Als ze jouw mails niet meer kon lezen, was dat omdat ze ervoor gekozen had dat niet meer te kunnen. Dat jij de mail dan naar haar moeder stuurt om ervoor te zorgen dat ze hem wel kan lezen is dús grensoverschrijdend.quote:Op woensdag 23 april 2025 02:07 schreef Lost7272 het volgende:
Ik snap je reactie en ik weet dat het misschien zo over kan komen als je de context niet voelt.
Maar de reden dat ik de 2e mail ook aan haar ouders stuurde, was omdat ik niet wist of ze mijn mails uberhaupt kon lezen. Het ging niet om haar te pushen, maar om met respect nog iets terug te geven van wat ik voelde.
Haar moeder gaf aan dat ze gelukkig was en verder was gegaan en ook dat heb ik volledig geaccepteerd., De 3e mail was mijn afsluiting, geen poging tot terughalen.
Of dat teveel was kan iedereen anders aanvoelen. Maar voor mij was het geen grensoverschrijding. Het was eerlijk, rustig en geschreven uit liefde.
Welke onverwerkte pijn? En welke gevoeligheden aan jouw kant dan? Waar gingen jullie ruzies over?quote:Op woensdag 23 april 2025 01:58 schreef Lost7272 het volgende:
Ik ben eind 40 en mijn ex is 10 jaar jonger. We waren 3 jaar samen en zijn nu ruim 3 maanden uit elkaar.
Met "elkaar raken waar het pijn doet" bedoel ik dat we allebei gevoeligheden hadden, die onder druk opspeelden.
Als het spannend werd, trok ik me terug om geen olie op het vuur te gooien. Zij zag dat als afwijzing en reageerde heel fel als ze zich niet gehoord voelde. Voor haar ging dat dieper. Er zit onverwerkte pijn uit het verleden onder, waar ik toen nog geen weet van had.
Zo raakten we elkaar precies op onze zwakke plekken.
Het ging niet om 1 ruzie maar was een terugkerend patroon.
Dat is het dus wel, de seinen stonden op rood, als ze je overal blokkeert dan zegt dat eigenlijk genoeg, die tweede mail was al over de grens en die derde was er ver erover en dan maakt het niet uit hoe en wat je schrijft, vraag me af of ze het gelezen heeft, ik zou denken oh daar heb je hem weer, is het niet duidelijk?quote:Op woensdag 23 april 2025 02:07 schreef Lost7272 het volgende:
Ik snap je reactie en ik weet dat het misschien zo over kan komen als je de context niet voelt.
Maar de reden dat ik de 2e mail ook aan haar ouders stuurde, was omdat ik niet wist of ze mijn mails uberhaupt kon lezen. Het ging niet om haar te pushen, maar om met respect nog iets terug te geven van wat ik voelde.
Haar moeder gaf aan dat ze gelukkig was en verder was gegaan en ook dat heb ik volledig geaccepteerd., De 3e mail was mijn afsluiting, geen poging tot terughalen.
Of dat teveel was kan iedereen anders aanvoelen. Maar voor mij was het geen grensoverschrijding. Het was eerlijk, rustig en geschreven uit liefde.
Met beide is op zichzelf niets mis.quote:Op woensdag 23 april 2025 08:38 schreef uitkeringsgenieter het volgende:
Even kijken, begrijp ik het goed dat zij al met de volgende loopt te krikken en jij nog liefdesverdriet hebt.
Hoe lang moet de rouwperiode duren volgens jou?quote:Op woensdag 23 april 2025 08:38 schreef uitkeringsgenieter het volgende:
Even kijken, begrijp ik het goed dat zij al met de volgende loopt te krikken en jij nog liefdesverdriet hebt.
Weet ik niet. Maar het gevoel van TS in OP was gewoon niet zo wederzijds. Hij stel van wel. Zij was allang "uitgecheckt". Anders kan zoiets zeker wel maanden duren voordat je er overheen bent. Misschien wel nooit helemaal volledig....quote:Op woensdag 23 april 2025 11:06 schreef capricia het volgende:
[..]
Hoe lang moet de rouwperiode duren volgens jou?
Het is dan ook al maanden later, na dit "En op een gegeven moment besloten we uit elkaar te gaan."quote:Op woensdag 23 april 2025 12:37 schreef uitkeringsgenieter het volgende:
[..]
Weet ik niet. Maar het gevoel van TS in OP was gewoon niet zo wederzijds. Hij stel van wel. Zij was allang "uitgecheckt". Anders kan zoiets zeker wel maanden duren voordat je er overheen bent. Misschien wel nooit helemaal volledig....
1 Email kan, maar aangezien je geblockeerd had, was dat al een belangrijke indicator die je blijkbaar (weer) miste.quote:Op woensdag 23 april 2025 02:07 schreef Lost7272 het volgende:
Ik snap je reactie en ik weet dat het misschien zo over kan komen als je de context niet voelt.
Maar de reden dat ik de 2e mail ook aan haar ouders stuurde, was omdat ik niet wist of ze mijn mails uberhaupt kon lezen. Het ging niet om haar te pushen, maar om met respect nog iets terug te geven van wat ik voelde.
En toch stuur je een 3de emailquote:Haar moeder gaf aan dat ze gelukkig was en verder was gegaan en ook dat heb ik volledig geaccepteerd.
Je zegt dit goed, JOUW afsluiting, maar je bent nu inderdaad al redelijk richting stalking aan het gaan.quote:De 3e mail was mijn afsluiting, geen poging tot terughalen.
Ben ik het niet mee eens. Je komt redelijk over al een stalker die het niet kan/kon afsluiten en alle signalen mist. Je was al geblokkeerd, en stuur je een mail. Dat zou nog net kunnen. Maar je krijgt geen reactie, dus stuur jij, omdat jij het blijkbaar nodig hebt, omdat je het niet nog niet afgesloten of verwerkt hebt, een 2de email ook naar haar ouders (hint: ze had je met een reden geblokkeerd). Je krijgt te horen dat ze verder is gegaan met haar leven, waar jij blijkbaar ook niet genoegen mee neemt (weer een hint die je miste).quote:Of dat teveel was kan iedereen anders aanvoelen. Maar voor mij was het geen grensoverschrijding.
Dat zeggen alle stalkers ook altijd.quote:Het was eerlijk, rustig en geschreven uit liefde.
Maar misschien hoort ze wel bij hem, zijn ze voor elkaar gemaakt. Alleen weet zij dat nog niet. En TS moet dat haar uitleggen, zodat ze het begrijpt.quote:Op woensdag 23 april 2025 19:28 schreef Rolfieo het volgende:
[..]
1 Email kan, maar aangezien je geblockeerd had, was dat al een belangrijke indicator die je blijkbaar (weer) miste.
[..]
En toch stuur je een 3de email
[..]
Je zegt dit goed, JOUW afsluiting, maar je bent nu inderdaad al redelijk richting stalking aan het gaan.
[..]
Ben ik het niet mee eens. Je komt redelijk over al een stalker die het niet kan/kon afsluiten en alle signalen mist. Je was al geblokkeerd, en stuur je een mail. Dat zou nog net kunnen. Maar je krijgt geen reactie, dus stuur jij, omdat jij het blijkbaar nodig hebt, omdat je het niet nog niet afgesloten of verwerkt hebt, een 2de email ook naar haar ouders (hint: ze had je met een reden geblokkeerd). Je krijgt te horen dat ze verder is gegaan met haar leven, waar jij blijkbaar ook niet genoegen mee neemt (weer een hint die je miste).
En eigenlijk laat je zien, dat je dit nog steeds niet door hebt, omdat jij denkt dat je nog steeds niets verkeerd hebt gedaan.
Uit de tekst kan ik eigenlijk ook lezen, dat je er eigenlijk nog steeds niet overheen bent. Dat stukje met de hond viel mij erg op. Totaal onbelangrijk iets, maar wel voor jou belangrijk genoeg om te noemen.
[..]
Dat zeggen alle stalkers ook altijd.
Misschien wat hard, maar je bent nog steeds niet begonnen met het los laten en verder gaan met je leven.
quote:Op woensdag 23 april 2025 01:58 schreef Cupfighter het volgende:
Sorry maar ik kan er moeilijk bij over dat stukje over het mailcontact
Je schrijft over die tweede mail naar haar ouders , dat vind ik al best creepy als ik eerlijk ben nadat haar moeder aan geeft dat ze verder is gegaan met haar leven stuur je een derde mail naar haar, ik vind het niet vreemd dat haar reactie , alsof ik haar lastig viel, ja sorry dat deed je ook en ik vrees dat je in de relatie ook te beklemmend was en dat dit helaas het einde was van jullie relatie
Het is misschien bot wat ik zeg maar dit gevoel krijg ik er wel bij
#secondquote:Op woensdag 23 april 2025 07:40 schreef miss_sly het volgende:
[..]
Als ze jouw mails niet meer kon lezen, was dat omdat ze ervoor gekozen had dat niet meer te kunnen. Dat jij de mail dan naar haar moeder stuurt om ervoor te zorgen dat ze hem wel kan lezen is dús grensoverschrijdend.
Sterk spul ChatGPTquote:Op woensdag 23 april 2025 21:18 schreef SheCanDoIt het volgende:
Jouw verhaal is een eerlijke en rauwe uiting van liefde en verdriet, en het laat zien hoe diep je om deze vrouw gaf. Relaties kunnen ingewikkeld zijn, vooral als oude pijn en patronen opspelen, zoals je zelf hebt ontdekt in je eigen werk en reflectie. Jullie liefde was echt, maar soms lopen mensen vast in hun eigen emoties of kiezen ze ervoor om afstand te nemen, niet omdat ze niet om je gaven, maar omdat ze zichzelf beschermen op een manier die voor hen werkt. Het doet pijn dat je geen erkenning kreeg voor je liefdevolle pogingen, en het voelt oneerlijk dat je zo volledig werd buitengesloten. Toch laat je zien dat je haar keuzes respecteert, ook al breken ze je hart. Vergeving, zoals je schrijft, is een krachtige stap, niet alleen voor haar, maar ook voor jouw eigen rust. Het is oké om deze pijn te voelen; het toont hoe groot je liefde was. Geef jezelf tijd en blijf de zachtheid vasthouden die je haar gaf – die verdient jouw hart ook.
Is ze de liefde van je leven? Of is dat iets wat je jezelf voornamelijk wil laten geloven? Soms heb ik het idee dat we onszelf ook iets aanpraten of een bepaald ideaalbeeld na willen streven. Zeker bij zo’n verhaal waar het eigenlijk niet wederzijds lijkt. Soms maak je het voor jezelf mooier dan hoe het is of was, ofzo..quote:Op woensdag 23 april 2025 23:29 schreef Lost7272 het volgende:
Ah, ik zie dat er best wel wat wat gesproken is over mijn verhaal. Iedereen bedankt voor de input.
Op een forum weet je dat je ongezouten meningen kunt krijgen. Dat is prima natuurlijk.
Ik denk wel dat ik het verhaal iets verder kan nuanceren. Wellicht dat mensen die nu wat moeite hebben met mijn handelen met wat meer diepte van mijn kant begrijpen dat dit niet een standaard verhaal is. Tevens maakt het denk ik heel duidelijk, hoe nuances het verschil kunnen maken.
Mijn ex en ik zijn absoluut niet boos uit elkaar gegaan. Er was altijd nog respect en besef hoeveel liefde er was tot aan het laatste bericht met de blokkade op de telefoon. We hebben ook besproken dat als er iets was, dat we elkaar per mail konden bereiken.
Mijn mails waren niet aanvallend, maar met respect en eerlijkheid geschreven. Ik neem aan dat als mensen echt mijn verhaal en antwoorden hebben gelezen, dat ik niet als een "botte hork" om me heen aan het slaan ben.
Het feit dat ik dit verhaal deel is om wellicht anderen te vinden die iets hierin herkennen. Als ik slechte intenties gehad zou hebben, zou ik dit niet en public plaatsen op een forum, maar me stil houden lijkt me.
Het gaat in dit verhaal over de manier waarop we onze pijn verwerken anders is. Waar ik heb gekozen voor uitzoeken, rouwen, de pijn in de ogen kijken, heeft mijn ex gekozen voor vluchten na de breuk. Natuurlijk is dat haar goed recht. Ik ben geen psycholoog maar begrijp dat het vluchten voor de pijn is. Pijn van de mislukte relatie en die haar triggert om in overlevingsmodus te gaan. Deze zijn gevormd in de jeugd, die niet altijd veilig was. Het gevolg is dat ze blokkeert en vermijd. Derhalve ook de nieuwe relatie die er zo snel is.
Het was logisch geweest om op mijn mail (nogmaals, niet aanvallend, vol liefde en respect) te antwoorden met iets als:
Dank je wel voor je mailtje. Ik heb onze relatie zeer gewaardeerd, maar ik ben verder gegaan en inmiddels weer gelukkig. Ik wens jou en je dochter alles goeds toe voor de toekomst.
Dit zou een duidelijk antwoord zijn, met respect voor wat we hadden en in lijn met het feit dat we niet met ruzie uit elkaar gegaan zijn.
Het totaal niet reageren is niet een antwoord van iemand die compleet in het reine is met zichzelf.....
Ik denk dat sommige reacties wel wat gematigder mogen. Ik val mijn ex hier niet aan. Ik vertel mijn verhaal. Met mijn pure emotie. Die wellicht niet door iedereen gevoelt kan worden. Maar wellicht hebben deze mensen ook niet de liefde van hun leven gevonden en moeten voelen hoe dat je die toch kan verliezen. En niet door een gebrek aan liefde, maar door de dynamiek in ruzies in ons geval.
Inmiddels zie ik dat het patroon van blokkeren, vermijden en omdraaien vaker voorkwam. Heel subtiel. Maar nu overduidelijk voor mij. Niet alleen bij mij maar ook bij andere mensen in haar vriendenkring en bij mensen op het werk. En nogmaals, dit is geen aanval.
Ik verpak het niet mooier dan het isquote:Op woensdag 23 april 2025 23:29 schreef Lost7272 het volgende:
Ah, ik zie dat er best wel wat wat gesproken is over mijn verhaal. Iedereen bedankt voor de input.
Op een forum weet je dat je ongezouten meningen kunt krijgen. Dat is prima natuurlijk.
Ik denk wel dat ik het verhaal iets verder kan nuanceren. Wellicht dat mensen die nu wat moeite hebben met mijn handelen met wat meer diepte van mijn kant begrijpen dat dit niet een standaard verhaal is. Tevens maakt het denk ik heel duidelijk, hoe nuances het verschil kunnen maken.
Mijn ex en ik zijn absoluut niet boos uit elkaar gegaan. Er was altijd nog respect en besef hoeveel liefde er was tot aan het laatste bericht met de blokkade op de telefoon. We hebben ook besproken dat als er iets was, dat we elkaar per mail konden bereiken.
Mijn mails waren niet aanvallend, maar met respect en eerlijkheid geschreven. Ik neem aan dat als mensen echt mijn verhaal en antwoorden hebben gelezen, dat ik niet als een "botte hork" om me heen aan het slaan ben.
Het feit dat ik dit verhaal deel is om wellicht anderen te vinden die iets hierin herkennen. Als ik slechte intenties gehad zou hebben, zou ik dit niet en public plaatsen op een forum, maar me stil houden lijkt me.
Het gaat in dit verhaal over de manier waarop we onze pijn verwerken anders is. Waar ik heb gekozen voor uitzoeken, rouwen, de pijn in de ogen kijken, heeft mijn ex gekozen voor vluchten na de breuk. Natuurlijk is dat haar goed recht. Ik ben geen psycholoog maar begrijp dat het vluchten voor de pijn is. Pijn van de mislukte relatie en die haar triggert om in overlevingsmodus te gaan. Deze zijn gevormd in de jeugd, die niet altijd veilig was. Het gevolg is dat ze blokkeert en vermijd. Derhalve ook de nieuwe relatie die er zo snel is.
Het was logisch geweest om op mijn mail (nogmaals, niet aanvallend, vol liefde en respect) te antwoorden met iets als:
Dank je wel voor je mailtje. Ik heb onze relatie zeer gewaardeerd, maar ik ben verder gegaan en inmiddels weer gelukkig. Ik wens jou en je dochter alles goeds toe voor de toekomst.
Dit zou een duidelijk antwoord zijn, met respect voor wat we hadden en in lijn met het feit dat we niet met ruzie uit elkaar gegaan zijn.
Het totaal niet reageren is niet een antwoord van iemand die compleet in het reine is met zichzelf.....
Ik denk dat sommige reacties wel wat gematigder mogen. Ik val mijn ex hier niet aan. Ik vertel mijn verhaal. Met mijn pure emotie. Die wellicht niet door iedereen gevoelt kan worden. Maar wellicht hebben deze mensen ook niet de liefde van hun leven gevonden en moeten voelen hoe dat je die toch kan verliezen. En niet door een gebrek aan liefde, maar door de dynamiek in ruzies in ons geval.
Inmiddels zie ik dat het patroon van blokkeren, vermijden en omdraaien vaker voorkwam. Heel subtiel. Maar nu overduidelijk voor mij. Niet alleen bij mij maar ook bij andere mensen in haar vriendenkring en bij mensen op het werk. En nogmaals, dit is geen aanval.
Het verwerken van een voorbije liefde gaat zelden gelijk op bij beide exen. Maar jij wacht dus altijd netjes met anderen neuken tot je ex geen liefdesverdriet meer heeft?quote:Op woensdag 23 april 2025 08:38 schreef uitkeringsgenieter het volgende:
Even kijken, begrijp ik het goed dat zij al met de volgende loopt te krikken en jij nog liefdesverdriet hebt.
Ik zou er rekening mee houden dat je ex niet op dezelfde manier terugkijkt op jullie relatie als jij doet. Of op de reden van de beeindiging.quote:Op woensdag 23 april 2025 23:29 schreef Lost7272 het volgende:
Ah, ik zie dat er best wel wat wat gesproken is over mijn verhaal. Iedereen bedankt voor de input.
Op een forum weet je dat je ongezouten meningen kunt krijgen. Dat is prima natuurlijk.
Ik denk wel dat ik het verhaal iets verder kan nuanceren. Wellicht dat mensen die nu wat moeite hebben met mijn handelen met wat meer diepte van mijn kant begrijpen dat dit niet een standaard verhaal is. Tevens maakt het denk ik heel duidelijk, hoe nuances het verschil kunnen maken.
Mijn ex en ik zijn absoluut niet boos uit elkaar gegaan. Er was altijd nog respect en besef hoeveel liefde er was tot aan het laatste bericht met de blokkade op de telefoon. We hebben ook besproken dat als er iets was, dat we elkaar per mail konden bereiken.
Mijn mails waren niet aanvallend, maar met respect en eerlijkheid geschreven. Ik neem aan dat als mensen echt mijn verhaal en antwoorden hebben gelezen, dat ik niet als een "botte hork" om me heen aan het slaan ben.
Het feit dat ik dit verhaal deel is om wellicht anderen te vinden die iets hierin herkennen. Als ik slechte intenties gehad zou hebben, zou ik dit niet en public plaatsen op een forum, maar me stil houden lijkt me.
Het gaat in dit verhaal over de manier waarop we onze pijn verwerken anders is. Waar ik heb gekozen voor uitzoeken, rouwen, de pijn in de ogen kijken, heeft mijn ex gekozen voor vluchten na de breuk. Natuurlijk is dat haar goed recht. Ik ben geen psycholoog maar begrijp dat het vluchten voor de pijn is. Pijn van de mislukte relatie en die haar triggert om in overlevingsmodus te gaan. Deze zijn gevormd in de jeugd, die niet altijd veilig was. Het gevolg is dat ze blokkeert en vermijd. Derhalve ook de nieuwe relatie die er zo snel is.
Het was logisch geweest om op mijn mail (nogmaals, niet aanvallend, vol liefde en respect) te antwoorden met iets als:
Dank je wel voor je mailtje. Ik heb onze relatie zeer gewaardeerd, maar ik ben verder gegaan en inmiddels weer gelukkig. Ik wens jou en je dochter alles goeds toe voor de toekomst.
Dit zou een duidelijk antwoord zijn, met respect voor wat we hadden en in lijn met het feit dat we niet met ruzie uit elkaar gegaan zijn.
Het totaal niet reageren is niet een antwoord van iemand die compleet in het reine is met zichzelf.....
Ik denk dat sommige reacties wel wat gematigder mogen. Ik val mijn ex hier niet aan. Ik vertel mijn verhaal. Met mijn pure emotie. Die wellicht niet door iedereen gevoelt kan worden. Maar wellicht hebben deze mensen ook niet de liefde van hun leven gevonden en moeten voelen hoe dat je die toch kan verliezen. En niet door een gebrek aan liefde, maar door de dynamiek in ruzies in ons geval.
Inmiddels zie ik dat het patroon van blokkeren, vermijden en omdraaien vaker voorkwam. Heel subtiel. Maar nu overduidelijk voor mij. Niet alleen bij mij maar ook bij andere mensen in haar vriendenkring en bij mensen op het werk. En nogmaals, dit is geen aanval.
Dat is zinloos. Het is voorbij. Kun je nog duizend mails sturen die zacht en vriendelijk en uit liefde worden geschreven, maar ze wil ze niet, ze wil jou niet, en jij moet verder aan jezelf denken en werken.quote:Ik ben in therapie gegaan,
Ik heb gesprekken gevoerd en analyses gemaakt. En elke ruzie of moeilijke situatie tot in detail teruggehaald.
Precies. Behalve als de rollen omgedraaid waren dan was jouw persoonlijke mening wel heel anders. 100%quote:Op woensdag 23 april 2025 09:38 schreef miss_sly het volgende:
[..]
Met beide is op zichzelf niets mis.
Mijn mening? Nee hoor. Als een relatie ten einde is hebben beide partners alle recht om verder te gaan met hun leven op de manier waarop zij dat willen.quote:Op donderdag 24 april 2025 10:31 schreef 2NutZ het volgende:
Dit is wel een beetje wat er mis is met de moderne man... een flinke zak aan tranen en melancholie...
Het lijkt er op dat zij de relatie heel anders beleefde dan jij en er niks perfect etc was zoals jij het beschrijft.
En al die mails... stalk gedrag...
Man the fuck up
[..]
Precies. Behalve als de rollen omgedraaid waren dan was jouw persoonlijke mening wel heel anders. 100%
Zeker weten daar ben ik het ook mee eens. Ik denk alleen dat als het topic was gemaakt door een vrouw en de man sliep al zo snel met een ander dan had je wel wat anders gereageerd.... je goed recht hoor maar wees gewoon eerlijk.quote:Op donderdag 24 april 2025 11:37 schreef miss_sly het volgende:
[..]
Mijn mening? Nee hoor. Als een relatie ten einde is hebben beide partners alle recht om verder te gaan met hun leven op de manier waarop zij dat willen.
Jij mag van alles denken, maar misschien moet je je mening gebaseerd op niks over iemand die je niet kent gewoon voor je houdenquote:Op donderdag 24 april 2025 11:41 schreef 2NutZ het volgende:
[..]
Zeker weten daar ben ik het ook mee eens. Ik denk alleen dat als het topic was gemaakt door een vrouw en de man sliep al zo snel met een ander dan had je wel wat anders gereageerd.... je goed recht hoor maar wees gewoon eerlijk.
Mee eens, eng en een beetje narcistisch voelt het.quote:Op donderdag 24 april 2025 07:12 schreef Cupfighter het volgende:
[..]
Ik verpak het niet mooier dan het is
Je valt je ex inderdaad niet aan maar je ziet het obsessieve gedrag van je zelf niet
Wat is je eigen aandeel in het verhaal, analyseer je zelf eens?
Ze wil geen contact dat is al duidelijk met de blokkade en haar moeder heeft je dat ook zeer duidelijk gemaakt.
Dan kun je wel een niet aanvallende mail met liefde en respect schrijven maar je hebt geen respect voor haar keus dat ze geen contact meer wilt en bent dan verbaast dat ze niet reageert zoals jij verwacht
Die derde mail is met wat voor tekst dan ook respectloos en neigt naar stalking
Ik snap haar reactie prima
Jou reactie, ja sorry, ik vind het bijna eng klinken
Pak jezelf op en ga verder met je leven met hulp van de therapie en richt je op de toekomst van je zelf de relatie was 3 jaar geen 30 jaar
Je kunt haar gedrag analyseren tot je een ons weegt maar je wint er niks mee, ook gaan gissen dat de relatie die ze nu heeft hetzelfde gaat lopen is nutteloos, dit vind ik zelfs jaloers gedrag wat ik niet veroordeel omdat ik de pijn van de verloren relatie wel snap
Alleen de manier hoe je er mee om gaat is niet helpend voor je zelf
Inzicht in je eigen gedrag kan zo verhelderend zijn, ik ben daar zelf ook mee bezig en dat is enorm verhelderend en zorgt er voor dat ik flinke stappen vooruit maak
Jij staat helaas stil, en dat doe je zelf, niet je ex
Na drie maanden?quote:Op donderdag 24 april 2025 11:41 schreef 2NutZ het volgende:
[..]
Zeker weten daar ben ik het ook mee eens. Ik denk alleen dat als het topic was gemaakt door een vrouw en de man sliep al zo snel met een ander dan had je wel wat anders gereageerd.... je goed recht hoor maar wees gewoon eerlijk.
Ik snap dat je dit als vrouw zijnde zegt... het is zo dat over het algemeen mannen veel langer herstel nodig hebben dan vrouwen.quote:Op donderdag 24 april 2025 11:59 schreef capricia het volgende:
[..]
Na drie maanden?
Dat is toch niet extreem snel ofzo.
Op donderdag 24 april 2025 11:43 schreef miss_sly het volgende:
Beetje passief agressief komt dit verhaal over. Je hebt allerlei assumpties over hoe ze zou moeten reageren, en anders is ze niet in het reine met zichzelf, volgens jou.quote:Op woensdag 23 april 2025 23:29 schreef Lost7272 het volgende:
Ah, ik zie dat er best wel wat wat gesproken is over mijn verhaal. Iedereen bedankt voor de input.
Op een forum weet je dat je ongezouten meningen kunt krijgen. Dat is prima natuurlijk.
Ik denk wel dat ik het verhaal iets verder kan nuanceren. Wellicht dat mensen die nu wat moeite hebben met mijn handelen met wat meer diepte van mijn kant begrijpen dat dit niet een standaard verhaal is. Tevens maakt het denk ik heel duidelijk, hoe nuances het verschil kunnen maken.
Mijn ex en ik zijn absoluut niet boos uit elkaar gegaan. Er was altijd nog respect en besef hoeveel liefde er was tot aan het laatste bericht met de blokkade op de telefoon. We hebben ook besproken dat als er iets was, dat we elkaar per mail konden bereiken.
Mijn mails waren niet aanvallend, maar met respect en eerlijkheid geschreven. Ik neem aan dat als mensen echt mijn verhaal en antwoorden hebben gelezen, dat ik niet als een "botte hork" om me heen aan het slaan ben.
Het feit dat ik dit verhaal deel is om wellicht anderen te vinden die iets hierin herkennen. Als ik slechte intenties gehad zou hebben, zou ik dit niet en public plaatsen op een forum, maar me stil houden lijkt me.
Het gaat in dit verhaal over de manier waarop we onze pijn verwerken anders is. Waar ik heb gekozen voor uitzoeken, rouwen, de pijn in de ogen kijken, heeft mijn ex gekozen voor vluchten na de breuk. Natuurlijk is dat haar goed recht. Ik ben geen psycholoog maar begrijp dat het vluchten voor de pijn is. Pijn van de mislukte relatie en die haar triggert om in overlevingsmodus te gaan. Deze zijn gevormd in de jeugd, die niet altijd veilig was. Het gevolg is dat ze blokkeert en vermijd. Derhalve ook de nieuwe relatie die er zo snel is.
Het was logisch geweest om op mijn mail (nogmaals, niet aanvallend, vol liefde en respect) te antwoorden met iets als:
Dank je wel voor je mailtje. Ik heb onze relatie zeer gewaardeerd, maar ik ben verder gegaan en inmiddels weer gelukkig. Ik wens jou en je dochter alles goeds toe voor de toekomst.
Dit zou een duidelijk antwoord zijn, met respect voor wat we hadden en in lijn met het feit dat we niet met ruzie uit elkaar gegaan zijn.
Het totaal niet reageren is niet een antwoord van iemand die compleet in het reine is met zichzelf.....
Ik denk dat sommige reacties wel wat gematigder mogen. Ik val mijn ex hier niet aan. Ik vertel mijn verhaal. Met mijn pure emotie. Die wellicht niet door iedereen gevoelt kan worden. Maar wellicht hebben deze mensen ook niet de liefde van hun leven gevonden en moeten voelen hoe dat je die toch kan verliezen. En niet door een gebrek aan liefde, maar door de dynamiek in ruzies in ons geval.
Inmiddels zie ik dat het patroon van blokkeren, vermijden en omdraaien vaker voorkwam. Heel subtiel. Maar nu overduidelijk voor mij. Niet alleen bij mij maar ook bij andere mensen in haar vriendenkring en bij mensen op het werk. En nogmaals, dit is geen aanval.
Het zou ook nog kunnen zijn dat die ouders maar zeggen dat ze gelukkig met een ander is. Gezien het obsessieve van TS kan het heel goed zijn dat ze dit zeggen om hem goed duidelijk te maken dat ie op moet houden met dit gedrag. En haar met rust moet laten.quote:Op donderdag 24 april 2025 11:37 schreef miss_sly het volgende:
[..]
Mijn mening? Nee hoor. Als een relatie ten einde is hebben beide partners alle recht om verder te gaan met hun leven op de manier waarop zij dat willen.
Ja maar nice guys hebben gewoon wat meer rechten. Of zoiets.quote:Op donderdag 24 april 2025 12:22 schreef capricia het volgende:
Zie je zelf dat jij met deze acties haar grenzen niet respecteert?
Ga je nu ook al al vertellen hoe mannen met een break up om moeten gaanquote:Op donderdag 24 april 2025 12:13 schreef 2NutZ het volgende:
Ik snap dat je dit als vrouw zijnde zegt... het is zo dat over het algemeen mannen veel langer herstel nodig hebben dan vrouwen.
Hoeveel duidelijker kan het zijn, dan iemand overal blocken?quote:Op donderdag 24 april 2025 13:10 schreef aquawoman het volgende:
TS, ik ben zelf iemand die een duidelijke breuk wil na een relatie. Als het over is, wil ik geen contact meer. Een beetje snel de pleister er aftrekken. Dat zegt verder niets over hoe de relatie was en hoeveel ik van iemand gehouden heb (en andersom), maar het is de makkelijkste manier om verder te gaan en niet telkens met elkaar geconfronteerd te worden.
Ik zeg dit niet om aan te geven dat iedereen het zo zou moeten doen (iedereen verwerkt een relatiebreuk anders), maar wel om je een inzicht te geven hoe je ex er misschien instaat. Ik zou dan zelf ook niet blij worden van allerlei mailtjes en al helemaal niet naar mijn moeder.
Wat ik niet snap is dat je ex dit niet duidelijk heeft aangegeven. Ik vertelde dit altijd direct bij een breuk zodat iedereen weet waar hij aan toe is.
Nou ja, ik zeg dus met zoveel woorden in zo'n geval "We gaan elkaar niet meer zien en worden geen vrienden." Maar inderdaad afgezien van dat, is ze duidelijk genoeg om haar met rust te laten.quote:Op donderdag 24 april 2025 13:18 schreef miss_sly het volgende:
[..]
Hoeveel duidelijker kan het zijn, dan iemand overal blocken?
En hij maakt zichzelf wijs dat het niet erg is, omdat de brieven liefdevol en zacht van toon waren, dus dan is het wel oké.quote:Op donderdag 24 april 2025 13:22 schreef Stepperoller het volgende:
Ik ken tig voorbeelden waarbij iemand niet duidelijker kon zijn, maar waarbij de ander het niet kon verkroppen en die duidelijkheid toch anders interpreteerde.
Mijn gevoel is dat TS daar ook een handje van heeft met zijn brieven aan iemands ouders na overal geblokkeerd te zijn.
Ja. En ik haal wel uit de OP, dat ze dat aangegeven heeft:quote:Op donderdag 24 april 2025 13:20 schreef aquawoman het volgende:
[..]
Nou ja, ik zeg dus met zoveel woorden in zo'n geval "We gaan elkaar niet meer zien en worden geen vrienden." Maar inderdaad afgezien van dat, is ze duidelijk genoeg om haar met rust te laten.
Alleen heeft TS er kennelijk moeite mee om deze boodschap te accepteren. Want zij hoort gewoon in zijn armen, schrijft hij.quote:Toen werd het stil. Ik kwam erachter dat ze me had ontvolgd van alle social media. En even later blokkeerde ze me op Whatsapp. Per mail reageerde ze dat ze dat nodig had.
Ah ja, dat is duidelijk genoeg, ze heeft hem dus wel gemaild en aangegeven dat ze afstand nodig heeft. Dan is het helemaal respectloos om te blijven proberen.quote:Op donderdag 24 april 2025 13:24 schreef capricia het volgende:
[..]
Ja. En ik haal wel uit de OP, dat ze dat aangegeven heeft:
[..]
Alleen heeft TS er kennelijk moeite mee om deze boodschap te accepteren. Want zij hoort gewoon in zijn armen, schrijft hij.
quote:Op donderdag 24 april 2025 13:41 schreef aquawoman het volgende:
[..]
Ah ja, dat is duidelijk genoeg, ze heeft hem dus wel gemaild en aangegeven dat ze afstand nodig heeft. Dan is het helemaal respectloos grensoverschrijdend om te blijven proberen.
quote:Op donderdag 24 april 2025 16:41 schreef Black_Baron het volgende:
Ik vind het zwaar klote voor je, bro.
Je gaf haar alles. Was de nice guy. Gaf haar zelfs de ruimte om tijd voor haarzelf te nemen.
En toen je weer contact zocht en mailde bleek dat ze opeens een ander had, volgens haar moeder. Of je even heel snel wilde dimmen. Ongelooflijk.
Was die ander er misschien al..hoe is dat uitgaan gegaan, eigenlijk? Haar initiatief, de jouwe?
Super klote voor je. Ik zou op zijn minst boos zijn.
En laat je niet gek maken door het commentaar hier. Wij mannen kunnen leren van je verhaal.
Wat zou je achteraf anders hebben gedaan?
quote:Op woensdag 23 april 2025 00:37 schreef Lost7272 het volgende:
Dit verhaal is een verhaal dat ik schrijf uit liefde. Niet om iemand zwart te maken. Het is een uiting van mijn verdriet dat ik gewoon anders niet kwijt kom. Het vreet me op en legt me compleet lam.
Ik ben 3 jaar samen geweest met een vrouw. Niet zomaar een vrouw, de allermooiste en allerliefste persoon die ik maar kon wensen. Ze was niet alleen mijn geliefde, maar ook mijn aller allerbeste maatje. De tijd die we samen hadden was magisch. Ik durf zonder enige twijfel te zeggen dat ze de liefde van mijn leven is.
En ik weet zeker dat dat wederzijds was……
Nergens voelde ik me fijner dan bij haar. Haar liefde, haar spontaniteit, haar fantastische mooie uitstraling.
We deelden alles, we konden goed opschieten met elkaars kinderen, we vonden rust bij elkaar en gingen door heftige tijden samen.
Wat echte liefde moet zijn.
Net zoals in elke relatie ontstonden er spanningen.
We vonden elkaar soms niet. Niet uit onwil, maar (naar ik later leerde) door dynamieken die we allebei niet goed konden hanteren
We maakten ruzie over detail, maar raakten elkaar in oude pijn.
En op een gegeven moment besloten we uit elkaar te gaan.
Allebei waren we natuurlijk emotioneel, maar het ging met zachtheid, met respect en met liefde. Want dat was onze relatie.
Zelfs in de laatste weken voor de break up zei ze me nog: “Ik wil je niet kwijt. Wat wij voelen is zeldzaam. Laten we rustig kijken wat wel werkt”.
We zijn nog een dag in het ziekenhuis geweest. Waar ik uren haar heb vastgehouden…. 2 weken voor de break zijn we naar blijkt voor de laatste keer een weekend in een hotel geweest. Waar ze uren in mijn armen lag, zoals gewoonlijk….. de plek waar ze gewoon thuishoort…..
Er was geen oorlog, geen verwijdering, geen vijandigheid.
Toen werd het stil. Ik kwam erachter dat ze me had ontvolgd van alle social media. En even later blokkeerde ze me op Whatsapp. Per mail reageerde ze dat ze dat nodig had. En hoewel het me pijn deed had ik natuurlijk haar te respecteren en dat heb ik gedaan. Ze zei als laatste: “ik ben niet boos”……
Ik heb haar alle ruimte gegeven.
Geen druk, geen contact, geen aandringen.
Drie maanden lang volledige stilte.
Pas toen, na die periode, stuurde ik 1 mail.
Geen verwijten, een liefdevolle, kalme mail.
Niet om iets terug te draaien, maar om haar te laten blijken hoeveel het betekend had.
Hoe dankbaar ik wa. Het het echt voor mij voelde.
Geen eis, geen hoop, geen verwijt. Alleen erkenning.
1 dag ging voorbij…. Toen 2 dagen…. 3 dagen…… 1 week….. 2 weken…….
Wat kreeg ik terug? Niets…..
Geen reactie, geen vraag, geen erkenning.
Ik besloot een 2e mail te sturen, waarin ik uitlegde hoe ik onze dynamiek ben gaan begrijpen.
De pijn zat niet in ons gevoel, maar in hoe we vastliepen op elkaars patronen.
En dat het niet over grote problemen ging, maar hoe we elkaar niet goed konden bereiken op kwetsbare momenten.
Wellicht had ze ook mijn mail geblokkeerd, dus ik heb deze mail ook naar haar ouders gestuurd. Zodat ik wist dat ze had zou kunnen zien.
Wat volgde was geen gesprek, maar een blokkade. Via haar moeder, niet vanuit haarzelf.
Maar als tussenpersoon liet haar moeder me weten dat haar dochter inmiddels verder was gegaan, gelukkig is met een nieuwe liefde en dat zijzelf en de familie “er verder niets meer mee te maken willen hebben”. Geen enkele opmerking zelfs over mijn dochten of over de hond, die veelal in de weekenden bij haar ouders was…..
Ik was geraakt….. keihard…. Alsof alle lucht in 1 keer uit je lichaam wordt geslagen….
Natuurlijk snap ik dat ze het recht had om verder te gaan.
Maar dat het op deze manier gebeurde… zonder eigen woorden, zonder warmte, zonder iets menselijks naar alles wat we samen hadden gedeeld…..
Ik heb haar toen nog een 3e mail gestuurd. Vol liefde, begrip, nog altijd zacht. Want ik weet wie ze is en hoe gek we altijd op elkaar waren. Iedereen zag de liefde tussen ons. Zelfs tot op het laatst aan toe. Dat weet ik zeker…..
Hier kreeg ik een mail op terug van haarzelf.
Heel erg zakelijk, heel verwijtend en heel erg hard…..
Alsof ik haar lastigviel.
Alsof ik iets verkeerds had gedaan.
Het enige wat ik heb gedaan is spreken vanuit mijn diepe liefde.
In de maanden na onze breuk ben ik diep aan mijzelf gaan werken. Ik moest begrijpen wat er tussen ons gebeurde.
Ik ben in therapie gegaan,
Ik heb gesprekken gevoerd en analyses gemaakt. En elke ruzie of moeilijke situatie tot in detail teruggehaald.
Het ging vaak niet over wat we bespraken, maar hoe we elkaar raakten op kwetsbare plekken.
En ik zag mijn aandeel in:
Dat ik me soms terugtrok als het te heftig werd, dat ik het moeilijk vond om haar emoties te dragen in het moment.
Dat ik dan afstandelijk leek, terwijl ik juist probeerde geen olie op het voor te gooien.
Maar ik zag ook haar kant.
Hoe zij in de moment overspoeld raakte.
Hoe haar emoties soms explosief werden en hoe snel ze in een alles-of-niets reactie kon schieten.
Niet omdat ze slecht is, maar waarschijnlijk uit oude overlevingspatronen.
Ik heb haar daar nooit voor veroordeeld. Integendeel, het raakte me heel erg diep.
Ik weet dat ze met pijn leeft die ze waarschijnlijk al lang bij zich draagt.
Het ging niet over grote issues, het ging over wat onzichtbaar meespeelde.
En juist daarom is het zo pijnlijk dat het zo hard eindigde.
Wat ik inmiddels begrijp is dat het verhaal over mij waarschijnlijk al klaarstond.
Niet omdat ze me kwaad wilde doen, maar omdat het voor haar (en haar omgeving) makkelijker werd als mijn rol klopte met de beslissing om me volledig af te sluiten.
Ik kan niet met zekerheid zeggen wat ze precies heeft verteld. Maar uit de reacties die ik kreeg werd duidelijk dat er een beeld was ontstaan waarin ik haar niet met rust lied, waarin ik “grenzen overschreed” door na 3 maanden complete stilte alsnog te schrijven en iets terug te geven over onze dynamiek.
En dat steekt, omdat het niet klopt met hoe ik gehandeld heb. Ik heb haar ruimte gegeven. Mijn mails waren eerlijk, liefdevol en zonder druk.
Maar wellicht was dat juist het probleem.
Misschien raakten mijn woorden iets aan wat ze niet onder ogen wilde zien. En dan wordt zelfs zachtheid al te dichtbij.
Wat me ook enorm diep raakt is dat er mensen in haar leven zijn gebleven, die haar veel erger hebben geraakt. En toch heeft ze die mensen nooit uit haar leven geweerd.
Maar ik, degene die met mijn hele hart van haar gehouden heb, die gek was op haar kinderen, die haar steunde, die haar haar ruimte gaf toen ze dat vroeg,
Ik werd geblokkeerd. Genegeerd. En vervolgens herschreven.
Dat voelt keihard…. Oneerlijk…. Onlogisch…..
En maakt het verlies des te moeilijker te dragen.
Ik heb haar nooit kwaad willen doen…. Ik ben nooit een vijand geweest en ook nu niet.
Ze is geen slechte vrouw. Wat ze deed, doet diepe pijn.
Maar ik geloof dat haar gedrag voortkomt uit het verre verleden. Nog voordat wij (zoals we vlak voor de breuk nog zeiden) de mooiste liefdestijd van ons hele leven beleefden.
En als haar enige manier om dat te dragen was: sluiten, blokkeren, verdraaien…..
Dan is dat niet wat ik gehoopt had, maar wel wat zij blijkbaar nodig had.
Misschien kwam ik te dichtbij. Mijn liefde voor haar was overduidelijk, oprecht en ontzettend warm….. ook na de breuk nog.
En juist dat was wellicht te pijnlijk.
Want als je verder wilt zonder die pijn te voelen, dan is iemand die jou nog steeds met zachtheid en liefde aankijkt, moeilijk te verdragen. Niet omdat hij iets fout doet, maar omdat hij herinnert aan wat je liever vergeet.
De pijn die ik nu voel elke dag is misschien minder erg dan wat zij ooit heeft gevoeld.
En als dat zo is, kan ik niets anders doen het haar vergeven.
Want dat is wat liefde is, zelfs als het je kapot maakt……
Bij het eerste zou je schuldgevoel moeten voelen en ja, dat lijkt ze niet te doen.quote:Op donderdag 24 april 2025 18:07 schreef Boca_Raton het volgende:
Willekeurige stukjes uit de tekst:
‘Want als je verder wilt zonder die pijn te voelen, dan is iemand die jou nog steeds met zachtheid en liefde aankijkt, moeilijk te verdragen.’
‘De pijn die ik nu voel elke dag is misschien minder erg dan wat zij ooit heeft gevoeld.’
De eerste klopt niet en bij de tweede vraag ik me af waar hij op doelt.
Altijd goed om even te quoten. Maar die had ik al gelezen.quote:
Maakt het uit? Het was kennelijk een gezamenlijke conclusie.quote:Op donderdag 24 april 2025 20:22 schreef Black_Baron het volgende:
[..]
Altijd goed om even te quoten. Maar die had ik al gelezen.
Ben nog steeds benieuwd van wie het uit elkaar gaan uiteindelijk kwam.
Gezien zijn eerdere post is het vooral belangrijk om haar de schuld te geven en als het even kan ook als vreemdganger neer te zetten.quote:Op donderdag 24 april 2025 20:26 schreef Lienekien het volgende:
[..]
Maakt het uit? Het was kennelijk een gezamenlijke conclusie.
Ik denk dat je een stukje zelfreflectie moet doen.quote:Op woensdag 23 april 2025 23:29 schreef Lost7272 het volgende:
Wellicht dat mensen die nu wat moeite hebben met mijn handelen met wat meer diepte van mijn kant begrijpen dat dit niet een standaard verhaal is. Tevens maakt het denk ik heel duidelijk, hoe nuances het verschil kunnen maken.
Dat is dus "als er iets is", niet nog een keer je liefde verklaren, of vertellen hoe fijn het was.quote:Mijn ex en ik zijn absoluut niet boos uit elkaar gegaan. Er was altijd nog respect en besef hoeveel liefde er was tot aan het laatste bericht met de blokkade op de telefoon. We hebben ook besproken dat als er iets was, dat we elkaar per mail konden bereiken.
Je kunt dit beter kort en zakelijk houden, als je echt nog wat wat is, wat besproken moet worden.quote:Mijn mails waren niet aanvallend, maar met respect en eerlijkheid geschreven.
Sorry, maar dat zeggen stalkers ook altijd. Het was goed bedoelt, ik geen kwade bedoelingen.quote:Ik neem aan dat als mensen echt mijn verhaal en antwoorden hebben gelezen, dat ik niet als een "botte hork" om me heen aan het slaan ben.
Het feit dat ik dit verhaal deel is om wellicht anderen te vinden die iets hierin herkennen. Als ik slechte intenties gehad zou hebben, zou ik dit niet en public plaatsen op een forum, maar me stil houden lijkt me.
Maar je hebt het toch nog niet laten gaan. Kom ik toch nog weer even terug op haar ouders en de hond opmerking.quote:Het gaat in dit verhaal over de manier waarop we onze pijn verwerken anders is. Waar ik heb gekozen voor uitzoeken, rouwen, de pijn in de ogen kijken,
Nee, ze heeft gesloten om het (snel) af te sluiten en door te gaan met haar leven.quote:heeft mijn ex gekozen voor vluchten na de breuk.
Hoop assumptions. Ze is doorgegaan met haar leven. En blijkbaar gezien de tekst je hier neerzet, heb jij daar toch problemen mee.quote:Natuurlijk is dat haar goed recht. Ik ben geen psycholoog maar begrijp dat het vluchten voor de pijn is. Pijn van de mislukte relatie en die haar triggert om in overlevingsmodus te gaan. Deze zijn gevormd in de jeugd, die niet altijd veilig was. Het gevolg is dat ze blokkeert en vermijd. Derhalve ook de nieuwe relatie die er zo snel is.
Of jij had de hint moeten opvatten en haar daarna met rust moeten laten. Ze is jou geen verantwoordelijkheid schuldig.quote:Het was logisch geweest om op mijn mail (nogmaals, niet aanvallend, vol liefde en respect) te antwoorden met iets als:
Dank je wel voor je mailtje. Ik heb onze relatie zeer gewaardeerd, maar ik ben verder gegaan en inmiddels weer gelukkig. Ik wens jou en je dochter alles goeds toe voor de toekomst.
Omdat ze doorgegaan is met haar leven?quote:Dit zou een duidelijk antwoord zijn, met respect voor wat we hadden en in lijn met het feit dat we niet met ruzie uit elkaar gegaan zijn.
Het totaal niet reageren is niet een antwoord van iemand die compleet in het reine is met zichzelf.....
Of wij houden je een spiegel voor, die je liever niet wil zien? Ik lees hetzelfde in je eerste en deze email.quote:Ik denk dat sommige reacties wel wat gematigder mogen. Ik val mijn ex hier niet aan. Ik vertel mijn verhaal. Met mijn pure emotie. Die wellicht niet door iedereen gevoelt kan worden. Maar wellicht hebben deze mensen ook niet de liefde van hun leven gevonden en moeten voelen hoe dat je die toch kan verliezen. En niet door een gebrek aan liefde, maar door de dynamiek in ruzies in ons geval.
Waarom vind je die opmerking te ver gaan?quote:Op donderdag 24 april 2025 21:54 schreef Zonnige het volgende:
Wow, mensen gaan wel heel ver in hun conclusies nu door te zeggen stalking etc 🥲
En het feit dat hij niet lijkt te begrijpen dat het grensoverschrijdend en fout is, maakt dat het nog meer aanvoelt als stalking.quote:Op donderdag 24 april 2025 22:02 schreef capricia het volgende:
[..]
Waarom vind je die opmerking te ver gaan?
Ik zie een vrouw die herhaaldelijk aangeeft met rust gelaten te willen worden. En een man die daar veel moeite mee heeft. En zelfs haar ouders lastig valt.
Stalking is imo dat iemand je herhaaldelijk lastigvalt (en wellicht zelfs achtervolgt), waardoor je je niet meer veilig voelt en je rust wordt verstoord. En gezien de uiteindelijke kille mail van de vrouw in kwestie dat ie echt moet stoppen met het herhaaldelijke contact zoeken en het feit dat hij zelfs haar familie lastig gevallen heeft, begrijp ik wel dat mensen aangeven dat dit toch wel die kant op gaat.
Wat is jouw indruk?
Ja. En zeker in combinatie met dat dit ook nog zijn versie van het verhaal is.quote:Op donderdag 24 april 2025 22:10 schreef miss_sly het volgende:
[..]
En het feit dat hij niet lijkt te begrijpen dat het grensoverschrijdend en fout is, maakt dat het nog meer aanvoelt als stalking.
Ik zie een persoon die de relatie met zijn ex romantiseert en nog in de rouw zit om een verloren relatie. Dat is mijn indruk. Maar ik heb niet de indruk dat we te maken hebben met iemand die een vrouw stalkt. Maar goed 3 mails naar haar en een mail naar de moeder noem ik geen stalking. Tenzij de vrouw in kwestie zegt dat het zo is natuurlijk en dat ze zich heel onveilig voelt. Maar dat heb ik niet gelezen.quote:Op donderdag 24 april 2025 22:02 schreef capricia het volgende:
[..]
Waarom vind je die opmerking te ver gaan?
Ik zie een vrouw die herhaaldelijk aangeeft met rust gelaten te willen worden. En een man die daar veel moeite mee heeft. En zelfs haar ouders lastig valt.
Stalking is imo dat iemand je herhaaldelijk lastigvalt (en wellicht zelfs achtervolgt), waardoor je je niet meer veilig voelt en je rust wordt verstoord. En gezien de uiteindelijke kille mail van de vrouw in kwestie dat ie echt moet stoppen met het herhaaldelijke contact zoeken en het feit dat hij zelfs haar familie lastig gevallen heeft, begrijp ik wel dat mensen aangeven dat dit toch wel die kant op gaat.
Wat is jouw indruk?
Dan wordt het speculatie en kan je net zo goed geen enkel verhaal hier meer geloven. Waar lees je dat er meer dan die 3 mails zijn verstuurd?quote:Op donderdag 24 april 2025 22:17 schreef capricia het volgende:
[..]
Ja. En zeker in combinatie met dat dit ook nog zijn versie van het verhaal is.
Waarbij de meeste mensen zich toch net wat beter afschilderen dan wat er daadwerkelijk gebeurt is.
Als je goed leest zijn er bijvoorbeeld ook heel wat meer mails gestuurd dan alleen die drie. En dat is dan nog alleen zijn verhaal.
In elk geval is haar familie al lastig gevallen door hem. En ik ga niet invullen wie nog meer, maar het zou mij niet verbazen als niet alleen haar familie lastig gevallen is.
Dit is zijn verhaal hè.quote:Op donderdag 24 april 2025 22:26 schreef Zonnige het volgende:
[..]
Dan wordt het speculatie en kan je net zo goed geen enkel verhaal hier meer geloven. Waar lees je dat er meer dan die 3 mails zijn verstuurd?
De mail naar die moeder vind ik ook niet hansig, maar betekent niet dat het meteen stalking is.
Daar is dus mailcontact geweest. Want alles was geblokkeerd, maar ze reageerde via mail.quote:Toen werd het stil. Ik kwam erachter dat ze me had ontvolgd van alle social media. En even later blokkeerde ze me op Whatsapp. Per mail reageerde ze dat ze dat nodig had
Hier is gemaild:quote:stuurde ik 1 mail.
Hier is gemaild:quote:Ik besloot een 2e mail te sturen
Nadat ook de ouders aangeven dat ie er echt mee moet stoppen, nog een mail:quote:dus ik heb deze mail ook naar haar ouders gestuurd
Minimaal vijf keer mailcontact gezocht.quote:Ik heb haar toen nog een 3e mail gestuurd
Oh ik lees het allemaal heel anders. Ze hadden wat contact direct na de breuk, daarna blokkeerde/verwijderde ze alles van hem en gaf ze aan per mail dat ze dat nodig had. Wat begrijpelijk is, dan vergeet je iemand sneller.quote:Op donderdag 24 april 2025 22:37 schreef capricia het volgende:
[..]
Dit is zijn verhaal hè.
En dan klopt het aantal mails al niet.
Ik ga ze opsommen.
Hier is gemaild:
[..]
Daar is dus mailcontact geweest. Want alles was geblokkeerd, maar ze reageerde via mail.
Daarna blokkeerde ze namelijk ook de mail. Hoe duidelijk wil je het hebben?
Hier is gemaild:
[..]
Hier is gemaild:
[..]
Hier is gemaild:
[..]
Nadat ook de ouders aangeven dat ie er echt mee moet stoppen, nog een mail:
[..]
Minimaal vijf keer mailcontact gezocht.
Die drie keer klopt niet.
En iedere, maar dan ook echt iedere keer, wordt hem duidelijk gemaakt dat zij hier absoluut niet op zit te wachten. Echt wouw.
Oh dat kan ook, dat je het zo leest.quote:Op donderdag 24 april 2025 22:50 schreef Zonnige het volgende:
[..]
Oh ik lees het allemaal heel anders. Ze hadden wat contact direct na de breuk, daarna blokkeerde/verwijderde ze alles van hem en gaf ze aan per mail dat ze dat nodig had. Wat begrijpelijk is, dan vergeet je iemand sneller.
Daaropvolgend is er 3 maanden geen contact en na die 3 mnd besluit hij te mailen. En dat is het. Maja hele discussie en we komen er toch niet uit. We zien het allebei anders. Ik lees nergens dat hij haar nog steeds allerlei mails stuurt, dat zou ik wel stalkerig vinden.
En hoeveel mails na drie maanden stilte vanuit haar kant, zou jij dan nog sturen? Inclusief haar familie.quote:Op donderdag 24 april 2025 23:08 schreef Lospedrosa het volgende:
Les 1 in de omgang met vrouwen. Als man nooit contact opnemen.
Als je het het gevoel krijgt dat ze twijfelt of uitspreekt dat ze twijfelt, dan al direct je spullen pakken en weggaan zonder om te kijken.
Als ze weet dat je zo bent en echt weg zou gaan en nooit contact zou zoeken. Dan pas heeft ze de vrijheid om te kiezen en zal ze blijven als ze echt wil of weggaan als ze echt wil.
Maar dan weet je dat, en hoef je inderdaad niet om te kijken.
Als man slik je dat, verdring je met werk en afleiding maar zoek nooit de aandacht.
Nooit eentje.quote:Op donderdag 24 april 2025 23:09 schreef capricia het volgende:
[..]
En hoeveel mails na drie maanden stilte vanuit haar kant, zou jij dan nog sturen? Inclusief haar familie.
Eens. Zo sta ik er ook in.quote:Op donderdag 24 april 2025 23:17 schreef Lospedrosa het volgende:
[..]
Nooit eentje.
Ik heb het vertrouwen dat als ze terugwil ze zelf wel contact opneemt.
Intussen kun je je lekker uitleven.![]()
Als ze niet naar jou toe komt heeft ze geen interesse.quote:Op vrijdag 25 april 2025 00:04 schreef Lost7272 het volgende:
Dank allemaal voor jullie reacties. Wel verrassend dat het hoofdthema stalking is geworden, waarbij ik juist de diepte dacht in te gaan in de dynamiek en hoe ons verhaal verdraait werd, maar daar gaat bijna niemand op in. Want in bepaalde hechtingsproblematieken komt dit wel degelijk voor. Blijkbaar is het referentiekader van veel mensen stalking. Iedereen die getroffen is door stalking, veel sterkte in ieder geval....
Laat ik even voor de mensen die het niet helemaal begrijpen uitleggen hoeveel mails er zijn gestuurd. Wat overigens niet betekend dat ik mee ga in het stalkingsverhaal.
Per mail heeft ze me laten weten dat ze me geblokkeerd had op de telefoon. En dat we per mail contact konden houden als er iets was. Nogmaals, ze was niet boos (dat schreef ze ook in die mail) en we zijn in goed overleg uit elkaar gegaan. Er was geen ruzie.
Daarna is er 3 maanden geen enkel contact geweest. Helemaal niets. En toen heb ik haar 1 mail gestuurd, waar ze geen reactie op gaf. Na 2 weken heb ik een 2e mail gestuurd, die ik tevens naar haar ouders had gestuurd. Daarna nog 1 laatste mail. Waar ze reactie op gaf. De mails nogmaals, waren liefdevol, beschaafd, eerlijk met respect.
Zijn er ook mensen die de meer kunnen zeggen of ze hechtingsproblemen herkennen in het verhaal en hoe daardoor verhalen verdraaid kunnen worden, omdat de waarheid (onze liefde) te pijnlijk was om te verwerken? En dat door een verhaal te maken waarin je dingen verdraait om bepaalde emoties te ontwijken?
Dank je voor je support. Dat voelt in ieder geval goed. We zijn in goed overleg uitelkaar gegaan. Het was een gezamenlijke beslissing. We hebben ook allebei gezegd dat we van elkaar houden. Geen wrok, geen verwijten. Bij ons strande het steeds op de dynamiek in ruzies. Waar zij heel fel was, was ik de rustige. Het felle werd nog heviger, omdat juist mijn rustige gedrag haar triggerde dat ze zich niet gehoord voelde. En voor mij voelde die felheid juist onveilig. De ruzies waren ook niet over grote problemen.quote:Op donderdag 24 april 2025 16:41 schreef Black_Baron het volgende:
Ik vind het zwaar klote voor je, bro.
Je gaf haar alles. Was de nice guy. Gaf haar zelfs de ruimte om tijd voor haarzelf te nemen.
En toen je weer contact zocht en mailde bleek dat ze opeens een ander had, volgens haar moeder. Of je even heel snel wilde dimmen. Ongelooflijk.
Was die ander er misschien al..hoe is dat uitgaan gegaan, eigenlijk? Haar initiatief, de jouwe?
Super klote voor je. Ik zou op zijn minst boos zijn.
En laat je niet gek maken door het commentaar hier. Wij mannen kunnen leren van je verhaal.
Wat zou je achteraf anders hebben gedaan?
Dank je wel voor je vraag. Ik zal het proberen te beantwoorden. Ondanks wat veel mensen denken, heeft ze pijn van onze breuk gehad. Waar ik nu in zit, in de rouwverwerking, heeft zijzelf gekozen voor vluchten van de pijn. Dan is het makkelijker een verhaal te maken waarin ik als slecht bestempeld word. Maar mijn reacties waren liefdevol en begripvol.quote:Op donderdag 24 april 2025 18:07 schreef Boca_Raton het volgende:
Willekeurige stukjes uit de tekst:
‘Want als je verder wilt zonder die pijn te voelen, dan is iemand die jou nog steeds met zachtheid en liefde aankijkt, moeilijk te verdragen.’
‘De pijn die ik nu voel elke dag is misschien minder erg dan wat zij ooit heeft gevoeld.’
De eerste klopt niet en bij de tweede vraag ik me af waar hij op doelt.
Je gaat helemaal niet de diepte in op de dynamiek, je geeft alleen hele lappen tekst over hoe liefdevol het allemaal wel niet was en hoe zij erg fel was vanuit haar vanuit haar verleden. En je geeft heel veel input over hoe je haar benaderd hebt na jullie breuk.quote:Op vrijdag 25 april 2025 00:04 schreef Lost7272 het volgende:
Dank allemaal voor jullie reacties. Wel verrassend dat het hoofdthema stalking is geworden, waarbij ik juist de diepte dacht in te gaan in de dynamiek en hoe ons verhaal verdraait werd, maar daar gaat bijna niemand op in. Want in bepaalde hechtingsproblematieken komt dit wel degelijk voor. Blijkbaar is het referentiekader van veel mensen stalking. Iedereen die getroffen is door stalking, veel sterkte in ieder geval....
Laat ik even voor de mensen die het niet helemaal begrijpen uitleggen hoeveel mails er zijn gestuurd. Wat overigens niet betekend dat ik mee ga in het stalkingsverhaal.
Per mail heeft ze me laten weten dat ze me geblokkeerd had op de telefoon. En dat we per mail contact konden houden als er iets was. Nogmaals, ze was niet boos (dat schreef ze ook in die mail) en we zijn in goed overleg uit elkaar gegaan. Er was geen ruzie.
Daarna is er 3 maanden geen enkel contact geweest. Helemaal niets. En toen heb ik haar 1 mail gestuurd, waar ze geen reactie op gaf. Na 2 weken heb ik een 2e mail gestuurd, die ik tevens naar haar ouders had gestuurd. Daarna nog 1 laatste mail. Waar ze reactie op gaf. De mails nogmaals, waren liefdevol, beschaafd, eerlijk met respect.
Zijn er ook mensen die de meer kunnen zeggen of ze hechtingsproblemen herkennen in het verhaal en hoe daardoor verhalen verdraaid kunnen worden, omdat de waarheid (onze liefde) te pijnlijk was om te verwerken? En dat door een verhaal te maken waarin je dingen verdraait om bepaalde emoties te ontwijken?
Lees jij nou wat anders dan ik? TS vertelt toch dat ze in goed overleg uit elkaar zijn gegaan, wat het probleem in de relatie was en waarvoor ze blijkbaar ook in relatietherapie zijn geweest.quote:Op vrijdag 25 april 2025 00:39 schreef phpmystyle het volgende:
@:Lost7272
Je bent volgens mij een hele aardige kerelJij gaat vast een nieuwe leuke vrouw vinden.
De manier waarop jullie uit elkaar zijn gegaan is niet goed, daar had best wat meer tekst en uitleg van haar kant bij gemogen. Mensen zijn soms onberekenbaar en moeilijk te vatten. Dat is hoe het is.
Lekker loslaten en verder gaan
Hij heeft zichzelf als soort missionaris tot doel gesteld om haar te helen. Mensen zoeken geen beschadigde partner uit omdat ze pure intenties hebben. Dat maakt werkelijk iedereen zichzelf wijs.quote:Op vrijdag 25 april 2025 00:39 schreef phpmystyle het volgende:
@:Lost7272
Je bent volgens mij een hele aardige kerelJij gaat vast een nieuwe leuke vrouw vinden.
De manier waarop jullie uit elkaar zijn gegaan is niet goed, daar had best wat meer tekst en uitleg van haar kant bij gemogen. Mensen zijn soms onberekenbaar en moeilijk te vatten. Dat is hoe het is.
Lekker loslaten en verder gaan
Minstens zijn tweede, want hij heeft een dochter, toch?quote:Op vrijdag 25 april 2025 08:08 schreef Seven. het volgende:
Was dit je eerste of tweede relatie toevallig?
Jij noemt 'onze liefde' de waarheid. Zij staat daar kennelijk inmiddels anders in. Zij heeft jullie liefde niet herschreven. Zij heeft zich losgemaakt van jou en uit jullie relatie. Dat betekent niet dat jullie geen liefdevolle relatie hebben gehad, maar het is voorbij. Of daar nu hechtingsproblematiek aan ten grondslag ligt, doet er niet toe. Zij wil niet (meer?) door jou gered worden. En jouw hardnekkig doorzoeken naar een reden anders dan dat het van haar kant over is en maar liefdevol doordrammen dat jullie liefde zo goed en mooi en echt was komt op mij echt best eng over. Hou op meet focussen op haar, en focus op jezelf en je toekomst zonder haar.quote:Op vrijdag 25 april 2025 00:04 schreef Lost7272 het volgende:
Dank allemaal voor jullie reacties. Wel verrassend dat het hoofdthema stalking is geworden, waarbij ik juist de diepte dacht in te gaan in de dynamiek en hoe ons verhaal verdraait werd, maar daar gaat bijna niemand op in. Want in bepaalde hechtingsproblematieken komt dit wel degelijk voor. Blijkbaar is het referentiekader van veel mensen stalking. Iedereen die getroffen is door stalking, veel sterkte in ieder geval....
Laat ik even voor de mensen die het niet helemaal begrijpen uitleggen hoeveel mails er zijn gestuurd. Wat overigens niet betekend dat ik mee ga in het stalkingsverhaal.
Per mail heeft ze me laten weten dat ze me geblokkeerd had op de telefoon. En dat we per mail contact konden houden als er iets was. Nogmaals, ze was niet boos (dat schreef ze ook in die mail) en we zijn in goed overleg uit elkaar gegaan. Er was geen ruzie.
Daarna is er 3 maanden geen enkel contact geweest. Helemaal niets. En toen heb ik haar 1 mail gestuurd, waar ze geen reactie op gaf. Na 2 weken heb ik een 2e mail gestuurd, die ik tevens naar haar ouders had gestuurd. Daarna nog 1 laatste mail. Waar ze reactie op gaf. De mails nogmaals, waren liefdevol, beschaafd, eerlijk met respect.
Zijn er ook mensen die de meer kunnen zeggen of ze hechtingsproblemen herkennen in het verhaal en hoe daardoor verhalen verdraaid kunnen worden, omdat de waarheid (onze liefde) te pijnlijk was om te verwerken? En dat door een verhaal te maken waarin je dingen verdraait om bepaalde emoties te ontwijken?
Privé kan je binnen de week therapie krijgen he?quote:Op vrijdag 25 april 2025 11:44 schreef Cupfighter het volgende:
Ik ben er eerlijk gezegd wel klaar mee
Hij reageert alleen op diegene die het met hem eens zijn.
Binnen 3 maanden therapie kunnen krijgen
Klopt geen reet van
Maar ik ga er geen energie meer insteken
![]()
![]()
Het heeft duidelijk niet geholpen. En dat kan ook niet na 3 maanden.quote:Op vrijdag 25 april 2025 13:31 schreef Lenny77 het volgende:
[..]
Privé kan je binnen de week therapie krijgen he?
Dit!quote:Op vrijdag 25 april 2025 10:43 schreef Puzzie het volgende:
Je verwacht erg veel van haar.
Zij is jou niets schuldig.
Ik heb nog nooit gehoord dat het wel geholpen heeft.quote:Op vrijdag 25 april 2025 13:45 schreef Puzzie het volgende:
[..]
Het heeft duidelijk niet geholpen. En dat kan ook niet na 3 maanden.
Therapie niet?quote:Op vrijdag 25 april 2025 20:26 schreef Lospedrosa het volgende:
[..]
Ik heb nog nooit gehoord dat het wel geholpen heeft.
Maar dat terzijde
Niet dat ik er veel van weet of gehoord heb maar in mijn naaste omgeving een paar en op fok wel verhalen, therapie is altijd de voorbode van een scheiding, tot zover ik gezien heb.quote:
Ah relatietherapie, geen idee, geen ervaring meequote:Op vrijdag 25 april 2025 20:54 schreef Lospedrosa het volgende:
[..]
Niet dat ik er veel van weet of gehoord heb maar in mijn naaste omgeving een paar en op fok wel verhalen, therapie is altijd de voorbode van een scheiding, tot zover ik gezien heb.
Heb nog nooit gehoord, wij hadden 10 jaar geleden relatietherapie en nu zijn we gelukkig, nog nooit.
Ik denk dat elke relatie dat wel kan gebruiken. Om dichter tot elkaar te komen niet zozeer om een relatie te redden.quote:Op vrijdag 25 april 2025 20:56 schreef Cupfighter het volgende:
[..]
Ah relatietherapie, geen idee, geen ervaring mee
Ik dacht dat je therapie in het algemeen bedoelde, sorry
Zelf ook gedaan en ook om me heen gezien. Relatietherapie wordt vaak ingezet als de relatie al in (verre) staat van ontbinding is, maar beide partijen willen het nog niet inzien. Bij zo'n therapeut is het dan ook nog een veilig - in tegenstelling tot de eigen huiskamer - om eens helemaal los te gaan op de tekortkomingen van de ander. De ander moet namelijk veranderen om de relatie te redden.quote:
|
|
| Forum Opties | |
|---|---|
| Forumhop: | |
| Hop naar: | |