Iets wat ik heb geschreven over het moment vóór een gewoonte je overne

quote:

Op woensdag 22 april 2026 19:27 schreef EsserS het volgende:

[..]
Nee dat begrijp ik heus wel. Je gaat uit van gedachten die tot je komen via biologische hersenprocessen. En aangezien ik hier al uitgebreid heb verteld over welke misleidingen je dan te wachten staat (wetenschappelijk aangetoond) en je toetst dit niet aan de werkelijkheid blijft de vraag staan: "wat weet je nou echt zeker"?

Niets.

quote:

Op maandag 20 april 2026 23:02 schreef Panterjong het volgende:

[..]
Overtuigen heeft niets met de definitie van bewijs te maken.

En waarom Jezus en Boeddha voor het karretje spannen van je gedachte. Vind het maar van een laag en warrig niveau. Maak er dan Jantje van Leiden en Lou de Palingboer van. Die sluiten daar beter bij aan.

Wat wij in het dagelijks taalgebruik ‘bewijs’ noemen, komt vaak neer op wat iemand voldoende overtuigt op basis van wat we waarnemen en interpreteren. Dat is ook de context waarin Mijk het gebruikte in zijn post: dat er geen bewijs is om anderen te overtuigen, alleen jezelf, en daar reageerde ik op. Bewijs kan dus wel als doel hebben om te overtuigen op basis van goede redenen, en in die zin is het dus niet volledig los van elkaar te zien.

In discussies over mystiek of esoterie staan zaken die wij waarnemen, of wat wij als “realiteit” zien, ter discussie, en dus ook wat wij onder ‘bewijs’ (wat onze zintuigen registreren) verstaan. Dan wordt ‘bewijs’ automatisch minder objectief en meer ervaringsgericht. Dat laatste, de persoonlijke ervaring, is moeilijk over te dragen, je kunt er alleen maar naar verwijzen.

Daarom noemde ik figuren als Jezus en Boeddha. Dat deed ik niet om ze als autoriteit “voor mijn karretje te spannen”, maar omdat ze zelf op dat probleem wezen. Ze verwezen naar iets wat volgens hen ervaarbaar is, maar niet volledig in woorden/taal uit te drukken is. Het gebruik van bijv. gelijkenissen of paradoxen (waarmee je het mensen alleen moeilijker maakt om je te begrijpen) is een manier om mensen dichter bij een ervaring te brengen die ze niet alleen met het verstand/rationeel kunnen begrijpen.

Dat je dat “warrig” vindt, begrijp ik. Dat probleem hadden dus de toehoorders en zelfs de discipelen met uitspraken van Jezus en Boeddha. Zonder ervaring klinkt het snel als vaag of warrig taalgebruik, maar dat is dus precies waar de discussie om gaat. Vandaar ook Mijks vergelijking met de tweedimensionale Mario die aan Luigi moet uitleggen wat diepte is.

quote:

Op dinsdag 21 april 2026 20:57 schreef Mijk het volgende:

[..]
Nee dat gaat ook niet, al tracht ik dat wel zo goed als ik kan.

Ik heb een start gemaakt, maar dit is van dermate formaat dat ik af en toe niet de kracht heb om verder te gaan, daarom schrijf ik zo nu en dan gewoon losse stukken. Structurering en alles komt later wel.

Je kunt zoiets volgens mij ook niet afdwingen of forceren, het ontstaat vanuit inspiratie en inzicht en komt dan als vanzelf op gang. Ik denk dat dit voor veel schrijvers geldt, zeker wanneer het onderwerpen als mystiek en esoterie betreft. No pressure.

quote:

Op woensdag 22 april 2026 21:25 schreef ejtleeditnA het volgende:

[..]
Wat wij in het dagelijks taalgebruik ‘bewijs’ noemen, komt vaak neer op wat iemand voldoende overtuigt op basis van wat we waarnemen en interpreteren. Dat is ook de context waarin Mijk het gebruikte in zijn post: dat er geen bewijs is om anderen te overtuigen, alleen jezelf, en daar reageerde ik op. Bewijs kan dus wel als doel hebben om te overtuigen op basis van goede redenen, en in die zin is het dus niet volledig los van elkaar te zien.

In discussies over mystiek of esoterie staan zaken die wij waarnemen, of wat wij als “realiteit” zien, ter discussie, en dus ook wat wij onder ‘bewijs’ (wat onze zintuigen registreren) verstaan. Dan wordt ‘bewijs’ automatisch minder objectief en meer ervaringsgericht. Dat laatste, de persoonlijke ervaring, is moeilijk over te dragen, je kunt er alleen maar naar verwijzen.

Daarom noemde ik figuren als Jezus en Boeddha. Dat deed ik niet om ze als autoriteit “voor mijn karretje te spannen”, maar omdat ze zelf op dat probleem wezen. Ze verwezen naar iets wat volgens hen ervaarbaar is, maar niet volledig in woorden/taal uit te drukken is. Het gebruik van bijv. gelijkenissen of paradoxen (waarmee je het mensen alleen moeilijker maakt om je te begrijpen) is een manier om mensen dichter bij een ervaring te brengen die ze niet alleen met het verstand/rationeel kunnen begrijpen.

Dat je dat “warrig” vindt, begrijp ik. Dat probleem hadden dus de toehoorders en zelfs de discipelen met uitspraken van Jezus en Boeddha. Zonder ervaring klinkt het snel als vaag of warrig taalgebruik, maar dat is dus precies waar de discussie om gaat. Vandaar ook Mijks vergelijking met de tweedimensionale Mario die aan Luigi moet uitleggen wat diepte is.

Ja en dat niet alleen.

Je kunt je afvragen waarom iemand uberhaupt iets probeert te bewijzen (wie dan ook) als je direct al vindt dat "zodra er geen bewijs is, iets fantasie is". Het is toch al fantasie in de eerste benadering hiervan ómdat er geen bewijs is? Dus waarom dan trachten bewijs te vinden van iets wat toch al fantasie is door t ontbreken ervan.

Met diezelfde stelling, was E=MC² dus altijjd fantasie, tot einstein het aantoonde... toen ineens niet meer. En ieder logisch redenerend persoon, begrijpt dat dit áltijd al zo was, enkel niet aangetoond.

Dus als iemand 3x met datzelfde komt heeft discussie, dialoog of gesprek al geen zin meer, laat staan als iemand 10x en oneindig erop doorhamert terwijl het er gewoonweg niet is lol.

quote:

Op woensdag 22 april 2026 19:35 schreef Mijk het volgende:

[..]
Niets.

Dat wilde ik horen.

Zo ver ik het begrijp stelt het essay dat persoonlijke en spirituele groei (wat dat ook mag inhouden) niet ligt in het kiezen voor óf structuur (meesterschap) óf overgave (liefde) maar in het continu vasthouden van de spanning tussen beide.

Het grootste risico is de "valstrik van de abstractie". Je waarschuwt terecht voor intellectuele arrogantie maar het is zelf een zeer abstracte en intellectuele verhandeling over die balans. Ik geloof er niks van dat jij of de lezer (in ieder geval ondergetekende) denkt dat je "het midden" kan bereiken simpelweg door de concepten te begrijpen en de "diagnostische kaart" te kunnen lezen. Het is een zeer complex intellectueel kader dat beoogt zelfbedrog te doorbreken maar dat nu juist kan worden gebruikt om het te maskeren. Daardoor wordt "wijsheid" gesimuleerd zonder de daadwerkelijke, vaak pijnlijke, praktische integratie, een psychologisch proces, te hebben doorlopen.

[ Bericht 0% gewijzigd door EsserS op 23-04-2026 14:35:02 ]

quote:

Op donderdag 23 april 2026 11:42 schreef KoningWouter het volgende:
Ik zit nog even een essay door te lezen van een paar weken geleden en vind het toch wel erg gepast om het nog eens op te halen:

https://fractalisme.nl/the-three-pillars-of-western-esotericism/

In hoeverre heb je je laten inspireren door kaballa?

quote:

Op woensdag 22 april 2026 23:02 schreef Mijk het volgende:

[..]
Ja en dat niet alleen.

Je kunt je afvragen waarom iemand uberhaupt iets probeert te bewijzen (wie dan ook) als je direct al vindt dat "zodra er geen bewijs is, iets fantasie is". Het is toch al fantasie in de eerste benadering hiervan ómdat er geen bewijs is? Dus waarom dan trachten bewijs te vinden van iets wat toch al fantasie is door t ontbreken ervan.

Met diezelfde stelling, was E=MC² dus altijjd fantasie, tot einstein het aantoonde... toen ineens niet meer. En ieder logisch redenerend persoon, begrijpt dat dit áltijd al zo was, enkel niet aangetoond.

Dus als iemand 3x met datzelfde komt heeft discussie, dialoog of gesprek al geen zin meer, laat staan als iemand 10x en oneindig erop doorhamert terwijl het er gewoonweg niet is lol.

Zoiets had ik ook in feedback aangegeven: veel theorieën en hypothesen zijn ooit begonnen als ideeën. Als die toen meteen als “fantasie” waren afgedaan, was een groot deel van de wetenschap nooit tot ontwikkeling gekomen. Dus die stellige houding van “geen bewijs = fantasie” is daarom op zichzelf niet echt wetenschappelijk. In de wetenschap geldt eerder dat als iets niet bewezen is, dan wordt daar simpelweg geen oordeel over gevormd.

Daarnaast wordt in onderwerpen als mystiek, esoterie en filosofie juist wat wij als “realiteit” aannemen ter discussie gesteld, en dus ook wat we via onze zintuigen waarnemen en als “bewijs” beschouwen. M.a.w. wat wij bewijs noemen, is daar niet de maatstaf voor (hogere) waarheid.

Dus i.p.v. “geen bewijs = fantasie” zou je in die context eerder kunnen zeggen: “bewijs = fantasie”, omdat het immers onderdeel is van samsara.

Of anders gezegd: je kunt een staat als nirwana niet 'binnen' de kringloop van samsara brengen. En dat is wel wat men probeert te doen als men dit soort staten of ervaringen wil "bewijzen".

De bekende boeddhistische filosoof Chandrakirti zei bijvoorbeeld dat nirwana fantasie is, omdat dat een concept is 'binnen' samsara. Het is taal. Dit moet niet verkeerd begrepen worden, in de zin dat die staat niet bestaat, maar dat de beschrijving niet overeenkomt met de directe ervaring ervan; die is niet in woorden te vangen.

quote:

Op donderdag 23 april 2026 22:48 schreef ejtleeditnA het volgende:
De bekende boeddhistische filosoof Chandrakirti zei bijvoorbeeld dat nirwana fantasie is, omdat dat een concept is 'binnen' samsara. Het is taal. Dit moet niet verkeerd begrepen worden, in de zin dat die staat niet bestaat, maar dat de beschrijving niet overeenkomt met de directe ervaring ervan; die is niet in woorden te vangen.

Exact dit.

Dat is dezelfde hyperloop die we ; "Desire to be desireless", contradictie.

I don't make rules, i just live by them.

quote:

Op donderdag 23 april 2026 21:53 schreef ejtleeditnA het volgende:

Dus i.p.v. “geen bewijs = fantasie” zou je in die context eerder kunnen zeggen: “bewijs = fantasie”, omdat het immers onderdeel is van samsara.

Het probleem met dit, is dat 990/1000 van de mensen waarmee je spreekt niet weet waar je het over hebt als je Samsara zegt.

Van die 10 die over blijven zeggen 5 direct; bs
3 die gewoon caren er om wat dan ook.
En dan houd je maar 2 personen over die serieus ns gaan kijken wat dat dan betekent. En dit zijn "sunny-day" cijfers.

quote:

Op vrijdag 24 april 2026 19:28 schreef Mijk het volgende:

[..]
Het probleem met dit, is dat 990/1000 van de mensen waarmee je spreekt niet weet waar je het over hebt als je Samsara zegt.

Van die 10 die over blijven zeggen 5 direct; bs
3 die gewoon caren er om wat dan ook.
En dan houd je maar 2 personen over die serieus ns gaan kijken wat dat dan betekent. En dit zijn "sunny-day" cijfers.

De bewoording die ik gebruikte heb ik wat ongelukkig gekozen. Aan het einde van mijn post kon ik niet direct een passend Nederlands woord vinden, waardoor de tekst ineens een boeddhistische/hindoeïstische toon krijgt door het gebruik van de term ‘samsara’. Misschien was ‘wereldse illusie’ (maya) een betere keuze geweest.

Het is vergelijkbaar met een situatie waarin je je ‘binnen’ een computerspel (= wereld) bevindt, met zijn eigen regels van nullen en enen (= bewijs/natuurwetten), en van daaruit het bestaan van de onderliggende hardware probeert aan te tonen, de bron van die nullen en enen. Dat is niet mogelijk. Je kunt de bron van die nullen en enen (de wereld van de hardware) niet aantonen met diezelfde nullen en enen. Je belandt dan in een soort cirkelredenering of contradictie, zoals je eerder aangaf.

Verder zal je altijd mensen tegenkomen die ergens niet in geloven, ook al zijn het zogenaamde wetenschappelijke feiten. Het gaat naar mijn mening daarom niet om het overtuigen van anderen, maar om het overtuigen van jezelf, om jezelf te bevrijden en aan jezelf te werken. Dat is al meer dan genoeg om je mee bezig te houden. Je trekt daardoor vanzelf mensen aan die begrijpen waar je het over hebt, of die tenminste openstaan om dat te leren.

Op dezelfde wijze is dit “wartaal” als je niet weet waar het over gaat:

quote:

Op zaterdag 11 april 2026 19:57 schreef Mijk het volgende:
Dit is waarom Boeddhisten dus mediteren he, dan schep je een ruimte tussen de limbic en de neocortex waardoor je in kunt grijpen alvorens het patroon(samsara) je overneemt.

Dus zodra je de neiging krijgt en direct t ego volgt die overgenomen wordt door de neiging cq emotie, wordt door meditatie ruimte geschept tussen de 2 zodat het je niet direct overneemt, en je dus zelf, zonder automatisme kunt reageren.

Dat is waarom je serieuze Boeddhisten ook zelden in emotie ziet schieten, omdat ze kunnen ingrijpen met het bewustzijn alvorens de emotie hen stuurt.

Dit is dan ook waar Schematherapie over gaat, patroon herkenning

Mooi stukje