Bij mij 2 vrouwen.quote:Op donderdag 4 april 2024 22:01 schreef BE het volgende:
Mijn gyneacoloog haalde me ook over de mirena te proberen en die heb ik er na een maand of 3 meteen weer uit laten halen. Bloeden was sws niet weg maar ik had een humeur om op te schieten, regelmatig flinke koppijn en mijn toch al zeeeeeer matige libido was helemaal nergens te bekennen. Volgens hem zou dat eigenlijk niet moet kunnen. Whatever... ik wilde geen hormonen en voelde me zo stom dat ik me toch over liet halen.
Ondertussen dus een paar maanden menstruatieloos en nu op zich acceptabel, iig geen 14 dagen spotting elke maand zeg maar, maar ik zou als ik jou was er gewoon alsnog om vragen @:doedezemaar want het klink nog steeds niet als een feestje.
En minder ingrijpend... mwoah... fijn dat die artsen allemaal mannen zijn, het zetten van zo'n spiraal is ook niet echt een lolletje...En kinderen hoef ik echt niet meer op mijn 48e, de twee die ik heb doen het prima!
Heb je nog wel iets van hormonen nu? En je eierstokken zijn wel blijven zitten?quote:Op vrijdag 5 april 2024 08:14 schreef mascara-klodder het volgende:
Toen mijn spiraaltje eruit ging na 7 maanden horror heb ik zoveel morfine geslikt zodat ik helemaal naar de klote ben gegaan. Ik ben blijkbaar uit bed gegaan om te plassen maar ik voelde weinig meer.
Het was nog erger dan dat het al heel mijn leven was.
Het leek achteraf of er iemand in mijn bed doodgevermoord was![]()
Alles wel schoon gekregen uiteindelijk
quote:Op vrijdag 5 april 2024 07:58 schreef mascara-klodder het volgende:
Wat was ik blij dat mijn baarmoeder eruit ging. Ik vroeg er al om toen ik 30 was.
Maar nee, blijkbaar ben je dan in de leeftijd dat je kinderen wil. Mijn kind was al 5 jaar
Met 36 ook nog gevraagd of ze het ding eruit wilden halen. Maar ik had nog steeds een kans op kinderen. (Even voor de serieusheid, ik was met 24 jaar al zwanger met een kind met het syndroom van Down, hoe zou ik dat willen met 30 of 36 jaar? Ik hou van mijn baby maar 1 is genoeg hoor)
Met 47 nam ik mijn hel de Mirena wederom.
Daarna ging eindelijk de baarnoeder eruit.
Interview met een overgangsspecialist, gelieerd aan de website www.vrouwenindeovergang.nlquote:Al ruim 25 jaar zet gynaecoloog Dorenda van Dijken de overgang op de kaart. In het begin werd ze nog weleens uitgelachen door mannelijke collega’s, maar overgangsklachten worden steeds serieuzer genomen.
Het is deze week de Week van de Overgang. Het doel: de nog steeds heersende taboe rondom dit onderwerp doorbreken.
“Als ik vroeger in een stafvergadering over het menopauze-team begon, stonden chirurgen vaak op om een broodje kroket te pakken. ‘Dit vind ik zo oninteressant’, klonk het dan. Vervolgens belden ze me ’s avonds thuis op: ‘Je hebt toch die poli? Mijn vrouw heeft er toch wel heel veel last van.'”
OVERGANGSPOLIKLINIEK
Binnen, maar vooral ook (ver) buiten het ziekenhuis, zet Van Dijken zich al ruim 25 jaar in om de stigma’s rondom de overgang te doorbreken. Ze werkt als gynaecoloog bij het OLVG West in Amsterdam. Ook is ze voorzitter van de Dutch Menopause Society en de Stuurgroep Women’s Health van de Nederlandse Vereniging voor Obstetrie en Gynaecologie. Daarnaast richtte ze de eerste kliniek voor complexe overgangsklachten op. In deze multidisciplinaire overgangspolikliniek (MOP) werken artsen uit verschillende disciplines samen om vrouwen beter te kunnen helpen.
Het is bijna niet voor te stellen dat Van Dijken per toeval in dit vakgebied terecht kwam. “In de jaren negentig werd hormoontherapie per wagonlading voorgeschreven. Bijna alle vrouwen kregen het, of ze nu wel of geen klachten hadden. Een collega van mij deed dit ook altijd, maar toen hij met pensioen ging moest iemand zijn werk opvangen. Ik ben me toen in de overgang gaan verdiepen, daarvoor wist ik er eigenlijk niet zo veel van af.”
Begin 2000 komt het nieuws naar buiten dat hormoontherapie het risico op borstkanker zou vergroten. “Die cijfers zijn verkeerd naar buiten gebracht, maar daardoor schreef ineens niemand meer hormoontherapie voor – terwijl ik had gezien wat het vrouwen kon brengen. Ik heb er toen mijn missie van gemaakt om het weer als iets normaals op de kaart te zetten. Inmiddels is die missie nog iets bijgesteld: ik wil vooral dat de generaties na ons niet meer tegen dezelfde muren oplopen als de vrouwen van nu.”
Thumbnail voor Slechts 4 procent van vrouwen in overgangsleeftijd krijgt hormoontherapie
Slechts 4 procent van vrouwen in overgangsleeftijd krijgt hormoontherapieLEES OOK
Wat zijn voorbeelden van die muren?
“De grootste muur is al bijna geslecht. Tot tien jaar geleden was het toch een beetje van: ‘De overgang hoort erbij, daar moet je even doorheen en dan gaat het vanzelf over.’ Je moest het vooral niet medicaliseren. Persoonlijk vind ik dat wat kortzichtig, want vrouwen hebben wel klachten. Dat is een feit.
Ik kreeg dan het commentaar: ‘Vrouwen gaan er niet dood aan.’ Dan riep ik altijd dat vrouwen ook niet doodgaan aan urineverlies, maar daar helpen we ze ook bij. De overgang hóórt bij vrouwengezondheidszorg. Ook als je geen klachten hebt, heeft het gevolgen voor je gezondheid op de langere termijn.
Gelukkig realiseren we ons steeds meer dat vrouwen echt geen mannen zijn. Ik heb altijd gezegd: we onderscheiden ons met name in drie dingen. We worden ongesteld, kunnen kinderen krijgen en komen in de overgang. Voor kinderen krijgen is altijd veel aandacht geweest, maar de andere twee blijven nog steeds achter.
Vooral over de overgang wordt al snel een beetje lacherig gedaan. En dat maakt het voor vrouwen nog lastiger om hun klachten bespreekbaar te maken; thuis, maar ook op de werkvloer.”
Worden overgangsklachten ook altijd als dusdanig herkend: door vrouwen zelf, maar ook door bijvoorbeeld huisartsen?
“Nee, niet altijd. Maar kijk, ik heb veel missies. Huisartsen zijn altijd een beetje de boeman, maar ik denk dat ik meer huisartsen ken die goede kennis hebben dan gynaecologen. Ze hebben echt een inhaalslag gemaakt. Bij bedrijfsartsen, cardiologen, psychiaters – noem maar op – wordt het vaker niet herkend. Als ik een presentatie geef, heb ik altijd een vaste slide met een citaat van Johan Cruijff: ‘Je ziet het pas als je het doorhebt.’ En zo is het.
Na afloop van een lezing kwam er ooit een reumatoloog naar me toe. Ze zei: ‘Ik ben echt geschrokken van jouw verhaal, want ik wist niet dat spier- en gewrichtsklachten ook bij de overgang kunnen passen. Ik denk dat ik veel vrouwen waarbij ik geen reuma kon vaststellen daardoor niet goed heb geholpen.’ Langzaam begint het kwartje bij artsen te vallen: vrouwen zijn écht anders dan mannen.
Door het verlies aan oestrogeen hebben alle vrouwen na de leeftijd van zestig bijvoorbeeld meer kans op hart- en vaatziekten. Als je dan óók nog extra risicofactoren hebt en je weet dat niet van jezelf, dan kun je ook geen maatregelen nemen. Daarom vind ik dat alle vrouwen vanaf hun veertigste – en het liefst nog eerder – die kennis moeten hebben.
Als het aan mij ligt, komt de overgang uitgebreid in de biologieboeken. We gaan allemaal langer werken, het leven houdt bij de vijftig écht niet op. Je bent pas op de helft, hè?”
Waarom moest deze speciale overgangspolikliniek er komen?
“Al snel wisten mensen me te vinden en trok ik ook de ingewikkeldere zaken aan, zoals vrouwen met schilderklieraandoeningen, kanker, spierziekten of psychiatrische aandoeningen. Binnen het ziekenhuis ging ik dan in overleg met de internist, cardioloog of psychiater om hen zo goed mogelijk te kunnen helpen. Maar op een gegeven moment dacht ik wel: ik blijf bellen.
Zo ontstond het idee voor een menopauze-team. Iedere keer dat er een vrouw met een complex probleem kwam, zou ik dan sneller gebruik kunnen maken van de expertise binnen het ziekenhuis. We merkten dat we vrouwen zo veel beter konden helpen, en vervolgens is daar het spreekuur uit ontstaan.
Als een vrouw vanwege psychiatrische problemen langskomt, kunnen we nu direct het juiste team samenstellen, zodat ze met al haar vragen terecht kan. Er vloeien veel tranen op de poli, want vrouwen voelen zich enorm gehoord.”
Thumbnail voor Leontine (47) heeft diabetes type 1 én zit in de overgang: 'Soms had ik 10 opvliegers per nacht'
Leontine (47) heeft diabetes type 1 én zit in de overgang: 'Soms had ik 10 opvliegers per nacht'LEES OOK
DRUK OP DE POLIKLINIEK
Al jaren proberen vrouwen uit het hele land een afspraak op de overgangspolikliniek te krijgen. De wachttijd liep zo ver op dat het spreekuur nu alleen toegankelijk is voor patiënten uit Noord-Holland. Alsnog moeten vrouwen vier tot vijf maanden geduld hebben. “En dan maken we een strenge selectie”, benadrukt Van Dijken. “Het geeft aan hoe hoog de nood is.”
De MOP is niet bedoeld voor mensen met ‘milde’ klachten. Van Dijken: “Iemand die opvliegers heeft maar verder gezond is, kan de huisarts relatief eenvoudig weer op de rails krijgen. Ook dat is een belangrijk moment, maar veel minder complex.”
Twee derde van de vrouwen die bij het OLVG in Amsterdam aankloppen, hebben te maken met psychiatrische problematiek. Verder zien Van Dijken en haar collega’s onder andere vrouwen met kanker, diabetes en schildklieraandoeningen. Ook komen er vrouwen met PMS of PMDD, en vrouwen die (heel) jong in de overgang terecht zijn gekomen.
ERNSTIGE KLACHTEN
Het team doet wat het kan, maar Van Dijken realiseert zich dat veel vrouwen nog niet de hulp krijgen die ze nodig hebben. “Ik word dagelijks bestookt met telefoontjes en mails van zorgprofessionals uit het hele land die worstelen met vrouwen met ernstige klachten. Het gaat dan ook om vrouwen die de wens tot zelfdoding hebben. Die wil je niet laten wachten.”
Samen met psychiater Sandra Kooij en cardioloog Janneke Wittekoek richtte Van Dijken het H3-netwerk op om hun kennis over het vrouwenlichaam te bundelen en de vrouwenzorg beter te integreren. “We willen dat er betere netwerkzorg ontstaat in Nederland. Dus vertel ik, zo vaak als kan, aan andere artsen dat we vrouwen met onze poli goed kunnen helpen. En dat er veel behoefte aan is. Inmiddels loopt er wekelijks een externe collega mee tijdens het spreekuur, omdat ze hetzelfde willen opzetten in hun eigen ziekenhuizen. Dat is précies wat we moeten hebben.”
Welke hulp kunnen jullie vrouwen – naast hormoontherapie – bieden?
“Wij zien echt het topje van de ijsberg, een zeer geselecteerde groep. Toch staat voeding en leefstijl ook bij ons met stip op nummer één. Eigenlijk hoort dat bij de huisarts of verpleegkundig overgangsconsulente thuis, maar we zien dat vrouwen vaak nog best wat verbeterslagen kunnen doen voor hun gezondheid.
Vanwege de ernst van de klachten, schrijven we vaak wel hormoontherapie voor. Bij vrouwen die met psychiatrische aandoeningen worstelen, doen we dit in combinatie met andere medicatie en via allerlei andere behandelingen: van cognitieve gedragstherapie tot lichttherapie voor slaap. En vrouwen met ADHD kunnen we bijvoorbeeld helpen met apps, omdat ze meer structuur nodig hebben.
Leefstijl is belangrijk voor je algehele gezondheid. Maar vrouwen moeten vooral ook hun risicofactoren kennen. Als jij in je zwangerschap een hoge bloeddruk of zwangerschapssuiker hebt gehad, is je kans op hart- en vaatziekten na de menopauze vergroot. Dat geldt ook voor migraine. En als één van je ouders botontkalking heeft, is je kans meer dan verdubbeld.
Als je dat allemaal niet weet, kun je ook niet gezonder ouder worden – terwijl je er juist op tijd mee moet beginnen. Je moet voldoende bewegen en verstandig eten. En voor overgangsklachten zijn er ook een aantal triggers, zoals koffie, cola en thee met theïne. Gemberthee is gegarandeerd nachtzweten, en hetzelfde geldt voor alcohol.
Rokers komen eerder in de overgang en hebben meer klachten. Dat geldt ook voor vrouwen met overgewicht en als het om ernstig overgewicht gaat, mag je geen hormoontherapie.”
Is dit waarom u het belangrijk vindt dat we meer over de overgang praten, en de voorlichting verbetert?
“Het zou mooi zijn als alle vrouwen voorlichting krijgen. Voor mijn part van de Rijksoverheid. We zien wel steeds vaker dat bedrijven overgangsworkshops geven, maar het gebeurt nog niet genoeg.
Wat mij bijvoorbeeld een doorn in het oog is, is dat vrouwen vanaf hun vijftigste wel twee keer per jaar gecontroleerd worden op borstkanker, maar dat niemand routinematig naar bloeddruk en cholesterol kijkt. Terwijl jaarlijks dertien keer meer vrouwen overlijden aan hart- en vaataandoeningen dan borstkanker. Het is de nummer één doodsoorzaak onder vrouwen.
Het balletje gaat wel steeds meer rollen, waardoor ook commerciële partijen hebben ontdekt dat er een verdienmodel aan de overgang zit. Als je naar de drogist gaat, vind je allerlei potjes die klachten zouden verhelpen. Ook noemen mensen zich ineens hormoonspecialist terwijl ze niet medisch onderlegd zijn. Vrouwen zijn onzeker en grijpen alles aan, waardoor ze bakken geld uitgeven aan dingen die niet helpen. Zorg dus dat je de goede informatie krijgt, en dat dit altijd gekoppeld is aan een beroepsvereniging of een zorgprofessional.
Verder zeg ik altijd: maak het zélf bespreekbaar. Vorig jaar vertelde een vrouw me dat ze in een vriendinnengroep van achttien vrouwen zit. Ze zei: ‘Ik ben de enige die last heeft van de overgang.’ Toen flapte ik er meteen uit dat ik zeker wist dat er twaalf liegen. Slechts één op de vijf vrouwen heeft nergens last van, en zelfs dan heeft de overgang grote gevolgen voor je algehele gezondheid. Je merkt gewoon dat je lijf verandert: je spieren, je figuur, je haarstructuur, je nagels. Daar moeten we op een normale manier over kunnen praten.”
Dit artikel werd voor het eerst gepubliceerd op 6 januari 2024.
Je weet het niet, van tevoren. Kan ook meevallen.quote:Op dinsdag 9 april 2024 18:50 schreef Lucky_Strike het volgende:
Ik raak een beetje bang van dit topic
Niet doen, nergens voor nodigquote:Op dinsdag 9 april 2024 18:50 schreef Lucky_Strike het volgende:
Ik raak een beetje bang van dit topic
Dat zal neem ik aan een tikfout zijn. Twee keer per jaar zou ook wel wat veel zijn.quote:Op dinsdag 9 april 2024 16:11 schreef Lienekien het volgende:
Interessant artikel.
Staat wel een fout in over de controle op borstkanker (bevolkingsonderzoek). Die controle is niet twee keer per jaar, maar een keer per twee jaar.
Omdat vooral de negatieve verhalen gedeeld worden, bij mij valt het dus ontzettend mee.quote:Op dinsdag 9 april 2024 18:50 schreef Lucky_Strike het volgende:
Ik raak een beetje bang van dit topic
Het kan ook erg meevallen.quote:Op dinsdag 9 april 2024 18:50 schreef Lucky_Strike het volgende:
Ik raak een beetje bang van dit topic
Heel veel gyneacologen hebben nog niet voldoende kennis over bio-identieke hormonen. Ook niet echt over de overgang, volgens mij. Het hoort er nu eenmaal bij en je moet er even doorheen. Gelukkig worden ze wel steeds meer en beter bijgeschoold en zijn er ook steeds meer gespecialiseerde artsen betreffende de overgang.quote:Op vrijdag 12 april 2024 00:43 schreef Nadine26 het volgende:
Hopelijk mag ik ook (weer, na lange tijd) meeschrijven, want het onderwerp houdt me nogal bezig. Ik ben inmiddels eind 50 en de afgelopen jaren slikte ik Femoston (hormoonsuppletie), maar het leek me verstandig om over te stappen op bio-identieke hormoonsuppletie: dat is veiliger en beschermt volgens de laatste onderzoeken zelfs tegen allerlei aandoeningen (borstkanker maar ook hart- en vaatziekten, osteoporose, Alzheimer enzovoort) dus zodoende ging ik langs bij de huisarts.
Zij zei meteen dat ik sowieso moest stoppen met Femoston omdat ik dat al bijna 5 jaar slikte. Ik zei niks - maar ik wist dat de Europese richtlijn was veranderd en dat die Max 5 jaar achterhaald zijn. Ze wilde me gelukkig wel doorverwijzen naar een gynaecoloog, dus ik was blij.
De gynaecoloog was geen fan van bio-identieke hormonen en zaagde me langdurig door over de risico’s op borstkanker. Ik begon serieus aan mezelf te twijfelen: ik las toch goede kranten en haalde mijn informatie uit serieuze bronnen? Maar weer hield ik mijn mond (niets zo irritant als patiënten die alles beter weten dan de dokter). Na flink aandringen kreeg ik dan toch een recept mee voor bio-identieke hormonen. Toen ik vroeg hoe ik de oestrogeengel en de progesteron-capsules moest gebruiken, sprak de gynaecoloog de onsterfelijke woorden: “Dat staat allemaal heel duidelijk in de bijsluiter.”
Ik haalde de spullen op en las de bijsluiters. De gel moest gedurende 21 dagen op de huid (arm, been, bil) worden aangebracht, gevolgd door een stopweek van 7 dagen. Prima, ik nam het zonder meer aan. Met de progesteron-capsules lag het ingewikkelder: die moesten dagelijks per ‘2 of 3’ worden ingenomen, en wel gedurende ‘12 of 14 dagen’. Naar keuze? Er werd verder niets uitgelegd of verduidelijkt, terwijl het verschil tussen 2x12=24 capsules en 3x14=42 capsules toch significant is. Ik koos voor 2x12 capsules, gewoon omdat het kon, en klokte de eerste twee vast achterover met een glas water.
De volgende dag (zondag, ik kon de gynaecoloog niet bellen) zat het me toch niet helemaal lekker en ik ging op internet op onderzoek uit. Wat bleek, de Europese richtlijn staat gewoon online en daaruit maakte ik op dat de bijsluiter volkomen zinloos was, sterker, in de bijsluiter stond geen woord over de categorie vrouwen die al een paar niet meer ongesteld zijn (zoals ik) en die daarom niet 21 dagen gel moeten smeren maar elke dag, zónder stopweek, en die niet 2 of 3 capsules moeten innemen maar 1. En dat ook elke dag, en niet ‘12 of 14 dagen’, zoals de bijsluiter vermeldde.
Wat mij vooral verbaast, is de totale laksheid van zo’n gynaecoloog. Als dit nou je vakgebied is!! En als hormoonsuppletie nou zo actueel is (overal gaat het erover, in alle media), hoe is het dan mogelijk dat er zo gemakzuchtig mee wordt omgegaan?!
Nee, ik wist het ook niet (maar goed, het is ook niet mijn vak). Tegen de tijd dat de dochters van onze generatie in de overgang komen, zal HST waarschijnlijk standaard zijn, tenminste dat hoop ik.quote:Op vrijdag 12 april 2024 09:47 schreef miss_sly het volgende:
[..]
Heel veel gyneacologen hebben nog niet voldoende kennis over bio-identieke hormonen. Ook niet echt over de overgang, volgens mij. Het hoort er nu eenmaal bij en je moet er even doorheen. Gelukkig worden ze wel steeds meer en beter bijgeschoold en zijn er ook steeds meer gespecialiseerde artsen betreffende de overgang.
De grote gezondheidsvoordelen (buiten de overgang) van bio-identieke hormonen zouden meer mogen worden besproken, inderdaad. Het gaat niet alleen om het voorkomen van een paar opvliegers.
Goed dat je zelf op zoek ging en uit kon vogelen hoe je met de midicatie om moest gaan. Het lijkt algemeen bekend dat als er geen cyclus meer is, HST continu wordt genomen, maar dat is dus helaas niet zo.
Dank, Sigme! Leuk om weer terug te zijn; ik herken verrassend veel Nicks van lang geleden. Grappig om te beseffen dat het echt waar is: we worden allemaal ouderquote:Op vrijdag 12 april 2024 13:59 schreef sigme het volgende:
Goede informatie voeg je toe aan dit topic, @:nadine26 (en welkom terug)
Ook fijn dat je geen chronische covid hebt, en werken de bio-identieke hormonen nu goed voor jou?
Ik kan de OP niet meer aanpassen maar linkjes verzamelen in dit topic lijkt me echt een heel goed idee.quote:Op dinsdag 9 april 2024 15:22 schreef miss_sly het volgende:
https://www.linda.nl/life(...)ynaecoloog-overgang/
[..]
Interview met een overgangsspecialist, gelieerd aan de website www.vrouwenindeovergang.nl
https://www.vrouwenindeovergang.nl/dorenda-van-dijken-2/
Misschien een interessante link voor in de OP?
Ik heb dit weekend geen tijd, maar als geen van de LIF-mods er dit weekend tijd voor heeft, wil ik het maandag wel aan de OP toevoegen.quote:Op vrijdag 12 april 2024 19:48 schreef Seven. het volgende:
[..]
Ik kan de OP niet meer aanpassen maar linkjes verzamelen in dit topic lijkt me echt een heel goed idee.
Zeker een goede podcast, ik heb er vandaag nog een aflevering van geluisterd. Die over ADHD en de overgang: aanrader!quote:Op vrijdag 12 april 2024 20:46 schreef Seven. het volgende:
Goede podcast over de overgang: we zijn toch niet gek?
Listen to We zijn toch niet gek? on Spotify. Opvliegers kennen we wel, maar dat je ook last kunt krijgen van paniekaanvallen, een gejaagd gevoel, depressieve buien, slapeloosheid en hartkloppingen, weten de meeste vrouwen niet. Het vervelende is: de huisarts vaak ook niet. Waardoor er allerlei misdiagnoses ontstaan met soms verstrekkende gevolgen. Vrouwen voelen zich tekortschieten. En soms ernstig in de war. Omdat ze zichzelf totaal niet meer herkennen. Gelukkig is er nu de podcast 'We zijn toch niet gek?' Die wijsheid en verlichting brengt aan iedereen. suzannerethans.substack.com
Hey! Jou heb ik lang niet gezien in SHO!quote:Op vrijdag 12 april 2024 22:09 schreef Nadine26 het volgende:
[..]
Zeker een goede podcast, ik heb er vandaag nog een aflevering van geluisterd. Die over ADHD en de overgang: aanrader!
Ik zou dat wel doen inderdaad. En van wat ik zo hoor, helpt het best wel als je zelf al kunt aangeven welke behandeling jij wil.quote:Op vrijdag 12 april 2024 22:37 schreef mspoez het volgende:
Ik ben vooral heel ongezellig, merk ik. Ik mopper meer want dan is de druk even uit mijn hoofd. Ik wil bij mijn werk weg want ik voel me algemeen ongelukkig. Ik drink meer want dan slaap ik beter. Ik neuk grager want dan doet mijn buik de 3 dagen erna minder zeer. Ik kanker meer in de douche want dan hebben mijn lievelingen er minder last van. Ik huil meer als ik wakker word want dan ziet niemand het als mijn make-up er weer op zit.
Zal ik dan toch maar eens naar de dokter?
Hoi! Terug van weggeweest, inderdaad 😀quote:Op vrijdag 12 april 2024 22:12 schreef mascara-klodder het volgende:
[..]
Hey! Jou heb ik lang niet gezien in SHO!
Poeh, klinkt heftig. En ik snap je angst voor veranderingen; hormoonsuppletie moet echt worden afgestemd op jouw lichaam en dat kost tijd: eerst 3-6 maanden uitproberen en dan eventueel aanpassen/ophogen. Het belangrijkste is dat je terecht komt bij de juiste expert. Maar ja, die eeuwige wachtlijsten…quote:Op zaterdag 13 april 2024 12:00 schreef -Spring het volgende:
Helleu. Ik vrees dat ik ook de sjaak ben. In mei word ik 43.
Het begon ruim een jaar geleden met extreme bloedingen. Stolsels vooral, die onaangekondigd langs m'n cup of tampon mn broekspijp uitrolden. Zelfs een keer in een cultureel centrum tijdens een boetseerles van m'n jongste dochter.
Hiernaast werd m'n pms ondraaglijk. Elke maand opnieuw veranderde ik in een hormonster zonder eigen wil dat met ingepakte koffers bij de deur stond om m'n man te verlaten omdat ik me zo onbegrepen en eenzaam voelde.
Gesprek gehad met een gynaecoloog voor een novasurebehandeling, maar te horen gekregen dat dit beter niet de eerste optie kan zijn omdat het baarmoederslijmvlies weer terug kan groeien. Op haar advies dus toch weer aan de pil begonnen. Dit hielp gelukkig tegen de extreme bloedingen en de pms maar m'n libido daalde tot onder het nulniveau. Het stoppen met de pil zorgde echter voor (een terugkeer van mijn) depressieve klachten. Ik heb sowieso al de diagnose 'chronische depressie' maar sinds het slikken van antidepressiva heb ik hier gelukkig geen last meer van gehad. Een rondje op diverse fora leerde me dat veel vrouwen depressieve gevoelens krijgen na het stoppen met de pil.
Inmiddels ben ik dus weer terug aan de pil. Ik probeer geen stopweek in te lassen maar krijg hierdoor regelmatig doorbraakbloedingen die enkel te doorbreken zijn door toch een stopweek in te lassen. Door een verzakking is het echter onmogelijk om cups of tampons te gebruiken dus maandverband is m'n enige optie.
Hiernaast heb ik sinds een maand of zes periodiek last van opvliegers en buitengewoon zere gewrichten, vooral 's nachts. Ik dacht in eerste instantie dat ik iets van acute reuma-aanvallen oid had.
Ik vrees dus dat ik, dwars door de pil heen, in de overgang ben gekomen.
Ik ben nu een beetje zoekende naar wat ik wil. Ik voel me namelijk emotioneel vrij stabiel en vind het daardoor erg spannend om iets in m'n hormoonhuishouding te wijzigen. Aan de andere kant zijn die opvliegers en die gewrichtspijn zo aanwezig dat ik het toch wel fijn zou vinden als daaraan iets zou veranderen.
Ik overweeg om een afspraak te maken met zo'n vrouwenkliniek om me hormonaal helemaal door te laten lichten en een advies op maat te krijgen.
Hoi! Wat heftig... Intake bij de menopauze poli van OLVG een optie?quote:Op zaterdag 13 april 2024 12:00 schreef -Spring het volgende:
Helleu. Ik vrees dat ik ook de sjaak ben. In mei word ik 43.
Het begon ruim een jaar geleden met extreme bloedingen. Stolsels vooral, die onaangekondigd langs m'n cup of tampon mn broekspijp uitrolden. Zelfs een keer in een cultureel centrum tijdens een boetseerles van m'n jongste dochter.
Hiernaast werd m'n pms ondraaglijk. Elke maand opnieuw veranderde ik in een hormonster zonder eigen wil dat met ingepakte koffers bij de deur stond om m'n man te verlaten omdat ik me zo onbegrepen en eenzaam voelde.
Gesprek gehad met een gynaecoloog voor een novasurebehandeling, maar te horen gekregen dat dit beter niet de eerste optie kan zijn omdat het baarmoederslijmvlies weer terug kan groeien. Op haar advies dus toch weer aan de pil begonnen. Dit hielp gelukkig tegen de extreme bloedingen en de pms maar m'n libido daalde tot onder het nulniveau. Het stoppen met de pil zorgde echter voor (een terugkeer van mijn) depressieve klachten. Ik heb sowieso al de diagnose 'chronische depressie' maar sinds het slikken van antidepressiva heb ik hier gelukkig geen last meer van gehad. Een rondje op diverse fora leerde me dat veel vrouwen depressieve gevoelens krijgen na het stoppen met de pil.
Inmiddels ben ik dus weer terug aan de pil. Ik probeer geen stopweek in te lassen maar krijg hierdoor regelmatig doorbraakbloedingen die enkel te doorbreken zijn door toch een stopweek in te lassen. Door een verzakking is het echter onmogelijk om cups of tampons te gebruiken dus maandverband is m'n enige optie.
Hiernaast heb ik sinds een maand of zes periodiek last van opvliegers en buitengewoon zere gewrichten, vooral 's nachts. Ik dacht in eerste instantie dat ik iets van acute reuma-aanvallen oid had.
Ik vrees dus dat ik, dwars door de pil heen, in de overgang ben gekomen.
Ik ben nu een beetje zoekende naar wat ik wil. Ik voel me namelijk emotioneel vrij stabiel en vind het daardoor erg spannend om iets in m'n hormoonhuishouding te wijzigen. Aan de andere kant zijn die opvliegers en die gewrichtspijn zo aanwezig dat ik het toch wel fijn zou vinden als daaraan iets zou veranderen.
Ik overweeg om een afspraak te maken met zo'n vrouwenkliniek om me hormonaal helemaal door te laten lichten en een advies op maat te krijgen.
Hoe dat zit met het meten van je hormoonspiegel weet ik niet, maar ik denk dat je meteen een goed gesprek met je huisarts hebt als je vertelt dat je moeder en oma zo jong waren toen ze in de overgang kwamen. Grote kans dat dat voor jou ook geldt. Vervelend, hoor. Maar het goede nieuws is dat er tegenwoordig iets aan te doen is, dus ik zou me eerst verdiepen (met behulp van de linkjes uit de OP) in hormoonsuppletie, en dan naar je huisarts gaan. Helaas zijn lang niet alle artsen goed bijgeschoold, daarom moet je echt zelf op onderzoek uit. Je kunt online ook de “Europese richtlijn voor hormoonsuppletietherapie” vinden, dan heb je de belangrijkste informatie meteen op een rijtje. Ik weet niet of die richtlijn al in dit topic is gelinkt, anders doe ik het wel even.quote:Op maandag 15 april 2024 23:45 schreef Takkie88 het volgende:
Hmm, hoe meer ik lees hoe meer ik vrees dat bij mij de overgang langzaamaan gestart is. Ik word bijna 36 (maar al bijna 20 jaar maar 1 incomplete eierstok en zowel moeder als oma gingen jong (37 en 39) in de overgang).
Cyclus is nog een soort van regelmatig (24-29 dagen) maar de menstruaties worden steeds heftiger.
Mentaal schommelt het heel erg. Concentratie is wel echt al 3 jaar slecht. Gaf daarvan eerst zwangerschap, baby, borstvoeding de schuld van. Maar dat houdt ook een keer op.
Iemand van jullie via de huisarts hormoonspiegel laten bepalen om te beoordelen of de overgang gestart is? Ik lees hierover verschillende visies van artsen.
Ik zet de link erin!quote:Op dinsdag 16 april 2024 10:51 schreef Nadine26 het volgende:
Europese richtlijn voor hormoonsuppletietherapie
Volgens mij 26 of 28 november 2022.quote:Op vrijdag 5 april 2024 23:06 schreef Seven. het volgende:
[..]wat een ellende heb je mee moeten maken. Hoe lang is je baarmoeder er nu uit en voelde dat beter?
Mijn ervaring is dat dat vooral een gevolg is van indirect contact met 30 snotneuzerige klasgenootjes van je basisschoolkindquote:Op maandag 29 april 2024 21:28 schreef Seven. het volgende:
Ik merk de laatste tijd wat vaker vermoeidheid. En steeds vaker het gevoel dat ik minder wil werken, omdat fulltime werken en een klein kind me eigenlijk net te zwaar valt. Maar of dat aan de overgang toe te schrijven is, weet ik zo niet.
Is verminderde weerstand een overgangsverschijnsel? Ik ben vanaf voor de kerst tot 3 weken geleden vrijwel onophoudelijk ziek geweest, verkouden, 2x buikgriep. Alles wat rondging, heb ik gehad.
Ik heb het zelf niet gebruikt, maar een vriendin van me heeft lange tijd DIM complex gebruikt en daar profijt van gehad.quote:Op maandag 29 april 2024 21:28 schreef Seven. het volgende:
Ik merk de laatste tijd wat vaker vermoeidheid. En steeds vaker het gevoel dat ik minder wil werken, omdat fulltime werken en een klein kind me eigenlijk net te zwaar valt. Maar of dat aan de overgang toe te schrijven is, weet ik zo niet.
Is verminderde weerstand een overgangsverschijnsel? Ik ben vanaf voor de kerst tot 3 weken geleden vrijwel onophoudelijk ziek geweest, verkouden, 2x buikgriep. Alles wat rondging, heb ik gehad.
quote:Waarom krijgen sommige vrouwen vervelende symptomen bij de start van HST of bij verhoging?
IN HET KORT
Beginverergering/ophogingsverergering is NORMAAL:
dit gebeurt wanneer de receptoren op de de cellen moeten schakelen
bijna al onze 28 triljoen cellen hebben oestrogeenreceptoren
dit betekent dat beginverering op werkelijk alle plaatsen van het lichaam kan voorkomen
het kunnen nieuwe klachten zijn die er voor HST niet waren
b.v. Hartkloppingen, agitatie, opgefoktheid, slapeloosheid, depressie, verergerde gewrichts- en spierpijn etc.
IN HET LANG
Waarom hebben sommige vrouwen die beginnen met HST/ophogen HST last van symptomen die precies lijken alsof ze veel te veel oestrogeen nemen - ook al nemen ze een lage startdosis?
Hoe kan dat? Een stukje farmacodynamiek.
Vrijwel al onze cellen hebben oestrogeenreceptoren. Dat zijn poortjes waardoor oestrogeenmoleculen (=liganden) de cellen binnendringen en de celfunctie in stand houden. Op deze receptoren passen enkel oestrogeenmoleculen. Een cel kan duizenden receptoren hebben.
Receptoren doen iets specifieks als er te veel of te weinig van hun liganden (hier: oestrogeenmoleculen) aanwezig zijn.
Te weinig (oestrogeen): Dan gaan de receptoren in aantal vermeerderen (upregulatie) om er toch maar voor te zorgen dat mocht er iets van oestrogeen in het lichaam komen dat het zeker wordt opgenomen.
Te veel (oestrogeen): als het ligand in overvloed voorkomt dan gaat de cel receptoren verwijderen en verminderen (downregulatie) in aantal.
Als de vrouw eindelijk naar de dokter stapt, loopt ze al geruime tijd rond met weinig of bijna zonder oestrogeen en hebben de cellen heel veel receptoren aangemaakt.
De vrouw start HST en geeft het lichaam dan een deftige dosis oestrogeen (in vergelijking zonder HST) terwijl er heel veel receptoren zijn op de cellen: de cellen krijgen te veel binnen en de rare symptomen ontstaan (High response).
Na een tijd deze dosis te nemen zullen de receptoren verdwijnen en zich aanpassen naar de dosis die het krijgt. De meeste vrouwen rapporteren dat dit maximum 2 weken duurt. Vandaar dat een dosis best 6-8 weken geprobeerd wordt om te settelen. In principe is 3 maanden het best om een compleet beeld te krijgen.
Dus wees echt niet ongerust. Er is niets erg aan de hand. Het lichaam schakelt en geef het tijd. Je bent niet intolerant. Wees ook vooral lief voor jezelf. Neem tijd vrij. Neem pijnstilling. Ga op de bank liggen. Spreek erover hier. Velen van ons zijn er door gemoeten.
En houd vooral dit idee in gedachte: deze twee zware weken zijn eigenlijk niets in vergelijking met de jarenlange ellende die langdurig oestrogeentekort zal veroorzaken in de toekomst.
Deze reactie van je lichaam is eigenlijk een heel goed teken: je neemt je huidig HST-product zeer goed op. Dus je kan het ergens positief zien. Het is een normale, tijdelijke reactie tot de receptoren settelen.
Zie schema op de foto:
een vrouw zonder HST die HST start gaat dus van
Low Hormone & High receptor concentration NAAR
High hormone & High receptor concentration
‘High hormone’ is wel relatief. De cel krijg te veel oestrogeen omwille van de vele receptoren. Niet per se omdat de dosis te hoog is.
Daarna is het luisteren naar de cellen, zij geven dan aan d.m.v. terugkerende symptomen of de dosis moet opgehoogd worden (oestrogeen-protocol).
TIP: Ibuprofen kan helpen in deze tijdelijke periode. Altijd checken met de arts of je dit mag nemen.
Duidelijke uitleg, dank! Blijft gek dat vrouwen dit allemaal zelf moeten uitzoeken; dat zegt wel iets over de slechte voorlichting. Nu ik de lijst met klachten zie, besef ik dat ik die eerste week van meer dingen last had: spierkramp en pijn in mijn gewrichten (nooit eerder gehad).quote:Op vrijdag 3 mei 2024 12:57 schreef miss_sly het volgende:
Beginverergering wordt dat genoemd, inderdaad. Hier een uitleg daarover:
[..]
[ afbeelding ]
SPOILEROm spoilers te kunnen lezen moet je zijn ingelogd. Je moet je daarvoor eerst gratis Registreren. Ook kun je spoilers niet lezen als je een ban hebt.
opgelostquote:Op zondag 5 mei 2024 13:04 schreef -Spring het volgende:
Sorry, ik heb per ongeluk m'n eigen post gerapporteerd
quote:Op zondag 5 mei 2024 13:03 schreef -Spring het volgende:
Nou, change of plans hier.
Mijn vader stuurde me zo'n anderhalf jaar geleden een berichtje met de mededeling dat ie de erfelijke variant van ijzerstapelingsziekte heeft en zijn internist 'm had geadviseerd om zijn nakomeling hiervan op de hoogte te brengen.
Normaalgesproken heb ik geen contact met deze man omdat ie sowieso altijd een brenger van slecht nieuws is. Bovendien had ik geen klachten, dus er niks mee gedaan.
Tot ik er gisteren achter kwam dat de 'overgangsklachten' die ik ervaar overeenkomsten hebben met een te hoog ijzergehalte in het bloed (hormonale veranderingen, gewrichtspijn, extreme vermoeidheid, slecht slapen).
Bovendien krijg ik met de jaren meer pigmentvlekken en heb ik het afgelopen jaar steeds vaker last van buikpijn rechts onder m'n ribben.
Dinsdag heb ik een afspraak met een overgangsconsulente van Care4Women maar ik weet niet of dat nu wel zo handig is. Liever zou ik eerst uitsluiten dat het ijzerstapelingsziekte is. Morgen de huisarts maar even bellen.Of misschien ook even bespreken met de overgangsconsulente (zeker als er sprake is van wachttijden)?SPOILEROm spoilers te kunnen lezen moet je zijn ingelogd. Je moet je daarvoor eerst gratis Registreren. Ook kun je spoilers niet lezen als je een ban hebt.Resistance is futile.
Yes, haar heb ik al een berichtje gestuurdquote:Op zondag 5 mei 2024 16:14 schreef Seven. het volgende:
[..]
Of misschien ook even bespreken met de overgangsconsulente (zeker als er sprake is van wachttijden)?
Altijd lastig als je meerdere ‘opties’ hebt, want klachten kunnen inderdaad veroorzaakt worden door verschillende aandoeningen en hoe kom je erachter wat bij jou de oorzaak is?quote:Op zondag 5 mei 2024 16:26 schreef -Spring het volgende:
[..]
Yes, haar heb ik al een berichtje gestuurd. Hoewel ik de wachttijd bij haar nogal mee vond vallen trouwens. Een week of 3/4.
Ik zou vooral eerst laten nakijken of je die ijzerstapelingsziekte hebt, dat lijkt mij prioritair op de overgangsklachtenquote:Op zondag 5 mei 2024 16:26 schreef -Spring het volgende:
[..]
Yes, haar heb ik al een berichtje gestuurd. Hoewel ik de wachttijd bij haar nogal mee vond vallen trouwens. Een week of 3/4.
Ik (nog) niet maar ik kom pas net kijkenquote:Op maandag 6 mei 2024 12:15 schreef Seeburg54 het volgende:
Hebben jullie ook het gevoel dat je darmen zich anders gedragen in de overgang?
Ja, zeker. Door oestrogeentekort worden organen (en dus ook darmen) minder soepel en dat kan allerlei veranderingen en klachten veroorzaken. Bij mij begon het ooit in mijn longen: was benauwd en kortademig, en gelukkig legde de huisarts de link met de overgang, ze schreef me Femoston voor en toen kon ik meteen weer ademen. Inmiddels gebruik ik bio identieke hormonen en zijn ook mijn darmklachten opgelost.quote:Op maandag 6 mei 2024 12:15 schreef Seeburg54 het volgende:
Hebben jullie ook het gevoel dat je darmen zich anders gedragen in de overgang?
Prompt werd ik natuurlijk niet meer ongesteld. Ik heb de gyn maar afgebeld.quote:Op vrijdag 29 maart 2024 08:36 schreef sigme het volgende:
()Maar dat bloed, dat bloed...
Dus nu heb ik een verwijzing gevraagd (en gekregen) naar een gyn. Ik wil Novasure. Ik wil niet elke maand 3 dagen aan huis gekluisterd zijn. Ik heb een leven (en een baan ook).
Bedoel je stabiele hormoonschommelingen of geen hormoonschommelingen?quote:Op vrijdag 7 juni 2024 23:12 schreef Seven. het volgende:
Mijn cyclus is wel weer op gang gekomen. Zo met horten en stoten, raar. Dus nu ook weer bergen energie in de week na mijn ongesteldheid en totaal drained in de week voor en tijdens de ongesteldheid.
Ik ga er altijd vanuit dat die hormoonschommelingen stabiel blijven na de overgang. Toch?
Geen hormoonschommelingen dusquote:Op vrijdag 7 juni 2024 23:41 schreef Lienekien het volgende:
[..]
Bedoel je stabiele hormoonschommelingen of geen hormoonschommelingen?
Als eenmaal de menstruaties stoppen, dan stoppen die heel geregelde hormoonschommelingen inderdaad.quote:
quote:Op zaterdag 8 juni 2024 07:23 schreef Lienekien het volgende:
[..]
Als eenmaal de menstruaties stoppen, dan stoppen die heel geregelde hormoonschommelingen inderdaad.
Het is alleen vrij onvoorspelbaar wat je ‘ervoor terugkrijgt’.
Gewijzigd en toegevoegdquote:Op zaterdag 14 september 2024 09:52 schreef Vanyel het volgende:
De link naar Europese richtlijnen uit de OP werkt niet.
Dit wel:
Praktische handleiding hormoonsuppletietherapie (HST) en geregistreerde niet hormonale farmacotherapie – behorende bij richtlijn
management rondom menopauze (update 14 mei 2024)
Knettervers dus, van Nederlandse gynaecologen.
Best heftig hoe groot het verschil is in effectieve dosis van gel en spray (ik ben met spray begonnen want prettiger). Net van 1 naar 2 sprays, maar mijn opvliegers zijn wel al opvallend minder dus wie weet.
Ik mis in de OP ook de NHG standaard in de OP. Ook best relevant en te gebruiken als richtlijn voor je gesprek bij de huisarts als je HRT wil.
Ik linkte voor het gemak de samenvatting, maar daar kun je ook doorklikken naar de volledige tekst.
Tenslotte zou ik zweren dat ik gisteren op nu.nl een artikel zag waarin stond dat Veoza ernstige leveraandoeningen kon veroorzaken, maar dat kan ik niet meer vinden.
Ik heb het niet gezien maar in de bijsluiter staat bij bijwerkingen (vaak) wel stijging van leverenzymen (ALAT/ASAT) en leverfunctie moet gemonitord worden bij gebruikers met een bepaalde historie mbt leverquote:Op zaterdag 14 september 2024 09:52 schreef Vanyel het volgende:
Tenslotte zou ik zweren dat ik gisteren op nu.nl een artikel zag waarin stond dat Veoza ernstige leveraandoeningen kon veroorzaken, maar dat kan ik niet meer vinden.
Wat ik begrijp is geen enkele bloed test werkelijk in staat om de peri-menopauze aan te tonen.quote:Op zaterdag 14 september 2024 21:34 schreef sigme het volgende:
Ik heb een kennis die ik graag zou wijzen op het feit dat mogelijkerwijs een deel van haar problemen veroorzaakt zouden kunnen zijn door perimenopauze. Hebben jullie enig idee hoe dat 'vastgesteld' kan worden? Kan een huisarts iets testen/meten waaruit kan blijken dat iemand in voorstadium van menopauze zit (en dat iets van hormonen bijvoorbeeld zou kunnen helpen)?
Jezus, wat een waslijstquote:Op zaterdag 14 september 2024 23:29 schreef miss_sly het volgende:
Er zijn heel veel meer symptomen dan alleen opvliegers en onregelmatige cycli.
Dit is een lijst van mogelijke symptomen.
[ afbeelding ]
Is die zonneschade gelinkt aan de overgang?quote:Op zaterdag 14 september 2024 22:52 schreef capricia het volgende:
Bij mij is het eigenlijk begonnen met Actinische keratosen. Een ruw plekje op mijn hoofd. Zonneschade. Opeens.
Kan een soort voorloper zijn voor huidkanker. Dus weg laten halen bij de huisarts.
Maar rond die tijd is alles begonnen. Opvliegers, zweten, duizeligheid, etc.
Dus lieve mensen, gebruik aub een dagcrème met zonnefactor. Juist ook in NL.
Kennelijk wordt je huid ook veel gevoeliger.
En je haar kan dunner worden. Etc.
Ja, nogalquote:
Mogelijke symptomen. Doen we niks mee.quote:
Ik denk niet dat het officieel gelinkt is aan elkaar. Al valt de leeftijd wel vaak samen.quote:Op zaterdag 14 september 2024 23:37 schreef Seven. het volgende:
[..]
Is die zonneschade gelinkt aan de overgang?
Ik gebruik trouwens nooit dagcrème. Misschien toch maar eens doen..
Ja dat kunnen ze zeker.quote:Op zaterdag 14 september 2024 21:34 schreef sigme het volgende:
Ik heb een kennis die ik graag zou wijzen op het feit dat mogelijkerwijs een deel van haar problemen veroorzaakt zouden kunnen zijn door perimenopauze. Hebben jullie enig idee hoe dat 'vastgesteld' kan worden? Kan een huisarts iets testen/meten waaruit kan blijken dat iemand in voorstadium van menopauze zit (en dat iets van hormonen bijvoorbeeld zou kunnen helpen)?
Maar in alle eerlijkheid, een (combinatie van) aantal (veel zelfs) van deze symptomen kunnen ook op andere dingen wijzen.quote:Op zaterdag 14 september 2024 23:29 schreef miss_sly het volgende:
Er zijn heel veel meer symptomen dan alleen opvliegers en onregelmatige cycli.
Dit is een lijst van mogelijke symptomen.
[ afbeelding ]
Je beschrijft precies hetgeen waar ik bij de huisarts en directe omgeving tegenaan loop. Ik heb het allemaal gehoord en in meer of mindere bewoording is het allemaal tegen mij gezegd. ‘Het is vast iets anders’ en indien niets anders wordt gevonden ‘zit het tussen je oren’ of ben je overspannen. ‘Ik had het niet zo erg’, m.a.w. bij jou valt het vast mee. ‘Je moet veel bewegen dan gaat het wel over’.quote:Op zondag 15 september 2024 16:51 schreef BE het volgende:
[..]
Maar in alle eerlijkheid, een (combinatie van) aantal (veel zelfs) van deze symptomen kunnen ook op andere dingen wijzen.
Als ik die lijst zo zie ken ik wel mensen die hun hele leven al in die overgang waren.![]()
![]()
En ja, ik weet het, dat is de omgekeerde wereld, maar ik snap wel waarom artsen niet meteen overgaan op 'het zal wel de overgang zijn', zeker als je nog relatief jong bent en er andere zaken spelen.
Ik had vorige zomer last van opvliegers en mijn menstruatie bleef weg. Maar die kwam na een paar maanden weer terug.
Deze zomer weer, ik ben nu denk ik een maand of 3 niet ongesteld en in de juni en juli vooral opvliegers maar die zijn nu ook weer weg.
Geen peil op te trekken. En 's nachts misselijk, dat was vorig jaar ook en nu dus ook weer. Dus met kussens half rechtop slapen, dat gaat wel.
Ja, die vlagen, echt ellendig. Net als je denkt 'moet ik hiermee naar de huisarts', ben je weer over een hormoon climax heen en wordt het weer rustig(er).quote:Op zondag 15 september 2024 16:51 schreef BE het volgende:
[..]
Maar in alle eerlijkheid, een (combinatie van) aantal (veel zelfs) van deze symptomen kunnen ook op andere dingen wijzen.
Als ik die lijst zo zie ken ik wel mensen die hun hele leven al in die overgang waren.![]()
![]()
En ja, ik weet het, dat is de omgekeerde wereld, maar ik snap wel waarom artsen niet meteen overgaan op 'het zal wel de overgang zijn', zeker als je nog relatief jong bent en er andere zaken spelen.
Ik had vorige zomer last van opvliegers en mijn menstruatie bleef weg. Maar die kwam na een paar maanden weer terug.
Deze zomer weer, ik ben nu denk ik een maand of 3 niet ongesteld en in de juni en juli vooral opvliegers maar die zijn nu ook weer weg.
Geen peil op te trekken. En 's nachts misselijk, dat was vorig jaar ook en nu dus ook weer. Dus met kussens half rechtop slapen, dat gaat wel.
Dat is en blijft natuurlijk ook wel het kutte. Als het loopt als een eend en klinkt als een eend... waarom zou je dan aan een kip denken.quote:Op zondag 15 september 2024 19:00 schreef Ygritte het volgende:
[..]
Je beschrijft precies hetgeen waar ik bij de huisarts en directe omgeving tegenaan loop. Ik heb het allemaal gehoord en in meer of mindere bewoording is het allemaal tegen mij gezegd. ‘Het is vast iets anders’ en indien niets anders wordt gevonden ‘zit het tussen je oren’ of ben je overspannen. ‘Ik had het niet zo erg’, m.a.w. bij jou valt het vast mee. ‘Je moet veel bewegen dan gaat het wel over’.
Als ik met de kennis van nu terug reken begonnen de eerste echte klachten een jaar of 8 geleden. Toen ik nog een cyclus had ging het bij mij ook altijd wel weer over en sommige dingen worden uiteindelijk ook soort van ‘normaal’ of sluipen erin. Totdat…..
Als meetinstrument hoeveel ‘last’ je van overgangsklachten hebt wordt overigens door de meeste ziekenhuizen, gynaecologen en overgangsconsulenten gebruik gemaakt van de Greene Scale. Zie: https://www.vrouwenindeov(...)uwenindeovergang.pdf
Dus als je een beetje beslagen ten ijs wil komen bij je zorgverlener (of gewoon zelf wil weten of je nog een beetje normaal aan het doen bent) vul je hem in. Score loopt van 0-63, met een gemiddelde van 12,nogwat geloof ik zo uit mijn hoofd.
Ik zat niet bij het gemiddelde, niet bij het dubbele van het gemiddelde en ook niet eens bij het driedubbele van het gemiddelde. Ik ga er echt niet dood aan maar thank god is mijn ervaring niet het gemiddelde, want ik wens het werkelijk niemand anders toe. Had ik maar gewoon een paar opvliegers gehad want dat is wat iedereen om je heen ook nog wel snapt. Ik ging op den duur twijfelen of ik überhaupt wel goed bij mijn hoofd was en niet langzaamaan gek aan het worden was en was totaal onherkenbaar voor mijzelf en een schim van wat ik was (en overigens ook niet zo’n leuk mens meer voor mijn omgeving).
Ik had geen idee dat het überhaupt in die heftigheid bestond laat staan dat het mij het in die heftigheid zou kunnen over komen.
En ja, deze mensen bestaan dus ook gewoon (gelukkig in mindere mate) en die zitten er ook niet echt op te wachten dat hun hele leven, hebben en zijn compleet overhoop gegooid wordt.
En dan hebben we het nog niet eens gehad over hoe je dit combineert met je leuke maar intensieve baan en je sociale leven. Spoiler alert… nietWant je stopt jezelf liever in de kliko.
Dus hoe meer men weet (vooral ook zorgverleners) met name ook van de niet typische menopauze klachten hoe beter een ieder geholpen kan worden die op zoek is naar ondersteuning in de overgang, of dit nou vitaminen, leefstijl adviezen, hormoonsuppletie of enkel en alleen een ‘hoort dit er ook bij’.
Voor mij helpt magnesium (bisglycinaat) goed om mijn spierpijn, -stijfheid en -zwakte wat onder controle te houden. Ik kan weer fatsoenlijk een bord vasthouden een pot open krijgen of opstaan zonder dat ik 80 klink.quote:Op zondag 15 september 2024 19:23 schreef Eightyone het volgende:
Vanaf ergens eerder dit jaar zit ik (om bepaalde medische redenen, en medicijnen die daarmee gepaard gingen) hoogstwaarschijnlijk echt in de overgang, volgens het ziekenhuis, al ben ik een paar jaar geleden al met de vraag naar de dokter gegaan. Moe, slechte concentratie, last van spieren en gewrichten, van die dingen. Tevens vreemde afwijkingen in cyclus, dat die periode in de maand opeens meerdere weken duurde.
Maar toen was ik zogenaamd nog te jong. M'n internist (waar ik om andere redenen al weleens kwam) heb ik het in die periode ook voorgelegd, maar die zei hetzelfde.
Tegenwoordig moet ik op m'n eten letten, dat dat niet teveel is. Iets waar ik eerder in m'n leven niet over na hoefde te denken. Heel dun wil ik niet zijn, maar de andere kant op schieten ook niet.
Nachtzweten zijn opvliegers die je s’ nachts krijgt. Ik kreeg ook altijd een opvlieger zodra ik wakker was. Dat werden en later steeds meer overdag en s’ nachts.quote:Op zondag 15 september 2024 19:26 schreef Nijna het volgende:
Telt zweten net nadat je wakker bent geworden ook als nachtzweten?
Ik dacht eerst dat het aan de warmte lag, maar het is niet meer zo warm in huis...
Ik slik al een jaar of 10 magnesiumcitraat, al lang voordat ik het idee had misschien wel in de overgang te zijn.quote:Op zondag 15 september 2024 20:18 schreef Ygritte het volgende:
[..]
Voor mij helpt magnesium (bisglycinaat) goed om mijn spierpijn, -stijfheid en -zwakte wat onder controle te houden. Ik kan weer fatsoenlijk een bord vasthouden een pot open krijgen of opstaan zonder dat ik 80 klink.
Jeetje, die vragenlijstquote:Op zondag 15 september 2024 19:00 schreef Ygritte het volgende:
[..]
Je beschrijft precies hetgeen waar ik bij de huisarts en directe omgeving tegenaan loop. Ik heb het allemaal gehoord en in meer of mindere bewoording is het allemaal tegen mij gezegd. ‘Het is vast iets anders’ en indien niets anders wordt gevonden ‘zit het tussen je oren’ of ben je overspannen. ‘Ik had het niet zo erg’, m.a.w. bij jou valt het vast mee. ‘Je moet veel bewegen dan gaat het wel over’.
Als ik met de kennis van nu terug reken begonnen de eerste echte klachten een jaar of 8 geleden. Toen ik nog een cyclus had ging het bij mij ook altijd wel weer over en sommige dingen worden uiteindelijk ook soort van ‘normaal’ of sluipen erin. Totdat…..
Als meetinstrument hoeveel ‘last’ je van overgangsklachten hebt wordt overigens door de meeste ziekenhuizen, gynaecologen en overgangsconsulenten gebruik gemaakt van de Greene Scale. Zie: https://www.vrouwenindeov(...)uwenindeovergang.pdf
Dus als je een beetje beslagen ten ijs wil komen bij je zorgverlener (of gewoon zelf wil weten of je nog een beetje normaal aan het doen bent) vul je hem in. Score loopt van 0-63, met een gemiddelde van 12,nogwat geloof ik zo uit mijn hoofd.
Ik zat niet bij het gemiddelde, niet bij het dubbele van het gemiddelde en ook niet eens bij het driedubbele van het gemiddelde. Ik ga er echt niet dood aan maar thank god is mijn ervaring niet het gemiddelde, want ik wens het werkelijk niemand anders toe. Had ik maar gewoon een paar opvliegers gehad want dat is wat iedereen om je heen ook nog wel snapt. Ik ging op den duur twijfelen of ik überhaupt wel goed bij mijn hoofd was en niet langzaamaan gek aan het worden was en was totaal onherkenbaar voor mijzelf en een schim van wat ik was (en overigens ook niet zo’n leuk mens meer voor mijn omgeving).
Ik had geen idee dat het überhaupt in die heftigheid bestond laat staan dat het mij het in die heftigheid zou kunnen over komen.
En ja, deze mensen bestaan dus ook gewoon (gelukkig in mindere mate) en die zitten er ook niet echt op te wachten dat hun hele leven, hebben en zijn compleet overhoop gegooid wordt.
En dan hebben we het nog niet eens gehad over hoe je dit combineert met je leuke maar intensieve baan en je sociale leven. Spoiler alert… nietWant je stopt jezelf liever in de kliko.
Dus hoe meer men weet (vooral ook zorgverleners) met name ook van de niet typische menopauze klachten hoe beter een ieder geholpen kan worden die op zoek is naar ondersteuning in de overgang, of dit nou vitaminen, leefstijl adviezen, hormoonsuppletie of enkel en alleen een ‘hoort dit er ook bij’.
Oh heerlijk vooruitzicht...quote:Op zondag 15 september 2024 20:18 schreef Ygritte het volgende:
[..]
Voor mij helpt magnesium (bisglycinaat) goed om mijn spierpijn, -stijfheid en -zwakte wat onder controle te houden. Ik kan weer fatsoenlijk een bord vasthouden een pot open krijgen of opstaan zonder dat ik 80 klink.
[..]
Nachtzweten zijn opvliegers die je s’ nachts krijgt. Ik kreeg ook altijd een opvlieger zodra ik wakker was. Dat werden en later steeds meer overdag en s’ nachts.
| Forum Opties | |
|---|---|
| Forumhop: | |
| Hop naar: | |