Brexit-referendum, 23 juni 2016

quote:

Op woensdag 24 februari 2016 13:32 schreef john2406 het volgende:

[..]

Wat verbied het Eu verdrag dan handel met china?
Dacht het niet voor mij, tenzij het boven een bedrag uitgaat dan zal ik erover komen aan het betalen, en dan heb ik het natuurlijk niet over illegalen dingen wel te verstaan.
Maar dat zal ook niet kunnen met het verdrag of als het land erbij hoort.

quote:

Op woensdag 24 februari 2016 13:46 schreef 99.999 het volgende:
Beide factoren zullen de Britten (en ons) economische groei en welvaart kosten. Zo simpel is het.

quote:

Op woensdag 24 februari 2016 14:33 schreef 99.999 het volgende:

[..]

Klopt hoor, als het maar een bewuste keuze is . Ik zou het zowel voor de Britten als voor ons en de EU zonde vinden als ze er uit stappen maar als ze daar bewust voor kiezen, dan is dat hun goed recht.

quote:

Op woensdag 24 februari 2016 08:54 schreef tofastTG het volgende:

[..]

Jij hebt duidelijk veel kaas gegeten van de valutamarkt... De koers van de Euro is (deels) laag dankzij een groot aanbod van euro's door de ECB. De koers van de pond lijkt te zijn afgenomen doordat men verwacht dat de vraag naar ponden in de toekomst gaat dalen. Het verschil tussen bovengenoemde oorzaken is neem ik aan duidelijk?

quote:

Economie
Machteloos

De kogel is door de kerk. Op 23 juni gaan de Britten naar de stembus om voor of tegen de Brexit te stemmen. Cameron en de zijnen hebben op de kop af vier maanden om kiezers ervan te overtuigen dat de ‘new settlement’ die hij vorige week heeft binnengehaald voldoende is om door te gaan voor de ‘hervormingen’ die hij had beloofd. Of het gaat lukken is de vraag.

door Ewald Engelen 24-02-2016
Niet alleen zijn de afspraken boterzacht en zijn er grote twijfels of ze ongeschonden door het Europees Hof komen. Ook is de verdeeldheid onder de conservatieven groot. Afgelopen zondag maakte kroonprins Boris Johnson bekend voor de Brexit te zullen stemmen. Het belooft een spannende lente te worden.

Ik kan niet verhelen stikjaloers te zijn. De Britten hebben gekregen wat ons altijd is onthouden: de kans om je per referendum uit te spreken over het lidmaatschap van de EU. In het paternalistische Nederland oordeelde het politieke establishment midden jaren negentig dat zelfs de beslissing om de monetaire soevereiniteit op te geven niet belangrijk genoeg was om aan de kiezer voor te leggen. Toen een decennium later diezelfde kiezer een referendum over de Europese grondwet wist af te dwingen, was het dan ook meteen raak: weg ermee. De kans is groot dat 6 april hetzelfde gebeurt met het Oekraïense associatieverdrag.

Mooi, maar ook een prulbeker voor verliezers. De grondwet werd er twee jaar later als Verdrag van Lissabon alsnog doorheen gejast. En het associatieverdrag is door vrijwel alle lidstaten allang geratificeerd. De Europese trein ga je er niet mee tegenhouden. En uitzonderingen voor Nederland kun je op je buik schrijven. Het komt door die vervloekte euro. Het maakt nogal wat uit of je alleen door de interne markt aan de Unie bent gebonden of dat je daarbovenop ook nog een munt met elkaar deelt. In dat laatste geval is het doel van een ‘steeds nauwere unie’ allesbehalve een ‘dead parrot’, zoals Rutte de Kamer vorige week wilde doen geloven. Lees het ‘vijf presidenten’-rapport. Om de monetaire unie te ‘vervolmaken’ is een bankenunie, kapitaalmarktunie, begrotingsunie en uiteindelijk een politieke unie nodig. Was getekend: Jeroen Dijsselbloem. En dan staat ook Rutte’s handtekening eronder.

Ondertussen zijn de reacties op de nakende Brexit illustratief voor het sacrale karakter van de EU. Op de sociale media wemelt het van de grappenmakers die portretjes van Wilders, Johnson en Trump naast elkaar hebben gezet en zich afvragen waarom haarstijl en ‘stupiditeit’ correleren. De Financial Times bestaat het om ‘ons’, verstandige lezers, te waarschuwen dat het Brexit-kamp, ondanks zijn kolderieke populisme, nog lang niet verslagen is. En The Telegraph lanceerde afgelopen maandag zijn eerste karaktermoord: Boris Johnson zou zich met zijn bekentenis tot het Brexit-kamp eens en voor al hebben gediskwalificeerd voor de premiersrol.

Voor het politieke establishment – en daar behoort helaas ook het merendeel van het journaille toe – is de EU de incarnatie van de Vader, de Zoon en de Heilige Geest ineen. En zoals de godsdienstsociologie leert is kritiek op het sacrale per definitie taboe. En dus doen de argumenten van de critici er niet toe, hoe valide die ook zijn. Neem de volgende passage uit het blog van Michael Grove, minister van Justitie in het kabinet van Cameron, van afgelopen zaterdag waarin hij uitlegt waarom hij voor de Brexit is: ‘Het is moeilijk te overschatten hoezeer de EU politici beperkt om te doen waarvoor ze gekozen zijn. Ik heb altijd twijfels gehad over ons lidmaatschap van de EU, maar mijn ervaringen als minister hebben mij bevestigd in mijn opvatting dat het anders moet. Elke dag krijgt vrijwel iedere minister van zijn ambtenaren te horen: “Ja minister, ik begrijp het, maar ik ben bang dat het indruist tegen EU-regels.” Ik weet het. Mijn collega’s weten het. En het Britse volk behoort het ook te weten: uw regering is uiteindelijk machteloos als het gaat om honderden kwesties die er voor burgers toe doen.’

Het liegt er niet om: machteloos.

Vrede, voorspoed en veiligheid had de EU moeten brengen. Veel burgers zijn van een koude kermis thuisgekomen. Nutsbedrijven zijn geprivatiseerd, de verzorgingsstaat is afgebroken, de onzekerheid is toegenomen, de welvaart gestagneerd, de ongelijkheid gestegen en de zeggenschap verdwenen. Je hoeft maar te kijken naar wie er nu om het hardst waarschuwen voor een Brexit – Moody’s en Fitch namens de beleggers en de bestuursvoorzitters van de vijftig grootste bedrijven namens het Britse bedrijfsleven – om te begrijpen dat alles draait om beleggerspoen.

Ik wens de Britse democratie op 23 juni een eclatante overwinning toe.

http://www.groene.nl/artikel/machteloos--5

quote:

Op vrijdag 26 februari 2016 12:38 schreef Kaas- het volgende:
Ik lees overigens overal dat de Schotten nog euroskeptischer dan de Engelsen zijn, dus de kans dat Schotland zich na een Brexit afscheidt om weer EU-lid te worden lijkt me niet enorm groot.

quote:

"David Cameron seems to want an EU where the social and employment protections that it brings are watered down," she said.

"For me these are parts of the reasons for being in the EU, and one of the reasons why it would worry me greatly if the UK was to come out of the EU, as we would then have David Cameron's majority Conservative government unfettered when it came to employment rights or social protections."

quote:

Op vrijdag 26 februari 2016 13:20 schreef Gutmensch het volgende:

[..]

[..]

Dat is wat Nicola Sturgeon, Schotse PM en leider van de SNP, ervan vindt.
Ze wil in ieder geval een nieuw referendum over de Schotse onafhankelijkheid in het geval van een Brexit.

http://www.independent.co(...)urgeon-a6887366.html

quote:

Op vrijdag 26 februari 2016 13:22 schreef Kaas- het volgende:

[..]

Dat heb ik ook gelezen ja. Maar heb je dit ook gelezen?

quote:

Op vrijdag 26 februari 2016 06:34 schreef Bondsrepubliek het volgende:

[..]

quote:

[message=45983797,noline]Virtuozzo schreef op vrijdag 26 februari 2016 @ 07:56[/message]:
[...]

Flauwekul. Oprecht, zoek eerst eens uit hoe supranationale besluitvorming tot stand komt. Het is zo makkelijk om van alles en nog wat af te schuiven op iets magisch op afstand waar we met de vinger naar kunnen wijzen. Terwijl de realiteit is dat de Instellingen nauwelijks vermogen hebben tot scheppen van beleid & bestuur van en op Europees niveau.

En waar het wel gebeurt, is helaas het regel dat het onderdeel wordt van politieke koehandel waarbij zaken als de vermakelijke drama's rond kledinglabels nog het minst ongezond zijn inzake effecten.

Kom op zeg. De realiteit is dat de Europese landen zelf bepalen hoe wat waar tot stand komt, en die realiteit wordt geschapen door kies- en algemeen consumptie en politiek gedrag van bevolkingen in die lidstaten. Verantwoordelijkheid, voor zowel goed als slecht, ligt daar. Nergens anders.

Wat je nu ziet in media is niets meer dan de gebruikelijke processen van staten, overheden, ego's en de dynamiek van beeld versus perceptie binnen lidstaten en hoe zich dat vertaald naar interacties tussen lidstaten. Het is enkel meer en vaker in beeld, met onderwerpen die - in tegenstelling tot voorgaande onderwerpen - dichter bij huis komen op electorale niveau's. Juist de huidige situatie zou mensen veel duidelijker moeten maken hoe hun respectievelijke politiek omgaat met instrumenteel nut van problematiek.

Maar de reactie is begrijpelijk, er zijn immers genoeg verbanden inzake correlatie, consequentie en verantwoordelijkheid. De menselijke reflex is het om dat af te wijzen. Voila.

Dit is geen drogreden van "minder" of "meer". Ik wijs wel op de fundamentele problematiek, die is bij elke uitdaging en crisis, bij elk ongewenst effect of wildgroei van bedoelingen hetzelfde. Dat het anders moet is al heel, heel lang duidelijk, ironisch genoeg juist bij de Europese Instellingen (al is het nog zo logisch) - maar bij wie begint en eindigt dat?

Het is een heel simpel politiek proces. Als bevolkingen dit afwijzen (of men zich nu in de luren laat leggen, bang laat maken, tevreden laat houden, af laat kopen of dommer laat maken) mag het geen wonder zijn dat zaken scheef gaan lopen. Dit is de realiteit. Nu kunnen mensen veel woorden verspillen aan van alles en nog wat, met de vingers wijzen, varkenskoppen neerleggen en zich verliezen in emotie, dat verandert niets aan de fundamentele dynamiek.

Werkelijk. En dat op de dag dat nota bene Schäuble meent een nieuwe stok gevonden te hebben voor vereist conformistisch gedrag in zijn observatie dat het model waarin economische groei met schulden wordt gefinancierd zijn grenzen bereikt heeft. Zombie-economie? Zombie samenleving.

Maar laten we vooral weer springen op dat onderwerp, in plaats van naar de fundamentele dynamiek te kijken. Wel zo makkelijk, stel je voor, het spreekwoordelijke electoraat zou eens in een spiegel moeten kijken

quote:

Op vrijdag 26 februari 2016 13:24 schreef Gutmensch het volgende:

[..]

Ik lees dat maar 17% van de Schotten uit de EU wil.

quote:

Op vrijdag 26 februari 2016 15:58 schreef Kaas- het volgende:

[..]

Wat heel iets anders is dan dat 83% van de Schotten zijn best zal doen om na een Brexit de EU weer in te gaan.

quote:

Op vrijdag 26 februari 2016 17:51 schreef Gutmensch het volgende:

[..]

Dat is waar, maar ik bespeur in Schotland toch veel minder anti-EU-sentiment dan in Engeland. De Schotten zien meer voordelen dan nadelen én het is een makkelijke manier voor ze om van het Britse pond af te komen, gewoon de euro invoeren.

Ik vermoed dat dat laatste een hele belangrijke sentimentele reden is om zich na een Brexit los te maken uit het Verenigd Koninkrijk en zich aan te sluiten bij de EU.

quote:

Op vrijdag 26 februari 2016 17:53 schreef Kaas- het volgende:

[..]

Het artikel beweert het tegendeel en daar vaar ik eerder op.

quote:

Op vrijdag 26 februari 2016 18:16 schreef Igen het volgende:

[..]

Het domme is dat mensen zoals hij ook totaal niet door lijken te hebben dat de Nederlandse situatie helemaal niet hetzelfde is als in de rest van de EU.

Een paar dagen geleden kwam ik bijv. dit plaatje tegen op Facebook:

[ afbeelding ]
I rest my case, zou ik zeggen.

quote:

Op vrijdag 26 februari 2016 20:09 schreef Igen het volgende:

[..]

Onder andere:
- Woningmarktbubble die geknapt is

quote:

- Jarenlang steeds een beetje maar te weinig bezuinigen zodat het consumentenvertrouwen grondig kapot is gemaakt

quote:

- Totaal uit de hand gelopen zorgkosten

quote:

- Misplaatste aanmoediging van loonmatiging

quote:

Op vrijdag 26 februari 2016 17:51 schreef Gutmensch het volgende:

[..]

Dat is waar, maar ik bespeur in Schotland toch veel minder anti-EU-sentiment dan in Engeland. De Schotten zien meer voordelen dan nadelen én het is een makkelijke manier voor ze om van het Britse pond af te komen, gewoon de euro invoeren.

Ik vermoed dat dat laatste een hele belangrijke sentimentele reden is om zich na een Brexit los te maken uit het Verenigd Koninkrijk en zich aan te sluiten bij de EU.

quote:

Een Brexit kan Europa weer socialer maken

OPINIE Een Brexit kan goed uitpakken voor de EU. En ook voor Nederland, ondanks het verlies aan invloed.

Door: Thomas von der Dunk 7 maart 2016, 02:00

Een eventuele Brexit komt, gezien de exploderende vluchtelingencrisis en de oplopende internationale spanningen ontegenzeggelijk op een uiterst ongelukkig moment. Maar juist omdat Cameron gemeend heeft uitgerekend dit moment te moeten uitkiezen voor zijn referendum en daarmee, ten koste van het gemeenschappelijke Europese belang, voor de emotionele onrijpheid van zijn achterban capituleert, is een vertrek van de Britten als zodanig niet zo'n ramp.

Zij zijn niet lid van de EU om er iets van te maken, maar om te verhinderen dat de ánderen er iets van maken. Zeker van de Tories mag de EU niet meer worden dan een afzetmarkt voor de financiële (wan)producten van de City, als wier spreekbuis Westminster sinds de dagen van Thatcher functioneert. Om die reden was en is Londen altijd voor territoriale uitbreiding, omdat die inhoudelijke verdieping zou verhinderen, onder het motto 'hoe meer zielen, hoe minder vreugd'. Alleen door de EU steeds groter, en dus steeds leger te maken, kunnen zij, op basis van de illusie van een postuum voortvegeterend Empire, hun eigen mentale spagaat tussen Europa en Amerika volhouden.

Daar komt bij dat ook als de Britten straks met een minieme meerderheid vóór stemmen, de discussie geenszins beslecht is. Zij zal keer op keer terugkeren, als van Londen weer een (bescheiden) offer voor de collectieve Europese zaak wordt verlangd. Europa kan zich echter niet blijvend door de Britse angst voor de eigen onwillige kiezer laten gijzelen. Aan de Britten moet duidelijk worden gemaakt dat als zij nu ja zeggen, dat dan niet weer over een paar jaar ter discussie kan staan. Omgekeerd: als de Britten voor uittreden kiezen, moet dat definitief zijn, zodat ze niet, als de zelfgekozen splendid isolation toch wat minder paradijselijk blijkt uit te vallen, denken na een paar jaar weer te kunnen aanhaken. De EU is geen hop-on-hop-off-bus.

De economische effecten van een Brexit sec worden door voor- en tegenstanders vermoedelijk overdreven. Zeker: de Britten kunnen dan geen invloed meer uitoefenen op de Europese regels, waarnaar zij zich dan toch, net als de Zwitsers en de Noren, zullen moeten richten. Omgekeerd wordt Groot-Brittannië echt geen economische paria als gevolg van een nieuw soort Continentaal Stelsel á la Napoleon. Ook blijft het gewoon lid van de NAVO, die voor de aanpak van de oorlogshaarden aan de randen van Europa nog altijd belangrijker is dan de EU - hoeveel divisies heeft Juncker? - en het zal dus zijn rol in dezen blijven spelen.

Grootste risico
Het politieke probleem ligt elders. Het Verenigd Koninkrijk loopt met een Brexit zelf het grootste risico: omdat Engelsen en Schotten zeer verschillend tegen Europa aankijken, zou na een Brexit aan hun Vereniging een einde kunnen komen. Maar dat is dan hun eigen keus. Tot een oorlog zal dat niet leiden, en Schotland mag dan vast in de EU terug.

Voor Europa zouden de gevolgen van een Brexit, anders dan voor de Britten zelf, op termijn wel eens gunstig kunnen uitpakken. Peter van Ham prees (O&D, 2 maart) het triumviraat Londen-Parijs-Berlijn mede aan, omdat dat Nederland veel speelruimte zou verschaffen. Het maakt immers een compromis tussen drie politieke tradities noodzakelijk: het Rijnlandse Duitse, het etatistische Franse en het 'onversneden neoliberale' Engelse.

Als constatering is dat correct, maar juist dat onversneden neoliberalisme vormt een hoofdoorzaak van het probleem waarmee Europa kampt: dat het de steun van de eigen bevolking verliest. Europa is voor veel burgers, die erg aan de verzorgingsstaat hechten, door een kwart eeuw dogmatisch neoliberaal beleid komen te staan voor het tegendeel daarvan: voor flexibilisering, privatisering en afbraak van essentiële zekerheden.

Oneerlijke concurrentie
De Britten werpen voortdurend twee belangrijke belemmeringen op voor een socialere koers, die de Europese burgers voor Europa terug zou kunnen winnen: zij zijn tegen zowel fiscale als sociale verplichtingen voor hun eigen land. Op de open markt die Europa intussen is, leidt dat tot oneerlijke fiscale en sociale concurrentie - belastingparadijzen en lage lonen aan gene zijde van de Noordzee - die de beschaafdere Europese landen vervolgens tot meegaan in een race to the bottom dwingt.

Inderdaad: onder leiding van de VVD, die - tegen de wens van de meerderheid van de bevolking - een zelfde afbraakkoers voorstaat, is Nederland de grootste fan van de Britten, en met onze eigen belastingparadijzen ook een partner in crime. Ontegenzeggelijk zal Rutte met de val van Cameron een belangrijke bondgenoot verliezen, en daardoor Nederland ook met een Brexit fors aan invloed inboeten.

Maar met de stugge vrijemarkt-koers die Den Haag nog steeds vaart, is dat geenszins een ramp. Integendeel. De Europese bevolking is het neoliberale gedachtengoed meer dan beu, getuige de electorale opstanden van Frankrijk (Le Pen) tot Spanje (Podemos). Als het neoliberalisme een doodsklap krijgt, zou zo'n tijdelijk verlies aan Nederlandse invloed met het oog op een socialer - en dus stabieler - Europa wel eens een grote zegen kunnen zijn.

Thomas von der Dunk is cultuurhistoricus.

quote:

Op maandag 7 maart 2016 07:50 schreef Bondsrepubliek het volgende:
Een Brexit zou de Britse belemmeringen voor een socialere koers van de EU kunnen wegnemen.

[..]

quote:

Op vrijdag 26 februari 2016 18:16 schreef Igen het volgende:

[..]

Het domme is dat mensen zoals hij ook totaal niet door lijken te hebben dat de Nederlandse situatie helemaal niet hetzelfde is als in de rest van de EU.

Een paar dagen geleden kwam ik bijv. dit plaatje tegen op Facebook:

[ afbeelding ]
I rest my case, zou ik zeggen.

quote:

Op dinsdag 8 maart 2016 14:31 schreef Kaas- het volgende:
http://www.politico.eu/ar(...)-efta-single-market/

quote:

Brexit vote is about the supremacy of Parliament and nothing else: Why I am voting to leave the EU

With sadness and tortured by doubts, I will cast my vote as an ordinary citizen for withdrawal from the European Union.

Let there be no illusion about the trauma of Brexit. Anybody who claims that Britain can lightly disengage after 43 years enmeshed in EU affairs is a charlatan or a dreamer, or has little contact with the realities of global finance and geopolitics.

Stripped of distractions, it comes down to an elemental choice: whether to restore the full self-government of this nation, or to continue living under a higher supranational regime, ruled by a European Council that we do not elect in any meaningful sense, and that the British people can never remove, even when it persists in error.

quote:

Brexit and the Globalization Trilemma

All of this is of course what I tried to highlight with my "political trilemma of the global economy," reproduced below.


The trilemma suggests democracy is compatible with deep economic integration only if democracy is appropriately transnationalized as well - the solution that Varoufakis favors. AEP, by contrast, believes a democratic and accountable European super-state is neither feasible, nor even desirable.

Note that the tension that arises between democracy and globalization is not straightforwardly a consequence of the fact that the latter constrains national sovereignty. There are ways in which external constraints - as with democratic delegation - can enhance rather than limit democracy. But there are also many circumstances under which external rules do not satisfy the conditions of democratic delegation. See the discussion here.

quote:

Op dinsdag 14 juni 2016 14:06 schreef Igen het volgende:

[..]

Dat tweede artikel slaat m.i. de spijker op de kop.

Het geeft ook aan dat het een illusie is dat je én nationale soevereiniteit kan hebben én alles democratisch kan beslissen én dan alsnog via gewone vrijhandelsakkoorden soepel verlopende globale vrijhandel kan organiseren - hoe het "Leave"-kamp het volgens mij vaak voorspiegelt.

(Tenzij je natuurlijk vrijhandelsakkoorden met ISDS enzo afsluit, maar dan verlies je weer nationale soevereiniteit en democratische invloed.)

quote:

Het merendeel (53 procent) van de Nederlanders ziet een referendum over een zogenoemde Nexit niet zitten. Iets meer dan een derde wil juist wel dat er een referendum komt, namelijk 36 procent. Mochten we naar de stembus gaan, dan zou iets meer dan een kwart (26 procent) voor een vertrek van Nederland uit de Europese Unie stemmen. Maar verreweg de meeste Nederlanders, 58 procent, willen het houden zoals het is.

quote:

Op dinsdag 14 juni 2016 14:06 schreef Igen het volgende:

[..]

Dat tweede artikel slaat m.i. de spijker op de kop.

Het geeft ook aan dat het een illusie is dat je én nationale soevereiniteit kan hebben én alles democratisch kan beslissen én dan alsnog via gewone vrijhandelsakkoorden soepel verlopende globale vrijhandel kan organiseren - hoe het "Leave"-kamp het volgens mij vaak voorspiegelt.

(Tenzij je natuurlijk vrijhandelsakkoorden met ISDS enzo afsluit, maar dan verlies je weer nationale soevereiniteit en democratische invloed.)

quote:

Op dinsdag 14 juni 2016 15:07 schreef Igen het volgende:
Ik las net nog een interessante kwestie: Meer dan een miljoen Britten wonen in een ander EU-land. Met een Brexit verliezen die in principe hun verblijfsvergunning en het recht op gelijke behandeling (bijv. ook wat de toegang tot gezondheidszorg betreft).

quote:

Op dinsdag 14 juni 2016 14:06 schreef Igen het volgende:

[..]

Dat tweede artikel slaat m.i. de spijker op de kop.

Het geeft ook aan dat het een illusie is dat je én nationale soevereiniteit kan hebben én alles democratisch kan beslissen én dan alsnog via gewone vrijhandelsakkoorden soepel verlopende globale vrijhandel kan organiseren - hoe het "Leave"-kamp het volgens mij vaak voorspiegelt.

(Tenzij je natuurlijk vrijhandelsakkoorden met ISDS enzo afsluit, maar dan verlies je weer nationale soevereiniteit en democratische invloed.)