R&P Relaties & Psychologie
Heb je relatieproblemen, of zit je in een diep psychologisch gat? Stort hier je hart uit, en heb steun aan de reacties van anderen.
Het is ook wel moeilijk te begrijpen hoe allesoverheersend een depressie kan zijn. Veel mensen kennen gelukkig alleen dipjes.quote:Op zaterdag 25 november 2017 19:37 schreef Kamina het volgende:
[..]
Zelf denk ik dat het komt omdat mensen écht niet kunnen begrijpen hoe het is, tot ze het zelf hebben meegemaakt. Alsof je een recept leest uit een kookboek, maar niet weet hoe het daadwerkelijk proeft.
Je hoort soms van mensen die ineens een burn out krijgen dat ze daarvoor mensen met een burn out ook altijd aanstellers vonden, etc. Tot je het zelf meemaakt.
Mentaal gezien zal het veel minder begrijpelijk zijn dan fysiek, denk ik. Mensen kunnen gemakkelijk lichamelijke pijn inbeelden, maar mentale moeilijk.quote:
[..]
Zal best, maar een willekeurige andere stoornis, fysiek of mentaal, is vaak alle begrip voor. Terwijl ze dat zelf ook niet meegemaakt hebben. Begrip hoef ik ook helemaal niet, alleen niet het gaan verpakken als een verwijt/belediging.
1 + 1 = blauw
De verwarring zit in het 'zien van een depressie' en het 'zijn van een depressie'.quote:Op zaterdag 25 november 2017 19:46 schreef -Strawberry- het volgende:
[..]
Het is ook wel moeilijk te begrijpen hoe allesoverheersend een depressie kan zijn. Veel mensen kennen gelukkig alleen dipjes.
Je hoort soms van mensen die ineens een burn out krijgen dat ze daarvoor mensen met een burn out ook altijd aanstellers vonden, etc. Tot je het zelf meemaakt.
Met dat laatste bedoel ik overigens 'ervaren', maar dat schreef wat minder. Al is het voor mensen in een depressie vaak moeilijk te scheiden.
1 + 1 = blauw
Ik ben heel erg van zelfbeschikking en individualiteit. Wmb heeft iemand nooit een soort erfzonde te dragen. En wmb ís ook niemand z'n zondes. Op een paar extremen na.
Dus je schamen voor wat je voorouders hebben gedaan is voor mij echt een soort mysterie!
Dus je schamen voor wat je voorouders hebben gedaan is voor mij echt een soort mysterie!
I'll be walking home after drinking all my pennies. I'll keep passing the open windows. I'll dance, even if I have nowhere to do it but in my own living room.
~ How do I feel this good, sober?
~ For the night is dark and full of terrors
~ How do I feel this good, sober?
~ For the night is dark and full of terrors
Ja!quote:
*knip*
Snappen jullie dit gepraktiseer van mij een beetje?
Fijn dat het meeviel in de stad!
Toch denk ik dat mensen zich soms beter een voorstelling kunnen maken bij iets lichamelijks. Neem een gebroken been, mensen kunnen zich voorstellen dat je daar geen marathon mee kan lopen.quote:
[..]
Zal best, maar een willekeurige andere stoornis, fysiek of mentaal, is vaak alle begrip voor. Terwijl ze dat zelf ook niet meegemaakt hebben. Begrip hoef ik ook helemaal niet, alleen niet het gaan verpakken als een verwijt/belediging.
Depressie (niet alleen depressie) is veel ongrijpbaarder wat dat betreft.
Ik denk dat een deel van de reacties die lomp overkomen, goed bedoeld zijn, maar helaas niet zo overkomen.
Dan zijn er ook nog mensen die het gewoon niet willen begrijpen.
Fake it till you make it...
Hoe heet een permanente diepe depressie? Dat is wat ik heb.quote:
[..]
Het is een heel andere hel waar je over praat.
[..]
Ligt aan de depressie: bij een chronische depressie zijn 'betere' tijden (lees: minder erge), waarbij je best oprecht blij kan zijn. In een periode van diepe depressie voel je die blijheid niet, zelfs al weet je dat het er zou zijn.
PDD.
I'll be walking home after drinking all my pennies. I'll keep passing the open windows. I'll dance, even if I have nowhere to do it but in my own living room.
~ How do I feel this good, sober?
~ For the night is dark and full of terrors
~ How do I feel this good, sober?
~ For the night is dark and full of terrors
Grote kans dat hier mensen zijn met ervaringen over antidepressiva. Zelf kamp ik al ruim 2 jaar met steeds terugkomende depressieve gedachten. Ongeveer een jaar geleden bij de huisarts geweest en die achtte het 'nog' geen depressie. Ik heb toen wel therapie gehad maar dat heeft slechts gedeeltelijk geholpen. Ik weet wat er mis is in mijn hoofd maar kom nog niet uit die negatieve gedachtegang. Nu zei mijn huisarts destijds ook dat als die therapie niet hielp ik eventueel in aanmerking kwam voor antidepressiva.
Mijn eerste gedachte was van dat nooit, er heerst toch nog een soort van taboe op. Maar de laatste tijd denk ik er steeds meer over om dat wel te gaan gebruiken want echt gelukkig ga ik momenteel niet door het leven. Ik ben alleen zeer huiverig voor de vele bijwerkingen en wat het spul überhaupt met je doet? Hielp het voor jou echt en op welke manier? Nu weet ik dat het ene middel het andere niet is maar ik ben toch zeer benieuwd naar de ervaringen van anderen.
Mijn eerste gedachte was van dat nooit, er heerst toch nog een soort van taboe op. Maar de laatste tijd denk ik er steeds meer over om dat wel te gaan gebruiken want echt gelukkig ga ik momenteel niet door het leven. Ik ben alleen zeer huiverig voor de vele bijwerkingen en wat het spul überhaupt met je doet? Hielp het voor jou echt en op welke manier? Nu weet ik dat het ene middel het andere niet is maar ik ben toch zeer benieuwd naar de ervaringen van anderen.
Fade to Black
Eerste twee weken kun je er zwaar suicidaal van worden, en misselijk en ziek enzo. Dat had ik tenminste. Het zorgt ervoor dat je stemming wat stabieler is, in welke mate verschilt voor iedereen. Qua bijwerkingen kan je eetlust erop achteruit gaan, soms vooruit, je kan nachtmerries krijgen, problemen hebben met in slaap komen, je libido kan tot onder vriespunt zakken, en je kan er zwaar opgefokt van worden.
Je moet ook minimaal 2-3 maanden wachten om te kijken of het uberhaupt werkt, en of het dan werkt is nog maar de vraag. Ik meen na 5 maanden iets van verschil te merken, maar 100% zeker weet ik het niet.
Je moet ook minimaal 2-3 maanden wachten om te kijken of het uberhaupt werkt, en of het dan werkt is nog maar de vraag. Ik meen na 5 maanden iets van verschil te merken, maar 100% zeker weet ik het niet.
Ik ben nie hier voor de pingpong te schpelen
Oja en met alcohol kan je er vrij wappie van worden.
En je eigenwaarde gaat kelderen als je dagelijks zo'n pilletje slikt.
En je eigenwaarde gaat kelderen als je dagelijks zo'n pilletje slikt.
Ik ben nie hier voor de pingpong te schpelen
Ik ben begonnen in een periode zonder verplichtingen. Heb me opgesloten in huis met Netflix om echt die eerste periode uit te zingen. Met een aantal mensen die er van af wisten en die af en toe even -digitaal- polshoogte kwamen nemen.quote:
Grote kans dat hier mensen zijn met ervaringen over antidepressiva. Zelf kamp ik al ruim 2 jaar met steeds terugkomende depressieve gedachten. Ongeveer een jaar geleden bij de huisarts geweest en die achtte het 'nog' geen depressie. Ik heb toen wel therapie gehad maar dat heeft slechts gedeeltelijk geholpen. Ik weet wat er mis is in mijn hoofd maar kom nog niet uit die negatieve gedachtegang. Nu zei mijn huisarts destijds ook dat als die therapie niet hielp ik eventueel in aanmerking kwam voor antidepressiva.
Mijn eerste gedachte was van dat nooit, er heerst toch nog een soort van taboe op. Maar de laatste tijd denk ik er steeds meer over om dat wel te gaan gebruiken want echt gelukkig ga ik momenteel niet door het leven. Ik ben alleen zeer huiverig voor de vele bijwerkingen en wat het spul überhaupt met je doet? Hielp het voor jou echt en op welke manier? Nu weet ik dat het ene middel het andere niet is maar ik ben toch zeer benieuwd naar de ervaringen van anderen.
Zó extreem was achteraf niet nodig geweest, maar was er wel blij mee agz ik toch wel flink wat vreemde sensaties ervoer. Ik kreeg geen hap weg, had een klapperkaak of ik op een technofeest stond, trouwens ook pupillen of ik een heftige xtcpil had geslikt. Ik voeldeme de eerste 2 dagen ook echt heel regelmatig compleet wazig. Werd snel minder allemaal en na een tijdje verdween het helemaal.
Dosis verhogen had nagenoeg hetzelfde effect, maar dan op 90% oid.
Nu nergens meer last van, als ik maar netjes op tijd inneem. Slordigheden worden vrij direct bestraft
I'll be walking home after drinking all my pennies. I'll keep passing the open windows. I'll dance, even if I have nowhere to do it but in my own living room.
~ How do I feel this good, sober?
~ For the night is dark and full of terrors
~ How do I feel this good, sober?
~ For the night is dark and full of terrors
Waarom zou je eigenwaarde kelderen? Echt een perceptiekwestie. Ik voelde me on top of the world toen ik duidelijk voor mezelf koos en de zon als het ware weer tevoorschijn kwamquote:
Oja en met alcohol kan je er vrij wappie van worden.
En je eigenwaarde gaat kelderen als je dagelijks zo'n pilletje slikt.
I'll be walking home after drinking all my pennies. I'll keep passing the open windows. I'll dance, even if I have nowhere to do it but in my own living room.
~ How do I feel this good, sober?
~ For the night is dark and full of terrors
~ How do I feel this good, sober?
~ For the night is dark and full of terrors
Ja als voor mij de zon tevoorschijn zou komen en ik me zou voelen alsof ik op de xtc zat, had ik het ook allemaal prima gevonden.quote:
[..]
Waarom zou je eigenwaarde kelderen? Echt een perceptiekwestie. Ik voelde me on top of the world toen ik duidelijk voor mezelf koos en de zon als het ware weer tevoorschijn kwam
Welk antidepressivum heb je, uit nieuwsgierigheid?
Ik ben nie hier voor de pingpong te schpelen
De nadelen vam xtc dus he. Daar had ik duidelijker over moeten zijnquote:
[..]
Ja als voor mij de zon tevoorschijn zou komen en ik me zou voelen alsof ik op de xtc zat, had ik het ook allemaal prima gevonden.
Het opgejaagde gevoel als het feest al uren voorbij ismaar de xtc nog even doordreint. Ook wanneer je je ouders aan de ontbijttafel moet passeren om bij je slaapkamer te komen. En als je die dn hebt bereikt lig je in je bed je kaken stuk te malen en je hersens draaien overuren en die energie kan nergens heen nu je niet meerop de dansvloer staat. Het moet uituiruit zodat je kunt slapen. Maar het gaat nog even doordoordoor.
I'll be walking home after drinking all my pennies. I'll keep passing the open windows. I'll dance, even if I have nowhere to do it but in my own living room.
~ How do I feel this good, sober?
~ For the night is dark and full of terrors
~ How do I feel this good, sober?
~ For the night is dark and full of terrors
Vreselijk gevoel inderdaad.quote:
[..]
De nadelen vam xtc dus he. Daar had ik duidelijker over moeten zijn
Het opgejaagde gevoel als het feest al uren voorbij ismaar de xtc nog even doordreint. Ook wanneer je je ouders aan de ontbijttafel moet passeren om bij je slaapkamer te komen. En als je die dn hebt bereikt lig je in je bed je kaken stuk te malen en je hersens draaien overuren en die energie kan nergens heen nu je niet meerop de dansvloer staat. Het moet uituiruit zodat je kunt slapen. Maar het gaat nog even doordoordoor.
Ik ben nie hier voor de pingpong te schpelen
Ik heb venlavaxine. Volgens mij een redelijk instapmodelletje qua AD. Het werkt goed voor me, al slik ik volgens mij best een aardige dosis (187,5).
I'll be walking home after drinking all my pennies. I'll keep passing the open windows. I'll dance, even if I have nowhere to do it but in my own living room.
~ How do I feel this good, sober?
~ For the night is dark and full of terrors
~ How do I feel this good, sober?
~ For the night is dark and full of terrors
Gewoon doenquote:
Grote kans dat hier mensen zijn met ervaringen over antidepressiva. Zelf kamp ik al ruim 2 jaar met steeds terugkomende depressieve gedachten. Ongeveer een jaar geleden bij de huisarts geweest en die achtte het 'nog' geen depressie. Ik heb toen wel therapie gehad maar dat heeft slechts gedeeltelijk geholpen. Ik weet wat er mis is in mijn hoofd maar kom nog niet uit die negatieve gedachtegang. Nu zei mijn huisarts destijds ook dat als die therapie niet hielp ik eventueel in aanmerking kwam voor antidepressiva.
Mijn eerste gedachte was van dat nooit, er heerst toch nog een soort van taboe op. Maar de laatste tijd denk ik er steeds meer over om dat wel te gaan gebruiken want echt gelukkig ga ik momenteel niet door het leven. Ik ben alleen zeer huiverig voor de vele bijwerkingen en wat het spul überhaupt met je doet? Hielp het voor jou echt en op welke manier? Nu weet ik dat het ene middel het andere niet is maar ik ben toch zeer benieuwd naar de ervaringen van anderen.
Het heeft mij echt enorm geholpen. Ik heb het uiteindelijk maar een jaartje hoeven slikken.Maar het wordt niet zomaar gegeven bij de huisarts ofzo, vaak ook alleen icm therapie (dan werkt het ook het beste). Meestal loop je dan gewoon bij een instelling bij een psycholoog, en via diezelfde behandeling kan je daarnaast dan ook 1x in de zoveel maanden afspraken hebben met de psychiater. Die schrijft je dan medicatie voor en evalueert dat elke zoveel maanden met je (of je verschil merkt, of iets anders beter zou zijn, de medische kant iig).
Bij een instelling is de psychiater meestal ook de hoofdbehandelaar. Dus ook al loop je (twee)wekelijks bij een psycholoog, die psychiater is (middels overleggen met de psycholoog over jouw behandeling) ook de eindverantwoordelijke daarvoor. En met die hoofdbehandelaar kun je dan dus afspraken krijgen over medicijngebruik, die is dan dus al bekend met jouw dossier en wil dan een keer met je praten om te kijken wat voor jou het beste zou kunnen zijn voordat 'ie het voorschrijft.
En idd is het ene middel het andere niet, dus het kan ook wel eens zijn dat je samen met die psychiater op zoek bent naar het juiste middel. Als je pech hebt duurt dat ff en merk je dus tot die tijd nog geen positief verschil ervan. Ik had zelf de mazzel dat het gelijk de goeie was, duurde eerst nog een paar maanden om erin te komen maar toen werkte het als een tierelier samen met de rest van de behandeling. Ik kon dingen steeds beter oppakken en uiteindelijk lukte het me dus om uit die negatieve spiraal te komen.
Fuck the EBU.
Als een tierelier nog wel, vertel er even bij welke het is dan. 
Ik ben nie hier voor de pingpong te schpelen
Risperidon. Weet niet meer hoeveel mg en details van de initiële bijwerkingen kan ik me ook niet meer herinneren, 'tis alweer even geleden.quote:
Als een tierelier nog wel, vertel er even bij welke het is dan.
Moet wel zeggen dat het hier eigenlijk om een antipsychoticum gaat dat bij mij mede voor depressie is ingezet. Ik had destijds ook 'randpsychotische verschijnselen' (hoorde wel eens ritsels en zag schaduwen waar ze niet waren, veel dissociëren) omdat ik gewoon zo fucking depressief was dat mijn brein het niet meer aankon
Depressie was mijn grootste probleem enijn psychiater koos voor deze omdat het daar ook bij helpt. En dat deed het dus ook Uiteindelijk 'maar' 2 jaar depressief geweest (die randpsychotische klachten ong. een half jaar daarvan).Maar het is niet dat het een wondermiddel is ofzo. Dat was het voor mij, icm de therapie. Dit specifieke middel dat voor mijn specifieke situatie van dat moment het beste werkte. Voor andere situaties is dat weer anders. Da's dus een zoektocht voor de psychiater om dat te vinden en in te zetten. Ik had daar wel mazzel in als ik wel eens hoor hoe vaak mensen moeten overstappen en het nog niet goed werkt
Fuck the EBU.
Hoe voelt het om gewoon helemaal genezen te zijn van je depressie en andere symptomen?quote:
Ik ben nie hier voor de pingpong te schpelen
Ik heb eerst escitalopram gehad, dat deed wel iets (de diepe dalen werden iets korter en minder heftig) maar niet genoeg. Paar keer verhoogd tot de maximale dosis en daarna geswitcht naar venlafaxine. Wel wat bijwerkingen gehad, zeker bij de laatste verhoging van venlafaxine, maar die zijn tijdelijk.
"I can't explain myself, Sir," said Alice, "'cause I'm not myself, you see"
Nah, 'genezen' zou ik het niet noemen. Als je aanleg hebt blijf je altijd aanleg houden.quote:
[..]
Hoe voelt het om gewoon helemaal genezen te zijn van je depressie en andere symptomen?
Ik heb een paar jaar later nog wel eens weer aan de bel getrokken toen ik weer gevoelens van toen begon te herkennen. Weer aangemeld bij de psych, maar uiteindelijk heb ik er zo goed met mijn omgeving over kunnen praten (wat ik van eerder geleerd had) dat het minder werd en ik de aanmelding niet heb doorgezet.
Toen weer een paar jaar alles psychisch dikke prima.
En toen 2,5 jaar geleden weer veel stress en shit in m'n leven en drukte in m'n hoofd dat ik mezelf weer begon te haten, en echt dat gevoel van pure zelfhaat weer herkende. Geen volgroeide depressie maar die zelfhaat was voor mij een belangrijke indicatie dat hij weer dichtbij was. Intussen een andere woonplaats dus hier aangemeld bij de psych. Had mazzel met een superchille psycholoog, samen een beetje dingen uitpluizen die vroeger toch nog zijn blijven liggen enzo, en hoe ik m'n gedachten wat realistischer/gezonder kon krijgen. Geen medicatie nodig dit keer. Voor mezelf ben ik er inmiddels iig achter dat er kutperioden zullen blijven komen en gaan, maar elke keer leer ik er steeds beter mee omgaan waardoor ik de 'zelfhaat' voor ben zeg maar, het komt niet meer zó ver en weet ik 't op tijd weer op de rit te brengen. Afgelopen 2 jaar dus behandeling gehad, in september gestopt. Mijn leven is er nog niet maar in ieder geval kan ik m'n brein weer op de rit houden.
En als dat een keer niet meer lukt vind ik het ook niet erg om weer naar de psych te gaan om erger te voorkomen
Ik ben me er overigens van bewust dat het voor heeeeel veel anderen veeeeel moeilijker gaat en dat ik een 'relatief simpel' geval ben geweest, maar er wordt om mijn ervaring gevraagd dus dit is specifiek mijn ervaring
[ Bericht 1% gewijzigd door Moira op 26-11-2017 01:32:10 ]
Fuck the EBU.
Ik was vooral benieuwd omdat vaak gezegd wordt dat je nooit helemaal ervan af bent, en gewoon moet leren ermee omgaan. Goed dat je een onder controle hebt weten te krijgen.quote:
[..]
Ik ben me er overigens van bewust dat het voor heeeeel veel anderen veeeeel moeilijker gaat en dat ik een 'relatief simpel' geval ben geweest, maar er wordt om mijn ervaring gevraagd dus dit is specifiek mijn ervaring
Ik ben nie hier voor de pingpong te schpelen
Is ook zoquote:
[..]
Ik was vooral benieuwd omdat vaak gezegd wordt dat je nooit helemaal ervan af bent, en gewoon moet leren ermee omgaan. Goed dat je een onder controle hebt weten te krijgen.
Maar het blijft dan hopelijk bij sporadische symptomen en niet meer een volle depressie.En thanks, wel blij mee idd. Ik baal alsnog vaak van m'n situatie en vind mezelf soms nog steeds een dipshit, maar heb ook wat beter het verschil geleerd tussen 'een gezonde schop onder je hol als je 't nodig hebt' en 'jezelf gewoon naar de tering trappen als je dat juist níét nodig hebt'
Soms een dipshit zijn is ook oké Ik kan op deze manier psychisch iig wel voortkabbelen en hoop ook voorlopig even niet meer terug te komen bij de psych
Effe kijken of het nou langer blijft plakken
Fuck the EBU.
Antidepressiva, ze werken voor iedereen zo verschillend. Je kan niet zeggen dat het ene middel beter is dan het ander. En bijwerkingen zijn ook verschillend. Het is zijn geen toverstokjes, maar ze kunnen wel een zetje in de goede richting geven.
Ik heb heel wat ssri's geprobeerd, met geen of weinig effect (daar zijn heel wat jaren overheen gegaan). Uiteindelijk MAO-remmer gekregen en toen trokken de donkere wolken op.
Dat heb ik volgens mij een jaar of 4 geslikt, sinds de zomer ben ik (na heel langzaam afbouwen) gestopt en so far so good.
Het maakte me niet ineens een enorme optimist (dat ben ik nu eenmaal niet), maar het maakte wel dat ik me niet meer zo ontzettend neerslachtig voelde.
En van daaruit kon ik weer verder.
Ik heb heel wat ssri's geprobeerd, met geen of weinig effect (daar zijn heel wat jaren overheen gegaan). Uiteindelijk MAO-remmer gekregen en toen trokken de donkere wolken op.
Dat heb ik volgens mij een jaar of 4 geslikt, sinds de zomer ben ik (na heel langzaam afbouwen) gestopt en so far so good.
Het maakte me niet ineens een enorme optimist (dat ben ik nu eenmaal niet), maar het maakte wel dat ik me niet meer zo ontzettend neerslachtig voelde.
En van daaruit kon ik weer verder.
Fake it till you make it...
Hoe weet je dat het permanent is?quote:
[..]
Hoe heet een permanente diepe depressie? Dat is wat ik heb.
Als je niet weet hoe het heet, heb je waarschijnlijk geen diagnose gekregen. Dan ben je dus niet behandeld neem ik aan?
Ik ben min of meer 20+ jaar aaneengesloten depressief geweest (soms had ik korte periodes dat ik me beter voelde, zeg maar momenten). Een aantal jaar terug begon ik me steeds meer neutraal te voelen en de maanden daarna voelde ik me steeds positiever.quote:
[..]
Hoe voelt het om gewoon helemaal genezen te zijn van je depressie en andere symptomen?
Ik wist letterlijk maandenlang niet wat ik daarmee aanmoest, wantrouwde dat gevoel omdat ik verwachte dat het morgen weer terug zou komen. Maar het kwam niet terug. In elk geval voor een aantal jaren niet tot ongeveer anderhalf jaar terug. Maar dat was meer stress (veroorzaakt door getriggerde trauma's) en echt depri voelde ik me eigenlijk niet of hooguit af en toe een dag (ik denk dat dat dat dipje is waar ik veel over heb horen praten?).
Wel wantrouw ik mensen, ook al kan ik heel sociaal overkomen. Ik heb geleerd dat de meeste mensen al vrij snel moeilijk gaan doen of je proberen te manipuleren dus vertrouw ik de meeste mensen niet echt. Dit levert me veel stressbesparing op en helpt me te blijven functioneren.
Ik denk zelf dat mijn depressie verdwenen is omdat ik veel verstandiger met m'n beschikbare energie ben gaan omgaan, mezelf niet meer continu overbelasten. Ik denk dat het onder de streep daarmee te maken had, want zelfs als ik al suïcidale gedachten heb, het blijkt meer te maken te hebben met (acute) stress. Ik kan zelfs "suïcidaal" zijn terwijl ik me eigenlijk helemaal niet depressief voel (moest daarvoor vorig jaar nog apart met de psychiater praten).
Maar in mijn geval is het dus uiteindelijk verdwenen doordat ik meer ben gaan opletten op wat ik met m'n beschikbare energie doe. Ik heb af en toe dat ik me verrot voel maar dat heeft meerdere oorzaken, waaronder een bepaalde gevoeligheid die op zichzelf ook pluspunten heeft.
Mijn medicijnen zijn echt geen wondermiddelen en ik slik 5 verschillende pillen op een dag met een hoop bijwerkingen. Maar zonder is helemaal hel. Dus het is toch wel even eenquote:
[..]
Waarom zou je eigenwaarde kelderen? Echt een perceptiekwestie. Ik voelde me on top of the world toen ik duidelijk voor mezelf koos en de zon als het ware weer tevoorschijn kwam
momentje als ik die krengen in neem hoor.
Pff dat lijkt me toch ook wel heel kut ja. Je zou toch hopen dat ze dan een keer een variant voor je vinden die alle 5 in 1 combined met minder bijwerkingen en betere werking.quote:
[..]
Mijn medicijnen zijn echt geen wondermiddelen en ik slik 5 verschillende pillen op een dag met een hoop bijwerkingen. Maar zonder is helemaal hel. Dus het is toch wel even een
Fuck the EBU.
Mja de ene is tegen de nachtmerries, de andere om überhaupt in/door te slapen. De andere een antidepressiva, en de derde een pammetje (die moet er wel over 3 maanden weer van af).quote:
[..]
Pff dat lijkt me toch ook wel heel kut ja. Je zou toch hopen dat ze dan een keer een variant voor je vinden die alle 5 in 1 combined met minder bijwerkingen en betere werking.
Volgens mij valt dat niet te combineren.
Ze hadden gewoon 1,5 jaar geleden met goede therapie moeten beginnen. Die medicijnen zijn misschien ook wel een letterlijke herinnering daar aan. Telkens weer een pilletje erbij..
Ik heb de diagnose chronische depressie, maar ik herken mij niet in het beeld dat het soms mogelijk is om plezier te hebben. Ik heb dit dan ook al vaker gelezen dat chronische depressie als een 'milde' depressie gezien wordt, waar het wel nog mogelijk is om plezier te hebben. Daar kan ik mij echter totaal niet in vinden. Misschien dus de verkeerde diagnose gekregen?quote:
[..]
Hoe weet je dat het permanent is?
Als je niet weet hoe het heet, heb je waarschijnlijk geen diagnose gekregen. Dan ben je dus niet behandeld neem ik aan?
Ik weet dat het permanent is, omdat het al jaren voortduurt, therapie/medicatie niet helpt en het alleen maar erger wordt.
Misschien heb je niet de goede handvaten om je op de goede dingen te kunnen focussen?quote:
[..]
Ik heb de diagnose chronische depressie, maar ik herken mij niet in het beeld dat het soms mogelijk is om plezier te hebben. Ik heb dit dan ook al vaker gelezen dat chronische depressie als een 'milde' depressie gezien wordt, waar het wel nog mogelijk is om plezier te hebben. Daar kan ik mij echter totaal niet in vinden. Misschien dus de verkeerde diagnose gekregen?
Ik weet dat het permanent is, omdat het al jaren voortduurt, therapie/medicatie niet helpt en het alleen maar erger wordt.
Ik ben begin dit jaar begonnen met de traumabehandeling en heb om de reden dat medicatie mij zouden vertroebelen, expliciet geen medicatie erbij genomen, mede omdat juist het willen onderdrukken van m'n symptomen door medicatie 1 van de triggers geworden was.quote:
[..]
Mja de ene is tegen de nachtmerries, de andere om überhaupt in/door te slapen. De andere een antidepressiva, en de derde een pammetje (die moet er wel over 3 maanden weer van af).
Volgens mij valt dat niet te combineren.
De enige medicatie die ik toen nog nam, waren de alprazolam en de ritalin. Op 't moment neem ik beide alleen nog maar sporadisch maar m'n concentratie is geregeld echt nergens te vinden (
).Maar dit is wat er met jou is gebeurd. Wat zou jou nu helpen om verder te komen?
Ik heb verder trouwens ook andere klachten, maar weet niet hoe ik die ergens mee kan laten rijmen. Ik heb 't idee dat er iets is veranderd aan m'n lichaam.
Ik denk rust om op een rijtje te krijgen wat er nu precies gebeurd is, en iemand die me helpt om uit te zoeken hoe me dat beïnvloed en veranderd heeft.quote:
[..]
Ik ben begin dit jaar begonnen met de traumabehandeling en heb om de reden dat medicatie mij zouden vertroebelen, expliciet geen medicatie erbij genomen, mede omdat juist het willen onderdrukken van m'n symptomen door medicatie 1 van de triggers geworden was.
De enige medicatie die ik toen nog nam, waren de alprazolam en de ritalin. Op 't moment neem ik beide alleen nog maar sporadisch maar m'n concentratie is geregeld echt nergens te vinden (
Maar dit is wat er met jou is gebeurd. Wat zou jou nu helpen om verder te komen?
Ik heb verder trouwens ook andere klachten, maar weet niet hoe ik die ergens mee kan laten rijmen. Ik heb 't idee dat er iets is veranderd aan m'n lichaam.
Ik leer bijvoorbeeld heel erg veel van de serie "verkracht of niet.." en "mag ik je tieten zien" op tv. En ik denk dat ik sommige patronen al zo lang doe dat ik het niet eens door heb.
En ik moet leren om op mezelf te vertrouwen. Dat is echt een ding. Dat ik niet overbodig ben. Dat ik er mag zijn. Dat ik niet een te grote last ben. Maar dat is iets wat voortvloeit uit mijn vorige relatie en opvoeding vandaar ook de Cptss.
En ik heb hulp nodig om de triggers onder controle te krijgen. Dat is wel een hele belangrijke.
Ik zou daar niet zonder medicijnen in durven te gaan. Dan mogen ze een opname bedje voor me klaarzetten.
[ Bericht 0% gewijzigd door #ANONIEM op 26-11-2017 13:35:31 ]
Ik denk dat je je er op een gegeven moment gewoon bij moet neerleggen. Ik ben zoals ik ben, door jarenlange pesterijen en sociale isolatie gedurende mijn hele leven. Mijn brein en de manier hoe ik op mijzelf en de wereld neerkijk is daardoor op een bepaalde manier vormgegeven, die niet al te positief is.quote:
[..]
Misschien heb je niet de goede handvaten om je op de goede dingen te kunnen focussen?
Ik zie mijn depressie dan ook niet als een ziekte die iemand overkomt die gewoon een goed leven heeft gehad had, maar er door depressie niet van kan genieten.
Nee, mijn depressie is voortgekomen uit jarenlang onrecht dat mij aangedaan is, voornamelijk doordat ik lelijk was in mijn jeugd. Wanneer de wereld jou slecht behandeld, is een slechte kijk op de wereld en op jezelf een logisch gevolg.
Dit kan niet meer ongedaan gemaakt worden, want essentiële onderdelen van mijn persoonlijkheid en breinontwikkeling die zich in de kinder-, tiener- en jongvolwassen jaren hebben voorgedaan, zijn nou eenmaal permanent.
Het hoeft toch ook niet ongedaan te worden om nu aan de slag te kunnen gaan met iets wat wel je interesse heeft.quote:
[..]
Ik denk dat je je er op een gegeven moment gewoon bij moet neerleggen. Ik ben zoals ik ben, door jarenlange pesterijen en sociale isolatie gedurende mijn hele leven. Mijn brein en de manier hoe ik op mijzelf en de wereld neerkijk is daardoor op een bepaalde manier vormgegeven, die niet al te positief is.
Ik zie mijn depressie dan ook niet als een ziekte die iemand overkomt die gewoon een goed leven heeft gehad had, maar er door depressie niet van kan genieten.
Nee, mijn depressie is voortgekomen uit jarenlang onrecht dat mij aangedaan is, voornamelijk doordat ik lelijk was in mijn jeugd. Wanneer de wereld jou slecht behandeld, is een slechte kijk op de wereld en op jezelf een logisch gevolg.
Dit kan niet meer ongedaan gemaakt worden, want essentiële onderdelen van mijn persoonlijkheid en breinontwikkeling die zich in de kinder-, tiener- en jongvolwassen jaren hebben voorgedaan, zijn nou eenmaal permanent.
Want wat mij is aangedaan kan ook nooit meer weggenomen worden, maar ik kan wel veranderen hoeveel macht ik ze daarmee over mijn toekomst geef.
Sporadisch medicatie nemen werkt niet, het gaat echt om een regulatie van de juiste stofjes en dat kan alleen met regelmatige inname.quote:
[..]
Ik ben begin dit jaar begonnen met de traumabehandeling en heb om de reden dat medicatie mij zouden vertroebelen, expliciet geen medicatie erbij genomen, mede omdat juist het willen onderdrukken van m'n symptomen door medicatie 1 van de triggers geworden was.
De enige medicatie die ik toen nog nam, waren de alprazolam en de ritalin. Op 't moment neem ik beide alleen nog maar sporadisch maar m'n concentratie is geregeld echt nergens te vinden (
Maar dit is wat er met jou is gebeurd. Wat zou jou nu helpen om verder te komen?
Ik heb verder trouwens ook andere klachten, maar weet niet hoe ik die ergens mee kan laten rijmen. Ik heb 't idee dat er iets is veranderd aan m'n lichaam.
Had je mijn lange post nog gelezen van een paar weken terug? Je gaf toen ergens aan dat je zelf na al die tijd nog niet echt wist waar je problemen nou eigenlijk vandaan kwamen, dat je dat nog nooit echt met de behandelaar had uitgeplozen.
En loop je nog bij een psychiater die je de alprazolam en ritalin heeft voorgeschreven? Die kan je daarin bijstaan en ook de veranderingen in je lichaam met je doornemen.
Fuck the EBU.
Dit is overigens pertinent onwaar. Het menselijk brein is ontzettend plastisch en patronen kunnen 'herschreven' worden en nieuwe verbindingen worden gelegd. Ook persoonlijkheid is veranderlijk.quote:
Dit kan niet meer ongedaan gemaakt worden, want essentiële onderdelen van mijn persoonlijkheid en breinontwikkeling die zich in de kinder-, tiener- en jongvolwassen jaren hebben voorgedaan, zijn nou eenmaal permanent.
Het kost alleen wel veel moeite (qua oefening en juiste behandeling) aangezien de ontwikkeling voorafgaand inderdaad van grote invloed is. Maar zelfs bij chronische depressies e.d. kan de manier van omgang en de leefbaarheid ermee verbeterd worden. Met jarenlange therapie en medicatie weliswaar, maar het is zeer zeker niet 'permanent hetzelfde omdat dat nou eenmaal zo is gegroeid'.
Schematherapie kan trouwens een aanrader zijn in gevallen waarbij negatieve gedachte-/gedragspatronen er zo in zijn gegroeid dat ze onveranderlijk lijken, maar die kun je dus leren herkennen en veranderen.
[ Bericht 2% gewijzigd door Moira op 26-11-2017 14:02:45 ]
Fuck the EBU.
Ehm...wat medicatie betreft kan ik kort zijn: Op 't moment ligt 't bij m'n hulpverlening dermate overhoop dat ik het 'even' zonder medicatie moet stellen.quote:
[..]
Sporadisch medicatie nemen werkt niet, het gaat echt om een regulatie van de juiste stofjes en dat kan alleen met regelmatige inname.
Had je mijn lange post nog gelezen van een paar weken terug? Je gaf toen ergens aan dat je zelf na al die tijd nog niet echt wist waar je problemen nou eigenlijk vandaan kwamen, dat je dat nog nooit echt met de behandelaar had uitgeplozen.
En loop je nog bij een psychiater die je de alprazolam en ritalin heeft voorgeschreven? Die kan je daarin bijstaan en ook de veranderingen in je lichaam met je doornemen.
De medicatie die ik nu heb, is wat ik nog "op voorraad" had omdat ik door de ellende die hulpverlening heet nu niet meer naar m'n oude behandelaars-gebouw "wil" gaan en dus niet om een herhaalrecept heb gevraagd. Ik heb mezelf dus gerantsoeneerd. En daarbovenop is het met ritalin altijd een gedoe om de grens over te komen en ik wilde absoluut nog 1 keer m'n vader zien. En het benodigde papiertje moest via m'n hulpverleners gebeuren maar die vertrouw ik nu niet meer. Dus ben ik zonder gegaan en dat ging op zich prima.
Overigens is het denk ik geen goed idee om te lang met alprazolam door te gaan. Zelfs al had ik geen last van gewenning, ik ging soort van door de alprazolam andere rare dingen doen (iets met remmen die wegvielen). Maar hier had m'n psychiater dus geen rekening gehouden want volgens mijn behandelaars waren al mijn problemen veroorzaakt door autisme.
Ik heb toch niet alles teruggelezen, het lijkt wel een slowchat en ben niet tot het vorige deel gekomen. Ik kan 't niet opbrengen daar doorheen te gaan nu, gewoon niet de concentratie/energie voor.
Iemand die jou begrijpt en die jou kan spiegelen, zoiets?quote:
[..]
Ik denk rust om op een rijtje te krijgen wat er nu precies gebeurd is, en iemand die me helpt om uit te zoeken hoe me dat beïnvloed en veranderd heeft.
Zou dat een idee kunnen zijn?
Tis al heel wat als je dit bij jezelf kunt onderkennen.quote:Ik leer bijvoorbeeld heel erg veel van de serie "verkracht of niet.." en "mag ik je tieten zien" op tv. En ik denk dat ik sommige patronen al zo lang doe dat ik het niet eens door heb.
Bewustwording is de 1e stap. Het heeft bij mij heel erg lang geduurd voordat ik ook maar zelf doorhad dat de trauma's dit effect op me hadden. Ik had hierin ook zoveel stoorzenders die me van de verkeerde dingen probeerden te overtuigen (en dat was voor mij best wel overtuigend).
Ook bijvoorbeeld bij behandelaars en familie en zomaar wat semi-random mensen.
Ik denk dat 't voor jou essentieel is dat je mensen in je directe omgeving hebt die je kunt vertrouwen. En met betrouwbaar bedoel ik betrouwbaarder dan >98% van alle mensen, beetje dat niveau.quote:En ik moet leren om op mezelf te vertrouwen. Dat is echt een ding. Dat ik niet overbodig ben. Dat ik er mag zijn. Dat ik niet een te grote last ben. Maar dat is iets wat voortvloeit uit mijn vorige relatie en opvoeding vandaar ook de Cptss.
Stabilisatie van je leefomgeving is daarbij essentieel. Het klinkt klote, maar zelf vond ik het prettig om m'n wereld klein te houden. Dus geen werk, zo min mogelijk "verplichtingen" en een eigen woning. En ook geen moeilijke mensen in m'n omgeving die m'n energie leegvraten en me lieten twijfelen aan dingen. Ik had veel ruimte en rust nodig om langzaamaan steeds weer helderder te worden, waarna ik een nieuwe poging ondernemen kon om het leven weer op te pakken.quote:En ik heb hulp nodig om de triggers onder controle te krijgen. Dat is wel een hele belangrijke.
Ik zou daar niet zonder medicijnen in durven te gaan. Dan mogen ze een opname bedje voor me klaarzetten.
Hier is een geduldige houding van anderen heel belangrijk, ze zullen je even moeten kunnen pruimen totdat je weer jezelf teruggevonden hebt, toch?
Zelfrantsoenering is wel echt een slecht idee, zelfs alleen al afbouw zonder overleg met psychiater kan veel negatieve gevolgen hebben omdat je neuro-meuk uit balans raakt. Herhaalrecepten kun je soms ook gewoon via de huisarts ophalen als hij in je dossier kan lezen wat de psychiater je voorgeschreven heeft. Ik hoop dat je gauw weer een manier vindt om dat toch op de gezonde manier weer op te pakken in overleg met de daarvoor bestemde medisch specialist en behandelaar.quote:
[..]
Ehm...wat medicatie betreft kan ik kort zijn: Op 't moment ligt 't bij m'n hulpverlening dermate overhoop dat ik het 'even' zonder medicatie moet stellen.
De medicatie die ik nu heb, is wat ik nog "op voorraad" had omdat ik door de ellende die hulpverlening heet nu niet meer naar m'n oude behandelaars-gebouw "wil" gaan en dus niet om een herhaalrecept heb gevraagd. Ik heb mezelf dus gerantsoeneerd. En daarbovenop is het met ritalin altijd een gedoe om de grens over te komen en ik wilde absoluut nog 1 keer m'n vader zien. En het benodigde papiertje moest via m'n hulpverleners gebeuren maar die vertrouw ik nu niet meer. Dus ben ik zonder gegaan en dat ging op zich prima.
Overigens is het denk ik geen goed idee om te lang met alprazolam door te gaan. Zelfs al had ik geen last van gewenning, ik ging soort van door de alprazolam andere rare dingen doen (iets met remmen die wegvielen). Maar hier had m'n psychiater dus geen rekening gehouden want volgens mijn behandelaars waren al mijn problemen veroorzaakt door autisme.
Ik heb toch niet alles teruggelezen, het lijkt wel een slowchat en ben niet tot het vorige deel gekomen. Ik kan 't niet opbrengen daar doorheen te gaan nu, gewoon niet de concentratie/energie voor.
Ik bedoelde overigens deze post, n.a.v. de discussie die er dat topic was. Blijkbaar was je toen dus net weg
Maar lees 'm maar op een rustiger moment dan. Of helemaal niet, kan natuurlijk ook
Fuck the EBU.
Ik ben een beetje gestresst. Ik ben bij mijn vriend en weet eigenlijk 100% zeker dat ik morgen een afspraak bij Psyq heb. Ik heb alleen mijn agenda niet bij.. en de bevestigende sms niet gehad en dat is nog nooit mis gegaan.
En het loopt al allemaal niet zo lekker daar. Dus nu moet ik sowieso tot vanavond wachten tot ik thuis ben om het in mijn agenda te checken en anders kan ik morgen vroeg in de telefoon klimmen maar ik vraag me af of ik wel kan bellen voor ik de deur uit moet.
En ik word er zo onrustig van. Want het zou de afspraak met mijn nieuwe therapeut zijn.
En het loopt al allemaal niet zo lekker daar. Dus nu moet ik sowieso tot vanavond wachten tot ik thuis ben om het in mijn agenda te checken en anders kan ik morgen vroeg in de telefoon klimmen maar ik vraag me af of ik wel kan bellen voor ik de deur uit moet.
En ik word er zo onrustig van.
Want het zou de afspraak met mijn nieuwe therapeut zijn.
Herkenbaar, nu ik beter oplet wat ik met mijn energie doe, gaat het een heel stuk beter!quote:Op zondag 26 november 2017 11:04 schreef magnetronkoffie het volgende:
[..]
Ik ben min of meer 20+ jaar aaneengesloten depressief geweest (soms had ik korte periodes dat ik me beter voelde, zeg maar momenten). Een aantal jaar terug begon ik me steeds meer neutraal te voelen en de maanden daarna voelde ik me steeds positiever.
Ik wist letterlijk maandenlang niet wat ik daarmee aanmoest, wantrouwde dat gevoel omdat ik verwachte dat het morgen weer terug zou komen. Maar het kwam niet terug. In elk geval voor een aantal jaren niet tot ongeveer anderhalf jaar terug. Maar dat was meer stress (veroorzaakt door getriggerde trauma's) en echt depri voelde ik me eigenlijk niet of hooguit af en toe een dag (ik denk dat dat dat dipje is waar ik veel over heb horen praten?).
Wel wantrouw ik mensen, ook al kan ik heel sociaal overkomen. Ik heb geleerd dat de meeste mensen al vrij snel moeilijk gaan doen of je proberen te manipuleren dus vertrouw ik de meeste mensen niet echt. Dit levert me veel stressbesparing op en helpt me te blijven functioneren.
Ik denk zelf dat mijn depressie verdwenen is omdat ik veel verstandiger met m'n beschikbare energie ben gaan omgaan, mezelf niet meer continu overbelasten. Ik denk dat het onder de streep daarmee te maken had, want zelfs als ik al suïcidale gedachten heb, het blijkt meer te maken te hebben met (acute) stress. Ik kan zelfs "suïcidaal" zijn terwijl ik me eigenlijk helemaal niet depressief voel (moest daarvoor vorig jaar nog apart met de psychiater praten).
Maar in mijn geval is het dus uiteindelijk verdwenen doordat ik meer ben gaan opletten op wat ik met m'n beschikbare energie doe. Ik heb af en toe dat ik me verrot voel maar dat heeft meerdere oorzaken, waaronder een bepaalde gevoeligheid die op zichzelf ook pluspunten heeft.
Zelfs zonder medicatie inmiddels.
En ik ben ook 15+ jaar depressief geweest
Ik dacht ook dat het nooit meer beter zou worden... en als iemand met 5 jaar terug had gezegd dat ik er nu zo bij zou zitten als ik er nu bij zit, dan had ik diegene voor gek uitgemaakt. Het werd niet beter, nooit meer... daar was ik van overtuigd.quote:
Ik weet dat het permanent is, omdat het al jaren voortduurt, therapie/medicatie niet helpt en het alleen maar erger wordt.
Maar ik had ongelijk, want uiteindelijk na een juiste diagnose, de goede medicatie en therapie waar ik al die tijd toch wel eea heb geleerd, werd het toch beter.
Waarmee ik niet wil zeggen dat jij geen gelijk kan hebben, ik wil je alleen laten weten dat mijn ervaring anders is (kan ik nu zeggen...).
Herkenbaar... ik heb het ook wel eens gehad. 1 keer bleek er een dubbele afspraak te staan en 1 keer stond het wel bij de therapeut in de agenda, maar blijkbaar niet in het systeem dat de sms genereerd... (en een keer bij de huisarts had ik het niet goed opgeschreven, belde de assistente, of ik nog kwamquote:
Ik ben een beetje gestresst. Ik ben bij mijn vriend en weet eigenlijk 100% zeker dat ik morgen een afspraak bij Psyq heb. Ik heb alleen mijn agenda niet bij.. en de bevestigende sms niet gehad en dat is nog nooit mis gegaan.
En het loopt al allemaal niet zo lekker daar. Dus nu moet ik sowieso tot vanavond wachten tot ik thuis ben om het in mijn agenda te checken en anders kan ik morgen vroeg in de telefoon klimmen maar ik vraag me af of ik wel kan bellen voor ik de deur uit moet.
En ik word er zo onrustig van.
) Morgenochtend gaan en onderweg bellen een optie als het niet voor die tijd lukt?
Fake it till you make it...
Nee ik ga niet vertrekken als ik de bevestiging niet heb dat die afspraak er echt staat.quote:
[..]
Herkenbaar, nu ik beter oplet wat ik met mijn energie doe, gaat het een heel stuk beter!
Zelfs zonder medicatie inmiddels.
En ik ben ook 15+ jaar depressief geweest
[..]
Ik dacht ook dat het nooit meer beter zou worden... en als iemand met 5 jaar terug had gezegd dat ik er nu zo bij zou zitten als ik er nu bij zit, dan had ik diegene voor gek uitgemaakt. Het werd niet beter, nooit meer... daar was ik van overtuigd.
Maar ik had ongelijk, want uiteindelijk na een juiste diagnose, de goede medicatie en therapie waar ik al die tijd toch wel eea heb geleerd, werd het toch beter.
Waarmee ik niet wil zeggen dat jij geen gelijk kan hebben, ik wil je alleen laten weten dat mijn ervaring anders is (kan ik nu zeggen...).
[..]
Herkenbaar... ik heb het ook wel eens gehad. 1 keer bleek er een dubbele afspraak te staan en 1 keer stond het wel bij de therapeut in de agenda, maar blijkbaar niet in het systeem dat de sms genereerd... (en een keer bij de huisarts had ik het niet goed opgeschreven, belde de assistente, of ik nog kwam
Ik weet niet uit mijn hoofd of ik er om half 10 of om half 11 zou moeten zijn. Als ik er om half 11 moet zijn ga ik eerst bellen. Ik dacht eerst, oh dan zal het wel dinsdag zijn.. maar dan had ik vandaag bericht gehad.. en die heb ik ook niet gehad. En mijn maatschappelijk werkster wilde op maandag komen maar ik had al de psych, daarom heb ik het zo goed onthouden want meestal vertrouw ik mijn geheugen niet zo goed.
En ik dacht zelf eigenlijk ook dat ik nog een keertje een afspraak met mijn oude therapeut had en dan met de nieuwe, maar mijn oude zei van niet met haar pc scherm erbij. Dus er begint zich een doemscenario te vormen in mijn hoofd dat ze zich inderdaad vergist heeft en dat ze die afspraak van ons dan gewoon eruit gehaald heeft zonder te vragen wat ik daar van vind.
Tijd om naar huis te gaan en mijn agenda te checken. Maar dat is sowieso nog 1,5 uur rijden. Waarom maak ik me hier zo druk/gek om?
Ik word er echt naar van als ik me niet goed voor kan bereiden op zulke dingen. Maar ik dacht die agenda niet nodig te hebben want geen afspraken dit weekend, domdomdom.
Pep mezelf ook al de hele week op met de gedachte dat die afspraak met die nieuwe therapeut mn zwaarmoedige gevoel wel weer een beetje rechttrekt omdat er opeens toch een klik blijkt te zijn ofzo.
Is het niet verstandig dat soort afspraken ook in je telefoon te zetten?
“What do I wear in bed? Why, Chanel No. 5, of course”
Misschien voortaan wel ja. Ik moet eerlijk zeggen dat met een papieren agenda gaan werken al een hele stap voor me is geweest (en normaal krijg ik dus een berichtje 2 dagen van te voren waardoor er een extra herinnering in mijn telefoon staatquote:
Is het niet verstandig dat soort afspraken ook in je telefoon te zetten?
). Vroeger, had ik een stalen geheugen met zulke dingen. Maar het heeft niet echt zin om daar nog bij stil te staan geloof ik.
Telefoon is toch sowieso makkelijker? Heb je altijd je agenda in je broekzak zitten.
Ik ben nie hier voor de pingpong te schpelen
Meningen verschillen.quote:
Telefoon is toch sowieso makkelijker? Heb je altijd je agenda in je broekzak zitten.
