De corrigerende tik

quote:

Op donderdag 27 augustus 2020 19:12 schreef devlinmr het volgende:

[..]

Dus je moet bang zijn voor de politie... Gewoon respect hebben en geen fysiek geweld gebruiken is geen optie

Blijkbaar niet.
Blijkbaar moeten we het maar normaal vinden dat agenten, en andere hulpverleners, bespuugd, geschopt, geslagen en uitgescholden worden en dat ze alles behalve de gootsteen naar hun hoofd gegooid krijgen.

'Foei. En nou nooit meer doen, hè?' zeggen is niet altijd genoeg om respect bij te brengen

[ Bericht 6% gewijzigd door marc0871 op 27-08-2020 19:56:05 ]

Mijn ouders komen uit een cultuur waarbij het normaal is om een corrigerende tik te geven, eventueel met behulp van een slipper

Ik kreeg ook weleens tikjes van mijn moeder tot een bepaalde leeftijd, heb daar verder geen trauma's aan overgehouden. Zolang je niet in elkaar wordt geslagen, vind ik het allemaal wel meevallen.

Desondanks zou ik mijn eigen kind nooit tikjes geven. Ik denk dat je heel veel dingen kunt leren/ meegeven door goed te communiceren en 'straffen' kan ook op een andere manier als het nodig is.

quote:

Op donderdag 27 augustus 2020 19:10 schreef devlinmr het volgende:

[..]

Anecdotes, altijd leuk. Kom eens met bewijs dat het helpt bij de opvoeding?
Vooral het feit dat het vaker gebeurd is bij jou en je broertje zou al een lichtje bij je moeten laten branden dat je er niks van leerde en het dus niet hielp

Heb je kinderen?
Dan zou je namelijk weten dat iedere vorm van disciplineren en corrigeren van je kinderen vooral effectief is dankzij de kunst van herhaling. Als het na 1 x al volkomen 100% effectief zou zijn, dan komt dat door angst en dat willen we toch juist voorkomen?

Scheelt natuurlijk ook per leeftijdcategorie. Een kind van 4 is makkeljker te sturen dan een halve zool van een puber van 13.

quote:

Op donderdag 27 augustus 2020 20:30 schreef devlinmr het volgende:

[..]

ja 2. Nooit geslagen. Dus je vindt dat je kinderen regelmatig moet slaan zelfs
[..]

Natuurlijk jongen

Ik zou nooit m'n kinderen slaan of corrigerende tikken geven, je parafraseert, stuurt weg van de daadwerkelijke issue en ik merk gewoon dat je dit topic niet hebt geopend om een discussie te voeren, maar vooral om te janken tegen iemand die dingen anders ziet

quote:

Op donderdag 27 augustus 2020 19:10 schreef devlinmr het volgende:

[..]

Anecdotes, altijd leuk. Kom eens met bewijs dat het helpt bij de opvoeding?
Vooral het feit dat het vaker gebeurd is bij jou en je broertje zou al een lichtje bij je moeten laten branden dat je er niks van leerde en het dus niet hielp

Ik kan alleen maar voor m’n hond spreken, aangezien ik geen kinderen heb, maar bij hem helpen corrigerende tikken. Hij luistert dán wel omdat hij weet dat het dan menens is.

En dat het vaker bij ons is gebeurd zegt niet dat het altijd dezelfde situatie was. Het waren steeds andere dingen. Dus je argument dat het niet hielp wordt bij deze van tafel geveegd.

Corrigerende tikken helpen wél bij de opvoeding van kinderen.

quote:

Op donderdag 27 augustus 2020 19:00 schreef ZarB het volgende:

[..]

Daar hebben ze best wel hulp voor, want het is abnormaal om jezelf niet te kunnen beheersen. Maar mensen die dat hebben vinden het vaak wel normaal. Vergoeilijken bagatelliseren, noem maar op.

Net als "ja ik ben wel alcoholist maar een paar wijntjes moet af en toe wel kunnen"

"Ja maar dat meisje van 6 zei dat ze het goed vond"

Bla
Bla
Bla

Je antwoord niet op hoe jij omgaat met échte frustratie. Heb je dat weleens meegemaakt? Ik had dat nml nog nooit meegemaakt, en een pup veroorzaakte dit... De frustratie van een pc die niet doet wat jij wil, of je hele werkstuk weg omdat je op een verkeerd knopje drukt is NIKS in vergelijking met de frustratie die een pup (bij mij) kan veroorzaken.

quote:

Op donderdag 27 augustus 2020 20:54 schreef devlinmr het volgende:

[..]

Experts zijn het niet met je eens
https://www.doggo.nl/arti(...)t-gebruik-van-straf/

https://www.dierenkliniek(...)straffen-bij-de-hond
[..]

De situatie was wel hetzelfde want je deed iets waarvan je wist dat het niet mocht en wat de gevolgen waren
[..]

Bron? En geen anekdotes

Wij hebben nu eenmaal een nogal aparte hond... Dus bij ons/mij helpt het iig wél. Wat experts ook zeggen. 🙂

quote:

Op donderdag 27 augustus 2020 18:24 schreef -Ferb- het volgende:
Voor mensen die ferm tégen de corrigerende tik zijn: Hoe ga jij om met énorme frustratie? Kun jij dan nog normaal reageren? Ik niet! Ik word daar wel zo ontzettend kwaad van dat ik me niet (meer) kan beheersen...

Die frustratie kent iedere ouder wel, zo af en toe.
Wat ik dan doe?
Ik plaats mezelf, of mijn kind, letterlijk uit de situatie.

Als het niet een acuut gevaarlijke situatie is voor het kind, is 2 minuten ademen ook geen probleem.

Pick your battles wisely.

quote:

Op donderdag 27 augustus 2020 21:28 schreef capricia het volgende:

[..]

Die frustratie kent iedere ouder wel, zo af en toe.
Wat ik dan doe?
Ik plaats mezelf, of mijn kind, letterlijk uit de situatie.

Als het niet een acuut gevaarlijke situatie is voor het kind, is 2 minuten ademen ook geen probleem.

Pick your battles wisely.

Dat geldt eigenlijk voor alle situaties die je als mens tegenkomt in het leven

quote:

Op donderdag 27 augustus 2020 21:31 schreef R-woud93 het volgende:

[..]

Dat geldt eigenlijk voor alle situaties die je als mens tegenkomt in het leven

Ja. Eens.

Ik voed mijn kinderen op zonder slaan en zonder straffen. Dat laatste deed ik toen ze jonger waren wel (op de trap zitten, een minuut per levensjaar bijv) maar het zorgde er niet voor dat niet gewenst gedrag ophield en ze deden/doen eigenlijk ook geen dingen waarvan ik vind dat ze alleen dmv heftige consequenties kunnen leren dat dat niet goed is.

Omdat eeuwig praten en discuseren soms niet de juiste oplossing is en een beetje machtsvertoon nodig is om de harmonie te herstellen.

quote:

Op donderdag 27 augustus 2020 21:58 schreef Samhain het volgende:
Ik voed mijn kinderen op zonder slaan en zonder straffen. Dat laatste deed ik toen ze jonger waren wel (op de trap zitten, een minuut per levensjaar bijv) maar het zorgde er niet voor dat niet gewenst gedrag ophield en ze deden/doen eigenlijk ook geen dingen waarvan ik vind dat ze alleen dmv heftige consequenties kunnen leren dat dat niet goed is.

Idem hier
Naarmate ze ouder worden valt er ook beter mee te praten.
Die echte extreme driftbuien (waar een 3 of 4 jarig kind soms niet goed zelf uit komt) zijn wel over.
En dat alles zonder slaan.

Ik heb in mijn jeugd wel eens een corrigerende tik geïncasseerd. Mijn broertje en ik verkenden grenzen vaak door er keihard overheen te gaan. Wij konden beiden ontzettend driftig worden en waren er dan niet makkelijk uit te halen. Het spreekwoord “als die iets in zn kop heeft, dan heeft ie het niet in zn kont” is denk ik voor ons uitgevonden. Wij hoefden elkaar soms alleen maar aan te kijken, en dan werd het écht vechten. Heb nog jarenlang littekens op mn armen gehad van die nageltjes van dat jong :p Jaren later bleek dat we allebei ADHD hadden.

Vaak was er zwaarder geschut nodig om ons uit zo’n moment te krijgen. Wat bij mij vaak goed werkte was me onder de koude douche zetten. Dat is ook maar een paar keer voorgekomen en daarna was dreigen genoeg ik kan me eigenlijk maar 1 klap goed herinneren en dat was toen mn broertje en ik elkaar weer zaten af te maken in de auto. Dan was het huilen en was er ook gelijk weer een saamhorigheidsgevoel waarin we allebei “stomme papa” dachten, en samen zielig waren.

Wij werden echt niet te pas en te onpas geslagen, maar soms was het écht nodig om ons uit de situatie te krijgen. Onze ouders hadden wel kunnen dreigen met ‘een week geen dit’ of ‘een maand geen dat’, maar dat had bij ons geen zin. Je kon het me vertellen, maar de daadwerkelijke consequentie is voor mij te abstract om te bevatten. En dat heb ik nog steeds, ik kan je rationeel de consequentie van een handeling vertellen, maar dat zal me niet weerhouden om iets tóch te doen, want ik snáp het niet. En ik ben niet debiel ofzo, want ik doe gewoon een WO-opleiding, maar dat snappen mn hersenen gewoon niet (Blijkt ook bij ADHD te horen).

Ik denk niet dat ik mijn toekomstige kinderen ooit zal slaan, want dat fysieke zit niet zo in mij, naast het feit dat ik natuurlijk ook gewoon van mening ben dat je kinderen in principe niet slaat. :p Ik denk ook niet per sé dat wij die klappen nódig hadden in onze opvoeding, dat er geen ander alternatief was. Maar het heeft gewerkt op de momenten dat wij ze wel gehad hebben, en het heeft niet voor een verstoorde relatie gezorgd ofzo. Ik hield, en houd nog steeds ontzettend veel van mijn vader en mijn broertje, hoeveel pijn we elkaar dan ook gedaan hebben Ik erger me daardoor soms wel aan dat absolute “er is geen enkele situatie waarin het gerechtvaardigd is om een kind te slaan” want elk kind is anders, en waar met mn zusje goed te praten viel, was dat bij mijn broertje en mij gewoon niet zo. Even goede vrienden :p

quote:

Op donderdag 27 augustus 2020 22:08 schreef devlinmr het volgende:

[..]

Er is ook geen eeuwig praten en al helemaal geen discussie.
Maar als jij niet kan uitleggen waarom iets niet mag dan zou je misschien bij jezelf te rade moeten gaan
Fysiek machtsvertoon is niet nodig en werkt vaak averechts

Hoe eens op te reageren alsof je de bijbel zit te verdedigen.
Anders krijg je ook een tik voor je bil!

quote:

Op donderdag 27 augustus 2020 22:06 schreef capricia het volgende:

[..]

Idem hier
Naarmate ze ouder worden valt er ook beter mee te praten.
Die echte extreme driftbuien (waar een 3 of 4 jarig kind soms niet goed zelf uit komt) zijn wel over.
En dat alles zonder slaan.

Ja, precies.

Mijn oudste heeft het ooit goedgevonden dat een klasgenoot in de supermarkt iets jatte en bij hem in zijn rugzak stopte. Natuurlijk werden ze gepakt.
Maar ook hier heb ik hem niet voor gestraft. Hij kreeg een boete, die moest hij zelf betalen en verder was het feit dat zijn vader en ik met hem bij de bedrijfsleider moesten komen straf genoeg. Daar hoefde ik niet ook nog prvivieges voor af te nemen ofzo.

quote:

Op donderdag 27 augustus 2020 22:32 schreef Samhain het volgende:

[..]

Ja, precies.

Mijn oudste heeft het ooit goedgevonden dat een klasgenoot in de supermarkt iets jatte en bij hem in zijn rugzak stopte. Natuurlijk werden ze gepakt.
Maar ook hier heb ik hem niet voor gestraft. Hij kreeg een boete, die moest hij zelf betalen en verder was het feit dat zijn vader en ik met hem bij de bedrijfsleider moesten komen straf genoeg. Daar hoefde ik niet ook nog prvivieges voor af te nemen ofzo.

Oh. Die schaamte is straf genoeg.

quote:

Op donderdag 27 augustus 2020 22:32 schreef Samhain het volgende:

[..]

Ja, precies.

Mijn oudste heeft het ooit goedgevonden dat een klasgenoot in de supermarkt iets jatte en bij hem in zijn rugzak stopte. Natuurlijk werden ze gepakt.
Maar ook hier heb ik hem niet voor gestraft. Hij kreeg een boete, die moest hij zelf betalen en verder was het feit dat zijn vader en ik met hem bij de bedrijfsleider moesten komen straf genoeg. Daar hoefde ik niet ook nog prvivieges voor af te nemen ofzo.

O, herkenbaar. Was ik zelf degene die met een vriendinnetje snoepjes had gejat. Ik moest wat over was zelf terugbrengen naar de bedrijfsleider en excuus aanbieden. De schaamte! Meer straf was echt niet nodig.

En zo werkt het ook. Daden hebben gevolgen. Dat leren kinderen door ze de consequenties te laten ervaren.

quote:

Op donderdag 27 augustus 2020 20:59 schreef -Ferb- het volgende:

[..]

Je antwoord niet op hoe jij omgaat met échte frustratie. Heb je dat weleens meegemaakt? Ik had dat nml nog nooit meegemaakt, en een pup veroorzaakte dit... De frustratie van een pc die niet doet wat jij wil, of je hele werkstuk weg omdat je op een verkeerd knopje drukt is NIKS in vergelijking met de frustratie die een pup (bij mij) kan veroorzaken.

Ik gebruik iig geen fysiek geweld én echte frustratie ken ik blijkbaar niet in dezelfde hoedanigheid als jij. Gelukkig.

Je komt eng over met dat continue rechtvaardigen van je gedrag. Tegenover een dier nog wel. Ga je schamen. Als ik wist wie je was had ik vandaag de dierenbescherming nog gebeld en je dringend een cursus agressieregulatie geadviseerd.

Nogmaals, als je zo'n lage frustratietolerantie en een kort lontje hebt, neem dan geen dier of kind.

quote:

Op donderdag 27 augustus 2020 22:39 schreef capricia het volgende:

[..]

Oh. Die schaamte is straf genoeg.

Ja, echt!
15 was hij ofzo (19 inmiddels), dus dat is echt vol puberen. En ik schaamde me ook dood natuurlijk.

quote:

Op donderdag 27 augustus 2020 22:45 schreef miss_sly het volgende:

[..]

O, herkenbaar. Was ik zelf degene die met een vriendinnetje snoepjes had gejat. Ik moest wat over was zelf terugbrengen naar de bedrijfsleider en excuus aanbieden. De schaamte! Meer straf was echt niet nodig.

En zo werkt het ook. Daden hebben gevolgen. Dat leren kinderen door ze de consequenties te laten ervaren.

Oh ja, hij heeft ooit nog veel jonger een aansteker bij de snackbar gejat. Of gekocht met te weinig geld. Toen moest hij ook òf de aansteker òf het geld wat hij tekort kwam gaan brengen (gek, ineens weet ik niet meer hoe het precies zat).

Inmiddels is er gewoon goed moreel besef en komen dit soort dingen niet meer voor.

quote:

Op donderdag 27 augustus 2020 22:12 schreef devlinmr het volgende:

[..]

Oh vast. Een bange hond zal vast luisteren. Maar is dat wat je wil een hond of kind dat bang voor je is?

Ja. Hij ondergaat nu een bepaalde behandeling uit angst ja. En ik heb dus gewonnen. Voor mij is het belangrijkste dat hij luistert en het gewoon ondergaat, zonder elke keer irritant weg te lopen en niet gepakt kunnen worden, want leuk spelletje! 🤦🏻♀ Dat maakte me écht voorbij furieus gewoon. En als ik furieus word dan wil ik alles slopen. 😬😅 Als ik tussen die 2 moet kiezen heb ik toch echt liever dat de hond iets doet uit angst, dan dat andere...

quote:

Op vrijdag 28 augustus 2020 10:16 schreef -Ferb- het volgende:

[..]

Ja. Hij ondergaat nu een bepaalde behandeling uit angst ja. En ik heb dus gewonnen. Voor mij is het belangrijkste dat hij luistert en het gewoon ondergaat, zonder elke keer irritant weg te lopen en niet gepakt kunnen worden, want leuk spelletje! 🤦🏻♀ Dat maakte me écht voorbij furieus gewoon. En als ik furieus word dan wil ik alles slopen. 😬😅 Als ik tussen die 2 moet kiezen heb ik toch echt liever dat de hond iets doet uit angst, dan dat andere...

De andere optie zou kunnen zijn om ook iets aan je angermanagement probleem te doen. Sowieso, ongeacht of je hond nu luistert uit angst. Lijkt me voor jezelf en je omgeving echt een stuk gezonder.

Tja....ik heb zelf deels een andere afkomst dan de Nederlandse en die cultuur is men erg fysiek, vergelijkbaar met Latino's. Fysiek als in, drukke handbewegingen, veel fysieke aanrakingen en een corrigerende tik is doodnormaal.

Als m'n kind ergens aan wil zitten en dat mag niet dan krijgen ze wel eens een tik op de vingers en dat noem ik niet eens een corrigerende tik. Maken ze heel bont en ik ben niet in de buurt dan vliegt er een slipper door de kamer. Tja, mogen jullie vanalles van vinden maar ik ben gewoon fysiek ingesteld.

Als m'n kinderen volwassen zijn en ze doen iets idioots, dan kunnen ze nog steeds een tik tegen het achterhoofd verwachten en mijn kinderen zien dat zeer zeker niet als mishandeling.

quote:

Op donderdag 27 augustus 2020 23:15 schreef ZarB het volgende:

[..]

Ik gebruik iig geen fysiek geweld én echte frustratie ken ik blijkbaar niet in dezelfde hoedanigheid als jij. Gelukkig.

Je komt eng over met dat continue rechtvaardigen van je gedrag. Tegenover een dier nog wel. Ga je schamen. Als ik wist wie je was had ik vandaag de dierenbescherming nog gebeld en je dringend een cursus agressieregulatie geadviseerd.

Nogmaals, als je zo'n lage frustratietolerantie en een kort lontje hebt, neem dan geen dier of kind.

Het grappige is: ik heb juist over het algemeen een zeer hoge frustratietolerantie. Wat andere mensen frustreert dat frustreert mij totaal niet. Denk aan het verkeer, in de verkeerde rij gaan staan bij de supermarkt, en verder weet ik niet eens meer frustratiepunten op te noemen. Dus daar ligt het niet aan.

Ik kon nooit van tevoren weten dat een pup mij zo ontzettend zou frustreren! Juist omdat ik zo’n hoge frustratietolerantie heb.

Ik rechtvaardig corrigerende tikken, ik rechtvaardig absoluut niet slaan/mishandeling! Dat is een verschil van dag en nacht. Mishandeling is een no-go!

quote:

Op vrijdag 28 augustus 2020 11:13 schreef miss_sly het volgende:

[..]

De andere optie zou kunnen zijn om ook iets aan je angermanagement probleem te doen. Sowieso, ongeacht of je hond nu luistert uit angst. Lijkt me voor jezelf en je omgeving echt een stuk gezonder.

Ik heb over het algemeen totaal geen probleem met beheersing van woede. Niets heeft mij ooit net zo furieus gemaakt. Angermanagement vind ik daarom niet nodig.

Ik kreeg een paar keer per jaar een corrigerende tik. Ik heb die tikken nooit verdiend. Achteraf gezien was het altijd toe te schrijven aan pure onmacht van mijn ouders om een situatie op normale volwassen manier op te lossen. Mijn ouders deden ook niet aan zelfreflectie wat betreft hun opvoedingsmethoden.

En nog steeds zijn zij niet in staat om conflicten op normale manier af te handelen. Wat een armoe als je als volwassenen onderling alleen maar in staat bent om emotionele chantage toe te passen, of irrationeel in de aanval te vliegen (mijn moeder), of doen alsof er niets aan de hand is (mijn vader).

Wat mij betreft is iedereen die kinderen (of dieren) slaat, een dikke faalhaas.

Als kind heb ik drie keer een tik gekregen
Alledrie in situaties die een angstreactie teweeg brachten (alhoewel ik als kind het gevaar niet zag).

Wat me bijgebleven is is niet die tik. Maar het praten. Hoe die tik niet ok was, hoe bang de ouder was en waarom.

Een sporadische tik binnen proportie is niet het probleem
Dat is bij degene die het toepassen ook geen opvoed middel.

Wie leunt op de tik als opvoedmiddel voedt niet op.
Niet voor niets geld dat waar de handjes wapperen het vaker wel dan niet een zooitje is en de kinderen minder goed gaan.

Maar een keer een (natuurlijk matige tik) doet geen kwaad mits er verdere opvoeding naast zit.
Een ouder die zich kapot schrikt of heftiger reageerd omdat er echt gevaar is is niet perse slecht.
Juist omdat het uitzonderlijk is kan het juist bijdragen.

Het vb van de dronken en op dat moment botte tiener vind ik dan ook een slechte
Die tik je niet, die maak je vrij vroeg en zeer vrolijk wakker de volgende dag. Die laat je de eigen gevolgen voelen. Zet die wat aan zelfs.
Daar ga je niet mee in discussie op dat moment, die moet zo snel mogelijk zijn/haar nest in.
Opvoeden en dronkenschap gaat niet samen.

quote:

Op vrijdag 28 augustus 2020 11:21 schreef -Ferb- het volgende:

[..]

Het grappige is: ik heb juist over het algemeen een zeer hoge frustratietolerantie. Wat andere mensen frustreert dat frustreert mij totaal niet. Denk aan het verkeer, in de verkeerde rij gaan staan bij de supermarkt, en verder weet ik niet eens meer frustratiepunten op te noemen. Dus daar ligt het niet aan.

Ik kon nooit van tevoren weten dat een pup mij zo ontzettend zou frustreren! Juist omdat ik zo’n hoge frustratietolerantie heb.

Ik rechtvaardig corrigerende tikken, ik rechtvaardig absoluut niet slaan/mishandeling! Dat is een verschil van dag en nacht. Mishandeling is een no-go!

Wat een bs dit.

Een pup is een stuk makkelijker als een kind.
Een pup zal niets doen om jou te frustreren. Dat kind zal dat wel doen.

Als je je bij een pup niet eens in kan houden kan je maar beter kinderloos blijven.

quote:

Op vrijdag 28 augustus 2020 10:16 schreef -Ferb- het volgende:

[..]

Ja. Hij ondergaat nu een bepaalde behandeling uit angst ja. En ik heb dus gewonnen. Voor mij is het belangrijkste dat hij luistert en het gewoon ondergaat, zonder elke keer irritant weg te lopen en niet gepakt kunnen worden, want leuk spelletje! 🤦🏻♀ Dat maakte me écht voorbij furieus gewoon. En als ik furieus word dan wil ik alles slopen. 😬😅 Als ik tussen die 2 moet kiezen heb ik toch echt liever dat de hond iets doet uit angst, dan dat andere...

Ja leuk, stop.maar met trollen.

quote:

Op vrijdag 28 augustus 2020 11:59 schreef Cause_Mayhem het volgende:

[..]

Wat een bs dit.

Een pup is een stuk makkelijker als een kind.
Een pup zal niets doen om jou te frustreren. Dat kind zal dat wel doen.

Als je je bij een pup niet eens in kan houden kan je maar beter kinderloos blijven.

En dierloos.

quote:

Op vrijdag 28 augustus 2020 12:15 schreef ZarB het volgende:

[..]

En dierloos.

Idd

quote:

Op vrijdag 28 augustus 2020 11:59 schreef Cause_Mayhem het volgende:

[..]

Wat een bs dit.

Een pup is een stuk makkelijker als een kind.
Een pup zal niets doen om jou te frustreren. Dat kind zal dat wel doen.

Als je je bij een pup niet eens in kan houden kan je maar beter kinderloos blijven.

Onee? Heb je ooit een pup gehad? Zeker wel dat pups dingen doen die de eigenaar frustreert! Denk maar aan weglopen als er iets belangrijks moet gebeuren (of je hem bij je wil hebben), en dan niet te pakken kunnen krijgen omdat ie elke keer speels wegholt. En dat is maar 1 voorbeeld. Ik kan er nog zo 5 noemen...

Geloof me: ik weet al jaren dat ik beter kinderloos kan blijven. En als ik had geweten hoezeer een pup op een kind lijkt qua gedrag, dan had ik het heel wrs niet gedaan. Maar dat wist ik dus niet.

quote:

Op vrijdag 28 augustus 2020 12:46 schreef -Ferb- het volgende:

[..]

Onee? Heb je ooit een pup gehad? Zeker wel dat pups dingen doen die de eigenaar frustreert! Denk maar aan weglopen als er iets belangrijks moet gebeuren (of je hem bij je wil hebben), en dan niet te pakken kunnen krijgen omdat ie elke keer speels wegholt. En dat is maar 1 voorbeeld. Ik kan er nog zo 5 noemen...

Geloof me: ik weet al jaren dat ik beter kinderloos kan blijven. En als ik had geweten hoezeer een pup op een kind lijkt qua gedrag, dan had ik het heel wrs niet gedaan. Maar dat wist ik dus niet.

Kwestie van je behoorlijk inlezen voor je aan zoiets begint.

Maar goed, ik denk dat zelfreflectie niet tot je mogelijkheden behoort, dus ik ga het hierbij laten wat jou betreft.

quote:

Op vrijdag 28 augustus 2020 12:15 schreef ZarB het volgende:

[..]

Ja leuk, stop.maar met trollen.

Ik troll niet. Ik geloof wel degelijk in het nut van corrigerende tikken. Omdat het werkt bij mij.

Ik ben trouwens al 3 andere hondeneigenaren tegengekomen tijdens het uitlaten, die ook hun hond corrigerende tikken geven. In andermans bijzijn dus. Eén tik kon ik zelfs horen, terwijl ik me al omgedraaid had en van de eigenaar wegliep.

quote:

Op vrijdag 28 augustus 2020 12:49 schreef miss_sly het volgende:

[..]

Kwestie van je behoorlijk inlezen voor je aan zoiets begint.

Maar goed, ik denk dat zelfreflectie niet tot je mogelijkheden behoort, dus ik ga het hierbij laten wat jou betreft.

Hij is er nu eenmaal en ik doe hem absoluut niet zomaar weg! Dat kun je bij een kind ook niet doen. Wij hebben voor een hond gekozen, met een goede reden (dus niet zomaar “omdat het ons leuk leek”), we hebben in het begin een afspraak gemaakt en daar hou ik me aan.

quote:

Op vrijdag 28 augustus 2020 12:46 schreef -Ferb- het volgende:

[..]

Onee? Heb je ooit een pup gehad? Zeker wel dat pups dingen doen die de eigenaar frustreert! Denk maar aan weglopen als er iets belangrijks moet gebeuren (of je hem bij je wil hebben), en dan niet te pakken kunnen krijgen omdat ie elke keer speels wegholt. En dat is maar 1 voorbeeld. Ik kan er nog zo 5 noemen...

Geloof me: ik weet al jaren dat ik beter kinderloos kan blijven. En als ik had geweten hoezeer een pup op een kind lijkt qua gedrag, dan had ik het heel wrs niet gedaan. Maar dat wist ik dus niet.

Ik heb weleens een pup gehad ja, meer dan 1 zelfs.
Ben in een andere richting gegaan, maar jaren gedrags specialist honden geweest. Niet alleen pups gehad, maar ook met volwassen honden met ernstige problematiek gewerkt.
Die dat nogsteeds, alleen niet met andere honden dan de drie die ik zelf heb.

Frustratie is een valkuil. Geen opvoeding
Frustratie, angst en gevoel van falen.
De valkuilen die een normale en gedegen opvoeding in de weg zitten

En dan zijn dieren zoals honden nog makkelijk

Lekkere flower-power-huddle-and-cuddle-reacties hier en dan ook nog krachttermen als "geweld" gebruiken. Sommige kinderen hebben nou af en toe een tik op de billen of vingers nodig, hoe je het ook wendt of keert en dan heb ik het niet over een dagelijkse, wekelijkse of misschien zelfs wel maandelijkse tik. Toen ik een jaar of tien was, gingen we een keer met vrienden van mijn ouders en hun 10-jarige dochter op vakantie. Als wij iets deden wat niet mocht, gebruikte mijn vader stemverheffing (heel boos) of in het uiterste geval een tik. Die dochter moest iedere keer een uur lang gaan praten met haar moeder waarom iets niet mocht. Na een paar dagen vroeg ze of ze ook niet een klap kon krijgen. Het schiet dan misschien wel zijn doel voorbij; ik leerde in ieder geval in één klap (no pun intended) dat je het niet meer moest doen en daarna was het weer spelen. Ik heb misschien tien keer in mijn jeugd een tik gehad van mijn vader. Nogmaals, als je er elke dag of elke week/maand naar grijpt, is het misschien een zwaktebod, maar in uiterste gevallen is er niets mis mee; of het nou mag van de wet of niet.

Dat eeuwige gepraat en geknuffel altijd. Nog een voorbeeld: ik was vroeger hartstikke nieuwsgierig. Zo kroop ik wel eens naar keukenkastjes. Ondanks dat er geen giftige of gevaarlijke schoonmaakmiddelen stonden, wilden mijn ouders dat niet hebben (stel dat er een keer wat stond...). Ik bleef er naartoe kruipen, totdat ik dus een keer een tik kreeg. Daarna nooit meer naartoe gekropen. Wat is er mis mee als kinderen 'angst' hebben voor iets wat gevaarlijk is, ook al is die angst erin getikt....???

Mijn vrouw is Thaise. Daar tikt het hele dorp op elkaars kinderen los. Haar zoon - die nu bij ons woont en geen tikken meer van haar krijgt, omdat ik haar erop gewezen heb dat het in Nederland niet mag en ze het niet te pas en te onpas moet gebruiken - is best wel eens geslagen door de buurtbewoners. Hij heeft meer respect voor ons en leraren dan wat ik dagelijks in mijn klassen zie bijvoorbeeld.....mocht ik maar eens met een lineaal aan de slag gaan in het klaslokaal

[ Bericht 2% gewijzigd door DjVero op 28-08-2020 13:36:45 ]

Al die mensen die het hier recht komen lullen omdat ze zelf tikken hebben gehad. Sneu

quote:

Op vrijdag 28 augustus 2020 14:22 schreef ZarB het volgende:
Al die mensen die het hier recht komen lullen omdat ze zelf tikken hebben gehad. Sneu

Pedagogisch inderdaad he-le-maal nergens voor nodig. Zélfs bij de zeer bijzondere gevallen in de zorg niet en ook totaal not done.

Maar goed, zonder verstand van opvoeden is het natuurlijk gemakkelijk om te denken dat een frustatiegevuld pak rammel goed zal doen.