FOT Fotografie en Digital Art
Professioneel, hobbyist of amateur? Toon je fotografie of digital art werk, stel je vragen en deel je kennis. Ook over de gebruikte apparatuur, software, workflow, photoshop, lightroom enzovoort. Iedereen is welkom, maar houd er rekening mee; we zijn alti
Ik ben ooit in de gelukkige gelegenheid geweest om naast elkaar te testen een Rodenstock Ysaron 4.5/75mm (een voordelige vierlenzer), een Rodagon 4/80mm(topklasse) en een Rodagon R die nog boven de topklasse uitstak.quote:Op zondag 9 november 2014 18:50 schreef AlexRow het volgende:
Hoe groot is het verschil eigenlijk tussen de verschillende merken vergrotingslenzen? Ik heb nog geen negatievenhouder dus kan dat deel van het proces nog niet testen......
(ook moet mijn doka nog gemaakt worden)
Met wat goeie wil was het verschil tussen de Ysaron en de beide Rodagons best wel zichtbaar al moest je daar al goed voor kijken. Tussen de Rodagon en de Rodagon-R (die laatste kostte ruim drie keer zoveel als de gewone Rodagon) was ook verschil zichtbaar op voorwaarde dat je de beide afdrukken pal naast elkaar legde en vooral goed op de details lette.
De Ysaron was van mijzelf, de beide Rodagons van mijn toenmalige werkgever. Met die test in het achterhoofd had ik voldoende reden om die Ysaron nooit te vervangen
Later heb ik ook nog wel Rodagons met Componons vergeleken en ook met merkloze Japanse vergrotingsglaasjes. Er zit allemaal wel een verschil in maar dat is nagenoeg niet echt toonbaar te krijgen.
Advies anno 2014: Koop een Rodagon of een Componon voor een paar rotcenten en je bent klaar.
Belangrijker dan je vergrotingslens is je negatiefhouder. Mijn succesrecept met een Durst(zowel met kleinere alsook met een Laborator) is om aan één kant een maskerplaatje te gebruiken en aan de andere kant antinewtonglas. Effect is dat je negatief gegarandeerd vlak ligt en omdat er maar één glaskant gebruikt wordt scheelt het je de helft aan stof.
Voor een mooi effect gebruik je het overmaatse maskerplaatje, dan kun je gelijk zo'n mooi zwart kader om je afdruk maken
De andere succesfaktor voor je beeldscherpte bij een vergroting is de korrelloep waarmee je scherpstelt. Idealiter weet je ergens een Peak/Micromega nr1 op de kop te tikken waarmee je met wat oefening het scherptevlak kunt laten variëren tussen de bovenkant en de onderkant van je negatief.
Samenvatting: Een goed opgezette negatiefhouder die ook nog eens goed waterpas ligt aangevuld met een goeie korrelloep en wat oefening maakt meer resultaat dan een duurdere vergrotingslens.
Ik zag inderdaad ook nog een Rodenstock leggen, dat voelde wel als topkwaliteit. Nieuwprijs was 450 gulden (stikker zat er nog op). Ging daar voor 30 euro weg. Maar goed, ik had toen deze al en ik geloof inderdaad niet dat de lens de zwakste schakel is in mijn hele proces. Dat ben ik met mijn zeer beperkte afdrukervaring en daarna waarschijnlijk mijn instapmodel vergroter + goedkopie korrelloep (ik wist overigens niet dat dat ook zo veel uitmaakte, beeld scherp is scherp dacht ik). De stap van lens met schimmel naar lens zonder schimmel leek mij wel te verantwoorden 
I am a black hole shitting into the void
De eerste proefjes met de Tamron 23A zijn bijzonder bemoedigend 
Binnenkort maar eens een rondje fotograferen met én de 23A en de Tokina 50-250 die ongeveer uit hetzelfde tijdperk komt. Qua constructie lijken de twee wel wat op elkaar en qua scherpte kunnen ze aardig met elkaar wedijveren, nou nog zien welke van de twee het mooiste totaalplaatje levert.
Overigens is die 23A een beetje een vreemde eend in de Tamronbijt. Het glaswerk is berekend door Cosina en daarom kom je van heel wat merken een 60-300mm tegen, zelfs AF. Optisch zijn ze allemaal gelijkwaardig en errug goed, mechanisch is de Tamron de uitschieter
Binnenkort maar eens een rondje fotograferen met én de 23A en de Tokina 50-250 die ongeveer uit hetzelfde tijdperk komt. Qua constructie lijken de twee wel wat op elkaar en qua scherpte kunnen ze aardig met elkaar wedijveren, nou nog zien welke van de twee het mooiste totaalplaatje levert.
Overigens is die 23A een beetje een vreemde eend in de Tamronbijt. Het glaswerk is berekend door Cosina en daarom kom je van heel wat merken een 60-300mm tegen, zelfs AF. Optisch zijn ze allemaal gelijkwaardig en errug goed, mechanisch is de Tamron de uitschieter
Maar volgens mij zijn best wel wat van hun adaptall lenzen van behoorlijke kwaliteit, of heb ik het nu helemaal mis? Ik wil nogsteeds wel die 90mm macro, adaptall. Zag hem een paar jaar terug wel veel meer op marktplaats dan nu.
Of die 300mm F2.8
Of die 300mm F2.8
"Those beautiful days for them I live"
Over het afdrukken van negatieven trouwens, heb je ervaring met natte negatievenhouders? Als ik de meeste kwaliteit nodig had van mijn scanner dan gebruikte ik zippovloeistof tussen het glas en de negatief. Die scans waren het scherpst bij mij, heb je ook geen anti-newtonglas nodig.
"Those beautiful days for them I live"
De 90mm adaptall zie je met enige regelmaat hoewel niet meer zoveel als wel geweest is (waar zouden ze zijnquote:
Maar volgens mij zijn best wel wat van hun adaptall lenzen van behoorlijke kwaliteit, of heb ik het nu helemaal mis? Ik wil nogsteeds wel die 90mm macro, adaptall. Zag hem een paar jaar terug wel veel meer op marktplaats dan nu.
Of die 300mm F2.8
)De 60B (die 2.8/300mm) is lastig te vinden en gaat voor krankzinnige prijzen. Nog mooier dan de 60B is trouwens de variant die Novoflex samen met Tamron bouwde en die je met zo'n schuifgreep scherpstelt. Daarvan zijn de prijzen het peil van krankzinnig zelfs al voorbij.
Ik heb er altijd naar gestreefd het vocht zoveel mogelijk uit mijn vergroter te houden. De negatiefhouder van een Durst houdt in die glas+kader-combinatie een negatief echt helemaal vlak, dus toevoegingen zijn overbodig.quote:
Over het afdrukken van negatieven trouwens, heb je ervaring met natte negatievenhouders? Als ik de meeste kwaliteit nodig had van mijn scanner dan gebruikte ik zippovloeistof tussen het glas en de negatief. Die scans waren het scherpst bij mij, heb je ook geen anti-newtonglas nodig.
Alvast bedankt voor alle informatie die je geeftquote:
[..]
Ik heb er altijd naar gestreefd het vocht zoveel mogelijk uit mijn vergroter te houden. De negatiefhouder van een Durst houdt in die glas+kader-combinatie een negatief echt helemaal vlak, dus toevoegingen zijn overbodig.
Wel fijn om het ook op deze manier te krijgen dan alleen uit boekjes en youtube filmpjes. Wanneer mijn doka er dan echt is hoop ik nog veel gebruik te mogen maken van je kennis.
"Those beautiful days for them I live"
Kun je al niet starten in een geïmproviseerde doka? Lees: badkamer. Werkt voor mij prima. Opbouwen kost 20 minuten, waarbij de meeste tijd zit in de chemicaliën. Is een mooie manier om te kijken of het überhaupt iets voor je is, voordat je naar de Gamma gaat.
Mijn negatiefhouder heeft geen glas, en ik heb geen problemen met het vlak krijgen van mijn negatieven. Mijn negatieven zijn al vlak als ze gewoon op de tafel liggen. In de houder wordt er aan vier kanten druk op uitgeoefend. Ik print hoofdzakelijk 35mm, maar ook met 6x6 had ik volgens mij geen problemen. En omdat ik daar niet de juiste negatiefplaatje voor had, had ik die tussen twee kartone raampjes geplaatst.
Maar goed, ik heb mij thuis vooralsnog beperkt tot kleine foto's (10x15), dus dan komt het wellicht ook allemaal iets minder nauw.
Mijn negatiefhouder heeft geen glas, en ik heb geen problemen met het vlak krijgen van mijn negatieven. Mijn negatieven zijn al vlak als ze gewoon op de tafel liggen. In de houder wordt er aan vier kanten druk op uitgeoefend. Ik print hoofdzakelijk 35mm, maar ook met 6x6 had ik volgens mij geen problemen. En omdat ik daar niet de juiste negatiefplaatje voor had, had ik die tussen twee kartone raampjes geplaatst.
Maar goed, ik heb mij thuis vooralsnog beperkt tot kleine foto's (10x15), dus dan komt het wellicht ook allemaal iets minder nauw.
I am a black hole shitting into the void
Ik heb vroeger samen met mn vader in een geïmproviseerde doka gestaan, nu ik de ruimte heb bij mijn oma in de schuur om er 1 te maken wil ik dat ook wel liever doen. Alleen jammer dat ik geen stromend water heb daar.quote:
Kun je al niet starten in een geïmproviseerde doka? Lees: badkamer. Werkt voor mij prima. Opbouwen kost 20 minuten, waarbij de meeste tijd zit in de chemicaliën. Is een mooie manier om te kijken of het überhaupt iets voor je is, voordat je naar de Gamma gaat.
Mijn negatiefhouder heeft geen glas, en ik heb geen problemen met het vlak krijgen van mijn negatieven. Mijn negatieven zijn al vlak als ze gewoon op de tafel liggen. In de houder wordt er aan vier kanten druk op uitgeoefend. Ik print hoofdzakelijk 35mm, maar ook met 6x6 had ik volgens mij geen problemen. En omdat ik daar niet de juiste negatiefplaatje voor had, had ik die tussen twee kartone raampjes geplaatst.
Maar goed, ik heb mij thuis vooralsnog beperkt tot kleine foto's (10x15), dus dan komt het wellicht ook allemaal iets minder nauw.
Ik wil gewoon een fijne werkruimte hebben om te kunnen hobbyen.
"Those beautiful days for them I live"
Ik heb nu alleen een Jupiter8, maar dat is geen fraai exemplaar.
Ik heb nu mijn oog op een Canon 50mm 1.4 LTM laten vallen, eens kijken of ik die voor een mooi prijsje in Hong Kong kan vinden.
Ik heb nu mijn oog op een Canon 50mm 1.4 LTM laten vallen, eens kijken of ik die voor een mooi prijsje in Hong Kong kan vinden.
Nog een specifieke reden waarom je die LTM wil hebbenquote:
Ik heb nu alleen een Jupiter8, maar dat is geen fraai exemplaar.
Ik heb nu mijn oog op een Canon 50mm 1.4 LTM laten vallen, eens kijken of ik die voor een mooi prijsje in Hong Kong kan vinden.
voor degenen die later ingeschakeld hebben, een LTM is een Leica Thread Mount, ofwel een L39-draad, de Leicavatting tot begin jaren '50
Qua optische kwaliteit lijkt het me handiger om op een zo recent mogelijke FD 1.4/50mm te jagen, die zijn beter vindbaar en waarschijnlijk ook wat minder prijzig.
[ Bericht 7% gewijzigd door #ANONIEM op 11-11-2014 00:15:18 ]
SSC's zijn goed toch?
The ripple effect starts with making a splash ~ Life is not a dish of copy pasta ~ ⳽ᖾiz
Ik heb mijn oog ook op een Minolta CLE laten vallen, daar zou deze dan ook op passen. Een andere rede is dat een FD lens een behoorlijk slag groter wordt op mijn Fuji X-E2. Ik vind compactheid belangrijk.quote:
[..]
Nog een specifieke reden waarom je die LTM wil hebben
voor degenen die later ingeschakeld hebben, een LTM is een Leica Thread Mount, ofwel een L39-draad, de Leicavatting tot begin jaren '50
Qua optische kwaliteit lijkt het me handiger om op een zo recent mogelijke FD 1.4/50mm te jagen, die zijn beter vindbaar en waarschijnlijk ook wat minder prijzig.
Die zijn inderdaad goed, maar dat ligt meer aan het totale package dan alleen aan die coating, mijn 2.8/200 is bijvoorbeeld ver van voor de SSC, maar desalwelteplus een wonderschoon optiekjequote:
Op Wellicht is dan een andere J8 ook een optie, ik heb er zo her en der al hele fraaie dingen uit zien komen.quote:
[..]
Ik heb mijn oog ook op een Minolta CLE laten vallen, daar zou deze dan ook op passen. Een andere rede is dat een FD lens een behoorlijk slag groter wordt op mijn Fuji X-E2. Ik vind compactheid belangrijk.
Heb jaren geleden de hele fotochemie weggedaan, aan de ene kant mis ik het wel een beetje, mooie prints zelf maken, aan de andere kant, heel bewerkelijk proces en nogal smerige chemicaliën, zeker als je met kleur werkt.quote:
[..]
Ik heb vroeger samen met mn vader in een geïmproviseerde doka gestaan, nu ik de ruimte heb bij mijn oma in de schuur om er 1 te maken wil ik dat ook wel liever doen. Alleen jammer dat ik geen stromend water heb daar.
Ik wil gewoon een fijne werkruimte hebben om te kunnen hobbyen.
Maar je eigen Cibachrome prints maken van AgfaChrome diafilm, ach wat een mooie kleuren had je dan...
In Baden-Badener Badeseen kann man Baden-Badener baden sehen.
Zwart/wit DOKAspul heb ik nog wel, zal het deze winter weer eens opzetten (in de badkamer). Heb nog een stel leuke antieke glasnegatieven liggen waar ik afdrukken van wil. Alleen contactafdrukken dan, want dat gaat niet in de vergroter passen.
Nog spul liggen dat ik analoog nog gebruik (alles M42):
28 mm f/2.8
50 mm f/1.8
135 mm f/2.8
Is waarschijnlijk geen kwaliteitsspul maar ik vind het leuk om mee te fotograferen. Vooral de 28 mm gebruik ik veel.
28 mm f/2.8
50 mm f/1.8
135 mm f/2.8
Is waarschijnlijk geen kwaliteitsspul maar ik vind het leuk om mee te fotograferen. Vooral de 28 mm gebruik ik veel.
Leuk!quote:
Zwart/wit DOKAspul heb ik nog wel, zal het deze winter weer eens opzetten (in de badkamer). Heb nog een stel leuke antieke glasnegatieven liggen waar ik afdrukken van wil. Alleen contactafdrukken dan, want dat gaat niet in de vergroter passen.
Heb nog eens van een grote kist een speldengat camera gemaakt met vlakfilm daarin, en daar dan ook contact afdrukken van gemaakt. Wat ook leuk is is zwartwit film te ontwikkelen, te stoppen, dan met roodbloedloogzout het ontwikkelde zilver op te lossen en dan de film opnieuw te belichten, die te spoelen en je hebt zwart wit dia's.
Meeste mensen zelfs fotografen hebben nog nooit zwart wit dias gezien.
Het dokaboek van Gunter Spitzing is een goudmijn aan kennis.
In Baden-Badener Badeseen kann man Baden-Badener baden sehen.
Mooi spul, die Pentacon heb ik ook goed ding.quote:
Nog spul liggen dat ik analoog nog gebruik (alles M42):
[ afbeelding ]
28 mm f/2.8
[ afbeelding ]
50 mm f/1.8
[ afbeelding ]
135 mm f/2.8
Is waarschijnlijk geen kwaliteitsspul maar ik vind het leuk om mee te fotograferen. Vooral de 28 mm gebruik ik veel.
#35.
Deze twee foto's zijn genomen met de takumar 50mm 1.4 op mijn 7D. Beide op 1.4. Prachtige lens. Heerlijk scherp zelfs op dat diafragma.
Petri GX-1 met Petri 1:2 50mm
Combex 1:28 f= 28mm
Petri 80-200 1:4,5 – 5,6
In een Tas en er zaten ook diverse ringen en filters bij
Combex 1:28 f= 28mm
Petri 80-200 1:4,5 – 5,6
In een Tas en er zaten ook diverse ringen en filters bij
#35.
De toebehoren.
o.a.
Cokin A 062
Cokin A 005
Marexar 49 mm +2 ring
Marexar 52 mm UV ring
Kinor close up no4
o.a.
Cokin A 062
Cokin A 005
Marexar 49 mm +2 ring
Marexar 52 mm UV ring
Kinor close up no4
#35.
Leuk setje voor iemand met een Pentax die eens aan MF-glas wil snuffelenquote:
Petri GX-1 met Petri 1:2 50mm
[ afbeelding ]
Combex 1:28 f= 28mm
[ afbeelding ]
Petri 80-200 1:4,5 – 5,6
[ afbeelding ]
In een Tas en er zaten ook diverse ringen en filters bij
Ik zag trouwens op een van die foto's een oude flitser zitten. Tipje: Zet die nimmer op een moderne digitale spiegelreflex, die kunnen meestal de ontsteekspanning van die oude dingen niet aan en je eerste flits wordt dan je laatste opname (althans die van je camera)
Als je de spanning niet weet dan is de volgende site misschien wel handigquote:
[..]
Tipje: Zet die nimmer op een moderne digitale spiegelreflex, die kunnen meestal de ontsteekspanning van die oude dingen niet aan en je eerste flits wordt dan je laatste opname (althans die van je camera)
http://www.botzilla.com/photo/strobeVolts.html
"Those beautiful days for them I live"
Goed lijstjequote:
[..]
Als je de spanning niet weet dan is de volgende site misschien wel handig
http://www.botzilla.com/photo/strobeVolts.html
Overigens:
Net als bij vintage objectieven heb je met flitsers te maken met échte merken en handelsmerken en met name die laatste werden in de 70's tot en met de 90's bijzonder veel verkocht (meeste waren te herleiden tot Sunpak of Nissin)
Voor die flitsers is het een goeie investering om een simpel universeelmetertje te kopen (nog geen tientje bij diverse winkels) en gewoon te meten hoeveel volt er op de trigger staat (flitser opladen en de meetkabels elk op een pool zetten)
Vervolgens kun je met lijstjes als bovenstaand kijken wat je camera zou moeten kunnen hebben.
Dan nog, bij twijfel zo'n ding niet aan je camera hangen. Mocht je toch de onbedwingbare neiging hebben ermee te willen fotograferen, koop dan een slaveunit en ontsteek de boel middels je popup of een vertrouwde flitser
so far voor vintage flitsers.
Nu we het toch over vintage flitsers hebben. Ik heb nog 2 doosjes met flashbulbs liggen ergens
(niet mijn plaatje)
Alleen nooit uitgezocht hoe ik die moet gebruiken.
(niet mijn plaatje)
Alleen nooit uitgezocht hoe ik die moet gebruiken.
"Those beautiful days for them I live"
Helemaal offtopic maar omdat het toch schijtweer is :quote:
Nu we het toch over vintage flitsers hebben. Ik heb nog 2 doosjes met flashbulbs liggen ergens
[ afbeelding ]
(niet mijn plaatje)
Alleen nooit uitgezocht hoe ik die moet gebruiken.
Zou je ze willen gebruiken, dan moet je een flitser hebben met een vatting waar de lampjes in passen (ja
)Afhankelijk van de uitvoering van die flitser moet daarin ook een batterij om de ontsteekspanning te leveren. Zo'n batterij kan zelfs nog lastiger te vinden zijn dan de lampjes, het waren batterijen met een nogal hoge spanning die enerzijds zwaar in onbruik zijn geraakt, anderszijds al snel onder milieumaatregelen vielen en nog terecht ook.
Lees je vervolgens in op het lampje zelf, ergens op interpret is wel te vinden welke kleur licht ie geeft, hoeveel licht eruit komt en hoe zijn ontbrandkarakteristiek is.
dat laatste is weer belangrijk in verband met het synchroniseren van het lampje
Heb je alles eenmaal bij elkaar en ook een indicatie van de output van zo'n lampje (en vergis je niet, die is bijzonder hoog), dan zou je eens een schot kunnen gaan wagen.
Zoek eens rond op internet over flitslampjes, er gaat een wereld voor je open.
Even weer terug naar de oude lenzen.
Wat is de reden om met oude lenzen te fotograferen
Bij mij is dat hoofdzakelijk het aparte karakter dat sommige oudere lenzen hebben. Neem nou mijn Canon FD 2.8/200mm. De mijne is de eerste uitvoering, dus nog zonder SSC-coating of internal focussing. Ding is vrij lomp, scherpstelslag is 'de halve wereld rond' maar áls het dan ook allemaal klopt, dan heb je ook wel iets leuks in handen
Wat voorbeeldjes uit het recente verleden
Passer domesticus by Ouwesok, on Flickr
Canon FD 2.8/200mm by Ouwesok, on Flickr
Canon FD 2.8/200mm by Ouwesok, on Flickr
Canon FD 2.8/200mm by Ouwesok, on Flickr
Door zijn omvang en gewicht werkt de lomperik het lekkerst op een Panasonic G1, het tweetal lijkt voor elkaar geschapen.
Zodra ik een goeie gelegenheid (qua licht en onderwerpen) heb mag ie het eens opnemen tegen mijn andere 2.8/200, de Upsilon(Sigma) YS 2.8/200mm(1974) die tot nog toe iets te weinig is ingezet maar ook best wel apart is en nog zwaarder dan de Canon.
De Upsilon kocht ik stomweg omdat ik hem tegenkwam voor relatief weinig, de Canon FD stond daadwerkelijk op mijn verlanglijst.
Wat is de reden om met oude lenzen te fotograferen
Bij mij is dat hoofdzakelijk het aparte karakter dat sommige oudere lenzen hebben. Neem nou mijn Canon FD 2.8/200mm. De mijne is de eerste uitvoering, dus nog zonder SSC-coating of internal focussing. Ding is vrij lomp, scherpstelslag is 'de halve wereld rond' maar áls het dan ook allemaal klopt, dan heb je ook wel iets leuks in handen
Wat voorbeeldjes uit het recente verleden
Passer domesticus by Ouwesok, on Flickr
Canon FD 2.8/200mm by Ouwesok, on Flickr
Canon FD 2.8/200mm by Ouwesok, on Flickr
Canon FD 2.8/200mm by Ouwesok, on Flickr
Door zijn omvang en gewicht werkt de lomperik het lekkerst op een Panasonic G1, het tweetal lijkt voor elkaar geschapen.
Zodra ik een goeie gelegenheid (qua licht en onderwerpen) heb mag ie het eens opnemen tegen mijn andere 2.8/200, de Upsilon(Sigma) YS 2.8/200mm(1974) die tot nog toe iets te weinig is ingezet maar ook best wel apart is en nog zwaarder dan de Canon.
De Upsilon kocht ik stomweg omdat ik hem tegenkwam voor relatief weinig, de Canon FD stond daadwerkelijk op mijn verlanglijst.
Ik heb geen Pentax, denk dat ik het setje op MP ga zettenquote:
[..]
Leuk setje voor iemand met een Pentax die eens aan MF-glas wil snuffelen
Ik zag trouwens op een van die foto's een oude flitser zitten. Tipje: Zet die nimmer op een moderne digitale spiegelreflex, die kunnen meestal de ontsteekspanning van die oude dingen niet aan en je eerste flits wordt dan je laatste opname (althans die van je camera)
Bedankt voor de tip, al zou ik het niet een geprobeerd hebben.
#35.
Ik heb nog wat ouwe rommel aan cameras waar ik de optiek graag op mijn canon zou zetten vanwege het beeld wat ze geven, de typische jaren 20/30/40 look, maar het werkt niet. De lenzen doen dit op de rolfilm en al vergeten filmformaten die enorm groot zijn. Op mijn digitale canon zijn het slechte telelenzen ipv mooie standaard lenzen.quote:
Even weer terug naar de oude lenzen.
Wat is de reden om met oude lenzen te fotograferen
Bij mij is dat hoofdzakelijk het aparte karakter dat sommige oudere lenzen hebben. Neem nou mijn Canon FD 2.8/200mm.
In Baden-Badener Badeseen kann man Baden-Badener baden sehen.
Daarom is het eigenlijk best jammer dat er niet bijvoorbeeld échte 6x6-sensoren zijn.quote:Op zondag 16 november 2014 21:19 schreef Pietverdriet het volgende:
[..]
Ik heb nog wat ouwe rommel aan cameras waar ik de optiek graag op mijn canon zou zetten vanwege het beeld wat ze geven, de typische jaren 20/30/40 look, maar het werkt niet. De lenzen doen dit op de rolfilm en al vergeten filmformaten die enorm groot zijn. Op mijn digitale canon zijn het slechte telelenzen ipv mooie standaard lenzen.
Of 4x5" als we toch gek gaan doen
Ja, helaas, daar blijft film nummer 1quote:
[..]
Daarom is het eigenlijk best jammer dat er niet bijvoorbeeld échte 6x6-sensoren zijn.
Of 4x5" als we toch gek gaan doen
In Baden-Badener Badeseen kann man Baden-Badener baden sehen.
OK, helemaal 6x6 is ie niet maar hij komt in de buurt:quote:
[..]
Daarom is het eigenlijk best jammer dat er niet bijvoorbeeld échte 6x6-sensoren zijn.
Of 4x5" als we toch gek gaan doen
Ik heb de 645D een keer in de hand gehad, voor mijn gebruik is ie echt te groot en lomp.
Het is een juweel van een camera. Alleen voor mijn gebruik nog steeds te prijzig.quote:
[..]
OK, helemaal 6x6 is ie niet maar hij komt in de buurt:
[ afbeelding ]
Ik heb de 645D een keer in de hand gehad, voor mijn gebruik is ie echt te groot en lomp.
Voorlopig vermaak ik me nog meer dan voldoende met de kleinere formaten.
Hier kun je mijn lenzen uit de Petri tas op gebruikenquote:
[..]
OK, helemaal 6x6 is ie niet maar hij komt in de buurt:
[ afbeelding ]
Ik heb de 645D een keer in de hand gehad, voor mijn gebruik is ie echt te groot en lomp.
#35.
Nee, want die dekken een beeldcirkel voor kleinbeeld/fullframe uit. De 645 Pentax heeft een veel grotere sensor en moet daarom grotere objectieven hebben met een eigen vatting.quote:
[..]
Hier kun je mijn lenzen uit de Petri tas op gebruiken
Desalwelteplus kun je er met wat adapteren wel Zeiss Jena en Russische middenformaatlenzen op gebruiken en dat maakt hem voor 'Vintage glass' liefhebbers wel bijzonder aantrekkulleck
en alle lenzen van de filmpjes Pentax-645 passen ook gewoon
Als je dan toch geld uitgeeft, koop dan de 645Z
In Baden-Badener Badeseen kann man Baden-Badener baden sehen.
Gewoon met zoiets over straat joh:
Maar OT...
Ik heb zelf nog een Canon FD 35-70mm f/4 onderweg.
En niet vintage, dus ook lekker OFFT, maar wel mooie lensjes (?) de Zhengyi / Mitakon 42.5mm f/1.2 & 24mm f/1.7 heb ik net bevestiging van dat ze opgestuurd zijn. Zoek nu eigenlijk nog een leuke 2e hands f/2.8 zoom. Iets van 28-70mm.
Maar OT...
Ik heb zelf nog een Canon FD 35-70mm f/4 onderweg. En niet vintage, dus ook lekker OFFT, maar wel mooie lensjes (?) de Zhengyi / Mitakon 42.5mm f/1.2 & 24mm f/1.7 heb ik net bevestiging van dat ze opgestuurd zijn. Zoek nu eigenlijk nog een leuke 2e hands f/2.8 zoom. Iets van 28-70mm.
The ripple effect starts with making a splash ~ Life is not a dish of copy pasta ~ ⳽ᖾiz
Ik heb al wel eens het voorend van een Kiev4 met lens en al op een spiegelloze camera gezien om op die manier met een oud Contax-juweeltje te kunnen fotograferen.quote:
Ik wil een Zorki 4K en daar het binnenwerk van een redelijke 4/3 in zetten
Kiev4/Contax had een scherpstelmechaniek op de camera zitten, de lenzen waren derhalve 'star'
Best een cool idee. 
http://frankencamera.wordpress.com/
http://frankencamera.wordpress.com/
The ripple effect starts with making a splash ~ Life is not a dish of copy pasta ~ ⳽ᖾiz
quote:
Best een cool idee.
Nice!Nu nog ff een 3D printer scoren en uitzoeken hoe dat werkt...
Iemand interesse in deze objectieven?
Petri 1:2 50mm
Petri 80-200 1:4,5 – 5,6
Combex 1:28 f= 28mm
Plaatjes staan hier,
FOT / Het vintage objectieven topic #1
Petri 1:2 50mm
Petri 80-200 1:4,5 – 5,6
Combex 1:28 f= 28mm
Plaatjes staan hier,
FOT / Het vintage objectieven topic #1
#35.
Deze toegevoegd aan mijn collectie, kostte me wel 1.25¤
[ Bericht 2% gewijzigd door Clayton1 op 29-11-2014 22:16:24 ]
[ Bericht 2% gewijzigd door Clayton1 op 29-11-2014 22:16:24 ]
#35.
Eindelijk heb ik gisteren dan even de eerste opnamen met de Tamron 23A weten te maken. De 23A, ofwel een 3.8-5.4/60-300mm heeft een goeie reputatie. Tamron bouwde hem van 1983 tot aan 2000 wat best wel lang mag worden genoemd.
Zo ziet een 23A er ongeveer uit
plaatje even ergens van interpret geleend
Mijn exemplaar lijkt een wat oudere te zijn, met name na 1990 werden de Adaptall Tamrons niet bijzonder veel meer verkocht.
Als je de compacte 103A gewend bent valt de 23A aanvankelijk even tegen. De lens is groot en vooral zwaar (870 gram). Mechanisch doet ie weer wel aan de 103A denken, zowel zoomen als scherpstellen gaan licht, maar controleerbaar dus niet het vage gevoel dat je bij veel goedkopere schuifzooms uit de 80's had.
De 23A draai je heel makkelijk in de scherpte, ook zonder hulpmiddelen als AF-assist of focuspeaking.
Stabiel fotograferen met de 23A vergt even wat gewenning, als je de lens bij zijn 'neus' beetpakt is oe het beste stabiel te houden (bij mij tenminste). Het gewicht helpt hierbij ook een aardig handje.
Met dat gewicht en de afmetingen van de lens had Tamron er wat mij betreft wel een statiefgondeltje onder mogen zetten, zelfs op een stevige driepoot wil de lens nog wel ietsjes bewegen.
Omdat de 23A mij een prima lens lijkt voor grotere insecten wil ik eerst eens kijken hoe ie op korte afstand presteert. Bij gebrek aan grote insecten nemen we dan maar wat andere dingen die niet al te ver van de lens af staan. De 23A is instelbaar tot ongeveer 1.6m wat in de 300mm stand al aardig dichtbij is.
We doen wat blaadjes
Die overgang van scherp naar onscherp ben ik best wel mee in de noppen
Tamron 23A by Ouwesok, on Flickr
lekker geleidelijk zodat je niet bij insecten een vleugeltip hebt die meteen uit de scherpte knalt
Tamron 23A by Ouwesok, on Flickr
De boel wordt lekker losgetrokken van de achtergrond en dat willen we hebben
Tamron 23A by Ouwesok, on Flickr
De zon net een eindje buiten het plaatje en dan maar eens kijken of ie een flare geeft
Tamron 23A by Ouwesok, on Flickr
Niet dus, er mag wel een zonnekap op maar het is niet de grootste noodzaak.
Maximale scherpte komt er onder deze omstandigheden nog niet uit maar het geheel ziet er veelbelovend uit
Binnenkort nog wat andere onderwerpen
Zo ziet een 23A er ongeveer uit
plaatje even ergens van interpret geleend
Mijn exemplaar lijkt een wat oudere te zijn, met name na 1990 werden de Adaptall Tamrons niet bijzonder veel meer verkocht.
Als je de compacte 103A gewend bent valt de 23A aanvankelijk even tegen. De lens is groot en vooral zwaar (870 gram). Mechanisch doet ie weer wel aan de 103A denken, zowel zoomen als scherpstellen gaan licht, maar controleerbaar dus niet het vage gevoel dat je bij veel goedkopere schuifzooms uit de 80's had.
De 23A draai je heel makkelijk in de scherpte, ook zonder hulpmiddelen als AF-assist of focuspeaking.
Stabiel fotograferen met de 23A vergt even wat gewenning, als je de lens bij zijn 'neus' beetpakt is oe het beste stabiel te houden (bij mij tenminste). Het gewicht helpt hierbij ook een aardig handje.
Met dat gewicht en de afmetingen van de lens had Tamron er wat mij betreft wel een statiefgondeltje onder mogen zetten, zelfs op een stevige driepoot wil de lens nog wel ietsjes bewegen.
Omdat de 23A mij een prima lens lijkt voor grotere insecten wil ik eerst eens kijken hoe ie op korte afstand presteert. Bij gebrek aan grote insecten nemen we dan maar wat andere dingen die niet al te ver van de lens af staan. De 23A is instelbaar tot ongeveer 1.6m wat in de 300mm stand al aardig dichtbij is.
We doen wat blaadjes
Die overgang van scherp naar onscherp ben ik best wel mee in de noppen
Tamron 23A by Ouwesok, on Flickr
lekker geleidelijk zodat je niet bij insecten een vleugeltip hebt die meteen uit de scherpte knalt
Tamron 23A by Ouwesok, on Flickr
De boel wordt lekker losgetrokken van de achtergrond en dat willen we hebben
Tamron 23A by Ouwesok, on Flickr
De zon net een eindje buiten het plaatje en dan maar eens kijken of ie een flare geeft
Tamron 23A by Ouwesok, on Flickr
Niet dus, er mag wel een zonnekap op maar het is niet de grootste noodzaak.
Maximale scherpte komt er onder deze omstandigheden nog niet uit maar het geheel ziet er veelbelovend uit
Binnenkort nog wat andere onderwerpen
Kwaliteitje hoor, en mooie scherpe platen/ kleurenquote:
Eindelijk heb ik gisteren dan even de eerste opnamen met de Tamron 23A weten te maken. De 23A, ofwel een 3.8-5.4/60-300mm heeft een goeie reputatie. Tamron bouwde hem van 1983 tot aan 2000 wat best wel lang mag worden genoemd.
Zo ziet een 23A er ongeveer uit
plaatje even ergens van interpret geleend
[ afbeelding ]
Mijn exemplaar lijkt een wat oudere te zijn, met name na 1990 werden de Adaptall Tamrons niet bijzonder veel meer verkocht.
Als je de compacte 103A gewend bent valt de 23A aanvankelijk even tegen. De lens is groot en vooral zwaar (870 gram). Mechanisch doet ie weer wel aan de 103A denken, zowel zoomen als scherpstellen gaan licht, maar controleerbaar dus niet het vage gevoel dat je bij veel goedkopere schuifzooms uit de 80's had.
De 23A draai je heel makkelijk in de scherpte, ook zonder hulpmiddelen als AF-assist of focuspeaking.
Stabiel fotograferen met de 23A vergt even wat gewenning, als je de lens bij zijn 'neus' beetpakt is oe het beste stabiel te houden (bij mij tenminste). Het gewicht helpt hierbij ook een aardig handje.
Met dat gewicht en de afmetingen van de lens had Tamron er wat mij betreft wel een statiefgondeltje onder mogen zetten, zelfs op een stevige driepoot wil de lens nog wel ietsjes bewegen.
Omdat de 23A mij een prima lens lijkt voor grotere insecten wil ik eerst eens kijken hoe ie op korte afstand presteert. Bij gebrek aan grote insecten nemen we dan maar wat andere dingen die niet al te ver van de lens af staan. De 23A is instelbaar tot ongeveer 1.6m wat in de 300mm stand al aardig dichtbij is.
We doen wat blaadjes
Die overgang van scherp naar onscherp ben ik best wel mee in de noppen
[ link | afbeelding ]Tamron 23A by Ouwesok, on Flickr
lekker geleidelijk zodat je niet bij insecten een vleugeltip hebt die meteen uit de scherpte knalt
[ link | afbeelding ]Tamron 23A by Ouwesok, on Flickr
De boel wordt lekker losgetrokken van de achtergrond en dat willen we hebben
[ link | afbeelding ]Tamron 23A by Ouwesok, on Flickr
De zon net een eindje buiten het plaatje en dan maar eens kijken of ie een flare geeft
[ link | afbeelding ]Tamron 23A by Ouwesok, on Flickr
Niet dus, er mag wel een zonnekap op maar het is niet de grootste noodzaak.
Maximale scherpte komt er onder deze omstandigheden nog niet uit maar het geheel ziet er veelbelovend uit
Binnenkort nog wat andere onderwerpen
#35.
Een andere uit mijn collectie oud glas die sinds augustus in mijn bezit is:
Canon FD 2.8/200mm by Ouwesok, on Flickr
Redenen om dol op die lomperd te zijn.
Winterfair 2014 by Ouwesok, on Flickr
Winterfair 2014 by Ouwesok, on Flickr
Winterfair 2014 by Ouwesok, on Flickr
Winterfair 2014 by Ouwesok, on Flickr
In alle gevallen één enkel stopje gediafragmeerd. Scherptediepte is soms wat aan de krappe kant en de overgang naar onscherp is nogal abrupt(volgende keer rekening mee houden)
Mijn exemplaar is trouwens een vroege variant van de 2.8/200mm, voor verzameldriftigen geldt dat er ook nog andere varianten van zijn geweest, vooral de SSC zou nóg mooier moeten zijn.
Canon FD 2.8/200mm by Ouwesok, on Flickr
Redenen om dol op die lomperd te zijn.
Winterfair 2014 by Ouwesok, on Flickr
Winterfair 2014 by Ouwesok, on Flickr
Winterfair 2014 by Ouwesok, on Flickr
Winterfair 2014 by Ouwesok, on Flickr
In alle gevallen één enkel stopje gediafragmeerd. Scherptediepte is soms wat aan de krappe kant en de overgang naar onscherp is nogal abrupt(volgende keer rekening mee houden)
Mijn exemplaar is trouwens een vroege variant van de 2.8/200mm, voor verzameldriftigen geldt dat er ook nog andere varianten van zijn geweest, vooral de SSC zou nóg mooier moeten zijn.
Yupz. Handelsmerk dat op heel veel spullen prijkte in de 70's. In Nederland met name bekend van die 500mm preset-achomaten.quote:
http://www.ebay.de/itm/CA(...)&hash=item58b9ea56a4quote:
[..]
Yupz. Handelsmerk dat op heel veel spullen prijkte in de 70's. In Nederland met name bekend van die 500mm preset-achomaten.
In Baden-Badener Badeseen kann man Baden-Badener baden sehen.
Die is wel apartquote:
[..]
http://www.ebay.de/itm/CA(...)&hash=item58b9ea56a4
Je had in de 70's een korte opkomst van die 1.8/135mm's en in plaats van wat je zou denken dat er één merk is met een stuk of wat handelsmerken bleken er na onderzoek toch een stuk of zes verschillende constructies te zijn, de een wat beter dan de ander. Die constructies werden dan weer onder verschillende handelsmerken verkocht waarbij Sigma de enige was die hem onder eigen naam verkocht
Ondanks al die verschijningsvormen zijn die 1.8/135's momenteel niet echt talrijk te noemen, ze waren zelfs in hun hoogtijdagen te duur om massaal verkocht te worden*. Het exemplaar uit de links is nog relatief gunstig qua prijs, in sommige gevallen zie je voor over de driehonderd euro van eigenaar wisselen hoewel ook van deze lenzen de hype een beetje over lijkt.
*Naast die hoge prijs verloren ze snel aan populariteit omdat ze nogal lastig in gebruik waren. Wie zo'n ding leert bespelen kan er prachtige foto's mee maken, doe je het verkeerd dan laat de lens je nogal in de steek.
Dat, plus dat ik al de nodige mensen heb gezien die er een kochten met de verwachting dat ie op 1.8 al optimaal presteert.quote:
Dat doet ie dus niet, in de 70's werd zo'n grote opening er alleen in gebouwd om hem onder beroerde omstandigheden nog scherp te kunnen stellen, om ermee te fotograferen moet ie toch echt een stopje of twee dicht. Afhankelijk van welke 1.8/135 je hebt heb je dan wel een lens die al rond de 4.0 heel goed presteert.
en apart en daarom leuk voor de heb zijn die kolossale 135mm's ook best wel
Heb een aantal fotos van Edward Steichen uit de jaren 40. Gemaakt met Lenzen zonder coating, zou tegenwoordig de hond geen brood van lusten, maar wat een geweldige fotos.
In Baden-Badener Badeseen kann man Baden-Badener baden sehen.
Veel geluk gehad gister, vandaag was het weer echt zwaar Kquote:
Een andere uit mijn collectie oud glas die sinds augustus in mijn bezit is:
[ link | afbeelding ]Canon FD 2.8/200mm by Ouwesok, on Flickr
Redenen om dol op die lomperd te zijn.
[ link | afbeelding ]Winterfair 2014 by Ouwesok, on Flickr
[ link | afbeelding ]Winterfair 2014 by Ouwesok, on Flickr
[ link | afbeelding ]Winterfair 2014 by Ouwesok, on Flickr
[ link | afbeelding ]Winterfair 2014 by Ouwesok, on Flickr
In alle gevallen één enkel stopje gediafragmeerd. Scherptediepte is soms wat aan de krappe kant en de overgang naar onscherp is nogal abrupt(volgende keer rekening mee houden)
Mijn exemplaar is trouwens een vroege variant van de 2.8/200mm, voor verzameldriftigen geldt dat er ook nog andere varianten van zijn geweest, vooral de SSC zou nóg mooier moeten zijn.
#35.
Om vintage lenzen te leren waarderen is de ultieme instapper de Russische Helios 44-2, een kopie van de Zeiss Biotar 2.0/58mm waarvan de Russen na de eurlog de tekeningen hadden weten te bemachtigen.
De Helios is leuk, goed en heel makkelijk te vinden, er zijn er miljoenen van gebouwd en ze kosten je derhalve de financiele kraag niet.
Hij heeft een preset-diafragma wat op een spiegelloze digitale camera een zegen voor de mensheid blijkt. Het beste gebruik je hem tussen de 2.8 en 5.6 en dan geeft ie best wel een apart plaatje.
Twee voorbeeldjes van vorige week in Archeon
Winterfair 2014 by Ouwesok, on Flickr
Winterfair 2014 by Ouwesok, on Flickr
De Helios is leuk, goed en heel makkelijk te vinden, er zijn er miljoenen van gebouwd en ze kosten je derhalve de financiele kraag niet.
Hij heeft een preset-diafragma wat op een spiegelloze digitale camera een zegen voor de mensheid blijkt. Het beste gebruik je hem tussen de 2.8 en 5.6 en dan geeft ie best wel een apart plaatje.
Twee voorbeeldjes van vorige week in Archeon
Winterfair 2014 by Ouwesok, on Flickr
Winterfair 2014 by Ouwesok, on Flickr
Cosina maakt onder de Voigtlander naam nog wel single coated varianten.quote:
Heb een aantal fotos van Edward Steichen uit de jaren 40. Gemaakt met Lenzen zonder coating, zou tegenwoordig de hond geen brood van lusten, maar wat een geweldige fotos.
Ik heb trouwens net op google even snel gekeken naar die foto's van Edward Steichen, hij wist gewoon goed te werken met licht. Ik vermoed dat hij op grotere formaten werkte dan 135, het chemische proces in eigen handen had en, voor zover ik heb gezien, het licht ook vrij vaak volledig onder controle had. Dan heb je inderdaad minder aan allerlei verschillende coatings.
Doet er natuurlijk allemaal niet aan af dat hij gewoon goede foto's maakt, ik wou dat ik zulke portretten kon schieten.
"Those beautiful days for them I live"
Toen hij de pensioen leeftijd had ging hij met de navy mee de pacific oorlog inquote:
[..]
Cosina maakt onder de Voigtlander naam nog wel single coated varianten.
Ik heb trouwens net op google even snel gekeken naar die foto's van Edward Steichen, hij wist gewoon goed te werken met licht. Ik vermoed dat hij op grotere formaten werkte dan 135, het chemische proces in eigen handen had en, voor zover ik heb gezien, het licht ook vrij vaak volledig onder controle had. Dan heb je inderdaad minder aan allerlei verschillende coatings.
Doet er natuurlijk allemaal niet aan af dat hij gewoon goede foto's maakt, ik wou dat ik zulke portretten kon schieten.
In Baden-Badener Badeseen kann man Baden-Badener baden sehen.
Ja, de Helios.quote:
Om vintage lenzen te leren waarderen is de ultieme instapper de Russische Helios 44-2, een kopie van de Zeiss Biotar 2.0/58mm waarvan de Russen na de eurlog de tekeningen hadden weten te bemachtigen.
De Helios is leuk, goed en heel makkelijk te vinden, er zijn er miljoenen van gebouwd en ze kosten je derhalve de financiele kraag niet.
Hij heeft een preset-diafragma wat op een spiegelloze digitale camera een zegen voor de mensheid blijkt. Het beste gebruik je hem tussen de 2.8 en 5.6 en dan geeft ie best wel een apart plaatje.
Twee voorbeeldjes van vorige week in Archeon
[ link | afbeelding ]Winterfair 2014 by Ouwesok, on Flickr
[ link | afbeelding ]Winterfair 2014 by Ouwesok, on Flickr
Een van m'n eerste oudjes (geloof dat alleen de Minolta MD Rokkors 50mm f/1.7 en 28mm f/2.8 en Pentax-M SMC Asahi 50mm f/1.4 eerder waren). Ook mooi taking lens voor de Kalart Victorscope 2X (anamorphic), 4K Photo mode is trouwens dan echt een uitkomst op de GH4: multi-aspect. Kende gij DogSchidt ook (reworked salvaged 58mm's)?
http://dogschidtoptiks.co.uk/index.html
The ripple effect starts with making a splash ~ Life is not a dish of copy pasta ~ ⳽ᖾiz
Nu dus welquote:
Kende gij DogSchidt ook (reworked salvaged 58mm's)?
Hoe leuk het technisch ook allemaal is, ik geef nog steeds de voorkeur aan een Helios in zijn oorspronkelijke staat zonder gefröbeld diafragma of andere ingrepen die nog het beste als 'verhipsteriseren' te beschrijven zijn.
Overigens zijn er naast Russische ook Chinese Biotar-klonen gebouwd. In onze streken iets minder talrijk dan de Russische.
En dat heeft er weer mee te maken dat men vanuit de USSR in de jaren 70 en 80 scheepsladingen camera's en lenzen naar het westen exporteerde in ruil voor harde westerse valuta
Een jaar of 10 geleden kon je in de diverse landen van de voormalige SU nog goed het oude Sovjet-spul kopen tegen hele leuke prijzen. Helaas zijn daar de bronnen momenteel opgedroogd.
Mijn J9 die je daar voor mij opscharrelde is nog steeds mijn beste voorbeeld van bang-for-ze-buckquote:
Een jaar of 10 geleden kon je in de diverse landen van de voormalige SU nog goed het oude Sovjet-spul kopen tegen hele leuke prijzen.
Een Helios 58mm of een Industar 50mm is nog steeds erg goed aan te komen voor weinig.quote:Helaas zijn daar de bronnen momenteel opgedroogd.
Een Jupiter-9(2.0/85mm, binnekort weer eens in dit theater) wordt al lastiger, ook in het voormalig oostblok heeft men begrepen dat daar goed geld voor te vangen is.
Neemt niet weg dat je zelfs dan nog erg goed je best moet doen om voor pakweg honderd euro een betere portretlens te vinden
[ Bericht 5% gewijzigd door #ANONIEM op 13-12-2014 12:21:34 ]
Voor zover ik kan zien zijn ze gereshelled, er zijn wel meer bedrijven die dat doen. De 80-200 van nikon kan bijvoorbeeld ook. Deze zijn zo te zien gemaakt voor video.quote:
[..]
Nu dus wel
Hoe leuk het technisch ook allemaal is, ik geef nog steeds de voorkeur aan een Helios in zijn oorspronkelijke staat zonder gefröbeld diafragma of andere ingrepen die nog het beste als 'verhipsteriseren' te beschrijven zijn.
Overigens zijn er naast Russische ook Chinese Biotar-klonen gebouwd. In onze streken iets minder talrijk dan de Russische.
En dat heeft er weer mee te maken dat men vanuit de USSR in de jaren 70 en 80 scheepsladingen camera's en lenzen naar het westen exporteerde in ruil voor harde westerse valuta
"Those beautiful days for them I live"
Zo netjes hoor, zo`n Helios heb ik ook,ook eens opschroeven als het weer eens wat beter weer gaat wordenquote:
Om vintage lenzen te leren waarderen is de ultieme instapper de Russische Helios 44-2, een kopie van de Zeiss Biotar 2.0/58mm waarvan de Russen na de eurlog de tekeningen hadden weten te bemachtigen.
De Helios is leuk, goed en heel makkelijk te vinden, er zijn er miljoenen van gebouwd en ze kosten je derhalve de financiele kraag niet.
Hij heeft een preset-diafragma wat op een spiegelloze digitale camera een zegen voor de mensheid blijkt. Het beste gebruik je hem tussen de 2.8 en 5.6 en dan geeft ie best wel een apart plaatje.
Twee voorbeeldjes van vorige week in Archeon
[ link | afbeelding ]Winterfair 2014 by Ouwesok, on Flickr
[ link | afbeelding ]Winterfair 2014 by Ouwesok, on Flickr
#35.
Ga eens voor de grap naar Armenië. Nog genoeg te vindenquote:
Een jaar of 10 geleden kon je in de diverse landen van de voormalige SU nog goed het oude Sovjet-spul kopen tegen hele leuke prijzen. Helaas zijn daar de bronnen momenteel opgedroogd.
пусть всегда будет солнце
Ff voor de grap naar Armenië.
Maar goed dat er eBay is, zou ik zeggen.
Heb bijv. aardig wat uit de Ukraïne, uit Rusland, Italië, de VS en Japan.
Maar goed dat er eBay is, zou ik zeggen.
Heb bijv. aardig wat uit de Ukraïne, uit Rusland, Italië, de VS en Japan.
The ripple effect starts with making a splash ~ Life is not a dish of copy pasta ~ ⳽ᖾiz
Daar heb je echt bizarre ideeën voor: http://www.cinemaglass.com & http://www.pchood.com/index.php?route=product/category&path=45 . Die prijzen. Mien god jong.quote:
[..]
Voor zover ik kan zien zijn ze gereshelled, er zijn wel meer bedrijven die dat doen. De 80-200 van nikon kan bijvoorbeeld ook. Deze zijn zo te zien gemaakt voor video.
The ripple effect starts with making a splash ~ Life is not a dish of copy pasta ~ ⳽ᖾiz
off topic: Armenië is echt een geweldig land hoorquote:
Ff voor de grap naar Armenië.
Maar goed dat er eBay is, zou ik zeggen.
пусть всегда будет солнце
Een lens die ongeveer even oud is al ondergetekende zelf, de Hanimex 3.5/180. Ook Hanimex is een handelsmerk, de lens is afkomstig van Tokina en heeft een eerste versie van de T2-mount die nog aanzienlijk groter is dan de uiteindelijke T-mount en waarvoor je dus andere adapters moet hebben. Gelukkig was een adapter van Exacta naar Sony-E eenvoudiger en vooral goedkoper.
Voor zijn leeftijd weet deze 180mm preset er nog een zeer bijzonder plaatje neer te zetten. Hij is iets gevoeliger voor tegenlicht dan modernere (of minder oude) lenzen, qua scherpte kan ie nog heel aardig meekomen
Vergelijk ik hem met mijn andere 180mm, de Zeiss Jena Sonnar 2.8/180, dan valt op dat de Hanimex wat minder opvalt dan de wel erg kolossale Zeiss. Bij dit soort fotografie is een beetje stealth-factor mooi meegenomen.
Paar voorbeeldjes op de Winterfair waar het wel bijzonder krap was voor langere brandpunten, uiteindelijk bleek de 85mm Jupiter-9 nog het beste bruikbaar
Diafragma stond steeds op 5.6.
Winterfair 2014 by Ouwesok, on Flickr
Winterfair 2014 by Ouwesok, on Flickr
Winterfair 2014 by Ouwesok, on Flickr
Winterfair 2014 by Ouwesok, on Flickr
Kortom, weer een lensje waar ik best wel blij mee ben
Voor zijn leeftijd weet deze 180mm preset er nog een zeer bijzonder plaatje neer te zetten. Hij is iets gevoeliger voor tegenlicht dan modernere (of minder oude) lenzen, qua scherpte kan ie nog heel aardig meekomen
Vergelijk ik hem met mijn andere 180mm, de Zeiss Jena Sonnar 2.8/180, dan valt op dat de Hanimex wat minder opvalt dan de wel erg kolossale Zeiss. Bij dit soort fotografie is een beetje stealth-factor mooi meegenomen.
Paar voorbeeldjes op de Winterfair waar het wel bijzonder krap was voor langere brandpunten, uiteindelijk bleek de 85mm Jupiter-9 nog het beste bruikbaar
Diafragma stond steeds op 5.6.
Winterfair 2014 by Ouwesok, on Flickr
Winterfair 2014 by Ouwesok, on Flickr
Winterfair 2014 by Ouwesok, on Flickr
Winterfair 2014 by Ouwesok, on Flickr
Kortom, weer een lensje waar ik best wel blij mee ben
Wat dacht jij?quote:
Een lens die ongeveer even oud is al ondergetekende zelf, de Hanimex 3.5/180. Ook Hanimex is een handelsmerk, de lens is afkomstig van Tokina en heeft een eerste versie van de T2-mount die nog aanzienlijk groter is dan de uiteindelijke T-mount en waarvoor je dus andere adapters moet hebben. Gelukkig was een adapter van Exacta naar Sony-E eenvoudiger en vooral goedkoper.
Voor zijn leeftijd weet deze 180mm preset er nog een zeer bijzonder plaatje neer te zetten. Hij is iets gevoeliger voor tegenlicht dan modernere (of minder oude) lenzen, qua scherpte kan ie nog heel aardig meekomen
Vergelijk ik hem met mijn andere 180mm, de Zeiss Jena Sonnar 2.8/180, dan valt op dat de Hanimex wat minder opvalt dan de wel erg kolossale Zeiss. Bij dit soort fotografie is een beetje stealth-factor mooi meegenomen.
Paar voorbeeldjes op de Winterfair waar het wel bijzonder krap was voor langere brandpunten, uiteindelijk bleek de 85mm Jupiter-9 nog het beste bruikbaar
Diafragma stond steeds op 5.6.
[ link | afbeelding ]Winterfair 2014 by Ouwesok, on Flickr
[ link | afbeelding ]Winterfair 2014 by Ouwesok, on Flickr
[ link | afbeelding ]Winterfair 2014 by Ouwesok, on Flickr
[ link | afbeelding ]Winterfair 2014 by Ouwesok, on Flickr
Kortom, weer een lensje waar ik best wel blij mee ben
Vintage lens, vintage modellen.
wel mooie results hoor
#35.
Nog zo'n musthave voor wie van klassieke lenzen houdt is de Russische Jupiter-9, een 2.0/85mm volgens de tekening van de Zeiss Sonnar.
Weergaloze portretlens, diafragma volgens pre-set-principe. Je begrenst hem met de ene ring op 5.6, met de andere ring open en sluit je je diafragma.
Ding scherpstellen, met die tweede ring je diafragma sluiten tot je een fraai geheel hebt en.......
Winterfair 2014 by Ouwesok, on Flickr
Winterfair 2014 by Ouwesok, on Flickr
Net als de Helios is de J-9 in enorme aantallen gebouwd en ze worden massaal op ebay verkocht. Prijzen zijn iets hoger dan ze ooit waren, maar desalwelteplus vind je voor dat geld geen andere 2.0/85mm
Even opletten, ze zijn er met m42, m39 (oude Zenit), L39(Leica schroef/Zorki) en de oude Contax-vatting(Kiev-4), die laatste twee zijn alleen op spiegelloze camera's bruikbaar te maken.
Weergaloze portretlens, diafragma volgens pre-set-principe. Je begrenst hem met de ene ring op 5.6, met de andere ring open en sluit je je diafragma.
Ding scherpstellen, met die tweede ring je diafragma sluiten tot je een fraai geheel hebt en.......
Winterfair 2014 by Ouwesok, on Flickr
Winterfair 2014 by Ouwesok, on Flickr
Net als de Helios is de J-9 in enorme aantallen gebouwd en ze worden massaal op ebay verkocht. Prijzen zijn iets hoger dan ze ooit waren, maar desalwelteplus vind je voor dat geld geen andere 2.0/85mm
Even opletten, ze zijn er met m42, m39 (oude Zenit), L39(Leica schroef/Zorki) en de oude Contax-vatting(Kiev-4), die laatste twee zijn alleen op spiegelloze camera's bruikbaar te maken.
Mamiya 80mm F1.9 is voor redelijke prijzen ook wel te vinden. Al liggen die tegenwoordig ook een stuk hoger.
"Those beautiful days for them I live"
Maar die is totaal anders dan een J-9 wat niet wegneemt dat als je het goed te pakken hebt je ze gewoon alletwee kooptquote:
Mamiya 80mm F1.9 is voor redelijke prijzen ook wel te vinden. Al liggen die tegenwoordig ook een stuk hoger.
Een van de leuke features van de J-9 (en van bijna alle presetlenzen) is het diafragma dat heel veel lamellen heeft en dus een zuiver ronde opening oplevert, ook als je hem wat verder dicht doet. Dat ronde diafragma is één van de oorzaken van die aparte achtergrondjes van de J-9 De Sonnar-constructie is de andere.
De prijzen van de Jupiter 9 liggen toch stukken hoger als wat ik voor mijn Helios heb uitgegeven.
Misschien heb ik met mijn Helios geluk gehad, Incl Zenit camera , want daar zat hij op ¤ 4,50
Misschien heb ik met mijn Helios geluk gehad, Incl Zenit camera , want daar zat hij op ¤ 4,50
#35.
Mijn J-9 was iets van 35 Euro. Een 68'er model, M39 Zenit opgeschroefd naar M42.quote:
De prijzen van de Jupiter 9 liggen toch stukken hoger als wat ik voor mijn Helios heb uitgegeven.
Misschien heb ik met mijn Helios geluk gehad, Incl Zenit camera , want daar zat hij op ¤ 4,50
Ik heb ze een jaar of 10 terug regelmatig voor een paar tientjes op de kop getikt.
Valt dan nog mee idd. ik zag op ebay prijzen van boven de 100.
Het is wel duidelijk dat ik met mijn Helios geluk heb gehad om daar maar 4,50 euro voor neer te leggen bij de kringloop
Het is wel duidelijk dat ik met mijn Helios geluk heb gehad om daar maar 4,50 euro voor neer te leggen bij de kringloop
#35.
Boven de honderd zit je al te hoog, een J-9 kan voor minderquote:
Valt dan nog mee idd. ik zag op ebay prijzen van boven de 100
Da's een hele nette prijs.quote:.
Het is wel duidelijk dat ik met mijn Helios geluk heb gehad om daar maar 4,50 euro voor neer te leggen bij de kringloop
Trap trouwens niet in de 'Sofort kaufen'-prijzen die je op ebay tegenkomt, die zijn vaak nogal wat opgeblazen. Soms in de hoop dat iemand erin tuint, meestal om de remmingen wat weg te nemen bij mensen die op die dingen bieden. Al zit je boven de prijs dan nog heb je het idee goedkoop uit te zijn.
Mijn J-9(1980'er) is trouwens ook door Ivo uit het voormalig Oostblok bevrijd. Ik heb 'm inmiddels alweer een jaartje of tien.
Ik ga eerst eens de Helios uitproberen als het weer voorjaar is.
En wellicht kom in nog eens een J 9 tegen
dit is de koop waar de Helios onderdeel van was.
FOT / [centraal] Pats hier met je nieuwe fotomeuk #34 - Lekker hoo
En wellicht kom in nog eens een J 9 tegen
dit is de koop waar de Helios onderdeel van was.
FOT / [centraal] Pats hier met je nieuwe fotomeuk #34 - Lekker hoo
#35.
quote:
Ook in de schemering hoeft de J9 nog niet in de tas
[ link | afbeelding ]Winterfair 2014 by Ouwesok, on Flickr
Hmz...
quote:
Ook in de schemering hoeft de J9 nog niet in de tas
[ link | afbeelding ]Winterfair 2014 by Ouwesok, on Flickr
#35.
Deze vandaag op de kop getikt.
Cosina 35-70 mm 1: 3.5 4.5 MC Macro
[ Bericht 12% gewijzigd door Clayton1 op 21-12-2014 22:58:24 ]
Cosina 35-70 mm 1: 3.5 4.5 MC Macro
[ Bericht 12% gewijzigd door Clayton1 op 21-12-2014 22:58:24 ]
#35.
Vandaag een fraaie lens zien staan in de kringloop in Boxtel.
Een Tamron 80-210 103A met zonnenkap en opbergkoker. ¤ 25,-
Ik heb er al een dus niet meegenomen.
Ik geef deze info eventueel voor andere liefhebbers.ik kan beamen dan de 103A een toppertje is.
Een Tamron 80-210 103A met zonnenkap en opbergkoker. ¤ 25,-
Ik heb er al een dus niet meegenomen.
Ik geef deze info eventueel voor andere liefhebbers.ik kan beamen dan de 103A een toppertje is.
#35.
Mijn Tamron 23A 3.8-5.4/60-300mm
Tamron 23A by Ouwesok, on Flickr
Uiterlijk niet de meest fraaie, maar als ik die scherpstelring weer een beetje mooi zwart zou kunnen krijgen kun je er best mee voor de dag komen
De bijbehorende zonnekap moet ik ook nog zien te vinden, maar die zijn op ebay vaak nog duurder dan de lens zelf.
Innerlijk is het een ander verhaal, de 23A is voor zijn leeftijd een ontzettend fraaie telezoom. Tamron heeft hem ook erg lang geproduceerd waardoor ie goed op advertentie en veilingsites te vinden is.
Qua hanteren is het even wennen, alles aan de lens loopt ontzettend licht, maar beter dat dan dat alles te zwaar draait of schuift.
Nog meer wennen is het gewicht, de 23A is best wel zwaar. De eerste winst zit al in de manier waarop je hem vasthoudt, zet je je vingers helemaal vooraan dus nog voor de scherpstelring, dan heb je de eerste stabilisatie al te pakken. Een schouderstatiefje onder de camera doet daarbij ook nog wonderen.
Tamron 23A by Ouwesok, on Flickr
Uiterlijk niet de meest fraaie, maar als ik die scherpstelring weer een beetje mooi zwart zou kunnen krijgen kun je er best mee voor de dag komen
De bijbehorende zonnekap moet ik ook nog zien te vinden, maar die zijn op ebay vaak nog duurder dan de lens zelf.
Innerlijk is het een ander verhaal, de 23A is voor zijn leeftijd een ontzettend fraaie telezoom. Tamron heeft hem ook erg lang geproduceerd waardoor ie goed op advertentie en veilingsites te vinden is.
Qua hanteren is het even wennen, alles aan de lens loopt ontzettend licht, maar beter dat dan dat alles te zwaar draait of schuift.
Nog meer wennen is het gewicht, de 23A is best wel zwaar. De eerste winst zit al in de manier waarop je hem vasthoudt, zet je je vingers helemaal vooraan dus nog voor de scherpstelring, dan heb je de eerste stabilisatie al te pakken. Een schouderstatiefje onder de camera doet daarbij ook nog wonderen.
Wat een ding zeg.quote:
Mijn Tamron 23A 3.8-5.4/60-300mm
[ link | afbeelding ]Tamron 23A by Ouwesok, on Flickr
Uiterlijk niet de meest fraaie, maar als ik die scherpstelring weer een beetje mooi zwart zou kunnen krijgen kun je er best mee voor de dag komen
De bijbehorende zonnekap moet ik ook nog zien te vinden, maar die zijn op ebay vaak nog duurder dan de lens zelf.
Innerlijk is het een ander verhaal, de 23A is voor zijn leeftijd een ontzettend fraaie telezoom. Tamron heeft hem ook erg lang geproduceerd waardoor ie goed op advertentie en veilingsites te vinden is.
Qua hanteren is het even wennen, alles aan de lens loopt ontzettend licht, maar beter dat dan dat alles te zwaar draait of schuift.
Nog meer wennen is het gewicht, de 23A is best wel zwaar. De eerste winst zit al in de manier waarop je hem vasthoudt, zet je je vingers helemaal vooraan dus nog voor de scherpstelring, dan heb je de eerste stabilisatie al te pakken. Een schouderstatiefje onder de camera doet daarbij ook nog wonderen.
Das een goeie, hoe/ waarmee zou je die greep weer mooi zwart krijgen?
#35.
De 23A in de praktijk.
Larus Argentatus by Ouwesok, on Flickr
En een zilvermeeuwportretje zo tegen sunset waardoor de kleuren nogal vreemd deden
Larus Argentatus by Ouwesok, on Flickr
Ik wordt best wel blij van die 23A
Larus Argentatus by Ouwesok, on Flickr
En een zilvermeeuwportretje zo tegen sunset waardoor de kleuren nogal vreemd deden
Larus Argentatus by Ouwesok, on Flickr
Ik wordt best wel blij van die 23A
Eindelijk kon ik er vanmiddag even mee buiten spelen, de Tamron 47A die in 1987 kortstondig op de markt was als verkenning of je AF misschien ook in een lens kon proppen en op die manier met een MF-camera toch automatisch kon scherpstellen. Er zijn maar een paar ontwerpen geweest, het bleek namelijk al snel een commerciele misser te zijn. De lenzen konden zich niet of met moeite meten met het concept AF-camera en daarbij waren de Minolta7000, de Nikon F501 en later de EOS650 zodanig van prijs dat wie AF wilde simpelweg een AF-systeem kocht in plaats van een enkele lens.
Toch zijn die AF-experimenten best wel bijzonder. Op internet is nog het meeste te vinden over de Vivitar AF 3.5/200mm. Conceptueel hetzelfde idee als de 47A, dus een lens met zo'n grote bobbel waarin de electronica en de voeding zitten.
Wat aan die Vivitar opviel was dat het optisch eigenlijk een waanzinnig goeie lens was. Kennelijk had men gemeend als uitgangspunt een toplens te nemen en daar een motortje, een aandrijfas of zelfs een hele AF-unit te zetten
Die gedachtegang zag je ook bij de eerste totaal-AF-systemen. De eerste generatie AF-lenzen was gebouwd rondom wat toen topdesigns waren. De 'beercan'-serie van Minolta is nog steeds erg populair onder Sony-gebruikers.
Nou, dit is hem dus op mijn A6000
Tamron 47A by Ouwesok, on Flickr
Hij lijkt niet alleen groot, hij is het ook. Afmetingen en look&feel doen enorm aan Minolta's 4/70-210mm 'beercan' denken, alleen nu dus met die AF-bobbel
De knop aan de bovenkant is voor Single, Continuous of Uit, de knop aan de zijkant is om de AF te activeren
Tamron 47A by Ouwesok, on Flickr
En aan de andere kant zit dan nog een AF/MF-schakelaar (gelukkig)
Tamron 47A by Ouwesok, on Flickr
En dan de vraag: Werkt het
Wat ik inmiddels al over deze generatie AF-lenzen had weten te achterhalen kon ik het volgende verwachten: Uiterst trage AF die na wat heen en weer fietsen uiteindelijk wél trefzeker scherpstelt.
De praktijk ging nog even iets anders. De lens heeft vanaf 1987 dus stil gelegen, vandaar dat de AF-motor niet echt lekker loopt. Hij moet kennelijk nog even wakker worden. Na wat proefjes waarbij bovenstaande verwachting volledig waargemaakt werd heb ik besloten om de lens eerst maar eens een tijdje manualfocus te gebruiken zodat al het loopwerk een beetje loskomt. Na de sessie van vanmiddag het motortje nog eens laten draaien en hij ging al wat sneller. 't Komt wel goed met 'm
Vreemdste gewaarwording als je AF-camera's bent gewend is dat je met deze lens absoluut geen idee hebt waar ie scherpte denkt te gaan vinden
Nog een vreemde gewaarwording is de werkelijk waanzinnige kwaliteit van zowel het mechanische gedeelte als het glas.
Ik vraag me dan ook met terugwerkende kracht af waarom Tamron deze constructie naderhand niet gewoon zonder die AF-bobbel heeft uitgebracht. De reden daarvoor binnenkort in dit topic
Toch zijn die AF-experimenten best wel bijzonder. Op internet is nog het meeste te vinden over de Vivitar AF 3.5/200mm. Conceptueel hetzelfde idee als de 47A, dus een lens met zo'n grote bobbel waarin de electronica en de voeding zitten.
Wat aan die Vivitar opviel was dat het optisch eigenlijk een waanzinnig goeie lens was. Kennelijk had men gemeend als uitgangspunt een toplens te nemen en daar een motortje, een aandrijfas of zelfs een hele AF-unit te zetten
Die gedachtegang zag je ook bij de eerste totaal-AF-systemen. De eerste generatie AF-lenzen was gebouwd rondom wat toen topdesigns waren. De 'beercan'-serie van Minolta is nog steeds erg populair onder Sony-gebruikers.
Nou, dit is hem dus op mijn A6000
Tamron 47A by Ouwesok, on Flickr
Hij lijkt niet alleen groot, hij is het ook. Afmetingen en look&feel doen enorm aan Minolta's 4/70-210mm 'beercan' denken, alleen nu dus met die AF-bobbel
De knop aan de bovenkant is voor Single, Continuous of Uit, de knop aan de zijkant is om de AF te activeren
Tamron 47A by Ouwesok, on Flickr
En aan de andere kant zit dan nog een AF/MF-schakelaar (gelukkig)
Tamron 47A by Ouwesok, on Flickr
En dan de vraag: Werkt het
Wat ik inmiddels al over deze generatie AF-lenzen had weten te achterhalen kon ik het volgende verwachten: Uiterst trage AF die na wat heen en weer fietsen uiteindelijk wél trefzeker scherpstelt.
De praktijk ging nog even iets anders. De lens heeft vanaf 1987 dus stil gelegen, vandaar dat de AF-motor niet echt lekker loopt. Hij moet kennelijk nog even wakker worden. Na wat proefjes waarbij bovenstaande verwachting volledig waargemaakt werd heb ik besloten om de lens eerst maar eens een tijdje manualfocus te gebruiken zodat al het loopwerk een beetje loskomt. Na de sessie van vanmiddag het motortje nog eens laten draaien en hij ging al wat sneller. 't Komt wel goed met 'm
Vreemdste gewaarwording als je AF-camera's bent gewend is dat je met deze lens absoluut geen idee hebt waar ie scherpte denkt te gaan vinden
Nog een vreemde gewaarwording is de werkelijk waanzinnige kwaliteit van zowel het mechanische gedeelte als het glas.
Ik vraag me dan ook met terugwerkende kracht af waarom Tamron deze constructie naderhand niet gewoon zonder die AF-bobbel heeft uitgebracht. De reden daarvoor binnenkort in dit topic
Wat een ding zeg. Wat hoort nou nog bij de lens? richting je camera zeg maar. zitten er nog tussenringen of converters tussenquote:
Eindelijk kon ik er vanmiddag even mee buiten spelen, de Tamron 47A die in 1987 kortstondig op de markt was als verkenning of je AF misschien ook in een lens kon proppen en op die manier met een MF-camera toch automatisch kon scherpstellen. Er zijn maar een paar ontwerpen geweest, het bleek namelijk al snel een commerciele misser te zijn. De lenzen konden zich niet of met moeite meten met het concept AF-camera en daarbij waren de Minolta7000, de Nikon F501 en later de EOS650 zodanig van prijs dat wie AF wilde simpelweg een AF-systeem kocht in plaats van een enkele lens.
Toch zijn die AF-experimenten best wel bijzonder. Op internet is nog het meeste te vinden over de Vivitar AF 3.5/200mm. Conceptueel hetzelfde idee als de 47A, dus een lens met zo'n grote bobbel waarin de electronica en de voeding zitten.
Wat aan die Vivitar opviel was dat het optisch eigenlijk een waanzinnig goeie lens was. Kennelijk had men gemeend als uitgangspunt een toplens te nemen en daar een motortje, een aandrijfas of zelfs een hele AF-unit te zetten
Die gedachtegang zag je ook bij de eerste totaal-AF-systemen. De eerste generatie AF-lenzen was gebouwd rondom wat toen topdesigns waren. De 'beercan'-serie van Minolta is nog steeds erg populair onder Sony-gebruikers.
Nou, dit is hem dus op mijn A6000
[ link | afbeelding ]Tamron 47A by Ouwesok, on Flickr
Hij lijkt niet alleen groot, hij is het ook. Afmetingen en look&feel doen enorm aan Minolta's 4/70-210mm 'beercan' denken, alleen nu dus met die AF-bobbel
De knop aan de bovenkant is voor Single, Continuous of Uit, de knop aan de zijkant is om de AF te activeren
[ link | afbeelding ]Tamron 47A by Ouwesok, on Flickr
En aan de andere kant zit dan nog een AF/MF-schakelaar (gelukkig)
[ link | afbeelding ]Tamron 47A by Ouwesok, on Flickr
En dan de vraag: Werkt het
Wat ik inmiddels al over deze generatie AF-lenzen had weten te achterhalen kon ik het volgende verwachten: Uiterst trage AF die na wat heen en weer fietsen uiteindelijk wél trefzeker scherpstelt.
De praktijk ging nog even iets anders. De lens heeft vanaf 1987 dus stil gelegen, vandaar dat de AF-motor niet echt lekker loopt. Hij moet kennelijk nog even wakker worden. Na wat proefjes waarbij bovenstaande verwachting volledig waargemaakt werd heb ik besloten om de lens eerst maar eens een tijdje manualfocus te gebruiken zodat al het loopwerk een beetje loskomt. Na de sessie van vanmiddag het motortje nog eens laten draaien en hij ging al wat sneller. 't Komt wel goed met 'm
Vreemdste gewaarwording als je AF-camera's bent gewend is dat je met deze lens absoluut geen idee hebt waar ie scherpte denkt te gaan vinden
Nog een vreemde gewaarwording is de werkelijk waanzinnige kwaliteit van zowel het mechanische gedeelte als het glas.
Ik vraag me dan ook met terugwerkende kracht af waarom Tamron deze constructie naderhand niet gewoon zonder die AF-bobbel heeft uitgebracht. De reden daarvoor binnenkort in dit topic
#35.
De lens houdt bij die chromen adaptall-ring op. Dan krijg je nog de Contax-Emount-adapter en dan zijn wel alweer bij de cameraquote:
[..]
Wat een ding zeg. Wat hoort nou nog bij de lens? richting je camera zeg maar. zitten er nog tussenringen of converters tussen
En die Contax-Emount-adapter heb je nodig voor op je Sony of ?quote:
[..]
De lens houdt bij die chromen adaptall-ring op. Dan krijg je nog de Contax-Emount-adapter en dan zijn wel alweer bij de camera
#35.
Aangezien die een E-mount heeft: Jaquote:
[..]
En die Contax-Emount-adapter heb je nodig voor op je Sony of ?
quote:
[..]
Aangezien die een E-mount heeft: Ja
wel een flinke ring
Het is een bijzondere lens, moet je zelfs reserve batterijen meenemen
#35.
Die CX-E-adapter moet de oplegmaat van een Contax overbruggen die veel dieper is dan een E-mountquote:
[..]
wel een flinke ring
Het is een bijzondere lens, moet je zelfs reserve batterijen meenemen
Cool spul, sok! Wat een ding idd; lijkt wel een nachtzichtapparaat.
Wat een ding idd; lijkt wel een nachtzichtapparaat.
The ripple effect starts with making a splash ~ Life is not a dish of copy pasta ~ ⳽ᖾiz
Integendeel, zo'n verouderde AF-module wil nogal wat licht hebben.quote:Op woensdag 24 december 2014 23:32 schreef shiznuts het volgende:
Cool spul, sok!
Nog iets wat in het gebruik opvalt is dat die AF-bobbel de handligging van de lens nogal verbetert. Nog een leuk verschijnsel ten opzichte van andere oude lenzen* is dat je van deze lens geen kouwe handen krijgt, het is net of de buitenkant geïsoleerd is.
*Kampioen inzake koude handen is mijn Meyer Orestegor 4/300mm(1967). Een massieve brok metaal en glas die elke vorm van temperatuur uit je handen absorbeert. Als je er een winterdagje mee buiten hebt gelopen voelt ie na zes uur binnen nog als bevroren aan.
Meer over de shape hea. Maar het is misschien eerder een thermal vision apparaat dan een night vision:
Heeft er ergens wel iets van weg toch?
Maar het is misschien eerder een thermal vision apparaat dan een night vision:
Heeft er ergens wel iets van weg toch?
The ripple effect starts with making a splash ~ Life is not a dish of copy pasta ~ ⳽ᖾiz
