De ‘Zand erover’-sequentie was weer een sterk staaltje bagger. Niet zozeer de uitvoering, de regie doet ook maar wat er in het script staat, maar in de situatie zelf zitten zoveel hiaten dat het bijna slapstick is.
1. Hoezo is die bouwplaats niet afgezet? Zowel de kinderwagen van Olivia als Stefano in zijn rolstoel konden zo de werf op rollen. Lijkt me niet heel geloofwaardig. Iets met veiligheidsvoorschriften.
2. Waar was de opzichter in dit hele verhaal? Moet die geen toezicht houden, of checken of de chauffeur van de kiepwagen het zand op een veilige en verantwoordelijke manier kan storten?
3. Hoe kan die kinderwagen die eerst perfect stilstaat ineens in beweging komen? Als Nola ‘m in al haar onoplettendheid nou had aangestoten, oké, maar dat was niet het geval. Plus: hoe kan de wagen rollen over een reeks kunststof loopplanken die niet eens in een helling zijn neergelegd?
Tel daarbij op dat Frons Servies in al zijn kenmerkende luiheid een (overigens voor zijn doen prachtig) pianospel onder de scène heeft gelegd die niet bij de situatie past en het plaatje is compleet. Dat Ludo er nu van weerhouden wordt om die chauffeur van de kiepwagen aansprakelijk te stellen is ook van de zotte, zelfs een net-afgestudeerde pro-deo advocaat die nog nat achter zijn oren is kan deze zaak winnen

Elders in (ugh) Meerdijk zijn de kinderen van Noor ook binnen komen wandelen. Ik zei nog zo: er hoeven niet direct kinderen uit de hoge hoed getoverd te worden, maar Blaadje Blanco schrijft graag verhaallijnen met pubers – ook al heeft ze totaal geen feeling voor die doelgroep of wat hen bezighoudt. Iets met Rover, Sam, Lana, Valentijn, JoJo… de lijst is eindeloos. Enfin, Seb en Marie komen op het eerste gezicht over als een variant van Morris #1 en Charlie #1: hij is zachtaardig, stil, beetje moederskindje. Zij is gewend haar zin te krijgen, licht manipulatief en een onruststoker. Zal natuurlijk niet lang duren voordat deze karaktereigenschappen volledig zijn vervlakt en ze enkel nog in dienst staan van het zoveelste ‘liefdesepos’ of maatschappelijk relevant verhaaltje. Of Blaadje Blanco krijgt het lumineuze idee dat ze dienen te figureren in een verhaallijn rondom vloggen. De zin "VLOGGEN IS EEN SLECHT IDEE!!" zal waarschijnlijk al van het whiteboard geveegd zijn.
Betreffende hun ietwat controlerende gedrag richting hun moeder met die tracker: Noor heeft haar litteken bij haar pols laten zien en d’r kinderen stonden in no time bij Julian voor de deur. Mijn vermoeden is dat Noor in het verleden (door psychische problemen) al eens in het niets verdwenen is en daarbij een zelfmoordpoging gedaan heeft. Vandaar het controlerende gedrag van haar kinderen, die natuurlijk bang zijn voor herhaling op dit vlak. Kan interessant zijn op de lange termijn.
Is er dan helemaal niks positiefs te melden, Kelder? Jazeker wel! Opnieuw (of eigenlijk nog steeds) het lichtpuntje in een verder barre soap: de band tussen Luuk en Troj. Het verhaal rond die Jurre is te achterlijk voor woorden, maar de scènes tussen Kees Boot en Mingus Claessen zijn genieten - vooral door de chemie tussen die twee acteurs. Hier wil ik meer van! Ook in andere scènes komt Kees lekker los als Luuk, helemaal met dat vleugje humor wat hij er in zijn spel doorheen sprenkelt, met dat geklungel met die krukken. Je merkt echt dat de afwezigheid van Linda het personage Luuk goed doet. Linda mag lekker wegblijven ook, mis je niks aan. Maar het duo Luuk en Troj, dat moeten de schrijvers vasthouden en koesteren.
Op woensdag 13 november 2013 20:32 schreef luftersel het volgende:Kelder! Wat doe jij nou hier? :D