De God boven Jahwe God

quote:

Op dinsdag 9 januari 2024 20:57 schreef Haushofer het volgende:

[..]
Nee, dat de godsnaam in de naam Jezus zit. Zoals in zoveel bijbelse namen: Jesaja, Jonatan, Johannes, etc.

Met behoorlijk wat creativiteit zou je dat erin kunnen zien ja.

Vanuit wiki;

quote:

The English Jesus is a transliteration of the Greek Ἰησοῦς, or Iēsoûs. In translations of the Hebrew Bible into Ancient Greek, Iēsoûs was used to represent the Hebrew/Aramaic name Yeshua, a derivation of the earlier Hebrew Yehoshua, or Joshua. Both names mean 'Yah saves'.[2][3][4][5] As a result, it is a commonly accepted fact within academia that Jesus' native Hebrew/Aramaic name was Yeshua.

Sacred Name believers interpret John 5:43 (“I have come in my Father’s name”) to mean that the Messiah literally needed the name (or part of the name) Yahweh in his own name: “Yahshua,” rather than “Yeshua.” [1] Hebrew linguists have said this is ignoring the language and using a theological argument. [2]

quote:

The Sacred Scriptures Bethel Edition (SSBE) is a Sacred Name Bible which uses the names Yahweh and Yahshua in both the Old and New Testaments (Chamberlin p. 51-3). It was produced by Jacob O. Meyer, based on the American Standard Version of 1901 and it contains over 977 pages.

T verklaart iig dat ik nog niet eerder van die verbastering gehoord heb. Maargoed, die passage is natuurlijk ook zwaar aan interpretatie onderhevig imo, want "ik doe dit in X zijn naam" geldt vandaag de dag nog steeds sterk als uitdrukking waarbij je niet persee iemands letterlijke naam hoeft aan te nemen.

[ Bericht 3% gewijzigd door Mijk op 10-01-2024 02:04:40 ]

quote:

Op woensdag 10 januari 2024 01:25 schreef Mijk het volgende:

[..]
Met behoorlijk wat creativiteit zou je dat erin kunnen zien ja.

Dat is gewoon algemeen geaccepteerde kennis hoor.

quote:

Op woensdag 10 januari 2024 08:02 schreef Haushofer het volgende:

[..]
Dat is gewoon algemeen geaccepteerde kennis hoor.

Geen pseudoscience?

quote:

Op zondag 14 januari 2024 13:46 schreef Amerauder het volgende:
“het Woord is vlees geworden” – dat was het daarvoor dus nog niet

In mijn ogen gaat dit erover dat mensen het woord dus geconceptualiseerd hebben in hun hoofd, en daardoor het hele eieren eten missen. Het ego gaat analytisch aan de haal met dit verhaal om er wat van te bakken, iets waar je nooit uit gaat komen omdat dit buiten woorden om, in ervaring ligt. Rumi onderschrijft dit ook met meerdere quotes die ik eerder postte, de language of god (silence) en de Robe of Words en "theological hypocrisie".

Ook Krishnamurti heeft het over dit fenomeen;

SPOILER

Om spoilers te kunnen lezen moet je zijn ingelogd. Je moet je daarvoor eerst gratis Registreren. Ook kun je spoilers niet lezen als je een ban hebt.

Beide heren be-amen dit dus ook behoorlijk duidelijk, maargoed, misschien ook weer doorgeslagen patroonherkenning, en zo kun je dat soort zaken blijven negeren maar ook dit wijst weer op de grote rode lijnen, die in elke religie gewoon overeen komen.

Rumi en Krishnamurti, wisten duidelijk hetzelfde, dat dringt nog veel harder door als je van beiden de quotes naaste elkaar gaat leggen. Deze kennis, is tijdloos.

quote:

Op zondag 14 januari 2024 13:46 schreef Amerauder het volgende:

[..]
Ik beweer dat ook niet in de tekst te lezen, dat is gewoon een neutraal woord om ‘niet kwantificeerbaar’ aan te koppelen. ‘Wezen’ werkt misschien ook, maar dat is toch een stuk minder duidelijk. Een wezen is nu juist begrensd, afgebakend, God is dat niet, dus dat werkt verwarrend. Uit het woord kracht komt veel duidelijker het onbegrensde en alomtegenwoordige naar voren dat het behoort uit te stralen.

Hoezo is een "wezen" "onbegrensd" en "afgebakend"? Is dat je persoonlijke definitie of een objectieve?

Ik lees de volgende definities van "wezen":

1) Aard 2) Aardgeest 3) Bestaan 4) Demon 5) Entiteit 6) Essentie 7) Être 8) Geest 9) Het bestaan 10) Het essentiële 11) Iemand 12) Imago 13) Individu 14) Innerlijk 15) Innerlijke geaardheid 16) Karakter 17) Kern 18) Kernachtig zijn 19) Kwintessens 20) Mens 21) Mensenkind 22) Natuur 23) Organisme 24) Persoon

"Wezen" is letterlijk een ander woord voor "zijn". God noemt zichzelf ook "Ik ben". God "is". Dus in die zin is God ook "wezen". Evenals volgens sommige betekenissen hierboven. Sterker nog: God is de essentie van 'wezen' (en 'essentie' betekent natuurlijk ook 'zijn'). Er is geen waarder, puurder, eeuwiger wezen dan 'God', Hij is de ultieme definitie van het woord, omdat hij geen begin en geen einde heeft, terwijl alles wat geschapen is, begonnen is te bestaan, en weer eindigt (of kan eindigen) te bestaan.

Zoals je ziet hangt ons begrip van zaken vaak af aan de betekenis die we aan woorden geven, wat we erin lezen. Als ons begrip van de woorden onjuist of te beperkt is, lezen we dingen in de tekst die er eigenlijk niet staan, of missen we de daadwerkelijke betekenis die de auteur in gedachten had.

quote:

God is behalve wat wij over Hem lezen in de Bijbel en horen vanuit de traditie natuurlijk ook gewoon een filosofisch concept dat middels rede en ervaring te benaderen is. Maar misschien denk je daar anders over.

Als bijbelgelovige Christen geloof ik dat de bijbel leidend moet zijn in het beeld wat ik over God vorm. Als mijn concept van God en de beschrijving in de bijbel van elkaar afwijken, zit ik er automatisch naast. Als je uitspraken wil doen over de God van de bijbel of die vergelijken met andere goden en godsbeelden, dan moet je wat mij betreft zorgvuldig de tekst bestuderen om af te wegen welke overtuigingen wel en niet in harmonie met de tekst zijn. Anders loop je het risico dat je met je eigen gedachten en ervaringen een afwijkend beeld vormt, en dat kan ernstige gevolgen hebben voor je spirituele leven. Je kan immers misleid worden en je beetje bij beetje aan een valse god vastklampen in plaats van aan de ware God. Daarom hamer ik op een integere benadering van de gehele tekst in plaats van cherry picking van een vers hier en een vers daar wat ergens wel lijkt te bevestigen wat ik geloof. De bijbel dient mijn godsbeeld te vormen, niet andersom.

quote:

De Vader en de Zoon zijn personen in die zin ja, maar wat de Heilige Geest betreft is dat minder eenduidig.

De Heilige Geest wordt door Jezus en in Handelingen duidelijk beschreven als een persoonlijke entiteit met een naam, de Trooster. Hij wordt constant beschreven als een 'iemand' met een wil en intenties, geen onpersoonlijke kracht. Hij wordt ook wel beschreven als de Geest van Jezus Christus, zodat Jezus Christus op aarde aanwezig is tijdens zijn afwezigheid na Zijn hemelvaart.

quote:

Bovendien gaat het om niet-fysieke personen (“het Woord is vlees geworden” – dat was het daarvoor dus nog niet), die geheel in lijn met bijvoorbeeld de Griekse mythologie, slechts fysieke vorm aannemen om met de mensenwereld te communiceren.

Voordat Jezus in een mensenlichaam incarneerde, had Hij inderdaad geen menselijk lichaam. Dus Hij is vlees geworden. Dat wil niet zeggen dat Hij geen persoon was. Persoonlijkheid hangt niet af van materie. God is geest en persoonlijk.

quote:

Exact. Het zijn meerdere personen, die manifestatie zijn van hetzelfde. Een paar stappen verder in de richting van die logica en Zeus en Wodan zijn dat ook, allemaal “zonen van God”.

Wat maakt dat uit? Maakt gelijkenis dat ze hetzelfde zijn?

De heidense goden waren representaties van de krachten in de natuur, de cycli van leven en dood, de seizoenen, zonsopgang en zonsondergang, goed en kwaad, enzovoorts.
Het is een feit dat al die goden dus eigenlijk representaties waren van het hele universum en daarmee in wezen gewoon één en dezelfde, maar gezien vanuit verschillende perspectieven. Dat is geen geheim en het doet in geen enkele zin afbraak aan het feit dat Yahweh een zeer andere God met zeer verschillende karakteristieken en een zeer andere persoonlijkheid heeft. Er is geen enkele heidense "Jezus" die op aarde komt als mens om voor de mensheid te lijden en te sterven bijvoorbeeld. Heidense goden kwamen onze vrouwen verkrachten en ontvoeren ja, maar een messias als Jezus is toch echt uniek aan het Christendom.

quote:

Ik lees geen Hebreeuws, en ik heb me niet voldoende in de geschiedenis verdiept om precies te weten hoe het zit, dus voor mij is het met name een kwestie van waarschijnlijkheid en aannemelijkheid. En vanuit mijn positie (voor zover ik kan zien is die redelijk neutraal) is het nu eenmaal vele malen waarschijnlijker en aannemelijker dat die uitleg zo gegeven wordt om dit vers monotheïstischer te laten klinken dat het eigenlijk is, dat er hier sprake is van een zekere verdraaiing van de betekenis.

Als je geen kennis van de brontaal en -cultuur en van de geschiedenis van de tekst hebt, hoeveel vertrouwen kun je dan hebben in je veronderstellingen over de intenties van de auteurs/interpretators van de tekst?

Hoe kan je positie neutraal zijn als je onvoldoende kennis hebt? Ben je dan niet eerder bevooroordeeld?

quote:

Komt mij dat zo uit? Dat weet ik niet hoor. Welk belang zou ik er bij hebben om de ene lezing te verkiezen boven de andere, ik ben niet op missie om het veelgodendom te verkondigen, ik vraag me gewoon oprecht af hoe de tekst bedoeld is en wat er voor de verschillende standpunten te zeggen valt.

We hebben er allemaal een belang bij om de ene lezing te verkiezen boven de andere. Het is namelijk weinig flatterend als wordt aangetoond dat we ergens naast zitten of iets verkeerd hebben begrepen. Menselijke trots zal de voorkeur geven aan hetgeen ons ego streelt, niet aan wat daadwerkelijk waar is of geschreven staat, vooral niet als dat impliceert dat we opnieuw moeten beginnen, moeten veranderen, dingen moet aanpassen, enzovoorts. Je hebt er dus alle belang bij om te negeren wat de verklarende context zegt over de teksten die je aanhaalt om je eigen hypothese kracht bij te zetten, en dat doe je hieronder dan ook stellig.

quote:

Het is niet onmogelijk dat het over rechters gaan, maar wel vergezocht,

Het staat er letterlijk. Het gaat over menselijke rechters die zullen sterven als mensen. Ze worden goden genoemd omdat ze als met gods wet in de handen oordeel vellen en daarmee dus eigenlijk god op aarde vertegenwoordigen.

quote:

en ik vind goden een stuk aannemelijker.

Maar waarom dan? Wat in de tekst rechtvaardigt die gedachte, afgezien van dat ene woordje 'goden'?

quote:

Het is helemaal niet vreemd om goden met vorsten te vergelijken, dat gebeurt voortdurend, zoals God ook voortdurend met een heer vergeleken wordt, terwijl God in feite natuurlijk helemaal geen heer is. Aan goden die kunnen sterven is ook helemaal niets vreemds. Ragnarok bijvoorbeeld, is een vertelling over stervende goden.

Nogmaals: de bijbel dien je te lezen vanuit een bijbels kader, niet vanuit een Noors kader of wat dan ook, als je serieus wil begrijpen wat de teksten willen zeggen. Anders kun je erin lezen wat je wil. Dus als de bijbel het over 'goden' heeft, dien we op basis van de bijbel te interpreteren wat daarmee wordt bedoeld, niet vanuit je persoonlijke referentiekader.

quote:

Ten eerste zie ik een groot verschil tussen een afgod en een demoon.

Jij ziet dat, maar wat zegt de bijbel erover? Als je wil begrijpen wat de bijbelteksten zeggen, dien je de woorden te interpreteren vanuit een bijbels kader, niet vanuit je persoonlijke interpretaties van de woorden.

quote:

Afgod betekent in hedendaags Nederlands ...

Ja, wat betekent het eigenlijk in het hedendaags Nederlands?

1) Aanbeden figuur 2) Aanbeden persoon 3) Aanbedene 4) Afgodsbeeld 5) Baäl 6) Bemind persoon 7) Drekgod 8) God 9) Godheid 10) Idool 11) Iemand die heel erg geliefd is 12) Moloch 13) Valse god 14) Valse godheid 15) Vereerd persoon 16) Vurig bemind persoon

1) andere god dan die waar je zelf in gelooft religie
Voorbeeld: `afgodsbeeld`

2) iets dat of iemand die je als een god vereert
Voorbeeld: `Die popster is voor hem een afgod.`
Synoniem: idool

Ik zie daar niet de definitie die jij ervan geeft. Dat is je persoonlijke interpretatie van het woord, die zeer beperkt is. Je kunt die niet verheffen tot "de enige betekenis in het hedendaags Nederlands".

Zie je hoe erg je moet uitkijken met het interpreteren van woorden, omdat het erg makkelijk is om je te laten leiden door persoonlijke overtuigingen en interpretaties die niet per se overeenkomen met het volledige spectrum aan mogelijkheden?

quote:

... bedoeld een met name idool, het heeft de connotatie van iets dat niet bestaat, mensen die een beeld aanbidden ipv een god, zoals het gouden kalf. Over demonen daarentegen wordt op een heel andere manier gesproken, namelijk alsof ze wel bestaan, maar niet aanbeden mogen worden.

Het eerste is dus een verzinsel, het tweede een kwaadaardige entiteit aanbidden. Ik neem aan dat je het er mee eens bent dat daar een wereld van verschil tussen zit.

Ik aanvaard je vooronderstellingen (je interpretaties van de woorden) niet, dus ik deel je conclusie ook niet. De bijbel geeft nergens aan dat een afgod 'niet bestaat'.

Ik neem aan dat jij het met me eens bent dat we ons door een woordenboek moeten laten leiden bij het interpreteren van woorden, niet door onze persoonlijke interpretatie ervan?

quote:

Daarnaast zet jij het woord goden nu tussen aanhalingstekens, maar in de verzen die je aanhaalt staat dat woord daar in alle ernst.

Omdat er mensen mee worden bedoeld.

quote:

Feit is dat hetzelfde woord wordt gebruikt voor de ene ware God aan de ene kant, en wat jij nu afgoden noemt aan de andere. Het is ook waar Adam en Eva mee worden vergeleken als ze van de Boom van de kennis van goed en kwaad eten. (“Nu de mens in de kennis van goed en kwaad als een van Ons is geworden” – wie is ‘Ons’? (En merk ook op dat koninklijk meervoud niet werkt in deze zin – “een van ons” werkt niet op die manier.))

Ons is God de schepper die de mens maakte: Vader, Zoon, Heilige Geest. Waarom zou "een van ons" niet werken?

quote:

Waarom zouden wij dan niet ook hetzelfde woord gebruiken? Daar ligt een moeilijkheid wat mij betreft, dat de aanhalingstekens worden toegevoegd doet wat mij betreft een verdraaiing van de betekenis vermoeden.

Omdat hij 3000 jaar later leven en culturen en talen constant aan verandering onderhevig zijn. Daarom kun je met een taalkundig kader uit 2024 niet altijd nauwkeurig woorden uit het jaar 1000 v. Chr. op waarde schatten, tenzij je een grondig begrip hebt van de brontaal en -cultuur.

quote:

Hier spreek je nu zelf ook over die andere goden als daadwerkelijk bestaande entiteiten. Ze zijn enkel minderwaardig aan de ware God, maar dat is heel iets anders dan dat ze helemaal niet bestaan.

Wanneer heb ik gezegd dat afgoden niet bestaan dan? Dat zeg je alleen zelf.

Ik zei, met teksten ter ondersteuning, dat het om demonen gaat. Die bestaan inderdaad en je kunt ze ook aanbidden. Dat gebeurt ook al millennia.

quote:

Bovendien zit er een grijs gebied tussen goden en demonen.

Volgens jou ja, maar ik hoop dat intussen duidelijk is dat je persoonlijke interpretatie van zaken irrelevant is als je probeert te interpreteren wat de bijbelteksten zeggen.

quote:

Veel heidense goden zijn door de Kerk erkent als demoon. Dan krijg je dus een beetje het principe van, wat voor de ene als een vrijheidsstrijder wordt gezien is voor de ander een terrorist, wat voor de ene voor een god wordt gehouden noemt een ander een demoon.

Zie je waar ik naartoe wil? De vraag is niet op welke trede in de hiërarchie ze exact staan, of we ze nu hele of halve goden noemen, of demonen of engelen, maar of ze (volgens de Bijbel) bestaan, of ze (volgens de Bijbel) meer dan ‘alleen maar een verzinsel’ zijn, zoals over God wordt beweerd.

Maar ik heb die vraag al beantwoord, met ondersteunende teksten: volgens de bijbel zijn afgoden en idolen (dus niet de beelden, maar de inspirerende spirituele entiteiten achter de beelden) demonen die echt bestaan, en geen verzinsels. Demonen zijn gevallen engelen, schepsels van Yahweh die zich tegen hun schepper hebben gekeerd. Zij verleiden de mensheid om hetzelfde te doen, en beloven dat dat kan zonder dat ze het eeuwige leven verliezen. Sterker nog, ze beloven de mensheid dat die zelf goddelijk kan worden. Op die manier duperen ze de mensheid, omdat alleen God het eeuwige leven kan geven, en alleen God God is en ooit zal zijn. Nadat de mensheid zich net als deze demonen tegen zijn eigen Schepper heeft gekeerd, heeft God de mensheid met zichzelf verzoend door als Jezus Christus op aarde te komen, de zonden van de wereld op zich te nemen, te lijden en te sterven. Als wij in dat verzoenoffer geloven en ons weer onderwerpen aan God, worden wij voor onze zonden vergeven en krijgen wij het eeuwige leven in het paradijs. Demonen/afgoden/idolen kunnen ons dit niet bieden en willen ons alleen maar kwaad doen, en daarom wordt de aanbidding ervan expliciet verboden door God.

[ Bericht 0% gewijzigd door Ali_Kannibali op 15-01-2024 11:04:06 ]

Het "bijbelse kader" is onderhevig aan het zgn. Barnum-Forer effect. Geef honderd mensen dezelfde horoscoop, en iedereen zal zich tot op zekere hoogte herkennen in de horoscoop. De psycholoog Ray Hyman (https://nl.wikipedia.org/wiki/Ray_Hyman) verdiende als student bij met handlezen, en door de vele positieve reacties opperde hij op een gegeven moment de mogelijkheid dat hij wellicht tóch bovennatuurlijke gaven zou hebben. Totdat een vriend suggereerde om bij volgende lezingen exact het tegenovergestelde te beweren van wat de handleidingen voorschreven. De reactie? Evenveel positieve reacties.

De verklaring is simpel: met genoeg vage beschrijvingen gaan mensen altijd op zoek naar aanknooppunten. In het bijbelse geval is dat rechttoe rechtaan confirmation bias en cognitieve dissonantie. De reden hiervoor is dat de bijbel een enorme verzameling boeken is met vage en obscure teksten die vaak multi-interpretabel zijn, mede dankzij de vele polysemen en homoniemen van het bijbelse Hebreeuws.

Wat verwacht je op basis van deze hypothese? Bakken aan verschillende denominaties die allemaal "de waarheid" claimen, vurige verdedigers van het concreet-zijn van de tekst ondanks alle ambiguïteit, talloze kronkels waarom een almachtige God zo'n ambigue tekst aan ons overlevert, en wanneer voorspellingen niet uitkomen herinterpretaties van de tekst zelf die onaantastbaar blijft. Wat zien we na 2000 jaar kerkelijke geschiedenis met talloze schisma's? Juistem.

quote:

Op maandag 15 januari 2024 11:26 schreef Haushofer het volgende:
Het "bijbelse kader" is onderhevig aan het zgn. Barnum-Forer effect. Geef honderd mensen dezelfde horoscoop, en iedereen zal zich tot op zekere hoogte herkennen in de horoscoop. De psycholoog Ray Hyman (https://nl.wikipedia.org/wiki/Ray_Hyman) verdiende als student bij met handlezen, en door de vele positieve reacties opperde hij op een gegeven moment de mogelijkheid dat hij wellicht tóch bovennatuurlijke gaven zou hebben. Totdat een vriend suggereerde om bij volgende lezingen exact het tegenovergestelde te beweren van wat de handleidingen voorschreven. De reactie? Evenveel positieve reacties.

De verklaring is simpel: met genoeg vage beschrijvingen gaan mensen altijd op zoek naar aanknooppunten. In het bijbelse geval is dat rechttoe rechtaan confirmation bias en cognitieve dissonantie. De reden hiervoor is dat de bijbel een enorme verzameling boeken is met vage en obscure teksten die vaak multi-interpretabel zijn, mede dankzij de vele polysemen en homoniemen van het bijbelse Hebreeuws.

Wat verwacht je op basis van deze hypothese? Bakken aan verschillende denominaties die allemaal "de waarheid" claimen, vurige verdedigers van het concreet-zijn van de tekst ondanks alle ambiguïteit, talloze kronkels waarom een almachtige God zo'n ambigue tekst aan ons overlevert, en wanneer voorspellingen niet uitkomen herinterpretaties van de tekst zelf die onaantastbaar blijft. Wat zien we na 2000 jaar kerkelijke geschiedenis met talloze schisma's? Juistem.

Het is mij een raadsel hoe je zoiets (het bijbelverhaal) kunt geloven

Ik bedoel, je gelooft toch niet zomaar iets?

quote:

Op maandag 15 januari 2024 13:50 schreef Amerauder het volgende:

Daarvoor kun je juist die vaagheid en onbepaaldheid die in religie te vinden is goed gebruiken.

Religie hoeft niet vaag en onbepaald te zijn, het kan ook praktisch zijn. Als het gebaseerd is op ons bewustzijn dan is het concreet en praktisch. Toepassing en uitleg van meditatie, bijvoorbeeld

quote:

Op maandag 15 januari 2024 11:29 schreef Libertarisch het volgende:

[..]
Het is mij een raadsel hoe je zoiets (het bijbelverhaal) kunt geloven

Ik bedoel, je gelooft toch niet zomaar iets?

Wat bedoel je met geloven, letterlijk nemen? Het is de vraag, of je zou je af kunnen vragen, of dat de bedoeling is.

quote:

Op maandag 15 januari 2024 15:30 schreef hoatzin het volgende:

[..]
Wat bedoel je met geloven, letterlijk nemen? Het is de vraag, of je zou je af kunnen vragen, of dat de bedoeling is.

Op basis waarvan zou ik geloven dat de inhoud van de Bijbel (een door mensen geschreven verzameling boeken) iets met de realiteit te maken heeft?

quote:

Op maandag 15 januari 2024 15:33 schreef Libertarisch het volgende:

[..]
Op basis waarvan zou ik geloven dat de inhoud van de Bijbel (een door mensen geschreven verzameling boeken) iets met de realiteit te maken heeft?

Die Bijbel is realiteit, dat valt moeilijk te ontkennen. Het is geen geschiedenisboek, als je dat bedoelt. Maar dan ga je aan de boodschap voorbij.

quote:

Op maandag 15 januari 2024 15:36 schreef hoatzin het volgende:

[..]
Die Bijbel is realiteit, dat valt moeilijk te ontkennen. Het is geen geschiedenisboek, als je dat bedoelt. Maar dan ga je aan de boodschap voorbij.

Nee, ik bedoel het niet als geschiedenisboek. Het kan ook een spiritueel boek zijn. Maar dan moet het te maken hebben met dingen die je zelf kunt ervaren. Als je het niet zelf kunt ervaren is het spiritueel waardeloos.

Ik kan onmogelijk weten of er een god buiten mezelf is, of Jezus de zoon van God is, etc. Dus als spiritueel document is de Bijbel waardeloos.

quote:

Op maandag 15 januari 2024 15:44 schreef Amerauder het volgende:

[..]
Alsof de realiteit en de menselijke cultuur twee verschillende dingen zijn, alsof het ene niets met het andere te maken zou hebben?

Jij bent als individu het product van een samenleving die mede door deze boeken gevormd is, ze maken dus ook onderdeel uit van jouw persoonlijke realiteit.

Onze (menselijke) cultuur heeft op zich niets met de objectieve realiteit te maken. De Bijbel al helemaal niet

quote:

Op maandag 15 januari 2024 15:39 schreef Libertarisch het volgende:

[..]
Nee, ik bedoel het niet als geschiedenisboek. Het kan ook een spiritueel boek zijn. Maar dan moet het te maken hebben met dingen die je zelf kunt ervaren. Als je het niet zelf kunt ervaren is het spiritueel waardeloos.

Ik kan onmogelijk weten of er een god buiten mezelf is, of Jezus de zoon van God is, etc. Dus als spiritueel document is de Bijbel waardeloos.

Misschien is de boodschap dat God niet buiten jezelf is. Jezus zei dat het Koninkrijk Gods binnen in u is.

quote:

Op maandag 15 januari 2024 16:05 schreef hoatzin het volgende:

[..]
Misschien is de boodschap dat God niet buiten jezelf is. Jezus zei dat het Koninkrijk Gods binnen in u is.

Als dat de boodschap is wordt het verdomd slecht overgebracht. Kun je beter die hele bijbel in de prullenbak doen en een betere religie aanhangen.

quote:

Op maandag 15 januari 2024 16:17 schreef Libertarisch het volgende:

[..]
Als dat de boodschap is wordt het verdomd slecht overgebracht. Kun je beter die hele bijbel in de prullenbak doen en een betere religie aanhangen.

Dan doe je die Bijbel grandioos tekort. Dogmatiek is hier de grote boosdoener.

quote:

Op maandag 15 januari 2024 16:35 schreef hoatzin het volgende:

[..]
Dan doe je die Bijbel grandioos tekort. Dogmatiek is hier de grote boosdoener.

Ik zou prima kunnen leven zonder de Bijbel, er zijn namelijk veel betere geschriften. Bepaalde hindoe teksten, bijvoorbeeld...

Als ik de Bhagavad Gita heb is de Bijbel onnodig.

Dit is echt een kwestie van ''Mijn God is beter dan jouw God''

quote:

Op maandag 15 januari 2024 13:50 schreef Amerauder het volgende:

[..]
Oké, gesteld dat het zo is, dan verklaart dat de vele schisma’s inderdaad. Maar aan de andere kant, waarom zou je je daar dan tegen verzetten?

Dan werkt het toch juist uitstekend als mythologie, dan vervult het toch precies haar functie in de maatschappij? Dan doet het wat het behoort te doen, namelijk de mensen van een kader verschaffen waarbinnen ze hun meest persoonlijke ervaringen en morele opinies aan elkaar verstaanbaar kunnen maken op een manier die vruchtbare samenwerking in de hand werkt.

Aangezien een ieder (in zekere mate, tot op zekere hoogte, etc.) zijn eigen meningen erin kan lezen naar het hem uitkomt biedt het dus ook ‘voor ieder wat wils’. Goed bedacht toch? Verhalen met een open einde of die zich anderzijds lenen voor interpretatie zijn dan ook vaker superieur aan verhalen die slechts één kant-en-klare betekenis toelaten. Dat is niet zomaar, zoals het ook niet zomaar is dat hoofdpersonen zo ontworpen worden dat uiterst verschillende mensen zich in hen zullen kunnen herkennen. It’s not a bug, it’s a feature – maar dan echt, het is met deze bedoeling ontworpen, en zonder deze eigenschap zou het lang niet zo functioneel zijn.

Vergelijk het bijvoorbeeld met het wetenschappelijk wereldbeeld, waarin je inderdaad alle ruimte vindt om allerlei droge feitelijkheden hun plaats te geven en waarbinnen je op dat punt dus ook niets tekortschiet, maar waarin je volledig verdwaald zodra je iets over ethiek of persoonlijke doelstellingen probeert te formuleren. Voor dat soort, welbeschouwd veel belangrijkere zaken is binnen die kaders geen enkele ruimte, en iedere poging daar iets over te uiten valt stil. Daarvoor kun je juist die vaagheid en onbepaaldheid die in religie te vinden is goed gebruiken.

Wie verzet zich er dan tegen?

Het christelijke verhaal is een uitermate succesvol verhaal. Het beantwoord bijvoorbeeld aan de diepe spirituele behoefte om onvoorwaardelijk te worden geliefd. Je kunt je egospelletjes opgeven en jezelf in iets veel groters neerleggen dat je onvoorwaardelijk (tenminste, vanaf het moment dat je bij de club hoort ) liefheeft.

Dus ja, ik ben het hier volledig met je eens. Het is tevens een mooie denkoefening in het paradoxale, want je moet natuurlijk in nogal wat rare hoeken wurmen om het allemaal letterlijk te nemen, wat nog steeds op grote schaal gebeurt.

quote:

Op maandag 15 januari 2024 17:03 schreef Haushofer het volgende:

[..]
Wie verzet zich er dan tegen?

Het christelijke verhaal is een uitermate succesvol verhaal. Het beantwoord bijvoorbeeld aan de diepe spirituele behoefte om onvoorwaardelijk te worden geliefd. Je kunt je egospelletjes opgeven en jezelf in iets veel groters neerleggen dat je onvoorwaardelijk (tenminste, vanaf het moment dat je bij de club hoort ) liefheeft.

Dus ja, ik ben het hier volledig met je eens. Het is tevens een mooie denkoefening in het paradoxale, want je moet natuurlijk in nogal wat rare hoeken wurmen om het allemaal letterlijk te nemen, wat nog steeds op grote schaal gebeurt.

Het moet dan wel op de waarheid/realiteit gebaseerd zijn. Je gaat niet zonder onderbouwing in een denkbeeldige vriend geloven omdat je onvoorwaardelijk geliefd wilt worden.

Abrahamistische religie heeft als waarheidsvinding gewoon totaal gefaald. Het lijkt nergens op

quote:

Op maandag 15 januari 2024 17:11 schreef Libertarisch het volgende:
Het moet dan wel op de waarheid/realiteit gebaseerd zijn. Je gaat niet zonder onderbouwing in een denkbeeldige vriend geloven omdat je onvoorwaardelijk geliefd wilt worden.

Abrahamistische religie heeft als waarheidsvinding gewoon totaal gefaald. Het lijkt nergens op

Mensen geloven niet in het christendom zuiver gebaseerd op "argumenten". Daar hoort een ervaring bij. Gevoel en ervaring speelt een enorme rol in onze beoordeling van wat "waar" is.

quote:

Op maandag 15 januari 2024 17:29 schreef Haushofer het volgende:

[..]
Mensen geloven niet in het christendom zuiver gebaseerd op "argumenten". Daar hoort een ervaring bij. Gevoel en ervaring speelt een enorme rol in onze beoordeling van wat "waar" is.

Ervaringen kunnen ook hallucinaties zijn, het gevolg van een hersentumor of een psychiatrische aandoening. Als we iets over de realiteit willen weten moeten we wel wat strikter met ervaringen omgaan.