R&P Relaties & Psychologie
Heb je relatieproblemen, of zit je in een diep psychologisch gat? Stort hier je hart uit, en heb steun aan de reacties van anderen.
Vinden jullie het volwassen leven ook zo saai?
To truly try means to accept God's love, his healing, to accept the world can be ugly, but your heart doesn't have to be."
Je ziet mijn gedrag alsof ik probeer mezelf boven jouw status te positioneren? Alsof ik probeer dominant boven jou te zijn of zo? Klopt dat?quote:
Je denkt dat ik iedereen hier mijn visie wil opleggen? Klopt dat?quote:Als ik iets uitgelegd wil krijgen ga ik naar iemand die ervoor geleerd heeft, jij hoeft echt niet iedereen hier te voorzien van jouw wijze visie.
M'n kindertijd vond ik wel wat leuker. Daarna kwam een lange periode van minder leuk leven en de laatste jaren ben ik steeds meer teruggegaan naar mezelf en doe ik ook gewoon random leuke dingen voor mezelf.quote:Op woensdag 8 november 2017 15:52 schreef Keep_Walking het volgende:
Vinden jullie het volwassen leven ook zo saai?
Vanwaar je vraag?
Maar door die man niet in vertrouwen nemen kan hij je al helemaal niet helpen toch?quote:
Ook weer langs de psychiater geweest net. Het valt me op dat psychiaters altijd een stuk kouder zijn dan psychologen. Dan laat ik echt het achterste van m'n tong zien en komt er echt zo'n lauwe reactie zovan wat moet ik hier mee. Wist niet eens dat ik nog medicatie gebruikte.Laatste keer dat ik die man in vertrouwen neem.
I'll be walking home after drinking all my pennies. I'll keep passing the open windows. I'll dance, even if I have nowhere to do it but in my own living room.
~ How do I feel this good, sober?
~ For the night is dark and full of terrors
~ How do I feel this good, sober?
~ For the night is dark and full of terrors
Jij geeft hier aan dat het is zoals je zegt, en je dat vrij rationeel doet. Bij de meeste mensen zie je juist dat er veel emotie achter zit en vertellen het dan door die emotie groter dan het is.quote:
[..]
Eerlijk gezegd snap ik hier niet wat er zo anders is t.o.v. hoe anderen hier op hun specifieke situatie opgaan. Iedereen doet dit. Wat maakt het mijne hier dan zo anders in?
[..]
Ik kan emotionele problemen niet aanpakken zolang de ratio niet klopt.
Dat is voor mij vergelijkbaar als dat ik als garagemonteur het motorblok van een auto met een ander motorblok moet vervangen zonder dat het nieuwe motorblok ook maar binnengekomen is.
Zonder dat motorblok kan ik niet verder en bij de waarheid is dat ook zo. Dingen moeten wel kloppen en opmerkingen zoals "je kan later altijd nog studeren" zorgen alleen maar voor verwarring en voor irritatie (dat 2e vooral als ik vaker mensen tegenkom die me niet begrijpen en niet aan kunnen voelen -wat- er in me omgaat en daar op de juiste wijze mee om kunnen gaan).
[..]
Het ding is dat "emotie" en "ratio" niet mutually exclusive zijn. Voor bijvoorbeeld autistische vrouwen vaak bijvoorbeeld niet. Die moet je benaderen met veel ratio en ook emotioneel. Daar werkt een eenzijdige aanpak niet, het is "the whole package" of beter begin je er niet aan.
Er zijn niet veel mensen die dit kunnen of zouden kunnen, denk ik.
[..]
Ik begrijp denk ik niet helemaal wat je hier zegt. Wat ik wel begrijp, kan ik volgende op zeggen: Wat heeft het voor zin iets tegen mij te zeggen (op het moment dat ik emotioneel word (vaak omdat een bepaald probleem nu wordt aangeboord)) wat voor mij een pure dooddoener is? Ik ga dan dingen denken als "maar dat is niet het punt" en "ja, dit wist ik al maar is niet het punt!" en "deze persoon denk dat als je maar genoeg positieve gedachtes hebt, dat de negatieve dan vanzelf wel zullen verdwijnen" en meer van dat soort dingen. Ding is dat dit soort uitspraken simpelweg niet voor iedereen werken en dat wanneer dit aangegeven wordt, hier vaak negatief op gereageerd wordt, ook door hulpverleners (zoals vorig jaar 1 die ik snel daarna eruit gemikt heb
).
[..]
Dat is wat mensen ook verwachten. Weinig emotie tonen of een rationele benadering zal snel gezien worden als dat het 'allemaal wel meevalt'. De boodschap komt dan minder binnen.
Dat het bij jou niet werkt en zelfs frustratie oproept, dat begrijp ik, zeker ook gezien je uitleg.
Nu was mijn opmerking naar iemand anders en niet naar jou gericht. Als jij een dergelijk punt naar voren brengt zou je een andere reactie krijgen.
Je punt dat het voor jou niet werkt, en dus niet voor iedereen zo hoeft te zijn is gemaakt en neem ik van je aan. Het verandert mijn standpunt niet dat in de meeste gevallen het prima opmerkingen zijn om te maken.
[ Bericht 5% gewijzigd door Mevrouw_voor_jou op 08-11-2017 16:10:20 ]
Dan is het resultaat nog hetzelfde toch?quote:
[..]
Maar door die man niet in vertrouwen nemen kan hij je al helemaal niet helpen toch?
Ik ben nie hier voor de pingpong te schpelen
Ik ken jouw persoonlijke situatie niet natuurlijk, maar ik zie dan je wel blootgeven als een manier waarop er mogelijk iets uit zou kunnen komen.quote:
[..]
Dan is het resultaat nog hetzelfde toch?
Bij je niet blootgeven komt er zeker niets uit. Ik zou het dan iig blijven proberen met de waarheid en openheid, dat is de enige manier waarop die vrouw/man ooit succesvol kan zijn en jij hebt verder niets te verliezen. Zelfs al gooi je je deepest darkest gory-est secret op tafel. Het kan die instelling toch niet uit ivm beroepsgeheim.
Ook al is het een loser, zij/hij kan meer aanvangen met je waarheden dan zonder.
I'll be walking home after drinking all my pennies. I'll keep passing the open windows. I'll dance, even if I have nowhere to do it but in my own living room.
~ How do I feel this good, sober?
~ For the night is dark and full of terrors
~ How do I feel this good, sober?
~ For the night is dark and full of terrors
Nou ik word volgend jaar 30 en ik begin het leven steeds saaier/minder leuk te vinden. Mijn ouders worden ouder en dat doet me zorgen maken, mijn vriendschappen verwateren omdat iedereen zijn eigen leven heeft, er is minder om naar uit te kijken, enz.quote:Op woensdag 8 november 2017 15:55 schreef magnetronkoffie het volgende:
[..]
M'n kindertijd vond ik wel wat leuker. Daarna kwam een lange periode van minder leuk leven en de laatste jaren ben ik steeds meer teruggegaan naar mezelf en doe ik ook gewoon random leuke dingen voor mezelf.
Vanwaar je vraag?
To truly try means to accept God's love, his healing, to accept the world can be ugly, but your heart doesn't have to be."
Het leven werd voor mij iets leuker toen ik me realiseerde dat ik het gebaande pad helemaal niet hoef te volgen. Dat ik gewoon lekker kan doen waar ik zin in heb. Stukjes van het gebaande pad meepakken, daar lekker vanaf zwerven, meer vormgeven zoals ik het wil hebben, omringen met de mensen die daar bij aansluiten, zelf de regie nemen.
I'll be walking home after drinking all my pennies. I'll keep passing the open windows. I'll dance, even if I have nowhere to do it but in my own living room.
~ How do I feel this good, sober?
~ For the night is dark and full of terrors
~ How do I feel this good, sober?
~ For the night is dark and full of terrors
Absoluut!quote:
[..]
Vind je 't ook fijn om juist niet naar jezelf maar naar iemand anders te kunnen luisteren? En om die personen te kunnen helpen en adviseren en eventueel praten over hoe dingen nou eigenlijk in elkaar steken?
Mon 'en!
Volgens mij verwacht je dan gewoon iets teveel van de psychiater.quote:
[..]
Dan is het resultaat nog hetzelfde toch?
Op dinsdag 22 oktober 2024 17:23 schreef maily het volgende:
Aquequelequ :B
Aquequelequ :B
De verwachtingen lagen al niet zo hoog hoor. Schijnbaar dus nog iets te hoog.quote:
[..]
Volgens mij verwacht je dan gewoon iets teveel van de psychiater.
Ik ben nie hier voor de pingpong te schpelen
Dat ik het op een vrij rationele manier doe, is omdat dat nou eenmaal zo voor mij werkt. Overigens betekent dit niet dat er bij mij geen emoties achter zouden zitten of dat ik die minder belangrijk zou vinden. Vaak is er bij mij simpelweg geen ruimte voor beiden tegelijk en vaak geef ik dan een voorkeur aan het rationele omdat goed uitgevoerde ratio altijd klopt en bij emotie (zoals je zelf al zegt) is dat niet het geval.quote:Op woensdag 8 november 2017 15:59 schreef Mevrouw_voor_jou het volgende:
[..]
Jij geeft hier aan dat het is zoals je zegt, en je dat vrij rationeel doet. Bij de meeste mensen zie je juist dat er veel emotie achter zit en vertellen het dan door die emotie groter dan het is.
Ratio is in dit opzicht simpelweg betrouwbaarder en daarom is ratio zo geweldig.
Maar waarom zoeken ze dan geen gedachten zodat ze het minder groter vertellen dan het is?quote:Bij de meeste mensen zie je juist dat er veel emotie achter zit en vertellen het dan door die emotie groter dan het is.
Is het niet zo dat veel mensen niks anders verwachten omdat ze zich geen andere reactie kunnen voorstellen? Dat mensen die denken dat zulke mensen aanstellers zijn, omdat ze zelf niet op een dergelijke wijze serieus kunnen zijn?quote:Dat is wat mensen ook verwachten. Weinig emotie tonen of een rationele benadering zal snel gezien worden als dat het 'allemaal wel meevalt'. De boodschap komt dan minder binnen.
Dat wanneer ze zelf weinig emotie zouden tonen bij het vertellen van zo'n verhaal, zij zelf dan altijd zouden liegen en dat ze zich -dus- niet kunnen voorstellen dat er ook mensen zijn die wel rationeel over een emotioneel probleem kunnen praten zonder 'dat het wel meevalt'?
Dat is dat toch gewoon een tekortschietend inlevingsvermogen van hun kant jegens diegenen die op een rationele wijze over emotionele dingen kan praten?
Ik merk dat de mensen die in dat soort situaties zelf vaak met dit soort oneliners komen, vaak zelf een tekortkoming in een ander zien juist omdat ze door hun eigen tekortkoming hun eigen tekortkoming niet kunnen zien.
Stel je even een hypothetisch voorbeeldje voor: Iemand zegt dat ie NU een geel snoepje uit die zak wilt hebben, want anders gaat ie binnen 10 minuten dood. Die persoon is ook helemaal paniekerig (dus zijn die emoties wel echt zo ervaren) en die persoon krijgt dat gele snoepje en is daarna weer happy. Maar zo houd je toch zo'n iemand voor de gek en blijft zo'n persoon langer in dit rare wereldidee geloven dan noodzakelijk is?
Als die ene persoon die week nooit een geel snoepje krijgt gaat ie niet door en als je je nagel breekt ook niet. Ik krijg eerder een beetje het idee alsof het troostende deel die nep-realiteit langer in stand houdt dan nodig is? Ik kan me moeilijk voorstellen dat dit daadwerkelijk goeds zou doen..tenzij je het voor de gek houden van iemand als een goed iets ziet of zo.
Lekker dat iemand dit wel meteen begrijptquote:Dat het bij jou niet werkt en zelfs frustratie oproept, dat begrijp ik, zeker ook gezien je uitleg.
Nu was mijn opmerking naar iemand anders en niet naar jou gericht. Als jij een dergelijk punt naar voren brengt zou je een andere reactie krijgen.
.Als jij als hulpverlener zou gaan werken met dit begripsvermogen, zou je al meer empathie hebben dan veel bestaande hulpverleners (waaronder veel psychologen en ook die bepaalde geruststellers-hulpverleners).
Welke opmerking was naar iemand anders gericht en niet naar mij? Ik begrijp niet welke dergelijke punt je nu bedoelt.
Het is alleen niet voor iedereen even duidelijk. Ik ben vorig jaar een hulpverlener tegengekomen die er maar niet mee wilde stoppen, die meende dat ik maar moest veranderen en dat ik "steeds zo negatief" doe, hoeveel ik ook bleef uitleggen, het kwam maar niet aan. Dan denk ik ook van "Jij kan je niet in mij inleven" en soms maken dit soort hulpverleners nog eens de opmerking ook dat juist ik dat niet zou kunnenquote:Je punt dat het voor jou niet werkt, en dus niet voor iedereen zo hoeft te zijn is gemaakt en neem ik van je aan. Het verandert mijn standpunt niet dat in de meeste gevallen het prima opmerkingen zijn om te maken.
En zo loop je vast en als bonus denkt je hulpverlener dat dat komt omdat je zelf je hulpverleningsproces loopt te blokkeren
Ah joh, je hebt nog een heel leven voor je!quote:
[..]
Nou ik word volgend jaar 30 en ik begin het leven steeds saaier/minder leuk te vinden. Mijn ouders worden ouder en dat doet me zorgen maken, mijn vriendschappen verwateren omdat iedereen zijn eigen leven heeft, er is minder om naar uit te kijken, enz.
SPOILEROm spoilers te kunnen lezen moet je zijn ingelogd. Je moet je daarvoor eerst gratis Registreren. Ook kun je spoilers niet lezen als je een ban hebt.
Dit.quote:
Het leven werd voor mij iets leuker toen ik me realiseerde dat ik het gebaande pad helemaal niet hoef te volgen. Dat ik gewoon lekker kan doen waar ik zin in heb. Stukjes van het gebaande pad meepakken, daar lekker vanaf zwerven, meer vormgeven zoals ik het wil hebben, omringen met de mensen die daar bij aansluiten, zelf de regie nemen.
En ik heb daarmee heel veel geluk met mijn vriend. Want die heeft me wel echt mijn ogen open laten doen wat dat betreft, voorheen voelde ik me vooral heel heel heel erg schuldig als ik dat eens deed. Nu geniet ik er steeds meer van.
De psychiater zit er alleen om te kijken wat hij op medicinaal vlak kan bijdragen he. Voor de "feel Good" gesprekken ga je naar de psycholoog. En ja hij moet jouw mening horen, maar jij en ik als begin twintigers, of eigenlijk de meeste patiënten, kunnen toch ook niet verwachten dat hij onze kennis als gelijke ziet aan heel die psychiater studie van hem. Waarvoor zou hij dan naar school gaan?quote:
[..]
De verwachtingen lagen al niet zo hoog hoor. Schijnbaar dus nog iets te hoog.
Ik geef toch geen mening?quote:
[..]
De psychiater zit er alleen om te kijken wat hij op medicinaal vlak kan bijdragen he. Voor de "feel Good" gesprekken ga je naar de psycholoog. En ja hij moet jouw mening horen, maar jij en ik als begin twintigers, of eigenlijk de meeste patiënten, kunnen toch ook niet verwachten dat hij onze kennis als gelijke ziet aan heel die psychiater studie van hem. Waarvoor zou hij dan naar school gaan?
Ik ben nie hier voor de pingpong te schpelen
Ik wil best eerlijk tegen je zeggen waarom je in hetzelfde patroon blijft vallen met je huplverleners maar ik denk dat jij die uitleg niet gaat accepteren.quote:
Maar je hebt toch wel een soort van verwachting bij je hulpverleners? Anders had je je niet aangemeld voor de hulp. Wat verwachtte je toen je je aanmelde?quote:
[..]
De verwachtingen lagen al niet zo hoog hoor. Schijnbaar dus nog iets te hoog.
Je zegt dat je naast elkaar wil staan in het gesprek. Wanneer sta je dan naast elkaar volgens jou?quote:
En ik vind 't heerlijk, lijkt me ook heel tof dit als werk te gaan doen..of iets van dit wat dan ook bij me past.quote:
En ik leer er zelf ook weer van. Ik leer dingen van mezelf die ik vroeger zeg maar overgeslagen heb. En het doet me goed als anderen niet ook jarenlang nodeloos vast moeten blijven lopen doordat ik ze kan uitleggen wat mij vroeger nooit werd verteld en uitgelegd. Maar dan moet ik het zelf natuurlijk ook goed snappen en ik denk dat eigenlijk bijna niemand graag zijn stukje vertelt.
Als je op een constructieve manier met iemand meedenkt. Daar bedoel ik niet mee het eens zijn met wat ik vind of alleen maar ja knikken.quote:
[..]
Je zegt dat je naast elkaar wil staan in het gesprek. Wanneer sta je dan naast elkaar volgens jou?
Ik ben nie hier voor de pingpong te schpelen
Wat ik vooral probeer duidelijk te maken is dat 1. er niets mis is met jouw rationelere benadering, maar 2. de meeste mensen een andere benadering hebben en dat dat ook hun referentiekader is.quote:
[..]
Dat ik het op een vrij rationele manier doe, is omdat dat nou eenmaal zo voor mij werkt. Overigens betekent dit niet dat er bij mij geen emoties achter zouden zitten of dat ik die minder belangrijk zou vinden. Vaak is er bij mij simpelweg geen ruimte voor beiden tegelijk en vaak geef ik dan een voorkeur aan het rationele omdat goed uitgevoerde ratio altijd klopt en bij emotie (zoals je zelf al zegt) is dat niet het geval.
Ratio is in dit opzicht simpelweg betrouwbaarder en daarom is ratio zo geweldig.
[..]
Maar waarom zoeken ze dan geen gedachten zodat ze het minder groter vertellen dan het is?
[..]
Is het niet zo dat veel mensen niks anders verwachten omdat ze zich geen andere reactie kunnen voorstellen? Dat mensen die denken dat zulke mensen aanstellers zijn, omdat ze zelf niet op een dergelijke wijze serieus kunnen zijn?
Dat wanneer ze zelf weinig emotie zouden tonen bij het vertellen van zo'n verhaal, zij zelf dan altijd zouden liegen en dat ze zich -dus- niet kunnen voorstellen dat er ook mensen zijn die wel rationeel over een emotioneel probleem kunnen praten zonder 'dat het wel meevalt'?
Dat is dat toch gewoon een tekortschietend inlevingsvermogen van hun kant jegens diegenen die op een rationele wijze over emotionele dingen kan praten?
Ik merk dat de mensen die in dat soort situaties zelf vaak met dit soort oneliners komen, vaak zelf een tekortkoming in een ander zien juist omdat ze door hun eigen tekortkoming hun eigen tekortkoming niet kunnen zien.
Stel je even een hypothetisch voorbeeldje voor: Iemand zegt dat ie NU een geel snoepje uit die zak wilt hebben, want anders gaat ie binnen 10 minuten dood. Die persoon is ook helemaal paniekerig (dus zijn die emoties wel echt zo ervaren) en die persoon krijgt dat gele snoepje en is daarna weer happy. Maar zo houd je toch zo'n iemand voor de gek en blijft zo'n persoon langer in dit rare wereldidee geloven dan noodzakelijk is?
Als die ene persoon die week nooit een geel snoepje krijgt gaat ie niet door en als je je nagel breekt ook niet. Ik krijg eerder een beetje het idee alsof het troostende deel die nep-realiteit langer in stand houdt dan nodig is? Ik kan me moeilijk voorstellen dat dit daadwerkelijk goeds zou doen..tenzij je het voor de gek houden van iemand als een goed iets ziet of zo.
[..]
Lekker dat iemand dit wel meteen begrijpt
Als jij als hulpverlener zou gaan werken met dit begripsvermogen, zou je al meer empathie hebben dan veel bestaande hulpverleners (waaronder veel psychologen en ook die bepaalde geruststellers-hulpverleners).
Welke opmerking was naar iemand anders gericht en niet naar mij? Ik begrijp niet welke dergelijke punt je nu bedoelt.
[..]
Het is alleen niet voor iedereen even duidelijk. Ik ben vorig jaar een hulpverlener tegengekomen die er maar niet mee wilde stoppen, die meende dat ik maar moest veranderen en dat ik "steeds zo negatief" doe, hoeveel ik ook bleef uitleggen, het kwam maar niet aan. Dan denk ik ook van "Jij kan je niet in mij inleven" en soms maken dit soort hulpverleners nog eens de opmerking ook dat juist ik dat niet zou kunnen
En zo loop je vast en als bonus denkt je hulpverlener dat dat komt omdat je zelf je hulpverleningsproces loopt te blokkeren
Dus iemand helemaal paniekt omdat hij denkt een geel snoepje nodig te hebben zal eerder aandacht krijgen, en daar sneller bij doorgevraagd worden dan als jij mij zonder veel emotie in je expressie vertelt dat je een geel snoepje nodig hebt. Of ik nou wel of niet dat gele snoepje geef.
Waar jij het logisch vind een rationele benadering te gebruiken daar gebruiken de meesten mensen een mix van gevoel en rationaliteit en verwachten dat ook terug. Het wordt wel gezegd dat 80% van je communicatie non verbaal is en dat is het stuk emotie en expressie dat niet in je woorden zit. Communicatie is dus emotie en ratio, en emoties moeten verwerkt worden. Dat doen mensen door erover te praten, en wanneer je het een tijdje op hebt laten lopen is dat zodra je erover praat even heel groot. Zie het als een ballon die leegloopt. Als dat leeg is kun je het probleem vaak pas echt bekijken.
Ik kan zelf wel wat relateren aan een rationele manier van denken en begrijp dat het heel duidelijk is als je alles wat je wil overbrengen letterlijk uitspreekt. Ik merk dat ik als ik me enkel hierop focus ik heel moeilijk sociaal contact met mensen kan aangaan en mensen mij erg moeilijk kunnen begrijpen. Juist omdat die 80% ineens wegvalt of heel onduidelijk wordt.
Ik kan niet voor hulpverlening spreken, of over hun benadering praten. Ik kan me wel voorstellen dat het voor hen heel lastig is jou in te schatten.
Gelukkig zijn er ook nog psychiaters die "er niet alleen bijzitten om te kijken of hij op medicinaal gebied wat kan bijdragen" Al is er een aantal dat zijn studie enkel daarvoor gebruikt/ laat gebruiken.quote:
[..]
De psychiater zit er alleen om te kijken wat hij op medicinaal vlak kan bijdragen he. Voor de "feel Good" gesprekken ga je naar de psycholoog. En ja hij moet jouw mening horen, maar jij en ik als begin twintigers, of eigenlijk de meeste patiënten, kunnen toch ook niet verwachten dat hij onze kennis als gelijke ziet aan heel die psychiater studie van hem. Waarvoor zou hij dan naar school gaan?
"Maar wat verwacht je nou?! Je moet het echt zelf doen!!!"quote:
[..]
Gelukkig zijn er ook nog psychiaters die "er niet alleen bijzitten om te kijken of hij op medicinaal gebied wat kan bijdragen" Al is er een aantal dat zijn studie enkel daarvoor gebruikt/ laat gebruiken.
ok prima
"Ben eens niet zo koppig! Ga hulp zoeken, je hoeft het niet zelf te doen!!"
Ik ben nie hier voor de pingpong te schpelen
In diezelfde trant:
"Je moet eens niet zo streng zijn voor jezelf"
en dan
"Je moet eens leren kritisch naar jezelf kijken"
Mensen willen altijd even belerend doen.
"Je moet eens niet zo streng zijn voor jezelf"
en dan
"Je moet eens leren kritisch naar jezelf kijken"
Mensen willen altijd even belerend doen.
Ik ben nie hier voor de pingpong te schpelen
Je vindt mijn reactie nu belerend? Oh wacht niet, of wel. Sorry.quote:
In diezelfde trant:
"Je moet eens niet zo streng zijn voor jezelf"
en dan
"Je moet eens leren kritisch naar jezelf kijken"
Mensen willen altijd even belerend doen.
Je moet het ook zelf doen, maar dat kan met hulp. Je kan dingen ook te letterlijk willen nemen.quote:
[..]
"Maar wat verwacht je nou?! Je moet het echt zelf doen!!!"
ok prima
"Ben eens niet zo koppig! Ga hulp zoeken, je hoeft het niet zelf te doen!!"
Streng zijn voor jezelf, en kritisch zijn is niet perse hetzelfde.quote:
In diezelfde trant:
"Je moet eens niet zo streng zijn voor jezelf"
en dan
"Je moet eens leren kritisch naar jezelf kijken"
Mensen willen altijd even belerend doen.
Als je bij alles streng bent val je vanzelf om van vermoeidheid.
Als je kritisch naar jezelf kijkt ga je misschien wel leren wanneer het bijvoorbeeld nuttig is om wel en niet streng voor jezelf te zijn.
Nee, was als reactie op wat je aanhaalde.quote:
[..]
Je vindt mijn reactie nu belerend? Oh wacht niet, of wel. Sorry.
Ik ben nie hier voor de pingpong te schpelen
Zo, middagje online gamen en slecht gesprek met psychiater. Engage "ik haat alles en iedereen" modus. 
Ik ben nie hier voor de pingpong te schpelen
Ik voel me vaak schuldig als ik daar geweest ben en ik heb weer moeite gehad met vertrouwen, alsof ik hun tijd daar heb zitten verdoen ofzo. Of dat ik ze echt wantrouw of het hun kwalijk neem terwijl dat niet zo is ofzo. En dan denk ik dat ik beter mn mond kan houden. Nu valt het bij hun nog wel mee want dat zijn proffesionals dus dan dwing ik mezelf nog maar dat het hun werk is. Maar in mn sociale kring en in mn relatie heb ik hier al helemaal last van natuurlijk.
En dan denk ik dat ik beter mn mond kan houden. Nu valt het bij hun nog wel mee want dat zijn proffesionals dus dan dwing ik mezelf nog maar dat het hun werk is. Maar in mn sociale kring en in mn relatie heb ik hier al helemaal last van natuurlijk.
Ja nou ik besloot direct daarna dat het me niet kon schelen.
Dat soort vertrouwensproblemen hoort er inderdaad bij denk ik. Hier is, met deze behandelaar, na twee jaar, nog steeds in contact komen genoeg. Maar dat zegt denk ik ook wat over de klachten. Ook als er dan een keer niks wordt besproken ofzo, ook al voelt het voor mij verkeerd.
Dat soort vertrouwensproblemen hoort er inderdaad bij denk ik. Hier is, met deze behandelaar, na twee jaar, nog steeds in contact komen genoeg. Maar dat zegt denk ik ook wat over de klachten. Ook als er dan een keer niks wordt besproken ofzo, ook al voelt het voor mij verkeerd.
Ik gok dat je denkt dat ik je reactie belerend vond? Nogmaals, dat vond ik niet, de voorbeelden die ik noemde vind ik belerend.
Ik ben nie hier voor de pingpong te schpelen
Vervelend, vol onbegrijpelijke regels en sowieso vol: ja.quote:
Vinden jullie het volwassen leven ook zo saai?
Saai: twijfel.
Mon 'en!
Maar is het dan niet al een hele stap dat je gaat?quote:
Ja nou ik besloot direct daarna dat het me niet kon schelen.
Dat soort vertrouwensproblemen hoort er inderdaad bij denk ik. Hier is, met deze behandelaar, na twee jaar, nog steeds in contact komen genoeg. Maar dat zegt denk ik ook wat over de klachten. Ook als er dan een keer niks wordt besproken ofzo, ook al voelt het voor mij verkeerd.
Kom je wel wat verder met deze behandelaar?
Het is natuurlijk ook prima om alleen het contact maken en vertrouwen te geven en daarmee rustig aan op te bouwen. Misschien niet op het tempo dat je graag zou willen maar het gaat zoals t gaat.
Nee. Ik had het begrepen.quote:
Ik gok dat je denkt dat ik je reactie belerend vond? Nogmaals, dat vond ik niet, de voorbeelden die ik noemde vind ik belerend.
Ja. Dat wel. Langzaam. En ik heb naast cptss en depressie een dissociatieve stoornis, met mij in contact komen is dan ook niet echt vergelijkbaar met wat mensen meestal bedoelen. Ik heb daar ook nog andere therapie.quote:
[..]
Maar is het dan niet al een hele stap dat je gaat?
Kom je wel wat verder met deze behandelaar?
Het is natuurlijk ook prima om alleen het contact maken en vertrouwen te geven en daarmee rustig aan op te bouwen. Misschien niet op het tempo dat je graag zou willen maar het gaat zoals t gaat.
SPOILEROm spoilers te kunnen lezen moet je zijn ingelogd. Je moet je daarvoor eerst gratis Registreren. Ook kun je spoilers niet lezen als je een ban hebt.
Een rationele manier is niet per definitie een emotieloze manier. Ik tackle Dat probeerde ik al duidelijk te maken met toen ik autistische vrouwen als voorbeeld gaf.quote:
[..]
Wat ik vooral probeer duidelijk te maken is dat 1. er niets mis is met jouw rationelere benadering, maar 2. de meeste mensen een andere benadering hebben en dat dat ook hun referentiekader is.
Wat is de benadering van andere mensen dan? Dat je ze eerst moet pleasen of zo?
Mij gaat het er trouwens niet hoofdzakelijk om wat ik anders doe, maar -waarom zij dat doen wat ze doen?-
Maar je weet toch ook dat wanneer je zo'n aandachtsvrager op een dergelijke wijze beloont met aandacht, dat de aandachtsvrager daardoor gemotiveerd zal worden om vaker dit soort gedrag te vertonen. Dat is toch niet wenselijk? Kinderen leer je toch ook niet aan om op een dergelijke wijze om aandacht te vragen?quote:Dus iemand helemaal paniekt omdat hij denkt een geel snoepje nodig te hebben zal eerder aandacht krijgen, en daar sneller bij doorgevraagd worden dan als jij mij zonder veel emotie in je expressie vertelt dat je een geel snoepje nodig hebt. Of ik nou wel of niet dat gele snoepje geef.
Ik zie dit anders. Ik gebruik nml wel degelijk emotie in hoe ik communiceer. Ook nonverbaal. Maar wat ik merk bij veel andere mensen is dat zij niet een effectieve mix van ratio en emotie gebruiken, maar eerder een mix van 90% emotie (en onderbuikgevoelens) en 10% ratio. Ik zie veel misgeslagen planken, in dezelfde categorie als de positiviteitsguru's die ervan overtuigd zijn dat zij hier gewoon gelijk hebben en dat ik of iemand anders die niet van die troostopmerkignen is, negatief blijft denken omdat die el-positivo-opmerkingen niet aangenomen worden "omdat ik niet voor hun adviezen open zou staan". En al helemaal ook omdat veel van dit soort troostopmerkingen, simpelweg gelogen zijn. Eigenlijk vind ik het daarom al "dubbel erg".quote:Waar jij het logisch vind een rationele benadering te gebruiken daar gebruiken de meesten mensen een mix van gevoel en rationaliteit en verwachten dat ook terug.
Ik vind dat soort opmerkignen ergens ook een beetje kwetsend: Alsof ik zo'n ongelooflijke k****rsukkel zou zijn dat ik daar echt in zou trappen (zoals die andere persoon wel in dat gele snoepje trapt).
Ik kan zo wel begrijpen dat als beiden eerst die 90% moeten tevredenstellen om aan die 10% toe te kunnen komen, maar voor mij is het veel te veel emotie (voelt overdreven en gemaakt aan, not-to-the-point en omslachtig en bovenal minder effectief). Het voelt ook rigide, want veel mensen kunnen zeg maar niet afwijken van dat hoge emo-gehalte. Ik heb ook vaker de indruk dat ze niet alleen maar overdrijven om zo hun standpunt kracht bij te zetten, maar dat ze desnoods ook zouden liegen, om hun standpunt maar over te kunnen brengen. En voor mij zou zoiets nooit werken. Bovendien vind ik het persoonlijk not-done om zo slordig met de werkelijkheid om te gaan. En al helemaal niet als andermans emoties mij dan ongevraagd opgelegd worden door bijvoorbeeld tegenover mij te gaan overdrijven of door tegen mij te zeggen dat ik overdrijf omdat ik niet op een voor hem/haar normale manier extra emo-lading aan de berichtgevingen toevoeg.
Het overdrijven zorgt ervoor dat ik minder goed van de feiten op de hoogte ben en ik dus ook minder goed in staat zal zijn een goed afgewogen beslissing te kunnen maken.
Daarbovenop kost het me (door meer met mensen om te gaan die meer de neiging hebben om bijvoorbeeld te overdrijven/ te "white lie"-en of me te manipuleren/bij te sturen) extra energie om de aan mij doorgegeven "verdraaide feiten" te ontdoen van alle informatie die de opzet heeft mijn mening subjectief te beïnvloeden (bijvoorbeeld door bepaalde beklemtoning uit een bericht weer ongedaan te maken alvorens ik het als een "feit" accepteer.
Wat ik dus doe is continu alle mij gegeven informatie (die door de meeste mensen van stukken subjectieve beïnvloeding is voorzien, want zo werken ze) weer terug te kneden naar hoe het was voordat het door die subjectieve interpretaties "bevlekt" werd.
Dit doe ik eigenlijk altijd als ik naar objectieve informatie op zoek ben. Nadeel voor sommigen is alleen dat ik hierdoor ook minder goed beïnvloedbaar ben.
harder schreeuwen =/ meer emotie. Sommigen van de meest gevoelige mensen lijken wel ijskasten terwijl de grootste schreeuwlelijkerds niet overgevoelig, maar juist emotionele horken zijn.quote:Het wordt wel gezegd dat 80% van je communicatie non verbaal is en dat is het stuk emotie en expressie dat niet in je woorden zit. Communicatie is dus emotie en ratio, en emoties moeten verwerkt worden. Dat doen mensen door erover te praten, en wanneer je het een tijdje op hebt laten lopen is dat zodra je erover praat even heel groot. Zie het als een ballon die leegloopt. Als dat leeg is kun je het probleem vaak pas echt bekijken.
iemand die met hele vlakke gezichtsuitdrukkingen praat, zegt gewoonlijk net zoveel als iemand bij wie de aangezichtsspieren zo energieverslindend hard aan het werk zijn dat je van de verbruikte energie een kleine stad mee van energie had kunnen voorzien.
Dan doel ik op de (emotioneel voor mij sterk overdreven overkomende) gezichtsmimiek zoals van deze vrouw:
Deze vrouw hoeft niet per definitie emotioneler te zijn dan een andere random vrouw die vertelt over haar zelfmoordgedachten en pogingen die daarbij niet deze overdreven technieken gebruikt.
Veel mensen denken dat bepaalde mensen heel vlak zijn in hoe ze zich uitdrukken, dat er niks van ze te lezen is. Maar ik heb gemerkt dat dit helemaal niet het geval is. Ze drukken zich vaak vlakker uit juist omdat ze gevoeliger zijn dan die die op overdreven wijze (armen slingerend om de eigen beweringen meer kracht bij te zetten) proberen hun emoties bij een ander over te brengen. Bij deze vrouwen (zoals in dat linkje) krijg ik zelf de indruk dat deze vrouw egoïstischer is en minder open staat voor de mening van een ander. Want ik zie wel dat ze praat maar ze luistert zeg maar niet. Ik zie haar vooral schreeuwen en indruk na indruk maken, alsof ze bang is dat het niet bij de ander zal overkomen of zo.quote:Ik kan zelf wel wat relateren aan een rationele manier van denken en begrijp dat het heel duidelijk is als je alles wat je wil overbrengen letterlijk uitspreekt. Ik merk dat ik als ik me enkel hierop focus ik heel moeilijk sociaal contact met mensen kan aangaan en mensen mij erg moeilijk kunnen begrijpen. Juist omdat die 80% ineens wegvalt of heel onduidelijk wordt.
Ik kan niet voor hulpverlening spreken, of over hun benadering praten. Ik kan me wel voorstellen dat het voor hen heel lastig is jou in te schatten.
Maar ze komt zo misschien wel goed over op mensen die zo bot zijn dat haar mimiek zeg maar de juiste hoeveelheid nonverbale communicatieve prikkels bevat en iemand die gevoeliger is, zal overbelast worden met de enorme hoeveelheid druk. Dit voelt drukkend, totaal niet rustgevend en ook niet iets wat bij mij een soort gemoedelijke vertrouwensband een goede invloed zal zijn.
Sorry voor de rommelige post. Ik denk dat voor vandaag, mijn concentratiespanne, bij deze, overspannen is
Ik merk aan mezelf dat ik iedere dag terugdenk aan de tijd voor mijn depressie en angststoornis. Ik ging naar school zoals ieder ander, had een bijbaantje, had een leuke vriendin en ten slotte een hele goede en hechte vriendengroep. Nu heb ik dat allemaal niet meer, en zelfs 5 minuten fietsen naar de supermarkt voelt soms als de zwaarste taak van de wereld. Ik denk constant terug aan hoe ik voor dit hele gebeuren was, en of ik die persoon ooit weer zal worden.
Zit eraan te denken om met antidepressiva te beginnen. 10 maanden geleden was ik begonnen met fluoxetine, echter stopte ik na 2 maanden vanwege de afname in libido. Momenteel kan het me niet meer zo veel schelen als ik nog maar 1 keer per 2 weken seksuele behoeften heb, ik heb echt een steuntje in de rug nodig om weer stappen te kunnen gaan zetten.
Zit eraan te denken om met antidepressiva te beginnen. 10 maanden geleden was ik begonnen met fluoxetine, echter stopte ik na 2 maanden vanwege de afname in libido. Momenteel kan het me niet meer zo veel schelen als ik nog maar 1 keer per 2 weken seksuele behoeften heb, ik heb echt een steuntje in de rug nodig om weer stappen te kunnen gaan zetten.
Waarom ga je hier in godsnaam zo op door? Je veroordeelt zoveel andere mensen in die post waar je verwacht dat andere mensen dat niet over jou doet.
quote:
[..]
Ja. Dat wel. Langzaam. En ik heb naast cptss en depressie een dissociatieve stoornis, met mij in contact komen is dan ook niet echt vergelijkbaar met wat mensen meestal bedoelen. Ik heb daar ook nog andere therapie.Wat herkenbaar dit stukje. Ik heb geen goede tips voor je helaas. Wel een digitale knuffel.SPOILEROm spoilers te kunnen lezen moet je zijn ingelogd. Je moet je daarvoor eerst gratis Registreren. Ook kun je spoilers niet lezen als je een ban hebt.
Bespreek het, als het je helpen kan. En dat terugdenken kun je ook inzetten als iets om naar toe te werken hè. Het is er nu niet maar je bent nog heel jong, je hebt een grote stap gezet door intern aan jezelf te gaan werken. Succes jongen.quote:
Ik merk aan mezelf dat ik iedere dag terugdenk aan de tijd voor mijn depressie en angststoornis. Ik ging naar school zoals ieder ander, had een bijbaantje, had een leuke vriendin en ten slotte een hele goede en hechte vriendengroep. Nu heb ik dat allemaal niet meer, en zelfs 5 minuten fietsen naar de supermarkt voelt soms als de zwaarste taak van de wereld. Ik denk constant terug aan hoe ik voor dit hele gebeuren was, en of ik die persoon ooit weer zal worden.
Zit eraan te denken om met antidepressiva te beginnen. 10 maanden geleden was ik begonnen met fluoxetine, echter stopte ik na 2 maanden vanwege de afname in libido. Momenteel kan het me niet meer zo veel schelen als ik nog maar 1 keer per 2 weken seksuele behoeften heb, ik heb echt een steuntje in de rug nodig om weer stappen te kunnen gaan zetten.
[ Bericht 0% gewijzigd door Luchtbel op 08-11-2017 21:53:08 ]
Ga deze discussie met je epistel lekker in een apart topic voeren.quote:
Op dinsdag 22 oktober 2024 17:23 schreef maily het volgende:
Aquequelequ :B
Aquequelequ :B
Dat is een waarheid als een koe. Die realisatie maakte voor mij ook echt veel verschil.quote:
Het leven werd voor mij iets leuker toen ik me realiseerde dat ik het gebaande pad helemaal niet hoef te volgen. Dat ik gewoon lekker kan doen waar ik zin in heb. Stukjes van het gebaande pad meepakken, daar lekker vanaf zwerven, meer vormgeven zoals ik het wil hebben, omringen met de mensen die daar bij aansluiten, zelf de regie nemen.
quote:
[..]
Ja. Dat wel. Langzaam. En ik heb naast cptss en depressie een dissociatieve stoornis, met mij in contact komen is dan ook niet echt vergelijkbaar met wat mensen meestal bedoelen. Ik heb daar ook nog andere therapie.Dat lijkt me een beetje een vicieuze cirkel worden dan. Lukt het om daar een aantal grenzen toch neer te leggen en hen daaraan te houden?SPOILEROm spoilers te kunnen lezen moet je zijn ingelogd. Je moet je daarvoor eerst gratis Registreren. Ook kun je spoilers niet lezen als je een ban hebt.
Jij oordeelt wel heel hard over mensen die op een emotionele manier aandacht vragen. Bij angsten maar ook andere emoties is het niet altijd rationeel en dat is prima.quote:
[..]
Een rationele manier is niet per definitie een emotieloze manier. Ik tackle Dat probeerde ik al duidelijk te maken met toen ik autistische vrouwen als voorbeeld gaf.
Wat is de benadering van andere mensen dan? Dat je ze eerst moet pleasen of zo?
Mij gaat het er trouwens niet hoofdzakelijk om wat ik anders doe, maar -waarom zij dat doen wat ze doen?-
[..]
Maar je weet toch ook dat wanneer je zo'n aandachtsvrager op een dergelijke wijze beloont met aandacht, dat de aandachtsvrager daardoor gemotiveerd zal worden om vaker dit soort gedrag te vertonen. Dat is toch niet wenselijk? Kinderen leer je toch ook niet aan om op een dergelijke wijze om aandacht te vragen?
[..]
Ik zie dit anders. Ik gebruik nml wel degelijk emotie in hoe ik communiceer. Ook nonverbaal. Maar wat ik merk bij veel andere mensen is dat zij niet een effectieve mix van ratio en emotie gebruiken, maar eerder een mix van 90% emotie (en onderbuikgevoelens) en 10% ratio. Ik zie veel misgeslagen planken, in dezelfde categorie als de positiviteitsguru's die ervan overtuigd zijn dat zij hier gewoon gelijk hebben en dat ik of iemand anders die niet van die troostopmerkignen is, negatief blijft denken omdat die el-positivo-opmerkingen niet aangenomen worden "omdat ik niet voor hun adviezen open zou staan". En al helemaal ook omdat veel van dit soort troostopmerkingen, simpelweg gelogen zijn. Eigenlijk vind ik het daarom al "dubbel erg".
Ik vind dat soort opmerkignen ergens ook een beetje kwetsend: Alsof ik zo'n ongelooflijke k****rsukkel zou zijn dat ik daar echt in zou trappen (zoals die andere persoon wel in dat gele snoepje trapt).
Ik kan zo wel begrijpen dat als beiden eerst die 90% moeten tevredenstellen om aan die 10% toe te kunnen komen, maar voor mij is het veel te veel emotie (voelt overdreven en gemaakt aan, not-to-the-point en omslachtig en bovenal minder effectief). Het voelt ook rigide, want veel mensen kunnen zeg maar niet afwijken van dat hoge emo-gehalte. Ik heb ook vaker de indruk dat ze niet alleen maar overdrijven om zo hun standpunt kracht bij te zetten, maar dat ze desnoods ook zouden liegen, om hun standpunt maar over te kunnen brengen. En voor mij zou zoiets nooit werken. Bovendien vind ik het persoonlijk not-done om zo slordig met de werkelijkheid om te gaan. En al helemaal niet als andermans emoties mij dan ongevraagd opgelegd worden door bijvoorbeeld tegenover mij te gaan overdrijven of door tegen mij te zeggen dat ik overdrijf omdat ik niet op een voor hem/haar normale manier extra emo-lading aan de berichtgevingen toevoeg.
Het overdrijven zorgt ervoor dat ik minder goed van de feiten op de hoogte ben en ik dus ook minder goed in staat zal zijn een goed afgewogen beslissing te kunnen maken.
Daarbovenop kost het me (door meer met mensen om te gaan die meer de neiging hebben om bijvoorbeeld te overdrijven/ te "white lie"-en of me te manipuleren/bij te sturen) extra energie om de aan mij doorgegeven "verdraaide feiten" te ontdoen van alle informatie die de opzet heeft mijn mening subjectief te beïnvloeden (bijvoorbeeld door bepaalde beklemtoning uit een bericht weer ongedaan te maken alvorens ik het als een "feit" accepteer.
Wat ik dus doe is continu alle mij gegeven informatie (die door de meeste mensen van stukken subjectieve beïnvloeding is voorzien, want zo werken ze) weer terug te kneden naar hoe het was voordat het door die subjectieve interpretaties "bevlekt" werd.
Dit doe ik eigenlijk altijd als ik naar objectieve informatie op zoek ben. Nadeel voor sommigen is alleen dat ik hierdoor ook minder goed beïnvloedbaar ben.
[..]
harder schreeuwen =/ meer emotie. Sommigen van de meest gevoelige mensen lijken wel ijskasten terwijl de grootste schreeuwlelijkerds niet overgevoelig, maar juist emotionele horken zijn.
iemand die met hele vlakke gezichtsuitdrukkingen praat, zegt gewoonlijk net zoveel als iemand bij wie de aangezichtsspieren zo energieverslindend hard aan het werk zijn dat je van de verbruikte energie een kleine stad mee van energie had kunnen voorzien.
Dan doel ik op de (emotioneel voor mij sterk overdreven overkomende) gezichtsmimiek zoals van deze vrouw:
Deze vrouw hoeft niet per definitie emotioneler te zijn dan een andere random vrouw die vertelt over haar zelfmoordgedachten en pogingen die daarbij niet deze overdreven technieken gebruikt.
[..]
Veel mensen denken dat bepaalde mensen heel vlak zijn in hoe ze zich uitdrukken, dat er niks van ze te lezen is. Maar ik heb gemerkt dat dit helemaal niet het geval is. Ze drukken zich vaak vlakker uit juist omdat ze gevoeliger zijn dan die die op overdreven wijze (armen slingerend om de eigen beweringen meer kracht bij te zetten) proberen hun emoties bij een ander over te brengen. Bij deze vrouwen (zoals in dat linkje) krijg ik zelf de indruk dat deze vrouw egoïstischer is en minder open staat voor de mening van een ander. Want ik zie wel dat ze praat maar ze luistert zeg maar niet. Ik zie haar vooral schreeuwen en indruk na indruk maken, alsof ze bang is dat het niet bij de ander zal overkomen of zo.
Maar ze komt zo misschien wel goed over op mensen die zo bot zijn dat haar mimiek zeg maar de juiste hoeveelheid nonverbale communicatieve prikkels bevat en iemand die gevoeliger is, zal overbelast worden met de enorme hoeveelheid druk. Dit voelt drukkend, totaal niet rustgevend en ook niet iets wat bij mij een soort gemoedelijke vertrouwensband een goede invloed zal zijn.
Sorry voor de rommelige post. Ik denk dat voor vandaag, mijn concentratiespanne, bij deze, overspannen is
Als ik zoals in het voorbeeld aandacht geef aan iemand die er doorheen zit omdat hij geen geel snoepje krijgt betekent dat niet dat ik ook dat snoepje geef om m te kalmeren. Ik zou eerder ingaan op het gevoel en vragen hoe het komt, en waarschijnlijk adviseren om hulp te zoeken om van die stress af te komen. Dus ja, die persoon krijgt mijn aandacht omdat het opvalt, maar dat betekent niet dat ik volledig meega in de gedachtengang en snoep uit ga delen. En ik oordeel ook niet over hoe erg het al dan niet is om een geel snoepje te willen, en daar zoveel stress van te ervaren. Ik kan geen inschatting maken van hoe erg andermans pijn en stress voelt. Hooguit zal ik als iemand mij steeds met zulke dingen belast aangeven dat ik dat niet wil en grenzen stellen.
Dat is het al helaas. En dat lukt niet want de grenzen komen niet overeen met hetgeen er gedacht wordt dat goed voor me is/ wordt verwacht aan te kunnen. Ik probeer me zo veel mogelijk af te sluiten.quote:
[..]
Dat lijkt me een beetje een vicieuze cirkel worden dan. Lukt het om daar een aantal grenzen toch neer te leggen en hen daaraan te houden?
Hoe ging de tandarts?
[ Bericht 2% gewijzigd door Luchtbel op 08-11-2017 22:57:06 ]
| Forum Opties | |
|---|---|
| Forumhop: | |
| Hop naar: | |