FOT Fotografie en Digital Art
Professioneel, hobbyist of amateur? Toon je fotografie of digital art werk, stel je vragen en deel je kennis. Ook over de gebruikte apparatuur, software, workflow, photoshop, lightroom enzovoort. Iedereen is welkom, maar houd er rekening mee; we zijn alti
Yupz. Handelsmerk dat op heel veel spullen prijkte in de 70's. In Nederland met name bekend van die 500mm preset-achomaten.quote:
http://www.ebay.de/itm/CA(...)&hash=item58b9ea56a4quote:Op zondag 7 december 2014 18:41 schreef Ouwesok het volgende:
[..]
Yupz. Handelsmerk dat op heel veel spullen prijkte in de 70's. In Nederland met name bekend van die 500mm preset-achomaten.
In Baden-Badener Badeseen kann man Baden-Badener baden sehen.
Die is wel apartquote:Op zondag 7 december 2014 18:48 schreef Pietverdriet het volgende:
[..]
http://www.ebay.de/itm/CA(...)&hash=item58b9ea56a4
Je had in de 70's een korte opkomst van die 1.8/135mm's en in plaats van wat je zou denken dat er één merk is met een stuk of wat handelsmerken bleken er na onderzoek toch een stuk of zes verschillende constructies te zijn, de een wat beter dan de ander. Die constructies werden dan weer onder verschillende handelsmerken verkocht waarbij Sigma de enige was die hem onder eigen naam verkocht
Ondanks al die verschijningsvormen zijn die 1.8/135's momenteel niet echt talrijk te noemen, ze waren zelfs in hun hoogtijdagen te duur om massaal verkocht te worden*. Het exemplaar uit de links is nog relatief gunstig qua prijs, in sommige gevallen zie je voor over de driehonderd euro van eigenaar wisselen hoewel ook van deze lenzen de hype een beetje over lijkt.
*Naast die hoge prijs verloren ze snel aan populariteit omdat ze nogal lastig in gebruik waren. Wie zo'n ding leert bespelen kan er prachtige foto's mee maken, doe je het verkeerd dan laat de lens je nogal in de steek.
Dat, plus dat ik al de nodige mensen heb gezien die er een kochten met de verwachting dat ie op 1.8 al optimaal presteert.quote:
Dat doet ie dus niet, in de 70's werd zo'n grote opening er alleen in gebouwd om hem onder beroerde omstandigheden nog scherp te kunnen stellen, om ermee te fotograferen moet ie toch echt een stopje of twee dicht. Afhankelijk van welke 1.8/135 je hebt heb je dan wel een lens die al rond de 4.0 heel goed presteert.
en apart en daarom leuk voor de heb zijn die kolossale 135mm's ook best wel
Heb een aantal fotos van Edward Steichen uit de jaren 40. Gemaakt met Lenzen zonder coating, zou tegenwoordig de hond geen brood van lusten, maar wat een geweldige fotos.
In Baden-Badener Badeseen kann man Baden-Badener baden sehen.
Veel geluk gehad gister, vandaag was het weer echt zwaar Kquote:
Een andere uit mijn collectie oud glas die sinds augustus in mijn bezit is:
[ link | afbeelding ]Canon FD 2.8/200mm by Ouwesok, on Flickr
Redenen om dol op die lomperd te zijn.
[ link | afbeelding ]Winterfair 2014 by Ouwesok, on Flickr
[ link | afbeelding ]Winterfair 2014 by Ouwesok, on Flickr
[ link | afbeelding ]Winterfair 2014 by Ouwesok, on Flickr
[ link | afbeelding ]Winterfair 2014 by Ouwesok, on Flickr
In alle gevallen één enkel stopje gediafragmeerd. Scherptediepte is soms wat aan de krappe kant en de overgang naar onscherp is nogal abrupt(volgende keer rekening mee houden)
Mijn exemplaar is trouwens een vroege variant van de 2.8/200mm, voor verzameldriftigen geldt dat er ook nog andere varianten van zijn geweest, vooral de SSC zou nóg mooier moeten zijn.
#35.
Om vintage lenzen te leren waarderen is de ultieme instapper de Russische Helios 44-2, een kopie van de Zeiss Biotar 2.0/58mm waarvan de Russen na de eurlog de tekeningen hadden weten te bemachtigen.
De Helios is leuk, goed en heel makkelijk te vinden, er zijn er miljoenen van gebouwd en ze kosten je derhalve de financiele kraag niet.
Hij heeft een preset-diafragma wat op een spiegelloze digitale camera een zegen voor de mensheid blijkt. Het beste gebruik je hem tussen de 2.8 en 5.6 en dan geeft ie best wel een apart plaatje.
Twee voorbeeldjes van vorige week in Archeon
Winterfair 2014 by Ouwesok, on Flickr
Winterfair 2014 by Ouwesok, on Flickr
De Helios is leuk, goed en heel makkelijk te vinden, er zijn er miljoenen van gebouwd en ze kosten je derhalve de financiele kraag niet.
Hij heeft een preset-diafragma wat op een spiegelloze digitale camera een zegen voor de mensheid blijkt. Het beste gebruik je hem tussen de 2.8 en 5.6 en dan geeft ie best wel een apart plaatje.
Twee voorbeeldjes van vorige week in Archeon
Winterfair 2014 by Ouwesok, on Flickr
Winterfair 2014 by Ouwesok, on Flickr
Cosina maakt onder de Voigtlander naam nog wel single coated varianten.quote:
Heb een aantal fotos van Edward Steichen uit de jaren 40. Gemaakt met Lenzen zonder coating, zou tegenwoordig de hond geen brood van lusten, maar wat een geweldige fotos.
Ik heb trouwens net op google even snel gekeken naar die foto's van Edward Steichen, hij wist gewoon goed te werken met licht. Ik vermoed dat hij op grotere formaten werkte dan 135, het chemische proces in eigen handen had en, voor zover ik heb gezien, het licht ook vrij vaak volledig onder controle had. Dan heb je inderdaad minder aan allerlei verschillende coatings.
Doet er natuurlijk allemaal niet aan af dat hij gewoon goede foto's maakt, ik wou dat ik zulke portretten kon schieten.
"Those beautiful days for them I live"
Toen hij de pensioen leeftijd had ging hij met de navy mee de pacific oorlog inquote:
[..]
Cosina maakt onder de Voigtlander naam nog wel single coated varianten.
Ik heb trouwens net op google even snel gekeken naar die foto's van Edward Steichen, hij wist gewoon goed te werken met licht. Ik vermoed dat hij op grotere formaten werkte dan 135, het chemische proces in eigen handen had en, voor zover ik heb gezien, het licht ook vrij vaak volledig onder controle had. Dan heb je inderdaad minder aan allerlei verschillende coatings.
Doet er natuurlijk allemaal niet aan af dat hij gewoon goede foto's maakt, ik wou dat ik zulke portretten kon schieten.
In Baden-Badener Badeseen kann man Baden-Badener baden sehen.
Ja, de Helios.quote:
Om vintage lenzen te leren waarderen is de ultieme instapper de Russische Helios 44-2, een kopie van de Zeiss Biotar 2.0/58mm waarvan de Russen na de eurlog de tekeningen hadden weten te bemachtigen.
De Helios is leuk, goed en heel makkelijk te vinden, er zijn er miljoenen van gebouwd en ze kosten je derhalve de financiele kraag niet.
Hij heeft een preset-diafragma wat op een spiegelloze digitale camera een zegen voor de mensheid blijkt. Het beste gebruik je hem tussen de 2.8 en 5.6 en dan geeft ie best wel een apart plaatje.
Twee voorbeeldjes van vorige week in Archeon
[ link | afbeelding ]Winterfair 2014 by Ouwesok, on Flickr
[ link | afbeelding ]Winterfair 2014 by Ouwesok, on Flickr
Een van m'n eerste oudjes (geloof dat alleen de Minolta MD Rokkors 50mm f/1.7 en 28mm f/2.8 en Pentax-M SMC Asahi 50mm f/1.4 eerder waren). Ook mooi taking lens voor de Kalart Victorscope 2X (anamorphic), 4K Photo mode is trouwens dan echt een uitkomst op de GH4: multi-aspect. Kende gij DogSchidt ook (reworked salvaged 58mm's)?
http://dogschidtoptiks.co.uk/index.html
The ripple effect starts with making a splash ~ Life is not a dish of copy pasta ~ ⳽ᖾiz
Nu dus welquote:
Kende gij DogSchidt ook (reworked salvaged 58mm's)?
Hoe leuk het technisch ook allemaal is, ik geef nog steeds de voorkeur aan een Helios in zijn oorspronkelijke staat zonder gefröbeld diafragma of andere ingrepen die nog het beste als 'verhipsteriseren' te beschrijven zijn.
Overigens zijn er naast Russische ook Chinese Biotar-klonen gebouwd. In onze streken iets minder talrijk dan de Russische.
En dat heeft er weer mee te maken dat men vanuit de USSR in de jaren 70 en 80 scheepsladingen camera's en lenzen naar het westen exporteerde in ruil voor harde westerse valuta
Een jaar of 10 geleden kon je in de diverse landen van de voormalige SU nog goed het oude Sovjet-spul kopen tegen hele leuke prijzen. Helaas zijn daar de bronnen momenteel opgedroogd.
Mijn J9 die je daar voor mij opscharrelde is nog steeds mijn beste voorbeeld van bang-for-ze-buckquote:
Een jaar of 10 geleden kon je in de diverse landen van de voormalige SU nog goed het oude Sovjet-spul kopen tegen hele leuke prijzen.
Een Helios 58mm of een Industar 50mm is nog steeds erg goed aan te komen voor weinig.quote:Helaas zijn daar de bronnen momenteel opgedroogd.
Een Jupiter-9(2.0/85mm, binnekort weer eens in dit theater) wordt al lastiger, ook in het voormalig oostblok heeft men begrepen dat daar goed geld voor te vangen is.
Neemt niet weg dat je zelfs dan nog erg goed je best moet doen om voor pakweg honderd euro een betere portretlens te vinden
[ Bericht 5% gewijzigd door #ANONIEM op 13-12-2014 12:21:34 ]
Voor zover ik kan zien zijn ze gereshelled, er zijn wel meer bedrijven die dat doen. De 80-200 van nikon kan bijvoorbeeld ook. Deze zijn zo te zien gemaakt voor video.quote:
[..]
Nu dus wel
Hoe leuk het technisch ook allemaal is, ik geef nog steeds de voorkeur aan een Helios in zijn oorspronkelijke staat zonder gefröbeld diafragma of andere ingrepen die nog het beste als 'verhipsteriseren' te beschrijven zijn.
Overigens zijn er naast Russische ook Chinese Biotar-klonen gebouwd. In onze streken iets minder talrijk dan de Russische.
En dat heeft er weer mee te maken dat men vanuit de USSR in de jaren 70 en 80 scheepsladingen camera's en lenzen naar het westen exporteerde in ruil voor harde westerse valuta
"Those beautiful days for them I live"
Zo netjes hoor, zo`n Helios heb ik ook,ook eens opschroeven als het weer eens wat beter weer gaat wordenquote:
Om vintage lenzen te leren waarderen is de ultieme instapper de Russische Helios 44-2, een kopie van de Zeiss Biotar 2.0/58mm waarvan de Russen na de eurlog de tekeningen hadden weten te bemachtigen.
De Helios is leuk, goed en heel makkelijk te vinden, er zijn er miljoenen van gebouwd en ze kosten je derhalve de financiele kraag niet.
Hij heeft een preset-diafragma wat op een spiegelloze digitale camera een zegen voor de mensheid blijkt. Het beste gebruik je hem tussen de 2.8 en 5.6 en dan geeft ie best wel een apart plaatje.
Twee voorbeeldjes van vorige week in Archeon
[ link | afbeelding ]Winterfair 2014 by Ouwesok, on Flickr
[ link | afbeelding ]Winterfair 2014 by Ouwesok, on Flickr
#35.
Ga eens voor de grap naar Armenië. Nog genoeg te vindenquote:
Een jaar of 10 geleden kon je in de diverse landen van de voormalige SU nog goed het oude Sovjet-spul kopen tegen hele leuke prijzen. Helaas zijn daar de bronnen momenteel opgedroogd.
пусть всегда будет солнце
Ff voor de grap naar Armenië. 
Maar goed dat er eBay is, zou ik zeggen.
Heb bijv. aardig wat uit de Ukraïne, uit Rusland, Italië, de VS en Japan.
Maar goed dat er eBay is, zou ik zeggen.
Heb bijv. aardig wat uit de Ukraïne, uit Rusland, Italië, de VS en Japan.
The ripple effect starts with making a splash ~ Life is not a dish of copy pasta ~ ⳽ᖾiz
Daar heb je echt bizarre ideeën voor: http://www.cinemaglass.com & http://www.pchood.com/index.php?route=product/category&path=45 . Die prijzen. Mien god jong.quote:
[..]
Voor zover ik kan zien zijn ze gereshelled, er zijn wel meer bedrijven die dat doen. De 80-200 van nikon kan bijvoorbeeld ook. Deze zijn zo te zien gemaakt voor video.
The ripple effect starts with making a splash ~ Life is not a dish of copy pasta ~ ⳽ᖾiz
off topic: Armenië is echt een geweldig land hoorquote:
Ff voor de grap naar Armenië.
Maar goed dat er eBay is, zou ik zeggen.
пусть всегда будет солнце
Een lens die ongeveer even oud is al ondergetekende zelf, de Hanimex 3.5/180. Ook Hanimex is een handelsmerk, de lens is afkomstig van Tokina en heeft een eerste versie van de T2-mount die nog aanzienlijk groter is dan de uiteindelijke T-mount en waarvoor je dus andere adapters moet hebben. Gelukkig was een adapter van Exacta naar Sony-E eenvoudiger en vooral goedkoper.
Voor zijn leeftijd weet deze 180mm preset er nog een zeer bijzonder plaatje neer te zetten. Hij is iets gevoeliger voor tegenlicht dan modernere (of minder oude) lenzen, qua scherpte kan ie nog heel aardig meekomen
Vergelijk ik hem met mijn andere 180mm, de Zeiss Jena Sonnar 2.8/180, dan valt op dat de Hanimex wat minder opvalt dan de wel erg kolossale Zeiss. Bij dit soort fotografie is een beetje stealth-factor mooi meegenomen.
Paar voorbeeldjes op de Winterfair waar het wel bijzonder krap was voor langere brandpunten, uiteindelijk bleek de 85mm Jupiter-9 nog het beste bruikbaar
Diafragma stond steeds op 5.6.
Winterfair 2014 by Ouwesok, on Flickr
Winterfair 2014 by Ouwesok, on Flickr
Winterfair 2014 by Ouwesok, on Flickr
Winterfair 2014 by Ouwesok, on Flickr
Kortom, weer een lensje waar ik best wel blij mee ben
Voor zijn leeftijd weet deze 180mm preset er nog een zeer bijzonder plaatje neer te zetten. Hij is iets gevoeliger voor tegenlicht dan modernere (of minder oude) lenzen, qua scherpte kan ie nog heel aardig meekomen
Vergelijk ik hem met mijn andere 180mm, de Zeiss Jena Sonnar 2.8/180, dan valt op dat de Hanimex wat minder opvalt dan de wel erg kolossale Zeiss. Bij dit soort fotografie is een beetje stealth-factor mooi meegenomen.
Paar voorbeeldjes op de Winterfair waar het wel bijzonder krap was voor langere brandpunten, uiteindelijk bleek de 85mm Jupiter-9 nog het beste bruikbaar
Diafragma stond steeds op 5.6.
Winterfair 2014 by Ouwesok, on Flickr
Winterfair 2014 by Ouwesok, on Flickr
Winterfair 2014 by Ouwesok, on Flickr
Winterfair 2014 by Ouwesok, on Flickr
Kortom, weer een lensje waar ik best wel blij mee ben
Wat dacht jij?quote:
Een lens die ongeveer even oud is al ondergetekende zelf, de Hanimex 3.5/180. Ook Hanimex is een handelsmerk, de lens is afkomstig van Tokina en heeft een eerste versie van de T2-mount die nog aanzienlijk groter is dan de uiteindelijke T-mount en waarvoor je dus andere adapters moet hebben. Gelukkig was een adapter van Exacta naar Sony-E eenvoudiger en vooral goedkoper.
Voor zijn leeftijd weet deze 180mm preset er nog een zeer bijzonder plaatje neer te zetten. Hij is iets gevoeliger voor tegenlicht dan modernere (of minder oude) lenzen, qua scherpte kan ie nog heel aardig meekomen
Vergelijk ik hem met mijn andere 180mm, de Zeiss Jena Sonnar 2.8/180, dan valt op dat de Hanimex wat minder opvalt dan de wel erg kolossale Zeiss. Bij dit soort fotografie is een beetje stealth-factor mooi meegenomen.
Paar voorbeeldjes op de Winterfair waar het wel bijzonder krap was voor langere brandpunten, uiteindelijk bleek de 85mm Jupiter-9 nog het beste bruikbaar
Diafragma stond steeds op 5.6.
[ link | afbeelding ]Winterfair 2014 by Ouwesok, on Flickr
[ link | afbeelding ]Winterfair 2014 by Ouwesok, on Flickr
[ link | afbeelding ]Winterfair 2014 by Ouwesok, on Flickr
[ link | afbeelding ]Winterfair 2014 by Ouwesok, on Flickr
Kortom, weer een lensje waar ik best wel blij mee ben
Vintage lens, vintage modellen.
wel mooie results hoor
#35.
Nog zo'n musthave voor wie van klassieke lenzen houdt is de Russische Jupiter-9, een 2.0/85mm volgens de tekening van de Zeiss Sonnar.
Weergaloze portretlens, diafragma volgens pre-set-principe. Je begrenst hem met de ene ring op 5.6, met de andere ring open en sluit je je diafragma.
Ding scherpstellen, met die tweede ring je diafragma sluiten tot je een fraai geheel hebt en.......
Winterfair 2014 by Ouwesok, on Flickr
Winterfair 2014 by Ouwesok, on Flickr
Net als de Helios is de J-9 in enorme aantallen gebouwd en ze worden massaal op ebay verkocht. Prijzen zijn iets hoger dan ze ooit waren, maar desalwelteplus vind je voor dat geld geen andere 2.0/85mm
Even opletten, ze zijn er met m42, m39 (oude Zenit), L39(Leica schroef/Zorki) en de oude Contax-vatting(Kiev-4), die laatste twee zijn alleen op spiegelloze camera's bruikbaar te maken.
Weergaloze portretlens, diafragma volgens pre-set-principe. Je begrenst hem met de ene ring op 5.6, met de andere ring open en sluit je je diafragma.
Ding scherpstellen, met die tweede ring je diafragma sluiten tot je een fraai geheel hebt en.......
Winterfair 2014 by Ouwesok, on Flickr
Winterfair 2014 by Ouwesok, on Flickr
Net als de Helios is de J-9 in enorme aantallen gebouwd en ze worden massaal op ebay verkocht. Prijzen zijn iets hoger dan ze ooit waren, maar desalwelteplus vind je voor dat geld geen andere 2.0/85mm
Even opletten, ze zijn er met m42, m39 (oude Zenit), L39(Leica schroef/Zorki) en de oude Contax-vatting(Kiev-4), die laatste twee zijn alleen op spiegelloze camera's bruikbaar te maken.
Mamiya 80mm F1.9 is voor redelijke prijzen ook wel te vinden. Al liggen die tegenwoordig ook een stuk hoger.
"Those beautiful days for them I live"
Maar die is totaal anders dan een J-9 wat niet wegneemt dat als je het goed te pakken hebt je ze gewoon alletwee kooptquote:
Mamiya 80mm F1.9 is voor redelijke prijzen ook wel te vinden. Al liggen die tegenwoordig ook een stuk hoger.
Een van de leuke features van de J-9 (en van bijna alle presetlenzen) is het diafragma dat heel veel lamellen heeft en dus een zuiver ronde opening oplevert, ook als je hem wat verder dicht doet. Dat ronde diafragma is één van de oorzaken van die aparte achtergrondjes van de J-9 De Sonnar-constructie is de andere.
De prijzen van de Jupiter 9 liggen toch stukken hoger als wat ik voor mijn Helios heb uitgegeven.
Misschien heb ik met mijn Helios geluk gehad, Incl Zenit camera , want daar zat hij op ¤ 4,50
Misschien heb ik met mijn Helios geluk gehad, Incl Zenit camera , want daar zat hij op ¤ 4,50
#35.
Mijn J-9 was iets van 35 Euro. Een 68'er model, M39 Zenit opgeschroefd naar M42.quote:
De prijzen van de Jupiter 9 liggen toch stukken hoger als wat ik voor mijn Helios heb uitgegeven.
Misschien heb ik met mijn Helios geluk gehad, Incl Zenit camera , want daar zat hij op ¤ 4,50
Ik heb ze een jaar of 10 terug regelmatig voor een paar tientjes op de kop getikt.
Valt dan nog mee idd. ik zag op ebay prijzen van boven de 100.
Het is wel duidelijk dat ik met mijn Helios geluk heb gehad om daar maar 4,50 euro voor neer te leggen bij de kringloop
Het is wel duidelijk dat ik met mijn Helios geluk heb gehad om daar maar 4,50 euro voor neer te leggen bij de kringloop
#35.
Boven de honderd zit je al te hoog, een J-9 kan voor minderquote:
Valt dan nog mee idd. ik zag op ebay prijzen van boven de 100
Da's een hele nette prijs.quote:.
Het is wel duidelijk dat ik met mijn Helios geluk heb gehad om daar maar 4,50 euro voor neer te leggen bij de kringloop
Trap trouwens niet in de 'Sofort kaufen'-prijzen die je op ebay tegenkomt, die zijn vaak nogal wat opgeblazen. Soms in de hoop dat iemand erin tuint, meestal om de remmingen wat weg te nemen bij mensen die op die dingen bieden. Al zit je boven de prijs dan nog heb je het idee goedkoop uit te zijn.
Mijn J-9(1980'er) is trouwens ook door Ivo uit het voormalig Oostblok bevrijd. Ik heb 'm inmiddels alweer een jaartje of tien.
Ik ga eerst eens de Helios uitproberen als het weer voorjaar is.
En wellicht kom in nog eens een J 9 tegen
dit is de koop waar de Helios onderdeel van was.
FOT / [centraal] Pats hier met je nieuwe fotomeuk #34 - Lekker hoo
En wellicht kom in nog eens een J 9 tegen
dit is de koop waar de Helios onderdeel van was.
FOT / [centraal] Pats hier met je nieuwe fotomeuk #34 - Lekker hoo
#35.
quote:
Ook in de schemering hoeft de J9 nog niet in de tas
[ link | afbeelding ]Winterfair 2014 by Ouwesok, on Flickr
Hmz...
quote:
Ook in de schemering hoeft de J9 nog niet in de tas
[ link | afbeelding ]Winterfair 2014 by Ouwesok, on Flickr
#35.
Deze vandaag op de kop getikt.
Cosina 35-70 mm 1: 3.5 4.5 MC Macro
[ Bericht 12% gewijzigd door Clayton1 op 21-12-2014 22:58:24 ]
Cosina 35-70 mm 1: 3.5 4.5 MC Macro
[ Bericht 12% gewijzigd door Clayton1 op 21-12-2014 22:58:24 ]
#35.
Vandaag een fraaie lens zien staan in de kringloop in Boxtel.
Een Tamron 80-210 103A met zonnenkap en opbergkoker. ¤ 25,-
Ik heb er al een dus niet meegenomen.
Ik geef deze info eventueel voor andere liefhebbers.ik kan beamen dan de 103A een toppertje is.
Een Tamron 80-210 103A met zonnenkap en opbergkoker. ¤ 25,-
Ik heb er al een dus niet meegenomen.
Ik geef deze info eventueel voor andere liefhebbers.ik kan beamen dan de 103A een toppertje is.
#35.
Mijn Tamron 23A 3.8-5.4/60-300mm
Tamron 23A by Ouwesok, on Flickr
Uiterlijk niet de meest fraaie, maar als ik die scherpstelring weer een beetje mooi zwart zou kunnen krijgen kun je er best mee voor de dag komen
De bijbehorende zonnekap moet ik ook nog zien te vinden, maar die zijn op ebay vaak nog duurder dan de lens zelf.
Innerlijk is het een ander verhaal, de 23A is voor zijn leeftijd een ontzettend fraaie telezoom. Tamron heeft hem ook erg lang geproduceerd waardoor ie goed op advertentie en veilingsites te vinden is.
Qua hanteren is het even wennen, alles aan de lens loopt ontzettend licht, maar beter dat dan dat alles te zwaar draait of schuift.
Nog meer wennen is het gewicht, de 23A is best wel zwaar. De eerste winst zit al in de manier waarop je hem vasthoudt, zet je je vingers helemaal vooraan dus nog voor de scherpstelring, dan heb je de eerste stabilisatie al te pakken. Een schouderstatiefje onder de camera doet daarbij ook nog wonderen.
Tamron 23A by Ouwesok, on Flickr
Uiterlijk niet de meest fraaie, maar als ik die scherpstelring weer een beetje mooi zwart zou kunnen krijgen kun je er best mee voor de dag komen
De bijbehorende zonnekap moet ik ook nog zien te vinden, maar die zijn op ebay vaak nog duurder dan de lens zelf.
Innerlijk is het een ander verhaal, de 23A is voor zijn leeftijd een ontzettend fraaie telezoom. Tamron heeft hem ook erg lang geproduceerd waardoor ie goed op advertentie en veilingsites te vinden is.
Qua hanteren is het even wennen, alles aan de lens loopt ontzettend licht, maar beter dat dan dat alles te zwaar draait of schuift.
Nog meer wennen is het gewicht, de 23A is best wel zwaar. De eerste winst zit al in de manier waarop je hem vasthoudt, zet je je vingers helemaal vooraan dus nog voor de scherpstelring, dan heb je de eerste stabilisatie al te pakken. Een schouderstatiefje onder de camera doet daarbij ook nog wonderen.
Wat een ding zeg.quote:
Mijn Tamron 23A 3.8-5.4/60-300mm
[ link | afbeelding ]Tamron 23A by Ouwesok, on Flickr
Uiterlijk niet de meest fraaie, maar als ik die scherpstelring weer een beetje mooi zwart zou kunnen krijgen kun je er best mee voor de dag komen
De bijbehorende zonnekap moet ik ook nog zien te vinden, maar die zijn op ebay vaak nog duurder dan de lens zelf.
Innerlijk is het een ander verhaal, de 23A is voor zijn leeftijd een ontzettend fraaie telezoom. Tamron heeft hem ook erg lang geproduceerd waardoor ie goed op advertentie en veilingsites te vinden is.
Qua hanteren is het even wennen, alles aan de lens loopt ontzettend licht, maar beter dat dan dat alles te zwaar draait of schuift.
Nog meer wennen is het gewicht, de 23A is best wel zwaar. De eerste winst zit al in de manier waarop je hem vasthoudt, zet je je vingers helemaal vooraan dus nog voor de scherpstelring, dan heb je de eerste stabilisatie al te pakken. Een schouderstatiefje onder de camera doet daarbij ook nog wonderen.
Das een goeie, hoe/ waarmee zou je die greep weer mooi zwart krijgen?
#35.
De 23A in de praktijk.
Larus Argentatus by Ouwesok, on Flickr
En een zilvermeeuwportretje zo tegen sunset waardoor de kleuren nogal vreemd deden
Larus Argentatus by Ouwesok, on Flickr
Ik wordt best wel blij van die 23A
Larus Argentatus by Ouwesok, on Flickr
En een zilvermeeuwportretje zo tegen sunset waardoor de kleuren nogal vreemd deden
Larus Argentatus by Ouwesok, on Flickr
Ik wordt best wel blij van die 23A
Eindelijk kon ik er vanmiddag even mee buiten spelen, de Tamron 47A die in 1987 kortstondig op de markt was als verkenning of je AF misschien ook in een lens kon proppen en op die manier met een MF-camera toch automatisch kon scherpstellen. Er zijn maar een paar ontwerpen geweest, het bleek namelijk al snel een commerciele misser te zijn. De lenzen konden zich niet of met moeite meten met het concept AF-camera en daarbij waren de Minolta7000, de Nikon F501 en later de EOS650 zodanig van prijs dat wie AF wilde simpelweg een AF-systeem kocht in plaats van een enkele lens.
Toch zijn die AF-experimenten best wel bijzonder. Op internet is nog het meeste te vinden over de Vivitar AF 3.5/200mm. Conceptueel hetzelfde idee als de 47A, dus een lens met zo'n grote bobbel waarin de electronica en de voeding zitten.
Wat aan die Vivitar opviel was dat het optisch eigenlijk een waanzinnig goeie lens was. Kennelijk had men gemeend als uitgangspunt een toplens te nemen en daar een motortje, een aandrijfas of zelfs een hele AF-unit te zetten
Die gedachtegang zag je ook bij de eerste totaal-AF-systemen. De eerste generatie AF-lenzen was gebouwd rondom wat toen topdesigns waren. De 'beercan'-serie van Minolta is nog steeds erg populair onder Sony-gebruikers.
Nou, dit is hem dus op mijn A6000
Tamron 47A by Ouwesok, on Flickr
Hij lijkt niet alleen groot, hij is het ook. Afmetingen en look&feel doen enorm aan Minolta's 4/70-210mm 'beercan' denken, alleen nu dus met die AF-bobbel
De knop aan de bovenkant is voor Single, Continuous of Uit, de knop aan de zijkant is om de AF te activeren
Tamron 47A by Ouwesok, on Flickr
En aan de andere kant zit dan nog een AF/MF-schakelaar (gelukkig)
Tamron 47A by Ouwesok, on Flickr
En dan de vraag: Werkt het
Wat ik inmiddels al over deze generatie AF-lenzen had weten te achterhalen kon ik het volgende verwachten: Uiterst trage AF die na wat heen en weer fietsen uiteindelijk wél trefzeker scherpstelt.
De praktijk ging nog even iets anders. De lens heeft vanaf 1987 dus stil gelegen, vandaar dat de AF-motor niet echt lekker loopt. Hij moet kennelijk nog even wakker worden. Na wat proefjes waarbij bovenstaande verwachting volledig waargemaakt werd heb ik besloten om de lens eerst maar eens een tijdje manualfocus te gebruiken zodat al het loopwerk een beetje loskomt. Na de sessie van vanmiddag het motortje nog eens laten draaien en hij ging al wat sneller. 't Komt wel goed met 'm
Vreemdste gewaarwording als je AF-camera's bent gewend is dat je met deze lens absoluut geen idee hebt waar ie scherpte denkt te gaan vinden
Nog een vreemde gewaarwording is de werkelijk waanzinnige kwaliteit van zowel het mechanische gedeelte als het glas.
Ik vraag me dan ook met terugwerkende kracht af waarom Tamron deze constructie naderhand niet gewoon zonder die AF-bobbel heeft uitgebracht. De reden daarvoor binnenkort in dit topic
Toch zijn die AF-experimenten best wel bijzonder. Op internet is nog het meeste te vinden over de Vivitar AF 3.5/200mm. Conceptueel hetzelfde idee als de 47A, dus een lens met zo'n grote bobbel waarin de electronica en de voeding zitten.
Wat aan die Vivitar opviel was dat het optisch eigenlijk een waanzinnig goeie lens was. Kennelijk had men gemeend als uitgangspunt een toplens te nemen en daar een motortje, een aandrijfas of zelfs een hele AF-unit te zetten
Die gedachtegang zag je ook bij de eerste totaal-AF-systemen. De eerste generatie AF-lenzen was gebouwd rondom wat toen topdesigns waren. De 'beercan'-serie van Minolta is nog steeds erg populair onder Sony-gebruikers.
Nou, dit is hem dus op mijn A6000
Tamron 47A by Ouwesok, on Flickr
Hij lijkt niet alleen groot, hij is het ook. Afmetingen en look&feel doen enorm aan Minolta's 4/70-210mm 'beercan' denken, alleen nu dus met die AF-bobbel
De knop aan de bovenkant is voor Single, Continuous of Uit, de knop aan de zijkant is om de AF te activeren
Tamron 47A by Ouwesok, on Flickr
En aan de andere kant zit dan nog een AF/MF-schakelaar (gelukkig)
Tamron 47A by Ouwesok, on Flickr
En dan de vraag: Werkt het
Wat ik inmiddels al over deze generatie AF-lenzen had weten te achterhalen kon ik het volgende verwachten: Uiterst trage AF die na wat heen en weer fietsen uiteindelijk wél trefzeker scherpstelt.
De praktijk ging nog even iets anders. De lens heeft vanaf 1987 dus stil gelegen, vandaar dat de AF-motor niet echt lekker loopt. Hij moet kennelijk nog even wakker worden. Na wat proefjes waarbij bovenstaande verwachting volledig waargemaakt werd heb ik besloten om de lens eerst maar eens een tijdje manualfocus te gebruiken zodat al het loopwerk een beetje loskomt. Na de sessie van vanmiddag het motortje nog eens laten draaien en hij ging al wat sneller. 't Komt wel goed met 'm
Vreemdste gewaarwording als je AF-camera's bent gewend is dat je met deze lens absoluut geen idee hebt waar ie scherpte denkt te gaan vinden
Nog een vreemde gewaarwording is de werkelijk waanzinnige kwaliteit van zowel het mechanische gedeelte als het glas.
Ik vraag me dan ook met terugwerkende kracht af waarom Tamron deze constructie naderhand niet gewoon zonder die AF-bobbel heeft uitgebracht. De reden daarvoor binnenkort in dit topic
Wat een ding zeg. Wat hoort nou nog bij de lens? richting je camera zeg maar. zitten er nog tussenringen of converters tussenquote:
Eindelijk kon ik er vanmiddag even mee buiten spelen, de Tamron 47A die in 1987 kortstondig op de markt was als verkenning of je AF misschien ook in een lens kon proppen en op die manier met een MF-camera toch automatisch kon scherpstellen. Er zijn maar een paar ontwerpen geweest, het bleek namelijk al snel een commerciele misser te zijn. De lenzen konden zich niet of met moeite meten met het concept AF-camera en daarbij waren de Minolta7000, de Nikon F501 en later de EOS650 zodanig van prijs dat wie AF wilde simpelweg een AF-systeem kocht in plaats van een enkele lens.
Toch zijn die AF-experimenten best wel bijzonder. Op internet is nog het meeste te vinden over de Vivitar AF 3.5/200mm. Conceptueel hetzelfde idee als de 47A, dus een lens met zo'n grote bobbel waarin de electronica en de voeding zitten.
Wat aan die Vivitar opviel was dat het optisch eigenlijk een waanzinnig goeie lens was. Kennelijk had men gemeend als uitgangspunt een toplens te nemen en daar een motortje, een aandrijfas of zelfs een hele AF-unit te zetten
Die gedachtegang zag je ook bij de eerste totaal-AF-systemen. De eerste generatie AF-lenzen was gebouwd rondom wat toen topdesigns waren. De 'beercan'-serie van Minolta is nog steeds erg populair onder Sony-gebruikers.
Nou, dit is hem dus op mijn A6000
[ link | afbeelding ]Tamron 47A by Ouwesok, on Flickr
Hij lijkt niet alleen groot, hij is het ook. Afmetingen en look&feel doen enorm aan Minolta's 4/70-210mm 'beercan' denken, alleen nu dus met die AF-bobbel
De knop aan de bovenkant is voor Single, Continuous of Uit, de knop aan de zijkant is om de AF te activeren
[ link | afbeelding ]Tamron 47A by Ouwesok, on Flickr
En aan de andere kant zit dan nog een AF/MF-schakelaar (gelukkig)
[ link | afbeelding ]Tamron 47A by Ouwesok, on Flickr
En dan de vraag: Werkt het
Wat ik inmiddels al over deze generatie AF-lenzen had weten te achterhalen kon ik het volgende verwachten: Uiterst trage AF die na wat heen en weer fietsen uiteindelijk wél trefzeker scherpstelt.
De praktijk ging nog even iets anders. De lens heeft vanaf 1987 dus stil gelegen, vandaar dat de AF-motor niet echt lekker loopt. Hij moet kennelijk nog even wakker worden. Na wat proefjes waarbij bovenstaande verwachting volledig waargemaakt werd heb ik besloten om de lens eerst maar eens een tijdje manualfocus te gebruiken zodat al het loopwerk een beetje loskomt. Na de sessie van vanmiddag het motortje nog eens laten draaien en hij ging al wat sneller. 't Komt wel goed met 'm
Vreemdste gewaarwording als je AF-camera's bent gewend is dat je met deze lens absoluut geen idee hebt waar ie scherpte denkt te gaan vinden
Nog een vreemde gewaarwording is de werkelijk waanzinnige kwaliteit van zowel het mechanische gedeelte als het glas.
Ik vraag me dan ook met terugwerkende kracht af waarom Tamron deze constructie naderhand niet gewoon zonder die AF-bobbel heeft uitgebracht. De reden daarvoor binnenkort in dit topic
#35.
De lens houdt bij die chromen adaptall-ring op. Dan krijg je nog de Contax-Emount-adapter en dan zijn wel alweer bij de cameraquote:
[..]
Wat een ding zeg. Wat hoort nou nog bij de lens? richting je camera zeg maar. zitten er nog tussenringen of converters tussen
En die Contax-Emount-adapter heb je nodig voor op je Sony of ?quote:
[..]
De lens houdt bij die chromen adaptall-ring op. Dan krijg je nog de Contax-Emount-adapter en dan zijn wel alweer bij de camera
#35.
Aangezien die een E-mount heeft: Jaquote:
[..]
En die Contax-Emount-adapter heb je nodig voor op je Sony of ?
quote:
[..]
Aangezien die een E-mount heeft: Ja
wel een flinke ring
Het is een bijzondere lens, moet je zelfs reserve batterijen meenemen
#35.
Die CX-E-adapter moet de oplegmaat van een Contax overbruggen die veel dieper is dan een E-mountquote:
[..]
wel een flinke ring
Het is een bijzondere lens, moet je zelfs reserve batterijen meenemen
Cool spul, sok! Wat een ding idd; lijkt wel een nachtzichtapparaat.
Wat een ding idd; lijkt wel een nachtzichtapparaat.
The ripple effect starts with making a splash ~ Life is not a dish of copy pasta ~ ⳽ᖾiz
Integendeel, zo'n verouderde AF-module wil nogal wat licht hebben.quote:Op woensdag 24 december 2014 23:32 schreef shiznuts het volgende:
Cool spul, sok!
Nog iets wat in het gebruik opvalt is dat die AF-bobbel de handligging van de lens nogal verbetert. Nog een leuk verschijnsel ten opzichte van andere oude lenzen* is dat je van deze lens geen kouwe handen krijgt, het is net of de buitenkant geïsoleerd is.
*Kampioen inzake koude handen is mijn Meyer Orestegor 4/300mm(1967). Een massieve brok metaal en glas die elke vorm van temperatuur uit je handen absorbeert. Als je er een winterdagje mee buiten hebt gelopen voelt ie na zes uur binnen nog als bevroren aan.
Meer over de shape hea. Maar het is misschien eerder een thermal vision apparaat dan een night vision:
Heeft er ergens wel iets van weg toch?
Maar het is misschien eerder een thermal vision apparaat dan een night vision:
Heeft er ergens wel iets van weg toch?
The ripple effect starts with making a splash ~ Life is not a dish of copy pasta ~ ⳽ᖾiz
