Centraal topic - de overgang

Helleu. Ik vrees dat ik ook de sjaak ben. In mei word ik 43.

Het begon ruim een jaar geleden met extreme bloedingen. Stolsels vooral, die onaangekondigd langs m'n cup of tampon mn broekspijp uitrolden. Zelfs een keer in een cultureel centrum tijdens een boetseerles van m'n jongste dochter.

Hiernaast werd m'n pms ondraaglijk. Elke maand opnieuw veranderde ik in een hormonster zonder eigen wil dat met ingepakte koffers bij de deur stond om m'n man te verlaten omdat ik me zo onbegrepen en eenzaam voelde.

Gesprek gehad met een gynaecoloog voor een novasurebehandeling, maar te horen gekregen dat dit beter niet de eerste optie kan zijn omdat het baarmoederslijmvlies weer terug kan groeien. Op haar advies dus toch weer aan de pil begonnen. Dit hielp gelukkig tegen de extreme bloedingen en de pms maar m'n libido daalde tot onder het nulniveau. Het stoppen met de pil zorgde echter voor (een terugkeer van mijn) depressieve klachten. Ik heb sowieso al de diagnose 'chronische depressie' maar sinds het slikken van antidepressiva heb ik hier gelukkig geen last meer van gehad. Een rondje op diverse fora leerde me dat veel vrouwen depressieve gevoelens krijgen na het stoppen met de pil.

Inmiddels ben ik dus weer terug aan de pil. Ik probeer geen stopweek in te lassen maar krijg hierdoor regelmatig doorbraakbloedingen die enkel te doorbreken zijn door toch een stopweek in te lassen. Door een verzakking is het echter onmogelijk om cups of tampons te gebruiken dus maandverband is m'n enige optie.

Hiernaast heb ik sinds een maand of zes periodiek last van opvliegers en buitengewoon zere gewrichten, vooral 's nachts. Ik dacht in eerste instantie dat ik iets van acute reuma-aanvallen oid had.

Ik vrees dus dat ik, dwars door de pil heen, in de overgang ben gekomen.

Ik ben nu een beetje zoekende naar wat ik wil. Ik voel me namelijk emotioneel vrij stabiel en vind het daardoor erg spannend om iets in m'n hormoonhuishouding te wijzigen. Aan de andere kant zijn die opvliegers en die gewrichtspijn zo aanwezig dat ik het toch wel fijn zou vinden als daaraan iets zou veranderen.

Ik overweeg om een afspraak te maken met zo'n vrouwenkliniek om me hormonaal helemaal door te laten lichten en een advies op maat te krijgen.

quote:

Op zaterdag 13 april 2024 12:00 schreef -Spring het volgende:
Helleu. Ik vrees dat ik ook de sjaak ben. In mei word ik 43.

Het begon ruim een jaar geleden met extreme bloedingen. Stolsels vooral, die onaangekondigd langs m'n cup of tampon mn broekspijp uitrolden. Zelfs een keer in een cultureel centrum tijdens een boetseerles van m'n jongste dochter.

Hiernaast werd m'n pms ondraaglijk. Elke maand opnieuw veranderde ik in een hormonster zonder eigen wil dat met ingepakte koffers bij de deur stond om m'n man te verlaten omdat ik me zo onbegrepen en eenzaam voelde.

Gesprek gehad met een gynaecoloog voor een novasurebehandeling, maar te horen gekregen dat dit beter niet de eerste optie kan zijn omdat het baarmoederslijmvlies weer terug kan groeien. Op haar advies dus toch weer aan de pil begonnen. Dit hielp gelukkig tegen de extreme bloedingen en de pms maar m'n libido daalde tot onder het nulniveau. Het stoppen met de pil zorgde echter voor (een terugkeer van mijn) depressieve klachten. Ik heb sowieso al de diagnose 'chronische depressie' maar sinds het slikken van antidepressiva heb ik hier gelukkig geen last meer van gehad. Een rondje op diverse fora leerde me dat veel vrouwen depressieve gevoelens krijgen na het stoppen met de pil.

Inmiddels ben ik dus weer terug aan de pil. Ik probeer geen stopweek in te lassen maar krijg hierdoor regelmatig doorbraakbloedingen die enkel te doorbreken zijn door toch een stopweek in te lassen. Door een verzakking is het echter onmogelijk om cups of tampons te gebruiken dus maandverband is m'n enige optie.

Hiernaast heb ik sinds een maand of zes periodiek last van opvliegers en buitengewoon zere gewrichten, vooral 's nachts. Ik dacht in eerste instantie dat ik iets van acute reuma-aanvallen oid had.

Ik vrees dus dat ik, dwars door de pil heen, in de overgang ben gekomen.

Ik ben nu een beetje zoekende naar wat ik wil. Ik voel me namelijk emotioneel vrij stabiel en vind het daardoor erg spannend om iets in m'n hormoonhuishouding te wijzigen. Aan de andere kant zijn die opvliegers en die gewrichtspijn zo aanwezig dat ik het toch wel fijn zou vinden als daaraan iets zou veranderen.

Ik overweeg om een afspraak te maken met zo'n vrouwenkliniek om me hormonaal helemaal door te laten lichten en een advies op maat te krijgen.

Poeh, klinkt heftig. En ik snap je angst voor veranderingen; hormoonsuppletie moet echt worden afgestemd op jouw lichaam en dat kost tijd: eerst 3-6 maanden uitproberen en dan eventueel aanpassen/ophogen. Het belangrijkste is dat je terecht komt bij de juiste expert. Maar ja, die eeuwige wachtlijsten…

Er zijn wel wat goede overgangs-experts maar die krijg je met een beetje geluk pas na een jaar te spreken, tenminste hier in Amsterdam is het echt kansloos. Ik heb zelf gisteren een afspraak gemaakt bij ‘Care for women’, daar kan ik half juni terecht dus dat viel mee.

Ik zou gewoon uitzoeken bij wie je moet zijn (in jouw buurt) en desnoods uitwijken naar een andere stad.

Die gewrichtspijn is vreselijk, mijn zus strompelt tegenwoordig rond alsof ze tachtig is, ook door de overgang. Zij krijgt een maandelijkse injectie om die heftige bloedingen te stoppen (geen idee hoe dat heet) en slikt nu Femoston (niet bio-identiek, helaas) vanwege de gewrichtspijn. Dat helpt vooralsnog niet… Wat een gezeik allemaal! Ik snap niet hoe onze moeders zich hier doorheen hebben geslagen!

Dat van die (glijdende)stolsels herken ik, wat een ellende is dat, zo blij dat de Mirena daar wel tegen helpt

Ik heb wat linkjes toegevoegd. Als iemand nog interessante links heeft naar sites, podcasts, boeken, of wat dan ook, geef maar een gil, dan voeg ik ze nog toe.

Dit linkje wil ik wel delen:

https://www.instagram.com/menopause_doctor/

Leuke, slimme dokter die ingewikkelde dingen op een simpele manier kan uitleggen. Voor ieder wat wils; alle problemen komen wel aan bod.

https://www.instagram.com/drmaryclaire?igsh=MnF4Zm84aDl0ZWk5
https://www.instagram.com/hormonenwijzer?igsh=M2Npd2xuNDNjeG9o

Ook fijne info hier!

Hmm, hoe meer ik lees hoe meer ik vrees dat bij mij de overgang langzaamaan gestart is. Ik word bijna 36 (maar al bijna 20 jaar maar 1 incomplete eierstok en zowel moeder als oma gingen jong (37 en 39) in de overgang).
Cyclus is nog een soort van regelmatig (24-29 dagen) maar de menstruaties worden steeds heftiger.
Mentaal schommelt het heel erg. Concentratie is wel echt al 3 jaar slecht. Gaf daarvan eerst zwangerschap, baby, borstvoeding de schuld van. Maar dat houdt ook een keer op.

Iemand van jullie via de huisarts hormoonspiegel laten bepalen om te beoordelen of de overgang gestart is? Ik lees hierover verschillende visies van artsen.

quote:

Op maandag 15 april 2024 23:45 schreef Takkie88 het volgende:
Hmm, hoe meer ik lees hoe meer ik vrees dat bij mij de overgang langzaamaan gestart is. Ik word bijna 36 (maar al bijna 20 jaar maar 1 incomplete eierstok en zowel moeder als oma gingen jong (37 en 39) in de overgang).
Cyclus is nog een soort van regelmatig (24-29 dagen) maar de menstruaties worden steeds heftiger.
Mentaal schommelt het heel erg. Concentratie is wel echt al 3 jaar slecht. Gaf daarvan eerst zwangerschap, baby, borstvoeding de schuld van. Maar dat houdt ook een keer op.

Iemand van jullie via de huisarts hormoonspiegel laten bepalen om te beoordelen of de overgang gestart is? Ik lees hierover verschillende visies van artsen.

Hoe dat zit met het meten van je hormoonspiegel weet ik niet, maar ik denk dat je meteen een goed gesprek met je huisarts hebt als je vertelt dat je moeder en oma zo jong waren toen ze in de overgang kwamen. Grote kans dat dat voor jou ook geldt. Vervelend, hoor. Maar het goede nieuws is dat er tegenwoordig iets aan te doen is, dus ik zou me eerst verdiepen (met behulp van de linkjes uit de OP) in hormoonsuppletie, en dan naar je huisarts gaan. Helaas zijn lang niet alle artsen goed bijgeschoold, daarom moet je echt zelf op onderzoek uit. Je kunt online ook de “Europese richtlijn voor hormoonsuppletietherapie” vinden, dan heb je de belangrijkste informatie meteen op een rijtje. Ik weet niet of die richtlijn al in dit topic is gelinkt, anders doe ik het wel even.

Edit: hier dus

https://richtlijnendataba(...)andleiding%20HST.pdf

[ Bericht 6% gewijzigd door Nadine26 op 16-04-2024 10:57:16 ]

quote:

Op dinsdag 16 april 2024 10:51 schreef Nadine26 het volgende:
Europese richtlijn voor hormoonsuppletietherapie

Ik zet de link erin!

Veel vermoeidheid, al meerdere jaren. Sinds begin vorig jaar ook sneller overbelaste spieren en gewrichten. M'n concentratie is de laatste jaren ook wat minder.

Deze dingen traden op zonder dat m'n manier van leven daar aanleiding toe gaf. Misschien was het al zover?

Alhoewel ik in mijn geval vrees dat de overgang en de bijwerkingen van type 1-diabetes (daar 'verslijt' je versneld van) en nog wat extra medisch geëmmer (dat sinds een aantal maanden speelt) weleens door elkaar zouden kunnen lopen - en niet geheel duidelijk is waar het ene begint en het andere eindigt.

https://thepauselife.com/(...)ymptoms-of-menopause

Ik vond dit wel een verhelderend artikel mbt symptomen die bij de overgang kunnen horen!

quote:

Op maandag 29 april 2024 21:28 schreef Seven. het volgende:
Ik merk de laatste tijd wat vaker vermoeidheid. En steeds vaker het gevoel dat ik minder wil werken, omdat fulltime werken en een klein kind me eigenlijk net te zwaar valt. Maar of dat aan de overgang toe te schrijven is, weet ik zo niet.

Is verminderde weerstand een overgangsverschijnsel? Ik ben vanaf voor de kerst tot 3 weken geleden vrijwel onophoudelijk ziek geweest, verkouden, 2x buikgriep. Alles wat rondging, heb ik gehad.

Mijn ervaring is dat dat vooral een gevolg is van indirect contact met 30 snotneuzerige klasgenootjes van je basisschoolkind

Ik slik sinds een paar weken een overgangspilletje van A. Vogel en heb het idee dat dat me erg goed doet. Ik voel me zelfverzekerd en stabiel en durf beter voor mezelf op te komen dan ooit.

quote:

Op maandag 29 april 2024 21:28 schreef Seven. het volgende:
Ik merk de laatste tijd wat vaker vermoeidheid. En steeds vaker het gevoel dat ik minder wil werken, omdat fulltime werken en een klein kind me eigenlijk net te zwaar valt. Maar of dat aan de overgang toe te schrijven is, weet ik zo niet.

Is verminderde weerstand een overgangsverschijnsel? Ik ben vanaf voor de kerst tot 3 weken geleden vrijwel onophoudelijk ziek geweest, verkouden, 2x buikgriep. Alles wat rondging, heb ik gehad.

Ik heb het zelf niet gebruikt, maar een vriendin van me heeft lange tijd DIM complex gebruikt en daar profijt van gehad.

Inmiddels is ze ook aan de pleisters, maar ze is ook wat ouder dan jij.

https://www.vitakruid.nl/(...)YX1XltwaArRREALw_wcB

Interessant artikel over onderzoek naar depressies bij vrouwen in de perimenopauze.

https://www.news-medical.(...)isk-study-finds.aspx

Even een update over mijn ervaringen met bio-identieke HST. Ik gebruik de oestrogeen-gel en de progesteron-capsules nu bijna een maand, en ik durf het bijna niet te zeggen, maar het lijkt wel een wondermiddel. Ik voel me heel goed, slaap als een os, heb meer energie, kan weer normaal naar de wc (ik had last van obstipatie en kon ook nauwelijks plassen - alleen met de grootste krachtsinspanning lukte het me om een paar druppels uit mijn overvolle blaas te persen, en dat blijkt dus achteraf door een oestrogeentekort te komen, want oestrogeen zorgt voor souplesse van de organen...), mijn nagels beginnen weer hard en sterk te worden, het heftige eczeem rond mijn ogen is verdwenen en mijn huid is mooier (ik krijg steeds complimenten) en wat ook absoluut een voordeel is: ik kan weer alcohol drinken zonder na anderhalf glas straalbezopen te zijn

Kortom, alleen maar goed nieuws. Het begon trouwens niet zo goed, maar nadat ik enige research had gedaan, ontdekte ik dat het normaal is om de eerste week van HST-gebruik juist méér last te krijgen van allerlei klachten. Zo had ik die eerste week opeens last van opvliegers, terwijl ik die nooit eerder had gehad. Ook was ik behoorlijk somber, vermoeid, en ook onzeker, omdat ik toen nog niet wist dat een lichaam dat langdurig te weinig oestrogeen/progesteron heeft gehad, heel heftig reageert op de toegevoegde hormonen. Ik heb meermaals overwogen om te stoppen met de HST. Gelukkig heb ik volgehouden, want na ongeveer een week merkte ik al verbetering en inmiddels voel ik me dus al drie weken heel goed.

Ik heb mijn eigen plan gevolgd, omdat ik mijn gynaecoloog niet meer vertrouwde (hierboven schreef ik er al iets over). Ik heb niet, zoals zij adviseerde, één pompje oestrogeen-gel gebruikt maar ben meteen voor twee pompjes gegaan, aangezien dat de minimale dosis is die wordt voorgeschreven in de UK, Duitsland, de VS etc. Ik heb inmiddels ontdekt dat het slim is om de progesteron-capsules in de avond in te nemen, omdat progesteron kalmerend werkt en dus zorgt voor een betere nachtrust, terwijl oestrogeen juist opwekkend werkt, en daarom het beste kan worden gebruikt in de ochtend. Gebruik je beide hormonen tegelijk, dan heffen de positieve effecten elkaar dus op - hoewel het dan eigenlijk gaat om 'bij-effecten', maar toch.

Kortom, ik ben heel tevreden. Voor degenen die geïnteresseerd zijn in bio-identieke HST heb ik wel een interessant filmpje, ik zal het hieronder plaatsen.

Beginverergering wordt dat genoemd, inderdaad. Hier een uitleg daarover:

quote:

Waarom krijgen sommige vrouwen vervelende symptomen bij de start van HST of bij verhoging?
IN HET KORT
Beginverergering/ophogingsverergering is NORMAAL:
dit gebeurt wanneer de receptoren op de de cellen moeten schakelen
bijna al onze 28 triljoen cellen hebben oestrogeenreceptoren
dit betekent dat beginverering op werkelijk alle plaatsen van het lichaam kan voorkomen
het kunnen nieuwe klachten zijn die er voor HST niet waren
b.v. Hartkloppingen, agitatie, opgefoktheid, slapeloosheid, depressie, verergerde gewrichts- en spierpijn etc.
IN HET LANG
Waarom hebben sommige vrouwen die beginnen met HST/ophogen HST last van symptomen die precies lijken alsof ze veel te veel oestrogeen nemen - ook al nemen ze een lage startdosis?
Hoe kan dat? Een stukje farmacodynamiek.
Vrijwel al onze cellen hebben oestrogeenreceptoren. Dat zijn poortjes waardoor oestrogeenmoleculen (=liganden) de cellen binnendringen en de celfunctie in stand houden. Op deze receptoren passen enkel oestrogeenmoleculen. Een cel kan duizenden receptoren hebben.
Receptoren doen iets specifieks als er te veel of te weinig van hun liganden (hier: oestrogeenmoleculen) aanwezig zijn.
Te weinig (oestrogeen): Dan gaan de receptoren in aantal vermeerderen (upregulatie) om er toch maar voor te zorgen dat mocht er iets van oestrogeen in het lichaam komen dat het zeker wordt opgenomen.
Te veel (oestrogeen): als het ligand in overvloed voorkomt dan gaat de cel receptoren verwijderen en verminderen (downregulatie) in aantal.
Als de vrouw eindelijk naar de dokter stapt, loopt ze al geruime tijd rond met weinig of bijna zonder oestrogeen en hebben de cellen heel veel receptoren aangemaakt.
De vrouw start HST en geeft het lichaam dan een deftige dosis oestrogeen (in vergelijking zonder HST) terwijl er heel veel receptoren zijn op de cellen: de cellen krijgen te veel binnen en de rare symptomen ontstaan (High response).
Na een tijd deze dosis te nemen zullen de receptoren verdwijnen en zich aanpassen naar de dosis die het krijgt. De meeste vrouwen rapporteren dat dit maximum 2 weken duurt. Vandaar dat een dosis best 6-8 weken geprobeerd wordt om te settelen. In principe is 3 maanden het best om een compleet beeld te krijgen.
Dus wees echt niet ongerust. Er is niets erg aan de hand. Het lichaam schakelt en geef het tijd. Je bent niet intolerant. Wees ook vooral lief voor jezelf. Neem tijd vrij. Neem pijnstilling. Ga op de bank liggen. Spreek erover hier. Velen van ons zijn er door gemoeten.
En houd vooral dit idee in gedachte: deze twee zware weken zijn eigenlijk niets in vergelijking met de jarenlange ellende die langdurig oestrogeentekort zal veroorzaken in de toekomst.
Deze reactie van je lichaam is eigenlijk een heel goed teken: je neemt je huidig HST-product zeer goed op. Dus je kan het ergens positief zien. Het is een normale, tijdelijke reactie tot de receptoren settelen.
Zie schema op de foto:
een vrouw zonder HST die HST start gaat dus van
Low Hormone & High receptor concentration NAAR
High hormone & High receptor concentration
‘High hormone’ is wel relatief. De cel krijg te veel oestrogeen omwille van de vele receptoren. Niet per se omdat de dosis te hoog is.
Daarna is het luisteren naar de cellen, zij geven dan aan d.m.v. terugkerende symptomen of de dosis moet opgehoogd worden (oestrogeen-protocol).
TIP: Ibuprofen kan helpen in deze tijdelijke periode. Altijd checken met de arts of je dit mag nemen.

quote:

Op vrijdag 3 mei 2024 12:57 schreef miss_sly het volgende:
Beginverergering wordt dat genoemd, inderdaad. Hier een uitleg daarover:
[..]
[ afbeelding ]

Duidelijke uitleg, dank! Blijft gek dat vrouwen dit allemaal zelf moeten uitzoeken; dat zegt wel iets over de slechte voorlichting. Nu ik de lijst met klachten zie, besef ik dat ik die eerste week van meer dingen last had: spierkramp en pijn in mijn gewrichten (nooit eerder gehad).

Wat ik me ook afvraag: klopt het dat Femoston nog zo vaak wordt voorgeschreven door artsen omdat het een commercieel medicijn is, terwijl op bio-identieke hormonen geen patent kan worden aangevraagd door farmaceuten en er dus niks op wordt verdiend?

Nou, change of plans hier.

Mijn vader stuurde me zo'n anderhalf jaar geleden een berichtje met de mededeling dat ie de erfelijke variant van ijzerstapelingsziekte heeft en zijn internist 'm had geadviseerd om zijn nakomeling hiervan op de hoogte te brengen.

Normaalgesproken heb ik geen contact met deze man omdat ie sowieso altijd een brenger van slecht nieuws is. Bovendien had ik geen klachten, dus er niks mee gedaan.

Tot ik er gisteren achter kwam dat de 'overgangsklachten' die ik ervaar overeenkomsten hebben met een te hoog ijzergehalte in het bloed (hormonale veranderingen, gewrichtspijn, extreme vermoeidheid, slecht slapen).

Bovendien krijg ik met de jaren meer pigmentvlekken en heb ik het afgelopen jaar steeds vaker last van buikpijn rechts onder m'n ribben.

Dinsdag heb ik een afspraak met een overgangsconsulente van Care4Women maar ik weet niet of dat nu wel zo handig is. Liever zou ik eerst uitsluiten dat het ijzerstapelingsziekte is. Morgen de huisarts maar even bellen.

SPOILER

Om spoilers te kunnen lezen moet je zijn ingelogd. Je moet je daarvoor eerst gratis Registreren. Ook kun je spoilers niet lezen als je een ban hebt.

Sorry, ik heb per ongeluk m'n eigen post gerapporteerd

quote:

Op zondag 5 mei 2024 13:04 schreef -Spring het volgende:
Sorry, ik heb per ongeluk m'n eigen post gerapporteerd

opgelost