Help mijn kind is slim! Hoe ga je om met hoogbegaafdheid? #12

quote:

Op zaterdag 28 maart 2026 02:53 schreef Tink89 het volgende:
Een studiegenoot werkte mee aan een toffe podcast, ik vind het fijn om te luisteren. Dus ik deel m even :-)

Bij de Les · Episode

En ik vind dat het enge aan testen ook wel. Wat als prul het zichzelf te moeilijk maakt en dan niet scoort zoals wij en Senzai en de bovenschoolse hb-specialist verwachten? Valt de hulp die we nu hebben dan weg? We laten haar daarom - als we haar al zouden laten testen - iig testen door iemand die ervaring heeft met het testen van hb’ers.

Ik krijg heel erg het gevoel dat de test dan eigenlijk niet goed genoeg is als daar niet doorheen geprikt wordt bij de test? Het probleem geeft mij JUIST aan dat er zo'n groot verschil is tussen HB en normaal IQ.

De KIQT+ is ontwikkeld voor kinderen van 5-10 jaar met (vermoeden van) hb, dus die is prima af te nemen met 5 jaar.

@MaJo het kan ook een optie zijn om de cito's door te toetsen? Dat hebben ze bij D in de kleuterklas gedaan. Om zo een beeld te krijgen waar hij stond qua lesstof en wat ze hem konden aanbieden qua werkjes. Een IQ test zou voor de leerkrachten toen geen verschil gemaakt hebben omdat ze al een pienter kind zagen.

Doortesten op cito is eind groep 3 nog eens gedaan om hem op de externe kangoeroe klas te krijgen.
Een IQ test in groep 4 omdat dat een harde eis was voor de externe plusklas voor groep 5-8.

Een klasgenootje van D had een lagere IQ score dan verwacht. Maar waar D helemaal blij lekker testjes mocht doen bij die vreemde juf, sloeg dat jochie dus helemaal dicht op die vreemde juf en setting. Dat jochie is daarna ook de ASS molen in gegaan en heeft van die externe organisatie individueel hulp gekregen bij zijn cognitieve voorsprong.

quote:

Op vrijdag 27 maart 2026 19:55 schreef MaJo het volgende:
Dat is goed om mee te nemen. Lijkt me wel frustrerend trouwens, dat de school dan alleen de officiële geloofd. Kreeg ze daarna wel hulp of had het ook invloed op hoe ze verder werd geholpen?

Ik ga me sowieso eens inlezen op de testen en dergelijke.

Dat was een erg frustrerend proces. Sowieso is het fijn als een school verbinding zoekt ipv een onderzoek ontkent. Vervolgens allerlei andere hulp gekregen buiten school om. Maar school heeft een duidelijke rol en als zij niet willen dan wordt het frustrerend.

Wij hadden ons vooraf niet verdiept in de verschillende testen. Dat lijkt me zeker een goede start. Ik heb er zelf weinig kennis over, begreep van een andere HB-ouder dat een aantal testen niet goed werken voor HB-kinderen.

quote:

Op zaterdag 28 maart 2026 08:55 schreef Deepfreeze het volgende:
@:MaJo het kan ook een optie zijn om de cito's door te toetsen? Dat hebben ze bij D in de kleuterklas gedaan. Om zo een beeld te krijgen waar hij stond qua lesstof en wat ze hem konden aanbieden qua werkjes. Een IQ test zou voor de leerkrachten toen geen verschil gemaakt hebben omdat ze al een pienter kind zagen.

Doortesten op cito is eind groep 3 nog eens gedaan om hem op de externe kangoeroe klas te krijgen.
Een IQ test in groep 4 omdat dat een harde eis was voor de externe plusklas voor groep 5-8.

Een klasgenootje van D had een lagere IQ score dan verwacht. Maar waar D helemaal blij lekker testjes mocht doen bij die vreemde juf, sloeg dat jochie dus helemaal dicht op die vreemde juf en setting. Dat jochie is daarna ook de ASS molen in gegaan en heeft van die externe organisatie individueel hulp gekregen bij zijn cognitieve voorsprong.

Wat bedoel je hiermee? Cito's krijg je toch pas in hogere groepen, vlak voor de middelbare school?

quote:

Op maandag 30 maart 2026 12:01 schreef MaJo het volgende:

[..]
Wat bedoel je hiermee? Cito's krijg je toch pas in hogere groepen, vlak voor de middelbare school?

Ze werden bij D elk half jaar afgenomen voor het leerlingvolgsysteem. Vanaf midden groep 2.

De juf wilde dat bij D eerst niet doen. Hij had al een half jaar groep 1 gedaan als hele jonge leerling en daarna groep 1 een vol jaar. Heb bij de juf aangedrongen toch die M2 cito te laten doen halverwege groep 1. Daar bleek hij hoger te scoren dan de groep 2 kinderen, zonder dat hij groep 2 instructies had gehad.

Pas vanaf toen nam ze het cognitieve deel iets serieuzer bij hem. Hij heeft 2e helft van dat schooljaar genoeg aanbod gehad om mee te kunnen naar groep 3 ipv een jaar groep 2.

Ze hebben in groep 3 toetsen laten maken totdat hij matig ging scoren. Daar haalde hij bij rekenen op de groep 5 toets nog goed. Groep 6 stof was echt teveel omdat ze dan teveel termen als breuken tegen gaan komen die hij niet had gehad.

quote:

Op maandag 30 maart 2026 13:22 schreef Deepfreeze het volgende:
Ze werden bij D elk half jaar afgenomen voor het leerlingvolgsysteem. Vanaf midden groep 2.

Sinds een paar jaar mogen ze bij de kleuters geen toetsen meer afnemen. Wel observerend via het leerlingvolgsysteem maar niet meer die echte toetsen.

quote:

Op maandag 30 maart 2026 16:15 schreef Elleska het volgende:

[..]
Sinds een paar jaar mogen ze bij de kleuters geen toetsen meer afnemen. Wel observerend via het leerlingvolgsysteem maar niet meer die echte toetsen.

Ah, het is ook al eventjes geleden idd.

Graag niet quoten, mogelijk haal ik het nog weg.
Vraagje! Het cb heeft paar weken geleden tegen ouders in mijn nabije omgeving gezegd dat hun kind misschien wel hoogbegaafd kan zijn, en dat het goed is daar bij schoolkeuze al rekening mee te houden. Het betreffende kind is echt nét 3, en was dat bij het cb bezoek ook. Ze zijn zich dus nu erg aan het inlezen. Nu merk ik dat ik het zelf wat lastig vindt dat ze hier nu behoorlijk op gefixeerd lijken, vanalles wordt nu ineens bekeken vanuit dat perspectief, waarbij ik soms ook wel denk dat kenmerken daar inderdaad bij zouden kunnen passen maar óók bij een heleboel andere dingen. Tegelijkertijd snap ik het ook wel weer goed, want er is behoorlijk temperament en driftbuien etc dus als dit zou spelen en dat zou dat verklaren dan geeft dat weer aanknopingspunten, en ook los daarvan wil je natuurlijk je kind zo goed mogelijk ondersteunen. Maar ik heb het idee dat net 3 wel echt heel jong om al zoiets te zeggen, ze is verbaal vrij vlot maar ouders zijn ook beide hoogopgeleid, veel thuis en stimuleren dat ook heel erg (veel benoemen van gevoelens, dingen uitleggen etc) en vraag me af in hoeverre je nu echt al iets kunt zeggen over hb of 'gewoon' vlot waarbij veel meer gestimuleerd wordt dan veel andere kinderen, waardoor er nu een groot verschil lijkt wat misschien nog wel bijtrekt (of overschatting blijkt door verbaal sterk zijn). Hoe denken jullie hierover? Mijn broertje is hoogbegaafd en heb zelf psychologie gestudeerd dus ik weet er wel iets van, maar zit niet goed in recente literatuur oid.

Eerste vraag is dus vooral in hoeverre er op deze leeftijd al wat over te zeggen is. Tweede vraag is hoe ik hier het beste mee om kan gaan. Ze staan vrij dichtbij, er is een goede relatie en ik zie het kind vrij regelmatig. Dus als er dingen zijn die ik doe die jullie als ouder heel vervelend zouden vinden, of juist niet doe die wel heel fijn kunnen zijn, dan hoor ik het graag. Ik merk dat ik er nog een beetje zoekende in ben wat nou de beste manier is om hiermee om te gaan voor mezelf en wat ik wel en niet uitspreek enzo. Wat ik nu doe is enerzijds nuanceren/normaliseren wat betreft nog jonge leeftijd, verschillende ontwikkelingen en mate van stimulering etc en dat het dus ook kan zijn dat ze nu ver voor lijkt te lopen maar dat dat later weer meer gelijk gaat lopen of 'gewoon vlot' blijkt, en anderzijds wel ook erkennen dat het best zo zou kunnen zijn dat kind hoogbegaafd is (want ik zie ook heus wel dat ze erg vlot is en de suggestie komt ook voor mij niet helemaal uit de lucht vallen) en dat ik goed snap dat ze haar zo goed mogelijk willen ondersteunen in wat ze nodig heeft, plus dat als dit misschien het soms vrij uitdagende gedrag kan verklaren en daarmee richting kan geven aan hoe ze dat kunnen verminderen, ik ook snap dat ze dat goed uit willen zoeken. Zijn er dingen die jullie daar anders in zouden doen?

Niet elke kind met een ontwikkelingsvoorsprong is HB. Maar het is wel fijn als een school er op in kan springen.

Hier bleven in groep 4 van de 8 kinderen in de plus groep maar 3 over die het HB label kregen en naar de externe plusklas gingen.

Bij D zag de peuterjuf de ontwikkelingsvoorsprong ook met 3 wel. Die heeft voor hij 3,5 was al bij de basisschool gevraagd of hij niet eerder kon starten. September ipv December, maar dat kon niet helaas. Die peuterjuf heeft hem echt goed kunnen begeleiden tot hij 4 was.

De oudste, gewoon slim, zat al op een montessori, dus D ging er gewoon achteraan. Daar ben ik nog wel tevreden over.

Er gingen hier in de buurt kinderen naar voltijds HB onderwijs of scholen die heel streberig waren. Dat past niet bij dit kind, hij zat juist in die gemengde groepen op zijn plek. Lekker leren op wat hoger niveau, spelen met kinderen van zowel hoog niveau als leeftijdsgenoten of een jaar jonger tussen het leren door.

Wij waren trouwens wel bang dat hij verbaal krachtig was en de andere IQ-testonderdelen lager zou scoren. Dus dat we hem overvroegen vanwege zijn vlotte praatjes. Bleek zijn verbale score de laagste

Mijn jongste ontwikkelt zich vlot. Vergelijkbaar met dd oudste. Qua temperament is hij wel echt een ander kind. Ik heb geen idee of hij hoogbegaafd is/wordt.

Wat ik wel weet is dat we bij het uitkiezen van een school ons verdiepen in de verrijkingsmogelijkheden die er zijn. Een school die hierover niets in de schoolgids heeft staan, valt af. Bij de keuze tussen twee montessorischolen op een andere locatie, kiezen die die een plusklas vanaf groep 1 heeft. Als hij dat allemaal niet nodig blijkt te hebben zijn de scholen waar hij nu ingeschreven staat ook prima scholen.

Waarmee ik maar wil zeggen dat ik hierop letten bij het uitkiezen van een school best verstandig vind en niet "te".

Verder zou ik het vooral een beetje laten gaan denk ik? Je wordt vanuit jou positie toch al snel een halve expert en misschien is het juist wel fijn als je er niet zoveel van hoeft te vinden?

[ Bericht 22% gewijzigd door Clubsoda op 30-03-2026 20:32:39 ]

Dank voor jullie ervaring @Deepfreeze en @Clubsoda! Wat ik er ingewikkeld aan vind is dat kind nu ook naar een hoogbegaafdenochtendklasje gaat, ze bij hoogbegaafdenopvang kijken (geloof wel dat ze op gewone opvang blijft) en ook bij hoogbegaafdenbasisschool kijken. Misschien ligt dat helemaal aan mij hoor, en dat ik nog een beetje 'vast' zit in niet zo jong al echt vast te stellen (misschien tenzij zeer extreem), maar dat dat helemaal niet zo is. Misschien vind ik het ook nog wel 'lastiger' dat er dus voor net driejarigen al hoogbegaafdenochtendklasjes zijn enzo dan dat mensen er gebruik van maken . Maar ook daar weer, dat kan heel goed gewoon een onwetendheid iets zijn. Ik ben helemaal voor kinderen de uitdaging, ondersteuning en stimulering geven die ze nodig hebben om lekker in hun vel te zitten

Ik kan me inderdaad wel heel goed voorstellen, en zou dat zelf in die situatie ook absoluut doen en heb ze daar ook nav mijn meelezen hier al wat tips over gegeven, dat je bij scholen kijken expliciet navraagt wat er voor mogelijkheden zijn als een kind een (forse) ontwikkelingsvoorsprong blijkt te hebben of hoogbegaafd blijkt te zijn, en wat voor expertise er (bij de scholenkoepel/samenwerkingsverband) in huis is of in te vliegen is. Dus dat vind ik zeker niet 'te'. Vooral bovenstaande alinea voelt voor mij al vijf stappen verder zegmaar, voor een heel jong kind waarvan je nog niet eens weet of er daadwerkelijk sprake is van hoogbegaafdheid.

Zie je toevoeging nu Club. Dank. Ik vind het lastig om er niks van te vinden (dat gebeurt een beetje vanzelf), de vraag is dus denk ik vooral in hoeverre ik daar ook iets mee hoef, of gewoon moet accepteren dat ik het soms wat lastig vind om te zien maar daar niks van hoef. Vooral omdat we opzich wel een band hebben waarbij ze me ook vragen naar mijn inzichten enzo. Maar wat je zegt, niet als een halve expert gezien worden op een onderwerp dat niet echt mijn expertise is, is ook wel fijn. Ik denk er even over na!

[ Bericht 4% gewijzigd door vlindertje89 op 30-03-2026 20:36:16 ]

Oh ja, dat vind ik ook best heftig ja, als ik het zo lees. Theoretisch/conceptueel ook flauwekul natuurlijk.

Maar ook vanuit het perspectief dat mijn oudste echt volmaakt tevreden was met alles in het gewone leven zolang er geen eisen gesteld werden. Dus daarmee bedoel ik dat hij thuis prima toe kwam aan zichzelf vermaken, spelen, zijn nieuwsgierigheid bevredigen. Hoogbegaafdheid was (is) alleen een probleem op school. Maar dat hoeft ook niet voor ieder kind te gelden.

Wat hopen ze te halen in zulke klasjes? Wat missen ze als ze niet gaan? Ik zou met tamelijk analytisch ingestelde ouders (als ik het zo hoor) trouwens juist stimulatie buiten het cognitieve zoeken. Gym of dans of muziek ofzo.

quote:

Op maandag 30 maart 2026 20:30 schreef vlindertje89 het volgende:
Dank voor jullie ervaring @:Deepfreeze en @:Clubsoda! Wat ik er ingewikkeld aan vind is dat kind nu ook naar een hoogbegaafdenochtendklasje gaat, ze bij hoogbegaafdenopvang kijken (geloof wel dat ze op gewone opvang blijft) en ook bij hoogbegaafdenbasisschool kijken. Misschien ligt dat helemaal aan mij hoor, en dat ik nog een beetje 'vast' zit in niet zo jong al echt vast te stellen (misschien tenzij zeer extreem), maar dat dat helemaal niet zo is. Misschien vind ik het ook nog wel 'lastiger' dat er dus voor net driejarigen al hoogbegaafdenochtendklasjes zijn enzo dan dat mensen er gebruik van maken . Maar ook daar weer, dat kan heel goed gewoon een onwetendheid iets zijn. Ik ben helemaal voor kinderen de uitdaging, ondersteuning en stimulering geven die ze nodig hebben om lekker in hun vel te zitten

Ik kan me inderdaad wel heel goed voorstellen, en zou dat zelf in die situatie ook absoluut doen en heb ze daar ook nav mijn meelezen hier al wat tips over gegeven, dat je bij scholen kijken expliciet navraagt wat er voor mogelijkheden zijn als een kind een (forse) ontwikkelingsvoorsprong blijkt te hebben of hoogbegaafd blijkt te zijn, en wat voor expertise er (bij de scholenkoepel/samenwerkingsverband) in huis is of in te vliegen is. Dus dat vind ik zeker niet 'te'. Vooral bovenstaande alinea voelt voor mij al vijf stappen verder zegmaar, voor een heel jong kind waarvan je nog niet eens weet of er daadwerkelijk sprake is van hoogbegaafdheid.

Zie je toevoeging nu Club. Dank. Ik vind het lastig om er niks van te vinden (dat gebeurt een beetje vanzelf), de vraag is dus denk ik vooral in hoeverre ik daar ook iets mee hoef, of gewoon moet accepteren dat ik het soms wat lastig vind om te zien maar daar niks van hoef. Vooral omdat we opzich wel een band hebben waarbij ze me ook vragen naar mijn inzichten enzo. Maar wat je zegt, niet als een halve expert gezien worden op een onderwerp dat niet echt mijn expertise is, is ook wel fijn. Ik denk er even over na!

Als toevoeging wat je er mee zou moeten: hebben ze ook nagedacht wat ze doen als het kind niet hoogbegaafd blijkt? Stoppen dan alle clubjes? Mag het kind ook niet uitblinken?

Ik kan me voorstellen dat jouw ongemak ook zit in een zekere druk die er vanuit lijkt te gaan? En dat je dat een peuter wil besparen. Zeker gezien de relatie faalangst en heb? Als dat zou is zou ik dat in het belang van het kind wel benoemen.

Mijn kind was echt ongelukkig geworden als alles op HB was gemikt. Want hij was emotioneel echt jong en kon niet lekker mee met de verwachtingen van de plus werkjes. Zelfstandigheid, emotieregulatie etc. Voor ons gevoel cognitief +2 jaar, sociaal op leeftijd, emotioneel -2 jaar.

Hij is in groep 5/6 vast gelopen en school, externe plusklas en orthopedagoog wilde hem naar een hb coach, hb psycholoog, hb clubje na school etc.
Ik heb hem naar PMT gestuurd. Hij is zoveel meer dan alleen slim. Hij heeft geen probleem met slim zijn, maar wel om dat passend te krijgen met de rest van zijn ontwikkeling. Gewoon iets waar hij juist uit zijn hoofd moest, even geen cognitieve uitdaging, maar juist fysieke uitdaging. Je lijf leren kennen, emoties herkennenen verwerken, want als je dat weet bij te trekken is er meer interne balans. 2 jaar later was dat echt veel beter en vanaf het VO is het gewoon kloppend bij hem intern (zeker voor de puberleeftijd die hij heeft)

quote:

Op maandag 30 maart 2026 20:37 schreef Clubsoda het volgende:
Oh ja, dat vind ik ook best heftig ja, als ik het zo lees. Theoretisch/conceptueel ook flauwekul natuurlijk.

Maar ook vanuit het perspectief dat mijn oudste echt volmaakt tevreden was met alles in het gewone leven zolang er geen eisen gesteld werden. Dus daarmee bedoel ik dat hij thuis prima toe kwam aan zichzelf vermaken, spelen, zijn nieuwsgierigheid bevredigen. Hoogbegaafdheid was (is) alleen een probleem op school. Maar dat hoeft ook niet voor ieder kind te gelden.

Wat hopen ze te halen in zulke klasjes? Wat missen ze als ze niet gaan? Ik zou met tamelijk analytisch ingestelde ouders (als ik het zo hoor) trouwens juist stimulatie buiten het cognitieve zoeken. Gym of dans of muziek ofzo.

Ja, dat is zo alles op papier zettend denk ik mijn grootste 'ding', het voelt meteen heel erg 'oh ja dit is het' en volledig daar op handelen/met die blik kijken, zonder dat er echt al iets is vastgesteld. Ze hebben ook bij gewone scholen gekeken al hoor, en ze zijn er ook nog niet over uit of ze kind echt naar hoogbegaafdenbasisschool zouden willen doen. Maar juist omdat ze hierover dus ook soms dingen aan mij vragen, vind ik beetje lastig hoe dan te reageren.

Ze zijn ook juist wel heel creatief, beide hoogopgeleid maar ook gewerkt/toe aan het werken naar werk in creatieve sectoren. Lezen veel boekjes, verzinnen zelf verhaaltjes, ze fietst al zonder zijwieltjes, zingen samen veel liedjes, dus ook op andere dan cognitieve gebieden doen ze dingen. Maar misschien wat meer ook zelf muziek maken enzo is wel een leuke, want dat vinden ze alledrie denk ik ook gewoon heel leuk.

Ik denk dat ze hopen dat haar uitdagende gedrag (veel grenzen zoeken, en als die grens wordt aangegeven tantrum met hard gillen/huilen die best een tijd kan duren, snel overstuur/bozig, heel gevoelig, dat soort dingen) voortkomt uit onderstimulatie en dat dat hoogbegaafdenochtendklasje haar wat meer uitdaging geeft en ze wat lekkerder in haar vel gaat zitten daardoor. En dat snap ik dan wel weer heel goed, want ik zou ook alles aangrijpen wat misschien zou kunnen helpen als ik hen was. Ik denk alleen dat ze haar al een behoorlijk verrijkte omgeving bieden, hoewel natuurlijk niet specifiek gericht op hoogbegaafdheid.

@ je andere post: dat heb ik inderdaad benoemd, en is wel een reden waarom ze twijfelen over hoogbegaafdenbasisschool. Huidige klasje is voor zover ik weet voor kinderen die nog niet basisschoolleeftijd hebben, dus dat stopt sowieso voor er al dan niet eea vastgesteld zal worden.

Ik denk niet eens zozeer de druk dat ze slim moet zijn waar ik mee zit, kind zelf weet nu niks van waarom dat klasje enzo, alleen leuk extra spelen, maar meer dat ik me afvraag of je niet, zoals Deepfreeze ook aanstipt, dingen mist als je alles op HB gooit voordat dat überhaupt is vastgesteld. Ook wel het meteen omslaan van nul naar 'ja HB kindjes doen dit vaak zo' enzo, dus al het gedrag wordt meteen met die bril bekeken, terwijl er nog niks is vastgesteld. Ik krijg het niet helemaal lekker onder woorden merk ik waarom ík dat lastig vind . Ik heb denk ik dat ik meer denk: het kán, dus prima om je beetje in te lezen, laagdrempelig wat dingen uit te proberen of dat helpt met beter in vel zitten, maar ook goed om niet in tunnelvisie te komen en ook te blijven kijken naar dat het ook 'gewoon' vlot kan zijn en er andere dingen nodig kunnen zijn voor haar die niet met HB te maken hebben.

[ Bericht 10% gewijzigd door vlindertje89 op 30-03-2026 20:57:57 ]

Wat Deepfreeze, zou ik ook wel iets fysieke inbouwen. Klimmen, klauteren, je lijf leren kennen. Zeker als dit het kind is van de twee buurvrouwen?

En dat is ook heel pittig, als een kidn zo reageert. Maar uit mijn ervaring kan de sleutel ook vooral zitten in sociaal-emotionele ontwikkeling en niet in alleen maar cognitief uitdagen (ik herken het wel enorm hoor trouwens).

Ik zou het laten om er al te veel van te vinden of over te zeggen, vlindertje. Ik herken het als de hyperfocus die ik zelf ook op dit onderwerp had toen het relevant bleek, en dat zakt vanzelf weer. Het voelt namelijk echt even als een compleet nieuwe bril om je kind door te bekijken dat je al vanaf de eerste seconde van zijn bestaan zo precies in je vizier hebt. Dat is best wennen.
Als het slimme mensen zijn (en zo klinkt het) dan verdiepen ze zich, en proberen wat uit, en dan zien ze vanzelf wat past en wat niet. Misschien past die peutergroep wel. En wordt ze minder uitdagend qua gedrag. Zou fijn zijn.
Je moet sowieso je kind telkens weer opnieuw leren kennen. Dat ze dat intensief doen past wel bij deze tijd. ‘We’ vinden het nu raarder als ouders zich niet verdiepen in hoe hun kind zich ontwikkelt.

[ Bericht 0% gewijzigd door Lemijn op 30-03-2026 21:10:25 ]

quote:

Op maandag 30 maart 2026 20:58 schreef Clubsoda het volgende:
Wat Deepfreeze, zou ik ook wel iets fysieke inbouwen. Klimmen, klauteren, je lijf leren kennen. Zeker als dit het kind is van de twee buurvrouwen?

En dat is ook heel pittig, als een kidn zo reageert. Maar uit mijn ervaring kan de sleutel ook vooral zitten in sociaal-emotionele ontwikkeling en niet in alleen maar cognitief uitdagen (ik herken het wel enorm hoor trouwens).

Ze zijn ook wel erg bezig met emotieregulatie (boekjes over emoties, over wat helpt als je bang/blij/boos etc bent, veel verbaal 'ondertitelen' in conflictsituaties etc). Stellen ook wel grenzen in sociale situaties met uitleg als ze die zelf niet ziet/voelt.
Dus niet alleen cognitief. Ook regelmatig in speeltuin, laten haar al zelf hoog klimrek in enzo, fietst dus ook (na een opbouw natuurlijk) zelf zonder zijwieltjes, dus ook fysiek uitdagen en ding laten doen, doen ze al wel. Misschien is het wel dat ik zie wat ze allemaal al doen en daarom op zijn minst twijfel of het mogelijk HB zijn nou echt "de oorzaak" is van het pittige gedrag, en of er dus niet andere dingen zijn die over het hoofd gezien kunnen worden als alles in HB licht gezien wordt. Hoewel bv emotieregulatie natuurlijk opzich losstaat van waar moeilijkheden daarin door komen, als je er wat mee wil.

Nou ja, dank in elk geval voor jullie inzichten. Helpt mij ook met verder denken over waar voor mij het "pijnpunt" nou precies zit, en of ik daar dan iets mee wil of niet.

Los daarvan staat dat ik van heel dichtbij zie hoe pittig ze het hebben en het zelf ook regelmatig zie/hoor/meemaak want ik ben er regelmatig, en ze ontzettend gun, inclusief kind zelf, dat het wat soepeler gaat allemaal. Dus ik hoop van harte dat wat ze nu uitproberen haar helpt.

@Lemijn dank voor je toevoeging. Ze vragen ook wel soms dingen aan mij erover, wat het wat lastiger maakt om me helemaal afzijdig te houden erover. Of in elk geval zorgt dat ik voor mezelf moet bedenken in hoeverre ik wel of niet inhoudelijk er "iets mee te maken wil hebben" en in hoeverre ik dan mijn blik daar ook bij wil betrekken of niet. Wel inzichtgevend om ook jouw perspectief en ervaring te lezen

[ Bericht 7% gewijzigd door vlindertje89 op 30-03-2026 21:10:42 ]

Los kunnen fietsen met net 3 jaar lijkt me wel een vinkje bij ‘motorisch voorlopen’.

Pittig voor die ouders dat ze al zoveel doen en het nog steeds niet soepel gaat!

quote:

Op maandag 30 maart 2026 21:09 schreef Lemijn het volgende:
Los kunnen fietsen met net 3 jaar lijkt me wel een vinkje bij ‘motorisch voorlopen’.

Pittig voor die ouders dat ze al zoveel doen en het nog steeds niet soepel gaat!

Oh, ja, ik zie ook zeker wel dat ze voorloopt hoor. Dat ontken ik zeker niet!
En ja, heel pittig. Ik gun zowel hen als kind zó dat het makkelijker wordt.

Dank allen, ik heb denk ik wel genoeg input. Ik denk dat ik niet zoveel anders hoef te doen dan ik nu al doe, behalve bedenken in hoeverre ik inhoudelijk betrokken wil raken en/of mijn persoonlijke blik wil meenemen als ze mijn input vragen. En daar naar handelen . We hebben een hele goede band wel, dus het zijn wel dingen die ik tegen ze zou kunnen zeggen, maar de vraag is of ik echt denk dat het nodig is of niet, en in wiens belang dat dan is (denk ik dat het kind er nadeel van heeft, of is het meer dat ik mijn gevoel dan heb uitgesproken, want dan kan ik dat ook naar een vriendin die hen niet kent of hier uitspreken ipv hen ermee lastig vallen ). En sowieso is dat niet iets wat op een momentopname gebaseerd is natuurlijk.

@vlindertje89 Bij onze oudste hebben we verschillende scholen bezocht. We wisten wel dat hij een ontwikkelingsvoorsprong had, maar hij was ook de oudste dus dan is dat ook een soort van ‘ons normaal’. We hebben wel gevraagd naar uitdaging in groep 1/2. Daarbij viel vooral de vrije school af, want daar was het echt niet mogelijk om maatwerk te leveren. Kinderen mogen pas in groep 3 letters leren, vrij star was het daar (kan wel verschillen per school).

2 andere scholen vielen af door andere reden (Chrisrelijk en/of voelde niet fijn qua sfeer). Montessori leek op papier heel geschikt ivm veel contact tussen de bouwen en groep 3-4–5 bij elkaar en 6-7-8. De materialen zijn ook heel uitnodigend voor verdieping. De oudste voelde zich met 2,5 jaar al ontzettend thuis, was lekker aan het rondkijken en spelen, terwijl hij op andere scholen aan ons been hing. Dat gaf ook wel de doorslag.

In de praktijk is het toch allemaal lastiger gebleken, maar dat ligt ook aan specifieke leerkrachten, achterblijvend beleid en een incompetente IB’er. Maar in alle jaren daar hebben we ook geen acceptabel alternatief gezien, en kinderen hadden ook geen wens om te switchen. De dynamiek in de klassen vond ik eigenlijk altijd heel erg fijn, juist door het mengen van verschillende leeftijden en het creëren van verantwoordelijkheden naar elkaar (oudere leerlingen helpen de jongere). Dat is ook wat waard.

Even los van of je er wel of niet iets van moet vinden of moet doen, kan het wel om op die leeftijd al dingen te signaleren. Mijn oudste kreeg net net 3 al de spelletjes en puzzels van de BSO (ipv die van het kdv) te spelen bij onze groene opvang destijds. En de kleuterjuf signaleerde ook binnen een paar weken al een voorsprong. Of je dat hb moet noemen? Geen idee… maar wat hierboven al iemand zei: het is een compleet andere bril om je kind door te bekijken. En ja, dat levert nu heel veel inzichten en mogelijkheden en gespreksstof op. Als je kind op die leeftijd slechtziend blijkt, of een ster bij de peutergym of een achterstand heeft of wat dan ook, heb je die hyperfocus daarop ook een tijdje… het zakt misschien wel weer iets af. Of niet, omdat het blijkt te kloppen en het kind hulp nodig heeft. Allemaal prima toch?

Dank nog @Tink89 voor je reactie. Het relativeert wat.
Ik denk dat mijn voornaamste spanning zit in dat als alles door HB bril gezien wordt, je misschien dingen mist (als kind niét HB is en het dus ergens anders vandaan komt). Maar als ik jullie zo lees, is het waarschijnlijk een tijdelijke hyperfocus en zakt dat vanzelf wel weer als de HB-specifieke ondersteuning die nu gegeven wordt niet de problemen oplost. En dan wordt vanzelf alsnog verder gekeken. Dat is natuurlijk prima.