Bijbelprofetie

Vervolg

In de vorige delen heb ik behandeld hoe door middel van de verhalen in Genesis de basis werd gelegd voor gebeurtenissen die later zouden gaan plaatsvinden.

Het hele oude testament is doorspekt van de referenties naar de komende messias. Het zou te veel werk zijn om alle verhalen in detail te behandelen. Ik denk echter dat ik de kern wel heb besproken: vanaf het begin belooft God om de mensheid te verlossen van de zonde en de dood door middel van een nageslacht dat hij eerst aan Adam en Eva, en later aan Abraham beloofde. Uit Abraham zouden uiteindelijk de Joodse stammen voortkomen, en uit een van die stam, Judah, zou de messias worden geboren.

Een verhaal wat ik nog wel graag wil bespreken, is Mozes.

Mozes werd door God opgeroepen om Zijn volk uit Egypte te verlossen. Gods volk was in Egypte terechtgekomen doordat Joseph, een van de 12 zonen van Jakob, door zijn broers aan een slavenhandelaar was verkocht. Daar werd hij, dankzij profetische dromen van de pharaoh die hij kon uitleggen en waardoor Egypte als machtigste land in de regio eindigde te midden van een zevenjarige hongersnood. Ook deze verhalen barsten van de profetisch verwijzingen, maar het zou dus te veel zijn om alles hier nu te behandelen.

Joseph kreeg een hoge positie binnen Egypte en zijn familie kon zich daar vestigen. Maar na 400 jaar waren de Egyptenaren vergeten hoe dit volk in Egypte terecht was gekomen, en de paraoh begon hen te onderdrukken als slaven.

God echter riep Mozes op om naar pharaoh te gaan en eiste dat de Joden hun religieuze feest mochten vieren. Farao weigerde dit, verbood hen om te stoppen met werken (wə·hi¨·bat·tem). Het resultaat was dat God plagen over Egypte uitstortte.

Voor de tiende plaag moesten de Joden een lam slachten en het bloed ervan aan hun deurstijlen smeren. 's Nachts zou een engel van God namelijk alle eerstgeborenen, van mensen en dieren, doden, maar iedereen met het bloed aan zijn deur zou worden gespaard. De Joden moesten het lam roosteren en snel eten met bittere kruiden. Dit werd het pascha of paaslam, een symbool voor de komende messias die verlossing zou bieden door zijn bloed te offeren.

Na deze plaag liet de farao de Joden eindelijk vrij. Zij trokken toen de woestijn in en het was de bedoeling dat ze binnen vrij korte tijd het beloofde land zouden bereiken.

Omdat de Joden na honderden jaren sterk waren beinvloed door de Egyptische cultuur, sloot God een nieuw verbond met Mozes en heel het volk, waarbij Mozes de wet van de tien geboden in stenen tafelen kreeg aangereikt, en Mozes zelf in boeken een gedicteerde wet moest neerschrijven.

Deze wet bevatte instructies over het te bouwen tabernakel, oftewel de tent waar offers zouden worden uitgevoerd, civiele wet, voedsel en hygienewetten, wetten over landbouw, kleding, enzovoorts. Dit wordt ook wel de ceremoniele wet genoemd. Ook de religieuze feesten, instructies voor offers, instructies voor de priesters en dergelijke stonden in deze wet.

Het tabernakel bestond onder andere uit een kist, de ark van het verbond, met daarin de stenen tafelen met de tien geboden, manna (voedsel dat God in de woesten verstrekte), en de staf van Aaron, eerste Levitische priester (Levi was een van de twaalf stammen), die gebloeid had. De wet, het brood uit de hemelen, en deze dode maar bloeiende staf, vormden als het ware de troon van God binnen het tabernakel. Ze stonden symbool voor de rechtvaardigheid van God, het leven dat God geeft, en de wederopstanding.

De boeken met de wet van Mozes lagen niet in de ark, maar naast de ark.

Ook het hele tabernakel staat bol van de symboliek die allemaal naar de komende messias verwees, tot in de kleinste details. Het lam dat werd geslacht was een symbool. Daarna volgde een waskuip, die symboliseert hoe het bloed van het lam ons reinig van onze zonden. Het hele tabernakel werd omringd door een wit gordijn, symbool voor de puurheid en rechtvaardigheid van de messias waarmee God ons omringt als we Zijn offer aannemen. Daarna volgden twee kamers, met een dak met vier kleuren: bruin, rood, paars en blauw. Blauw is de kleur van gehoorzaamheid, rood de kleur van offer. Paars is het resultaat van blauw + rood en staat voor koninklijkheid, oftewel offer + gehoorzaamheid = koninklijkheid. Bruin stond voor de aarde, menselijkheid. Dit zijn de karakteristieken van de messias.

Op de ark van het verbond lag het verzoendeksel met daarop twee bedekkende cherubijnen, allemaal van massief goud. Dit is waar God eenmaal per jaar verscheen om de opgebiechte zonden van het volk te zuiveren.

Dit tabernakel stond centraal in de religieuze feesten: 4 lentefeesten (pasen, ongezuurde broden, hemelvaart, pinksteren, symbolen voor de dood, wederopstanding, hemelvaart van Jezus en de uitstortnig van de Heilige Geest), en 3 najaarsfeesten (het trompettenfeest, de dag des oordeels, en het huttenfeest, symbolen voor de aankondiging van het oordeel, de dag des oordeels en de nieuwe aarde).

Ook hier is enorm over uit te wijden, maar de kern is dat dit tabernakel en alle gebeurtenissen eromheen, alle ceremonies en rituelen, verwijzingen waren naar de komst, de missie en het werk van de komende messias. Daarom werden alle wetten die met dit tabernakel te maken hadden ook wel een 'schaduw' genoemd: ze gaven een illustratie van zaken die nog moesten plaatsvinden. Het is ook de reden waarom Jezus later zegt dat hij niet is gekomen om de wet op te heffen, maar om die te vervullen. Jezus was de belichaming van deze wet. Hij was het lam, Hij bood het wassen, Hij was de rechtvaardigheid die wordt gegeven, Hij bracht het bloed, Hij was de wederopstanding, en Hij is uiteindelijk ook rechter. Hele boeken zijn erover geschreven waarin dit tot in detail wordt geanalyseerd.

De tempel is in profetische zin van belang, omdat de ceremonies en feesten worden gebruikt om profetische waarheden te illustreren. Zonder begrip van de tempel, zouden we veel dingen over het hoofd zien. Zo is het hele boek van Openbaringen gebouwd op basis van de structuur die de Joodse tempelfeesten geven, en zien we dezelfde symboliek ook terug in het boek van Daniel, de twee centrale profetische boeken die ik later in dit topic zal bespreken.

Vervolg

Mozes zelf was niet slechts een leider van het Joodse volk, maar ook zelf een symbool van de komende messias.

Hij was door God gekozen om de Joden uit het land van slavernij te redden. Als de bijbel het over slavernij heeft, gaat dat niet slechts om fysieke slavernij, maar vooral om spirituele slavernij. Wij zijn door de zondeval namelijk allemaal slaven van de zonde en de dood geworden, en van die slavernij wil God ons redden.

Egypte zelf werd een symbool voor afgoderij en openlijke weerstand tegen God. Farao weigerde immers steeds om gehoor te geven aan de oproep van God, via Mozes, om het volk vrij te laten gaan zodat ze hun God konden eren:

Exodus 5:1Daarna kwamen Mozes en Aäron en zeiden tegen de farao: Zo zegt de HEERE, de God van Israël: Laat Mijn volk gaan om voor Mij een feest te vieren in de woestijn.
2Maar de farao zei: Wie is de HEERE, naar Wiens stem ik zou moeten luisteren door Israël te laten gaan? Ik ken de HEERE niet en ik zal Israël ook niet laten gaan.

Deze houding, 'wie is Yahweh en waarom zou ik naar hem moeten luisteren?', is tekenen voor een houding die veel van de kinderen der ongerechtigheid ook aanhangen.

Tegelijkertijd hadden de Joden het niet altijd even slecht gehad in Egypte. Ze hadden er een min of meer 'veilig' bestaan, tot de farao hun werk verzwaarde en hun slavernij intensiveerde. Het enige probleem was, dat ze niet vrij meer waren om hun God te eren, de God aan wie zij hun bestaan uberhaupt te danken hadden.

Egypte werd daarmee ook een symbool voor comfort ten koste van spirituele trouw: je kunt het materieel goed hebben, als je God maar negeert. Je bent en blijft een slaaf van de zonde en de dood, maar in ruil daarvoor heb je niet veel te makken. De Joden die onder leiding van Mozes de woestijn introkken, schreeuwden onder invloed van honger en dorst vaak uit dat ze liever in Egypte waren gebleven, dat Mozes hen de woestijn in had geleid om te sterven, dat ze verlangden naar de komkommers en uien in Egypte:

4 Het samenraapsel van vreemdelingen dat in hun midden verkeerde, werd met gulzigheid bevangen; daarom jammerden ook de Israëlieten opnieuw en zeiden: Wie zal ons vlees te eten geven?
5Wij denken terug aan de vis die wij in Egypte voor niets aten, aan de komkommers, de watermeloenen, de prei, de uien en de knoflook.
6Maar nu droogt onze ziel uit, er is helemaal niets dan dit manna voor onze ogen!

Het 'samenraapsel van vreemdelingen' waren Egyptenaren die na de plagen met de Joden uit Egypte waren vertrokken, en constant een negatieve invloed hadden op de Joden, zoals we hierboven zien. Dit is dus een categorie personen die in eerste instantie wel meegaat om verlost te worden, maar halverwege opgeeft en terugverlangt naar hun oude leven, in comfort, maar zonder God.

Mozes zelf trad op als bemiddelaar tussen het volk en God. Steeds opnieuw provoceerde het volk God met hun rebellie, hun onwil om Zijn wetten te volgen, hun ongeloof dat God hen uit die woestijn naar een beter land zou brengen. Constant vervielen ze in afgoderij en ongehoorzaamheid, en steeds opnieuw smeekte Mozes bij God of Hij hen niet zou straffen, maar genadevol zou zijn.

Deze bemiddelaarsrol tussen mens en God is ook de rol die de messias zou spelen. Nadat hij een perfect offer zou hebben gebracht, zou hij als advocaat van de mensheid in het goddelijke recht staan om de mensheid te verdedigen. Hoewel de mens vol zonde was, zou de messias hen vrijkopen, waardoor men genade van God in plaats van bestraffing kon ontvangen. De manier waarop Mozes en God met elkaar omgaan, illustreert de mentaliteit van de komende messias en Zijn rol:

Exodus 32:9Ook zei de HEERE tegen Mozes: Ik heb dit volk gezien, en zie, het is een halsstarrig volk.
10Nu dan, laat Mij begaan, zodat Mijn toorn tegen hen ontbrandt en Ik hen vernietig. Dan zal Ik ú tot een groot volk maken.
11Maar Mozes trachtte het aangezicht van de HEERE, zijn God, gunstig te stemmen, en zei: HEERE, waarom zou Uw toorn ontbranden tegen Uw volk, dat U met grote kracht en sterke hand uit het land Egypte geleid hebt?
12Waarom zouden de Egyptenaren zeggen: Met kwade bedoelingen heeft Hij hen uitgeleid, om hen in de bergen te doden en hen van de aardbodem te vernietigen? Laat Uw brandende toorn varen, en heb berouw over het kwaad voor Uw volk.
13 Denk aan Abraham, aan Izak en aan Israël, Uw dienaren, aan wie U bij Uzelf hebt gezworen en tot hen gesproken hebt: Ik zal uw nageslacht talrijk maken als de sterren aan de hemel, en dit hele land waarover Ik gesproken heb, zal Ik aan uw nageslacht geven, zodat zij het voor eeuwig in erfbezit nemen.
14Toen kreeg de HEERE berouw over het kwaad dat Hij gesproken had Zijn volk te zullen aandoen.

De hele reis onder leiding van Mozes is een symbool die ieder mens ondergaat als hij zich tot God keert: onder leiding van de messias wordt je uit het land van slavernij en werelds comfort geleid, en ga je door het water van de doop (de Rode Zee die opende). Vervolgens ontvang je instructies over Gods wetten, en leert te vertrouwen op het verzoenoffer van de messias, Zijn genade, en Zijn bemiddeling tussen jou en God. Je leert dagelijks het manna te weten, oftewel het spirituele brood waarmee God je voedt. In de woestijn, een tijd van beproevingen, gebreken, honger, dorst en gevaren, leer je te vertrouwen op God, en dat Hij je naar het beloofde land, oftewel het paradijs, zal leiden. Zul je vaak vallen? Constant, net als het volk onder Mozes. Zul je vaak falen, zeuren, verlangen om terug te gaan, God misschien zelfs beschuldigen dat hij je naar deze dorre plek heeft gebracht om je te laten sterven? Ook dat kan. Maar in al deze beproevingen is het onze taak om op God te leren vertrouwen en Hem te leren gehoorzamen. Zo worden wij voorbereid om het paradijs in te kunnen gaan, want een paradijs is alleen mogelijk als wij ons onderwerpen aan God en Zijn geboden, die uitdrukkingen zijn van rechtvaardigheid en naastenliefde. Waar Adam en Eva hadden gefaald in vertrouwen en gehoorzaamheid, worden wij uitgenodigd om opnieuw God te geloven en te gehoorzamen, en daarbij hebben wij een helper, iemand die in direct contact met God staat, die Zijn leven voor ons heeft gegeven, en die constant met God bemiddelt om te voorkomen dat we door onze fouten en zonden ten onder gaan. En als we die leider blijven volgen, zal Hij ons ook het paradijs in brengen.

Het volk in Exocus was echter zo halsstarrig, dat het na een aantal maanden van Egypte naar de grenzen van Kanaan te zijn getrokken, wonderen te hebben gezien, te hebben gegeten en gedronken, letterlijk door een bovennatuurlijke kolom van vuur te zijn geleid, nog steeds geen vertrouwen had in God. Toen ze op het punt stonden om binnen te gaan, meldden enkele van hun spionnen dat het land vol 'reuzen' was, die hen gegarandeerd een kopje kleiner zouden maken. Slechts enkele spionnen, Joshua en Caleb, waren ervan overtuigd dat ze het beloofde land wel konden binnengaan.

Opnieuw faalde het volk dus. Als straf moest het 40 jaar door de woestijn trekken, stierf de generatie die nooit wilde leren om op God te vertrouwen, en waren het uiteindelijk hun kinderen die het beloofde land wel in konden.

Ook Mozes was aan het einde zo moe, dat hij, na altijd nagenoeg perfect te zijn geweest, zich in een woede-uitbarsting liet verleiden tot een daad van ongeloof, waardoor ook hij het beloofde land niet in zou gaan.

Het verhaal van de Exodus illustreert hoe God de mensheid ertoe probeert te bewegen om Hem opnieuw te vertrowuen. Daartoe geeft Hij alle redenen, of dat nu bovennatuurlijke of natuurlijke redenen zijn. God had laten zien dat Hij betrouwbaar was, dat Hij voor dit volk zorgde, dat Hij er genade voor had, dat Hij het een betere toekomst wilde geven. Het probleem van het volk was dat het deze les niet wilde leren, maar sceptisch bleef. Dit ongeloof werd vervolgens een bron van ongehoorzaamheid aan Gods wil en wetten, waardoor het weer in de zonde verviel. Hoewel deze mensen fysiek Egypte hadden verlaten, waren zijn spiritueel er nog steeds slaven van.

En zo is het ook vaak met ons. Wij kunnen God willen volgen, maar spiritueel gezien in Egypte blijven. We kunnen ons vastklampen aan alle gemakken die deze wereld te bieden heeft, elke uitnodiging die God biedt om Egypte te verlaten afslaan, en elke test en beproeving die God ons geeft om ons geloof en vertrouwen op te bouwen falen. Uiteindelijk zullen ook wij dan simpelweg sterven. Het geloof in Gods beloften, goede intenties en wil om ons van een anders onvermijdbare slavernij en dood te redden, is essentieel om uiteindelijk in het paradijs te komen. De messias doet voor ons wat wij niet voor onszelf kunnen doen, en daarom is totaal vertrouwen in Hem, in welke situatie dan ook, essentieel. Dit is een spirituele strijd die elke Christen zal ervaren, omdat beproevingen vaak ontzettend zwaar kunnen zijn. Maar God is er altijd om een uitweg te bieden, als we maar op Hem vertrouwen.

Vervolg

Hierboven heb ik in zeer grote lijnen, zo beknopt mogelijk, de kern beschreven van de bijbelse verlosslingsleer, en hoe die in allerlei verhalen wordt geillustreerd.

Vanaf het begin waren er profetische beloften gedaan over hoe een komende messias de mensheid zou redden.

Vervolgens werd een volk opgericht dat te midden van de heidense naties de wil van God in de praktijk diende te brengen, en daarbij een religieus systeem kreeg in 'schaduwen', oftewel symbolische voorbeelden, dat liet zien wat het werk van de messias zou zijn en hoe deze het plan van verlossing zou voleindigen, ten gunste van iedereen die op Hem vertrouwt.

Nadat het Joodse volk zich in het beloofde land vestigde, was echter niet alles zomaar in orde. God had het bevel gegeven om de vele heidense naties in dat land te vernietigen. Dit was geen willekeurige genocide, maar een oordeel dat God over deze naties had uitgesproken nadat zij 400 jaar de tijd hadden gekregen om zich van hun zonden te bekeren. Deze naties praktiseerden dingen als mensenoffers, inclusief het offeren van kinderen, seksuele immoraliteit, en andere zaken waarmee zij hun eigen verdoemenis over zichzelf hadden uitgesproken.

Dit oordeel van de heidense naties, afgodendienaars, is ook een profetisch symbool van het laatste oordeel op kleine schaal. Waar hier slechts enkele volkeren weren veroordeeld, zal God aan het einde der tijden de hele aarde oordelen, en deze bevrijden van de goddelozen, de kwaaddoeners, degenen die systematisch hebben geweigerd om zich van hun boze daden te bekeren en zich hebben vastgeklampt aan hun afgoderijen, met alle wanstaltige praktijken waarmee dat gepaard gaat. Als mensen er zelf niet voor kiezen om het kwaad af te zweren maar zich eraan vastklampen, en God voorziet dat zij zich hier nooit meer van zullen bekeren, zal God hen uiteindelijk vernietigen om het kwaad uit te roeien. Dat is de enige manier om een wereld te creeren waarin het kwaad niet meer bestaat.

De mens moet er dus voor kiezen om zich van het kwaad te bekeren. God kan ons niet dwingen. Maar het kwaad tot in de eeuwigheid tolereren is ook geen optie. Dus wie zich vastklampt aan het kwaad, zal daar ook de gevolgen van ondergaan.

De Joden weigerden echter om volledig af te rekenen met deze volkeren. Het gevolg was dat hun afgoderijen en goddeloze praktijken een negatieve invloed zouden krijgen op de Joden. Al snel begonnen de Joden hun goden te aanbidden, hun gebruiken over te nemen, huwelijken te sluiten met hun vrouwen, enzovoorts.

In eerste instantie werd Israel geregeerd door rechters ('richteren'), want 'God was hun koning'. Maar de Joden zagen de koningen van de heidenen om zich heen, en zeiden 'wij willen ook een koning!'. Uiteindelijk was het volk zo halsstarrig, dat God hen een koning gaf, maar hen daarbij ook waarschuwde dat diezelfde koning hen zou uitbuiten, hun kinderen tot slaaf zou maken, hun vrouwen zou afnemen, hun rijkdommen afnemen, enzovoorts. En dat was dan ook wat er gebeurde.

De eerste koning was Saul, iemand die meteen in veel opzichten ontrouw was aan God. De tweede koning werd David.

De interactie tussen Saul en David is een illustratie van de strijd tussen de messias en Satan, maar het zou te veel zijn om hier nu over uit te wijden.

Na David volgde Salomo, de wijze koning.

Deze wijze koning was alleen nogal fan van vrouwen, en had dan ook honderden vrouwen in zijn harem, veel daarvan uit de omliggende heidense volken. Het resultaat was dat Israel vol kwam te staan met tempels aan goden als Baal en Asthoreth, Kanaanitische/Babylonische goden, en dat het hele volk steeds meer in afgoderij verviel.

Opeenvolgende koningen waren soms trouw aan God, soms afgodendienaars. Zoals God had beloofd, zouden velen van hen veel kwaad doen.

Opnieuw zien we dus dat God de mens niet dwingt om Hem lief te hebben en gehoorzamen, maar dat Hij ons wel de gevolgen van onze eigen keuzes laat ondergaan. Dat is de modus operandi. Met keuzes komt verantwoordelijkheid, en zo is het met elke keuze die we in het leven maken.

Om er toch voor te zorgen dat Israel niet volledig aan de afgoderij werd overgeleverd, stond God het regelmatig toe dat vijandige volkeren hen aanvielen. Dit waren vaak de Babyloniers en de Egyptenaren. Egypte lag ten zuiden van Israel, en Babylonie ten oosten. Maar om Israel te bereiken, trokken de legers van de Babyloniers door de zogenaamde 'vruchtbare sikkel', een vruchtbaar gebied rondom de Eufraat, dat vanuit Chaldea richting het noorden naar het huidige Turkije liep, en vervolgens omboog naar het zuiden richting Israel. De Babylonische legers leken dus altijd vanuit het noorden te komen.

Dit zijn belangrijke details, omdat in latere profeties worden gesproken over de 'koning van het zuiden' en de 'koning van het noorden'. Hiermee worden dus respectievelijk Egypte en Babylonie bedoeld. Niet in fysieke zin, maar in spirituele zin. Ik heb hierboven al min of meer uiteengezet wat deze naties in spirituele zin symboliseerden: Egypte een land gericht op materiaal comfort zonder acht te slaan op God, en Babylon het verlangen om Gods plaats in te nemen, de mens te verhogen tot het goddelijke. Dit zijn twee verschillende mentaliteiten, de ene minder religieus dan de andere, waar wij allemaal door kunnen worden geleid. Deze twee 'koningen' worden dan ook gebruikt als profetische symbolen voor volledige religio-politieke stromingen die het verloop van de geschiedenis zullen beinvloeden. Dit komt later in meer detail aan bod.

Uiteindelijk was de ongehoorzaamheid van de Joden zo groot, dat God het toestond dat Babylon Israel zou vernietigen en gevangen zou nemen. Dit is de Babylonische ballingschap. De Joden werden als slaven naar Babylon gebracht, en zouden daar vele jaren blijven zonder terug te kunnen keren naar hun eigen land. De tempel werd vernietigd, en deze tempel was voor de Joden het communicatiemiddel tussen hen en God. Zonder deze tempel konden zij dus geen genade van God ontvangen. Waarom liet God dit toe? Om de Joden een les te leren, om hen ertoe te bewegen zich van hun afgoderijen af te keren en weer tot hem terug te komen.

Een wat mij betreft erg mooi profetisch boek over deze constante strijd tussen God en zijn ongehoorzame kinderen, is het boek Hosea. Hosea was een profeet die werd opgedragen om met een prostituee te trouwen. Deze prostituee ging steeds weer vreemd, en steeds opnieuw werd Hosea opgedragen om haar te vergeven en terug te nemen:

Hosea 1: Ga! Neem voor u een vrouw van de hoererijen
en kinderen van de hoererijen,
want het land wendt zich in schandelijke hoererij
van de HEERE af.

God waarschuwt dat Israel gestraft zal worden voor zijn ontrouw, maar belooft ook dat hun relatie zal worden hersteld:

18Ik zal u voor eeuwig tot Mijn bruid nemen:
ja, Ik zal u tot Mijn bruid nemen in gerechtigheid en in recht,
in goedertierenheid en in barmhartigheid.
19In trouw zal Ik u voor Mij als bruid nemen;
en u zult de HEERE kennen.

Er zijn vele directe verwijzingen naar de komende Babylonische ballingschap, zoals in hoofdstuk 11 (Assyrie is een andere naam voor Babylon):

Hosea 11:

SPOILER

Om spoilers te kunnen lezen moet je zijn ingelogd. Je moet je daarvoor eerst gratis Registreren. Ook kun je spoilers niet lezen als je een ban hebt.

We zien hier opnieuw dat God Israel zijn 'bruid' noemt. Zoals ik al zei over het verhaal van Isaac en Rebeka, is deze symboliek van God en zijn volk als een bruidegom en bruid die elkaar trouw zweren in liefde voor elkaar een van de meest gebruikte symbolen voor de messias en Zijn volk. Dit is hoe de bijbel God voorstelt: als een man die intense liefde voor zijn vrouw heeft, die met haar trouwt, en die ondanks haar ontrouw steeds opnieuw bereid is om haar terug te nemen, om de simpele reden dat hij vol van liefde jegens haar is. Zij is zijn oogappel, zijn grootste schat, zijn grote geliefde. Hij kijkt niet van boven op haar neer als een mishandelaar, klaar om toe te slaan met een stok bij het minste of geringste foutje, maar brandt van vurige liefde en de wil om haar het best mogelijke leven te geven. Het enige wat de bruid daarvoor hoeft te doen, is de bruidegom trouw blijven, zich niet laten verleiden door andere mannen, oftewel afgoden, oftewel satan die haar verleidt tot spiritueel overspel. Ik hoop dat het duidelijk is dat het idee van God als grote boosdoener en strenge rechter helemaal niet overeenkomt met hoe de bijbel God daadwerkelijk voorstelt. Ja, Hij is rechtvaardig en neemt de gevolgen van onze eigen fouten niet weg, maar bovenal is Hij genadig en altijd bereid om ons terug te nemen, lief te hebben, en te zegenen.

Hosea was slechts een van de vele profeten die aankondigden dat Israel zich van zijn afgoderijen moest afkeren als zij de zegeningen van God wilden blijven ontvangen. Ezekiel, Jesaja, de lijst is lang. Maar deze profeten werden niet gehoord. Ze werden vaak vervolgd. Jesaja werd bijvoorbeeld in tweeen gezagen. God stuurde keer op keer profeten in de hoop dat Zijn volk zich simpelweg zou bekeren, zodat ze de gevolgen van hun ontrouw niet over zichzelf zouden uitroepen.

Maar na dit honderden jaren niet te hebben gedaan, bleef er uiteindelijk maar een mogelijkheid over om het volk tot bezinning te krijgen, en dat was dus de Babylonische ballingschap.

Tijdens de Babylonische ballingschap wekte God een van de meest fascinerende profeten op, de profeet Daniel. Het boek van Daniel bevat zeer opmerkelijke profeties die rechtstreeks verwijzen naar de tijd waarin de messias zou komen.

Voor mij persoonlijk is het boek van Daniel van enorme waarde geweest, omdat een grote rol heeft gespeeld om mij te overtuigen van de goddelijke inspiratie van de bijbel.

Hoewel er nog veel meer te zeggen valt over alles wat er tot dit moment in de bijbel geschreven staat, denk ik dat er nu wel een goede basis is gelegd om de context te begrijpen waarin het boek Daniel tot stand is gekomen, en wat de relevantie ervan is. In de volgende delen zal ik dus uitgebreid ingaan op het boek van Daniel.

Verder lijkt het me wel handig om een chronologie te geven van de gebeurtenissen die ik tot nu toe heb besproken, evenals kaarten van de reizen van Abraham, Isaac en Jacob en Mozes. Sommige kaarten verschillen in details, maar dit geeft toch een goede algemene indruk denk ik. De jaartellen van de chronologie zijn berekend op basis van de chronologie die de bijbel zelf geeft door middel van genealogien, indicaties van hoe lang koningen regeerden, enzovoorts. Ook hier geldt dat hier en daar verschillen in berekeningen bestaan, maar het geeft een goed overzicht dat volstaat voor dit topic. Overigens sta ik niet in voor alle andere content op de websites waarop deze plaatjes zijn gepubliceerd, ik heb simpelweg de wat mij betreft beste plaatjes uitgekozen.

Chronlogie:



Reizen van Abraham et al



Exodus




Voor een gedetailleerde chronologie van de voornaamste personages en gebeurtenissen in de bijbel kan ik deze site van harte aanbevelen: http://timeline.biblehistory.com/home

[ Bericht 0% gewijzigd door Ali_Kannibali op 09-04-2024 21:40:23 ]

quote:

Op maandag 8 april 2024 20:43 schreef blomke het volgende:

[..]
Ik heb lang niet alle posts van @:Ali_kannibali gelezen (het OT vind ik ook niet echt boeiend) maar ik mis de jaartallen in de profetieën. Hoeft niet tot op de dag nauwkeurig, maar wat concrete data zou wel overtuigend zijn.

Ik had dit bericht niet gezien, maar ik heb toevallig in m'n laatste post dus een afbeelding met jaartallen en een link naar een meer uitgebreide chronologie gezet.

quote:

Op maandag 8 april 2024 21:04 schreef blomke het volgende:

[..]
Over "dat andere verhaal": waarom zouden die kerken niet meer aan die specifieke, ontwikkelde en gevestigde exegese doen?

Dat komt later in dit topic nog aan bod.

[ Bericht 0% gewijzigd door Ali_Kannibali op 09-04-2024 22:03:49 ]

quote:

Op woensdag 10 april 2024 07:43 schreef blomke het volgende:

[..]
Frappant hoe "profetie" verschillend wordt uitgelegd. Ik dacht dat "profetie" betrekking zou hebben op gebeurtenissen in de toekomst (wanneer komt jezus terug en worden we veroordeeld), maar in jouw perceptie zijn het de historische gebeurtenissen. Tja, da's makkelijk profeteren.

Dan lees je toch echt niet goed. Maar je hebt ook gezegd dat je niet alles hebt gelezen. Terwijl ik juist herhaaldelijk heb aangegeven dat het onmogelijk is om zonder enige basis en zonder kennis van de historische gebeurtenissen latere profeties te interpreteren.

Het is wat mij betreft een stuk efficiënter om eerst de basis te leggen, dan om ergens tegen het einde van de bijbel te beginnen en dan constant terug te grijpen op diezelfde historie, die dan alsnog in detail moet worden behandeld. Het lijkt me een stuk logischer om bij het begin te beginnen. Als je dat niet wil, kan ik ook niet zoveel met je kritiek.

Een precieze voorspelling wanneer Jezus terugkomt hoef je niet te verwachten. De bijbel is daar duidelijk over: niemand weet het precieze moment, want dat is niet aangekondigd.

[ Bericht 14% gewijzigd door Ali_Kannibali op 10-04-2024 09:12:17 ]

Vervolg

Daniël (620 - 530 v. Chr.)

Babylonische ballingschap:



Daniël was een jonge Jood die tijdens de Babylonische ballingschap aan het hof van de koning van Babylon, Nebuchadnezzar, samen met drie metgezellen werd aangesteld voor een hoge functie.

Dit was een gebruikelijke praktijk in die tijd: geannexeerde gebieden werden cultureel en religieus ondermijnd door leden van andere bevolkingsgroepen te recruteren voor hoge functies, waarbij zij in naam van de heersende macht ook macht uitoefenden over andere leden van diezelfde groep.

Hierover lezen we het volgende:

1In het derde jaar van de regering van Jojakim, de koning van Juda, kwam Nebukadnezar, de koning van Babel, naar Jeruzalem en belegerde het.

SPOILER

Om spoilers te kunnen lezen moet je zijn ingelogd. Je moet je daarvoor eerst gratis Registreren. Ook kun je spoilers niet lezen als je een ban hebt.

We zien dus dat de Joden ontheemd zijn uit hun eigen land, dat de belangrijkste voorwerpen van hun tempel in de tempel van een afgod zijn geplaatst, en dat de heersende macht hun meest getalenteerde jongemannen recruteert om in dienst van de staat te treden door hun gebruiken, cultuur en religie op te dringen.

Daniël was echter vastberaden om Yahweh trouw te blijven, en daarom werd hij gezegend met een zeer specifieke profetische missie: 1:17 Aan deze vier jongemannen nu gaf God kennis en verstand van allerlei geschriften, en wijsheid, en Daniël gaf Hij inzicht in allerlei visioenen en dromen.

Nebuchadnezzar, koning van Babylon, had een droom die hij zich niet kon herinneren of verklaren. Hij eiste dat zijn zieners, astrologen, magiërs etc. (in die tijd waren dat de politiek adviseurs van zittende koningen) de droom zouden vertellen en verklaren. Zij konden dat niet, en werden daarvoor bedreigd met de dood en vernietiging van hun woningen. Zie https://www.bible.com/nl/bible/1990/DAN.2.HSV

Daniël bad echter tot God om de uitleg van de droom te krijgen, en ging met die uitleg naar Nebuchadnezzar:

27Daniël antwoordde in de tegenwoordigheid van de koning en zei: De verborgenheid die de koning vraagt, kunnen wijzen, bezweerders, magiërs en toekomstvoorspellers de koning niet te kennen geven.

SPOILER

Om spoilers te kunnen lezen moet je zijn ingelogd. Je moet je daarvoor eerst gratis Registreren. Ook kun je spoilers niet lezen als je een ban hebt.

Vervolgens geeft Daniël een beschrijving van wat Nebuchadnezzar in de droom had gezien:

31U, o koning, keek toe, en zie: een groot beeld. Dit beeld was hoog, de glans ervan uitzonderlijk. Het stond voor u. De aanblik ervan was schrikwekkend.
32Het hoofd van dit beeld was van goed goud, zijn borst en zijn armen waren van zilver, zijn buik en zijn dijen van brons,
33zijn benen van ijzer, zijn voeten gedeeltelijk van ijzer, gedeeltelijk van leem.
34 Hier keek u naar, totdat er, niet door mensenhanden, een steen werd afgehouwen. Die trof dat beeld aan zijn voeten van ijzer en leem, en verbrijzelde die.
35Toen werden het ijzer, het leem, het brons, het zilver en het goud tegelijk verbrijzeld. Ze werden als kaf op een zomerdorsvloer. De wind voerde ze weg, zodat er geen spoor van teruggevonden werd. Maar de steen die het beeld getroffen had, werd tot een grote berg en vulde de hele aarde.

Hier een video van wat Nebuchadnezzar ongeveer zou moeten hebben gezien:



Dit beeld zou dus een voorstelling zijn van "wat er in later tijd gebeuren zal". Het beeld stelt dus tijd voor, en de gebeurtenissen die in die tijd zullen plaatsvinden.

Vervolgens geeft Daniël de uitleg:

36Dit is de droom. Nu zullen wij de uitleg ervan in de tegenwoordigheid van de koning vertellen:
37U, o koning, bent een koning der koningen, want de God van de hemel heeft u het koningschap, macht, sterkte en eer gegeven.
38Overal waar de mensenkinderen wonen, heeft Hij de dieren van het veld en de vogels in de lucht in uw hand gegeven. Hij heeft u aangesteld tot heerser over dit alles. U bent dat gouden hoofd.
39Na u zal een ander koninkrijk opkomen, lager in waarde dan het uwe. Daarna nog een ander, het derde koninkrijk, van brons, dat heersen zal over de hele aarde.
40En het vierde koninkrijk zal sterk zijn als ijzer, want het ijzer verbrijzelt en vergruist alles. Juist zoals het ijzer alles verplettert, zo verbrijzelt en verplettert dit koninkrijk alles.
41Dat u verder de voeten en de tenen, gedeeltelijk van leem van een pottenbakker en gedeeltelijk van ijzer, gezien hebt – dat zal een verdeeld koninkrijk zijn. Het zal iets hebben van de hardheid van ijzer – juist daarom zag u ijzer vermengd met modderig leem.
42En de tenen van de voeten, gedeeltelijk van ijzer en gedeeltelijk van leem – dat koninkrijk zal gedeeltelijk sterk zijn en gedeeltelijk broos.
43Dat u gezien hebt ijzer vermengd met modderig leem – ze zullen zich door menselijk zaad vermengen, maar ze zullen zich niet aan elkaar hechten, zoals ijzer zich niet vermengt met leem.
44In de dagen van die koningen zal de God van de hemel echter een Koninkrijk doen opkomen dat voor eeuwig niet te gronde zal gaan en waarvan de heerschappij niet op een ander volk zal overgaan. Het zal al die andere koninkrijken verbrijzelen en tenietdoen, maar zelf zal het voor eeuwig standhouden.
45Daarom hebt u gezien dat, niet door mensenhanden, uit de berg een steen werd afgehouwen, die het ijzer, brons, leem, zilver en goud verbrijzelde. De grote God heeft de koning laten weten wat er hierna geschieden zal. De droom is waar en de uitleg ervan betrouwbaar.
46Toen wierp koning Nebukadnezar zich met het gezicht ter aarde en hij aanbad Daniël. En hij beval dat men hem een offergave en aangenaam reukwerk zou brengen.

We hoeven dus niet te gissen wat de betekenis is:

Het hele standbeeld stelt opeenvolgende wereldrijken voor.
Uiteindelijk zullen al deze rijken worden vernietigd door een interventie van God, die zijn eigen rijk opzet.
Dit rijk wordt gesymboliseerd door een 'steen', dat de voeten van het beeld raakt, waarna het hele beeld tot stof wordt verpulverd en vernietigd.
Vervolgens vult deze steen de hele aarde, oftewel Gods koninkrijk vervangt deze rijken volledig.
Deze opeenvolgende rijken blijven dus bestaan tot aan het einde der tijden. Ze worden niet door menselijke interventie weggenomen, maar door goddelijke interventie.

Het eerste rijk, het hoofd van goud, stelt Nebuchadnezzar voor, oftewel Babylon, aldus Daniël.

Wat de volgende rijken zijn, wordt later duidelijk.

In eerste instantie boog Nebuchadnezzar zich voor Daniël, omdat hij de droom had verklaard.

Maar kort daarna deed hij het volgende:

Daniël 3:1 Koning Nebukadnezar maakte een gouden beeld, waarvan de hoogte zestig el was, en zijn breedte zes el. Hij richtte het op in het dal Dura, in het gewest Babel.

Dus wat was zijn reactie? Hij moet hebben gedacht: "Aan mijn koninkrijk komt nooit een einde." En dus maakte hij een beeld volledig van goud, en iedereen moest voor dit beeld buigen.

5Op het moment dat u het geluid hoort van de hoorn, fluit, citer, luit, lier, panfluit, en allerlei muziekinstrumenten, moet u neervallen en het gouden beeld aanbidden dat koning Nebukadnezar heeft opgericht.
6Wie niet neervalt en aanbidt, zal op hetzelfde ogenblik midden in de brandende vuuroven worden geworpen.

Sadrach, Mesach en Abed-Nego weigerden echter, en werden dus inderdaad in die oven geworpen. Maar zij stierven niet:

23Maar toen deze drie mannen – Sadrach, Mesach en Abed-Nego – gebonden midden in de brandende vuuroven gevallen waren,

SPOILER

Om spoilers te kunnen lezen moet je zijn ingelogd. Je moet je daarvoor eerst gratis Registreren. Ook kun je spoilers niet lezen als je een ban hebt.

Er was dus een koning van Babylon, en een beeld dat werd opgezet door die koning van Babylon, en iedereen die weigerde om zich voor dat beeld te buigen en het te aanbidden, werd daarvoor gedood.

Dit thema is belangrijk, omdat er later in Openbaringen opnieuw naar wordt verwezen.

Uiteindelijk werd Nebuchadnezzar door zijn rebellie tegen God een soort beest, zijn menselijke intelligentie werd weggenomen en hij werd vernederd. Uiteindelijk lijkt hij zijn les te hebben geleerd, en zich tot de ware God der hemelen te hebben gekeerd. Maar er ging een spirituele strijd vooraf aan de bekering van deze trotse koning.

Belzasar, opvolger van Nebuchadnezzar, volhardde echter in zijn rebellie. Die was zo erg, dat hij de instrumenten uit de Joodse tempel gebruikte om wijn uit te drinken, hijzelf, zijn vrouwen en bijvrouwen. Ook dit is een profetisch symbool dat later in Openbaringen zal worden gebruikt:

SPOILER

Om spoilers te kunnen lezen moet je zijn ingelogd. Je moet je daarvoor eerst gratis Registreren. Ook kun je spoilers niet lezen als je een ban hebt.

Daarom werd het einde van Babylon op bovennatuurlijke wijze persoonlijk door God aangekondigd, en was het opnieuw Daniël die de uitleg gaf:

SPOILER

Om spoilers te kunnen lezen moet je zijn ingelogd. Je moet je daarvoor eerst gratis Registreren. Ook kun je spoilers niet lezen als je een ban hebt.

Klopt het dat Babylon door de Meden en Perzen werd overgenomen? Dat is inderdaad zo., in 539 v. Chr. https://nl.wikipedia.org/wiki/Perzische_Rijk

"Cyrus II de Grote volgde zijn vader Cambyses I rond 559 v.Chr. op. Op dat moment waren de Perzen nog onderworpen aan de Meden. Cyrus verenigde de Perzen, kwam in opstand tegen de Meden en stootte hun koning Astyages van de troon. Hij veroverde de rest van Medië rond 550 v.Chr. en nog meer veroveringen volgden spoedig. In 546 v.Chr. veroverde hij Lydië in Klein-Azië en in 539 v.Chr. marcheerde Cyrus triomfantelijk door de oude stad Babylon. Na deze overwinning kreeg hij naam als welwillende veroveraar. Hij stelde een beroemd manifest op, de Cyruscilinder. In dit handvest beloofde de koning om Babylon niet te terroriseren of zijn instellingen en cultuur te vernietigen. Cyrus sneuvelde volgens Herodotus tijdens een veldslag tegen de Massageten."

Als Babylon het gouden hoofd van het standbeeld was, stellen de twee zilveren armen logischerwijs de Meden en Perzen voor, onder leiding van Cyrus de Grote, die Babylon binnenviel, maar Babylon niet vernietigde. In plaats daarvan werd Babylon opgenomen in het rijk van Cyrus de Grote. Dit is een belangrijk detail voor de bijbelse interpretatie van deze gebeurtenissen.

Het rijk der Meden en Perzen (huidige Iraniërs):



Deze zelfde Cyrus was eerder door Jesaja aangekondigd als Gods 'gezalfde'. 'Gezalfde' wil zeggen degene die God heeft verkozen als dienaar. Zo werden tempelpriesters gezalfd met olie op hun hoofd, die symbool stond voor Gods Geest. Het woord 'messias' betekent ook letter 'gezalfde'. Dit is geen titel die zomaar aan iedereen wordt gegeven:

Jesaja 45:Kores, het werktuig van God
1Zo zegt de HEERE tegen Zijn gezalfde,
tegen Kores, die Ik vastgrijp bij zijn rechterhand,
om de volken vóór hem neer te werpen,
en de lendenen van koningen zal Ik ontgorden;
om deuren voor hem te openen,
poorten zullen niet gesloten worden:

SPOILER

Om spoilers te kunnen lezen moet je zijn ingelogd. Je moet je daarvoor eerst gratis Registreren. Ook kun je spoilers niet lezen als je een ban hebt.

Cyrus de Grote stond onder andere bekend om zijn genade jegens de volkeren die hij veroverde, een passende karaktertrek voor een koning die als symbool wordt gebruikt voor de komende genadevolle messias:

"Cyrus heeft aan verschillende vijanden genade geschonken. Een van de koningen die hij versloeg, zou zelfs nog vijftien jaar zijn staatssecretaris zijn geweest. Na zijn machtsovername stuurde Cyrus onverwijld de godenbeelden en andere religieuze voorwerpen van de verschillende Mesopotamische steden terug, die door de Babylonische koningen vroeger waren geroofd en naar de hoofdstad gesleept. In de Hebreeuwse Bijbel wordt verteld dat ook de Joden de uit de Joodse tempel geroofde voorwerpen terugkregen[3] en dat velen die destijds naar Babylonië verbannen waren, toestemming kregen om naar hun vaderland, dat ook tot het Perzische Rijk behoorde, terug te keren. Hiermee kwam er een einde aan de Babylonische ballingschap.[4]" https://nl.wikipedia.org/(...)=Cyrus%20heeft%20aan,.%5B4%5D

Cyrus ('Kores') wordt hier dus gebruikt als een profetisch symbool voor de komende messias die Gods volk zal bevrijden uit de slavernij van Babylon. In spirituele zin dus de verlossing van slavernij aan zonde en dood, onder de macht van een afvallige koning, die zichzelf tot god verheft, en geen enkel respect heeft voor Yahweh en diens wil. In tegendeel, hij bespot Yahweh door de instrumenten uit de tempel te gebruiken voor drankorgies.

Deze Cyrus de Grote kreeg zijn macht van God, net als Nebuchadnezzar voor hem. Daniël geeft dus aan dat het uiteindelijk God is die macht geeft of wegneemt. Het zijn niet mensen en hun inspanningen die ervoor zorgen dat ze kunnen bereiken wat ze bereiken, maar het is God die hen die kracht en macht geeft, en het is God die uiteindelijk aan de knoppen van de wereldgeschiedenis draait. Hij kan machten laten opkomen of wegnemen, hij kan mensen vergroten of verkleinen. God heeft de ultieme controle. Dat wil niet zeggen dat Hij alles wat wij doen direct bestuurt, maar dat Hij wel in elke situatie kan interveniëren als Hij dat noodzakelijk acht voor het bereiken van zijn doelen. Dat ultieme doel is om Zijn eigen koninkrijk te stichten door middel van een messias die Gods volk bevrijdt van het juk van de zonde en dood.

Later meer.

[ Bericht 2% gewijzigd door Ali_Kannibali op 10-04-2024 12:50:12 ]

quote:

Op woensdag 10 april 2024 14:25 schreef blomke het volgende:

[..]
Wat dan "profetieën" als zoiets belangrijks niet wordt geprofeteerd, sterker nog zelfs bij niemand bekend is! Waarom hem dan nog verwachten?

Lijkt een beetje op een woekerpolis, er worden je gouden bergen beloofd je investeert kapitalen, en uiteindelijk loopt het met een sisser af en blijf je zitten met .... een lege rekening.

Ik denk om dezelfde reden dat je de datum van je eigen sterven niet kent. Stel je voor dat je dat wel zou weten. Dan zou je je leven heel anders gaan inrichten. En niet per se in positieve zin.

De bijbel geeft een hele reeks aanwijzingen over wanneer we Jezus' terugkomst kunnen verwachten. Jezus komt 'als een dief in de nacht', maar als je die aanwijzingen ter harte neemt, ben je geen 'kind van de nacht'. Oftewel, dan zal zijn terugkomst geen verrassing zijn. Dan herken je die tekenen.

Die tekenen zullen later aan bod komen.

Probeer niet op de zaken vooruit te lopen. Ik ben hier nog aan het uiteenzetten hoe zijn eerste komst werd beschreven en geprofeteerd, en jij wil al weten wanneer zijn tweede komst is.

Dat precieze moment zul je dus niet te weten komen. Maar misschien zul je de tekenen wel leren herkennen.

quote:

Op woensdag 10 april 2024 14:29 schreef blomke het volgende:

[..]
Geef een voorbeeld van die ultieme controle bij mensen of machten?? In Auschwitz was ie niet i.i.g.

Wat bedoel je met 'een voorbeeld'. Het is een constante.

quote:

Op woensdag 10 april 2024 13:26 schreef hoatzin het volgende:
God Ali is een hoop offers (posts) van critici of hen die Hem niet welgevallig zijn aan het negeren. Onder het mom van offtopic natuurlijk.

Ongelooflijk flauw op een OPENBAAR forum. Bloedirritant ook.

Wie kaatst moet een bal verwachten...

Sorry maar ik heb weinig serieuze berichten gezien waar ik een antwoord op kan/zou moeten geven.

quote:

Op woensdag 10 april 2024 14:36 schreef Beathoven het volgende:

[..]
Was je dit allemaal aan het voorschrijven?

Nee. Ik heb er wel over nagedacht. Maar ik schrijf dit nu. Soms heb je inspiratie en motivatie, en soms niet.