Het kunnen er zomaar ook een jaar of tien worden.quote:Op zondag 27 april 2025 19:12 schreef Halcon het volgende:
Ja, de jaren vliegen voorbij.
Ze zijn nu in de zeventig. Dus grote kans dat ze nog een jaar of vijf te gaan hebben. Als je daar over nadenkt, dan is dat wel enorm weinig. Zeker als je in ogenschouw neemt hoe snel de tijd voorbij vliegt.
Klopt. Dat weet je niet.quote:Op zondag 27 april 2025 19:38 schreef r_one het volgende:
[..]
Het kunnen er zomaar ook een jaar of tien worden.
Wat heftig! Veel sterkte..quote:Op dinsdag 10 juni 2025 21:38 schreef gewoonmezelf87 het volgende:
Nog erger dan ouder worden is als ze ineens ongeneeslijk ziek zijn... Mijn vader die nooit ziek is, zelden thuisbleef voör iets is van een simpele verkoudheid nu ineens kankerpatient... uitgezaaide longkanker stage IV, mogelijk nog rekken met chemo en immunotherapie maar uiteindelijk wordt het zijn dood... En dan ineens zijn ze heel kwetsbaar en oud, en ben jij de generatie die een soort moet zorgen.. Ik ben de dochter van... en niet langer die kleine van..
Vind het soms allemaal maar ingewikkeld.
Wat heftig, zo plotseling en onverwacht zo’n diagnose. Sterktequote:Op dinsdag 10 juni 2025 21:38 schreef gewoonmezelf87 het volgende:
Nog erger dan ouder worden is als ze ineens ongeneeslijk ziek zijn... Mijn vader die nooit ziek is, zelden thuisbleef voör iets is van een simpele verkoudheid nu ineens kankerpatient... uitgezaaide longkanker stage IV, mogelijk nog rekken met chemo en immunotherapie maar uiteindelijk wordt het zijn dood... En dan ineens zijn ze heel kwetsbaar en oud, en ben jij de generatie die een soort moet zorgen.. Ik ben de dochter van... en niet langer die kleine van..
Vind het soms allemaal maar ingewikkeld.
Die omslag is heel heftigquote:Op dinsdag 10 juni 2025 21:38 schreef gewoonmezelf87 het volgende:
Nog erger dan ouder worden is als ze ineens ongeneeslijk ziek zijn... Mijn vader die nooit ziek is, zelden thuisbleef voör iets is van een simpele verkoudheid nu ineens kankerpatient... uitgezaaide longkanker stage IV, mogelijk nog rekken met chemo en immunotherapie maar uiteindelijk wordt het zijn dood... En dan ineens zijn ze heel kwetsbaar en oud, en ben jij de generatie die een soort moet zorgen.. Ik ben de dochter van... en niet langer die kleine van..
Vind het soms allemaal maar ingewikkeld.
Ach.quote:Op donderdag 26 juni 2025 12:29 schreef livelink het volgende:
Het kan verkeren..
Waar we al zeker een jaar bezig zijn met het ons voorbereiden op de dood van mijn vader, die langzaam maar zeker steeds verder achteruit gaat, moest mijn moeder voor een controle naar het ziekenhuis en moest meteen blijven.
En nu, ongeveer een maand later is ze gestorven. Tot een maand geleden hadden we niks door. Ja, ze was wat moe, maar iedereen dacht dat dat door de zorgen om mijn vader kwam. Ze ging naar de huisarts omdat ze aan een burnout dacht. Het bleek acuut leverfalen te zijn.
En waar we het idee hadden dat mijn moeder nog zeker een aantal goede jaren zou hebben na de dood van mijn vader, zitten we nu naast het geregel en verdriet rond mijn moeders overlijden ook met extra zorgen om mijn vader, die zeker geen goede jaren meer zal hebben. Alleen nog maar een heel verdrietige toekomst.
Wat verdrietig! Heel veel sterkte.quote:Op donderdag 26 juni 2025 12:29 schreef livelink het volgende:
Het kan verkeren..
Waar we al zeker een jaar bezig zijn met het ons voorbereiden op de dood van mijn vader, die langzaam maar zeker steeds verder achteruit gaat, moest mijn moeder voor een controle naar het ziekenhuis en moest meteen blijven.
En nu, ongeveer een maand later is ze gestorven. Tot een maand geleden hadden we niks door. Ja, ze was wat moe, maar iedereen dacht dat dat door de zorgen om mijn vader kwam. Ze ging naar de huisarts omdat ze aan een burnout dacht. Het bleek acuut leverfalen te zijn.
En waar we het idee hadden dat mijn moeder nog zeker een aantal goede jaren zou hebben na de dood van mijn vader, zitten we nu naast het geregel en verdriet rond mijn moeders overlijden ook met extra zorgen om mijn vader, die zeker geen goede jaren meer zal hebben. Alleen nog maar een heel verdrietige toekomst.
Late reactie, maar ik heb gelukkig hele lieve vrienden en mijn moeder en zus, al staan mijn zus en ik er allebei wel heel verschillend in.quote:Op woensdag 11 juni 2025 07:59 schreef Phaidra het volgende:
[..]
Die omslag is heel heftig. Heb je broers of zussen om de last mee te delen (zowel in praktische zin als mentaal)?
quote:Op donderdag 26 juni 2025 12:29 schreef livelink het volgende:
Het kan verkeren..
Waar we al zeker een jaar bezig zijn met het ons voorbereiden op de dood van mijn vader, die langzaam maar zeker steeds verder achteruit gaat, moest mijn moeder voor een controle naar het ziekenhuis en moest meteen blijven.
En nu, ongeveer een maand later is ze gestorven. Tot een maand geleden hadden we niks door. Ja, ze was wat moe, maar iedereen dacht dat dat door de zorgen om mijn vader kwam. Ze ging naar de huisarts omdat ze aan een burnout dacht. Het bleek acuut leverfalen te zijn.
En waar we het idee hadden dat mijn moeder nog zeker een aantal goede jaren zou hebben na de dood van mijn vader, zitten we nu naast het geregel en verdriet rond mijn moeders overlijden ook met extra zorgen om mijn vader, die zeker geen goede jaren meer zal hebben. Alleen nog maar een heel verdrietige toekomst.
Wat verdrietig. Gecondoleerd en heel veel sterktequote:Op donderdag 26 juni 2025 12:29 schreef livelink het volgende:
Het kan verkeren..
Waar we al zeker een jaar bezig zijn met het ons voorbereiden op de dood van mijn vader, die langzaam maar zeker steeds verder achteruit gaat, moest mijn moeder voor een controle naar het ziekenhuis en moest meteen blijven.
En nu, ongeveer een maand later is ze gestorven. Tot een maand geleden hadden we niks door. Ja, ze was wat moe, maar iedereen dacht dat dat door de zorgen om mijn vader kwam. Ze ging naar de huisarts omdat ze aan een burnout dacht. Het bleek acuut leverfalen te zijn.
En waar we het idee hadden dat mijn moeder nog zeker een aantal goede jaren zou hebben na de dood van mijn vader, zitten we nu naast het geregel en verdriet rond mijn moeders overlijden ook met extra zorgen om mijn vader, die zeker geen goede jaren meer zal hebben. Alleen nog maar een heel verdrietige toekomst.
quote:Op donderdag 26 juni 2025 12:29 schreef livelink het volgende:
Het kan verkeren..
Waar we al zeker een jaar bezig zijn met het ons voorbereiden op de dood van mijn vader, die langzaam maar zeker steeds verder achteruit gaat, moest mijn moeder voor een controle naar het ziekenhuis en moest meteen blijven.
En nu, ongeveer een maand later is ze gestorven. Tot een maand geleden hadden we niks door. Ja, ze was wat moe, maar iedereen dacht dat dat door de zorgen om mijn vader kwam. Ze ging naar de huisarts omdat ze aan een burnout dacht. Het bleek acuut leverfalen te zijn.
En waar we het idee hadden dat mijn moeder nog zeker een aantal goede jaren zou hebben na de dood van mijn vader, zitten we nu naast het geregel en verdriet rond mijn moeders overlijden ook met extra zorgen om mijn vader, die zeker geen goede jaren meer zal hebben. Alleen nog maar een heel verdrietige toekomst.
Jee en je hebt niet overwogen om haar in huis te nemen?quote:Op vrijdag 15 augustus 2025 10:03 schreef Managarm het volgende:
Het moeilijkste vond ik dat je opeens verantwoordelijk bent voor een van je ouders. Mijn moeder heeft Alzheimer en nadat mijn vader overleed, kon ze niet meer thuis blijven wonen.
Ik moest beslissingen voor mijn moeder gaan nemen, want zelf kon ze dat niet. Ze wilde thuis blijven wonen, wat geen optie was. Na lang praten zei ze: ik vertrouw er op dat jullie doen wat het beste voor mij is.
Nu zit ze in een verzorgingshuis waar veel georganiseerd wordt, ik zal niet zeggen dat het 100% goed gaat, maar ze doet wel mee met bijna alle activiteiten.
Ik heb zes weken voor mijn moeder gezorgd, mijn moeder heeft 24 uur per dag verzorging nodig. Dat is niet iets wat kan geven, nog los van feit dat ik in Portugal woon.quote:Op vrijdag 15 augustus 2025 10:37 schreef TAmaru het volgende:
[..]
Jee en je hebt niet overwogen om haar in huis te nemen?
Ik denk dat dit voor heel veel mensen niet haalbaar is qua werk, en zorg die je niet kan bieden.quote:Op vrijdag 15 augustus 2025 10:37 schreef TAmaru het volgende:
[..]
Jee en je hebt niet overwogen om haar in huis te nemen?
quote:Op maandag 18 augustus 2025 16:28 schreef oh-oh het volgende:
Min vader ligt weer in het ziekenhuis na een paar flinke epileptische aanvallen. Die aanvallen zijn een gevolg van zijn laatste hersenbloeding van begin 2024. Hij herstelt dit keer heel slecht en hij geeft aan niet meer naar huis te willen.
Hij wil niet bij mijn moeder wonen, want die is heel vervelend, en dat laat mijn vader nu voor het eerst echt blijken.
Zo verdrietig.
Maar als hij ontslagen wordt wordt het wss een verpleeghuis, mijn moeder kan niet voor hem zorgen, die kan niet eens voor zichzelf zorgen.
Alleen is er nu wss ook nog sprake van uitgezaaide kanker, daar wachten we nog op uitslagen van....
En dat is echt een heel fijne site met fijne service. Je kunt er ook gewoon voor jezelf bestellenquote:Op zaterdag 16 augustus 2025 18:51 schreef livelink het volgende:
Een praktische tip voor hier; mijn vader moet nodig broeken hebben, maar ik heb geen idee van zijn maat en uit zijn huidige broeken kon ik het ook niet halen. Ik ben vanmiddag daarom maar naar de herenmodezaak in zijn woonplaats gegaan en gevraagd of zij gegevens hadden van klanten. Na het geven van postcode en huisnummer konden zij mij inderdaad vertellen welke maat broek mijn vader had. Helaas hadden ze geen broeken met elastiek rondom en zonder knoopjes en gulp, maar ze wisten mij ook te wijzen op de site dressyourparents.com
Geniale naam
He bah wat een onzekerheid en narigheid. Sterktequote:Op maandag 18 augustus 2025 16:28 schreef oh-oh het volgende:
Min vader ligt weer in het ziekenhuis na een paar flinke epileptische aanvallen. Die aanvallen zijn een gevolg van zijn laatste hersenbloeding van begin 2024. Hij herstelt dit keer heel slecht en hij geeft aan niet meer naar huis te willen.
Hij wil niet bij mijn moeder wonen, want die is heel vervelend, en dat laat mijn vader nu voor het eerst echt blijken.
Zo verdrietig.
Maar als hij ontslagen wordt wordt het wss een verpleeghuis, mijn moeder kan niet voor hem zorgen, die kan niet eens voor zichzelf zorgen.
Alleen is er nu wss ook nog sprake van uitgezaaide kanker, daar wachten we nog op uitslagen van....
Confronterend denk ik wanneer deze diagnose officieel is terwijl je zelf wellicht al een onderbuikgevoel had.quote:Op maandag 18 augustus 2025 20:58 schreef livelink het volgende:
Sterkte oh-oh en BE. Mijn vader heeft nu officieel de diagnose dementie gekregen en we hebben een indicatie aangevraagd voor meer zorg bij het CIZ. Ik heb 8 september een overleg met hen. Ik ben heel erg bang dat ze het gaan afwijzen en dan weet ik het ook even niet meer. Hij is vooral elk gevoel van tijd kwijt. We hebben nu een speciale klok voor hem gekocht die elk uur zegt welke dag en tijd het is en die hem ook waarschuwt wanneer hij moet eten. Daar is hij op zich wel heel blij mee en het zorgt er in ieder geval voor dat hij op tijd naar beneden gaat om te eten. Maar verder is het vooral 's nachts een drama. En hij kan nog steeds prima klokkijken, maar zoals hij zelf zegt: "ik kijk naar de klok en ik zie hoe laat het is, maar ik weet niet meer wat het betekent".
Dikke knuffelquote:Op maandag 18 augustus 2025 16:28 schreef oh-oh het volgende:
Min vader ligt weer in het ziekenhuis na een paar flinke epileptische aanvallen. Die aanvallen zijn een gevolg van zijn laatste hersenbloeding van begin 2024. Hij herstelt dit keer heel slecht en hij geeft aan niet meer naar huis te willen.
Hij wil niet bij mijn moeder wonen, want die is heel vervelend, en dat laat mijn vader nu voor het eerst echt blijken.
Zo verdrietig.
Maar als hij ontslagen wordt wordt het wss een verpleeghuis, mijn moeder kan niet voor hem zorgen, die kan niet eens voor zichzelf zorgen.
Alleen is er nu wss ook nog sprake van uitgezaaide kanker, daar wachten we nog op uitslagen van....
SPOILEROm spoilers te kunnen lezen moet je zijn ingelogd. Je moet je daarvoor eerst gratis Registreren. Ook kun je spoilers niet lezen als je een ban hebt. gelukkig is m'n moeder getest en heeft ze dit niet. Maar omdat ze in het buitenland woont, kon ze niet naar de uitvaart. Wat natuurlijk ontzettend verdrietig is. Echter maak ik me toch nog wel zorgen omdat zij echt alweer een lange tijd een nieuwe heup heeft, en toch slecht loopt en blijft lopen.
Pa heeft na heel veel gedoe toch z'n rijbewijs weer gehadSPOILEROm spoilers te kunnen lezen moet je zijn ingelogd. Je moet je daarvoor eerst gratis Registreren. Ook kun je spoilers niet lezen als je een ban hebt. na 3 maanden. Ook bij hem zie ik achteruitgang lichamelijk. Bij allebei zie ik ook gewoon mentale achteruitgang. M'n moeder start ineens een heel ander gesprek terwijl we dan met een aantal mensen bij elkaar zitten en we het over iets anders hebben.
Mijn opa deed dit ook altijd![]()
Ze heeft het gewoon niet door.
Ik merk echt dat ik er soms zoveel moeite mee heb, dat ik m'n moeder soms niet kan aankijken. Ik snap niet waarom dat is. Ik word ook heel snel geïrriteerd als ze weer eens iets niet begrijpt of wanneer ik iets voor de zestiende keer moet uitleggen of vertellen en ze dan constant het verkeerde verhaal onthoud waardoor ik steeds 'moet' corrigeren.
Misschien dat mijn gevoel van onmacht en niet willen/kunnen/durven accepteren dat ze richting de 80 gaan en 'gebreken' krijgen zich uit bij mij in frustratie, irritatie... ik wil dat helemaal niet en ik probeer mezelf ook steeds te corrigeren maar het is soms echt lastig.
Nu merk ik ook wel dat het er vanaf hangt hoe de spiegel van m'n adhd-medicatie is. Als ik tegen het inname moment zit, kan ik minder hebben dan dat ik net een uurtje m'n dosis gehad heb.
Ik kom ook veel te weinig bij m'n ouders. Ze wonen hier echt 3 minuten vandaan en ik ben er soms weken niet. Dan zeg ik tegen mezelf: ga nou, want straks heb je spijt als ze er niet meer zijn...
Deze kant van mij vind ik echt verschrikkelijk.
Born to Lose, but Built to Win.
quote:Op woensdag 24 september 2025 09:56 schreef LadyTagliatelle het volgende:
Niet lang geleden m'n tante verloren aanSPOILEROm spoilers te kunnen lezen moet je zijn ingelogd. Je moet je daarvoor eerst gratis Registreren. Ook kun je spoilers niet lezen als je een ban hebt. gelukkig is m'n moeder getest en heeft ze dit niet. Maar omdat ze in het buitenland woont, kon ze niet naar de uitvaart. Wat natuurlijk ontzettend verdrietig is. Echter maak ik me toch nog wel zorgen omdat zij echt alweer een lange tijd een nieuwe heup heeft, en toch slecht loopt en blijft lopen.
Pa heeft na heel veel gedoe toch z'n rijbewijs weer gehadDit is hier ook wel herkenbaar hoor. Maar ook omdat mijn moeder altijd wel wat warrig is geweest (en zichzelf gewoon soms erg graag hoort pratenSPOILEROm spoilers te kunnen lezen moet je zijn ingelogd. Je moet je daarvoor eerst gratis Registreren. Ook kun je spoilers niet lezen als je een ban hebt. na 3 maanden. Ook bij hem zie ik achteruitgang lichamelijk. Bij allebei zie ik ook gewoon mentale achteruitgang. M'n moeder start ineens een heel ander gesprek terwijl we dan met een aantal mensen bij elkaar zitten en we het over iets anders hebben.
Mijn opa deed dit ook altijd![]()
Ze heeft het gewoon niet door.
Ik merk echt dat ik er soms zoveel moeite mee heb, dat ik m'n moeder soms niet kan aankijken. Ik snap niet waarom dat is. Ik word ook heel snel geïrriteerd als ze weer eens iets niet begrijpt of wanneer ik iets voor de zestiende keer moet uitleggen of vertellen en ze dan constant het verkeerde verhaal onthoud waardoor ik steeds 'moet' corrigeren.
Misschien dat mijn gevoel van onmacht en niet willen/kunnen/durven accepteren dat ze richting de 80 gaan en 'gebreken' krijgen zich uit bij mij in frustratie, irritatie... ik wil dat helemaal niet en ik probeer mezelf ook steeds te corrigeren maar het is soms echt lastig.
Nu merk ik ook wel dat het er vanaf hangt hoe de spiegel van m'n adhd-medicatie is. Als ik tegen het inname moment zit, kan ik minder hebben dan dat ik net een uurtje m'n dosis gehad heb.
Ik kom ook veel te weinig bij m'n ouders. Ze wonen hier echt 3 minuten vandaan en ik ben er soms weken niet. Dan zeg ik tegen mezelf: ga nou, want straks heb je spijt als ze er niet meer zijn...
Deze kant van mij vind ik echt verschrikkelijk.). Sneu, maar ook heel menselijk wat je schrijft denk ik. Ze wil graag bij mij in de buurt wonen (woon nu 80 km weg, maar bezoek haar wel een paar keer per maand). En ik weet eerlijk gezegd ook helemaal niet of ik dat trek, maar ze heeft verder niemand
.
Pff, dat lijkt me ook wel lastig. Aan de ene kant fijn dat het beter gaat met je vader, en dat hij samen kan zijn met je moeder. Maar het lijkt me wel lastig voor jou dat je dan misschien niet de tijd kunt doorbrengen, om de laatste fase zo door te kunnen brengen als jij zou willen?quote:Op woensdag 24 september 2025 10:12 schreef oh-oh het volgende:
Ik herken dit heel erg, ik trek mijn moeder zo slecht, maar wij hebben nooit een goede band gehad dus het heeft niks met haar dementie te maken.
Zij jaagt iedereen weg.
Toen mijn vader in het zh lag kon ik haar makkelijk omzeilen en kon ik mijn vader voor het eerst van mijn leven zonder haar erbij bezoeken, klinkt raar maar dat was echt een verademing.
En hij heeft toen ook super duidelijk aangegeven dat hij niet meer naar huis , naar haar wilde.
Nu zit hij in een verzorgingstehuis tegenover haar aanleunwoning en zoals verwacht zit zij de hele dag daar.
Als ze niet bij hem kan zijn sluit ze gewoon aan bij activiteiten voor bewoners en zo.
En ik ga niet meer daar heen want ik kan haar gewoon echt niet uitstaan...
Verder een herkenbaar topic. Ben 33, mijn stiefvader en gewone vader (met allebei een goede band) allebei verloren. Mijn moeder is nu alleen over, en in de 70. Ze kan al niet meer echt langer lopen dan een paar minuten, wat ik ook wel een pijnlijke ontdekking vond. Verder is ze altijd heel warrig geweest... Toen ze 60 was dacht ik soms al dat er misschien iets gaande was, en dat is nu natuurlijk alleen maar meer.
Maar mijn grootste "angst"; ik heb gewoon geen zin om het hele proces van m.n. mijn vader opnieuw mee te moeten maken qua overlijden, de nasleep en alle rotzooi die toen boven water kwam (niets ten nadele van mijn pa; die rotzooi was vooral de familie). De wetenschap dat ik dat nog een keer moet gaan doen maakt me soms echt wanhopig.
Mijn ouders waren vrij oud toen ze mij kregen en ik merk soms ook wel dat ik soms echt schijtjaloers kan zijn op mensen van mijn leeftijd die dan ouders hebben van 10 jaar jonger. Maargoed, ze zijn dus ook niet echt fit/gezond oud geworden; dat is dubbelpech. Ik hoop altijd maar dat ze gewoon in deze toestand 90 wordt ofzo. Over 20 jaar heb ik vast wel weer genoeg energie en draagkracht hiermee te moeten dealen.
SPOILEROm spoilers te kunnen lezen moet je zijn ingelogd. Je moet je daarvoor eerst gratis Registreren. Ook kun je spoilers niet lezen als je een ban hebt.
quote:Op zondag 28 september 2025 19:14 schreef _Arual_ het volgende:
Mijn vader gaat heel hard achteruit.Zo hard kan het inderdaad ineens gaan. Dat is wat ik nu ook zie. Je bent geen waardeloze dochter. Heel vervelend dat je je vader daar niet kan bezoeken. Misschien kun je tegen die tijd met je oom afspreken dat je mee kunt rijden? Ik vind de mantelzorg erg zwaar, maar niks kunnen doen is wel het andere uiterste.SPOILEROm spoilers te kunnen lezen moet je zijn ingelogd. Je moet je daarvoor eerst gratis Registreren. Ook kun je spoilers niet lezen als je een ban hebt.Als je goed om je heen kijkt zie je dat alles gekleurd is.
Komt tijd, komt raad, daar geloof ik oprecht in!quote:Op zondag 28 september 2025 19:47 schreef livelink het volgende:
[..]
Zo hard kan het inderdaad ineens gaan. Dat is wat ik nu ook zie. Je bent geen waardeloze dochter. Heel vervelend dat je je vader daar niet kan bezoeken. Misschien kun je tegen die tijd met je oom afspreken dat je mee kunt rijden? Ik vind de mantelzorg erg zwaar, maar niks kunnen doen is wel het andere uiterste.
Wat klote!quote:Op donderdag 2 oktober 2025 11:00 schreef oh-oh het volgende:
Ennnnn mijn moeder zet het verpleeghuis van mijn vader alweer een paar dagen op zijn kop door hem daar uit te schelden en ruzie te maken.
Gelukkig gaat die locatie over drie weken verhuizen waardoor ze wss niet meer zo in en uit kan lopen maar als dit zo doorgaat worden dat wel nog drie lange weken voor iederen![]()
Gecondoleerd en sterkte.quote:Op zondag 26 oktober 2025 07:02 schreef oh-oh het volgende:
Mijn vader is vannacht eindelijk overleden..... Die laatste maanden waren echt niet meer te doen voor hem.
En nu ben ik al gestresst over mijn moeder en al haar usual dramas...
| Forum Opties | |
|---|---|
| Forumhop: | |
| Hop naar: | |