De voorlaatste pot van dit toernooi. De meest nutteloze. Maar ja op een WK moet er brons uitgedeeld worden en dat doen we door verliezende halve finalisten tegen elkaar te laten spelen. Twee landen waarvoor de droom al uiteen is gespat. Maar ook twee landen waarvoor de droom van een halve finale is uitgekomen. Zeker voor Marokko, die kunnen terugkijken op een geweldig toernooi. Kroatië heeft ook laten zien dat die finaleplaats vier jaar geleden geen toevalligheid was.
Kroatië en Marokko begonnen hun reis in Groep F. Allebei, ja. Net als vier jaar terug komen de nummer 3 en 4 uit de groep van België. Ditmaal overigens door België te verschalken in de groepsfase. Het werd 0-0 in de openingswedstrijd. Kroatië was wat sterker, maar tot veel uitgespeelde kansen kwam het niet. We kwamen in aanraking met de voorzichtigheid van Kroatië en de muur van Marokko. Die muur bleek moeilijk te slachten, want België beet zich stuk en verloor met 2-0. Canada was de ploeg van 'even laten uitrazen' en na een vroege goal tegen Kroatië werd met 4-1 verloren. Voor beide landen was gelijkspel genoeg voor kwalificatie. Kroatië lukte dat, met hangen en wurgen werd het 0-0. Marokko overtuigde iets meer tegen Canada en won met 2-1.
Toch waren de verwachtingen voor beide landen niet bizar hoog in de KO-fase. Kroatië had niet de lastigste tegenstander met Japan en Marokko bleek defensief sterk maar had wel een lastig programma. Kroatië kwam tot 1-1 tegen Japan maar nam de penalties beter. Ook Marokko speelde gelijk tegen Spanje, het bleef doelpuntloos en de muur van Marokko hield stand. Penalties boden voor Marokko de uitweg. Walgelijk walgelijk walgelijk, maar ja, het is eenmaal zo. Kroatië verraste daarna Brazilië. Ze leken geen moment opgewassen, maar scoorde toch 1-1 in de verlenging nadat Brazilië het verzet net voor de rust van de verlenging had gebroken. Opnieuw penalties, opnieuw trok Kroatië aan het langste eind. Marokko won van Portugal, weer een zuinige 1-0. Maar de scheurtjes werden langzaam zichtbaar: De muur kampte met blessures - Aguerd, Saiss en Mazraoui in de problemen.
Uiteindelijk werd de muur geslacht in de halve finale. Frankrijk had vijf minuten nodig voor 1-0. Daarna moest Marokko het spel maken. Deden ze niet onaardig, maar de counters van Frankrijk waren iets gevaarlijker en uiteindelijk wonnen zij nadat één van de counters een goal opleverde. Kroatië was ook 35 minuten lang de betere ploeg tegen Argentinië, maar één bal over de defensie heen zorgde voor een penalty die feilloos raak werd geschoten, en twee minuten later lag ie er weer in. Toen was het klaar. Geen nieuwe finale voor Kroatië.
Twee keer eerder werd deze wedstrijd gespeeld. De eerste keer was in 1996, 2-2 werd het. Vlahovic was de man van 2 goals bij Kroatië, kort achter elkaar, maar de voorsprong konden ze niet vasthouden. Toch wel een knap staaltje van Marokko. De tweede keer weten we allemaal, maar zijn we allemaal alweer vergeten. Wat was die 0-0 doodsaai.
![goran-vlaovic-of-croatia-in-action-against-paulo-sousa-of-portugal-during-a-uefa-euro96-group-d.jpg?s=612x612&w=gi&k=20&c=kJRikcOF5i4Ef2BAUacibeadFPD6xf0fjRS5ROTq7Eg=]()
Haha, jullie dachten vast dat dit tegen Marokko was, maar nee, dit zijn Portugese shirts. Wel Vlaovic, je moet iets.
Ik kijk niet, maar veel plezier met de troostfinale. Volgens mij heb ik sinds 2006 nooit de troostfinale gezien en nu is het niet anders.

Komt eenmaal zo uit.