind het heel moeilijk om het los te laten. Het doet me echt heel veel pijn. Ik denk dat ik mijn beste vriend een appje ga sturen om af te spreken zodra hij terug is van vakantie. Ik wil hem nu niet storen tijdens zijn vakantie. Als we elkaar zien, wil ik hem face-to-face mijn vragen stellen en vertellen hoe ik me voel.

Dan krijg je alleen maar een hoop camouflage en kutsmoesjes.
Ja eeeh.. komt niet van mij af .... Eh.... We hadden de indruk dat je het de vorige keer niet leuk vond eeeh...

Of je krijgt keihard te horen dat je de vorige keer gewoon een blok aan het been was. Iemand die in wat voor reden dan ook buiten de groeo viel.

Ik zou gewoon zijn nummer wissen.
Hij speelt het spel van de rest keihard mee dus je vriend is het sowieso toch niet.

Zijn dit vrienden of “vrienden”? Ik bedoel, zijn dit mensen die je al je hele leven kent en ook als je ze een jaar niet ziet wakker kan bellen en waar je een nacht op de bank kan crashen als het moet? Of zijn dit vrienden waarmee je de laatste jaren lekker uit kan gaan en een vakantie en festivalletje pakt maar die je niet als eerste belt bij een groot probleem of jou bellen als zij een groot probleem hebben? Ken je elkaars ouders ook goed?

De eerste categorie zou ik ze confronteren. De tweede categorie zou ik de eer aan mezelf houden, er geen punt van maken, en bij het volgende evenement even polsen of je dan wel gewenst bent of aanzien of ze je vragen. Zo niet, dan is er geen man overboord, dat soort vrienden maak je in 1 avondje stappen weer opnieuw en de groep vormt vanzelf.

Als ik het mij goed herinner voel jij je seksueel aangetrokken tot jongens? Geldt dit ook voor deze "vrienden"? Zo nee, wisten deze vrienden vorig jaar ook dat jij op mannen valt? Zo nee, zou er niet een stukje homofobie kunnen meespelen? Of haal ik nu wat Fok!kers door elkaar? Dat kan ook. Je zou hopen dat zoiets geen rol speelt, maar het is wel een gedachte die bij mij opkwam bij het lezen van dit topic.

quote:

Op donderdag 23 juli 2026 21:26 schreef Traantje1 het volgende:

[..]
Ik voel me nog steeds rot. Het gaat nu al een week zo en ik vind het heel moeilijk om het los te laten. Het doet me echt heel veel pijn. Ik denk dat ik mijn beste vriend een appje ga sturen om af te spreken zodra hij terug is van vakantie. Ik wil hem nu niet storen tijdens zijn vakantie. Als we elkaar zien, wil ik hem face-to-face mijn vragen stellen en vertellen hoe ik me voel.

Ik ben wel benieuwd wat er gebeurt als je helemaal niks meer van je laat horen.

quote:

Op donderdag 23 juli 2026 23:20 schreef maily het volgende:

[..]
Ik ben wel benieuwd wat er gebeurt als je helemaal niks meer van je laat horen.

Klinkt als afstraffen

quote:

Op donderdag 23 juli 2026 22:06 schreef Joopklepzeiker het volgende:

[..]
Dan krijg je alleen maar een hoop camouflage en kutsmoesjes.
Ja eeeh.. komt niet van mij af .... Eh.... We hadden de indruk dat je het de vorige keer niet leuk vond eeeh...

Of je krijgt keihard te horen dat je de vorige keer gewoon een blok aan het been was. Iemand die in wat voor reden dan ook buiten de groeo viel.

Ik zou gewoon zijn nummer wissen.
Hij speelt het spel van de rest keihard mee dus je vriend is het sowieso toch niet.

Dit hangt er toch een beetje vanaf hoe de dynamiek in de groep is. Is TS een vriend van deze beste vriend, maar niet van de rest? Misschien is dat een vriendengroep waar TS een beetje buiten staat. Dan is het op zich niet heel raar dat iedereen ook andere vrienden uit gaat nodigen.

quote:

Op donderdag 23 juli 2026 23:41 schreef Puzzie het volgende:

[..]
Klinkt als afstraffen

Van traantje naar de vriend?

Het topic even doorgenomen te hebben kan ik niets meer zeggen dan idd, bepraat het gewoon. En liefst face to face, niet middels een appje of belletje..

Misschien hadden ze wel geen zin in je, of zijn ze uitgenodigd door anderen, of hadden ze al plannen.

Invullen is zo gemakkelijk, antwoorden vragen een stuk minder.

Zet hem op Traantje1

In combinatie met dat andere topic van je dat @Droopie noemde: is het niet vrij simpel en is die ene vriend niet toevallig onderdeel van een grotere vriendengroep, organiseerde hij vorig jaar de vakantie en vroeg hij jou spontaan ook mee? En organiseert nu iemand anders uit die groep de vakantie waarbij jij wat uit de picture bent, omdat je geen onderdeel van die groep bent? Want je kan niet én zo eenzaam zijn als je eerder beschreef én een grote vriendengroep hebben. Zie je die andere mensen überhaupt de rest van het jaar, en dan bedoel ik thuis, in de kroeg, op een bbq etc?

quote:

Op donderdag 23 juli 2026 23:48 schreef maily het volgende:

[..]
Van traantje naar de vriend?

Ja

quote:

Op vrijdag 24 juli 2026 10:13 schreef Puzzie het volgende:

[..]
Ja

Ik zou benieuwd zijn naar hoelang het duurt voordat vriend contact opneemt met traantje. En waar ze het over gaan hebben.

quote:

Op vrijdag 24 juli 2026 12:39 schreef maily het volgende:

[..]
Ik zou benieuwd zijn naar hoelang het duurt voordat vriend contact opneemt met traantje. En waar ze het over gaan hebben.

Dat snap ik niet helemaal, imo heeft TS onrealistische verwachtingen , waarom zou je iemand moeten testen of bespelen?

TS komt er achter dat zijn vrienden niet echt zijn (of haar?)

Dat moet echt pijnlijk zijn om dat te realiseren...

quote:

Op vrijdag 24 juli 2026 12:59 schreef Puzzie het volgende:

[..]
Dat snap ik niet helemaal, imo heeft TS onrealistische verwachtingen , waarom zou je dat moeten testen of bespelen?

Dan weet TS zeker waar hij staat.
Nu twijfelt hij nog om wel of niet contact op te nemen en wat hij zal vragen .....
Als hij zelf weer contact opneemt is krijgt hij zeker reactie. Waarschijnlijk omdat zijn vriend zich dat verplicht voelt ....

Nja zo denk ik erover.

quote:

Op vrijdag 24 juli 2026 21:27 schreef Traantje1 het volgende:

[..]
Ik ben niet door die ene vriend gevraagd, maar door iemand anders die het aan mij vroeg. Uiteindelijk heb ik heb ik ook geholpen met het regelen van de vakantie. Hij is wel beter bevriend met hen dan ik. Ik zie de anderen gedurende het jaar ook soms.

Hoe is het dan jouw vriendengroep? Het is zijn vriendengroep dus, waar jij soms bij bent. Dus dan kun je naar mijn mening niet verwachten dat je iedere keer uitgenodigd wordt.

quote:

Op vrijdag 24 juli 2026 23:22 schreef Cockwhale het volgende:

[..]
Hoe is het dan jouw vriendengroep? Het is zijn vriendengroep dus, waar jij soms bij bent. Dus dan kun je naar mijn mening niet verwachten dat je iedere keer uitgenodigd wordt.

Het geeft wel een nogal ongemakkelijke dynamiek de volgende keer dat hij de groep gedurende het jaar weer zou zien.

quote:

Op vrijdag 24 juli 2026 21:55 schreef Traantje1 het volgende:

[..]
Hoe weet je of je onrealistische verwachtingen hebt?

Jouw verhaal in de OP heeft voor een groot deel te maken met verwachtingen over vriendschap.
Niet alleen met de gebeurtenis zelf, maar ook met de betekenis die jij eraan geeft.
Ten eerste koppel je een concrete gebeurtenis aan een bredere conclusie over jezelf.
Bijna alsof je lijkt te denken:
Ze gaan zonder mij op vakantie.
Dus zien ze mij waarschijnlijk niet als een echte vriend.
Misschien ben ik eigenlijk helemaal niemands vriend.

Dat is een grote sprong. Er kunnen allerlei redenen zijn waarom iemand niet wordt uitgenodigd,
maar jij komt vrij snel uit bij een negatieve conclusie over jou.

Ten tweede spelen verwachtingen inderdaad een grote rol.
Niet zozeer de verwachting dat je altijd overal bij moet zijn, maar verwachtingen over wat vriendschap betekent.
Je lijkt een aantal verwachtingen te hebben:
Dat vrienden onthouden wat belangrijk voor jou is, zoals jouw wens om nog eens samen op vakantie te gaan.
Dat als je vorig jaar samen op vakantie bent geweest, je een logische kandidaat bent om de volgende keer weer mee te gaan.
Dat niet uitgenodigd worden betekent dat je blijkbaar minder belangrijk bent.

Wanneer die verwachtingen niet uitkomen, voelt dat niet alleen als teleurstelling, maar ook als afwijzing.

Daarnaast valt mij op dat je de relatie misschien intensiever beleeft dan de ander.
Jij zegt zelf:
"ik beschouw hem als mijn beste vriend, hoewel ik weet dat ik niet zijn beste vriend ben."
Dat laat zien dat je je wel bewust bent van een verschil in wederkerigheid.
Daardoor kan een gebeurtenis als deze extra hard aankomen.
Je verwacht misschien meer betrokkenheid dan de ander uit zichzelf geeft.

Als ik jouw andere topic over eenzaamheid erbij haal dan zie ik dat jij iemand bent met veel zelfreflectie, je merkt veranderingen op (probeert zelf verklaringen te vinden. Dat wijst op iemand die veel nadenkt over zijn eigen functioneren.
Ik zie ook iemand die veel piekert.
Je schrijft dat je er "al een hele tijd" mee bezig bent.
Wat ik eruit haal is iemand die veel waarde hecht aan vriendschap en erbij willen horen;
gevoelig is voor signalen van afwijzing;
veel piekert en probeert te begrijpen wat er gebeurd is;
onzeker wordt wanneer verwachtingen niet uitkomen;
eerder aan zichzelf gaat twijfelen dan aan andere mogelijke verklaringen.
Piekeren zorgt er vaak voor dat je steeds opnieuw dezelfde gebeurtenis analyseert en steeds meer betekenis eraan gaat geven, zonder dat er nieuwe informatie bijkomt.

Je zou een gesprek met die vriend aan kunnen gaan, zorg er wel voor dat je voor jezelf duidelijk hebt wat je er mee wil bereiken,
Doel van een gesprek zou niet moeten zijn om vrienden of vriend schuldig te laten voelen maar om te begrijpen wat er is gebeurd, om de ander de ruimte te geven om zijn kant van het verhaal te vertellen, en om eerlijk te kunnen vertellen hoe jij je erbij voelde .
Maar naast een evt gesprek kan je ook naar jouw eigen verwachtingen kijken:
Verwacht ik dat anderen initiatief nemen, terwijl ik dat zelf ook zou kunnen doen?
Vraag ik weleens rechtstreeks of iemand iets samen wil doen, of wacht ik vooral af?
Baseer ik mijn gevoel van eigenwaarde misschien te veel op één vriendengroep?
Zie ik alle mogelijke verklaringen, of vooral de meest pijnlijke?
Daarnaast kan het helpen om je sociale netwerk breder te maken.
Als je gevoel van verbondenheid afhangt van één groep vrienden, of één persoon, voelt iedere teleurstelling veel groter.
Door ook contact te onderhouden met andere vrienden, familie, collega's, hobbygroepen of verenigingen wordt één gemiste uitnodiging minder bepalend voor je gevoel van eigenwaarde.
Er is ook een andere mogelijkheid die je niet hebt overwogen: misschien is de groep inderdaad minder hecht met jou dan jij zelf dacht.
Dat is pijnlijk, maar wel iets anders dan waardeloos zijn of geen vrienden hebben. Vriendschappen verschillen nu eenmaal in intensiteit. Soms blijken verwachtingen aan beide kanten niet gelijk te zijn.
Een gesprek kan ook heel waardevol zijn en drie dingen opleveren:
Je ontdekt dat het een misverstand was.
Je krijgt duidelijkheid dat de vriendschap anders wordt beleefd dan jij dacht.
Je merkt dat anderen weinig rekening met jou houden, waardoor je beter kan bepalen hoeveel energie je nog in die vriendschap wil steken.
In alle drie de gevallen krijg je iets wat je nu mist: duidelijkheid.
Sterkte!!

quote:

Op vrijdag 24 juli 2026 21:24 schreef Traantje1 het volgende:

[..]
Het klopt inderdaad dat ik op mannen val. Deze vrienden wisten dat tijdens de vorige vakantie ook al. Bij niemand anders speelt dat verder een rol, behalve bij de vrouwen uit de groep. Ik ben ervan overtuigd dat homofobie hier geen enkele rol speelt.

Heel fijn om te lezen dat dit in elk geval niet het probleem is. Verder denk ik dat de analyse van Puzzie behoorlijk treffend is.

quote:

Op zaterdag 25 juli 2026 00:00 schreef Puzzie het volgende:

[..]
Jouw verhaal in de OP heeft voor een groot deel te maken met verwachtingen over vriendschap.
Niet alleen met de gebeurtenis zelf, maar ook met de betekenis die jij eraan geeft.
Ten eerste koppel je een concrete gebeurtenis aan een bredere conclusie over jezelf.
Bijna alsof je lijkt te denken:
Ze gaan zonder mij op vakantie.
Dus zien ze mij waarschijnlijk niet als een echte vriend.
Misschien ben ik eigenlijk helemaal niemands vriend.

Dat is een grote sprong. Er kunnen allerlei redenen zijn waarom iemand niet wordt uitgenodigd,
maar jij komt vrij snel uit bij een negatieve conclusie over jou.

Ten tweede spelen verwachtingen inderdaad een grote rol.
Niet zozeer de verwachting dat je altijd overal bij moet zijn, maar verwachtingen over wat vriendschap betekent.
Je lijkt een aantal verwachtingen te hebben:
Dat vrienden onthouden wat belangrijk voor jou is, zoals jouw wens om nog eens samen op vakantie te gaan.
Dat als je vorig jaar samen op vakantie bent geweest, je een logische kandidaat bent om de volgende keer weer mee te gaan.
Dat niet uitgenodigd worden betekent dat je blijkbaar minder belangrijk bent.

Wanneer die verwachtingen niet uitkomen, voelt dat niet alleen als teleurstelling, maar ook als afwijzing.

Daarnaast valt mij op dat je de relatie misschien intensiever beleeft dan de ander.
Jij zegt zelf:
"ik beschouw hem als mijn beste vriend, hoewel ik weet dat ik niet zijn beste vriend ben."
Dat laat zien dat je je wel bewust bent van een verschil in wederkerigheid.
Daardoor kan een gebeurtenis als deze extra hard aankomen.
Je verwacht misschien meer betrokkenheid dan de ander uit zichzelf geeft.

Als ik jouw andere topic over eenzaamheid erbij haal dan zie ik dat jij iemand bent met veel zelfreflectie, je merkt veranderingen op (probeert zelf verklaringen te vinden. Dat wijst op iemand die veel nadenkt over zijn eigen functioneren.
Ik zie ook iemand die veel piekert.
Je schrijft dat je er "al een hele tijd" mee bezig bent.
Wat ik eruit haal is iemand die veel waarde hecht aan vriendschap en erbij willen horen;
gevoelig is voor signalen van afwijzing;
veel piekert en probeert te begrijpen wat er gebeurd is;
onzeker wordt wanneer verwachtingen niet uitkomen;
eerder aan zichzelf gaat twijfelen dan aan andere mogelijke verklaringen.
Piekeren zorgt er vaak voor dat je steeds opnieuw dezelfde gebeurtenis analyseert en steeds meer betekenis eraan gaat geven, zonder dat er nieuwe informatie bijkomt.

Je zou een gesprek met die vriend aan kunnen gaan, zorg er wel voor dat je voor jezelf duidelijk hebt wat je er mee wil bereiken,
Doel van een gesprek zou niet moeten zijn om vrienden of vriend schuldig te laten voelen maar om te begrijpen wat er is gebeurd, om de ander de ruimte te geven om zijn kant van het verhaal te vertellen, en om eerlijk te kunnen vertellen hoe jij je erbij voelde .
Maar naast een evt gesprek kan je ook naar jouw eigen verwachtingen kijken:
Verwacht ik dat anderen initiatief nemen, terwijl ik dat zelf ook zou kunnen doen?
Vraag ik weleens rechtstreeks of iemand iets samen wil doen, of wacht ik vooral af?
Baseer ik mijn gevoel van eigenwaarde misschien te veel op één vriendengroep?
Zie ik alle mogelijke verklaringen, of vooral de meest pijnlijke?
Daarnaast kan het helpen om je sociale netwerk breder te maken.
Als je gevoel van verbondenheid afhangt van één groep vrienden, of één persoon, voelt iedere teleurstelling veel groter.
Door ook contact te onderhouden met andere vrienden, familie, collega's, hobbygroepen of verenigingen wordt één gemiste uitnodiging minder bepalend voor je gevoel van eigenwaarde.
Er is ook een andere mogelijkheid die je niet hebt overwogen: misschien is de groep inderdaad minder hecht met jou dan jij zelf dacht.
Dat is pijnlijk, maar wel iets anders dan waardeloos zijn of geen vrienden hebben. Vriendschappen verschillen nu eenmaal in intensiteit. Soms blijken verwachtingen aan beide kanten niet gelijk te zijn.
Een gesprek kan ook heel waardevol zijn en drie dingen opleveren:
Je ontdekt dat het een misverstand was.
Je krijgt duidelijkheid dat de vriendschap anders wordt beleefd dan jij dacht.
Je merkt dat anderen weinig rekening met jou houden, waardoor je beter kan bepalen hoeveel energie je nog in die vriendschap wil steken.
In alle drie de gevallen krijg je iets wat je nu mist: duidelijkheid.
Sterkte!!

Dankjewel ChatGPT

quote:

Op zaterdag 25 juli 2026 09:56 schreef Ludachrist het volgende:

[..]
Dankjewel ChatGPT

Ik denk het niet.