LIF Lifestyle
Alles over gezondheid, uiterlijke verzorging, mode, kleding, make-up, tabak, etc.
Wat was ik blij dat mijn baarmoeder eruit ging. Ik vroeg er al om toen ik 30 was.
Maar nee, blijkbaar ben je dan in de leeftijd dat je kinderen wil. Mijn kind was al 5 jaar
Met 36 ook nog gevraagd of ze het ding eruit wilden halen. Maar ik had nog steeds een kans op kinderen. (Even voor de serieusheid, ik was met 24 jaar al zwanger met een kind met het syndroom van Down, hoe zou ik dat willen met 30 of 36 jaar? Ik hou van mijn baby maar 1 is genoeg hoor)
Met 47 nam ik mijn hel de Mirena wederom.
Daarna ging eindelijk de baarnoeder eruit.
[ Bericht 0% gewijzigd door #ANONIEM op 05-04-2024 08:04:03 ]
Maar nee, blijkbaar ben je dan in de leeftijd dat je kinderen wil. Mijn kind was al 5 jaar
Met 36 ook nog gevraagd of ze het ding eruit wilden halen. Maar ik had nog steeds een kans op kinderen. (Even voor de serieusheid, ik was met 24 jaar al zwanger met een kind met het syndroom van Down, hoe zou ik dat willen met 30 of 36 jaar? Ik hou van mijn baby maar 1 is genoeg hoor)
Met 47 nam ik mijn hel de Mirena wederom.
Daarna ging eindelijk de baarnoeder eruit.
[ Bericht 0% gewijzigd door #ANONIEM op 05-04-2024 08:04:03 ]
Toen mijn spiraaltje eruit ging na 7 maanden horror heb ik zoveel morfine geslikt zodat ik helemaal naar de klote ben gegaan. Ik ben blijkbaar uit bed gegaan om te plassen maar ik voelde weinig meer.
Het was nog erger dan dat het al heel mijn leven was.
Het leek achteraf of er iemand in mijn bed doodgevermoord was
Alles wel schoon gekregen uiteindelijk
Het was nog erger dan dat het al heel mijn leven was.
Het leek achteraf of er iemand in mijn bed doodgevermoord was
Alles wel schoon gekregen uiteindelijk
Heb je nog wel iets van hormonen nu? En je eierstokken zijn wel blijven zitten?quote:Op vrijdag 5 april 2024 08:14 schreef mascara-klodder het volgende:
Toen mijn spiraaltje eruit ging na 7 maanden horror heb ik zoveel morfine geslikt zodat ik helemaal naar de klote ben gegaan. Ik ben blijkbaar uit bed gegaan om te plassen maar ik voelde weinig meer.
Het was nog erger dan dat het al heel mijn leven was.
Het leek achteraf of er iemand in mijn bed doodgevermoord was
Alles wel schoon gekregen uiteindelijk
And the young, they can lose hope cause they can't see beyond today,. ..
The wisdom that the old can't give away
The wisdom that the old can't give away
quote:
Wat was ik blij dat mijn baarmoeder eruit ging. Ik vroeg er al om toen ik 30 was.
Maar nee, blijkbaar ben je dan in de leeftijd dat je kinderen wil. Mijn kind was al 5 jaar
Met 36 ook nog gevraagd of ze het ding eruit wilden halen. Maar ik had nog steeds een kans op kinderen. (Even voor de serieusheid, ik was met 24 jaar al zwanger met een kind met het syndroom van Down, hoe zou ik dat willen met 30 of 36 jaar? Ik hou van mijn baby maar 1 is genoeg hoor)
Met 47 nam ik mijn hel de Mirena wederom.
Daarna ging eindelijk de baarnoeder eruit.
wat een ellende heb je mee moeten maken. Hoe lang is je baarmoeder er nu uit en voelde dat beter?
Resistance is futile.
https://www.linda.nl/life(...)ynaecoloog-overgang/
https://www.vrouwenindeovergang.nl/dorenda-van-dijken-2/
Misschien een interessante link voor in de OP?
Interview met een overgangsspecialist, gelieerd aan de website www.vrouwenindeovergang.nlquote:Al ruim 25 jaar zet gynaecoloog Dorenda van Dijken de overgang op de kaart. In het begin werd ze nog weleens uitgelachen door mannelijke collega’s, maar overgangsklachten worden steeds serieuzer genomen.
Het is deze week de Week van de Overgang. Het doel: de nog steeds heersende taboe rondom dit onderwerp doorbreken.
“Als ik vroeger in een stafvergadering over het menopauze-team begon, stonden chirurgen vaak op om een broodje kroket te pakken. ‘Dit vind ik zo oninteressant’, klonk het dan. Vervolgens belden ze me ’s avonds thuis op: ‘Je hebt toch die poli? Mijn vrouw heeft er toch wel heel veel last van.'”
OVERGANGSPOLIKLINIEK
Binnen, maar vooral ook (ver) buiten het ziekenhuis, zet Van Dijken zich al ruim 25 jaar in om de stigma’s rondom de overgang te doorbreken. Ze werkt als gynaecoloog bij het OLVG West in Amsterdam. Ook is ze voorzitter van de Dutch Menopause Society en de Stuurgroep Women’s Health van de Nederlandse Vereniging voor Obstetrie en Gynaecologie. Daarnaast richtte ze de eerste kliniek voor complexe overgangsklachten op. In deze multidisciplinaire overgangspolikliniek (MOP) werken artsen uit verschillende disciplines samen om vrouwen beter te kunnen helpen.
Het is bijna niet voor te stellen dat Van Dijken per toeval in dit vakgebied terecht kwam. “In de jaren negentig werd hormoontherapie per wagonlading voorgeschreven. Bijna alle vrouwen kregen het, of ze nu wel of geen klachten hadden. Een collega van mij deed dit ook altijd, maar toen hij met pensioen ging moest iemand zijn werk opvangen. Ik ben me toen in de overgang gaan verdiepen, daarvoor wist ik er eigenlijk niet zo veel van af.”
Begin 2000 komt het nieuws naar buiten dat hormoontherapie het risico op borstkanker zou vergroten. “Die cijfers zijn verkeerd naar buiten gebracht, maar daardoor schreef ineens niemand meer hormoontherapie voor – terwijl ik had gezien wat het vrouwen kon brengen. Ik heb er toen mijn missie van gemaakt om het weer als iets normaals op de kaart te zetten. Inmiddels is die missie nog iets bijgesteld: ik wil vooral dat de generaties na ons niet meer tegen dezelfde muren oplopen als de vrouwen van nu.”
Thumbnail voor Slechts 4 procent van vrouwen in overgangsleeftijd krijgt hormoontherapie
Slechts 4 procent van vrouwen in overgangsleeftijd krijgt hormoontherapieLEES OOK
Wat zijn voorbeelden van die muren?
“De grootste muur is al bijna geslecht. Tot tien jaar geleden was het toch een beetje van: ‘De overgang hoort erbij, daar moet je even doorheen en dan gaat het vanzelf over.’ Je moest het vooral niet medicaliseren. Persoonlijk vind ik dat wat kortzichtig, want vrouwen hebben wel klachten. Dat is een feit.
Ik kreeg dan het commentaar: ‘Vrouwen gaan er niet dood aan.’ Dan riep ik altijd dat vrouwen ook niet doodgaan aan urineverlies, maar daar helpen we ze ook bij. De overgang hóórt bij vrouwengezondheidszorg. Ook als je geen klachten hebt, heeft het gevolgen voor je gezondheid op de langere termijn.
Gelukkig realiseren we ons steeds meer dat vrouwen echt geen mannen zijn. Ik heb altijd gezegd: we onderscheiden ons met name in drie dingen. We worden ongesteld, kunnen kinderen krijgen en komen in de overgang. Voor kinderen krijgen is altijd veel aandacht geweest, maar de andere twee blijven nog steeds achter.
Vooral over de overgang wordt al snel een beetje lacherig gedaan. En dat maakt het voor vrouwen nog lastiger om hun klachten bespreekbaar te maken; thuis, maar ook op de werkvloer.”
Worden overgangsklachten ook altijd als dusdanig herkend: door vrouwen zelf, maar ook door bijvoorbeeld huisartsen?
“Nee, niet altijd. Maar kijk, ik heb veel missies. Huisartsen zijn altijd een beetje de boeman, maar ik denk dat ik meer huisartsen ken die goede kennis hebben dan gynaecologen. Ze hebben echt een inhaalslag gemaakt. Bij bedrijfsartsen, cardiologen, psychiaters – noem maar op – wordt het vaker niet herkend. Als ik een presentatie geef, heb ik altijd een vaste slide met een citaat van Johan Cruijff: ‘Je ziet het pas als je het doorhebt.’ En zo is het.
Na afloop van een lezing kwam er ooit een reumatoloog naar me toe. Ze zei: ‘Ik ben echt geschrokken van jouw verhaal, want ik wist niet dat spier- en gewrichtsklachten ook bij de overgang kunnen passen. Ik denk dat ik veel vrouwen waarbij ik geen reuma kon vaststellen daardoor niet goed heb geholpen.’ Langzaam begint het kwartje bij artsen te vallen: vrouwen zijn écht anders dan mannen.
Door het verlies aan oestrogeen hebben alle vrouwen na de leeftijd van zestig bijvoorbeeld meer kans op hart- en vaatziekten. Als je dan óók nog extra risicofactoren hebt en je weet dat niet van jezelf, dan kun je ook geen maatregelen nemen. Daarom vind ik dat alle vrouwen vanaf hun veertigste – en het liefst nog eerder – die kennis moeten hebben.
Als het aan mij ligt, komt de overgang uitgebreid in de biologieboeken. We gaan allemaal langer werken, het leven houdt bij de vijftig écht niet op. Je bent pas op de helft, hè?”
Waarom moest deze speciale overgangspolikliniek er komen?
“Al snel wisten mensen me te vinden en trok ik ook de ingewikkeldere zaken aan, zoals vrouwen met schilderklieraandoeningen, kanker, spierziekten of psychiatrische aandoeningen. Binnen het ziekenhuis ging ik dan in overleg met de internist, cardioloog of psychiater om hen zo goed mogelijk te kunnen helpen. Maar op een gegeven moment dacht ik wel: ik blijf bellen.
Zo ontstond het idee voor een menopauze-team. Iedere keer dat er een vrouw met een complex probleem kwam, zou ik dan sneller gebruik kunnen maken van de expertise binnen het ziekenhuis. We merkten dat we vrouwen zo veel beter konden helpen, en vervolgens is daar het spreekuur uit ontstaan.
Als een vrouw vanwege psychiatrische problemen langskomt, kunnen we nu direct het juiste team samenstellen, zodat ze met al haar vragen terecht kan. Er vloeien veel tranen op de poli, want vrouwen voelen zich enorm gehoord.”
Thumbnail voor Leontine (47) heeft diabetes type 1 én zit in de overgang: 'Soms had ik 10 opvliegers per nacht'
Leontine (47) heeft diabetes type 1 én zit in de overgang: 'Soms had ik 10 opvliegers per nacht'LEES OOK
DRUK OP DE POLIKLINIEK
Al jaren proberen vrouwen uit het hele land een afspraak op de overgangspolikliniek te krijgen. De wachttijd liep zo ver op dat het spreekuur nu alleen toegankelijk is voor patiënten uit Noord-Holland. Alsnog moeten vrouwen vier tot vijf maanden geduld hebben. “En dan maken we een strenge selectie”, benadrukt Van Dijken. “Het geeft aan hoe hoog de nood is.”
De MOP is niet bedoeld voor mensen met ‘milde’ klachten. Van Dijken: “Iemand die opvliegers heeft maar verder gezond is, kan de huisarts relatief eenvoudig weer op de rails krijgen. Ook dat is een belangrijk moment, maar veel minder complex.”
Twee derde van de vrouwen die bij het OLVG in Amsterdam aankloppen, hebben te maken met psychiatrische problematiek. Verder zien Van Dijken en haar collega’s onder andere vrouwen met kanker, diabetes en schildklieraandoeningen. Ook komen er vrouwen met PMS of PMDD, en vrouwen die (heel) jong in de overgang terecht zijn gekomen.
ERNSTIGE KLACHTEN
Het team doet wat het kan, maar Van Dijken realiseert zich dat veel vrouwen nog niet de hulp krijgen die ze nodig hebben. “Ik word dagelijks bestookt met telefoontjes en mails van zorgprofessionals uit het hele land die worstelen met vrouwen met ernstige klachten. Het gaat dan ook om vrouwen die de wens tot zelfdoding hebben. Die wil je niet laten wachten.”
Samen met psychiater Sandra Kooij en cardioloog Janneke Wittekoek richtte Van Dijken het H3-netwerk op om hun kennis over het vrouwenlichaam te bundelen en de vrouwenzorg beter te integreren. “We willen dat er betere netwerkzorg ontstaat in Nederland. Dus vertel ik, zo vaak als kan, aan andere artsen dat we vrouwen met onze poli goed kunnen helpen. En dat er veel behoefte aan is. Inmiddels loopt er wekelijks een externe collega mee tijdens het spreekuur, omdat ze hetzelfde willen opzetten in hun eigen ziekenhuizen. Dat is précies wat we moeten hebben.”
Welke hulp kunnen jullie vrouwen – naast hormoontherapie – bieden?
“Wij zien echt het topje van de ijsberg, een zeer geselecteerde groep. Toch staat voeding en leefstijl ook bij ons met stip op nummer één. Eigenlijk hoort dat bij de huisarts of verpleegkundig overgangsconsulente thuis, maar we zien dat vrouwen vaak nog best wat verbeterslagen kunnen doen voor hun gezondheid.
Vanwege de ernst van de klachten, schrijven we vaak wel hormoontherapie voor. Bij vrouwen die met psychiatrische aandoeningen worstelen, doen we dit in combinatie met andere medicatie en via allerlei andere behandelingen: van cognitieve gedragstherapie tot lichttherapie voor slaap. En vrouwen met ADHD kunnen we bijvoorbeeld helpen met apps, omdat ze meer structuur nodig hebben.
Leefstijl is belangrijk voor je algehele gezondheid. Maar vrouwen moeten vooral ook hun risicofactoren kennen. Als jij in je zwangerschap een hoge bloeddruk of zwangerschapssuiker hebt gehad, is je kans op hart- en vaatziekten na de menopauze vergroot. Dat geldt ook voor migraine. En als één van je ouders botontkalking heeft, is je kans meer dan verdubbeld.
Als je dat allemaal niet weet, kun je ook niet gezonder ouder worden – terwijl je er juist op tijd mee moet beginnen. Je moet voldoende bewegen en verstandig eten. En voor overgangsklachten zijn er ook een aantal triggers, zoals koffie, cola en thee met theïne. Gemberthee is gegarandeerd nachtzweten, en hetzelfde geldt voor alcohol.
Rokers komen eerder in de overgang en hebben meer klachten. Dat geldt ook voor vrouwen met overgewicht en als het om ernstig overgewicht gaat, mag je geen hormoontherapie.”
Is dit waarom u het belangrijk vindt dat we meer over de overgang praten, en de voorlichting verbetert?
“Het zou mooi zijn als alle vrouwen voorlichting krijgen. Voor mijn part van de Rijksoverheid. We zien wel steeds vaker dat bedrijven overgangsworkshops geven, maar het gebeurt nog niet genoeg.
Wat mij bijvoorbeeld een doorn in het oog is, is dat vrouwen vanaf hun vijftigste wel twee keer per jaar gecontroleerd worden op borstkanker, maar dat niemand routinematig naar bloeddruk en cholesterol kijkt. Terwijl jaarlijks dertien keer meer vrouwen overlijden aan hart- en vaataandoeningen dan borstkanker. Het is de nummer één doodsoorzaak onder vrouwen.
Het balletje gaat wel steeds meer rollen, waardoor ook commerciële partijen hebben ontdekt dat er een verdienmodel aan de overgang zit. Als je naar de drogist gaat, vind je allerlei potjes die klachten zouden verhelpen. Ook noemen mensen zich ineens hormoonspecialist terwijl ze niet medisch onderlegd zijn. Vrouwen zijn onzeker en grijpen alles aan, waardoor ze bakken geld uitgeven aan dingen die niet helpen. Zorg dus dat je de goede informatie krijgt, en dat dit altijd gekoppeld is aan een beroepsvereniging of een zorgprofessional.
Verder zeg ik altijd: maak het zélf bespreekbaar. Vorig jaar vertelde een vrouw me dat ze in een vriendinnengroep van achttien vrouwen zit. Ze zei: ‘Ik ben de enige die last heeft van de overgang.’ Toen flapte ik er meteen uit dat ik zeker wist dat er twaalf liegen. Slechts één op de vijf vrouwen heeft nergens last van, en zelfs dan heeft de overgang grote gevolgen voor je algehele gezondheid. Je merkt gewoon dat je lijf verandert: je spieren, je figuur, je haarstructuur, je nagels. Daar moeten we op een normale manier over kunnen praten.”
Dit artikel werd voor het eerst gepubliceerd op 6 januari 2024.
https://www.vrouwenindeovergang.nl/dorenda-van-dijken-2/
Misschien een interessante link voor in de OP?
And the young, they can lose hope cause they can't see beyond today,. ..
The wisdom that the old can't give away
The wisdom that the old can't give away
Interessant artikel.
Staat wel een fout in over de controle op borstkanker (bevolkingsonderzoek). Die controle is niet twee keer per jaar, maar een keer per twee jaar.
Staat wel een fout in over de controle op borstkanker (bevolkingsonderzoek). Die controle is niet twee keer per jaar, maar een keer per twee jaar.
The love you take is equal to the love you make.
Je weet het niet, van tevoren. Kan ook meevallen.quote:
Ik raak een beetje bang van dit topic
The love you take is equal to the love you make.
Niet doen, nergens voor nodigquote:
Ik raak een beetje bang van dit topic
Elke vrouw beleeft de overgang anders
Dat zal neem ik aan een tikfout zijn. Twee keer per jaar zou ook wel wat veel zijn.quote:
Interessant artikel.
Staat wel een fout in over de controle op borstkanker (bevolkingsonderzoek). Die controle is niet twee keer per jaar, maar een keer per twee jaar.
And the young, they can lose hope cause they can't see beyond today,. ..
The wisdom that the old can't give away
The wisdom that the old can't give away
Omdat vooral de negatieve verhalen gedeeld worden, bij mij valt het dus ontzettend mee.quote:
Ik raak een beetje bang van dit topic
Ik ga gaten graven! Want waar gaten zijn is hoop!
Het kan ook erg meevallen.quote:
Ik raak een beetje bang van dit topic
Daar komt hij dat er meer aandacht voor is, meer onderzoek naar wordt gedaan, en meer mogelijkheden komen die helpend (kunnen) zijn.
And the young, they can lose hope cause they can't see beyond today,. ..
The wisdom that the old can't give away
The wisdom that the old can't give away
Hopelijk mag ik ook (weer, na lange tijd) meeschrijven, want het onderwerp houdt me nogal bezig. Ik ben inmiddels eind 50 en de afgelopen jaren slikte ik Femoston (hormoonsuppletie), maar het leek me verstandig om over te stappen op bio-identieke hormoonsuppletie: dat is veiliger en beschermt volgens de laatste onderzoeken zelfs tegen allerlei aandoeningen (borstkanker maar ook hart- en vaatziekten, osteoporose, Alzheimer enzovoort) dus zodoende ging ik langs bij de huisarts.
Zij zei meteen dat ik sowieso moest stoppen met Femoston omdat ik dat al bijna 5 jaar slikte. Ik zei niks - maar ik wist dat de Europese richtlijn was veranderd en dat die Max 5 jaar achterhaald zijn. Ze wilde me gelukkig wel doorverwijzen naar een gynaecoloog, dus ik was blij.
De gynaecoloog was geen fan van bio-identieke hormonen en zaagde me langdurig door over de risico’s op borstkanker. Ik begon serieus aan mezelf te twijfelen: ik las toch goede kranten en haalde mijn informatie uit serieuze bronnen? Maar weer hield ik mijn mond (niets zo irritant als patiënten die alles beter weten dan de dokter). Na flink aandringen kreeg ik dan toch een recept mee voor bio-identieke hormonen. Toen ik vroeg hoe ik de oestrogeengel en de progesteron-capsules moest gebruiken, sprak de gynaecoloog de onsterfelijke woorden: “Dat staat allemaal heel duidelijk in de bijsluiter.”
Ik haalde de spullen op en las de bijsluiters. De gel moest gedurende 21 dagen op de huid (arm, been, bil) worden aangebracht, gevolgd door een stopweek van 7 dagen. Prima, ik nam het zonder meer aan. Met de progesteron-capsules lag het ingewikkelder: die moesten dagelijks per ‘2 of 3’ worden ingenomen, en wel gedurende ‘12 of 14 dagen’. Naar keuze? Er werd verder niets uitgelegd of verduidelijkt, terwijl het verschil tussen 2x12=24 capsules en 3x14=42 capsules toch significant is. Ik koos voor 2x12 capsules, gewoon omdat het kon, en klokte de eerste twee vast achterover met een glas water.
De volgende dag (zondag, ik kon de gynaecoloog niet bellen) zat het me toch niet helemaal lekker en ik ging op internet op onderzoek uit. Wat bleek, de Europese richtlijn staat gewoon online en daaruit maakte ik op dat de bijsluiter volkomen zinloos was, sterker, in de bijsluiter stond geen woord over de categorie vrouwen die al een paar niet meer ongesteld zijn (zoals ik) en die daarom niet 21 dagen gel moeten smeren maar elke dag, zónder stopweek, en die niet 2 of 3 capsules moeten innemen maar 1. En dat ook elke dag, en niet ‘12 of 14 dagen’, zoals de bijsluiter vermeldde.
Wat mij vooral verbaast, is de totale laksheid van zo’n gynaecoloog. Als dit nou je vakgebied is!! En als hormoonsuppletie nou zo actueel is (overal gaat het erover, in alle media), hoe is het dan mogelijk dat er zo gemakzuchtig mee wordt omgegaan?!
Zij zei meteen dat ik sowieso moest stoppen met Femoston omdat ik dat al bijna 5 jaar slikte. Ik zei niks - maar ik wist dat de Europese richtlijn was veranderd en dat die Max 5 jaar achterhaald zijn. Ze wilde me gelukkig wel doorverwijzen naar een gynaecoloog, dus ik was blij.
De gynaecoloog was geen fan van bio-identieke hormonen en zaagde me langdurig door over de risico’s op borstkanker. Ik begon serieus aan mezelf te twijfelen: ik las toch goede kranten en haalde mijn informatie uit serieuze bronnen? Maar weer hield ik mijn mond (niets zo irritant als patiënten die alles beter weten dan de dokter). Na flink aandringen kreeg ik dan toch een recept mee voor bio-identieke hormonen. Toen ik vroeg hoe ik de oestrogeengel en de progesteron-capsules moest gebruiken, sprak de gynaecoloog de onsterfelijke woorden: “Dat staat allemaal heel duidelijk in de bijsluiter.”
Ik haalde de spullen op en las de bijsluiters. De gel moest gedurende 21 dagen op de huid (arm, been, bil) worden aangebracht, gevolgd door een stopweek van 7 dagen. Prima, ik nam het zonder meer aan. Met de progesteron-capsules lag het ingewikkelder: die moesten dagelijks per ‘2 of 3’ worden ingenomen, en wel gedurende ‘12 of 14 dagen’. Naar keuze? Er werd verder niets uitgelegd of verduidelijkt, terwijl het verschil tussen 2x12=24 capsules en 3x14=42 capsules toch significant is. Ik koos voor 2x12 capsules, gewoon omdat het kon, en klokte de eerste twee vast achterover met een glas water.
De volgende dag (zondag, ik kon de gynaecoloog niet bellen) zat het me toch niet helemaal lekker en ik ging op internet op onderzoek uit. Wat bleek, de Europese richtlijn staat gewoon online en daaruit maakte ik op dat de bijsluiter volkomen zinloos was, sterker, in de bijsluiter stond geen woord over de categorie vrouwen die al een paar niet meer ongesteld zijn (zoals ik) en die daarom niet 21 dagen gel moeten smeren maar elke dag, zónder stopweek, en die niet 2 of 3 capsules moeten innemen maar 1. En dat ook elke dag, en niet ‘12 of 14 dagen’, zoals de bijsluiter vermeldde.
Wat mij vooral verbaast, is de totale laksheid van zo’n gynaecoloog. Als dit nou je vakgebied is!! En als hormoonsuppletie nou zo actueel is (overal gaat het erover, in alle media), hoe is het dan mogelijk dat er zo gemakzuchtig mee wordt omgegaan?!
Heel veel gyneacologen hebben nog niet voldoende kennis over bio-identieke hormonen. Ook niet echt over de overgang, volgens mij. Het hoort er nu eenmaal bij en je moet er even doorheen. Gelukkig worden ze wel steeds meer en beter bijgeschoold en zijn er ook steeds meer gespecialiseerde artsen betreffende de overgang.quote:Op vrijdag 12 april 2024 00:43 schreef Nadine26 het volgende:
Hopelijk mag ik ook (weer, na lange tijd) meeschrijven, want het onderwerp houdt me nogal bezig. Ik ben inmiddels eind 50 en de afgelopen jaren slikte ik Femoston (hormoonsuppletie), maar het leek me verstandig om over te stappen op bio-identieke hormoonsuppletie: dat is veiliger en beschermt volgens de laatste onderzoeken zelfs tegen allerlei aandoeningen (borstkanker maar ook hart- en vaatziekten, osteoporose, Alzheimer enzovoort) dus zodoende ging ik langs bij de huisarts.
Zij zei meteen dat ik sowieso moest stoppen met Femoston omdat ik dat al bijna 5 jaar slikte. Ik zei niks - maar ik wist dat de Europese richtlijn was veranderd en dat die Max 5 jaar achterhaald zijn. Ze wilde me gelukkig wel doorverwijzen naar een gynaecoloog, dus ik was blij.
De gynaecoloog was geen fan van bio-identieke hormonen en zaagde me langdurig door over de risico’s op borstkanker. Ik begon serieus aan mezelf te twijfelen: ik las toch goede kranten en haalde mijn informatie uit serieuze bronnen? Maar weer hield ik mijn mond (niets zo irritant als patiënten die alles beter weten dan de dokter). Na flink aandringen kreeg ik dan toch een recept mee voor bio-identieke hormonen. Toen ik vroeg hoe ik de oestrogeengel en de progesteron-capsules moest gebruiken, sprak de gynaecoloog de onsterfelijke woorden: “Dat staat allemaal heel duidelijk in de bijsluiter.”
Ik haalde de spullen op en las de bijsluiters. De gel moest gedurende 21 dagen op de huid (arm, been, bil) worden aangebracht, gevolgd door een stopweek van 7 dagen. Prima, ik nam het zonder meer aan. Met de progesteron-capsules lag het ingewikkelder: die moesten dagelijks per ‘2 of 3’ worden ingenomen, en wel gedurende ‘12 of 14 dagen’. Naar keuze? Er werd verder niets uitgelegd of verduidelijkt, terwijl het verschil tussen 2x12=24 capsules en 3x14=42 capsules toch significant is. Ik koos voor 2x12 capsules, gewoon omdat het kon, en klokte de eerste twee vast achterover met een glas water.
De volgende dag (zondag, ik kon de gynaecoloog niet bellen) zat het me toch niet helemaal lekker en ik ging op internet op onderzoek uit. Wat bleek, de Europese richtlijn staat gewoon online en daaruit maakte ik op dat de bijsluiter volkomen zinloos was, sterker, in de bijsluiter stond geen woord over de categorie vrouwen die al een paar niet meer ongesteld zijn (zoals ik) en die daarom niet 21 dagen gel moeten smeren maar elke dag, zónder stopweek, en die niet 2 of 3 capsules moeten innemen maar 1. En dat ook elke dag, en niet ‘12 of 14 dagen’, zoals de bijsluiter vermeldde.
Wat mij vooral verbaast, is de totale laksheid van zo’n gynaecoloog. Als dit nou je vakgebied is!! En als hormoonsuppletie nou zo actueel is (overal gaat het erover, in alle media), hoe is het dan mogelijk dat er zo gemakzuchtig mee wordt omgegaan?!
De grote gezondheidsvoordelen (buiten de overgang) van bio-identieke hormonen zouden meer mogen worden besproken, inderdaad. Het gaat niet alleen om het voorkomen van een paar opvliegers.
Goed dat je zelf op zoek ging en uit kon vogelen hoe je met de midicatie om moest gaan. Het lijkt algemeen bekend dat als er geen cyclus meer is, HST continu wordt genomen, maar dat is dus helaas niet zo.
And the young, they can lose hope cause they can't see beyond today,. ..
The wisdom that the old can't give away
The wisdom that the old can't give away
Nee, ik wist het ook niet (maar goed, het is ook niet mijn vak). Tegen de tijd dat de dochters van onze generatie in de overgang komen, zal HST waarschijnlijk standaard zijn, tenminste dat hoop ik.quote:Op vrijdag 12 april 2024 09:47 schreef miss_sly het volgende:
[..]
Heel veel gyneacologen hebben nog niet voldoende kennis over bio-identieke hormonen. Ook niet echt over de overgang, volgens mij. Het hoort er nu eenmaal bij en je moet er even doorheen. Gelukkig worden ze wel steeds meer en beter bijgeschoold en zijn er ook steeds meer gespecialiseerde artsen betreffende de overgang.
De grote gezondheidsvoordelen (buiten de overgang) van bio-identieke hormonen zouden meer mogen worden besproken, inderdaad. Het gaat niet alleen om het voorkomen van een paar opvliegers.
Goed dat je zelf op zoek ging en uit kon vogelen hoe je met de midicatie om moest gaan. Het lijkt algemeen bekend dat als er geen cyclus meer is, HST continu wordt genomen, maar dat is dus helaas niet zo.
Ik ben er trouwens ook pas net achter dat ik zulke heftige overgangs-verschijnselen heb omdat ik ADD heb. Nooit geweten dat daar een link zat. Ik ben destijds met Femoston begonnen omdat ik angstig werd, en dat hielp, maar een tijd later kreeg ik - dwars door de lichte dosis Femoston heen - extreme brainfog: ik lag om de haverklap in bed omdat mijn hoofd zo zwaar was als een bowlingbal en ik kon niet meer lezen, schrijven, communiceren.
Dit gebeurde in Corona-tijd, en zo kwam het dat ik (net als de huisarts) steeds heb gedacht dat ik long COVID had. Ik had me er eigenlijk al bij neergelegd dat mijn werkende leven voorbij was, en toen las ik opeens dat vrouwen met ADHD een extra harde klap krijgen in de overgang, omdat deze vrouwen sowieso al minder dopamine hebben dan gemiddeld, en tijdens de overgang daalt die dopamine (bij elke vrouw) sowieso door de dalende oestrogeenspiegel, dus wie ADHD heeft, staat opeens vrijwel droog, om het zo maar te zeggen. Met als gevolg allerlei neurologische klachten die zelden goed gediagnosticeerd worden.
Goede informatie voeg je toe aan dit topic, @Nadine26 (en welkom terug 
)
Ook fijn dat je geen chronische covid hebt, en werken de bio-identieke hormonen nu goed voor jou?
) Ook fijn dat je geen chronische covid hebt, en werken de bio-identieke hormonen nu goed voor jou?
ik moet verrassend weinig
Es ist heute schlecht und wird nun täglich schlechter werden, – bis das Schlimmste kommt
Es ist heute schlecht und wird nun täglich schlechter werden, – bis das Schlimmste kommt
Dank, Sigme! Leuk om weer terug te zijn; ik herken verrassend veel Nicks van lang geleden. Grappig om te beseffen dat het echt waar is: we worden allemaal ouderquote:Op vrijdag 12 april 2024 13:59 schreef sigme het volgende:
Goede informatie voeg je toe aan dit topic, @:nadine26 (en welkom terug
Ook fijn dat je geen chronische covid hebt, en werken de bio-identieke hormonen nu goed voor jou?
Ik ben pas deze week met de bio-identieke hormonen begonnen, dus heel veel kan ik er nog niet van zeggen. Wel ben ik, opstandig als ik ben, meteen begonnen met twee pompjes oestrogeengel in plaats van één pompje, zoals voorgeschreven, want ik dacht: met zo'n slechte bijsluiter is het blijkbaar de bedoeling dat ik ga doe-het-zelven, dus waarom ook niet. En ik lees/hoor overal dat in GB en de VS de laagste dosis begint bij 2 pompjes, alleen in Nederland wordt er weer bezuinigd
En aangezien ik dus ADD heb, en ik al vier jaar compleet vast zit in een soort zelfhaat-cyclus, omdat het me gewoon niet meer lukt om mezelf te motiveren, leek wat extra oestrogeen me wel een goed idee. Door het oestrogeen-tekort ontstaat bij vrouwen met ADD vaak een dopamine-tekort, zoals ik hierboven al uitlegde, en die dopamine zorgt voor dingen als motivatie, drive, discipline, overzicht enzovoort. Dus ja, ik snap nu wel waarom ik al vier jaar uit het raam zit te staren
Ik kan de OP niet meer aanpassen maar linkjes verzamelen in dit topic lijkt me echt een heel goed idee.quote:
https://www.linda.nl/life(...)ynaecoloog-overgang/
[..]
Interview met een overgangsspecialist, gelieerd aan de website www.vrouwenindeovergang.nl
https://www.vrouwenindeovergang.nl/dorenda-van-dijken-2/
Misschien een interessante link voor in de OP?
Resistance is futile.
Ik heb dit weekend geen tijd, maar als geen van de LIF-mods er dit weekend tijd voor heeft, wil ik het maandag wel aan de OP toevoegen.quote:
[..]
Ik kan de OP niet meer aanpassen maar linkjes verzamelen in dit topic lijkt me echt een heel goed idee.
And the young, they can lose hope cause they can't see beyond today,. ..
The wisdom that the old can't give away
The wisdom that the old can't give away
Zeker een goede podcast, ik heb er vandaag nog een aflevering van geluisterd. Die over ADHD en de overgang: aanrader!quote:
Goede podcast over de overgang: we zijn toch niet gek?
Listen to We zijn toch niet gek? on Spotify. Opvliegers kennen we wel, maar dat je ook last kunt krijgen van paniekaanvallen, een gejaagd gevoel, depressieve buien, slapeloosheid en hartkloppingen, weten de meeste vrouwen niet. Het vervelende is: de huisarts vaak ook niet. Waardoor er allerlei misdiagnoses ontstaan met soms verstrekkende gevolgen. Vrouwen voelen zich tekortschieten. En soms ernstig in de war. Omdat ze zichzelf totaal niet meer herkennen. Gelukkig is er nu de podcast 'We zijn toch niet gek?' Die wijsheid en verlichting brengt aan iedereen. suzannerethans.substack.com
Hey! Jou heb ik lang niet gezien in SHO!quote:
[..]
Zeker een goede podcast, ik heb er vandaag nog een aflevering van geluisterd. Die over ADHD en de overgang: aanrader!
Ik ben vooral heel ongezellig, merk ik. Ik mopper meer want dan is de druk even uit mijn hoofd. Ik wil bij mijn werk weg want ik voel me algemeen ongelukkig. Ik drink meer want dan slaap ik beter. Ik neuk grager want dan doet mijn buik de 3 dagen erna minder zeer. Ik kanker meer in de douche want dan hebben mijn lievelingen er minder last van. Ik huil meer als ik wakker word want dan ziet niemand het als mijn make-up er weer op zit.
Zal ik dan toch maar eens naar de dokter?
Zal ik dan toch maar eens naar de dokter?
Prrrrr
Ik zou dat wel doen inderdaad. En van wat ik zo hoor, helpt het best wel als je zelf al kunt aangeven welke behandeling jij wil.quote:
Ik ben vooral heel ongezellig, merk ik. Ik mopper meer want dan is de druk even uit mijn hoofd. Ik wil bij mijn werk weg want ik voel me algemeen ongelukkig. Ik drink meer want dan slaap ik beter. Ik neuk grager want dan doet mijn buik de 3 dagen erna minder zeer. Ik kanker meer in de douche want dan hebben mijn lievelingen er minder last van. Ik huil meer als ik wakker word want dan ziet niemand het als mijn make-up er weer op zit.
Zal ik dan toch maar eens naar de dokter?
Resistance is futile.
Hoi! Terug van weggeweest, inderdaad 😀quote:
[..]
Hey! Jou heb ik lang niet gezien in SHO!
Helleu. Ik vrees dat ik ook de sjaak ben. In mei word ik 43.
Het begon ruim een jaar geleden met extreme bloedingen. Stolsels vooral, die onaangekondigd langs m'n cup of tampon mn broekspijp uitrolden. Zelfs een keer in een cultureel centrum tijdens een boetseerles van m'n jongste dochter.
Hiernaast werd m'n pms ondraaglijk. Elke maand opnieuw veranderde ik in een hormonster zonder eigen wil dat met ingepakte koffers bij de deur stond om m'n man te verlaten omdat ik me zo onbegrepen en eenzaam voelde.
Gesprek gehad met een gynaecoloog voor een novasurebehandeling, maar te horen gekregen dat dit beter niet de eerste optie kan zijn omdat het baarmoederslijmvlies weer terug kan groeien. Op haar advies dus toch weer aan de pil begonnen. Dit hielp gelukkig tegen de extreme bloedingen en de pms maar m'n libido daalde tot onder het nulniveau. Het stoppen met de pil zorgde echter voor (een terugkeer van mijn) depressieve klachten. Ik heb sowieso al de diagnose 'chronische depressie' maar sinds het slikken van antidepressiva heb ik hier gelukkig geen last meer van gehad. Een rondje op diverse fora leerde me dat veel vrouwen depressieve gevoelens krijgen na het stoppen met de pil.
Inmiddels ben ik dus weer terug aan de pil. Ik probeer geen stopweek in te lassen maar krijg hierdoor regelmatig doorbraakbloedingen die enkel te doorbreken zijn door toch een stopweek in te lassen. Door een verzakking is het echter onmogelijk om cups of tampons te gebruiken dus maandverband is m'n enige optie.
Hiernaast heb ik sinds een maand of zes periodiek last van opvliegers en buitengewoon zere gewrichten, vooral 's nachts. Ik dacht in eerste instantie dat ik iets van acute reuma-aanvallen oid had.
Ik vrees dus dat ik, dwars door de pil heen, in de overgang ben gekomen.
Ik ben nu een beetje zoekende naar wat ik wil. Ik voel me namelijk emotioneel vrij stabiel en vind het daardoor erg spannend om iets in m'n hormoonhuishouding te wijzigen. Aan de andere kant zijn die opvliegers en die gewrichtspijn zo aanwezig dat ik het toch wel fijn zou vinden als daaraan iets zou veranderen.
Ik overweeg om een afspraak te maken met zo'n vrouwenkliniek om me hormonaal helemaal door te laten lichten en een advies op maat te krijgen.
Het begon ruim een jaar geleden met extreme bloedingen. Stolsels vooral, die onaangekondigd langs m'n cup of tampon mn broekspijp uitrolden. Zelfs een keer in een cultureel centrum tijdens een boetseerles van m'n jongste dochter.
Hiernaast werd m'n pms ondraaglijk. Elke maand opnieuw veranderde ik in een hormonster zonder eigen wil dat met ingepakte koffers bij de deur stond om m'n man te verlaten omdat ik me zo onbegrepen en eenzaam voelde.
Gesprek gehad met een gynaecoloog voor een novasurebehandeling, maar te horen gekregen dat dit beter niet de eerste optie kan zijn omdat het baarmoederslijmvlies weer terug kan groeien. Op haar advies dus toch weer aan de pil begonnen. Dit hielp gelukkig tegen de extreme bloedingen en de pms maar m'n libido daalde tot onder het nulniveau. Het stoppen met de pil zorgde echter voor (een terugkeer van mijn) depressieve klachten. Ik heb sowieso al de diagnose 'chronische depressie' maar sinds het slikken van antidepressiva heb ik hier gelukkig geen last meer van gehad. Een rondje op diverse fora leerde me dat veel vrouwen depressieve gevoelens krijgen na het stoppen met de pil.
Inmiddels ben ik dus weer terug aan de pil. Ik probeer geen stopweek in te lassen maar krijg hierdoor regelmatig doorbraakbloedingen die enkel te doorbreken zijn door toch een stopweek in te lassen. Door een verzakking is het echter onmogelijk om cups of tampons te gebruiken dus maandverband is m'n enige optie.
Hiernaast heb ik sinds een maand of zes periodiek last van opvliegers en buitengewoon zere gewrichten, vooral 's nachts. Ik dacht in eerste instantie dat ik iets van acute reuma-aanvallen oid had.
Ik vrees dus dat ik, dwars door de pil heen, in de overgang ben gekomen.
Ik ben nu een beetje zoekende naar wat ik wil. Ik voel me namelijk emotioneel vrij stabiel en vind het daardoor erg spannend om iets in m'n hormoonhuishouding te wijzigen. Aan de andere kant zijn die opvliegers en die gewrichtspijn zo aanwezig dat ik het toch wel fijn zou vinden als daaraan iets zou veranderen.
Ik overweeg om een afspraak te maken met zo'n vrouwenkliniek om me hormonaal helemaal door te laten lichten en een advies op maat te krijgen.
Poeh, klinkt heftig. En ik snap je angst voor veranderingen; hormoonsuppletie moet echt worden afgestemd op jouw lichaam en dat kost tijd: eerst 3-6 maanden uitproberen en dan eventueel aanpassen/ophogen. Het belangrijkste is dat je terecht komt bij de juiste expert. Maar ja, die eeuwige wachtlijsten…quote:
Helleu. Ik vrees dat ik ook de sjaak ben. In mei word ik 43.
Het begon ruim een jaar geleden met extreme bloedingen. Stolsels vooral, die onaangekondigd langs m'n cup of tampon mn broekspijp uitrolden. Zelfs een keer in een cultureel centrum tijdens een boetseerles van m'n jongste dochter.
Hiernaast werd m'n pms ondraaglijk. Elke maand opnieuw veranderde ik in een hormonster zonder eigen wil dat met ingepakte koffers bij de deur stond om m'n man te verlaten omdat ik me zo onbegrepen en eenzaam voelde.
Gesprek gehad met een gynaecoloog voor een novasurebehandeling, maar te horen gekregen dat dit beter niet de eerste optie kan zijn omdat het baarmoederslijmvlies weer terug kan groeien. Op haar advies dus toch weer aan de pil begonnen. Dit hielp gelukkig tegen de extreme bloedingen en de pms maar m'n libido daalde tot onder het nulniveau. Het stoppen met de pil zorgde echter voor (een terugkeer van mijn) depressieve klachten. Ik heb sowieso al de diagnose 'chronische depressie' maar sinds het slikken van antidepressiva heb ik hier gelukkig geen last meer van gehad. Een rondje op diverse fora leerde me dat veel vrouwen depressieve gevoelens krijgen na het stoppen met de pil.
Inmiddels ben ik dus weer terug aan de pil. Ik probeer geen stopweek in te lassen maar krijg hierdoor regelmatig doorbraakbloedingen die enkel te doorbreken zijn door toch een stopweek in te lassen. Door een verzakking is het echter onmogelijk om cups of tampons te gebruiken dus maandverband is m'n enige optie.
Hiernaast heb ik sinds een maand of zes periodiek last van opvliegers en buitengewoon zere gewrichten, vooral 's nachts. Ik dacht in eerste instantie dat ik iets van acute reuma-aanvallen oid had.
Ik vrees dus dat ik, dwars door de pil heen, in de overgang ben gekomen.
Ik ben nu een beetje zoekende naar wat ik wil. Ik voel me namelijk emotioneel vrij stabiel en vind het daardoor erg spannend om iets in m'n hormoonhuishouding te wijzigen. Aan de andere kant zijn die opvliegers en die gewrichtspijn zo aanwezig dat ik het toch wel fijn zou vinden als daaraan iets zou veranderen.
Ik overweeg om een afspraak te maken met zo'n vrouwenkliniek om me hormonaal helemaal door te laten lichten en een advies op maat te krijgen.
Er zijn wel wat goede overgangs-experts maar die krijg je met een beetje geluk pas na een jaar te spreken, tenminste hier in Amsterdam is het echt kansloos. Ik heb zelf gisteren een afspraak gemaakt bij ‘Care for women’, daar kan ik half juni terecht dus dat viel mee.
Ik zou gewoon uitzoeken bij wie je moet zijn (in jouw buurt) en desnoods uitwijken naar een andere stad.
Die gewrichtspijn is vreselijk, mijn zus strompelt tegenwoordig rond alsof ze tachtig is, ook door de overgang. Zij krijgt een maandelijkse injectie om die heftige bloedingen te stoppen (geen idee hoe dat heet) en slikt nu Femoston (niet bio-identiek, helaas) vanwege de gewrichtspijn. Dat helpt vooralsnog niet… Wat een gezeik allemaal! Ik snap niet hoe onze moeders zich hier doorheen hebben geslagen!
Hoi! Wat heftig... Intake bij de menopauze poli van OLVG een optie?quote:
Helleu. Ik vrees dat ik ook de sjaak ben. In mei word ik 43.
Het begon ruim een jaar geleden met extreme bloedingen. Stolsels vooral, die onaangekondigd langs m'n cup of tampon mn broekspijp uitrolden. Zelfs een keer in een cultureel centrum tijdens een boetseerles van m'n jongste dochter.
Hiernaast werd m'n pms ondraaglijk. Elke maand opnieuw veranderde ik in een hormonster zonder eigen wil dat met ingepakte koffers bij de deur stond om m'n man te verlaten omdat ik me zo onbegrepen en eenzaam voelde.
Gesprek gehad met een gynaecoloog voor een novasurebehandeling, maar te horen gekregen dat dit beter niet de eerste optie kan zijn omdat het baarmoederslijmvlies weer terug kan groeien. Op haar advies dus toch weer aan de pil begonnen. Dit hielp gelukkig tegen de extreme bloedingen en de pms maar m'n libido daalde tot onder het nulniveau. Het stoppen met de pil zorgde echter voor (een terugkeer van mijn) depressieve klachten. Ik heb sowieso al de diagnose 'chronische depressie' maar sinds het slikken van antidepressiva heb ik hier gelukkig geen last meer van gehad. Een rondje op diverse fora leerde me dat veel vrouwen depressieve gevoelens krijgen na het stoppen met de pil.
Inmiddels ben ik dus weer terug aan de pil. Ik probeer geen stopweek in te lassen maar krijg hierdoor regelmatig doorbraakbloedingen die enkel te doorbreken zijn door toch een stopweek in te lassen. Door een verzakking is het echter onmogelijk om cups of tampons te gebruiken dus maandverband is m'n enige optie.
Hiernaast heb ik sinds een maand of zes periodiek last van opvliegers en buitengewoon zere gewrichten, vooral 's nachts. Ik dacht in eerste instantie dat ik iets van acute reuma-aanvallen oid had.
Ik vrees dus dat ik, dwars door de pil heen, in de overgang ben gekomen.
Ik ben nu een beetje zoekende naar wat ik wil. Ik voel me namelijk emotioneel vrij stabiel en vind het daardoor erg spannend om iets in m'n hormoonhuishouding te wijzigen. Aan de andere kant zijn die opvliegers en die gewrichtspijn zo aanwezig dat ik het toch wel fijn zou vinden als daaraan iets zou veranderen.
Ik overweeg om een afspraak te maken met zo'n vrouwenkliniek om me hormonaal helemaal door te laten lichten en een advies op maat te krijgen.
En menstruatie ondergoed vind ik persoonlijk prettiger dan maandverband (daar hebben we ook een topic over in LIF).
Resistance is futile.
Dat van die (glijdende)stolsels herken ik, wat een ellende is dat, zo blij dat de Mirena daar wel tegen helpt
Ik heb wat linkjes toegevoegd. Als iemand nog interessante links heeft naar sites, podcasts, boeken, of wat dan ook, geef maar een gil, dan voeg ik ze nog toe.
And the young, they can lose hope cause they can't see beyond today,. ..
The wisdom that the old can't give away
The wisdom that the old can't give away
Dit linkje wil ik wel delen:
https://www.instagram.com/menopause_doctor/
Leuke, slimme dokter die ingewikkelde dingen op een simpele manier kan uitleggen. Voor ieder wat wils; alle problemen komen wel aan bod.
https://www.instagram.com/menopause_doctor/
Leuke, slimme dokter die ingewikkelde dingen op een simpele manier kan uitleggen. Voor ieder wat wils; alle problemen komen wel aan bod.
Hmm, hoe meer ik lees hoe meer ik vrees dat bij mij de overgang langzaamaan gestart is. Ik word bijna 36 (maar al bijna 20 jaar maar 1 incomplete eierstok en zowel moeder als oma gingen jong (37 en 39) in de overgang).
Cyclus is nog een soort van regelmatig (24-29 dagen) maar de menstruaties worden steeds heftiger.
Mentaal schommelt het heel erg. Concentratie is wel echt al 3 jaar slecht. Gaf daarvan eerst zwangerschap, baby, borstvoeding de schuld van. Maar dat houdt ook een keer op.
Iemand van jullie via de huisarts hormoonspiegel laten bepalen om te beoordelen of de overgang gestart is? Ik lees hierover verschillende visies van artsen.
Cyclus is nog een soort van regelmatig (24-29 dagen) maar de menstruaties worden steeds heftiger.
Mentaal schommelt het heel erg. Concentratie is wel echt al 3 jaar slecht. Gaf daarvan eerst zwangerschap, baby, borstvoeding de schuld van. Maar dat houdt ook een keer op.
Iemand van jullie via de huisarts hormoonspiegel laten bepalen om te beoordelen of de overgang gestart is? Ik lees hierover verschillende visies van artsen.
Hoe dat zit met het meten van je hormoonspiegel weet ik niet, maar ik denk dat je meteen een goed gesprek met je huisarts hebt als je vertelt dat je moeder en oma zo jong waren toen ze in de overgang kwamen. Grote kans dat dat voor jou ook geldt. Vervelend, hoor. Maar het goede nieuws is dat er tegenwoordig iets aan te doen is, dus ik zou me eerst verdiepen (met behulp van de linkjes uit de OP) in hormoonsuppletie, en dan naar je huisarts gaan. Helaas zijn lang niet alle artsen goed bijgeschoold, daarom moet je echt zelf op onderzoek uit. Je kunt online ook de “Europese richtlijn voor hormoonsuppletietherapie” vinden, dan heb je de belangrijkste informatie meteen op een rijtje. Ik weet niet of die richtlijn al in dit topic is gelinkt, anders doe ik het wel even.quote:
Hmm, hoe meer ik lees hoe meer ik vrees dat bij mij de overgang langzaamaan gestart is. Ik word bijna 36 (maar al bijna 20 jaar maar 1 incomplete eierstok en zowel moeder als oma gingen jong (37 en 39) in de overgang).
Cyclus is nog een soort van regelmatig (24-29 dagen) maar de menstruaties worden steeds heftiger.
Mentaal schommelt het heel erg. Concentratie is wel echt al 3 jaar slecht. Gaf daarvan eerst zwangerschap, baby, borstvoeding de schuld van. Maar dat houdt ook een keer op.
Iemand van jullie via de huisarts hormoonspiegel laten bepalen om te beoordelen of de overgang gestart is? Ik lees hierover verschillende visies van artsen.
Edit: hier dus
https://richtlijnendataba(...)andleiding%20HST.pdf
[ Bericht 6% gewijzigd door Nadine26 op 16-04-2024 10:57:16 ]
Ik zet de link erin!quote:
Europese richtlijn voor hormoonsuppletietherapie
And the young, they can lose hope cause they can't see beyond today,. ..
The wisdom that the old can't give away
The wisdom that the old can't give away
Veel vermoeidheid, al meerdere jaren. Sinds begin vorig jaar ook sneller overbelaste spieren en gewrichten. M'n concentratie is de laatste jaren ook wat minder.
Deze dingen traden op zonder dat m'n manier van leven daar aanleiding toe gaf. Misschien was het al zover?
Alhoewel ik in mijn geval vrees dat de overgang en de bijwerkingen van type 1-diabetes (daar 'verslijt' je versneld van) en nog wat extra medisch geëmmer (dat sinds een aantal maanden speelt) weleens door elkaar zouden kunnen lopen - en niet geheel duidelijk is waar het ene begint en het andere eindigt.
Deze dingen traden op zonder dat m'n manier van leven daar aanleiding toe gaf. Misschien was het al zover?
Alhoewel ik in mijn geval vrees dat de overgang en de bijwerkingen van type 1-diabetes (daar 'verslijt' je versneld van) en nog wat extra medisch geëmmer (dat sinds een aantal maanden speelt) weleens door elkaar zouden kunnen lopen - en niet geheel duidelijk is waar het ene begint en het andere eindigt.
Volgens mij 26 of 28 november 2022.quote:
[..]
Daarna 1 groot wrak. En opeens was de operatiepijn weg.
En 2 weken later (februari 2023) ging mijn vader in een coma voor een week of 6.
Net voor kerst ben ik weer geopereerd, nu gewoon een elleboog. Moet morgen ziekenhuis bellen want dat ding doet zoveel pijn nog.
hedentendage
Ik ga op en neer met emoties. Ik kan 24/7 slapen. Voel me depressief bij tijd en wijlen, wetend dat ik niet depressief ben.
Ik vind mensen in de regel stom met alles (maar dat vind ik sowieso al
)Na mijn zwangerschap nooit meer hoofdpijn gehad. Nu zeer regelmatig.
Huisarts zei vanochtend dat ik helaas niet op overgang oid getest kon worden want geen baarmoeder meer en die lijers zijn ook weg.
Ze begon wel over hormonen.
En ik voelde me zo erg gehoord.
Ze zei ook dat het moeilijk was om te filteren omdat het best redelijk veel was na baarmoederverwijdering.
[ Bericht 1% gewijzigd door #ANONIEM op 29-04-2024 17:57:44 ]
@mascara-klodder je hebt een heftige tijd achter de rug, en dan niet alleen qua hormoonhuishouding en de overgang, maar gewoon ook de omstandigheden in je leven.
Fijn dat je je gehoord voelt. Ga je hormonen proberen?
Fijn dat je je gehoord voelt. Ga je hormonen proberen?
Resistance is futile.
Ik merk de laatste tijd wat vaker vermoeidheid. En steeds vaker het gevoel dat ik minder wil werken, omdat fulltime werken en een klein kind me eigenlijk net te zwaar valt. Maar of dat aan de overgang toe te schrijven is, weet ik zo niet.
Is verminderde weerstand een overgangsverschijnsel? Ik ben vanaf voor de kerst tot 3 weken geleden vrijwel onophoudelijk ziek geweest, verkouden, 2x buikgriep. Alles wat rondging, heb ik gehad.
Is verminderde weerstand een overgangsverschijnsel? Ik ben vanaf voor de kerst tot 3 weken geleden vrijwel onophoudelijk ziek geweest, verkouden, 2x buikgriep. Alles wat rondging, heb ik gehad.
Resistance is futile.
https://thepauselife.com/(...)ymptoms-of-menopause
Ik vond dit wel een verhelderend artikel mbt symptomen die bij de overgang kunnen horen!
Ik vond dit wel een verhelderend artikel mbt symptomen die bij de overgang kunnen horen!
Mijn ervaring is dat dat vooral een gevolg is van indirect contact met 30 snotneuzerige klasgenootjes van je basisschoolkindquote:
Ik merk de laatste tijd wat vaker vermoeidheid. En steeds vaker het gevoel dat ik minder wil werken, omdat fulltime werken en een klein kind me eigenlijk net te zwaar valt. Maar of dat aan de overgang toe te schrijven is, weet ik zo niet.
Is verminderde weerstand een overgangsverschijnsel? Ik ben vanaf voor de kerst tot 3 weken geleden vrijwel onophoudelijk ziek geweest, verkouden, 2x buikgriep. Alles wat rondging, heb ik gehad.
Ik slik sinds een paar weken een overgangspilletje van A. Vogel en heb het idee dat dat me erg goed doet. Ik voel me zelfverzekerd en stabiel en durf beter voor mezelf op te komen dan ooit.
Ik heb het zelf niet gebruikt, maar een vriendin van me heeft lange tijd DIM complex gebruikt en daar profijt van gehad.quote:
Ik merk de laatste tijd wat vaker vermoeidheid. En steeds vaker het gevoel dat ik minder wil werken, omdat fulltime werken en een klein kind me eigenlijk net te zwaar valt. Maar of dat aan de overgang toe te schrijven is, weet ik zo niet.
Is verminderde weerstand een overgangsverschijnsel? Ik ben vanaf voor de kerst tot 3 weken geleden vrijwel onophoudelijk ziek geweest, verkouden, 2x buikgriep. Alles wat rondging, heb ik gehad.
Inmiddels is ze ook aan de pleisters, maar ze is ook wat ouder dan jij.
https://www.vitakruid.nl/(...)YX1XltwaArRREALw_wcB
And the young, they can lose hope cause they can't see beyond today,. ..
The wisdom that the old can't give away
The wisdom that the old can't give away
De laatste 6 maanden duurde het steeds langer voor ik ongesteld werd en dan was ik ook maar licht ongesteld. Nu krijg ik de rekening. Het is geen ramp hoor, maar OB super plus binnen 3-4 uur vol, stolsels. Voor mijn doen is dit behoorlijk heftig, meestal heb ik lichte bloedingen (die dan ook nog de laatste maanden lichter werden) en zo nu en dan een keer een wat zwaardere.
Benieuwd wat mij volgende maand te wachten staat .
Benieuwd wat mij volgende maand te wachten staat
.
Resistance is futile.
Interessant artikel over onderzoek naar depressies bij vrouwen in de perimenopauze.
https://www.news-medical.(...)isk-study-finds.aspx
https://www.news-medical.(...)isk-study-finds.aspx
And the young, they can lose hope cause they can't see beyond today,. ..
The wisdom that the old can't give away
The wisdom that the old can't give away
Even een update over mijn ervaringen met bio-identieke HST. Ik gebruik de oestrogeen-gel en de progesteron-capsules nu bijna een maand, en ik durf het bijna niet te zeggen, maar het lijkt wel een wondermiddel. Ik voel me heel goed, slaap als een os, heb meer energie, kan weer normaal naar de wc (ik had last van obstipatie en kon ook nauwelijks plassen - alleen met de grootste krachtsinspanning lukte het me om een paar druppels uit mijn overvolle blaas te persen, en dat blijkt dus achteraf door een oestrogeentekort te komen, want oestrogeen zorgt voor souplesse van de organen...), mijn nagels beginnen weer hard en sterk te worden, het heftige eczeem rond mijn ogen is verdwenen en mijn huid is mooier (ik krijg steeds complimenten) en wat ook absoluut een voordeel is: ik kan weer alcohol drinken zonder na anderhalf glas straalbezopen te zijn 
Kortom, alleen maar goed nieuws. Het begon trouwens niet zo goed, maar nadat ik enige research had gedaan, ontdekte ik dat het normaal is om de eerste week van HST-gebruik juist méér last te krijgen van allerlei klachten. Zo had ik die eerste week opeens last van opvliegers, terwijl ik die nooit eerder had gehad. Ook was ik behoorlijk somber, vermoeid, en ook onzeker, omdat ik toen nog niet wist dat een lichaam dat langdurig te weinig oestrogeen/progesteron heeft gehad, heel heftig reageert op de toegevoegde hormonen. Ik heb meermaals overwogen om te stoppen met de HST. Gelukkig heb ik volgehouden, want na ongeveer een week merkte ik al verbetering en inmiddels voel ik me dus al drie weken heel goed.
Ik heb mijn eigen plan gevolgd, omdat ik mijn gynaecoloog niet meer vertrouwde (hierboven schreef ik er al iets over). Ik heb niet, zoals zij adviseerde, één pompje oestrogeen-gel gebruikt maar ben meteen voor twee pompjes gegaan, aangezien dat de minimale dosis is die wordt voorgeschreven in de UK, Duitsland, de VS etc. Ik heb inmiddels ontdekt dat het slim is om de progesteron-capsules in de avond in te nemen, omdat progesteron kalmerend werkt en dus zorgt voor een betere nachtrust, terwijl oestrogeen juist opwekkend werkt, en daarom het beste kan worden gebruikt in de ochtend. Gebruik je beide hormonen tegelijk, dan heffen de positieve effecten elkaar dus op - hoewel het dan eigenlijk gaat om 'bij-effecten', maar toch.
Kortom, ik ben heel tevreden. Voor degenen die geïnteresseerd zijn in bio-identieke HST heb ik wel een interessant filmpje, ik zal het hieronder plaatsen.
Kortom, alleen maar goed nieuws. Het begon trouwens niet zo goed, maar nadat ik enige research had gedaan, ontdekte ik dat het normaal is om de eerste week van HST-gebruik juist méér last te krijgen van allerlei klachten. Zo had ik die eerste week opeens last van opvliegers, terwijl ik die nooit eerder had gehad. Ook was ik behoorlijk somber, vermoeid, en ook onzeker, omdat ik toen nog niet wist dat een lichaam dat langdurig te weinig oestrogeen/progesteron heeft gehad, heel heftig reageert op de toegevoegde hormonen. Ik heb meermaals overwogen om te stoppen met de HST. Gelukkig heb ik volgehouden, want na ongeveer een week merkte ik al verbetering en inmiddels voel ik me dus al drie weken heel goed.
Ik heb mijn eigen plan gevolgd, omdat ik mijn gynaecoloog niet meer vertrouwde (hierboven schreef ik er al iets over). Ik heb niet, zoals zij adviseerde, één pompje oestrogeen-gel gebruikt maar ben meteen voor twee pompjes gegaan, aangezien dat de minimale dosis is die wordt voorgeschreven in de UK, Duitsland, de VS etc. Ik heb inmiddels ontdekt dat het slim is om de progesteron-capsules in de avond in te nemen, omdat progesteron kalmerend werkt en dus zorgt voor een betere nachtrust, terwijl oestrogeen juist opwekkend werkt, en daarom het beste kan worden gebruikt in de ochtend. Gebruik je beide hormonen tegelijk, dan heffen de positieve effecten elkaar dus op - hoewel het dan eigenlijk gaat om 'bij-effecten', maar toch.
Kortom, ik ben heel tevreden. Voor degenen die geïnteresseerd zijn in bio-identieke HST heb ik wel een interessant filmpje, ik zal het hieronder plaatsen.
Beginverergering wordt dat genoemd, inderdaad. Hier een uitleg daarover:
quote:Waarom krijgen sommige vrouwen vervelende symptomen bij de start van HST of bij verhoging?
IN HET KORT
Beginverergering/ophogingsverergering is NORMAAL:
dit gebeurt wanneer de receptoren op de de cellen moeten schakelen
bijna al onze 28 triljoen cellen hebben oestrogeenreceptoren
dit betekent dat beginverering op werkelijk alle plaatsen van het lichaam kan voorkomen
het kunnen nieuwe klachten zijn die er voor HST niet waren
b.v. Hartkloppingen, agitatie, opgefoktheid, slapeloosheid, depressie, verergerde gewrichts- en spierpijn etc.
IN HET LANG
Waarom hebben sommige vrouwen die beginnen met HST/ophogen HST last van symptomen die precies lijken alsof ze veel te veel oestrogeen nemen - ook al nemen ze een lage startdosis?
Hoe kan dat? Een stukje farmacodynamiek.
Vrijwel al onze cellen hebben oestrogeenreceptoren. Dat zijn poortjes waardoor oestrogeenmoleculen (=liganden) de cellen binnendringen en de celfunctie in stand houden. Op deze receptoren passen enkel oestrogeenmoleculen. Een cel kan duizenden receptoren hebben.
Receptoren doen iets specifieks als er te veel of te weinig van hun liganden (hier: oestrogeenmoleculen) aanwezig zijn.
Te weinig (oestrogeen): Dan gaan de receptoren in aantal vermeerderen (upregulatie) om er toch maar voor te zorgen dat mocht er iets van oestrogeen in het lichaam komen dat het zeker wordt opgenomen.
Te veel (oestrogeen): als het ligand in overvloed voorkomt dan gaat de cel receptoren verwijderen en verminderen (downregulatie) in aantal.
Als de vrouw eindelijk naar de dokter stapt, loopt ze al geruime tijd rond met weinig of bijna zonder oestrogeen en hebben de cellen heel veel receptoren aangemaakt.
De vrouw start HST en geeft het lichaam dan een deftige dosis oestrogeen (in vergelijking zonder HST) terwijl er heel veel receptoren zijn op de cellen: de cellen krijgen te veel binnen en de rare symptomen ontstaan (High response).
Na een tijd deze dosis te nemen zullen de receptoren verdwijnen en zich aanpassen naar de dosis die het krijgt. De meeste vrouwen rapporteren dat dit maximum 2 weken duurt. Vandaar dat een dosis best 6-8 weken geprobeerd wordt om te settelen. In principe is 3 maanden het best om een compleet beeld te krijgen.
Dus wees echt niet ongerust. Er is niets erg aan de hand. Het lichaam schakelt en geef het tijd. Je bent niet intolerant. Wees ook vooral lief voor jezelf. Neem tijd vrij. Neem pijnstilling. Ga op de bank liggen. Spreek erover hier. Velen van ons zijn er door gemoeten.
En houd vooral dit idee in gedachte: deze twee zware weken zijn eigenlijk niets in vergelijking met de jarenlange ellende die langdurig oestrogeentekort zal veroorzaken in de toekomst.
Deze reactie van je lichaam is eigenlijk een heel goed teken: je neemt je huidig HST-product zeer goed op. Dus je kan het ergens positief zien. Het is een normale, tijdelijke reactie tot de receptoren settelen.
Zie schema op de foto:
een vrouw zonder HST die HST start gaat dus van
Low Hormone & High receptor concentration NAAR
High hormone & High receptor concentration
‘High hormone’ is wel relatief. De cel krijg te veel oestrogeen omwille van de vele receptoren. Niet per se omdat de dosis te hoog is.
Daarna is het luisteren naar de cellen, zij geven dan aan d.m.v. terugkerende symptomen of de dosis moet opgehoogd worden (oestrogeen-protocol).
TIP: Ibuprofen kan helpen in deze tijdelijke periode. Altijd checken met de arts of je dit mag nemen.
And the young, they can lose hope cause they can't see beyond today,. ..
The wisdom that the old can't give away
The wisdom that the old can't give away
Duidelijke uitleg, dank! Blijft gek dat vrouwen dit allemaal zelf moeten uitzoeken; dat zegt wel iets over de slechte voorlichting. Nu ik de lijst met klachten zie, besef ik dat ik die eerste week van meer dingen last had: spierkramp en pijn in mijn gewrichten (nooit eerder gehad).quote:
Beginverergering wordt dat genoemd, inderdaad. Hier een uitleg daarover:
[..]
[ afbeelding ]
Wat ik me ook afvraag: klopt het dat Femoston nog zo vaak wordt voorgeschreven door artsen omdat het een commercieel medicijn is, terwijl op bio-identieke hormonen geen patent kan worden aangevraagd door farmaceuten en er dus niks op wordt verdiend?
Nou, change of plans hier.
Mijn vader stuurde me zo'n anderhalf jaar geleden een berichtje met de mededeling dat ie de erfelijke variant van ijzerstapelingsziekte heeft en zijn internist 'm had geadviseerd om zijn nakomeling hiervan op de hoogte te brengen.
Normaalgesproken heb ik geen contact met deze man omdat ie sowieso altijd een brenger van slecht nieuws is. Bovendien had ik geen klachten, dus er niks mee gedaan.
Tot ik er gisteren achter kwam dat de 'overgangsklachten' die ik ervaar overeenkomsten hebben met een te hoog ijzergehalte in het bloed (hormonale veranderingen, gewrichtspijn, extreme vermoeidheid, slecht slapen).
Bovendien krijg ik met de jaren meer pigmentvlekken en heb ik het afgelopen jaar steeds vaker last van buikpijn rechts onder m'n ribben.
Dinsdag heb ik een afspraak met een overgangsconsulente van Care4Women maar ik weet niet of dat nu wel zo handig is. Liever zou ik eerst uitsluiten dat het ijzerstapelingsziekte is. Morgen de huisarts maar even bellen.
Mijn vader stuurde me zo'n anderhalf jaar geleden een berichtje met de mededeling dat ie de erfelijke variant van ijzerstapelingsziekte heeft en zijn internist 'm had geadviseerd om zijn nakomeling hiervan op de hoogte te brengen.
Normaalgesproken heb ik geen contact met deze man omdat ie sowieso altijd een brenger van slecht nieuws is. Bovendien had ik geen klachten, dus er niks mee gedaan.
Tot ik er gisteren achter kwam dat de 'overgangsklachten' die ik ervaar overeenkomsten hebben met een te hoog ijzergehalte in het bloed (hormonale veranderingen, gewrichtspijn, extreme vermoeidheid, slecht slapen).
Bovendien krijg ik met de jaren meer pigmentvlekken en heb ik het afgelopen jaar steeds vaker last van buikpijn rechts onder m'n ribben.
Dinsdag heb ik een afspraak met een overgangsconsulente van Care4Women maar ik weet niet of dat nu wel zo handig is. Liever zou ik eerst uitsluiten dat het ijzerstapelingsziekte is. Morgen de huisarts maar even bellen.
SPOILEROm spoilers te kunnen lezen moet je zijn ingelogd. Je moet je daarvoor eerst gratis Registreren. Ook kun je spoilers niet lezen als je een ban hebt.
opgelostquote:
Sorry, ik heb per ongeluk m'n eigen post gerapporteerd
Op dinsdag 22 februari 2022 22:22 pleurde Nizno zoals gewoonlijk een onzinnige tekst op FOK!
| Forum Opties | |
|---|---|
| Forumhop: | |
| Hop naar: | |