Amerikaanse presidentsverkiezingen #9: Teflon Donald stampt door.

quote:

Op maandag 24 augustus 2015 14:18 schreef Lyrebird het volgende:
Nee, je laat cijfers zien die in je straatje passen. Maar dat betekent nog niet dat het waar is.

quote:

Op maandag 24 augustus 2015 14:03 schreef Lyrebird het volgende:

[..]

Cijfers zijn er om je een rad voor ogen te draaien.

Wat veel FOK!kers niet willen begrijpen, is dat Amerikaanse verkiezingen niet zo werken als Nederlandse verkiezingen, waar iedereen braaf naar de stembus gaat, want je stem telt!

Als Amerikaanse presidentskandidaat moet je zo veel mogelijk stemmers naar de stembus te krijgen, in de swing states. Het is echt niet zo dat er zo veel twijfelaars zijn in de VS, die plots van de ene naar de andere kandidaat overlopen. Dat is nou juist het mooie aan de Amerikaanse politiek - die is zo gepolariseerd als het maar kan. Als de verkiezingen om een onderwerp gaan wat mensen niet interesseert, dan stemmen ze gewoonweg niet. De kunst is dan ook om onderwerpen zo te kiezen, zodat de meeste mensen op komen dagen. Daarom gaan verkiezingen ook vaak over zaken die er niet toe doen, maar die mensen wel diep raken, omdat je daarmee veel mensen naar de stembus krijgt. Denk aan homorechten, vrouwenrechten, wapenrechten, etc.

Het lulverhaal van de NYT dat Gambetta/Maartena (?) opdiept, kijkt naar exitpolls. Maar die doen er niet toe als je mensen die niet zijn gaan stemmen niet om hun mening vraagt. Dat is nou juist de groep waar het om draait.

Door de aanvallen van Perot of Bush (1992) kwam Bush nooit in z'n eigen ritme, en werd hij gedwongen om zich te verdedigen, ipv dat hij Clinton aan kon vallen. Het was echt niet zo dat Perot in de vijver van Clinton zat te vissen. Zijn onderwerpen waren isolationisme en een gezond fiscaal beleid. Dat, terwijl Clinton van het Sinterklazen was.

quote:

When confronted with hard data on the Perot voters, some proponents of the Perot-damaged-Bush theory will fall back on the argument that “Perot changed the dynamics of the election; he helped Clinton by ganging up on Bush and making it two against one,” or that “Perot launched himself on some kind of kamikaze mission against Bush” (Limbaugh’s fact-challenged theory) and concentrated his fire exclusively, or nearly so, on the President. Both conjectures are false. Perot directed his fire at the political system and Washington, D.C., climate more than at Bush, and he found a responsive national audience for that anti-status quo message.

The second part of this argument -- if Bush had been able to go one on one with Clinton from July onward they could have made his character the defining issue -- also lacks credibility. It ignores the fact that Bush did have a two-way race with Clinton for well over two-thirds of the time between mid-July and the election (from mid-July to the end of September), including the Republican convention and its aftermath. The Bush team made little or no progress closing the margin, despite the fact that Perot was out of the way for all of this time. Even a cursory examination of media reporting illustrates the strenuous efforts the Bush people made against Clinton’s character during that time frame. Despite attacking Clinton for pot smoking, draft dodging, adultery, and a trip to Moscow in which they accused him of possibly meeting with communists for nefarious purposes, they still trailed by 15 points or so in late September. It is absurd to believe that another month of the same would have produced a Bush victory.

Like 1980 and 2008, 1992 was a big-issue election held in very cranky times. The reality of 1992 was that by the early fall (at the latest) voters had decided they wanted a change, Clinton had passed the presidential threshold test with swing voters, and they had made an uneasy peace with his personal foibles. Absent a bombshell in the last month, more character attacks were not going to get Bush the win in a one on one race with Clinton. The Clinton people had it right, it was the economy; he got that the country was unhappy, and the swing voters got that he got it. Those who spin the argument that campaign process or dynamics would have changed the outcome in 1992 ignore the much bigger picture of voter discontent that was in play. Absent Perot in the final month, the Bush campaign likely would have made some progress in closing the enormous gap he faced, but in the end he would have lost, and handily.

It would be nice if reporters, in particular, would not do a variation of the Liberty Valance story when assessing the impact of Ross Perot on the 1992 election. It is unfortunate that, while substantial amounts of easily accessible data are there to refute it, the legend of Bush/Perot still retains currency among those who ought to know better.

quote:

The Clinton people had it right, it was the economy; he got that the country was unhappy, and the swing voters got that he got it. Those who spin the argument that campaign process or dynamics would have changed the outcome in 1992 ignore the much bigger picture of voter discontent that was in play.

quote:

Op maandag 24 augustus 2015 14:44 schreef Monolith het volgende:
Ik bemerk bij conservatieve users vaak dat data wordt afgeserveerd als niet betrouwbaar, om vervolgens doodleuk die data te vervangen door een verhaaltje dat ze gunstiger gezind is zonder enige concrete onderbouwing. Niet een erg sterke manier van discussiëren in mijn ogen.

quote:

Op maandag 24 augustus 2015 14:52 schreef Lyrebird het volgende:

[..]

Wat jij van mijn manier van discussieren vindt, lijkt me niet ter zake doende, het gaat hier om de Amerikaanse presidentsverkiezingen.

quote:

Op maandag 24 augustus 2015 14:49 schreef Reya het volgende:

[..]

Dit sluit bovendien nauw aan bij bestaande theorievorming over stemgedrag. Alles wijst erop dat, ondanks Perot, Clinton ook gewoon een één-op-éénqstrijd had gewonnen.

quote:

Op maandag 24 augustus 2015 15:00 schreef Lyrebird het volgende:

[..]

Je was toen nog niet geboren, Reya, maar het was juist Ross Perot die aangaf dat de Amerikaanse overheid onder Bush op een bankroet afstevende, dat de economie er slecht voor stond, dat belastingen moesten worden verhoogd.

Hij zette Clinton daarmee in een zetel, want die hoefde de Amerikaanse kiezer niet meer te overtuigen dat extra belastingen - om de leuke plannetjes van Clinton te betalen! - wel degelijk nodig waren.

quote:

Op maandag 24 augustus 2015 14:52 schreef Lyrebird het volgende:

[..]

Wat jij van mijn manier van discussieren vindt, lijkt me niet ter zake doende, het gaat hier om de Amerikaanse presidentsverkiezingen.

quote:

Op maandag 24 augustus 2015 15:38 schreef Lyrebird het volgende:
Ik vind het ook wel leuk en aardig dat jij nogmaals op mijn manier van discussieren meent te moeten terugkomen. Ik zie dat dat je dat wel vaker doet, als mensen een mening hebben die niet past met wat jij in de NYT hebt gelezen. En die blijkbaar toch wel een snaar raken, want anders zou je er niet op terugkomen.

quote:

Op maandag 24 augustus 2015 20:21 schreef popolon het volgende:
Te grappig.

Let’s break down this amazing Donald Trump picture from his Alabama rally

quote:

Op dinsdag 25 augustus 2015 09:46 schreef Reya het volgende:
Ondertussen proberen een aantal regionale leiders van de Republikeinen barrières op te werpen voor Donald Trump:

http://www.politico.com/s(...)ds-121696.html?ml=po

quote:

Op maandag 24 augustus 2015 10:45 schreef Reya het volgende:
Immigratie in de VS blijft een bijzonder onderwerp. Het debat is ook vrij paradoxaal; iedereen erkent afkomstig te zijn van immigratie (en vaak zelfs op 'trotse' wijze), aan de andere kant is hedendaagse immigratie een enorm heet hangijzer.

quote:

Op maandag 24 augustus 2015 23:40 schreef martijnde3de het volgende:
De naam van Mitt Romney begint weer rond te zingen.

http://www.sltrib.com/hom(...)ump-aide-says-romney

quote:

Op dinsdag 25 augustus 2015 19:55 schreef TweeGrolsch het volgende:
Ik hoop echt dat Trump president wordt

quote:

Op dinsdag 25 augustus 2015 19:57 schreef Monolith het volgende:

[..]

Wellicht kan ie de VS failliet laten gaan en weer een doorstart maken.

quote:

Op dinsdag 25 augustus 2015 19:58 schreef TweeGrolsch het volgende:

[..]

Defaulten op alle schuld. China en Japan de lul

En alle pensioenfondsen, verzekeraars in de VS

quote:

Op woensdag 26 augustus 2015 07:44 schreef robin007bond het volgende:
Mijn bloed kookt echt van Trump. Meer mensen hier last van?