NWS Nieuws & Achtergronden
Discussieer hier diepgaander over de actualiteiten.
Je was er bij?quote:Op dinsdag 30 mei 2017 05:19 schreef Hathor het volgende:
[..]
Niks verkeerds aan begrepen, er is gewoon een bevel opgevolgd.
"This is the day you will always remember as the day you almost caught Captain Jack Sparrow".
Nee, maar het lijkt me vrij duidelijk.quote:
Radical islam is the snake in the grass.
Moderate islam is the grass that hides the snake.
Moderate islam is the grass that hides the snake.
En wat was het bevel, precies?quote:
"This is the day you will always remember as the day you almost caught Captain Jack Sparrow".
Take no prisoners.quote:
[..]
En wat was het bevel, precies?
Radical islam is the snake in the grass.
Moderate islam is the grass that hides the snake.
Moderate islam is the grass that hides the snake.
Dat is precies waar de discussie over is. Overigens hebben ze wel 'prisoners' overgehouden, dus als dat hun bevel was, hebben ze dat niet correct uitgevoerd.quote:
"This is the day you will always remember as the day you almost caught Captain Jack Sparrow".
Nederland heeft in mijn ogen niet gefaald in de opvang van de KNlL-militairen.quote:
Nederland heeft keihard gefaald in de opvang van de voormalige KNIL militairen. Het overschrijdt zelfs de grens van het misdadige. Beter zou het zijn om (deel symbolisch) onze oud politici hiervoor te straffen.
Ik stel bijvoorbeeld voor om Van Agt op het voormalige schavot van het Paleis op de Dam of op De Waag op de Nieuwmarkt te laten verschijnen en hem daar lijfstraffen te geven. Met zijn billen bloot en met de vlakke hand kastijden, totdat zijn billetjes vuurrood zien en hij het uit krijst van de pijn.
Verder genoegdoening vragen aan degenen die dit toekomt. Erkennen dat wij fout geweest zijn en bij het volgende kabinet een Molukker als Minister van Buitenlandse Zaken en hem bij zijn eerste staatsbezoek naar Indonesië te laten gaan om meer rechten voor deze eilandengroep op te laten eisen.
Griselda Visser, voormalig sportjournaliste, wilde vanuit LA , ons ook even vertellen (vanuit haar comfortabele situatie) wat wij allemaal verkeerd deden in de opvang in haar boek.
De Molukkers werden eerst opgevangen in hotels, waar zij stamppot met andijvie kregen, en waar inderdaad de hoteleigenaars een kleine vergoeding voor kregen. En daarna werden zij gehuisvest in kampen.
Maar vergeet niet dat de gemiddelde Nederlander het in die tijd het nauwelijks beter had. Veel jonge stellen met kinderen woonden op de zolderverdieping bij hun ouders nog in de jaren '50.
In Nederland was men er inmiddels al lang achter, dat wij internationaal weinig meer voorstelden.
Ik denk nu (achteraf) dat de grote frustratie bij de Molukkers ontstaan is, toen zij zagen hoe gemakkelijk Suriname onafhankelijk kon worden, of hoe graag Nederland daar de handen van aftrekken wilde in 1975.
Toen drong het besef waarschijnlijk door, dat Nederland nooit in staat zal zijn om een vrije staat op de Molukken/Ambon te kunnen realiseren.
Maar dat was de werkelijkheid, waar de oudere generatie Molukkers zich al (nood gedwongen) mee verzoend hadden. Misschien dat sommigen achteraf spijt kregen dat zij Indonesië in de begin jaren '50 hadden verlaten.
Maar dat kun je niet de politici in Nederland in de jaren '70 verwijten.
Drie weken treinkaping is onmenselijk. Er moest toen ook wat worden gedaan.
De treinkapers hadden al tijd genoeg gehad om van hun impulsiviteit terug te kunnen komen.
De kapers konden weten door de discussie over de drie van Breda, dat Nederland geen langdurig rancune zou koesteren tegen hun daden .
[ Bericht 1% gewijzigd door Idisrom op 30-05-2017 06:34:59 ]
Het gaat erom dat ze niet zo moeten zeiken. Als je een terrorist bent ben je al dood. Dat moet het idee zijn. Als je mensen gijzelt dan weet je gewoon dat je problemen kunt krijgen. Dan vraag je zelf om een kogel. Dat hoort een gijzelnemer of terrorist gewoon te weten. Niet dat dus in het heetst van de strijd een marinier ooit hoeft te twijfelen aan zijn meerderen. Dat zo'n terroristen debiel dus zonder problemen een gaatje in zijn voorhoofd mag bekomen zonder dat hij ooit vervolgd zal worden. Het hoort erbij. Gaatjes in hoofden. Geen praatgroepen daarna over de gevoelens en rechten van de terroristen.quote:
[..]
jij begint over 'meer triggerhappy' en dat soort onzin alsof je Die Hard zit te kijken
niets wijst erop dat er uberhaupt sprake is van triggerhappy mariniers, dat moet je ook niet willen als 50+ passagiers probeert te redden ... als je dat wel wil dan moet je er gewoon bommen op gooien
“People will forgive you for being wrong, but they will never forgive you for being right ”
― Thomas Sowell
― Thomas Sowell
Collectief zijn Nederlanders mensen die op hun knieën met gespreide benen hun kont ontbloten voor iedereen die ze wil neuken. Daarna bedanken we ze ook nog en vragen een doekje om onze kont af te vegen van alle slijm. Dat moet eens afgelopen zijnquote:Op maandag 29 mei 2017 22:26 schreef Mortaxx het volgende:
Toch bijzonder dat in Nederlander daders altijd tot slachtoffer worden gemaakt
“People will forgive you for being wrong, but they will never forgive you for being right ”
― Thomas Sowell
― Thomas Sowell
nou stoere praat hoor jongen, bedankt weer, de mariniers zelf zullen het niet helemaal met je eens zijn maar wel stoerquote:
[..]
Het gaat erom dat ze niet zo moeten zeiken. Als je een terrorist bent ben je al dood. Dat moet het idee zijn. Als je mensen gijzelt dan weet je gewoon dat je problemen kunt krijgen. Dan vraag je zelf om een kogel. Dat hoort een gijzelnemer of terrorist gewoon te weten. Niet dat dus in het heetst van de strijd een marinier ooit hoeft te twijfelen aan zijn meerderen. Dat zo'n terroristen debiel dus zonder problemen een gaatje in zijn voorhoofd mag bekomen zonder dat hij ooit vervolgd zal worden. Het hoort erbij. Gaatjes in hoofden. Geen praatgroepen daarna over de gevoelens en rechten van de terroristen.
beetje dirty Harry
Op zondag 8 december 2013 00:01 schreef Karina het volgende:
Dat gaat me te diep sp3c, daar is het te laat voor.
Dat gaat me te diep sp3c, daar is het te laat voor.
Je lijkt Storm wel uit Jiskefet.quote:
[..]
Het gaat erom dat ze niet zo moeten zeiken. Als je een terrorist bent ben je al dood. Dat moet het idee zijn. Als je mensen gijzelt dan weet je gewoon dat je problemen kunt krijgen. Dan vraag je zelf om een kogel. Dat hoort een gijzelnemer of terrorist gewoon te weten. Niet dat dus in het heetst van de strijd een marinier ooit hoeft te twijfelen aan zijn meerderen. Dat zo'n terroristen debiel dus zonder problemen een gaatje in zijn voorhoofd mag bekomen zonder dat hij ooit vervolgd zal worden. Het hoort erbij. Gaatjes in hoofden. Geen praatgroepen daarna over de gevoelens en rechten van de terroristen.
"A lie is a lie even if everyone believes it. The truth is the truth even if no one believes it."
Een holle punt heb je dus alleen als het geen volledig metalen omhulsel is. Beide soorten munitie staan wat dat betreft lijnrecht tegenover elkaar.quote:
[..]
Volgens mij zeiden ze dat in de docu. Jacket (jasje?) is alleen het omhulsel ook schat ik in. Maar ben geen kenner dus.
Een FMJ heeft een veel groter penetrerend vermogen, wat in mijn ogen gewenst is als je door de wanden van een treinstel aan het schieten bent.
Van ongelukken op de achterbank komen kinderen. Van kinderen op de achterbank komen ongelukken.
De Molukse achternaam van Tom Polnaya betekent ‘omhels mijn kinderen.’ Dertig jaar geleden deed hij zijn naam geen eer aan, toen hij ruim honderd kinderen gijzelde op een lagere school in Bovensmilde. Maar in de strijd om een eigen Molukse Republiek was veel geoorloofd. Nu spreekt Tom voor het eerst vrijuit.
In april 1977 staat de achttienjarige Molukse Tom Polnaya voorin de kerk om belijdenis te doen van zijn geloof. Zijn vriendin Hanny, nu zijn vrouw, is erbij. Tom lijkt een gelovige jongen. Op zijn kamer hangt een prent met de volgende woorden: Jezus ga ons voor, op het levensspoor. Leer mij volgen, zonder klagen, alles doen naar Uw behagen. Leid mij aan Uw hand, tot in ‘t Vaderland. Groot is Hanny’s verbazing dan ook als ze eind mei via een briefje te horen krijgt dat haar vriend een van de gijzelnemers is van het drama dat zich op dat moment in Nederland afspeelt (zie kader). Voor Tom zelf is het een logisch gevolg van wat al jaren in zijn binnenste sluimert: “Ik haatte de Nederlanders. Iemand moest de schuld krijgen van het verdriet van mijn volk. De tekst van het prentje was mijn lijfspreuk. Jezus zou ons leiden naar het vaderland. En het vaderland was Ambon.”
Verbeten
Tom stond bekend als een slungelige jongen, met lang haar tot ver over zijn schouders en een verbeten blik in zijn ogen. Hij groeide op in kamp Westerbork, waar de Molukkers na hun komst in Nederland in 1951 werden gestationeerd. “Dat klinkt erger dan het was, want ik genoot van de vrijheid in het kamp. Je had geen deurbel en het lag middenin de bossen. Het was net de kampong op Ambon, zo vertelden mijn ouders mij.”
De man die herinneringen uit zijn vroegste jeugd opdiept, lijkt in niets op de beschrijving van toen. Zijn lange haar is kort en hij heeft een smalle baard laten staan. Zelfs na lang zoeken, is er in zijn ogen niets meer van die kwaadheid van toen te zien. Wel schaamte, vergevingsgezindheid, liefde en een aanstekelijk enthousiasme. Hij wil zijn daden niet goedpraten, maar toch had hij een reden om op 23 mei 1977 met een wapen in zijn handen de basisschool van Bovensmilde binnen te stappen. De gijzelaars vonden hem de meest norse man van de vier Molukse gijzelnemers. “Ik wilde angst creëren zodat ze zouden luisteren. Ik ben niet opgegroeid in een gezin dat radicaal voor de Republiek der Zuid-Molukken (RMS) vocht, maar ik zag wel de gevolgen van die strijd. Er waren altijd spanningen in onze gemeenschap. Als je anders dacht over de RMS werd je lastig gevallen. Ik herinner mij dat twee van mijn vrienden op een dag niet kwamen opdagen in de klas. Toen ik ze opzocht, bleek dat radicalen hun huizen kort en klein geslagen hadden. Ik zag mijn moeder huilen om alles wat er gebeurde en mijn vader timmerde de ramen dicht, zogenaamd omdat hij bang was dat er een bal doorheen zou vliegen. Ik wist wel beter.”
Hij gaat verder: “ Iemand moest de schuld krijgen van de pijn van mijn ouders. En dat waren de Nederlanders natuurlijk, want zij hadden ons hierheen gehaald. Ik begon in mijn denken te radicaliseren. Vanuit de vernedering dat er nooit naar ons geluisterd werd, stapte ik in 1977 die school binnen. Dat het kinderen waren die we gijzelden, kon me niets schelen. Vanwege hun kwetsbaarheid hadden wij een goede onderhandelingspositie.”
Wanhoopsdaad
De gijzeling van de school was eigenlijk iets wat de gijzelnemers op het laatste moment besloten, toen bleek dat niet iedereen meekon met de treinkaping (zie kader). De gijzelnemers lieten de Molukse kinderen vrij en verzamelden de andere leerlingen in de aula van de school. Na drie dagen moesten de kinderen door het raam naar buiten schreeuwen: ‘Van Agt, wij willen leven!’ Voor veel gijzelaars is het een zin die ze dertig jaar na dato nog steeds niet kunnen uitspreken. Op de vijfde dag werden de kinderen plotseling massaal ziek. Tom: “Vanaf dat moment zagen we al dat het ging mislukken. Het was echt een wanhoopsdaad. Alle kinderen werden die zaterdag daarna vrijgelaten. Vier onderwijzers moesten blijven. We waren doodop van alle spanningen en daarom was het snel voorbij toen op zaterdag 11 juni een aantal militaire tanks de school kwam binnenrijden.” Tom werd veroordeeld tot zeven jaar cel en ging verbitterd de gevangenis in, rouwend vanwege zijn medebroeders die waren omgekomen bij de treinkaping op datzelfde moment. Zijn vriendin Hanny zocht hem af en toe op en zag hem steeds gefrustreerder worden. Tom: “Toen ik na vier jaar en acht maanden naar huis mocht, begon de ellende pas echt.”
Gelovige Thomas
“Drank, drugs en rebellie,” zo vat Hanny die tijd samen. “Iedereen was bang voor hem. Ik heb regelmatig met de koffers klaargestaan om te vertrekken. En kijk nu eens…” Ze kijkt met glanzende ogen naar haar man aan de overkant van de tafel, Verschillende Molukse jongeren hangen aan zijn lippen als hij vertelt over wat er vervolgens in zijn leven gebeurde. “Hanny haalde me over een keer een speciale dienst te bezoeken, waar zij ook regelmatig heenging. Tot mijn verrassing was dat in de kerk van mijn jeugd. Bij de oproep tot gebed hoorde ik een stem in mijn binnenste die zei dat ik naar voren moest gaan. Tot drie keer toe negeerde ik die stem, maar toen moest ik wel. En wow, wat ik toen meemaakte...” Hij spreidt zijn handen en valt stil. Zoekend naar woorden: “Ik gaf me helemaal. Haat, boosheid, frustratie; alles kwam eruit. Toen voelde ik een omarming en een vergeving die ik nooit eerder heb ervaren. Vanuit deze vergeving mag ik terugblikken en toegeven dat ik het niet goed gedaan heb. Ik heb kinderen geestelijk misvormd, terwijl Jezus zegt: ‘laat de kinderen tot Mij komen’. De duisternis heeft destijds geroofd, waartoe God mij riep; een open hart voor jongeren te hebben.” Hij kijkt naar de jongeren om hem heen, voor wie zijn huis in de Molukse wijk in Tiel dagelijks openstaat. Hij heeft diverse jongeren al tot Jezus mogen leiden. ‘Gelovige Thomas,’ noemen ze hem gekscherend. Achterin de tuin heeft de timmerman van beroep een eigen gebedshuisje gebouwd, waar hij dagelijks voor hen bidt. “In Jozua 1:8 staat dat we Zijn woord dag en nacht moeten overpeinzen, dan zul je slagen. Het succes in mijn leven, is het succes van Jezus. ‘Api Indijil’, het vuur van het Evangelie, dat wil ik ze meegeven!”
Trouwe dienst
Ooit gingen ze door het vuur voor Nederland. De Molukkers in dienst van het Koninklijke Nederlands-Indische leger (KNIL), dienden de koningin der Nederlanden met verve. Toen Indonesië onafhankelijk werd, kwamen deze KNIL-militairen in een lastig parket. Door andere Indonesiërs werden zij gezien als verraders. De militairen wilden niet ingelijfd worden bij de Republiek Indonesië en riepen hun eigen republiek uit, de RMS (Republiek Maluku Selatan). De Nederlandse regering, verlegen met hun situatie, haalde hen in 1951 naar Nederland. Ze beloofde de militairen een terugkeer naar hun eigen staat.
Eenmaal in Nederland ging het heel anders dan de Molukkers hadden verwacht. De militairen werden direct na aankomst gedemilitariseerd (ontslagen) en weggestopt in voormalige concentratiekampen als Vught en Westerbork, evenals in kloosters, villa’s en jeugdinternaten. De Molukkers mochten niet integreren. Ze werden niet ingeschreven in het bevolkingsregister en mochten niet werken. Toen vijf jaar later duidelijk werd dat het verblijf in Nederland permanent was, moesten de militairen ongeschoold werk aannemen. Het gevolg was onvrede en frustratie. Waar bleef de erkenning van Nederland voor hun trouwe dienst en wanneer mochten ze terug naar hun eigen republiek?
Vergeving
In het witte gebedshuisje met een in de muur gemetseld glazen kruis, kwam hij ook tot de ontdekking dat hij zijn getuigenis breder wil delen. “Ik deed dat wel in kleine groepen of in diensten, maar dertig jaar na dato wil ik het ook in groter verband doen. Ik sprak eens in een dienst waar heel prominent een Nederlandse vlag hing, toen een medebroeder van destijds binnenkwam. ‘Misschien vraag je je af waar ik mee bezig ben.’ zei ik. ‘Ik ben bezig met Jezus Christus, en mijn verlangen is dat onze kinderen een zegen zijn voor dit land.”
Zijn stem, krachtig en vol enthousiasme, daalt opeens in volume. “Er was in de school een meisje, dat ik me nog herinner. Zij wil nu een monument in Bovensmilde oprichten. Ik zou haar graag ontmoeten en persoonlijk om vergeving vragen. Ik hoop dat ze ook iets van Jezus mag ontdekken.”
De prent van toen, hangt nog steeds in de kamer. Leid mij aan Uw hand, tot in ‘ t Vaderland. “Nu is het duidelijk dat met het Vaderland iets anders wordt bedoeld dan Ambon. RMS staat bij mij nu voor Rohol kudus Masuk Semua; de Heilige Geest komt bij iedereen binnen. Mijn zoon heeft een andere prachtige uitdrukking; Republik Maluku Surga: de Molukse Republiek in de hemel.”
In april 1977 staat de achttienjarige Molukse Tom Polnaya voorin de kerk om belijdenis te doen van zijn geloof. Zijn vriendin Hanny, nu zijn vrouw, is erbij. Tom lijkt een gelovige jongen. Op zijn kamer hangt een prent met de volgende woorden: Jezus ga ons voor, op het levensspoor. Leer mij volgen, zonder klagen, alles doen naar Uw behagen. Leid mij aan Uw hand, tot in ‘t Vaderland. Groot is Hanny’s verbazing dan ook als ze eind mei via een briefje te horen krijgt dat haar vriend een van de gijzelnemers is van het drama dat zich op dat moment in Nederland afspeelt (zie kader). Voor Tom zelf is het een logisch gevolg van wat al jaren in zijn binnenste sluimert: “Ik haatte de Nederlanders. Iemand moest de schuld krijgen van het verdriet van mijn volk. De tekst van het prentje was mijn lijfspreuk. Jezus zou ons leiden naar het vaderland. En het vaderland was Ambon.”
Verbeten
Tom stond bekend als een slungelige jongen, met lang haar tot ver over zijn schouders en een verbeten blik in zijn ogen. Hij groeide op in kamp Westerbork, waar de Molukkers na hun komst in Nederland in 1951 werden gestationeerd. “Dat klinkt erger dan het was, want ik genoot van de vrijheid in het kamp. Je had geen deurbel en het lag middenin de bossen. Het was net de kampong op Ambon, zo vertelden mijn ouders mij.”
De man die herinneringen uit zijn vroegste jeugd opdiept, lijkt in niets op de beschrijving van toen. Zijn lange haar is kort en hij heeft een smalle baard laten staan. Zelfs na lang zoeken, is er in zijn ogen niets meer van die kwaadheid van toen te zien. Wel schaamte, vergevingsgezindheid, liefde en een aanstekelijk enthousiasme. Hij wil zijn daden niet goedpraten, maar toch had hij een reden om op 23 mei 1977 met een wapen in zijn handen de basisschool van Bovensmilde binnen te stappen. De gijzelaars vonden hem de meest norse man van de vier Molukse gijzelnemers. “Ik wilde angst creëren zodat ze zouden luisteren. Ik ben niet opgegroeid in een gezin dat radicaal voor de Republiek der Zuid-Molukken (RMS) vocht, maar ik zag wel de gevolgen van die strijd. Er waren altijd spanningen in onze gemeenschap. Als je anders dacht over de RMS werd je lastig gevallen. Ik herinner mij dat twee van mijn vrienden op een dag niet kwamen opdagen in de klas. Toen ik ze opzocht, bleek dat radicalen hun huizen kort en klein geslagen hadden. Ik zag mijn moeder huilen om alles wat er gebeurde en mijn vader timmerde de ramen dicht, zogenaamd omdat hij bang was dat er een bal doorheen zou vliegen. Ik wist wel beter.”
Hij gaat verder: “ Iemand moest de schuld krijgen van de pijn van mijn ouders. En dat waren de Nederlanders natuurlijk, want zij hadden ons hierheen gehaald. Ik begon in mijn denken te radicaliseren. Vanuit de vernedering dat er nooit naar ons geluisterd werd, stapte ik in 1977 die school binnen. Dat het kinderen waren die we gijzelden, kon me niets schelen. Vanwege hun kwetsbaarheid hadden wij een goede onderhandelingspositie.”
Wanhoopsdaad
De gijzeling van de school was eigenlijk iets wat de gijzelnemers op het laatste moment besloten, toen bleek dat niet iedereen meekon met de treinkaping (zie kader). De gijzelnemers lieten de Molukse kinderen vrij en verzamelden de andere leerlingen in de aula van de school. Na drie dagen moesten de kinderen door het raam naar buiten schreeuwen: ‘Van Agt, wij willen leven!’ Voor veel gijzelaars is het een zin die ze dertig jaar na dato nog steeds niet kunnen uitspreken. Op de vijfde dag werden de kinderen plotseling massaal ziek. Tom: “Vanaf dat moment zagen we al dat het ging mislukken. Het was echt een wanhoopsdaad. Alle kinderen werden die zaterdag daarna vrijgelaten. Vier onderwijzers moesten blijven. We waren doodop van alle spanningen en daarom was het snel voorbij toen op zaterdag 11 juni een aantal militaire tanks de school kwam binnenrijden.” Tom werd veroordeeld tot zeven jaar cel en ging verbitterd de gevangenis in, rouwend vanwege zijn medebroeders die waren omgekomen bij de treinkaping op datzelfde moment. Zijn vriendin Hanny zocht hem af en toe op en zag hem steeds gefrustreerder worden. Tom: “Toen ik na vier jaar en acht maanden naar huis mocht, begon de ellende pas echt.”
Gelovige Thomas
“Drank, drugs en rebellie,” zo vat Hanny die tijd samen. “Iedereen was bang voor hem. Ik heb regelmatig met de koffers klaargestaan om te vertrekken. En kijk nu eens…” Ze kijkt met glanzende ogen naar haar man aan de overkant van de tafel, Verschillende Molukse jongeren hangen aan zijn lippen als hij vertelt over wat er vervolgens in zijn leven gebeurde. “Hanny haalde me over een keer een speciale dienst te bezoeken, waar zij ook regelmatig heenging. Tot mijn verrassing was dat in de kerk van mijn jeugd. Bij de oproep tot gebed hoorde ik een stem in mijn binnenste die zei dat ik naar voren moest gaan. Tot drie keer toe negeerde ik die stem, maar toen moest ik wel. En wow, wat ik toen meemaakte...” Hij spreidt zijn handen en valt stil. Zoekend naar woorden: “Ik gaf me helemaal. Haat, boosheid, frustratie; alles kwam eruit. Toen voelde ik een omarming en een vergeving die ik nooit eerder heb ervaren. Vanuit deze vergeving mag ik terugblikken en toegeven dat ik het niet goed gedaan heb. Ik heb kinderen geestelijk misvormd, terwijl Jezus zegt: ‘laat de kinderen tot Mij komen’. De duisternis heeft destijds geroofd, waartoe God mij riep; een open hart voor jongeren te hebben.” Hij kijkt naar de jongeren om hem heen, voor wie zijn huis in de Molukse wijk in Tiel dagelijks openstaat. Hij heeft diverse jongeren al tot Jezus mogen leiden. ‘Gelovige Thomas,’ noemen ze hem gekscherend. Achterin de tuin heeft de timmerman van beroep een eigen gebedshuisje gebouwd, waar hij dagelijks voor hen bidt. “In Jozua 1:8 staat dat we Zijn woord dag en nacht moeten overpeinzen, dan zul je slagen. Het succes in mijn leven, is het succes van Jezus. ‘Api Indijil’, het vuur van het Evangelie, dat wil ik ze meegeven!”
Trouwe dienst
Ooit gingen ze door het vuur voor Nederland. De Molukkers in dienst van het Koninklijke Nederlands-Indische leger (KNIL), dienden de koningin der Nederlanden met verve. Toen Indonesië onafhankelijk werd, kwamen deze KNIL-militairen in een lastig parket. Door andere Indonesiërs werden zij gezien als verraders. De militairen wilden niet ingelijfd worden bij de Republiek Indonesië en riepen hun eigen republiek uit, de RMS (Republiek Maluku Selatan). De Nederlandse regering, verlegen met hun situatie, haalde hen in 1951 naar Nederland. Ze beloofde de militairen een terugkeer naar hun eigen staat.
Eenmaal in Nederland ging het heel anders dan de Molukkers hadden verwacht. De militairen werden direct na aankomst gedemilitariseerd (ontslagen) en weggestopt in voormalige concentratiekampen als Vught en Westerbork, evenals in kloosters, villa’s en jeugdinternaten. De Molukkers mochten niet integreren. Ze werden niet ingeschreven in het bevolkingsregister en mochten niet werken. Toen vijf jaar later duidelijk werd dat het verblijf in Nederland permanent was, moesten de militairen ongeschoold werk aannemen. Het gevolg was onvrede en frustratie. Waar bleef de erkenning van Nederland voor hun trouwe dienst en wanneer mochten ze terug naar hun eigen republiek?
Vergeving
In het witte gebedshuisje met een in de muur gemetseld glazen kruis, kwam hij ook tot de ontdekking dat hij zijn getuigenis breder wil delen. “Ik deed dat wel in kleine groepen of in diensten, maar dertig jaar na dato wil ik het ook in groter verband doen. Ik sprak eens in een dienst waar heel prominent een Nederlandse vlag hing, toen een medebroeder van destijds binnenkwam. ‘Misschien vraag je je af waar ik mee bezig ben.’ zei ik. ‘Ik ben bezig met Jezus Christus, en mijn verlangen is dat onze kinderen een zegen zijn voor dit land.”
Zijn stem, krachtig en vol enthousiasme, daalt opeens in volume. “Er was in de school een meisje, dat ik me nog herinner. Zij wil nu een monument in Bovensmilde oprichten. Ik zou haar graag ontmoeten en persoonlijk om vergeving vragen. Ik hoop dat ze ook iets van Jezus mag ontdekken.”
De prent van toen, hangt nog steeds in de kamer. Leid mij aan Uw hand, tot in ‘ t Vaderland. “Nu is het duidelijk dat met het Vaderland iets anders wordt bedoeld dan Ambon. RMS staat bij mij nu voor Rohol kudus Masuk Semua; de Heilige Geest komt bij iedereen binnen. Mijn zoon heeft een andere prachtige uitdrukking; Republik Maluku Surga: de Molukse Republiek in de hemel.”
I see what you did therequote:
The difference between the three Abrahamic religions:
- Christianity mumbling to the ceiling,
- Judaism mumbling to the wall,
- Islam mumbling to the floor.
- Christianity mumbling to the ceiling,
- Judaism mumbling to the wall,
- Islam mumbling to the floor.
Precies. Ik ben ook helemaal voor een zero tolerance beleid. Gevangenissen helemaal volstouwen.quote:
[..]
nou stoere praat hoor jongen, bedankt weer, de mariniers zelf zullen het niet helemaal met je eens zijn maar wel stoer
beetje dirty Harry
“People will forgive you for being wrong, but they will never forgive you for being right ”
― Thomas Sowell
― Thomas Sowell
Echt?quote:
“People will forgive you for being wrong, but they will never forgive you for being right ”
― Thomas Sowell
― Thomas Sowell
we kunnen het ook een bedrijfsongevalletje er van maken :-)quote:
[..]
Het gaat erom dat ze niet zo moeten zeiken. Als je een terrorist bent ben je al dood. Dat moet het idee zijn. Als je mensen gijzelt dan weet je gewoon dat je problemen kunt krijgen. Dan vraag je zelf om een kogel. Dat hoort een gijzelnemer of terrorist gewoon te weten. Niet dat dus in het heetst van de strijd een marinier ooit hoeft te twijfelen aan zijn meerderen. Dat zo'n terroristen debiel dus zonder problemen een gaatje in zijn voorhoofd mag bekomen zonder dat hij ooit vervolgd zal worden. Het hoort erbij. Gaatjes in hoofden. Geen praatgroepen daarna over de gevoelens en rechten van de terroristen.
als ik piloot ben is de kans ook aanwezig dat ik neer kan storten , maar dat is het risico van de keuze die ik maak als piloot om toch te gaan vliegen
ja stort ik dan neer pech voor mij .... dat is een risico van het vak
"Als mannen sneller als risico worden gezien en vrouwen overal mee wegkomen, dan verliezen we de nuance en rechtvaardigheid in het gesprek over grensoverschrijdend gedrag.
Dat is geen bescherming meer.
Dat is machtsmisbruik vermomd als moraal."
Dat is geen bescherming meer.
Dat is machtsmisbruik vermomd als moraal."
Na elk bedrijfsongeval met grote gevolgen volgt ook een gedegen onderzoek. Naar aanleiding daarvan kan het bedrijf, de individuele werknemers en/of het management een straf krijgen als er regels zijn overtreden.quote:
we kunnen het ook een bedrijfsongevalletje er van maken :-)
Je vergelijking is treffend. Een aantal werknemers raken zo stijf van de adrenaline dat ze zich op een goed moment niet meer professioneel gedragen met de dood van anderen tot gevolg.
Ja, gijzelnemers kunnen in de actie dood gaan maar er zijn toch steeds duidelijker aanwijzingen dat er mogelijk daders alsnog gedood zijn na de actie. En dat hoort niet in een beschaafd land.
Huh. Daders gedood na de actie?quote:
[..]
Ja, gijzelnemers kunnen in de actie dood gaan maar er zijn toch steeds duidelijker aanwijzingen dat er mogelijk daders alsnog gedood zijn na de actie. En dat hoort niet in een beschaafd land.
De executie van al uitgeschakelde gijzelnemers en het jarenlang verborgen houden van belastende geluidsopnamen maakt goed duidelijk dat de scheidslijn tussen een geciviliseerde rechtsstaat en een bananenrepubliek flinterdun is. Typische doofpotaffaire en goed dat er een juridische zaak van is gemaakt
gelukkig was dit nu niet het geval, en konden de mariniers de terroristen onschadelijk makenquote:
Je vergelijking is treffend. Een aantal werknemers raken zo stijf van de adrenaline dat ze zich op een goed moment niet meer professioneel gedragen met de dood van anderen tot gevolg.
Nee, dat was tijdens de actie....quote:Ja, gijzelnemers kunnen in de actie dood gaan maar er zijn toch steeds duidelijker aanwijzingen dat er mogelijk daders alsnog gedood zijn na de actie.
terroristische acties horen ook niet in een beschaafd landquote:En dat hoort niet in een beschaafd land.
Ik denk dat niemand er moeite mee heeft dat de daders bij hun terroristische daad omgekomen zijn.
Maar waarom niet gewoon openheid van zaken geven?
Nu krijgt het idd zo'n doofpot-gevoel.
En ik begrijp dat de familie de volledige waarheid wil weten.
Maar waarom niet gewoon openheid van zaken geven?
Nu krijgt het idd zo'n doofpot-gevoel.
En ik begrijp dat de familie de volledige waarheid wil weten.
Make my day!
Je was er bij? Misschien gedroegen ze zich juist wel uiterst professioneel.quote:
[..]
Je vergelijking is treffend. Een aantal werknemers raken zo stijf van de adrenaline dat ze zich op een goed moment niet meer professioneel gedragen met de dood van anderen tot gevolg.
Nogmaals, je was er bij? Mogelijk zijn ze gedood tijdens de actie en op basis van een op dat moment (volgens de instructie) geldend protocol.quote:Ja, gijzelnemers kunnen in de actie dood gaan maar er zijn toch steeds duidelijker aanwijzingen dat er mogelijk daders alsnog gedood zijn na de actie. En dat hoort niet in een beschaafd land.
“To destroy a people you must first sever their roots.”
Heb je de transcripties gelezen van de geluidsopnamen die zijn gemaakt bij de bestorming van de trein?quote:
[..]
Je was er bij? Misschien gedroegen ze zich juist wel uiterst professioneel.
[..]
Nogmaals, je was er bij? Mogelijk zijn ze gedood tijdens de actie en op basis van een op dat moment (volgens de instructie) geldend protocol.
http://www.volkskrant.nl/(...)tgeschoten~a4497719/quote:Geluidsopnamen treinkaping De Punt: mariniers spreken van 'genadeschot' en kapers die zijn 'kapotgeschoten'
Het woord 'genadeschot' viel, en twee kapers werden 'kapotgeschoten'. Dat blijkt uit onderlinge gesprekken van de mariniers die in 1977 de door Molukkers gekaapte trein bij De Punt bevrijdden. De uitlatingen staan op originele geluidsopnamen uit en rond de trein, die de Nederlandse staat altijd geheim hield, maar nu op last van de rechtbank toch zijn vrijgegeven.
Door: Jurre van den Berg Ana van Es 29 mei 2017, 15:18
De treinkaping bij De Punt voltrok zich precies veertig jaar geleden. Bij de gewelddadige bevrijdingsactie kwamen twee van de 54 gegijzelden en zes van de negen Zuid-Molukse kapers om. De vraag of mariniers van de Bijzondere Bijstandseenheid (BBE) kapers executeerden, wat altijd is ontkend, achtervolgt de overheid nog steeds.
Nabestaanden van twee gedode kapers voeren een rechtszaak tegen de Nederlandse staat. Zij stellen mede op basis van autopsierapporten dat Max Papilaja en Hansina Uktolseja in weerloze toestand van dichtbij zijn doodgeschoten en eisen een schadevergoeding.
De rechtbank oordeelde in februari dat er een uitgebreid onderzoek moet komen naar de beëindiging van de kaping. De staat moet daartoe meer informatie prijsgeven, waaronder de geluidsopnamen. Drie BBE-commandanten droegen microfoons tijdens de bestorming van de trein.
Ongemakkelijke details
Decennia is stilgehouden dat de geluidsopnamen bestaan. Pas in 2014 kwam aan het licht dat ze in een kluis liggen van het Nederlandse Instituut voor Militaire Historie, op een geluidsband met het opschrift 'confidentieel'. De overheid heeft sindsdien geprobeerd de opnamen binnenskamers te houden met een beroep op de privacy van de mariniers.
De nu onder druk vrijgegeven transcriptie van de geluidsband, uitgewerkt door experts van het Nederlands Forensisch Instituut (NFI), bevatten voor de staat ongemakkelijke details. 'Geven ze hem genadeschot hoor,' zegt een marinier. 'Deze is dood,' zegt een commandant in een ander fragment, waarop mariniers in zijn eenheid hem lachend bijvallen: 'Ja, nu wel.' 'Alletwee kapotgeschoten,' zegt een marinier. '[achter]... die leefde nog, die heb ik helemaal [kapot]...' 'Het woord 'genadeschot' is dodelijk', zegt advocaat Liesbeth Zegveld. Zij pleit namens de nabestaanden van de kapers voor een technische reconstructie op basis van alle beschikbare informatie, waaronder de geluidsopnamen. 'Er moet eindelijk een volledig beeld gevormd worden van wat er in de trein is gebeurd.'
'Uit de opnamen blijkt niet dat er onrechtmatig is opgetreden', zegt een woordvoerder van het ministerie van Defensie. 'De opnamen zijn onder hectische en levensbedreigende omstandigheden gemaakt. In een fractie van een seconde moesten mariniers bepalen of iemand een bedreiging vormde of niet. Ze hadden de opdracht de kapers uit te schakelen, tenzij zij zich duidelijk waarneembaar overgaven. Je hoort niet of een kaper zich overgeeft of niet.'
'Duidelijk voor de Staat dat er niet onrechtmatig is opgetreden'
Over het woord 'genadeschot' zegt de woordvoerder: 'Even eerder spreekt de commandant over loeiende koeien. Het zou kunnen zijn dat er een koe gewond was. Je weet het gewoon niet.' Dat de opnamen zijn gemaakt voor 'leerdoeleinden' toont volgens Defensie aan dat er geen geheime instructies waren de kapers te executeren. Een reconstructie acht de staat niet nodig.
'Door de mariniers zijn geen executies uitgevoerd', stelt advocaat Geert-Jan Knoops, die de betrokken mariniers bijstaat. 'Conclusies verbinden die enkel gebaseerd zijn op de transcripties van de bandopnames is onmogelijk.' De transcripties werpen een nieuw licht op het archiefonderzoek waarmee het ministerie van Justitie in 2014 de mariniers vrijpleitte. 'Het boek kan nu dicht', zei toenmalig justitieminister Ivo Opstelten (VVD) indertijd. De geluidsband was op het ministerie bekend. Toch wordt het 'genadeschot' niet vermeld.
Volgens een woordvoerder van Justitie is de 'genadeschot'-passage wel meegewogen in het archiefonderzoek. Maar: 'Op de vraag of de geweldsinstructie was overtreden gaf dit ene fragment niet het antwoord.'
Ken jij de protocollen? Het gaat hier wel over terrorisme.quote:
[..]
Heb je de transcripties gelezen van de geluidsopnamen die zijn gemaakt bij de bestorming van de trein?
“To destroy a people you must first sever their roots.”
Was Nederlandse politie zo zwak dat ze militairen moesten inschakelen 
Aan de andere kant het waren militairen, geen politie. Met andere woorden als ze het bevel hebben gekregen om te doden dan kunnen ze er eigenlijk niets aan doen.
Dan kan je in theorie tijdelijk van een plaatselijke oorlog spreken tussen
Aan de andere kant het waren militairen, geen politie. Met andere woorden als ze het bevel hebben gekregen om te doden dan kunnen ze er eigenlijk niets aan doen.
Dan kan je in theorie tijdelijk van een plaatselijke oorlog spreken tussen
Ik ben een man met een onverklaarbare fascinatie voor capuchons. Ze zijn mijn tweede huid—altijd om me heen, altijd vertrouwd. Ik draag ze niet alleen, ik lééf erin. Het voelt magisch als iemand er zachtjes aan trekt, een speels moment vol onverwachte connectie. En als mijn capuchon ergens blijft haken? Pure vreugde! Een klein avontuur in het alledaagse, alsof de wereld me even vasthoudt. Capuchons en ik? Een onafscheidelijk duo
Het ging er over of ze gedood werden tijdens de actie buiten de protocollen om bv.quote:
[..]
Ze zijn sowieso gedood tijdens de actie.
“To destroy a people you must first sever their roots.”
Griselda Molemans was ook veel in Nederland toen ze dat boek schreef en ze had via internet veel contacten met mensen die hun ervaringen en familieverhalen vertelden.quote:
[..]
Nederland heeft in mijn ogen niet gefaald in de opvang van de KNlL-militairen.
Griselda Visser, voormalig sportjournaliste, wilde vanuit LA , ons ook even vertellen (vanuit haar comfortabele situatie) wat wij allemaal verkeerd deden in de opvang in haar boek.
De Molukkers werden eerst opgevangen in hotels, waar zij stamppot met andijvie kregen, en waar inderdaad de hoteleigenaars een kleine vergoeding voor kregen. En daarna werden zij gehuisvest in kampen.
Molukkers zijn nooit eerst ondergebracht in hotels, misschien in pensions.... vaak gewone mensen die niet een professioneel bedrijf runden, maar wilden verdienen aan die migranten , in vaak hun eigen huis waar ze zelf woonden
Het waren vooral zowat 300.000 Indische Nederlanders die in pensions werden ondergebracht
En velen moesten 60% van hun inkomen afstaan en/of daarnaast nog jarenlang een schuld terugbetalen daarvoor.
Wat jij noemt "kleine vergoeding" is bogus.
Nederland wilde dat helemaal niet en dat besef was allang duidelijk sinds 1950quote:Toen drong het besef waarschijnlijk door, dat Nederland nooit in staat zal zijn om een vrije staat op de Molukken/Ambon te kunnen realiseren.
Molukse knillers MOESTEN inschepen naar Nederland. Dat was een dienstbevel.quote:Maar dat was de werkelijkheid, waar de oudere generatie Molukkers zich al (nood gedwongen) mee verzoend hadden. Misschien dat sommigen achteraf spijt kregen dat zij Indonesië in de begin jaren '50 hadden verlaten.
De belofte werd gedaan dat ze na 6 maanden konden terugkeren.
Tjaaaaa politici beloven veel.
Een van de gegijzelden vermoedt dat Ansje Monsjou,. een andere gegijzelde, door een binnenstormende marinier werd beschouwd als kaper . En toen vermoordde hij haar.
http://www.rtvdrenthe.nl/(...)n-gijzelaar-vermoord
http://www.rtvdrenthe.nl/(...)n-gijzelaar-vermoord
Oh, jij weet al precies wat er gebeurd is ? Mooi, dan is er helemaal geen rechtszaak meer nodig. Alle betrokkenen fusilleren en over 50 jaar maken we die dan weer de slachtoffers en beginnen we een zaak om te kijken of ze wel terecht gefusilleerd zijn.quote:
De executie van al uitgeschakelde gijzelnemers en het jarenlang verborgen houden van belastende geluidsopnamen
"This is the day you will always remember as the day you almost caught Captain Jack Sparrow".
Als je je even inleest zijn er nogal wat nuances op je verhaal.. de ene molukker was de andere niet.. en er was nogal wat onenigheid onderling.. verder doe je net alsof het in deze tijd speeldequote:
[..]
Griselda Molemans was ook veel in Nederland toen ze dat boek schreef en ze had via internet veel contacten met mensen die hun ervaringen en familieverhalen vertelden.
Molukkers zijn nooit eerst ondergebracht in hotels, misschien in pensions.... vaak gewone mensen die niet een professioneel bedrijf runden, maar wilden verdienen aan die migranten , in vaak hun eigen huis waar ze zelf woonden
Het waren vooral zowat 300.000 Indische Nederlanders die in pensions werden ondergebracht
En velen moesten 60% van hun inkomen afstaan en/of daarnaast nog jarenlang een schuld terugbetalen daarvoor.
Wat jij noemt "kleine vergoeding" is bogus.
[..]
Nederland wilde dat helemaal niet en dat besef was allang duidelijk sinds 1950
[..]
Molukse knillers MOESTEN inschepen naar Nederland. Dat was een dienstbevel.
De belofte werd gedaan dat ze na 6 maanden konden terugkeren.
Tjaaaaa politici beloven veel.
Heb je uberhaupt een idee waarom ze hun inkomen moesten afstaan?
[ Bericht 100% gewijzigd door Captain_Jack_Sparrow op 31-05-2017 01:35:13 ]
"This is the day you will always remember as the day you almost caught Captain Jack Sparrow".
Jazeker.quote:
Heb je uberhaupt een idee waarom ze hun inkomen moesten afstaan?
Wat weet jij dan meer ?
Die nabestaanden zijn ook wel een stelletje aasgieren dat ze om een schadevergoeding lopen te bedelen.
ok... dan kan jij dus ook niet mij verwijten dat ik minder weet.quote:
[..]
Als jij er niet bij vertelt wat je al weet hoe kan ik dan bepalen of ik meer weet?
Ik zag laatst een documentaire en toen werd gewoon gezegd dat men bewust poeders in het eten verwerkte om iedereen ziek te maken.quote:
[..]
Denk het wel idd.
Toen kregen de kinderen frietjes en sla en werden er ineens veel ziek. Vraag is nog steeds of er iets in het eten was gedaan. Is men nog steeds niet over uit, denk ik.
Dat is toch nog steeds een geheim wrs...
In die jaren stonden antiterreureenheden nog in de kinderschoenen, niet alleen in Nederland trouwens. Ook in je eigen land zijn tijdens de jaren van de Bende van Nijvel militairen ingezet.quote:Op woensdag 31 mei 2017 01:01 schreef capuchon_jongen het volgende:
Was Nederlandse politie zo zwak dat ze militairen moesten inschakelen
recentelijker liep er ook een flinke hoeveelheid militairen op straat bij zo'n vliegveldquote:
[..]
In die jaren stonden antiterreureenheden nog in de kinderschoenen, niet alleen in Nederland trouwens. Ook in je eigen land zijn tijdens de jaren van de Bende van Nijvel militairen ingezet.
Belgische politie
Op zondag 8 december 2013 00:01 schreef Karina het volgende:
Dat gaat me te diep sp3c, daar is het te laat voor.
Dat gaat me te diep sp3c, daar is het te laat voor.
Bij specialistische invallen werd de BBE ingezet. Die bestond toen nog uit 3 eenheden:quote:
Was Nederlandse politie zo zwak dat ze militairen moesten inschakelen
- Krijgsmacht
- Mariniers
- Politie
Valt tegenwoordig onder Dienst Speciale Interventies, waarbij er verschillende onderdelen zijn.
- Arrestatieteams (Politie en Marechaussee)
- Unit Interventie (bestaande uit AT'ers en Mariniers)
- Unit Expertise (scherpschutters e.d.)
- Unit Interventie Mariniers (Special Forces)
Of stuur je liever een wijkagent met zijn Walther P99 naar binnen? Nogal wiedes dat ze hier specialistische teams inzetten.
Van ongelukken op de achterbank komen kinderen. Van kinderen op de achterbank komen ongelukken.
Dat is dus een onderzoeksvraag: Is er bevel/toestemming gegeven om zo veel mogelijk kapers dood te schieten? Maar als jij het antwoord weet dan graag even vermelden hier en in de rechtbank.quote:
[..]
Ken jij de protocollen? Het gaat hier wel over terrorisme.
Dat heb ik ook gezien, maar daar kon ik nergens bevestiging van vinden. Staat volgens mij dus (nog) niet vast.quote:
[..]
Ik zag laatst een documentaire en toen werd gewoon gezegd dat men bewust poeders in het eten verwerkte om iedereen ziek te maken.
Wat betreft de treinkaping is wel overlegd met artsen over de vraag of er bepaalde chemische stoffen gebruikt konden worden om de kapers en gijzelaars 'plat' te krijgen en om zo op een veilige manier de gijzelaars te kunnen bevrijden. Dat bleek niet mogelijk, o.a. omdat niet te voorkomen was dat iemand een dubbele dosis binnen zou kijken en iemand anders niets.
De kinderen in de school werden ook al snel ziek, na drie dagen al. Als dat bewust is gedaan en het zo succesvol was, dan vind ik het vreemd dat ze dat niet ook bij de trein hebben toegepast.
Van Agt ontkent vergiftiging van de kinderen. Kemenade, minister van onderwijs toen, gelooft hem niet.
Natuurlijk zijn ze vergiftigd door iets in het eten.
laxeermiddel er door bij het eten en moet je kijken hoe je na een uurtje voel ... niets gevaarlijk aan ...quote:
Van Agt ontkent vergiftiging van de kinderen. Kemenade, minister van onderwijs toen, gelooft hem niet.
Natuurlijk zijn ze vergiftigd door iets in het eten.
bij normaal gebruik en gezonde mensen , dus niet bij mensen die vol van de stress staan en vol van de angst , want dat geeft een overreactie ...
en natuurlijk ontkennen ze want zou je als ouder willen horen dat je bewust is ziek gemaakt
hoe denk je dat ze in vliegtuigen huilbaby's rustig krijgen niet alleen door warme melk ... beetje rum doet wondere ... maar dat zal je ook niet gauw horen
of dat nu nog gebeurd weet ik niet maar het is jaren lang een trucje geweest
"Als mannen sneller als risico worden gezien en vrouwen overal mee wegkomen, dan verliezen we de nuance en rechtvaardigheid in het gesprek over grensoverschrijdend gedrag.
Dat is geen bescherming meer.
Dat is machtsmisbruik vermomd als moraal."
Dat is geen bescherming meer.
Dat is machtsmisbruik vermomd als moraal."
