Zelfmoord

Je hoort zo vaak dat mensen het egoistich vinden als iemand zelfmoord pleegt. Maar ik heb alleen maar medelijden met het gevecht dat die mensen intern moeten hebben gestreden. Zo heftig....

Wij hebben 2 weken geleden nog afscheid mogen nemen van iemand midden 30 die het niet meer zag zitten

Nabestaanden is het enige voor mij. Vorig jaar helaas wel misgegaan, maar mijn psycholoog heeft me een beter zicht gegeven op wat er gebeurd zodra ik er een einde aan maak, waarbij het onderwerp nabestaanden het enige is waar ik echt mee zou kunnen zitten voordat ik zelfmoord pleeg.

quote:

Op woensdag 31 december 2014 08:49 schreef Miniem het volgende:

[..]

Jouw mening.
Net zoals weismann ben ik niet van de medicatie, zeker niet de zware shit.

quote:

Op dinsdag 30 december 2014 23:35 schreef Moira. het volgende:

[..]

Like smacking science in the face

quote:

Op donderdag 1 januari 2015 15:49 schreef Moira. het volgende:

[..]


[..]

Ik hoef niet voor altijd afhankelijk te zijn van medicatie.

quote:

Op donderdag 1 januari 2015 16:01 schreef Miniem het volgende:

[..]

Ik hoef niet voor altijd afhankelijk te zijn van medicatie.

Hoezo zou je voor altijd afhankelijk moeten zijn van medicatie als je medicatie neemt voor issues?

quote:

Op donderdag 1 januari 2015 16:03 schreef Moira. het volgende:

[..]

Hoezo zou je voor altijd afhankelijk moeten zijn van medicatie als je medicatie neemt voor issues?

Die medicatie doet je waarschijnlijk beter voelen, maar als je dan ineens zonder die medicatie moet ben je net zover als eerst. Je bent er dus afhankelijk van. Dat hoeft niet voor mij.

quote:

Op donderdag 1 januari 2015 16:08 schreef Miniem het volgende:

[..]

Die medicatie doet je waarschijnlijk beter voelen, maar als je dan ineens zonder die medicatie moet ben je net zover als eerst. Je bent er dus afhankelijk van. Dat hoeft niet voor mij.

Ja zo werkt het dus niet he

quote:

Op donderdag 1 januari 2015 16:08 schreef Moira. het volgende:

[..]

Ja zo werkt het dus niet he

Hoe volgens jou dan wel?

quote:

Op donderdag 1 januari 2015 16:08 schreef Miniem het volgende:

[..]

Die medicatie doet je waarschijnlijk beter voelen, maar als je dan ineens zonder die medicatie moet ben je net zover als eerst. Je bent er dus afhankelijk van. Dat hoeft niet voor mij.

Medicatie kan tijdelijk voor stabiliteit zorgen. Je brein is ziek, er is een tekort aan stofjes bijvoorbeeld. Als je dat kan boosten met medicatie waardoor je minder vatbaar bent voor stress en angsten, is dan een mooie winst. Bovendien kan je daarna door langzaam afbouwen en een stabielere situatie ervoor zorgen dat je niet weer terugvalt en dus zonder medicatie niet terug bij af bent.

quote:

Op donderdag 1 januari 2015 16:26 schreef Miniem het volgende:

[..]

Hoe volgens jou dan wel?

Bij een depressie of andere (stemmings)stoornis zijn er verstoringen in wat biochemische lichaamseigen stoffen in je hersenen, medicatie (die die biochemische lichaamseigen stoffen bevat) helpt die balans te herstellen.
Ze helpen je hersenen op gang om zelf weer die balans terug te vinden en in de juiste hoeveelheid die stoffen weer aan te maken, dus na een tijdje kun je dan van de medicatie af stappen (langzaam afbouwen) omdat je brein het zelf weer 'goed' doet, zonder nadelige gevolgen.

Daarom vind ik het nogal apart dat mensen het 'troep' noemen, waarmee ze eigenlijk al laten weten er niet veel kaas van te hebben gegeten, aangezien het gewoon een aantal stoffen bevat die je zelf al van nature in je lichaam bezit, maar door problemen daar wat tekort van komt ofzo. Het helpt alleen maar aanvullen en herstellen wat er al is.

[ Bericht 2% gewijzigd door Moira op 01-01-2015 16:41:57 ]

Net terug uit opname ervoor, ik zag het niet meer zitten (er waren wat extreem vervelende dingen gebeurt) en was in een te negatief spiraal beland. Nu sta ik weer min of meer met beide benen op de grond (al ben ik nog behoorlijk herstellende van die crisis).

Het rare was/is dat ik altijd gezegd heb nooit suïcide te plegen, omdat mijn vader dit had gedaan toen ik kind was en weet wat dit met de nabestaande doet. Desondanks kon ik niet geloven dat anderen het iets kon schelen en dat ze er met een maandje overheen zouden zijn.

Maar goed, eind goed al goed.

quote:

Op donderdag 1 januari 2015 16:35 schreef -Strawberry- het volgende:

[..]

Medicatie kan tijdelijk voor stabiliteit zorgen. Je brein is ziek, er is een tekort aan stofjes bijvoorbeeld. Als je dat kan boosten met medicatie waardoor je minder vatbaar bent voor stress en angsten, is dan een mooie winst. Bovendien kan je daarna door langzaam afbouwen en een stabielere situatie ervoor zorgen dat je niet weer terugvalt en dus zonder medicatie niet terug bij af bent.

Heb jij zelf ervaring met dergelijke medicatie?

quote:

Op donderdag 1 januari 2015 16:38 schreef Miniem het volgende:

[..]

Heb jij zelf ervaring met dergelijke medicatie?

Half Nederland gebruikt dergelijke medicatie

quote:

Op donderdag 1 januari 2015 16:39 schreef Mord_Sith het volgende:

[..]

Half Nederland gebruikt dergelijke medicatie

Mag hopen van niet

quote:

Op donderdag 1 januari 2015 16:40 schreef Miniem het volgende:

[..]

Mag hopen van niet

Ben bang van wel.

quote:

Op donderdag 1 januari 2015 16:40 schreef Mord_Sith het volgende:

[..]

Ben bang van wel.

En helpt het?

quote:

Op donderdag 1 januari 2015 16:38 schreef Miniem het volgende:

[..]

Heb jij zelf ervaring met dergelijke medicatie?

Persoonlijk? Nee, ik heb nooit medicatie gebruikt voor mijn depressie.

Maar mijn moeder wel en die heeft er echt baat bij gehad. Ze kreeg wel begeleiding ernaast om beter met bepaalde dingen om te gaan waardoor ze hopelijk niet meer op die manier overspannen zou raken in de toekomst. Medicijnen alleen lossen het probleem inderdaad niet op (tenzij in een acute, tijdelijke situatie), maar als ze geen medicatie had gebruikt was ze nooit stabiel genoeg geweest om door te kunnen gaan en beter te leren dealen met stress en werkdruk. Vader zit nog steeds aan de AD en heeft die ook nodig, misschien de rest van zijn leven, om niet terug te schieten in een paniekstoornis. Helaas sloeg cognitieve gedragstherapie niet aan dus dan heb je niet altijd een betere optie voor handen.

En zo ken ik nog tig voorbeelden. Aan de andere kant denk ik ook zeker dat er soms te makkelijk voor medicatie wordt gekozen en dat de symptoombestrijding de behandeling van het onderliggende probleem in de weg kan zitten. Een pilletje slikken is makkelijker dan daadwerkelijk veranderen.

Daarom wordt het ook eigenlijk altijd in combinatie met (psycho)therapie verstrekt.
Vaak is alleen therapie ook voldoende, maar voor sommige mensen niet. Die mensen kan medicatie dan een stukje op gang helpen.

Ik dat er ook nog steeds een taboe op rust, op hulp nodig hebben. Al helemaal geestelijke. Terwijl het zo menselijk is als maar kan zijn. Ik ben geen tegenstander van AD, heb een naaste die er soms baat bij heeft (bipolair) en zie ook hoe zwaar het is zonder. Maar dat werkt alléén als je goed monitort, vooral tijdens het opbouwen van de schaal aan het begin van inname. Het is echt zo persoonlijk en luistert heel nauw.

Ik zie bij sommige mensen dat ze al jaren aan de AD zijn voor bijvoorbeeld zo'n paniekstoornis maar dat er helemaal niet gewerkt is aan de oorzaken omdat het als een soort wondermiddel lijkt te werken. In principe zou je AD niet langer dan een vastomlijnde periode moeten slikken en de vaardigheden eigen moeten maken om het daarna zonder te kunnen of in elk geval de dosis te verminderen. Een soort vervanging eigenlijk van wat voor zaken helpen die stofjes aan te maken om ze weer uit jezelf te gaan doen. Voor de één is dat sporten, voor de ander een ander eetpatroon of leefpatroon met meer structuur. Voor weer een ander is dat veel bezig zijn met een hobby waar ze goed in zijn. Het kan een combinatie zijn.

Heb ook zo mijn donkere periodes maar nog nooit AD gebruikt. Wel let ik dan extra op dat ik voldoende buitenlucht en zon krijg, me niet teveel in werk onderdompel en mensen blijf zien. Ook vertel ik het als het even niet gaat. Het is heel fijn om dan te merken dat daar best veel begrip voor is. Uiteindelijk weet je inwendig wel waar de schoen wringt. Het heeft mij nog nooit geholpen om me dan af te zonderen, misschien omdat ik rationeel wel weet dat dat niet goed voor me is.

Heb een tijdlang een fijne psycholoog bezocht waar ik veel goede inzichten van heb meegekregen, ben blij dat ik dat heb gedaan en kan er nog steeds op teruggrijpen als het even niet gaat. Hoor toch ook wel vaak mensen mopperen op psycholoog/psychiater en behalve dan als er echt geen klik is of gebrek aan expertise denk ik dat dat ook samenhangt met dat je er niet klaar voor bent om jezelf te onderzoeken dan.

Natuurlijk geldt dat niet voor iedereen en zijn er mensen die echt die extra stofjes uit AD nodig hebben om op weg te komen. Denk dat het met name voor bijvoorbeeld mensen met een bipolaire stoornis soms lastig is om het zonder af te kunnen omdat de verschillen in stemming zo extra zwaar beleefd worden.

Jup, vaak aan gedacht. Zeker vroeger. Nu zo af en toe nog wel eens. Maar uiteindelijk wil niemand dood. Je wilt alleen van het gevoel af wat je op dat moment (soms al heel lang) hebt... en daar zijn gelukkig altijd dingen aan te doen.

Maar vroeger speelde ik wel vaak met het idee. Had ook helemaal uitgezocht wat de beste methode ervoor was. Investeerde in principe niet meer in m'n toekomst omdat ik het toch eigenlijk al besloten had, alleen het moment waarop wist ik niet en stelde ik steeds uit. Had zelfs een middeltje in huis om het snel en pijnloos te doen... Dat heeft ongeveer anderhalf jaar in m'n kast gelegen. 't Gekke was dat het in huis hebben van 'the red pill', als het ware, best wel rust gaf. Voelde me daardoor minder gevangen in het leven, want de dood was zo altijd binnen handbereik. Dsu daar geen spijt van gehad verder.

Maar toch een tijdje geleden weggegooid.

Uiteindelijk durf ik het niet... bang ervoor dat het sterven een nare ervaring is, bang voor een eventueel hiernamaals waarin je wellicht giga spijt krijgt van wat je gedaan hebt, bang de gevolgen ervan te kunnen aanschouwen als het leven toch door blijkt te gaan.

Een lichte dosis anti-dep. heeft me overigens goed geholpen om net dat zetje in de rug te geven en een wat stabielere basis te krijgen met minder omslagbuien. Ik kon het leven af en toe echt volledig haten (maar je haat 'het' leven niet, maar jezelf/je eigen leven natuurlijk), maar dat is gelukkig stukken minder geworden.

Ik zeg altijd maar: ik hoef niet oud te worden, maar ik wil het niet zelf moeten doen. Als ik mag kiezen, dan toch liever sterven als 'het zo moet zijn'. Zelfdoding is geen daad die ik graag ten uitvoer breng.

Ik zie zelfmoordenaars als slappelingen die een hoop mensen een trauma bezorgen.
Alleen om die reden zou ik het al niet doen.

Je zult eerst falen, om later succes te hebben!

AD heeft me geholpen bij m'n angsten. Gesprekken met psychologe, acupunctuur e.d. niet. Daarnaast natuurlijk exposure. In een heel langzaam tempo. Of ik wel eens aan zelfmoord heb gedacht? Ja wel gedacht, maar nooit overwogen.

Ik ben aan het afbouwen. Mijn angststoornis is nog aanwezig. Ik wil kijken of cognitieve gedragstherapie me nog meer kan helpen.

Wel overwogen ja in de periode dat mijn vriendin ineens overleed. Daarvoor ook al een klote tijd gehad met een slepende ziekte en na iets teveel alcohol kwamen de emoties los terwijl ik op de nachttrein stond te wachten. Geen geweldige combi/timing.

Ik denk dat het overgrote gedeelte van de mensen zelfmoord wel eens heeft overwogen. De grootste groep laat het bij een hersenspinsel.

Dat zelfmoordenaars laf zouden zijn vind ik wel het meest tenenkrommende argument dat in deze discussies voorbij komt. Als het tussen de oren zo verziekt is dat het niet meer goed komt, of diegene er van overtuigd is dat er nog maar één uitweg is, dan is er geen lafheid in het spel. Het lijkt me juist vreselijk om zelf bij zo'n trein te staan, met hele donkere laatste gedachtes.. Maar ja, zo denkt mijn heldere geest gelukkig.

quote:

Op donderdag 1 januari 2015 23:53 schreef Lastpost het volgende:
Wel overwogen ja in de periode dat mijn vriendin ineens overleed. Daarvoor ook al een klote tijd gehad met een slepende ziekte en na iets teveel alcohol kwamen de emoties los terwijl ik op de nachttrein stond te wachten. Geen geweldige combi/timing.

Wat hield je toen tegen?

[ Bericht 0% gewijzigd door -Strawberry- op 02-01-2015 12:47:04 ]

quote:

Op vrijdag 2 januari 2015 12:00 schreef -Strawberry- het volgende:

[..]

Wat hield je toen tegen?

Echt die PI is zo verkeerd

quote:

Op vrijdag 2 januari 2015 12:11 schreef Skillstorm het volgende:

[..]

Echt die PI is zo verkeerd

Sorry. Force of habit.

Nooit erover nagedacht als serieuze optie maar wel als een 'what if' eigenlijk.

quote:

Op vrijdag 2 januari 2015 13:12 schreef jogy het volgende:
Nooit erover nagedacht als serieuze optie maar wel als een 'what if' eigenlijk.

Ik kan me niet voorstellen dat er mensen zijn die er nooit over hebben nagedacht.

quote:

Op vrijdag 2 januari 2015 13:13 schreef Tijn het volgende:

[..]

Ik kan me niet voorstellen dat er mensen zijn die er nooit over hebben nagedacht.

Ach ja hangt van de manier van nadenken af. Overal denk je wel eens een keer over na, maar om serieus over zoiets na te denken moet er wel echt een reden voor zijn. Ik neem aan dat hij gewoon het eerste bedoelde en niet de 2e manier van nadenken.

quote:

Op vrijdag 2 januari 2015 13:13 schreef Tijn het volgende:

[..]

Ik kan me niet voorstellen dat er mensen zijn die er nooit over hebben nagedacht.

Ik ook niet echt eigenlijk als ik er zo over nadenk .

als je besluit jezelf te doden, waarom gooi je je hele leven niet eerst om? Verhuis naar een ander stad, land en/of continent. Probeer een nieuw leven op te bouwen voordat je iets doet wat je niet ongedaan kan maken.

quote:

Op vrijdag 2 januari 2015 13:26 schreef wiskundenoob het volgende:
als je besluit jezelf te doden, waarom gooi je je hele leven niet eerst om? Verhuis naar een ander stad, land en/of continent. Probeer een nieuw leven op te bouwen voordat je iets doet wat je niet ongedaan kan maken.

Ik ben dan niet suicidaal maar als apathie/lusteloosheid er ook bij kijken dan is zoiets gewoon te veel moeite voor iets wat je dan toch niet echt wil.

quote:

Op vrijdag 2 januari 2015 13:31 schreef jogy het volgende:

[..]

Ik ben dan niet suicidaal maar als apathie/lusteloosheid er ook bij kijken dan is zoiets gewoon te veel moeite voor iets wat je dan toch niet echt wil.

neem dan drugs ofzo. Beter dan direct zelfmoord plegen.

quote:

Op dinsdag 30 december 2014 01:29 schreef Rezania het volgende:
Het valt me nog mee dat je niet vraagt of mensen die het hebben gedaan ervaringen willen delen.

quote:

Op vrijdag 2 januari 2015 13:33 schreef wiskundenoob het volgende:

[..]

neem dan drugs ofzo. Beter dan direct zelfmoord plegen.

Oh en dit.

quote:

Op vrijdag 2 januari 2015 13:33 schreef wiskundenoob het volgende:

[..]

neem dan drugs ofzo. Beter dan direct zelfmoord plegen.

Ik ben het er wel mee eens maar als je het bekijkt uit de ogen van iemand die van onderaan de put naar boven staart dan komt er volgens mij al snel een 'wat is het punt?' als vraag naar voren die de persoon zelf niet kan beantwoorden.

Bij mij is de angststoornis een stuk heftiger dan de depressiviteit. De angst voor de dood en angst voor het uitvoeren van de daad zelf is veel te groot. Daardoor is zelfmoord nooit echt een optie geweest. Daarbij zijn er nog te veel leuke dingen in het leven en je leeft immers maar één keer. Maar ik speel wel met het idee om misschien na m'n 50e-60e levensjaar een kliniek op te zoeken in Zwitserland ofzo. Liever pijnloos en gepland dan zeer pijnlijk en onverwachts. M'n ouders hoeven het dan ook niet mee te maken. Maar dat is nog heel ver weg.. het fungeert slechts als een geruststellende gedachte op dit moment.

quote:

Op vrijdag 2 januari 2015 13:33 schreef wiskundenoob het volgende:

[..]

neem dan drugs ofzo. Beter dan direct zelfmoord plegen.

Goede oplossing ja, dat zullen de meeste ook wel doen en komen ng dieper in de put waardoor ze alsnog zelfmoord plegen. Het is geen keuze, mag hopen dat je het nooit mee gaat maken in je omgeving.

quote:

Op vrijdag 2 januari 2015 13:35 schreef jogy het volgende:

[..]

Ik ben het er wel mee eens maar als je het bekijkt uit de ogen van iemand die van onderaan de put naar boven staart dan komt er volgens mij al snel een 'wat is het punt?' als vraag naar voren die de persoon zelf niet kan beantwoorden.

Er is geen punt. Maar als het leven volgens jou niet meezit dan ga je de problemen toch aanpakken? Ga dan gewoon echt alles proberen voordat je iets doet waar iedereen toch aan toekomt op een gegeven moment.

quote:

Op vrijdag 2 januari 2015 13:39 schreef eend112 het volgende:

[..]

Goede oplossing ja, dat zullen de meeste ook wel doen en komen ng dieper in de put waardoor ze alsnog zelfmoord plegen. Het is geen keuze, mag hopen dat je het nooit mee gaat maken in je omgeving.

Ik ging er gemakshalve van uit dat hij antidepressiva bedoelde eigenlijk.

quote:

Op vrijdag 2 januari 2015 13:39 schreef eend112 het volgende:

[..]

Goede oplossing ja, dat zullen de meeste ook wel doen en komen ng dieper in de put waardoor ze alsnog zelfmoord plegen. Het is geen keuze, mag hopen dat je het nooit mee gaat maken in je omgeving.

Als je geestelijk ziek bent maar in staat bent om een masker op te zetten voor je omgeving, dan zijn je problemen ook vaak op te lossen.

quote:

Op vrijdag 2 januari 2015 13:40 schreef jogy het volgende:

[..]

Ik ging er gemakshalve van uit dat hij antidepressiva bedoelde eigenlijk.

Hij denkt dat mensen die zelfmoord plegen niet er alles aan hebben gedaan/geprobeerd om hun problemen om te lossen.

Ja, ik heb het zeker weleens serieus overwogen. Zeker tussen mijn 12e en 16e was het een optie waar ik geregeld aan dacht waarbij ik vooral gewoon stil wilde verdwijnen en niemand tot last (meer) wilde zijn. Ik heb het uiteindelijk vooral vanwege mijn moeder niet gedaan. De laatste jaren komt de gedachte heel af en toe terug, vooral als ik me extreem waardeloos voel. Ik heb er overigens nooit echt hulp bij gehad, al ben ik twee jaar geleden wel een tijdje naar een psycholoog geweest vanwege mijn gevoelens op dat moment. Deze behandeling hielp echter niet echt, maar dankzij vrienden en het langzaam maar zeker losser worden qua uitten van gevoelens aan bepaalde mensen ben ik zelf uit die negatieve gedachtengang gekomen.

quote:

Op vrijdag 2 januari 2015 13:26 schreef wiskundenoob het volgende:
als je besluit jezelf te doden, waarom gooi je je hele leven niet eerst om? Verhuis naar een ander stad, land en/of continent. Probeer een nieuw leven op te bouwen voordat je iets doet wat je niet ongedaan kan maken.

Je neemt jezelf mee...

quote:

Op vrijdag 2 januari 2015 19:03 schreef Moonah het volgende:
Je neemt jezelf mee...

True that. Voor mensen die chronisch dperessief zijn lijkt me naar de andere kant van de wereld verhuizen ook geen oplossing. Aan de andere kant, je kunt het altijd een kans geven.

quote:

Op vrijdag 2 januari 2015 12:00 schreef -Strawberry- het volgende:

[..]

Wat hield je toen tegen?

Angst. Om de familie zo achter te laten, eventuele pijn, het onbekende. Blijkbaar zat er nog teveel/genoeg rationeel vermogen om zoiets drastisch te doen. Achteraf maar goed ook denk ik.

quote:

Op vrijdag 2 januari 2015 19:03 schreef Moonah het volgende:

[..]

Je neemt jezelf mee...

dit is gewoon de kern, samengevat in vier woorden..