abonnement bol.com Unibet Coolblue
  Moderator donderdag 11 februari 2016 @ 12:48:01 #201
146299 crew  laforest
Pandenverhuurder
pi_159832984
quote:
0s.gif Op woensdag 10 februari 2016 09:22 schreef ExperimentalFrentalMental het volgende:

Grote Aantrekker
En als klap op de vuurpijl kan de ontdekking van honderden sterrenstelsels meer inzicht geven in een mysterie dat wetenschappers de ‘Grote Aantrekker’ noemen. Dit is een gebied in de ruimte dat de Melkweg en honderdduizenden andere sterrenstelsels naar zich toe lijkt te trekken. Onze gehele Melkweg beweegt zich met een snelheid van meer dan twee miljoen kilometer per uur naar deze regio toe.

Wij dus ook, ugh zo zie je maar weer dat wij totaal geen besef hebben van snelheid, althans niet in onze Lebenswelt.
...the understanding is itself the source of the laws of nature Kant A127
pi_159834481
quote:
0s.gif Op donderdag 11 februari 2016 12:48 schreef laforest het volgende:

[..]

Wij dus ook, ugh zo zie je maar weer dat wij totaal geen besef hebben van snelheid, althans niet in onze Lebenswelt.
Dankzij Einstein snappen we 't iets beter :P
Only dead fish go with the flow.
  Moderator donderdag 11 februari 2016 @ 14:02:58 #203
146299 crew  laforest
Pandenverhuurder
pi_159834655
quote:
0s.gif Op donderdag 11 februari 2016 13:55 schreef Perrin het volgende:

[..]

Dankzij Einstein snappen we 't iets beter :P
Ik denk het niet. :P
Een formule is iets abstracts, maar echt een besef hebben van lichtsnelheid bijvoorbeeld hebben we niet. Gewoon een nummer, kunnen we ons niet eens echt voorstellen, ja abstract meer ook niet. :P

Ik ga verder niets filosofisch schrijven, dus daar laat ik het bij. :P
...the understanding is itself the source of the laws of nature Kant A127
pi_159984238
16-02-2016

China zet meer dan 9.000 mensen hun huis uit voor gigantische radiotelescoop die zoekt naar aliens


© epa.

China zal bijna 10.000 mensen uit hun woning zetten voor de goede werking van de grootste radiotelescoop ter wereld, een enorm gevaarte dat onder meer op zoek moet gaan naar buitenaards leven. Dat hebben de staatsmedia dinsdag gemeld.


© photo news.


© epa.

De wetenschappers noemen het ding de "Five-hundred-metre Aperture Spherical Radio Telescope" of FAST. Het zal zich in een geÔsoleerd ruraal gebied in de zuidoostelijke provincie Guizhou spreiden over een oppervlakte van dertig voetbalvelden en moet nog in september in dienst treden.

De provinciale autoriteiten willen aldus tegen dan 9.110 bewoners van een gebied in een straal van vijf km rond de luisterpost onthemen, aldus het persbureau Nieuw China. De verhuizingen moeten een "betrouwbare omgeving in verband met elektromagnetische golven bewerkstelligen", zegt de door het staatspersbureau geciteerde hoge ambtenaar Li Yuecheng.

De bewuste mensen zullen een schadevergoeding van omgerekend 1.650 euro krijgen, sommigen krijgen bijkomende hulp.

De bouw van de FAST begon in maart 2011 en heeft al 165 miljoen euro gekost. De radiotelescoop overtreft met een diameter van 500 meter die van Arecibo op het eiland Puerto Rico die een diameter van 305 meter heeft.

In het verleden hebben al honderdduizenden Chinezen hun woning moeten verlaten in verband met enorme infrastructuurwerken zoals dammen en kanalen. Een groot aantal van die mensen klaagt over een te lage schadeloosstelling. Soms komt het ook tot geweld.

(HLN)
Death Makes Angels of us all
And gives us wings where we had shoulders
Smooth as raven' s claws...
  donderdag 3 maart 2016 @ 18:30:36 #205
65434 Parafernalia
Leuker als je denkt
pi_160395476
Hoeveel km/lichtjaar/whatever zet het (zichtbare) heelal per dag uit?
Eindelijk iemand die denkt wat iedereen zegt
pi_160561517
08-03-2016

LISA Pathfinder begint aan wetenschappelijk meetprogramma


Artist’s impression van LISA Pathfinder, de Europese ruimtemissie die technologieŽn test voor toekomstige detectors van zwaartekrachtsgolven in de ruimte. (ESA–C.Carreau)

Na een tijdje te hebben proefgedraaid is de ESA-satelliet LISA Pathfinder begonnen aan haar wetenschappelijke missie: het testen van technologieŽn en technieken die nodig zijn om zwaartekrachtsgolven vanuit de ruimte te meten.

LISA Pathfinder werd op 3 december 2015 gelanceerd en kwam op 22 januari jl. aan in een punt op 1,5 miljoen kilometer afstand van de aarde, in de richting van de zon. Daar moet de ruimtesonde het komende jaar ervaring opdoen met technologieŽn die in de toekomst nodig zijn voor het eLISA-project, een grote zwaartekrachtsgolfdetector die in 2034 gelanceerd moet worden.

Het bestaan van zwaartekrachtsgolven is al in 1916 voorspeld door Albert Einstein. Einstein stelde de zwaartekracht voor als een vervorming van de ruimtetijd: hoe zwaarder een object des te sterker die vervorming. Twee extreem zware objecten die snel om elkaar heen draaien of botsen, zoals samensmeltende superzware zwarte gaten, zouden bovendien rimpelingen in die ruimtetijd moeten veroorzaken.

Onlangs is het onderzoekers voor het eerst gelukt om zulke rimpelingen te registreren met een grote detector op aarde. De zwaartekrachtsgolven die de toekomstige eLISA-satelliet moet gaan detecteren hebben echter een langere golflengte dan de golven die met detectors op aarde kunnen worden gedetecteerd. Dat is essentieel voor het onderzoek van de zwaarste objecten in het heelal: de superzware zwarte gaten in de kernen van sterrenstelsels.

LISA Pathfinder kan zelf geen zwaartekrachtgolven meten. Doel van de missie is om te onderzoeken of het mogelijk is om twee testmassa’s zů volmaakt stil op hun plek te houden, dat hun onderlinge positie tot op een miljardste millimeter gelijk blijft. Alleen als die nauwkeurigheid wordt bereikt, zal eLISA straks in staat zijn om zwaartekrachtsgolven te meten.

De testmetingen met LISA Pathfinder gaan een half jaar duren. (EE)

(allesoversterrenkunde)
Death Makes Angels of us all
And gives us wings where we had shoulders
Smooth as raven' s claws...
pi_160584565
11-03-2016

BelgiŽ krijgt ruimtevaartagentschap


© thinkstock.

BelgiŽ krijgt tegen midden dit jaar een ruimtevaartagentschap, schrijft De Morgen vandaag. Het budget van het agentschap bedraagt om en bij de 200 miljoen euro en het zal 60 medewerkers tellen.

De organisatie, die een pak bestaande aan ruimtevaart gelinkte diensten opslokt, moet ervoor zorgen dat de economische belangen van de Belgische ruimtevaartsector worden behartigd. Die bestaat uit een zestigtal bedrijven, met een jaarlijkse omzet van 350 miljoen euro. De sector stelt 2.000 mensen tewerk, voor het overgrote deel hooggeschoolde arbeidskrachten.

Het agentschap zal onder meer samenwerken met China om een wetenschappelijk satellietprogramma uit de bouwen. Dat moet onder andere de landbouwsector ten goede komen, door het monitoren van vegetatiegroei vanuit de ruimte.

(HLN)
Death Makes Angels of us all
And gives us wings where we had shoulders
Smooth as raven' s claws...
  donderdag 17 maart 2016 @ 12:50:04 #208
65434 Parafernalia
Leuker als je denkt
pi_160735909
Informatie kan niet gemaakt of vernietigd worden.
Maar door het uitdijen van het heelal komt er wel ruimte en/of donkere energie bij.

Dat is toch ook informatie dan, of niet?
Eindelijk iemand die denkt wat iedereen zegt
pi_160739512
Zie onderstaand artikel. De vraag is of we met Hawking straling worden gebombardeerd of dat de deeltjes afkomstig zijn uit de accretion disc rond het zwarte gat.

quote:


Een internationaal team van wetenschappers heeft een galactische deeltjesversneller ontdekt die met nog nooit vertoonde energie kosmische straling de ruimte in slingert. De onderzoekers vermoeden dat het zwarte gat in het centrum van onze Melkweg verantwoordelijk is. De wetenschappers, verenigd in het H.E.S.S.-consortium, publiceren hun bevindingen woensdagavond in Nature.

Al ruim dertig jaar brengt een consortium van 42 instituten in 12 landen (waaronder onderzoekers van de Universiteit van Amsterdam) de gammastraling in kaart die uit de buurt van het centrum van onze Melkweg komt. Nu hebben de onderzoekers voor het eerst de precieze bron van deze kosmische straling aangewezen: het superzware zwarte gat in het galactisch centrum.

Deeltjes buigen af
Voor wetenschappers was het al een eeuw een raadsel waar de deeltjes vandaan komen die met hoge energie op de aardse atmosfeer botsen. Van de meeste van deze deeltjes is het namelijk gewoonweg onmogelijk om de bron te herleiden. De deeltjes, zoals protonen, elektronen en atoomkernen, zijn namelijk elektrisch geladen en worden daardoor afgebogen door de magnetische velden die ze op hun weg door de ruimte tegenkomen.

Gammastraling gaat rechtdoor
Gelukkig is er ook gammastraling. Die reist in een rechte lijn en trekt zich niks aan van magneetvelden op de route. De gammastraling is dus wťl te herleiden tot hun bron. En dat is nu, na intensief speurwerk, gebeurd.

Meerdere verdachten
De onderzoekers van het High Energy Stereoscopic System-consortium (H.E.S.S.-consortium) gebruikten daarvoor een groep van gekoppelde telescopen in NamibiŽ. Tien jaar geleden hadden de onderzoekers al door dat er ergens rond het centrum van onze Melkweg een of meer gammastralingsbronnen moesten zijn, maar wat en hoe precies, dat was lastig te zeggen. Mogelijke 'daders' waren onder andere supernova-resten, clusters van zware sterren en het zwarte gat in het centrum van de Melkweg.

Eťn dader
Door stug doormeten, konden de onderzoekers het zwarte gat in de kern van onze Melkweg als verantwoordelijke aanwijzen. De galactische versneller is ongeveer 100 keer zo krachtig als de LHC-versneller van CERN die 'slechts' 13 teraelektronvolt haalt. Het zwarte gat is daarmee de eerste peta-elektronvoltversneller ooit ontdekt.

De wetenschappers publiceren hun bevindingen op 16 maart in Nature. Vanuit Nederland waren onder andere Jacco Vink en David Berge (beiden Universiteit van Amsterdam) betrokken bij het onderzoek. Berge is coŲrdinator van het galactische onderzoek met H.E.S.S: "Het is super dat we met elkaar, dankzij jarenlang meten en modelleren, nu eindelijk de bron van gammastraling hebben getraceerd."

Artikel
'Acceleration of petaelectronvolt protons in the Galactic Centre', H.E.S.S. collaboration, corresponding authors: F. Aharonian, S. Gabici, E. Moulin and A. Viana, Nature, 16 maart 2016 (advanced online publication, betaalmuur)
http://www.astronomie.nl/(...)adeeltjesversneller/

http://www.nu.nl/wetensch(...)e-met-straling-.html
pi_160754886
17-03-2016

Negen nieuwe monstersterren geven samen 30 miljoen keer zoveel licht als zon


(Illustratiefoto) © afp.

Astronomen, onder andere van de KU Leuven, hebben met de Hubble Ruimtetelescoop in onze kosmische achtertuin negen monstersterren ontdekt. Dat heeft het ESA/Hubble Information Centre vandaag bekendgemaakt.

Het gaat om de grootste set zeer zware sterren die ooit is gevonden. Elke ster is meer dan honderd keer zo zwaar als onze zon.

Zij bevinden zich in cluster R136 in het centrum van de Tarantulanevel. Die bevindt zich in de Grote Magelhaense Wolk die vanaf het zuidelijk halfrond zichtbaar is in het sterrenbeeld Goudvis. De sterren staan op 170.000 lichtjaar van ons, dus relatief dichtbij. R136 is slechts een paar lichtjaar in doorsnee, maar herbergt veel extreme, zware, hete, felle sterren.

Het zwaarterecord staat op naam van een van de sterren in die cluster: R136a1. Met ongeveer 250 zonsmassa's is dit de allerzwaarste ster die op dit moment rechtstreeks is waargenomen. Met name dankzij de in het ultraviolet uitgestoten energie.

Extreem zwaar en fel

De negen zijn niet alleen extreem zwaar, maar ook extreem fel. Samen geven ze dertig miljoen keer zoveel licht als onze zon. Zulke heldere sterren zijn dan ook snel opgebrand. Na ongeveer twee ŗ drie miljoen jaar zijn ze aan het eind van hun leven. Elk van de monstersterren stoot per maand meer dan een aardmassa aan materiaal uit in de vorm van een sterrenwind. Ondanks dit enorme massaverlies zullen deze sterren wellicht uiteindelijk zwarte gaten achterlaten.

Aan het onderzoek is ook meegewerkt door Alex De Koter en Hugues Sana, die onder meer met de KU Leuven zijn verbonden.

(HLN)
Death Makes Angels of us all
And gives us wings where we had shoulders
Smooth as raven' s claws...
  woensdag 30 maart 2016 @ 18:50:16 #211
367178 Daarnaast
http://www.loser.com
pi_161054433
Jupiter getroffen door een komeet:

Twee amateursterrenkundigen hebben waarschijnlijk een inslag van een kosmisch projectiel op de grootste planeet van ons zonnestelsel gefilmd.

Het gaat om een korte lichtflits die op 17 maart rond middernacht te zien was aan de rand van Jupiter, meldt nieuwssite Sky & Telescope.


http://www.nu.nl/wetensch(...)etroffen-komeet.html

Video:
pi_161214994
05-04-2016

Japanse ruimtesonde klaar om Venus' geheimen te ontrafelen

Nog deze maand begint ruimtesonde AKATSUKI met zijn onderzoek naar het warme zusje van de aarde: Venus.

AKATSUKI kwam in december bij Venus aan. De afgelopen maanden zijn de instrumenten aan boord van de sonde ťťn voor ťťn getest. Tijdens het testen van de instrumenten aan boord van AKATSUKI hebben de Japanners al diverse beelden gemaakt van Venus. Eťn van die beelden zie je hieronder. De foto is gemaakt door de Longwave IR-camera en onthult boogvormige wolken die van het zuidelijk halfrond naar het noordelijke deel van Venus lopen.

.
Afbeelding: JAXA.

Klaar voor het echte werk
Naast de Longwave IR-camera werken ook de andere instrumenten aan boord van de sonde naar behoren en dus is AKATSUKI klaar voor het echte werk: onderzoek doen naar Venus. Halverwege deze maand zal de sonde daarmee beginnen, zo laat de Japanse ruimtevaartorganisatie weten. De ruimtesonde zal onder meer onderzoek doen naar het wolkendek en de atmosfeer van Venus. Ook hopen de Japanners een beter beeld te krijgen van het weer op de planeet.

Hetzelfde en toch anders
Venus lijkt in veel opzichten op de aarde. Zo zijn de planeten ongeveer even groot en zwaar. En toch is Venus heel anders: de planeet is heel warm en wordt omringd door koolstofdioxide. Wetenschappers willen graag achterhalen hoe twee planeten die in essentie zo op elkaar lijken, zo sterk van elkaar kunnen verschillen. Naar verwachting kan AKATSUKI ons daar meer over vertellen.

Nu AKATSUKI daadwerkelijk aan de slag gaat nabij Venus wordt het lange wachten van de Japanners dan eindelijk beloond. AKATSUKI werd in mei 2010 al gelanceerd en moest nog in datzelfde jaar bij Venus arriveren. Maar er ging iets mis en de sonde ging rond de zon cirkelen. Enkele maanden geleden deed zich de gelegenheid voor om de sonde alsnog naar Venus te sturen en de Japanners besloten het erop te wagen.

(scientias.nl)
Death Makes Angels of us all
And gives us wings where we had shoulders
Smooth as raven' s claws...
pi_161393689
12-04-2016

Stephen Hawking wil ruimtevaartuig naar ster Alpha Centauri sturen

Stephen Hawking en filantroop Yuri Milner hebben vanavond een nieuw wetenschappelijk project aangekondigd: Breakthrough Starshot. Het doel: een ruimtevaartuig in twintig jaar tijd naar de meest nabije buurster sturen.

Een licht ruimtevaartuig reist op een nader te bepalen tijdstip naar het nabije Alpha Centauri-systeem op een afstand van 4,37 lichtjaar bij de aarde vandaan. Dat is – omgerekend – zo’n 40 biljoen kilometer. Hawking en Milner willen dat deze ruimtesonde deze afstand in twintig jaar overbrugt, wat neerkomt op een snelheid van eenvijfde lichtminuut per minuut.

Aangezien een lichtseconde ongeveer 300.000 kilometer is, moet het ruimtevaartuig dus 60.000 kilometer per seconde afleggen. Dat is vijf keer de doorsnede van de aarde.

.
Het ruimtevaartuig reist op hoge snelheid naar Alpha Centauri.

Zeilen in de ruimte
Hoe gaat dit duo dit plan verwezenlijken? Het ruimtevaartuig van Milner en Hawking weegt niet meer dan een vel papier en gebruikt een zeil – niet groter dan een gemiddelde vlieger – om voort te bewegen. Dit zeil is slechts enkele honderden atomen dik. Een gigantische laserstraal van 100 miljard watt raakt het zeil van dit ruimtevaartuig, waardoor het vliegende zeilbootje flink wordt versneld. Deze straal wordt afgevuurd vanaf een hoge en droge locatie, bijvoorbeeld de Atacamawoestijn in Chili.

Binnen vijftien jaar
De verwachting is dat het ruimtevaartuig binnen vijftien jaar gelanceerd kan worden. Tenminste, als de ontwikkelingen op het gebied van nanotechnologie, lasers en microelektronica op het huidige tempo blijven doorgaan. Het feit dat een bekende wetenschapper als Stephen Hawking zijn naam verbindt aan het project is hoopgevend te noemen.

Foto’s van een andere wereld
De missie gaat zo’n 100 miljoen dollar kosten. De grote vraag is: wat levert het op? Natuurlijk is het een fantastische prestatie dat een ruimtevaartuig een ander zonnestelsel kan bereiken. Wellicht kunnen er zelfs foto’s gemaakt worden, maar dat gaat spannend worden. Kunnen de gegevens een afstand van vier lichtjaar overbruggen? Hawking en Milner laten het er niet bij zitten en zijn van plan om een ontvanger te bouwen die de gegevens kan ontvangen. We krijgen wellicht voor het eerst foto’s van een andere wereld te zien.

Yuri Gagarin
Het is bijzonder dat het project vandaag is aangekondigd. Het is namelijk 55 jaar geleden dat de Russische kosmonaut Yuri Gagarin voor het eerst een rondje om de aarde aflegde. Op Scientias.nl werd in 2011 het jubileum gevierd met een artikel over Gagarin.

(scientias.nl)
Death Makes Angels of us all
And gives us wings where we had shoulders
Smooth as raven' s claws...
pi_161400182


ASTRONOMERS HAVE DISCOVERED A SUPER-FAST STAR SYSTEM THAT BREAKS CURRENT PHYSICS MODELS

No one can explain those speeds.


Thousands of light-years away, on the outskirts of the Milky Way, astronomers have detected something no one’s ever seen before - a binary star (two stars orbiting a common centre of mass) that’s moving so fast, it’s clocked speeds that almost rival the escape velocity of our galaxy.

What does that mean? Something must be helping this star system gather such incredible momentum, and until now, the best explanation we had for hyper-velocity stars is that they were being propelled by the supermassive black holes that lurk in the centre of a galaxy. But here’s the thing: this binary star is nowhere near a supermassive black hole.

Named PB3877, and located about 18,000 light-years away from Earth, this binary star is not the first hyper-velocity star we’ve found in our galaxy. Astronomers have so far identified more than 20 hyper-velocity stars that seem hell-bent on getting the eff out of our cosmic neighbourhood.

One such hyper-velocity star is US 708, which was confirmed in 2005 to be hurtling through the Milky Way at about 745 miles per second (that's 1,198 km per second, or 2.7 million miles per hour) - fast enough to escape the gravitational pull of the galaxy.

"At that speed you could travel from Earth to the Moon in 5 minutes," said one of the researchers who found US 708, Eugene Magnier from the University of Hawaii. US 708 is expected to leave the Milky Way in about 25 million years.

But all other hyper-velocity stars we’ve found up till this moment have been single stars. This is the first time astronomers have found a double-star system that’s achieved hyper-velocity speeds.

"We studied hyper-velocity stars since 2005, the year of discovery of the first three," said one of the researchers behind the discovery, Ulrich Heber from the Friedrich Alexander University in Germany. "In the meantime about two dozen have been found, but all are single, none has a companion directly visible in its spectrum."

The fact that PB3877 is zooming through the outskirts of the Milky Way is another thing that sets it apart from anything else astronomers have found. All the other hyper-velocity stars we know about have been relatively close to the supermassive black hole at the centre of our galaxy, and physicists have generally agreed that that’s how their incredible acceleration rates could be explained.

Now we have something that puts this hypothesis into serious question.

PB3877 was first identified by researchers using data from the Sloan Digital Sky-Survey (SDSS) data in 2011, but back then, they thought it was a single star. Now, thanks to new observations made with the 10-metre Keck II telescope in Hawaii and the 8.2-metre Very Large Telescope (VLT) in Chile, the team in Germany was able to confirm that it was both a hyper-velocity star, and a binary system.

It appears to consist of one super-hot star that's more than five times hotter than our Sun, and a companion that's 1,000 degrees cooler than our Sun.

"When we looked at the new data, much to our surprise, we found weak absorption lines that could not come from the hot star," says astronomer Thomas Kupfer from the California Institute of Technology. "The cool companion, just like the hot primary, shows a high radial velocity. Hence, the two stars form a binary system, which is the first hyper-velocity wide binary candidate."

They also managed to map out its path to determine that it could not have originated from the centre of the Milky Way. This means it cannot have been accelerated by a supermassive black hole.

"From our calculations we can exclude the galactic centre as the place of origin, because its trajectory never came close to it," said team member Eva Ziegerer. "Other ejection mechanisms, such as stellar collisions and a supernova explosion, have been proposed, but all of them would lead to the disruption of a wide binary."

Instead, the team hypothesises that either a crapload of dark matter must be surrounding the star like a kind of 'halo' to keep it stable at such incredible speeds at the edge of the galaxy, or PB3877 could be an intergalactic 'intruder', formed in a neighbouring galaxy before infiltrating ours. It’s not clear whether it will eventually make it outside the Milky Way.

"We used different mass models to calculate the probability that the star will actually remain bound to the galaxy. Only for the most massive galaxy model this is the case," said one of the researchers, Andreas Irrgang from the Dr Karl Remeis-Observatory in Germany. "This makes PB3877 an excellent target to probe dark matter halo models."

The findings have been published in the Astrophysical Journal Letters, and according to the team, the mere existence of this binary system puts pressure on accepted models and our current understanding of dark matter in the Milky Way. Somebody tell Stephen Hawking to get his spacecraft out there to give us a better look. :D

http://www.sciencealert.c(...)rrent-physics-models
“The fundamental cause of the trouble in the modern world today is that the stupid are cocksure while the intelligent are full of doubt.”— Bertrand Russell
  woensdag 13 april 2016 @ 16:07:26 #215
38496 Perrin
europeaan
pi_161401560
quote:
Rescued Japanese spacecraft delivers first results from Venus



After an unplanned five-year detour, Japan’s Venus probe, Akatsuki, has come back to life with a bang. On 4–8 April, the Japan Aerospace Exploration Agency (JAXA) presented the first scientific results from the spacecraft since it was rescued from an errant orbit around the Sun and rerouted to circle Venus, four months ago. These include a detailed shot of streaked, acidic clouds and a mysterious moving ‘bow’ shape in the planet’s atmosphere.

Despite the probe’s tumble around the Solar System, its instruments are working “almost perfectly”, Akatsuki project manager Masato Nakamura, a planetary scientist at JAXA’s Institute of Space and Astronautical Science in Sagamihara, Japan, announced at the Inter≠national Venus Conference in Oxford, UK. And if another small manoeuvre in two years’ time is successful, he said, the spacecraft might avoid Venus’s solar-power-draining shadow, and so be able to orbit the planet for five years, rather than the two it was initially assigned.
Only dead fish go with the flow.
  donderdag 14 april 2016 @ 11:17:48 #216
379282 Woods
Ich Bin Ein Berliner
pi_161419359
Moet ik wiskundige zijn om wetenschappelijke boeken te lezen van Stephen Hawking, Lawrence Krauss, Neil deGrasse Tyson?
woensdag 6 mei 2015 17:54 schreef Libertarisch het volgende:
Helaas pindakaas dan, het leven is hard. Je kunt niet iedereen blijven begeleiden alsof het kinderen zijn, je zult het zelf moeten doen.
  Moderator donderdag 14 april 2016 @ 13:43:05 #217
146299 crew  laforest
Pandenverhuurder
pi_161422988
quote:
0s.gif Op donderdag 14 april 2016 11:17 schreef Woods het volgende:
Moet ik wiskundige zijn om wetenschappelijke boeken te lezen van Stephen Hawking, Lawrence Krauss, Neil deGrasse Tyson?
Deze vraag hoort hier niet echt thuis. Echter, ik denk dat het voor populaire wetenschappelijke boeken niet echt nodig is, maar als je hun echt academische werken wilt begrijpen moet je toch wel wiskundige kennis nodig, dunkt me. :P
...the understanding is itself the source of the laws of nature Kant A127
pi_161434098
Astronomers in South Africa discover mysterious alignment of black holes


An image of the deep radio map covering the ELAIS-N1 region, with aligned galaxy jets.
The image on the left has white circles around the aligned galaxies;
the image on the right is without the circles. Credit: Prof. Russ Taylor


Deep radio imaging by researchers in the University of Cape Town and University of the Western Cape, in South Africa, has revealed that supermassive black holes in a region of the distant universe are all spinning out radio jets in the same direction – most likely a result of primordial mass fluctuations in the early universe. The astronomers publish their results in a new paper in Monthly Notices of the Royal Astronomical Society.

Read more at: http://phys.org/news/2016(...)s-alignment.html#jCp
<a href="http://www.vwkweb.nl/" rel="nofollow" target="_blank">Vereniging voor weerkunde en klimatologie</a>
<a href="http://www.estofex.org/" rel="nofollow" target="_blank">ESTOFEX</a>
  zondag 17 april 2016 @ 21:40:03 #219
65434 Parafernalia
Leuker als je denkt
pi_161507170
Links van de maan zie je een vrij helder hemellichaam. Volgens mijn app zou dat Jupiter zijn. Klopt dat?
Eindelijk iemand die denkt wat iedereen zegt
  zondag 17 april 2016 @ 21:43:35 #220
38496 Perrin
europeaan
pi_161507340
quote:
0s.gif Op zondag 17 april 2016 21:40 schreef Parafernalia het volgende:
Links van de maan zie je een vrij helder hemellichaam. Volgens mijn app zou dat Jupiter zijn. Klopt dat?
Klopt!!

http://www.frankdeboosere.be/nachthemel/april.php
Only dead fish go with the flow.
  maandag 18 april 2016 @ 00:33:25 #221
65434 Parafernalia
Leuker als je denkt
pi_161513211
Tof :)
Eindelijk iemand die denkt wat iedereen zegt
pi_161513721
quote:
0s.gif Op zondag 17 april 2016 21:40 schreef Parafernalia het volgende:
Links van de maan zie je een vrij helder hemellichaam. Volgens mijn app zou dat Jupiter zijn. Klopt dat?
W&T / Astronomie in de Achtertuin #4
Death Makes Angels of us all
And gives us wings where we had shoulders
Smooth as raven' s claws...
pi_161542316
18-04-2016

Enorm sterrenstelsel ontdekt dat rond onze Melkweg draait

Het sterrenstelsel heeft de naam Crater 2 gekregen en is het op drie na grootste dwergsterrenstelsel dat rond ons sterrenstelsel draait.

Het sterrenstelsel is iets meer dan 391.000 lichtjaar van de zon verwijderd en cirkelt dus om onze Melkweg heen. Dat schrijven onderzoekers in het blad Monthly Notices of the Royal Astronomical Society.

Er cirkelen tientallen sterrenstelsels rond het onze heen. Heel bekend zijn de Grote en Kleine Magelhaense Wolk. Het sterrenstelsel dat onderzoekers nu ontdekt hebben, is vrij groot: er zijn slechts drie sterrenstelsels bekend die rond de Melkweg cirkelen en groter zijn dan Crater 2. Onder die drie sterrenstelsels bevinden zich de eerder genoemde Magelhaense Wolken.

Ondanks zijn omvang wist het sterrenstelsel lang verborgen te blijven. Dat heeft alles te maken met de helderheid ervan. Die valt namelijk vies tegen. Sterker nog: het is ťťn van de minst heldere dwergsterrenstelsels ooit ontdekt.

(scientias.nl)
Death Makes Angels of us all
And gives us wings where we had shoulders
Smooth as raven' s claws...
pi_161567584
18-04-2016

Europese wetenschap wil 'ijsmaan met kans op leven' exploreren


© Wikimedia Commons/Galileo spacecraft.

Ruimtevaart Deze week beslissen Europese topwetenschappers welk initiatief groen licht krijgt om Europa, een maan van Jupiter met kilometers diepe oceaan, te gaan onderzoeken. Verschillende scenario's zijn in de running, een heuse drilboor lijkt het meest waarschijnlijke. Dat meldt BBC.

Welke optie het ook wordt, het zal eerst de steun moeten winnen van het Europese Ruimteagentschap

Jupiter kent vier grote manen: Io, Callisto, Europa en Ganymedes. Europa springt er echter uit: ijsoppervlak beschermt honderden kilometers diepe oceaan, wat wetenschappers doet vermoeden dat Europa potentieel voor buitenaards leven biedt.

De Amerikanen hebben al verschillende initiatieven opgezet die Europa vanaf 2020 moeten exploreren, de Europeanen tot op heden nog geen enkele. Daar moet deze week dus verandering in komen. Europese topwetenschappers gaan in Parijs beslissen welk 'Europa-initiatief' het zal halen. Van aanhangsels bij Amerikaanse missies tot 'ruimteboren': het ene idee klinkt al meer sciencefiction dan het andere.

Het scenario van de 'ijsboor' lijkt het volgens BBC-bronnen wel te halen. Concreet zal de boor het met ijs omgeven oppervlak van Europa proberen te doorboren om zo haar oceaan te verkennen en hopelijk bewijs te vinden voor een habitat waar micro-organismen kunnen groeien.

Welke optie het ook wordt, het zal eerst de steun moeten winnen van het Europese Ruimteagentschap. Die is trouwens al een missie aan het plannen naar een andere Jupiter-maan, Ganymedes. Rond 2022 zou dat initiatief gelanceerd worden.

(HLN)
Death Makes Angels of us all
And gives us wings where we had shoulders
Smooth as raven' s claws...
pi_161567609
19-04-2016

Eerste hemelkaart van watertelescoop toont geflonker van zwarte gaten

Gisteren werd een nieuwe hemelkaart gepubliceerd. Het is de eerste kaart die gebaseerd is op gegevens van de High Altitude Water Cherenkov (HAWC) sterrenwacht in Mexico. De hemelkaart toont flikkerende zwarte gaten, pulsars, supernovaresten en andere bijzondere kosmische verschijnselen.

‘Nooit eerder hebben we zo diep kunnen kijken in zo’n groot deel van de hemel. Bovendien zijn zulke energierijke fotonen nog niet eerder gemeten’, zegt Brenda Dingus van het Los Almos National Laboratory, New Mexico, een van de deelnemende onderzoeksinstituten. Dingus presenteerde de kaart tijdens een bijeenkomst van de American Physical Society in Salt Lake City, Utah.

.
Het HAWC observatorium in Mexico.

De sterrenwacht boven op een berg in Mexico is inmiddels een klein jaar in gebruik. Met de telescoop registreren onderzoekers gammastraling met de allerhoogste energie, tussen de 0,1 en 100 tera-elektronvolt (TeV). Om je een idee te geven: dat is 7 keer groter dan de straling die vrijkomt in de deeltjesversneller in GenŤve. Tot nu toe heeft de Mexicaanse telescoop fotonen kunnen detecteren van maximaal 60 TeV.

‘De sterrenkijker lijkt dan ook niet op telescopen zoals de meeste mensen die kennen’, vertelt Dingus. De detector bestaat uit 300 watertanks, elk gevuld met 200.000 liter water. Wanneer hoogenergetische deeltjes het water bereiken, zenden ze blauw licht uit, ook wel tsjerenkovstraling genoemd. Met behulp van die straling reconstrueren de onderzoekers de deeltjes die het licht veroorzaakten.

Nevel

De telescoop detecteert niet de extreem hoogenergetische fotonen zelf. Die worden door de dampkring tegengehouden. Gelukkig maar, want straling met zoveel energie kan onze weefsels beschadigen. In plaats daarvan meet de detector de nevel van secundaire deeltjes. Die nevel, ook wel een air shower genoemd, wordt gegenereerd wanneer gammastraling de atmosfeer raakt.

‘Onze telescoop registreert elke seconde zo’n 20.000 neveldeeltjes’, aldus Dingus.

.
HAWC’s hemelkaart toont gemeten gammastraling.

De watertelescoop heeft straling gemeten afkomstig uit 40 verschillende bronnen van gammastraling. Tien van die bronnen zijn niet eerder gedetecteerd. Het onderzoeksteam probeert nu uit te zoeken of die nieuwe straling afkomstig kan zijn van kosmische verschijnselen waarvan al eerder straling is gedetecteerd in het spectrum van zichtbaar of infrarood licht.

‘Zo hebben we gammastraling ontdekt die afkomstig kan zijn van een supernovarest’, vertelt Michelle Hui van het Nasa Marchall Spaceflight Center in Huntsville, Alabama. Ook dat instituut werkte mee dat aan de hemelkaart. Wanneer zware sterren exploderen, een fenomeen bekend als supernova, komt een stofwolk vrij die de supernovarest wordt genoemd. Deeltjes in die wolk worden versneld door de schokgolven van de explosie tot ze een extreem hoge energie hebben en gammastraling uitstralen.

Ook registreerde de telescoop een al bekende pulsar op een afstand van 26.000 lichtjaar. Een derde bron van hoogenergetische straling, mogelijk gerelateerd aan de verre supernovarest, wordt momenteel nog geÔdentificeerd.

.
Drie nieuwe bronnen van gammastraling gedetecteerd door HAWC.

Bovendien kan de watertelescoop gammastraling meten die afkomstig is van sterrenstelsels ver van de Melkweg. Van de oorsprong van die straling is nog minder bekend. Wetenschappers denken dat zwarte gaten in de kern van sterrenstelsels eveneens hoogenergetische fotonen uitstralen, al begrijpen ze nog niet goed hoe die fotonen zoveel energie verwerven kunnen.

Alarm

Omdat de detector continue aanstaat, kan hij de veranderingen in gammastraling met meer betrouwbaarheid meten. Iets meer dan tien dagen geleden signaleerde het HAWC een flikkering in een sterrenstelsel genaamd Markarian 501.

‘Op 5 april zagen we niks, op 6 april werd Markarian superhelder en tegen 8 april was het weer bijna verdwenen’, zegt Robert Lauer van de universiteit van Nieuw Mexico. Meteen alarmeerde het team andere sterrenwachten via het Astronomer’s Telegram Network. Ze riepen wetenschappers op om het sterrenstelsel te volgen op basis van andere uitgezonden golflengten, al heeft dat nog niet tot reacties geleid.

Andere telescopen die zulke hoogenergetische fotonen detecteren, registreren maar een deel van de hemel tegelijk. Dat maakt het onmogelijk om de frequentie van de schitteringen te meten. Met meer onderzoek vanuit de HAWC-sterrenwacht hopen de wetenschappers die frequentie binnen vijf jaar bepaald te hebben. Zo’n vijf tot tien keer per jaar lijkt er geflonker voorbij te komen, zegt Lauer, maar mogelijk verschilt de schitterfrequentie van verschillende sterrenstelsels.

Ook kan de telescoop de straling uit het zwarte gat in het midden van ons sterrenstelsel gaan registreren.

‘We weten van al deze fenomenen al deze dat ze moeten bestaan’, zegt Hui. ‘Wat we nog niet weten, is hoe vaak ze voorbijschitteren.’

(newsientist.nl)
Death Makes Angels of us all
And gives us wings where we had shoulders
Smooth as raven' s claws...
pi_161568086
Astronomers just spotted a giant galaxy orbiting our own



The astronomers who discovered it call it the “feeble giant.”

By studying a collection of images taken by the Very Large Telescope (VST) in Chile, astronomers at Cambridge University recently detected the giant, a wallflower galaxy known as Crater 2 that's quietly lurking at the edge of our own.

Crater 2 is a dwarf galaxy, a type of small galaxy containing only a few billion stars (compared to the Milky Way's hundred billion). It orbits around our galaxy like the moon orbits around the Earth and is located 390 light years from our solar system. It's a sixth of the size of the Milky Way, a hefty size for a dwarf galaxy, making it our fourth largest satellite galaxy. If we could see it with our naked eyes, reports the New Scientist, it would look twice as big as the full moon.

But we can’t see it with our naked eyes. Despite its size, Crater 2 has a very low luminosity, which translates to the amount of stars per area of the sky. It’s 100,000 times less bright than the Milky Way and 1,000 to 10,000 times less bright than the other three largest satellite galaxies. It’s so faint that it has managed to stay entirely off our radar.

Until now.

By looking at accumulations of stars over parts of the sky, these astronomers, including Gabriel Torrealba, have finally pulled Crater 2 into the spotlight.

Aside from its large size and low luminosity, Crater 2 is also unique because of its shape, the researchers found. Unlike other satellite galaxies that are warped by the gravitational forces of the larger galaxies they orbit, Crater 2 is super round. Because it is unchanged by interactions with the Milky Way, the researchers think Crater 2 was formed at its current size.

Galaxies eating galaxies

In some sense, Crater 2 is a part of our own galaxy, Torrealba told Business Insider.

Galaxies like the Milky Way are galactic cannibals of sorts, formed when smaller galaxies merge. The galaxies that survive this process become satellites, orbiting around the larger galaxy. We've already detected about 40 satellite galaxies in the Milky Way.

Simulations have shown that there's more to this seemingly cannibalistic merging process than meets the eye, however. There's some evidence to suggest, for example, that instead of being swallowed up one by one, smaller galaxies may merge in groups.

Because it's part of another group of dwarf galaxies that may be falling into our own, Crater 2 may add more evidence to this idea.

What’s next

The next step, Torrealba said, is to find more galaxies like Crater 2.

Astronomers believe that we should see many more, possibly even dimmer than this one. In order to spot them in future surveys, though, there are two main questions that need to be answered:

1. What’s the limit on how big galaxies can be formed?

2. What’s the limit on how few stars they could have?

Studying satellite galaxies like Crater 2, Torrealba said, will help us understand how galaxies form, which is a key component of the bigger puzzle of how the universe takes shape.

www.techinsider.io
<a href="http://www.vwkweb.nl/" rel="nofollow" target="_blank">Vereniging voor weerkunde en klimatologie</a>
<a href="http://www.estofex.org/" rel="nofollow" target="_blank">ESTOFEX</a>
  Moderator donderdag 21 april 2016 @ 13:40:47 #227
146299 crew  laforest
Pandenverhuurder
pi_161600711
The Galaxy Next Door May Be Blowing Giant Double Bubbles

Previously seen only around the Milky Way, balloon-like puffs that glow with gamma rays may also sandwich the nearby Andromeda galaxy.


Hubble captured this ultrasharp view of our galactic neighbor Andromeda.

More than 2.5 million light-years from Earth, the Andromeda galaxy is our Milky Way’s de facto twin. The two galaxies carry similar masses and swirl through space with graceful spiral arms.

And if three Russian astronomers are right, Andromeda also shares a surprising skill with the Milky Way: a talent for blowing giant bubbles that glow with gamma rays.

Until now these billowing lobes, nicknamed Fermi bubbles after the NASA telescope used to spot them, had only been seen coming from the Milky Way. And before the bubbles’ inadvertent discovery in 2010, few even suspected such odd cosmic structures existed.

Finding them coming from Andromeda could help scientists figure out how and why galaxies might form the strange twin puffs.

“It could mean that all of the galaxies like ours could produce these Fermi bubbles,” says study leader Maxim Pshirkov of Moscow State University. “If you have only one example, it could be a unique case. But if you have several, then it means you have a whole new class of high-energy astrophysical phenomena.”

Astronomers already knew that supermassive black holes at the cores of other galaxies are active eaters, and they fling off towering jets of high-energy particles as they feed. By comparison, the Milky Way’s central black hole is an underfed pip-squeak, making it surprising that it would emit any jets at all, says Fermi bubble co-discoverer Tracy Slatyer of MIT.

“Our black hole is just not doing very much at present,” she adds.

Instead, some theories say that the bubbles, each about 30,000 light-years long, are a “galactic wind” of high-energy particles blown out from the Milky Way’s hectic center. Or they could be cosmic burps, clouds of energized particles belched out by the galaxy’s central black hole.

In that case, those burps must have come from meals served millions of years ago, and the gamma ray puffs are echoes of a time when our galaxy was a much more voracious eater.

Halo Hunt

Much like the astronomers who found the Milky Way’s bubbles, Pshirkov wasn’t initially looking for lobes coming from Andromeda’s middle. Instead, he was hunting for a disk-shaped halo of gamma rays around the galaxy. Scientists think such halos form when cosmic rays collide with matter on galactic outskirts, and Pshirkov wanted to study the process.

To measure Andromeda’s gamma ray glow, Pshirkov and his colleagues downloaded seven years’ worth of archival data from NASA’s Fermi Gamma-ray Space Telescope, then drilled down to the 600 to 700 gamma ray records that could be traced back to Andromeda’s small patch of sky.

But once they started analyzing the gamma rays’ origins, the halo they expected to see around Andromeda didn’t emerge. The gamma rays were simply too unevenly distributed for their models to make much sense.

Disappointed, the team began steps to publish their results—until a reviewer suggested testing for Fermi bubbles, which would look like two circles of gamma rays above and below Andromeda’s galactic disk.


An illustration shows the Fermi bubbles extending from the Milky Way, based on gamma ray and X-ray data.

When the team reran the analysis, the Fermi bubble model smoked the competition, doing a much better job of explaining the existing data than any of their other efforts. If the new analysis holds up, Andromeda is decorated with twin lobes each reaching nearly 20,000 light-years tall.

“The success just popped out,” Pshirkov recalls. “It wasn’t a joy—it was a relief.” The results were published in March in Monthly Notices of the Royal Astronomical Society Letters.

Building the Case

Pshirkov is the first to acknowledge, however, that his team’s analysis isn’t the final word on whether Andromeda has a thing for blowing bubbles.

It’s possible that their signal is contaminated by gamma rays from the Milky Way or by as-yet unidentified sources of gamma rays in front of or behind Andromeda. The team took the best steps they could to account for these possibilities, he says, but the case is still circumstantial.

Slatyer recommends looking at Andromeda in other wavelengths, such as X-rays, which should also be produced by Fermi bubbles. If the bubbles exist, an X-ray snapshot would offer scientists a higher-resolution look at them, because X-rays are easier to spot using today’s tools, adds Regina Caputo of the University of California, Santa Cruz.

The problem is that no known material can reflect gamma rays—the high-energy photons just break apart most anything they hit. Instead, telescopes like Fermi must let the rays collide with certain other materials and then use the resulting carnage to reconstruct the photons’ flight paths. The complex process makes images of faraway objects like Andromeda unavoidably fuzzy, Caputo says.

For all the challenges, though, we won’t have to wait long for a second opinion on Andromeda’s bubbles. The Fermi-LAT Collaboration, a major gamma ray astronomy consortium, is conducting its own analysis of data from our near neighbor, which should appear later this year.

http://news.nationalgeogr(...)bbles-space-science/
...the understanding is itself the source of the laws of nature Kant A127
pi_161618266
STUNNING HUBBLE BUBBLE NEBULA IMAGE MARKS TELESCOPE'S 26TH BIRTHDAY

The space telescope celebrates its anniversary on 24 April; this spectacular image of a cloud of gas and dust 8,000 light years away celebrates the occasion



The Bubble Nebula, also known as NGC 7653, captured by the Hubble Telescope. Photograph: Nasa/ Esa/
Hubble Heritage Team


It looks like a giant, glistening, soap bubble blown into the night sky. In reality, it’s a cloud of gas and dust 10 light-years across that exists around 8,000 light-years away in our Milky Way galaxy.

Known as the Bubble Nebula, the wispy-looking shell surrounds an off-centred star whose mass is more than ten times that of our sun. The plasma thrown out by this star, its so-called stellar wind, is responsible for forming the “bubble”, while its intense radiation causes the gas to glow.

The bubble itself is composed of interstellar material as well as gas and dust from the nearby giant molecular cloud, that can be seen to the top, left of the image - also glowing from the star’s radiation. While the bubble is currently expanding at the astounding pace of 100,000 km an hour, this giant molecular cloud will eventually put the brakes on its growth. “The cloud gets denser and denser as you get to closer to its centre, so at some point the cloud will be too dense for the weaker and weaker solar wind to push even further,” explained Mathias Jšger of the European Space Agency.

Composed of four images captured by the Hubble Space Telescope earlier this year, the picture has been released to celebrate the 26th anniversary of the instrument’s launch on 24 April. While the Hubble has previously captured the Bubble Nebula, this is the first time a full picture has been created from its images.

“If you compare [the new picture] to the earlier images you would see some very, very small changes,” said Jšger. “Nothing spectacular for the lay eye, but for astronomers it is enough to see how the gas behaves inside the bubble.”

https://www.theguardian.c(...)scopes-26th-birthday
“The fundamental cause of the trouble in the modern world today is that the stupid are cocksure while the intelligent are full of doubt.”— Bertrand Russell
pi_161722839
Be curious, not judgmental
  Moderator / Redactie Sport / Weblog dinsdag 26 april 2016 @ 15:58:16 #230
17650 crew  rubbereend
JUICHEN
pi_161728180
wow _O_
DeLuna vindt me dik ;(
Op zondag 22 juni 2014 12:30 schreef 3rdRock het volgende:
pas als jullie gaan trouwen. nu ben je gewoon die Oom Rubber die met onze mama leuke dingen doet :)
pi_161731544
Death Makes Angels of us all
And gives us wings where we had shoulders
Smooth as raven' s claws...
  dinsdag 26 april 2016 @ 19:52:43 #232
379282 Woods
Ich Bin Ein Berliner
pi_161734236
Vinden jullie die kaart nog overzichtelijk?
woensdag 6 mei 2015 17:54 schreef Libertarisch het volgende:
Helaas pindakaas dan, het leven is hard. Je kunt niet iedereen blijven begeleiden alsof het kinderen zijn, je zult het zelf moeten doen.
pi_161745536
quote:
0s.gif Op dinsdag 26 april 2016 19:52 schreef Woods het volgende:
Vinden jullie die kaart nog overzichtelijk?
nee niet echt, maar evenzeer een mooie kaart voor op je muur ;)
Death Makes Angels of us all
And gives us wings where we had shoulders
Smooth as raven' s claws...
pi_161745561
27-04-2016

Hubble ontdekt maan bij dwergplaneet Makemake

In de Kuipergordel bevinden zich meer dwergplaneten dan Pluto. Neem bijvoorbeeld de dwergplaneet Makemake, die in 2005 is ontdekt en een doorsnede heeft van circa 2.000 kilometer. Wetenschappers hebben nu ontdekt dat Makemake een maantje heeft.



makemakeMakemake is na Eris en Pluto het grootste bekende Kuipergordelobject. Toch is Makemake kleiner dan onze maan, die een doorsnede heeft van 3.474 kilometer. De aarde is nog een stukje groter: 12.742 kilometer. De naam Makemake is afgeleid van de mythologie van de Rapa Nui, de oorspronkelijke bewoners van Paaseiland. Voor hen was Makemake de schepper van de mensheid.

Hubble ontdekte het maantje tijdens observaties in april 2015. Deze ruimtetelescoop heeft een scherpe resolutie en kan zwakke objecten naast heldere objecten zien. Hierdoor De nieuwe maan heeft de nickname MK 2 gekregen en is 1.300 keer zwakker dan Makemake. De afstand tussen MK 2 en Makemake is 21.000 kilometer. Het nieuwe maantje heeft een diameter van 160 kilometer.

ATMOSFEER
In tegenstelling tot Pluto heeft Makemake geen atmosfeer. “Dat er geen spoor van te bekennen is, laat zien hoe veel we nog over deze mysterieuze hemellichamen moeten leren,” concludeerden de onderzoekers in 2012.
“Waarschijnlijk zien we de baan van de maan vanaf de zijkant”, zegt onderzoeker Alex Parker, die verantwoordelijk was voor de analyse van de afbeeldingen. In vakjargon wordt dit ‘edge-on’ genoemd. “Het komt er op neer dat we de maan vaak niet zien, omdat het object dan schuilt in de gloed van Makemake.”

Belangrijke vondst voor de astronomie
Dankzij de vondst van het maantje kunnen astronomen nu het totale gewicht van het systeem berekenen. Dit geeft inzicht in hoe de Kuipergordelobjecten zijn geŽvolueerd. “Makemake is een zeldzaam Pluto-achtig object, dus de ontdekking van een begeleider is van groot belang”, concludeert Parker. “Nu kunnen we Makemake veel beter bestuderen.” Toen Pluto in 1930 werd ontdekt, werd het totale gewicht honderden keren te hoog geschat. Pas toen er in 1978 een maan werd aangetroffen – Charon – konden astronomen een goede berekening van het totale gewicht van het systeem maken en viel Pluto door de mand als planeet. “Zo’n grote impact kan de vondst van een satelliet dus hebben”, aldus Parker.

Er zijn nog meer observaties nodig om meer te weten te komen over het gedrag van MK 2. Het lijkt erop dat de maan een ronde (en dus geen ovale) baan om Makemake heeft. Het maantje doet er minstens twaalf dagen over om ťťn rondje te voltooien.

.
De maan MK 2 is duidelijk zichtbaar op deze nieuwe Hubble-foto.

Warmer en donkerder dan Makemake
De ontdekking van de begeleider lost wellicht een mysterie op. Eerder onderzoek wees uit dat Makemake’s oppervlak zo wit als sneeuw en zeer koud is. Toch zijn sommige plekken warmer dan andere plaatsen. Er is tot nu toe geen verklaring daarvoor gevonden. Het kan echter heel goed komen door MK 2. Deze maan bevond zich tijdens de metingen wellicht voor Makemake, waardoor de astronomen het oppervlak van de maan analyseerden.

Het is geen gek idee dat MK 2 donkerder en dus ook warmer is dan Makemake. MK 2 is zo klein, dat het object niet genoeg zwaartekracht heeft om een heldere ijskorst vast te houden. Daarom lijkt de maan waarschijnlijk meer op kometen en andere Kuipergordelobjecten, die bedekt zijn met donker materiaal.

.
Een artistieke impressie van Makemake met haar maan MK 2. De afstand tussen dit duo en de zon is vijftig keer groter dan de afstand tussen de aarde en de zon.

(scientias.nl)
Death Makes Angels of us all
And gives us wings where we had shoulders
Smooth as raven' s claws...
pi_161768510



SCIENTISTS JUST DISCOVERED A MONSTER BLACK HOLE FORMED BY 3 COLLIDING SPIRAL GALAXIES

Whoa!


Scientists have discovered a supermassive black hole with a mass 3 billion times that of the Sun, forming in a distant galaxy some 1.8 billion light-years away from Earth.

The galaxy in question is called IRAS 20100–4156, and it's formed from a trio of spiral galaxies that are in the midst of colliding into one another. The discovery of the supermassive black hole at the centre of this collision came by accident, during a test observation of the CSIRO's new telescope – the Australian Square Kilometre Array Pathfinder (ASKAP).

Astrophysicist Lisa Harvey-Smith was using the telescope to routinely measure the maser emissions coming from IRAS 20100–4156. "[I] thought it would be quite a mundane thing," she told Anna Salleh at the ABC.

But upon checking the readings in conjunction with measurements from another CSIRO telescope – the Australia Telescope Compact Array – Harvey-Smith found that the gas within the maser was travelling at crazy fast speeds.

Moving at about 600 kilometres per second around the centre of IRAS 20100–4156 – which was twice as fast as scientists would have expected – the speed of the gas hinted at a supermassive black hole forming at the centre of the galaxy.

"The black hole at the centre of our galaxy is only 4 million solar masses, so this one is a monster in comparison," Harvey-Smith told the ABC. "This very fast motion of the gas tells us about how massive the black hole is. The really exciting thing about this is it is a direct measurement of the mass of the black hole by stuff that's swirling around it."

When galaxies collide like this and form a supermassive black hole, it results in what's called a starburst, where stars form at an abnormally high rate.

According to Harvey-Smith, the discovery of monster black holes like this and knowing their mass helps give us a greater understanding of how galaxies form throughout the Universe.

"We want to know whether galaxy collisions, and the formation of supermassive black holes, have really driven the star formation rates that we see in galaxies and how that's changed throughout time," she told the ABC.

http://www.sciencealert.c(...)ding-spiral-galaxies

“The fundamental cause of the trouble in the modern world today is that the stupid are cocksure while the intelligent are full of doubt.”— Bertrand Russell
  Moderator donderdag 28 april 2016 @ 15:53:06 #236
146299 crew  laforest
Pandenverhuurder
pi_161777228
Mysterious 'Haloes' on Pluto Puzzle Scientists







The discovery of strange halo-like craters on Pluto has raised a new mystery about how the odd scars formed on the icy world.

Pluto’s “halo” craters are clearly visible in a new image from NASA’s New Horizons spacecraft, which made the first-ever flyby of the dwarf planet in July 2015. In the image, a black-and-white view reveals dozens of ringed craters (NASA describes these formations as “haloed”) strewn across the dark landscape of Vega Terra, a region in the far western reaches of the hemisphere photographed by New Horizons during its flyby. The craters have bright walls and rims, making them stand out from their darker surroundings.

While the haloed craters are eye-catching, what has really stumped scientists is what these features are made of. [Pluto Quiz! Are You a Plutophile or Not?]

Pluto Probably Has an Ocean Under its Surface
Play Video
What Did We Learn from That Pluto Flyby?
When NASA's New Horizons spacecraft did its historic flyby of Pluto recently, what did all of the new data in that photo op tell scientists about the plucky little world? DNews Space Producer Dr. Ian O'Neill shares the details.

A glimpse at the craters provided by New Horizons’ Ralph/Linear Etalon Imaging Spectral Array revealed a surprising connection between the bright halo features and the distribution of methane ice, NASA officials explained in an image description. This methane ice around the craters shows up as a deep purple in an inset view included in the new image. The crater floors and in-between regions, meanwhile, are colored blue to indicate water ice.

“Exactly why the bright methane ice settles on these crater rims and walls is a mystery; also puzzling is why this same effect doesn’t occur broadly across Pluto,” NASA officials wrote in the image description.

So that’s yet another mystery for scientists to ponder as the images and data continue to beam back to Earth from New Horizon’s Pluto flyby on July 14, 2015. Mission scientists have said the probe’s data download should be complete by October or November.

NASA’s New Horizons spacecraft launched in 2006 and is currently headed out into the Kuiper Belt, a region of icy bodies beyond the orbit of Neptune. Last week, mission scientists submitted a proposal for an extended mission that, if approved, would send the probe by the Kuiper Belt object 2014 MU69 on Jan. 1, 2019.

http://news.discovery.com(...)cientists-160428.htm
...the understanding is itself the source of the laws of nature Kant A127
  Moderator / Redactie Sport / Weblog donderdag 28 april 2016 @ 19:22:31 #237
17650 crew  rubbereend
JUICHEN
pi_161781968
quote:
0s.gif Op donderdag 28 april 2016 15:53 schreef laforest het volgende:
Mysterious 'Haloes' on Pluto Puzzle Scientists

[ afbeelding ]

[ afbeelding ]

[ afbeelding ]

The discovery of strange halo-like craters on Pluto has raised a new mystery about how the odd scars formed on the icy world.

Pluto’s “halo” craters are clearly visible in a new image from NASA’s New Horizons spacecraft, which made the first-ever flyby of the dwarf planet in July 2015. In the image, a black-and-white view reveals dozens of ringed craters (NASA describes these formations as “haloed”) strewn across the dark landscape of Vega Terra, a region in the far western reaches of the hemisphere photographed by New Horizons during its flyby. The craters have bright walls and rims, making them stand out from their darker surroundings.

While the haloed craters are eye-catching, what has really stumped scientists is what these features are made of. [Pluto Quiz! Are You a Plutophile or Not?]

Pluto Probably Has an Ocean Under its Surface
Play Video
What Did We Learn from That Pluto Flyby?
When NASA's New Horizons spacecraft did its historic flyby of Pluto recently, what did all of the new data in that photo op tell scientists about the plucky little world? DNews Space Producer Dr. Ian O'Neill shares the details.

A glimpse at the craters provided by New Horizons’ Ralph/Linear Etalon Imaging Spectral Array revealed a surprising connection between the bright halo features and the distribution of methane ice, NASA officials explained in an image description. This methane ice around the craters shows up as a deep purple in an inset view included in the new image. The crater floors and in-between regions, meanwhile, are colored blue to indicate water ice.

“Exactly why the bright methane ice settles on these crater rims and walls is a mystery; also puzzling is why this same effect doesn’t occur broadly across Pluto,” NASA officials wrote in the image description.

So that’s yet another mystery for scientists to ponder as the images and data continue to beam back to Earth from New Horizon’s Pluto flyby on July 14, 2015. Mission scientists have said the probe’s data download should be complete by October or November.

NASA’s New Horizons spacecraft launched in 2006 and is currently headed out into the Kuiper Belt, a region of icy bodies beyond the orbit of Neptune. Last week, mission scientists submitted a proposal for an extended mission that, if approved, would send the probe by the Kuiper Belt object 2014 MU69 on Jan. 1, 2019.

http://news.discovery.com(...)cientists-160428.htm
mooi voor in het Pluto topic O+

W&T / New Horizons: De reis naar Pluto (en verder) deel 4
DeLuna vindt me dik ;(
Op zondag 22 juni 2014 12:30 schreef 3rdRock het volgende:
pas als jullie gaan trouwen. nu ben je gewoon die Oom Rubber die met onze mama leuke dingen doet :)
pi_162088926
10-05-2016

NASA brengt Mercurius wondermooi in kaart


Dit beeld van het ruimtetuig Messenger toont de vele kraters op het oppervlak van Mercurius. © NASA/JHUAPL/Carnegie Institution of Washington.

Wetenschap Een dag na de zeldzame Mercuriusovergang blijft de planeet in de aandacht staan. In samenwerking met enkele universiteiten en onderzoeksinstellingen heeft de Amerikaanse ruimtevaartorganisatie NASA een topografische kaart van Mercurius gepubliceerd. De vlaktes, kraters, bergen en valleien op de planeet werden nooit eerder zo mooi in beeld gebracht.

De kaart geeft gedetailleerd het oppervlak van Mercurius weer, inclusief kraters, vulkanen en tektonische landmassa's. De gegevens waarmee de kaart is samengesteld, zijn afkomstig van de ruimtesonde Messenger. Die is in 2004 gelanceerd en maakte deel uit van de tweede missie naar Mercurius, na de Mariner 10.

In 2011 bereikte de satelliet zijn omloopbaan. Sindsdien vloog hij in totaal meer dan vierduizend keer rond de planeet, tot de sonde op 30 april 2015 volgens planning neerstortte op het oppervlak.



De topografische kaart van Mercurius. © NASA.

Mercuriusovergang

De missie leverde ongeveer 100.000 afbeeldingen op, die gecombineerd werden om de kaart te creŽren. "Dit hoogst esthetische product levert letterlijk een nieuwe dimensie op voor het bestuderen van afbeeldingen van Mercurius, en biedt nieuwe mogelijkheden voor het begrijpen van het oppervlak, het binnenste en het verleden van de planeet die het dichtst bij de zon staat", zegt Lazlo Kestay, directeur van het USGS Astrogeology Science Center, over de kaart.

Het was moeilijk om de verschillende foto's tot een geheel te vormen, omdat ze vanaf verschillende hoogtes en locaties zijn gemaakt. Ook verschilde de lichtinval door de positie ten opzichte van de zon, wat de taak verder bemoeilijkte. Om de drempels weg te nemen, werd gebruikgemaakt van speciale software, bekend als Integrated Software for Imagers and Spectrometers.

Gisterenmiddag was te zien hoe Mercurius voor de zon door bewoog. De planeet was ongeveer zeven uur lang te zien. Mercuriusovergangen komen slechts 13 ŗ 14 keer per eeuw voor.


(HLN)
Death Makes Angels of us all
And gives us wings where we had shoulders
Smooth as raven' s claws...
pi_162115533
10 mei 2016 • Swarm-satellieten brengen veranderingen aards magneetveld in kaart



Het Europese Swarm-satelliettrio dat tweeŽnhalf jaar geleden werd gelanceerd heeft variaties in de magnetische veldsterkte van de aarde gedetailleerd in kaart gebracht. De eerste resultaten van het Swarm-project zijn deze week gepresenteerd op het Living Planet-symposium in Praag.

De magnetische veldsterkte van de aarde neemt sinds enkele tientallen jaren af - mogelijk als gevolg van natuurlijke schommelingen, maar wellicht ook als een voorbode van een toekomstige 'ompoling' van het magneetveld. De Swarm-satellieten hebben de veranderingen in het veld nu precies in kaart gebracht.

Zo werd ontdekt dat de veldsterkte in de afgelopen 15 jaar 3,5 procent is afgenomen boven het noorden van Noord-Amerika, maar bijvoorbeeld weer 2 procent is toegenomen boven AziŽ. De Zuid-Atlantische Anomalie - een gebied waarin de magnetische veldsterkte van de aarde veel geringer is dan normaal - is verder 'verzwakt', en bovendien in westelijke richting verplaatst.

De magnetische noordpool verplaatste zich in de afgelopen jaren juist oostwaarts, in de richting van AziŽ. De Swarm-satellieten brachten ook in beeld waar de veranderingen in de magnetische veldsterkte in snelheid aan het toe- en afnemen zijn. In Zuid-Afrika is sprake van een vertraging; in AziŽ juist van een versnelling van de veranderingen.

Op basis van de Swarm-metingen kunnen ook uitspraken worden gedaan over variaties in het magnetisch veld aan de buitenrand van de vloeibare buitenkern van de aarde, waar het veld wordt opgewekt door stromingen. De hoop is dat die variaties in de stromingspatronen van vloeibaar ijzer in de buitenkern beter begrepen - en wellicht beter voorspeld - kunnen worden dankzij de satellietmetingen. (GS)
www.astronieuws.nl

Meer informatie:
Earth's magnetic heartbeat (origineel persbericht)
<a href="http://www.vwkweb.nl/" rel="nofollow" target="_blank">Vereniging voor weerkunde en klimatologie</a>
<a href="http://www.estofex.org/" rel="nofollow" target="_blank">ESTOFEX</a>
  Moderator / Redactie Sport / Weblog woensdag 18 mei 2016 @ 22:27:20 #240
17650 crew  rubbereend
JUICHEN
pi_162310486
NASAEuropa twitterde op woensdag 18-05-2016 om 21:24:42 New orbiter design: now w/ ice-penetrating radar antennas attached to longer solar arrays https://t.co/ekaeSeM3u0 https://t.co/QfEAqk1NYn reageer retweet
DeLuna vindt me dik ;(
Op zondag 22 juni 2014 12:30 schreef 3rdRock het volgende:
pas als jullie gaan trouwen. nu ben je gewoon die Oom Rubber die met onze mama leuke dingen doet :)
  donderdag 9 juni 2016 @ 13:36:07 #241
38496 Perrin
europeaan
pi_162864652
quote:
Help astronomers get the data they need to unravel one of the biggest mysteries of all time, KIC 8462852 --- Where’s the Flux?
https://www.kickstarter.c(...)s-star-in-the-galaxy
Only dead fish go with the flow.
pi_163406221
30-06-2016

Prehistorische graftombes gebruikt als ‘telescopen’?


Dolmen da Orca, een 6000 jaar oud ganggraf in Portugal. (F. Silva)

Volgens Britse astro-archeologen zouden megalithische bouwwerken wel eens kunnen zijn gebruikt om de zogeheten heliakische opkomst van belangrijke sterren waar te nemen. De heliakische opkomst is het moment waarop een ster, na een tijd onwaarneembaar te zijn geweest vanwege de nabijheid van de zon, ’s ochtends kort voor zonsopkomst voor het eerst weer te zien is.

Om de waarneming van zo’n wederverschijning te vergemakkelijken, zouden prehistorische mensen gebruik hebben gemaakt van openingen in hun bouwwerken. De onderzoekers denken daarbij vooral aan zogeheten ganggraven, lange ‘hunebedden’ met meerdere grafkamers. De gang van zo’n tombe is vaak zodanig georiŽnteerd dat de zon op een bepaalde dag bij opkomst naar binnen schijnt, bijvoorbeeld tijdens de winterzonnewende.

Maar volgens de Britse onderzoekers zouden deze gangen dus ook kunnen zijn gebruikt om de wederverschijning van een bijzondere ster te kunnen waarnemen. Meer specifiek zou het gaan om Aldebaran, de helderste ster van het sterrenbeeld Stier, die symbool zou hebben gestaan voor het begin van de lente.

Daarbij zou vanuit de donkere tombe via de toegangsopening naar de oostelijke horizon zijn gekeken. In zekere zin zou je de lange gang van zo’n ganggraf dus kunnen beschouwen als een verre, lensloze voorganger van de telescoop, aldus de archeo-astronomen die hun ideeŽn vandaag presenteren op de National Astronomy Meeting van de Royal Astronomical Society in Nottingham. (EE)

(allesoversterrenkunde)
Death Makes Angels of us all
And gives us wings where we had shoulders
Smooth as raven' s claws...
  dinsdag 5 juli 2016 @ 10:25:28 #243
167383 Molurus
ex-FOK!ker
pi_163529959
http://www.iflscience.com(...)est-radio-telescope/

China Completes World's Largest Radio Telescope



Our ears to the sky have just become a lot more sensitive. China has finished constructing the Five-hundred-meter Aperture Spherical Telescope (FAST), the largest radio telescope in the world.

The telescope costs $180 million dollars (1.2 billion yuan) and took five years to build. It is significantly larger than the US operated observatory in Arecibo, which is 305 meters (1,000 feet) across.

The last triangular panel was placed in the reflector on Sunday, with FAST now all set to start observations in September. And it's safe to say scientists are looking forward to it.

"As the world's largest single-aperture telescope located at an extremely radio-quiet site, its scientific impact on astronomy will be extraordinary, and it will certainly revolutionize other areas of the natural sciences," Nan Rendong, chief scientist with the FAST Project, told Xinhua news agency.

The telescope is located in a three-hill valley in China's southwestern province of Guizhou. This site was selected both for its natural depression, meaning lower constructions costs, and because it is located far away from nearby towns. There is a 5-kilometer (3-mile) area around the facility that separates it from any human activity, thus reducing potential interference.

During the early science phase, which will last two to three years, the instrument will be tweaked and adjusted to reach peak sensitivity. Once the early operation phases are completed, the telescope will be open to scientists around the world, according to Peng Bo, director of the NAO Radio Astronomy Technology Laboratory.

The telescope will be able to study faltering and far-off astronomical events, from faint pulsars to neutral hydrogen in the early universe. The telescope team is also hopeful for the detection of amino acids, the building blocks of life, in interstellar space.

The site could also be used in the search for extraterrestrial intelligence. "FAST's potential to discover an alien civilization will be 5 to 10 times that of current equipment, as it can see farther and darker planets," said Peng Bo.

Radio telescopes are hugely important in astronomy, assisting and reinforcing the findings from other instruments as well as providing a unique look at the universe.
Niet meer aanwezig in dit forum.
pi_163574597
06-07-2016

Mislukte ster heeft wolken van water



Artist’s impression van hoe de bruine dwerg WISE 0855 er van dichtbij in het infrarood zou kunnen uitzien. (Joy Pollard, Gemini Observatory/AURA)

Astronomen hebben voor de eerste keer de samenstelling gemeten van een mislukt sterretje op iets meer dan 7 lichtjaar van de aarde. Daarbij zijn sterke aanwijzingen gevonden dat deze koude dwergster wolken van water of waterijs heeft. Het object in kwestie is in 2014 ontdekt in gegevens van de Amerikaanse infraroodsatelliet WISE. Sindsdien draagt het de aanduiding WISE 0855.

WISE 0855 is een zogeheten bruine dwerg, een ster die niet genoeg gas heeft weten te verzamelen om energie op te wekken door middel van kernfusie. Bij lange na niet genoeg in dit geval, want WISE 0855 is bij vijfmaal de massa van de planeet Jupiter blijven steken. Hij lijkt dan ook meer op een gasplaneet dan een ster: zijn temperatuur ligt bij 23 graden onder nul.

Eerdere waarnemingen van de bruine dwerg hadden al aanwijzingen opgeleverd dat zijn atmosfeer water bevat. En onderzoek met de infraroodspectrograaf van de Gemini-North-telescooop op HawaÔ heeft dat nu bevestigd. Modelberekeningen op basis van deze spectrografische gegevens wijzen erop dat de atmosfeer van de ‘planeetster’ sterke overeenkomsten vertoont met die van Jupiter.

Een significant verschil met de Jupiteratmosfeer is het ontbreken van fosfine – een verbinding van waterstof en fosfor. Bij Jupiter wordt het ontstaan van fosfine toegeschreven aan sterke atmosferische turbulenties. Het ontbreken ervan in het spectrum van WISE 0855 wijst erop dat de atmosfeer van deze bruine dwerg rustiger is. (EE)

(allesoversterrenkunde)
Death Makes Angels of us all
And gives us wings where we had shoulders
Smooth as raven' s claws...
pi_163578915
-23 graden is ook niet veel.
Dan lijkt het mij dat de "ster" nog warmte produceerd
<a href="http://www.vwkweb.nl/" rel="nofollow" target="_blank">Vereniging voor weerkunde en klimatologie</a>
<a href="http://www.estofex.org/" rel="nofollow" target="_blank">ESTOFEX</a>
pi_163680809
11-07-2016

Dwergplaneet ontdekt ver voorbij Neptunus


© reuters.

Een internationaal team van astronomen heeft een nieuwe dwergplaneet ontdekt in de buitenste regionen van ons zonnestelsel. Het object van ruwweg 700 kilometer groot, tot een echte naam is bepaald aangeduid als RR245, maakt deel uit van de gordel 'ijsklompen' ver voorbij Neptunus.
De ontdekking is gedaan met de telescoop op de vulkaan Mauna Kea op Hawaii. "De ijswerelden voorbij Neptunus geven een beeld van hoe de reuzenplaneten zijn gevormd en daarna van de zon af bewogen. Ze helpen ons de geschiedenis van ons zonnestelsel te reconstrueren. Maar al die ijzige objecten zijn erg klein en vaag. Daarom is het zo opwindend er een te vinden die groot en helder genoeg is om in detail te bestuderen'', zei de Canadese astronoom Michele Bannister.

RR245 staat tot wel 120 keer verder van de zon dan de aarde en beschrijft een sterk elliptische baan, die de komende jaren precies wordt berekend. Dan wordt ook meer duidelijk over het oppervlak en de samenstelling. Van de tot dusver bekende dwergplaneten zijn Pluto en Eris de grootsten.

(HLN)
Death Makes Angels of us all
And gives us wings where we had shoulders
Smooth as raven' s claws...
pi_163696088
Astronomen vinden bewijs zwaartekrachtskolk rond zwart gat

Een internationaal team van astronomen heeft bewijzen gevonden voor het bestaan van een zogeheten zwaartekrachtskolk rond een zwart gat in de ruimte.
De ontdekking maakt het mogelijk theorieŽn over de zwaartekracht te testen, meldt de Universiteit van Amsterdam (UvA) dinsdag. In het onderzoeksteam zitten ook vier Nederlandse sterrenkundigen.



In de jaren tachtig ontdekten astronomen dat rŲntgenstraling van zwarte gaten kan flikkeren. Eerst gebeurt dat flikkeren ongeveer om de tien seconden. In de dagen, weken en maanden daarna gaat het flikkeren steeds sneller tot zo'n tien keer per seconde. Vervolgens stopt het flikkeren.

De flikkeringen lijken verband te houden met een effect dat door de algemene relativiteitstheorie van Albert Einstein is voorspeld.

Honingpot
Een draaiend object zou een soort zwaartekrachtskolk kunnen creŽren, te vergelijken met het ronddraaien van een lepel in een honingpot. De honing is dan de ruimte, de lepel het zwarte gat. Alles wat zich in de ruimte bevindt, wordt meegesleurd door de kolk die door het zwarte gat wordt veroorzaakt.

"Het mooie is dat we nu direct de beweging van materie kunnen meten in een sterk zwaartekrachtsveld in de buurt van een zwart gat", aldus onderzoeker Adam Ingram van de UvA. "We hebben potentieel nieuw gereedschap in handen om de algemene relativiteitstheorie op de proef te stellen."

Niet compleet
Veel natuurkundigen en astronomen zijn daar volgens de universiteit mee bezig: ze vermoeden dat de algemene relativiteitstheorie van Einstein niet compleet is.

Het onderzoeksteam bestudeerde het zwarte gat H1743-322 in het sterrenbeeld Schorpioen op 28.000 lichtjaren van de aarde. Ze gebruikten een ESA-ruimtetelescoop die zeventig uur achtereen registreerde.

(NU)
Steun het Kiva Fok! team!
http://www.kiva.org/team/fok
pi_163725331
Wow, zo zag je de Orionnevel nog nooit

Het HAWK-I infraroodinstrument van ESO’s Very Large Telescope heeft een schitterende foto van de beroemde Orionnevel gemaakt. Niet alleen sterren, maar ook bruine dwergen en eenzame planeetachtige objecten zijn op deze foto te zien.

De beroemde Orionnevel ligt ruim 1.300 lichtjaar van de aarde en is met het blote oog zichtbaar. Daarmee is het ťťn van de helderste nevels. In de 24 lichtjaar brede nevel worden veel nieuwe sterren geboren. Er is genoeg voorraad om 2.000 zonachtige sterren te produceren. Naast sterren bevinden zich er ook bruine dwergen (‘mislukte’ sterren) in de Orionnevel.

Omdat de Orionnevel niet ver van de aarde verwijderd is, is de kraamkamer een perfect proefobject om meer te weten te komen over de vorming van nieuwe sterren. Zo kunnen astronomen bijvoorbeeld zien hoeveel sterren van verschillende massa’s er ontstaan. Het stervormingsproces is vanaf het begin goed te volgen, zelfs wanneer sterren nog protosterren zijn.



“Weten hoeveel lichte objecten er in de Orionnevel te vinden zijn, is van groot belang om de bestaande stervormingstheorieŽn te toetsen”, legt co-auteur Amelia Bayo van de universiteit van ValparaŪso in Chili uit. “We beseffen nu dat de manier waarop deze objecten van geringe massa ontstaan, afhankelijk is van hun omgeving.” Zo worden in de Orionnevel opvallend veel objecten met weinig massa gevormd dan in minder actieve stervormingsgebieden in de omgeving. Objecten die ongeveer vier keer zo licht zijn als de zon zijn het talrijkst in de Orionnevel.

Veel exoplaneten?
Het is gunstig dat er veel lichte objecten ontstaan in de Orionnevel. Dit betekent dat er veel meer sterren gebouwd kunnen worden uit hetzelfde materiaal en dat er dus waarschijnlijk ook veel meer planeten zijn. Toch is dit een hypothese. We moeten wachten op de volgende generatie supertelescopen. Deze supertelescopen kunnen makkelijker exoplaneten opsporen en de hypothese toetsen.

Een nieuw tijdperk
“Onze resultaten luiden naar mijn gevoel het begin in van een nieuw tijdperk in het planeet- en stervormingsonderzoek”, vertelt hoofdonderzoeker Holger Drass van de Ruhr-universiteit Bochum. “Het enorme aantal solitaire planeten bij onze huidige waarnemingslimiet geeft mij het vertrouwen dat we met de European Extremely Large Telescope (vanaf 2024 in bedrijf, red.) een schat aan kleinere, aardachtige exoplaneten zullen ontdekken.”
“The fundamental cause of the trouble in the modern world today is that the stupid are cocksure while the intelligent are full of doubt.”— Bertrand Russell
  woensdag 27 juli 2016 @ 16:51:04 #249
65434 Parafernalia
Leuker als je denkt
pi_164047477
Dat het universum geen centrum heeft, weet ik al jaren. Maar snappen doe ik het eigenlijk nog steeds niet. Ken de analogie over een ballon, stippen erop, opblazen...dan heeft het oppervlak geen centrum. Maar het universum is geen oppervlak, het heeft ook inhoud. Kent iemand een betere analogie?

Als onze Melkweg een centrum heeft, waarom het heelal niet?
Eindelijk iemand die denkt wat iedereen zegt
pi_164111423
Earth has two moons (video)

NASA Discovered a “Mini” Moon Orbiting Earth

That’s right — we have TWO moons now.

Earth’s been hiding a little secret from its partner, the moon. Turns out the Earth has had a “mini-moon” on the side for over a century, and even though the relationship has been exposed, the partnership is likely to continue for centuries to come.

The small asteroid, named 2016 HO3, was discovered on April 27 using the Pan-STARRS 1 asteroid survey telescope on Haleakala, Hawaii. What’s interesting about the asteroid is that because of its particular orbit around the sun, it’s a continuous companion to Earth. Although it is too far from us to be considered a true satellite, it is currently our best example of a near-Earth companion, or “quasi-satellite.”

"Since 2016 HO3 loops around our planet, but never ventures very far away as we both go around the sun, we refer to it as a quasi-satellite of Earth," said Paul Chodas, manager of NASA's Center for Near-Earth Object (NEO) Studies at the Jet Propulsion Laboratory in Pasadena, California, in a NASA news release.

According to NASA, 2016 HO3 is at least 40 meters (120 feet) across but no larger than 100 meters (300 feet) wide, and it has likely orbited our planet for 100 years. What’s more, it is not planning on leaving anytime soon — it’s sticking around for centuries.

The asteroid has a very irregular orbit, which causes it to drift between 38 and 100 times the distance of our planet's loyal, primary moon. 2016 HO3’s orbit is also a little tilted, making it to bob up and down across Earth’s orbital plane (the flat, disk-shaped space that connects the center of the sun with the center of Earth).

Luckily, the asteroid poses no threat to Earth because it never gets closer than 14.5 million kilometers (9 million miles) to our planet.

"Earth's gravity is just strong enough to [...] hold onto the asteroid so that it never wanders farther away than about 100 times the distance of the moon," explained Chodas. "The same effect also prevents the asteroid from approaching much closer than about 38 times the distance of the moon. In effect, this small asteroid is caught in a little dance with Earth."
<a href="http://www.vwkweb.nl/" rel="nofollow" target="_blank">Vereniging voor weerkunde en klimatologie</a>
<a href="http://www.estofex.org/" rel="nofollow" target="_blank">ESTOFEX</a>
abonnement bol.com Unibet Coolblue
Forum Opties
Forumhop:
Hop naar:
(afkorting, bv 'KLB')