quote:
Hoe kan Remco Evenepoel de voetjes op de grond houden na zo’n prestatie? “Ze zijn er al, de louche figuren”
De snotneus uit Schepdaal is nu al een kampioen. Remco Evenepoel (19) heeft zijn eerste klassieker gewonnen en demarreert onweerstaanbaar richting absolute wielerlegende. Hoe houdt zo’n jonkie de komende jaren het hoofd koel en de voetjes op de grond? “Hij zal nooit zweven”, zweert vader Patrick. “Ik liet Remco jaren meehelpen als stukadoor. Muren plakken van 5 tot 18 uur. Dan weet je wat hard werken is.”
Zijn vader Patrick huilde tranen met tuiten, en dat doet hij nochtans zelden of nooit. Maar zoonlief Remco (19) kroonde zich zaterdag tot klassiek wielerkampioen door de Clásica San Sebastian te winnen. De eerste WorldTour-klassieker waar hij aan deelnam. Tegen geslepen routiniers uit de Tour. Evenepoel blijft de wetten van de wielrennerij herschrijven, zoals hij dat altijd al doet sinds hij dik twee jaar geleden stopte met voetballen en zich met koersen ging bezighouden. De nieuwe Eddy Merckx? “Hij wordt misschien wel beter dan ik”, zegt de oude Eddy Merckx.
Al die lof, wij zouden er zelf al bij gaan duizelen. Wat moet dat dan niet zijn bij een jonge snaak van 19? “Natuurlijk leest hij dat ook allemaal. Maar ik ben niet ongerust dat hij het hoog in zijn bol gaat krijgen”, zegt Patrick Lefevere, manager van Evenepoels ploeg Deceuninck-Quick-Step. “Remco heeft alles goed op een rijtje: mentaal is hij heel standvastig. Veel standvastiger dan ik toen ik 19 was alleszins, amai.”
Gewone jongen
“Het is een gewone jongen. Waar we als ouders gewoon trots op proberen te zijn zoals op een jongen die goeie punten haalt op school. Maar de onze kan dus heel hard fietsen”, zegt papa Patrick, zelf een ex-wielerprof. “Remco staat op als wij thuis opstaan, hij gaat slapen met ons, hij doet geen geld op, hij gaat niet met een Ferrari rijden binnen drie jaar.”
Maar toch: vanaf nu zal het spotlicht ongenadig schijnen op het nieuwe wielericoon-in-wording. “Daarom is het verstandig om naar het buitenland te gaan”, zegt ex-veldrijder en wieleranalist Sven Nys. “Ons land wordt gek. We wachten al sinds Lucien Van Impe (in 1976, nvdr.) op een Tourwinnaar. Met zijn fysieke capaciteiten kan Evenepoel ook ooit een grote ronde winnen. Dat wakkert de dromen aan: alles wat hij doet vanaf nu, zal met een vergrootglas bekeken worden. Terwijl hij gewoon tien jaar lang moet trainen, eten en slapen. En neen zeggen tegen het gros van de aanvragen.”
Louche figuren
Maar zelfs het nieuws dat Evenepoel een verhuis naar Monaco overweegt, was vorige week al een bommetje. “Die heisa heeft er diep ingehakt”, zegt vader Patrick. “Remco, mijn vrouw en ik werden afgeschilderd als personen die we niet zijn.”
Als jetsetters die het hoog in hun bol hadden gekregen: dat was toch de teneur op sociale media. Het vingertje dat Evenepoel op zijn lippen legde toen hij in San Sebastian over de eindmeet reed, was voor die haters bestemd.
“Alsof hij naar daar gaat om geen belastingen te moeten betalen. Belachelijk”, zegt Lefevere. “Hij gaat daar iets huren om er te kunnen trainen, dat fiscale speelt geen rol. Het heeft wel indruk op hem gemaakt. Wat wil je, een ventje van negentien.”
En dus kwam gisteren communicatieverantwoordelijke Stephanie Clerckx uit vakantie terug om Evenepoel tijdens het criterium in Putte te begeleiden door de lawine van aanvragen. “De hele ploeg neemt ons in bescherming”, zegt vader Evenepoel. “Want ja, ze zijn er al, de louche figuren die ons sponsordeals komen aanbieden of plots Remco’s makelaar willen worden. Mijn zoon heeft geen makelaar nodig. Wij kunnen dat perfect regelen samen met de ploeg.”
Gevallen engel
Het doel: vermijden dat het fout loopt. Het doembeeld van de gevallen engel Frank Vandenbroucke – zijn oom Jean-Luc Vandenbroucke waarschuwt in de Waalse krant La Dernière Heure expliciet voor zo’n scenario – wil niemand nog herhaald zien.
Hoe houd je een tiener op het rechte pad zonder als oude zaag te klinken? “Heel veel moet ik niet zeggen”, zegt Lefevere. “Ik ben geen veelprater. Maar als ik hem iets zeg, is het er wel óp. Ik houd vooral ook contact met zijn ouders, zoals ik dat bij de jonge Tom Boonen en Johan Museeuw ook deed. Zij blijven ook rustig, hoewel ze natuurlijk ook een droom beleven.”
“Ik denk niet dat we ons veel zorgen moeten maken”, zegt Nys. “Evenepoel is verstandig, hij heeft bij Deceuninck-Quick-Step een zeer goeie entourage. Ik zie plezier en passie. We moeten het echt niet te moeilijk maken of te veel nachtmerriescenario’s verzinnen.”
“Mijn zoon gaat niet zweven”, zegt vader Patrick. “Ik heb zelf een stukadoorsbedrijf, mijn vrouw heeft een kapsalon. Wel, bij elke schoolvakantie liet ik Remco meehelpen. Opstaan om vijf uur, muren plakken tot halfzes, zes uur ’s avonds. Geloof me: dan weet je wat hard werken en normaal doen is.”
“Hij heeft ook voor zichzelf leren zorgen toen hij nog in het buitenland voetbalde bij PSV”, zegt Lefevere.
Dat deed hij tussen zijn elfde en veertiende. Daarna ging het nog naar Anderlecht en naar KV Mechelen, waarna hij zich op de koers stortte om er nu dus alle wielerwetten te herschrijven.
En waar moet dat dan eindigen? Als Tourwinnaar? Als nieuwe Merckx, Van Steenbergen of De Vlaeminck? “Nog één zo’n idiote vergelijking en ik gooi de telefoon dicht”, zegt Lefevere. “Van Steenbergen won in 1944 op zijn negentiende de Ronde van Vlaanderen, ja. Met hoeveel kwamen ze toen over de meet, met dertig? En bijna allemaal Belgen. Remco heeft een peloton van 200 man uit alle hoeken van de wereld geklopt. De koers van nu is niet de koers van ‘44, het is zelfs de koers niet meer van tien jaar geleden. Laat Remco maar doen. God weet waar het eindigt.”