R&P Relaties & Psychologie
Heb je relatieproblemen, of zit je in een diep psychologisch gat? Stort hier je hart uit, en heb steun aan de reacties van anderen.
Jij ziet overal ‘abusers’ en narcisten.quote:Op donderdag 8 januari 2026 11:08 schreef Ansa het volgende:
[..]
Hij is een mentale abuser die vindt dat vrouwen hem moeten overtuigen.
The love you take is equal to the love you make.
Ik zie voorspelbaar gedrag.quote:Op donderdag 8 januari 2026 11:26 schreef Lienekien het volgende:
[..]
Jij ziet overal ‘abusers’ en narcisten.
Nee hoor. Een man die zijn vrouw net respect behandelt, niet 8 jaar aan het lijntje houdt en niet dagelijks expres angstig maakt met " twijfels" noem ik geen narcist.quote:
Ik vind eerlijk gezegd dat je haar voor de gek houdt op deze manier, en jezelf ook maar daar kies jezelf voor met je gedrag
overal het labeltje narcist opplakken lijkt meer spiegeling van je eigen gedragquote:
[..]
Nee hoor. Een man die zijn vrouw net respect behandelt, niet 8 jaar aan het lijntje houdt en niet dagelijks expres angstig maakt met " twijfels" noem ik geen narcist.
Een losse opmerking
glijdt als schaduw door het draad —
stilte wordt onrust
glijdt als schaduw door het draad —
stilte wordt onrust
Iedereen heeft geheimen, maar ik denk wel dat een bepaalde veiligheid om 'alles' te kunnen zeggen, belangrijk is en een grote mate van verbinding geeft.quote:
Moet je in een gezonde relatie alles kunnen bespreken?
Hoe is dat voor je vriendin om steeds geconfronteerd te worden met jouw twijfels over haar en de relatie? Past dat binnen jouw definitie van ‘gezond’?
Dingen niet uit kunnen spreken kan er ook toe leiden dat je het gevoel hebt er alleen voor te staan. Maar ik begrijp natuurlijk dondersgoed dat niemand erop zit te wachten om wekelijks te horen dat het allemaal mwa mwa is.
Dat klopt. Dat heeft de therapeute mij doen beseffen. Ik sta 'aan de kant' te observeren. Ik sta niet IN de relatie. Juist daarom de adviezen om in de relatie te gaan staan en te voelen wat dat gaat doen met mijn twijfel.quote:Op donderdag 8 januari 2026 09:38 schreef greysbones het volgende:
Ik zie vooral in je schrijven dat je
Alles van een afstand beschrijft /omschrijft.
Ik wil zeker kinderen, staat volledig los van haar. Zij had juist eerder geen kinderwens maar nu ze ouder wordt begint dat wel te komen.quote:
[..]
Wil jij zelf wel (ooit) kinderen? Of komt die wens (mede) voort uit het gevoel dat een perfecte relatie ook kinderen 'moet' opleveren? Of misschien het verlangen om de kinderwens van jouw vriendin te laten uitkomen? Ik vraag het omdat je schrijft wél kinderen te willen, maar na acht jaar samen te zijn met jouw vriendin nog steeds niet weet of zij daar ooit de moeder van zal zijn.
Iets heel anders. Als ik jouw berichten lees, lijkt het net alsof die relatie je is overkomen. Is het gedrag van jouw vriendin erg veranderd sinds jullie een relatie kregen? Jouw therapeut gaf jou het advies een constructief gesprek met haar aan te gaan. Maar in je OP schrijf je dat haar gedrag - het vapen, het in de wang bijten, het frummeldoekje enz. - "mogelijk een functie" heeft. Je weet het kennelijk niet. Mag ik daaruit opmaken dat jullie hierover nog niet met elkaar hebben gesproken? Het kan daarbij ook helpen om jezelf 'ns in de spiegel aan te kijken, zoals @:Saboo suggereert. Waarom reageer jij zoals jij reageert? Perfectionisme is geen reden. Zij is niet perfect en is dat ook nooit geweest. Toch zijn jullie een relatie aangegaan.
Ja ze is wel veranderd, de verschillen tussen ons zijn zeker uitvergroot vooral ten tijde van haar ziek zijn. Dus vooral stukje sociale gelegenheden/ prikkels etc.
Daar hebben we wel over gesproken en dat lijkt inderdaad een functie wat betreft spanningsregulatie.
Ik zou de gesprekken inderdaad kunnen en moeten continueren, maar zoals ik al zei, zonder iets goed warm te houden verval je snel terug in patronen die je niet voor niets hebt. Dus daar ligt een verantwoordelijk bij mij.
Wauw. Als je mij als narcist (cluster B) bestempelt terwijl ik alleen maar kenmerken van Cluster C laat zien, dan snap je er niet heel veel van.quote:
[..]
Nee hoor. Een man die zijn vrouw net respect behandelt, niet 8 jaar aan het lijntje houdt en niet dagelijks expres angstig maakt met " twijfels" noem ik geen narcist.
Ik probeer voor alle harde woorden open te staan maar dit slaat werkelijk waar nergens op. Jij zal deze ontkenning waarschijnlijk aangrijpen om te zeggen dat doen narcisten ook, maargoed.
Ik spreek mijn twijfels ook niet dagelijks uit, weet niet waar je dat vandaan haalt.
Nou dat. Om geregeld van je partner te horen dat die steeds rondloopt met de gedachte of jij wel de ware bent, dat doet volgens mij geen enkele relatie goed.quote:
[..]
Iedereen heeft geheimen, maar ik denk wel dat een bepaalde veiligheid om 'alles' te kunnen zeggen, belangrijk is en een grote mate van verbinding geeft.
Dingen niet uit kunnen spreken kan er ook toe leiden dat je het gevoel hebt er alleen voor te staan. Maar ik begrijp natuurlijk dondersgoed dat niemand erop zit te wachten om wekelijks te horen dat het allemaal mwa mwa is.
Het klinkt mij in de oren als een soort ijzeren waarheid waar je in gelooft: ik krijg alleen verbinding met mijn partner als ik alles kan zeggen. Maar dat ‘alles kunnen zeggen’ botst mogelijk wel heftig met elkaar veiligheid bieden, elkaar in de waarde laten.
The love you take is equal to the love you make.
vind je het fair?quote:
[..]
Dat klopt. Dat heeft de therapeute mij doen beseffen. Ik sta 'aan de kant' te observeren. Ik sta niet IN de relatie. Juist daarom de adviezen om in de relatie te gaan staan en te voelen wat dat gaat doen met mijn twijfel.
dat je iemand in een relatie meeneemt waarbij je enkel de observant bent(zo komt het over)
en dit is dan al 8 jaar zo
lijkt me voor jouw partner erg vermoeiend
Een losse opmerking
glijdt als schaduw door het draad —
stilte wordt onrust
glijdt als schaduw door het draad —
stilte wordt onrust
Zeker. Ik kan ook echt wel verlangen naar haar en om iets samen te doen. Vanmorgen komt ze m'n naam scanderend naar beneden gelopen. We hebben heel veel leuke onderonsjes, zelfde humor.quote:
Ben je wel graag bij haar? Dat klinkt nergens in het verhaal.
Je moet niet met iemand zijn zodat je maar niet alleen bent.
Goed voorbeeld is dat ik vorig jaar lang weekend weg was in het buitenland. Zin om elkaar weer te zien, en binnen no time zit ze met haar doekje en dan valt de verbinding gewoon weg. Dan denk ik alleen maar, wat zit je daar nou met dat achterlijke ding. Heel naar, triest dat ik die gedachtes heb maar dat popt nou eenmaal op. Dat is op dit moment eigenlijk het grootste struikelblok wat IK ervaar, want na de therapiesessies voelde ik me echt wel veel beter over ons.
Nee dat zie je verkeerd, of ik heb verkeerde signalen gegeven.quote:
[..]
Nou dat. Om geregeld van je partner te horen dat die steeds rondloopt met de gedachte of jij wel de ware bent, dat doet volgens mij geen enkele relatie goed.
Het klinkt mij in de oren als een soort ijzeren waarheid waar je in gelooft: ik krijg alleen verbinding met mijn partner als ik alles kan zeggen. Maar dat ‘alles kunnen zeggen’ botst mogelijk wel heftig met elkaar veiligheid bieden, elkaar in de waarde laten.
Zo zie ik het helemaal niet. Is ook niet hetgene waarom dit topic om geopend is.
Nee ik vind het niet fair en is voor haar zeer vermoeiend dat ik geen knoop durf door te hakken of duidelijk kan bieden.quote:
[..]
vind je het fair?
dat je iemand in een relatie meeneemt waarbij je enkel de observant bent(zo komt het over)
en dit is dan al 8 jaar zo
lijkt me voor jouw partner erg vermoeiend
Anderzijds en daar mag ik het niet op afschuiven, maar heeft zij zelf natuurlijk ook de gelegenheid om te zeggen ik wil dit niet meer op deze manier.
Ik vraag het me af, want zo lees ik het wel.quote:
[..]
Nee dat zie je verkeerd, of ik heb verkeerde signalen gegeven.
Zo zie ik het helemaal niet. Is ook niet hetgene waarom dit topic om geopend is.
Je irritatie over haar doekjes komt niet van een gebrek aan verbinding.
The love you take is equal to the love you make.
Je kan ansa beter negeren die projecteert eigen gevoel en issues op anderen.quote:
[..]
Wauw. Als je mij als narcist (cluster B) bestempelt terwijl ik alleen maar kenmerken van Cluster C laat zien, dan snap je er niet heel veel van.
Ik probeer voor alle harde woorden open te staan maar dit slaat werkelijk waar nergens op. Jij zal deze ontkenning waarschijnlijk aangrijpen om te zeggen dat doen narcisten ook, maargoed.
Ik spreek mijn twijfels ook niet dagelijks uit, weet niet waar je dat vandaan haalt.
Jij wordt "knettergek" van iemand die aan doekjes frunnikt, op haar wang bijt en velletjes op haar lip heeft? Okeeee dan.quote:Op woensdag 7 januari 2026 15:04 schreef Speciaalvoorfok het volgende:
Mede Fokkers,
De reden dat ik dit topic open is eigenlijk op dit moment niet meer weten wat ik moet doen, zo vol van irritatie zit ik. Er zijn verschillende gedragingen van mijn vriendin, die zij de gehele dag, repeterend uitvoert waar ik een extreme hyperfocus op heb. Ik kom hier nauwelijks los van. Ik kan een leuke werkdag hebben gehad, binnenkomen en mijn stemming kan compleet omdraaien. Anderzijds een geweldige dag met haar hebben en wanneer het de kop opsteekt zit ik vol irritatie, bijna woede.
De gedragingen binnen; ze heeft een aantal 'doekjes' waar ze de hele tijd aan frummelt. Dat doekje gaat in huis bijna overal mee naar toe, bank, bed waar ze het liefst urenlang achter elkaar aan zit. Verder bijt ze heel veel op de binnenkant van haar wang, velletjes op haar lip, krabt ze soms wekenlang achter elkaar hetzelfde plekje op haar gezicht open.
De gedragingen buiten (heb ik haar verplicht want eerder deed ze dit binnen); vapen. En maar lurken aan dat ding. Ik heb zelf gerookt. Snap de verslaving. Maar het probleem met een vape; er komt geen einde aan.
Mijn therapeut heeft het advies gegeven dit wel te bespreken, op constructieve wijze zodat het uit mijn hoofd is. Het is een innerlijke strijd die ik voer. Door het te uiten kom ik er los van, zeker als mijn vriendin laat blijken rekening met mij te willen houden. Dit ging even goed. Heeft tot goede gesprekken geleid. We zijn nu echter op een punt dat ik knettergek wordt van haar en zij knettergek wordt van mijn hyperfocus en het idee volledig op haar tenen te moeten lopen, waar ik alle begrip voor heb.
Met deze dame is niks mis - hooguit wat neurotisch - met jou des te meer.
Jij wilt namelijk een perfecte partner? Die bestaat niet. Er zullen altijd dingen van iemand anders zijn waar je je aan irriteert of gaat irriteren - je bent immers twee verschillende individuen -, zeker als de verliefdheidsfase voorbij is. De kunst is hoe je daarmee omgaat of op reageert. Ik zou daar aan werken.
Jullie wachten op elkaar om de knoop door te hakken.quote:
[..]
Nee ik vind het niet fair en is voor haar zeer vermoeiend dat ik geen knoop durf door te hakken of duidelijk kan bieden.
Anderzijds en daar mag ik het niet op afschuiven, maar heeft zij zelf natuurlijk ook de gelegenheid om te zeggen ik wil dit niet meer op deze manier.
Blijf weg uit dit topic als je alleen maar kunt roeptoeteren over narcisten, die, hoe ontzettend toevallig, maar niet heus, als een soort van rode draad door al je posts heen lopen. Als je je aangesproken voelt bedoel ik jou. Als je je niet aangesproken voelt bedoel ik jou nog steeds.
Zoek maar liever andere topics op als je dat continue blijft roepen, want dat is diagnosticeren en daar doen we niet aan hier.
Zoek maar liever andere topics op als je dat continue blijft roepen, want dat is diagnosticeren en daar doen we niet aan hier.
[ Bericht 6% gewijzigd door CoolGuy op 08-01-2026 14:05:53 ]
Breitling - Instruments for Professionals
Dit gaat volgens mij veel verder als dat doekje, ieder mens heeft zo wel zijn gewoontequote:
[..]
Zeker. Ik kan ook echt wel verlangen naar haar en om iets samen te doen. Vanmorgen komt ze m'n naam scanderend naar beneden gelopen. We hebben heel veel leuke onderonsjes, zelfde humor.
Goed voorbeeld is dat ik vorig jaar lang weekend weg was in het buitenland. Zin om elkaar weer te zien, en binnen no time zit ze met haar doekje en dan valt de verbinding gewoon weg. Dan denk ik alleen maar, wat zit je daar nou met dat achterlijke ding. Heel naar, triest dat ik die gedachtes heb maar dat popt nou eenmaal op. Dat is op dit moment eigenlijk het grootste struikelblok wat IK ervaar, want na de therapiesessies voelde ik me echt wel veel beter over ons.
Ik heb niet alles helemaal gelezen maar help de psycholoog je hierbij? Ik bedoel dan met eerlijk tegen je partner zijn en of zei dit ziet zitten (tevens jij ook)quote:
[..]
Nee ik vind het niet fair en is voor haar zeer vermoeiend dat ik geen knoop durf door te hakken of duidelijk kan bieden.
Anderzijds en daar mag ik het niet op afschuiven, maar heeft zij zelf natuurlijk ook de gelegenheid om te zeggen ik wil dit niet meer op deze manier.
Volgens mij zijn ze dat, iig hij, nooit geweest. Maar misschien kan TS dat nog vertellen.quote:
[..]
Jij wordt "knettergek" van iemand die aan doekjes frunnikt, op haar wang bijt en velletjes op haar lip heeft? Okeeee dan.
Met deze dame is niks mis - hooguit wat neurotisch - met jou des te meer.
Jij wilt namelijk een perfecte partner? Die bestaat niet. Er zullen altijd dingen van iemand anders zijn waar je je aan irriteert of gaat irriteren - je bent immers twee verschillende individuen -, zeker als de verliefdheidsfase voorbij is. De kunst is hoe je daarmee omgaat of op reageert. Ik zou daar aan werken.
Voor mij klinkt het als een broer-zus relatie. Geen vonk, lust en geen open communicatie.
Welke band je dan hebt, een vage vriendschap?
Kan uiteraard prima zijn (genoeg mensen die in zo’n broer-zus constructie zitten) als beide partijen hier voldoening uithalen.
Op woensdag 22 januari 2025 19:50 schreef Bugno3 het volgende:
Stukje Pelle, stukje Cannavaro, stukje Totti.
Stukje Pelle, stukje Cannavaro, stukje Totti.
Daar is dit topic ook deels voor bedoelt. Om daar aan te werken. Daarom ging ik in therapie. Ik sta voor alle tips en adviezen open, maar misschien heeft iemand een concretere tip dan: 'Ga daar iets mee doen' of 'kijk in de spiegel'.quote:
[..]
Jij wordt "knettergek" van iemand die aan doekjes frunnikt, op haar wang bijt en velletjes op haar lip heeft? Okeeee dan.
Met deze dame is niks mis - hooguit wat neurotisch - met jou des te meer.
Jij wilt namelijk een perfecte partner? Die bestaat niet. Er zullen altijd dingen van iemand anders zijn waar je je aan irriteert of gaat irriteren - je bent immers twee verschillende individuen -, zeker als de verliefdheidsfase voorbij is. De kunst is hoe je daarmee omgaat of op reageert. Ik zou daar aan werken.
Velletjes op haar lip heeft moet bijten zijn.
Ik snap heel goed dat deze irritaties overkomen als pure waanzin, rationeel kan ik dat ook wel bedenken.
Misschien is het voor anderen meer helder als je zelf een irritatie bedenkt en dit 3x per minuut in je opgenomen wordt. Bv. een klikkende pen van een collega, onschuldig maar bloed irritant.
Wat bedoel je met, of zij dit ziet zitten?quote:
[..]
Ik heb niet alles helemaal gelezen maar help de psycholoog je hierbij? Ik bedoel dan met eerlijk tegen je partner zijn en of zei dit ziet zitten (tevens jij ook)
Ik ben eerlijk geweest naar haar toe over mijn gevoelens, juist vanaf het begin. Hoe gek dat ook klinkt omdat er ergens ook zoveel oneerlijkheid richting haar is.
De therapie was trouwens individueel. Dus zonder haar erbij. Dat is nog altijd een mogelijkheid, of ik kan alleen terugkomen.
Die ticjes en irritatie kan ik me heel goed voorstellen.quote:
[..]
Daar is dit topic ook deels voor bedoelt. Om daar aan te werken. Daarom ging ik in therapie. Ik sta voor alle tips en adviezen open, maar misschien heeft iemand een concretere tip dan: 'Ga daar iets mee doen' of 'kijk in de spiegel'.
Velletjes op haar lip heeft moet bijten zijn.
Ik snap heel goed dat deze irritaties overkomen als pure waanzin, rationeel kan ik dat ook wel bedenken.
Misschien is het voor anderen meer helder als je zelf een irritatie bedenkt en dit 3x per minuut in je opgenomen wordt. Bv. een klikkende pen van een collega, onschuldig maar bloed irritant.
Op woensdag 22 januari 2025 19:50 schreef Bugno3 het volgende:
Stukje Pelle, stukje Cannavaro, stukje Totti.
Stukje Pelle, stukje Cannavaro, stukje Totti.
Zie je de toekomst met haar als partner zitten. Is dit wat je echt wil.quote:
[..]
Wat bedoel je met, of zij dit ziet zitten?
Ik ben eerlijk geweest naar haar toe over mijn gevoelens, juist vanaf het begin. Hoe gek dat ook klinkt omdat er ergens ook zoveel oneerlijkheid richting haar is.
De therapie was trouwens individueel. Dus zonder haar erbij. Dat is nog altijd een mogelijkheid, of ik kan alleen terugkomen.
En met de psycholoog bedoelde ik meer helpt die jou ook met het bij elkaar puzzelen van wat je nu echt wil.
Ik kan nog geen DM sturen dus helaas via deze wijze, maar die gekke meid/ kerel stuurt meerdere DM's (kan wel lezen) met grafnarcist haha.quote:
[modbreak]Blijf weg uit dit topic als je alleen maar kunt roeptoeteren over narcisten, die, hoe ontzettend toevallig, maar niet heus, als een soort van rode draad door al je posts heen lopen. Als je je aangesproken voelt bedoel ik jou. Als je je niet aangesproken voelt bedoel ik jou nog steeds.
Zoek maar liever andere topics op als je dat continue blijft roepen, want dat is diagnosticeren en daar doen we niet aan hier. [/modbreak]
Misschien kunnen jullie daar wat aan doen want het is een beetje treurig.
Tuurlijk wens ik dat het met ons allemaal koek en ei is, dat we intens gelukkig zijn en er geen vuiltje aan de lucht is. Maar dat is ook zo gemakkelijk om te zeggen.. Want als dat zo zou zijn, dan zou ons hele leven voor beide niet op de schop moeten. Ik weet soms zelf ook niet meer zo goed waarop ik kan vertrouwen, behalve dat ik voel dat die twijfel nooit compleet is weggegaan maar we tegelijkertijd wel als stel zijn gegroeid. Mijn brein saboteert me sowieso op bepaalde momenten. Dus opzich is het horen van jullie reacties ook wel confronterend. Alsof ik een waardeloze zak ben. Ik weet dat ik dat niet ben, maar tegelijkertijd is het niet chique. Je houdt jezelf voor dat het tij keert en dat je wel gewoon samen happy oud wordt, en dat hoop ik ook wel, ja.quote:
[..]
Zie je de toekomst met haar als partner zitten. Is dit wat je echt wil.
Daar zijn we wel mee begonnen ja, wat ik daarin wens.
En met de psycholoog bedoelde ik meer helpt die jou ook met het bij elkaar puzzelen van wat je nu echt wil.
dit soort dingen mag je gewoon melden bij een mod of een FAquote:
[..]
Ik kan nog geen DM sturen dus helaas via deze wijze, maar die gekke meid/ kerel stuurt meerdere DM's (kan wel lezen) met grafnarcist haha.
Misschien kunnen jullie daar wat aan doen want het is een beetje treurig.
@CoolGuy bijvooorbeeld
Een losse opmerking
glijdt als schaduw door het draad —
stilte wordt onrust
glijdt als schaduw door het draad —
stilte wordt onrust
Ja ik kan dus geen DM sturen, kan pas na een week na aanmaken nieuw account. Vandaar deze route, had het liever ook anders gedaan.quote:
[..]
dit soort dingen mag je gewoon melden bij een mod of een FA
@:Coolguy bijvooorbeeld
No worries, ik heb het gelezen, ik ga het mee nemen naar achteren. Ik kan niet beloven dat er wat mee gedaan wordt direct, maar melden zal ik het zeker.quote:
[..]
Ja ik kan dus geen DM sturen, kan pas na een week na aanmaken nieuw account. Vandaar deze route, had het liever ook anders gedaan.
Breitling - Instruments for Professionals
Als dat niet lukt is er volgens mij ook een mail voorquote:
[..]
Ja ik kan dus geen DM sturen, kan pas na een week na aanmaken nieuw account. Vandaar deze route, had het liever ook anders gedaan.
Ja, in jouw termen saboteert je brein je. Maar trek nou niet de conclusie dat je een waardeloze zak zou zijn. Dat gaat echt te ver.quote:
[..]
Tuurlijk wens ik dat het met ons allemaal koek en ei is, dat we intens gelukkig zijn en er geen vuiltje aan de lucht is. Maar dat is ook zo gemakkelijk om te zeggen.. Want als dat zo zou zijn, dan zou ons hele leven voor beide niet op de schop moeten. Ik weet soms zelf ook niet meer zo goed waarop ik kan vertrouwen, behalve dat ik voel dat die twijfel nooit compleet is weggegaan maar we tegelijkertijd wel als stel zijn gegroeid. Mijn brein saboteert me sowieso op bepaalde momenten. Dus opzich is het horen van jullie reacties ook wel confronterend. Alsof ik een waardeloze zak ben. Ik weet dat ik dat niet ben, maar tegelijkertijd is het niet chique. Je houdt jezelf voor dat het tij keert en dat je wel gewoon samen happy oud wordt, en dat hoop ik ook wel, ja.
Niemand is altijd intens gelukkig in een relatie, hè.
Wat je aandacht geeft, wordt groter. Stuur je brein weg bij die voortdurende twijfels, concentreer je meer op wat wel goed gaat, wat je wel gelukkig maakt in de relatie.
The love you take is equal to the love you make.
Ja, heb ik nu bedacht: het is de teringzooi van mijn vrouw geworden, waar ik me aan irriteer. Kan ik er elke keer wel "knettergek" van worden en het hoog op laten lopen thuis met als gevolg een hoop gezeik of ik kan het ook negeren en gewoon samen genieten van de vele dingen die wél goed gaan, bijvoorbeeld haar onwijs lekkere curry's.quote:
[..]
Misschien is het voor anderen meer helder als je zelf een irritatie bedenkt en dit 3x per minuut in je opgenomen wordt. Bv. een klikkende pen van een collega, onschuldig maar bloed irritant.
Daarom: werk aan jezelf en leer om te gaan met dit soort futiliteiten. Of niet, en verbreek de relatie.
Dit is waar.quote:
[..]
Ja, in jouw termen saboteert je brein je. Maar trek nou niet de conclusie dat je een waardeloze zak zou zijn. Dat gaat echt te ver.
Niemand is altijd intens gelukkig in een relatie, hè.
Wat je aandacht geeft, wordt groter. Stuur je brein weg bij die voortdurende twijfels, concentreer je meer op wat wel goed gaat, wat je wel gelukkig maakt in de relatie.
Breitling - Instruments for Professionals
‘Stuur je brein weg bij die voortdurende twijfels, concentreer je meer op wat wel goed gaat, wat je wel gelukkig maakt in de relatie.’
Ik zie dat niet zo voor me. Om na 8 jaar een knop te moeten omzetten, dat lukt denk ik alleen met therapie.
Ik zie dat niet zo voor me. Om na 8 jaar een knop te moeten omzetten, dat lukt denk ik alleen met therapie.
Oh zeker, maar ik reageerde op het feit dat hij niet moet gaan concluderen dat hij een of andere waardeloze zak zou zijn, want dat is gewoon niet waar.quote:
[..]
‘Stuur je brein weg bij die voortdurende twijfels, concentreer je meer op wat wel goed gaat, wat je wel gelukkig maakt in de relatie.’
Ik zie dat niet zo voor me. Om na 8 jaar een knop te moeten omzetten, dat lukt denk ik alleen met therapie.
Dat dit issue niet opgelost gaat worden door even een knop om te zetten, daar ben ik het ook mee eens, maar ook in therapie moet je gewoon wel de realiteit onder ogen durven te zien.
Breitling - Instruments for Professionals
Met heel gerichte therapie, lijkt me.quote:
‘Stuur je brein weg bij die voortdurende twijfels, concentreer je meer op wat wel goed gaat, wat je wel gelukkig maakt in de relatie.’
Ik zie dat niet zo voor me. Om na 8 jaar een knop te moeten omzetten, dat lukt denk ik alleen met therapie.
The love you take is equal to the love you make.
Wat is jouw idee van een relatie waarin je wel zou willen zitten? Wat zijn de plus-en minpunten van de relatie waar je nu in zit? Vind je je vriendin niet aantrekkelijk/ leuk en ben je bang dat je anders niemand “beter” tegenkomt? Ben je gewoon verveeld en is een lange relatie gewoon niets voor jou?
Begin sws niet aan kinderen als je niet 100% zeker bent, hoe graag zij het ook wil. Pas dus ook op zwangerschappen die “per ongeluk” ontstaan om de relatie voort te zetten of de eigen moederwens te vervullen of andere financiële redenen.
Begin sws niet aan kinderen als je niet 100% zeker bent, hoe graag zij het ook wil. Pas dus ook op zwangerschappen die “per ongeluk” ontstaan om de relatie voort te zetten of de eigen moederwens te vervullen of andere financiële redenen.
Zoals ik het lees heb je best een leuke vriendin en een goede relatie. Ze heeft wat kleine gewoontes om haar stress af te voeren die zeer onschuldig zijn. Een ander zou het op jou afreageren. En net iemand zoals jij, die werkt in de GGZ en er verstand van heeft, rekent haar er op af. Er al eens over nagedacht dat ze misschien helemaal niet meer zoveel zou frunniken als ze zich veel zekerder voelde? Jij zorgt ervoor dat ze in een constante staat van onzekerheid leeft, ze zit dus al jaren op drijfzand.
Beëindig deze relatie gewoon zodat dat meisje iemand kan vinden die haar wel waardeert. Je neemt trouwens al haar vruchtbare jaren af: ze heeft nog maar een paar topjaren, verspil die niet. In die tijd moet ze nog iemand anders leren kennen en dan nog beginnen.
Dus heb verdomme op zijn minst het respect voor haar toekomst en haar mogelijke gezin. Bij jou dringt de tijd niet zo.
Besef ook dat jouw streven naar perfectie de volgende relatie ook zal kapot maken. En die daarna. Het probleem ligt bij jou, niet bij haar.
(eerlijk gezegd denk ik ook dat je nou een juweeltje van een vriendin hebt, zo te lezen.. de kans dat je nog eens zo een leuke persoon tegenkomt is niet zo heel groot)
Beëindig deze relatie gewoon zodat dat meisje iemand kan vinden die haar wel waardeert. Je neemt trouwens al haar vruchtbare jaren af: ze heeft nog maar een paar topjaren, verspil die niet. In die tijd moet ze nog iemand anders leren kennen en dan nog beginnen.
Dus heb verdomme op zijn minst het respect voor haar toekomst en haar mogelijke gezin. Bij jou dringt de tijd niet zo.
Besef ook dat jouw streven naar perfectie de volgende relatie ook zal kapot maken. En die daarna. Het probleem ligt bij jou, niet bij haar.
(eerlijk gezegd denk ik ook dat je nou een juweeltje van een vriendin hebt, zo te lezen.. de kans dat je nog eens zo een leuke persoon tegenkomt is niet zo heel groot)
Horum omnium fortissimi sunt Belgae
Ik ben het hier mee eens. Ik ben al jaren samen met mijn man en we zijn 35. Heb zelf een voor mij heel irritante gewoonte/beperking dat ik me verslik als ik op dat moment iets van stress heb. Dus ik heb altijd water bij me als ik buiten ben. Mijn man vindt mijn gewoonte alleen maar schattig en vult zelfs een glaasje water voor me als we gaan eten, “voor het geval dat”. Hij kijkt me altijd liefkozend aan en moet om mijn dingetjes lachen. Ik gun jouw vriendin ook zo’n man. Ik moet er niet aan denken om op mijn tenen te moeten lopen vanwege de problemen van mijn partner die het op mij afreageert. Dus misschien ligt het aan jou, TS. Misschien past een lange relatie, een burgerlijke relatie met kinderen en samenwonen niet bij jou. Wees eerlijk tegen jezelf en je vriendin, zodat zij ook kan nadenken over wat het beste voor haar is.quote:
Zoals ik het lees heb je best een leuke vriendin en een goede relatie. Ze heeft wat kleine gewoontes om haar stress af te voeren die zeer onschuldig zijn. Een ander zou het op jou afreageren. En net iemand zoals jij, die werkt in de GGZ en er verstand van heeft, rekent haar er op af. Er al eens over nagedacht dat ze misschien helemaal niet meer zoveel zou frunniken als ze zich veel zekerder voelde? Jij zorgt ervoor dat ze in een constante staat van onzekerheid leeft, ze zit dus al jaren op drijfzand.
Beëindig deze relatie gewoon zodat dat meisje iemand kan vinden die haar wel waardeert. Je neemt trouwens al haar vruchtbare jaren af: ze heeft nog maar een paar topjaren, verspil die niet. In die tijd moet ze nog iemand anders leren kennen en dan nog beginnen.
Dus heb verdomme op zijn minst het respect voor haar toekomst en haar mogelijke gezin. Bij jou dringt de tijd niet zo.
Besef ook dat jouw streven naar perfectie de volgende relatie ook zal kapot maken. En die daarna. Het probleem ligt bij jou, niet bij haar.
(eerlijk gezegd denk ik ook dat je nou een juweeltje van een vriendin hebt, zo te lezen.. de kans dat je nog eens zo een leuke persoon tegenkomt is niet zo heel groot)
Herkenbaar, ik ontwijk teamsporten om deze exacte reden. Op gebied van sport heb ik faalangst en ook ik ben gestopt met zingen en optreden. Nu je dit zegt, valt bij mij ook een kwartje dat ik al die complimenten ook als heel dwingend heb ervaren. Ik heb ook altijd het gevoel gehad dat ik er pas toe deed toen mensen beseften dat ik best een uitzonderlijk talent heb (maar zonder het zingen, bestond ik naar mijn gevoel eigenlijk niet en dat gold ook voor een aantal familieleden).quote:
[..]
Dank voor je uitgebreide reactie.
Ik heb onderliggende patronen uiteraard onder de loep genomen. Ik was niet van plan mijn hele levensloop hier te dumpen maar eigenlijk zijn er geen life events aan te wijzen die mij dusdanig gevormd zouden hebben. Tuurlijk herinner ik me momentjes in de opvoeding, momentjes voorop een voetbaltrainer me uitkaffert, je een beetje geplaagd wordt, maar allemaal speldenprikken. Maar misschien voldoende speldenprikken en een bepaalde gevoeligheid. Teamsporten vind ik op een gegeven moment ook kut, continue een vergrootglas op je handelen, fouten die gemaakt konden worden als bv. verdediger. Echt spanning voor een wedstrijd.
Allemaal te herleiden naar een bepaalde vorm van faalangst/ angst om afgewezen te worden. Ik kon vroeger aardig zingen, heb opgetreden, maar hoe meer mensen zeiden dat ik goed was hoe lastiger het voor me werd. Dat is ook wel een bekend gegeven dat complimentjes averechts kunnen werken.
Gek genoeg maak ik me om kinderen minder zorgen dan om trouwen als ik kijk naar hoe iets me naar de keel grijpt.
Het vormen gebeurt ook niet door 1 of enkele life events. Dat zit 'm vooral in hoe jouw ouders je opgevoed hebben. Hoe ben je opgevoed?
Resistance is futile.
Oké ik merk inmiddels dat de harde woorden toch wel erg hard binnen beginnen te komen.
Ik vind het ook wel ergens verwonderlijk hoe sommige aannames doen op basis van mijn summiere verhaal waar natuurlijk ontzettend veel context ontbreekt. Maar ik heb natuurlijk zelf om advies gevraagd waarbij ik ook vooral het negatieve belicht en het positieve ontbreekt.
Ik probeer volgens mij nergens te zeggen dat iets niet mijn schuld is en wel die van haar. Dat ik irritatie ervaar betekent niet dat ik zeg dat zij achterlijk is, zij per definitie moet veranderen en ik buiten schot blijf. Ik probeer juist naar mezelf te kijken, hoe ik beter met dingen om kan leren gaan en/ of aan mezelf kan werken. Ik ben niet voor niets in therapie gegaan en heb niet voor niets dit topic geopend. Ik hoef echt niet te horen dat mensen mij naar de mond praten en een meer objectieve blik van een afstandje kan helpend voor mij zijn om nieuwe inzichten te krijgen.
Ik probeer ook steeds aan te geven dat ik de hand in eigen boezem steek over hoe dingen gelopen zijn, dat ik ergens meer verantwoordelijkheid voor had kunnen of kan nemen. Ik probeer alleen ook vanuit transparantie aan te kaarten hoe dingen gelopen zijn en waar ik tegenaan loop en daarin wil ik niks verbloemen.
Er is nu meerdere malen gezegd dat ik een langdurige, stabiele relatie niet zou willen. Is dat de koppeling die gelegd wordt als je langdurig twijfelt in een relatie? Dat je alleen maar bezig zou zijn met het idee seks met andere vrouwen te willen en van de een naar de ander te hopsen?
Ik ben JUIST opzoek naar een langdurige, stabiele relatie. Ik heb immers aangegeven aan het begin dat ik alleen maar verder wilde gaan daten op het moment dat ik dacht dat het de moeder van mijn kinderen zou betreffen. Ik hunker helemaal niet naar flierefluiten en lang leve de lol. Ik vind samen op de bank ploffen en Winter vol Liefde kijken heerlijk, lekker kneuterig met de katjes op de schoot
@thelsent. Goede vragen. Ik ga niet op alle vragen heel inhoudelijk in maar ik zou het niet per se als saai bestempelen. Ja we zouden er meer op uit kunnen gaan en daarin hebben we verschillende behoeftes, maar van mij hoeft het ook allemaal niet zo spectaculair. Wat ik wel belangrijk vind is als je dan veel samen bent, dat er dan ook ruimte is om dingen SAMEN te doen en de verbinding op te zoeken. Contact maken en eindeloos kunnen kletsen. Maar eindeloos kletsen, dat kunnen wij niet. Het is veelal urenlang op de telefoon, ook in gezelschap van anderen. Zo ben ik niet opgegroeid.
@Lenny. Blij om te horen dat je vindt dat mijn vriendin een juweeltje is! Alleen begrijp ik even niet zo goed op basis waarvan je dit precies vindt? Zoveel positiefs heb ik niet over haar beschreven? Het is er overigens WEL!
Ik vind het ook wel ergens verwonderlijk hoe sommige aannames doen op basis van mijn summiere verhaal waar natuurlijk ontzettend veel context ontbreekt. Maar ik heb natuurlijk zelf om advies gevraagd waarbij ik ook vooral het negatieve belicht en het positieve ontbreekt.
Ik probeer volgens mij nergens te zeggen dat iets niet mijn schuld is en wel die van haar. Dat ik irritatie ervaar betekent niet dat ik zeg dat zij achterlijk is, zij per definitie moet veranderen en ik buiten schot blijf. Ik probeer juist naar mezelf te kijken, hoe ik beter met dingen om kan leren gaan en/ of aan mezelf kan werken. Ik ben niet voor niets in therapie gegaan en heb niet voor niets dit topic geopend. Ik hoef echt niet te horen dat mensen mij naar de mond praten en een meer objectieve blik van een afstandje kan helpend voor mij zijn om nieuwe inzichten te krijgen.
Ik probeer ook steeds aan te geven dat ik de hand in eigen boezem steek over hoe dingen gelopen zijn, dat ik ergens meer verantwoordelijkheid voor had kunnen of kan nemen. Ik probeer alleen ook vanuit transparantie aan te kaarten hoe dingen gelopen zijn en waar ik tegenaan loop en daarin wil ik niks verbloemen.
Er is nu meerdere malen gezegd dat ik een langdurige, stabiele relatie niet zou willen. Is dat de koppeling die gelegd wordt als je langdurig twijfelt in een relatie? Dat je alleen maar bezig zou zijn met het idee seks met andere vrouwen te willen en van de een naar de ander te hopsen?
Ik ben JUIST opzoek naar een langdurige, stabiele relatie. Ik heb immers aangegeven aan het begin dat ik alleen maar verder wilde gaan daten op het moment dat ik dacht dat het de moeder van mijn kinderen zou betreffen. Ik hunker helemaal niet naar flierefluiten en lang leve de lol. Ik vind samen op de bank ploffen en Winter vol Liefde kijken heerlijk, lekker kneuterig met de katjes op de schoot
@thelsent. Goede vragen. Ik ga niet op alle vragen heel inhoudelijk in maar ik zou het niet per se als saai bestempelen. Ja we zouden er meer op uit kunnen gaan en daarin hebben we verschillende behoeftes, maar van mij hoeft het ook allemaal niet zo spectaculair. Wat ik wel belangrijk vind is als je dan veel samen bent, dat er dan ook ruimte is om dingen SAMEN te doen en de verbinding op te zoeken. Contact maken en eindeloos kunnen kletsen. Maar eindeloos kletsen, dat kunnen wij niet. Het is veelal urenlang op de telefoon, ook in gezelschap van anderen. Zo ben ik niet opgegroeid.
@Lenny. Blij om te horen dat je vindt dat mijn vriendin een juweeltje is! Alleen begrijp ik even niet zo goed op basis waarvan je dit precies vindt? Zoveel positiefs heb ik niet over haar beschreven?
Het is er overigens WEL!
Ja ik ken (en ben) wel mensen die vanuit twijfel een stabiele relatie krijgen. Maar...... 8 jaar is wel lang om te twijfelen.quote:
[..]
Je laatste stukje. Tja. Ik heb aangegeven, mits je alles gelezen hebt, hoe dat gegaan is. Er zijn ook mensen daarbij duurt verliefdheid heel lang of er ontstaat vanuit twijfel wel degelijk een hele mooie stabiele relatie. Dus zo stellig is die niet voor iedereen. Ikzelf weet alleen wel dat ik hoteldebotel kán zijn.
Ik ben normaal gesproken vrij pragmatisch maar ben ervan overtuigd dat je frustraties niet met die doekjes/pulken/wat dan ook te maken hebben. Dat het iets in je triggert, wat vanuit een andere frustratie/persoonlijke struggle komt. Ik denk oprecht dat jullie (met hulp) daar wel een weg in kunnen vinden en die frustaties wel verholpen kunnen worden. Maar ik maak uit je verhaal niet op of het dan wél goed genoeg voor je is.
Dat traject gaat op zichzelf ook niet een leuk, romantisch traject worden, met een eureka-moment waarbij ze de grote liefde van je leven blijkt te zijn (imo is dat ook niet nodig voor een leuke relatie, maar ik weet niet wat jouw verwachtingen en wensen zijn).
De vraag is of wat overblijft goed genoeg voor jou is en dat kan alleen jij beantwoorden.
Een vrouw met kinderwens na haar 31-32e nog dumpen vind ik vrij bruut, dus je hoeft niet morgen hoeft te beslissen... Maar ga geen jaren bedenken of je uberhaupt dat traject in wil gaan (en je vriendin moet daar ook voor open staan).
Omdat ik een beetje blijf hangen op die frustraties/woedegevoelens, misschien nog een beetje een far shot (Kleine kans: Maar veel psychologen staan hier nooit bij stil, terwijl het soms relevanter is dan het lijkt):
Eet/drink/slaap/relax je genoeg? Geen gekke diëten of werkstress? Als dat bij mij niet goed gaat, is mijn man de eerste die het moet ontgelden, en dan maken z'n sproetjes me soms al boos
.Het zal niet de reden zijn van deze hele existentiële crisis, maar als je haar bv. altijd rond etenstijd ziet terwijl je hangry thuisgekomen bent van werk. Dat helpt niet met relativeren.
Pietje (vul in correcte naamquote:
[..]
Ik kan nog geen DM sturen dus helaas via deze wijze, maar die gekke meid/ kerel stuurt meerdere DM's (kan wel lezen) met grafnarcist haha.
Misschien kunnen jullie daar wat aan doen want het is een beetje treurig.
) is een beetje speciaal. Ik geloof dat ze het nogal moeilijk heeft. Ik zou het niet al te persoonlijk opvatten 
.
Ik begrijp de bezorgdheid en waarschuwing omtrent leeftijd en een relatie verbreken. Daar hebben jullie helemaal gelijk in.
Hoe verder we komen hoe meer mijn stress meter wat dat betreft natuurlijk ook oploopt, onze leeftijd speelt hierin een grote rol.
Niet om die 8 jaar te niet te doen maar wel een kleine nuance in deze. De periode waarin het minder met haar ging, en ook echt fors minder, heeft echt wel 2-3 jaar, misschien wel 3,5 jaar geduurd. Daarin heeft onze relatie op sommige vlakken erg stilgestaan of is zelfs verslechterd doordat dingen op spanning kwamen te staan. Ik heb sinds het beter met haar gaat ook pas weer het gevoel dat ik beter kan aanvoelen of dit is wat ik wil, voor wie ik kies.
Dan nog is deze tijdspanne extreem lang dat begrijp ik.
Wat betreft hoe ik verder in mijn vel zit. Ik leef hartstikke gezond, leefstijl is niet het probleem. Werk gaat op en af, wat betreft stress valt het mee. Wel moe van de doelgroep en ook regelmatig van collegas. En tuurlijk neem ik dat ook mee naar huis, zoals ieder mens dat doet. En daarin komt er ook heus wel eens onterechte frustratie bij haar terecht, maar mijn inziens valt dat mee. TENZIJ het dus meer onbewust gebeurd via bv. irritaties over haar gedragingen.
[ Bericht 23% gewijzigd door Speciaalvoorfok op 08-01-2026 20:14:36 ]
Hoe verder we komen hoe meer mijn stress meter wat dat betreft natuurlijk ook oploopt, onze leeftijd speelt hierin een grote rol.
Niet om die 8 jaar te niet te doen maar wel een kleine nuance in deze. De periode waarin het minder met haar ging, en ook echt fors minder, heeft echt wel 2-3 jaar, misschien wel 3,5 jaar geduurd. Daarin heeft onze relatie op sommige vlakken erg stilgestaan of is zelfs verslechterd doordat dingen op spanning kwamen te staan. Ik heb sinds het beter met haar gaat ook pas weer het gevoel dat ik beter kan aanvoelen of dit is wat ik wil, voor wie ik kies.
Dan nog is deze tijdspanne extreem lang dat begrijp ik.
Wat betreft hoe ik verder in mijn vel zit. Ik leef hartstikke gezond, leefstijl is niet het probleem. Werk gaat op en af, wat betreft stress valt het mee. Wel moe van de doelgroep en ook regelmatig van collegas. En tuurlijk neem ik dat ook mee naar huis, zoals ieder mens dat doet. En daarin komt er ook heus wel eens onterechte frustratie bij haar terecht, maar mijn inziens valt dat mee. TENZIJ het dus meer onbewust gebeurd via bv. irritaties over haar gedragingen.
[ Bericht 23% gewijzigd door Speciaalvoorfok op 08-01-2026 20:14:36 ]
Heb je plannen om je therapie weer op te pakken? Ik denk niet dat dit zonder hulp te doen is.
En: ben je niet doodmoe van het ‘scannen’?
En: ben je niet doodmoe van het ‘scannen’?
Het is juist duidelijk voor mij dat je stabiliteit zoekt. Dat is de hele reden dat je twijfelachtig aan een relatie bent begonnen met een vrouw waar je niet verliefd op was. Ben je dat wel geweest op haar? Ik vraag me af of een latrelatie niet beter bij je past ipv zo op elkaars lip zitten wat jou kennelijk irriteert omquote:
Oké ik merk inmiddels dat de harde woorden toch wel erg hard binnen beginnen te komen.
Ik vind het ook wel ergens verwonderlijk hoe sommige aannames doen op basis van mijn summiere verhaal waar natuurlijk ontzettend veel context ontbreekt. Maar ik heb natuurlijk zelf om advies gevraagd waarbij ik ook vooral het negatieve belicht en het positieve ontbreekt.
Ik probeer volgens mij nergens te zeggen dat iets niet mijn schuld is en wel die van haar. Dat ik irritatie ervaar betekent niet dat ik zeg dat zij achterlijk is, zij per definitie moet veranderen en ik buiten schot blijf. Ik probeer juist naar mezelf te kijken, hoe ik beter met dingen om kan leren gaan en/ of aan mezelf kan werken. Ik ben niet voor niets in therapie gegaan en heb niet voor niets dit topic geopend. Ik hoef echt niet te horen dat mensen mij naar de mond praten en een meer objectieve blik van een afstandje kan helpend voor mij zijn om nieuwe inzichten te krijgen.
Ik probeer ook steeds aan te geven dat ik de hand in eigen boezem steek over hoe dingen gelopen zijn, dat ik ergens meer verantwoordelijkheid voor had kunnen of kan nemen. Ik probeer alleen ook vanuit transparantie aan te kaarten hoe dingen gelopen zijn en waar ik tegenaan loop en daarin wil ik niks verbloemen.
Er is nu meerdere malen gezegd dat ik een langdurige, stabiele relatie niet zou willen. Is dat de koppeling die gelegd wordt als je langdurig twijfelt in een relatie? Dat je alleen maar bezig zou zijn met het idee seks met andere vrouwen te willen en van de een naar de ander te hopsen?
Ik ben JUIST opzoek naar een langdurige, stabiele relatie. Ik heb immers aangegeven aan het begin dat ik alleen maar verder wilde gaan daten op het moment dat ik dacht dat het de moeder van mijn kinderen zou betreffen. Ik hunker helemaal niet naar flierefluiten en lang leve de lol. Ik vind samen op de bank ploffen en Winter vol Liefde kijken heerlijk, lekker kneuterig met de katjes op de schoot
@:thelsent. Goede vragen. Ik ga niet op alle vragen heel inhoudelijk in maar ik zou het niet per se als saai bestempelen. Ja we zouden er meer op uit kunnen gaan en daarin hebben we verschillende behoeftes, maar van mij hoeft het ook allemaal niet zo spectaculair. Wat ik wel belangrijk vind is als je dan veel samen bent, dat er dan ook ruimte is om dingen SAMEN te doen en de verbinding op te zoeken. Contact maken en eindeloos kunnen kletsen. Maar eindeloos kletsen, dat kunnen wij niet. Het is veelal urenlang op de telefoon, ook in gezelschap van anderen. Zo ben ik niet opgegroeid.
@:Lenny. Blij om te horen dat je vindt dat mijn vriendin een juweeltje is! Alleen begrijp ik even niet zo goed op basis waarvan je dit precies vindt? Zoveel positiefs heb ik niet over haar beschreven?
onbekende reden. Samenwonen/leven zou niet moeten betekenen dat iemand het gevoel heeft op tenen te moeten lopen en de ander geirriteerd raakt om de onschuldige trekjes van de ander.
Angst voor huwelijk en geen angst voor kinderen heb ik nooit begrepen. Een huwelijk is een papiertje ondertekenen en kinderen.. grotere commitment bestaat er niet in het leven, zowel naar je partner als naar je kinderen toe. Een life-long commitment en verantwoordelijkheid nemen om de kinderen liefde en een veilige en stabiele omgeving te bieden. Daarvoor moet je eerst een stabiele relatie hebben en 100% zeker weten dat je vader wil worden en kinderen wil met je vriendin.
Het papiertje ondertekenen van trouwen klinkt gemakkelijk. Ik zie dan het moment voor me dat je bij het altaar staat en je eeuwige trouw beloofd, en dat uitspreken wil ik met volle overtuiging kunnen zeggen. Dat zou ik vandaag de dag niet kunnen.
Ik heb wel eens nagedacht wat er zou gebeuren als ze bv. per ongeluk zwanger zou raken. Dan zou ik mijn volle verantwoordelijkheid nemen, accepteren dat dit het is en daar genoegen mee nemen. Een goede vader zijn.
De keuze zou dan min of meer voor mij gemaakt zijn, want juist een keuze maken, daar ben ik niet goed in.
Ik heb wel eens nagedacht wat er zou gebeuren als ze bv. per ongeluk zwanger zou raken. Dan zou ik mijn volle verantwoordelijkheid nemen, accepteren dat dit het is en daar genoegen mee nemen. Een goede vader zijn.
De keuze zou dan min of meer voor mij gemaakt zijn, want juist een keuze maken, daar ben ik niet goed in.
Als zij zwanger blijkt te zijn zou jij je verantwoording nemen.quote:
Het papiertje ondertekenen van trouwen klinkt gemakkelijk. Ik zie dan het moment voor me dat je bij het altaar staat en je eeuwige trouw beloofd, en dat uitspreken wil ik met volle overtuiging kunnen zeggen. Dat zou ik vandaag de dag niet kunnen.
Ik heb wel eens nagedacht wat er zou gebeuren als ze bv. per ongeluk zwanger zou raken. Dan zou ik mijn volle verantwoordelijkheid nemen, accepteren dat dit het is en daar genoegen mee nemen. Een goede vader zijn.
De keuze zou dan min of meer voor mij gemaakt zijn, want juist een keuze maken, daar ben ik niet goed in.
Accepteren en daar genoegen mee nemen.
Ik denk dat jij maar heel goed je best moet doen dat zij niet zwanger raakt.
