R&P Relaties & Psychologie
Heb je relatieproblemen, of zit je in een diep psychologisch gat? Stort hier je hart uit, en heb steun aan de reacties van anderen.
maar jij wilt X helemaal nog niet loslaten, Jij wilt vooral blijven controleren of hij geen andere vrouwen ziet want dat is slecht voor Billy... ipv dat je focust op jezelf ( crisisdienst en medicatie is niet voor een gebroken teen) en op Billy, ben je alleen maar bezig met hoe je X onderuit kan halen.quote:Op zondag 11 mei 2014 18:50 schreef Poesopstokje het volgende:
[..]
Omdat we daar duidelijke afspraken over hebben gemaakt. Die zijn nu van tafel heb ik begrepen, dus nee, ik heb niet zoveel meer te zeggen daar in.
Dus ik kan er ook wel over op houden.
Punt is nu dat we om tafel moeten en dat we de banden moeten herstellen voor Billy. Er moet en duidelijk ouderschapsplan komen met duidelijke regels en afspraken. Verder hoeven X en ik geen contact. Als hij aangeeft niet naar Billy om te willen zien, prima, dan maar niet. Billy wordt vanzelf 12 en dan mag hij zelf bepalen wat hij wil.
Die tijd kan je ook besteden aan je zoon en leuke dingen.
oh en er bestaat therapie voor controledwang.
S. 2014
J. 2016
J. 2016
Oh en hoe zie je het voor je dat jij en X geen contact hebben maar X wél vraagt hoe het gaat?
J'ai vu un escarbot ivre!-Komupolapana
Het zijn de kleine dingen die het doen <3
Het zijn de kleine dingen die het doen <3
quote:
En met het risico dat half OUD nou over me heen gaat vallen.... een kind van 17 maanden gediagnosticeerd met autisme?
Je merkt het bij sommige baby's eigenlijk vrij snel: er is wat mee... Dan komen er toch snel professionals in beeld die op onderzoek gaan. Dan ligt het er maar net aan wat er precies aan het handje is en of ze niet eerst een fout pad in slaan.quote:
Hoe is de diagnose van autisme eigenlijk tot stand gekomen? Ik vind 1,5 ook wel redelijk jong daarvoor.
Ik weet er niet veel van, enkel uit mijn eigen omgeving, maar schrikken doe ik niet als ik dat hoor.
Who's your Stannis?
Gelukkig zitten we niet in OUDquote:
En met het risico dat half OUD nou over me heen gaat vallen.... een kind van 17 maanden gediagnosticeerd met autisme?
en je hebt helemaal gelijk.. ik vroeg t mij ook al af of dat zo vroeg kan..
S. 2014
J. 2016
J. 2016
Met 17 maanden al een diagnose gesteld hebben? Ik geloof daar niet zo in, en de vader kennelijk ook niet.quote:Op zondag 11 mei 2014 19:11 schreef ZoDiep het volgende:
[..]
[..]
Je merkt het bij sommige baby's eigenlijk vrij snel: er is wat mee... Dan komen er toch snel professionals in beeld die op onderzoek gaan. Dan ligt het er maar net aan wat er precies aan het handje is en of ze niet eerst een fout pad in slaan.
Ik weet er niet veel van, enkel uit mijn eigen omgeving, maar schrikken doe ik niet als ik dat hoor.
Daarbij moet je je als ouder ook afvragen of je wel zo'n etiketje op je kind wilt.
Ik zou zo`n etiketje iig niet zo snel gebruiken om de vader nog verder onder druk te zetten om het kind precies zo op te voeden als de moeder wil .quote:
[..]
Met 17 maanden al een diagnose gesteld hebben? Ik geloof daar niet zo in, en de vader kennelijk ook niet.
Daarbij moet je je als ouder ook afvragen of je wel zo'n etiketje op je kind wilt.
Dit!quote:
En met het risico dat half OUD nou over me heen gaat vallen.... een kind van 17 maanden gediagnosticeerd met autisme?
[b] Op zondag 14 november 2010 18:11 schreef liesje1979 het volgende:[/b]
Zo is daar Godshand, met zijn sarcastische toon,
Die regelmatig een topic voorziet van spot en hoon.
Zo is daar Godshand, met zijn sarcastische toon,
Die regelmatig een topic voorziet van spot en hoon.
TS, heb je zelf ook een stoornis?
En zeg eens eerlijk: wil jij niet stiekem gewoon dat Billy altijd bij jou is en je ex alleen betaalt en niks te zeggen heeft en geen bezoekrecht heeft?
En zeg eens eerlijk: wil jij niet stiekem gewoon dat Billy altijd bij jou is en je ex alleen betaalt en niks te zeggen heeft en geen bezoekrecht heeft?
J'ai vu un escarbot ivre!-Komupolapana
Het zijn de kleine dingen die het doen <3
Het zijn de kleine dingen die het doen <3
Ik begrijp dat het heel verdrietig is dat hij niet naar zijn kijd informeert. Echt. Maar als ik je een raad mag geven: hou op om je daardoor te laten teleurstellen. Laat het los. Jouw boosheid en frustratie brengen jullie relatie tot elkaar in gevaar. Hou het zakelijk: hou je aan de afspraken, wederzijds. Zijn interesse kun je niet afdwingen . Je kind leidt daar niet onder, hij weet het immers niet. Je kind leidt wel onder een verdrietige moeder, crisisdiensten en zijn vader langere tijd niet zien. Raap jezelf bij elkaar, verwerk je verdriet over scheiding mer je omgeving, ga in therapie, weet ik het, maar hou het buiten de omgang met je ex.quote:
[..]
Ja, en dat is het dubbele; dat wou ik niet. Ik was boos, gefrustreerd, verdrietig. Allemaal omdat hij niet naar Billy heeft gevraagd die week. Het was de druppel. Al het contact kwam van mijn kant, liet X zichzelf nou maar eens bewijzen dat hij Billy wel degelijk wou.
I'm not troubled or sad, I'm just ready for bed.
Als er sprake is van een geestelijke handicap is dat op jonge leeftijd -denk ik- wel mogelijk, en in zo'n geval wil je ook zeker een etiketje omdat je gewoon hulp van de overheid nodig hebt om zo'n kind handelbaar te maken/houden en gewoon al goed te verzorgen.quote:
[..]
Met 17 maanden al een diagnose gesteld hebben? Ik geloof daar niet zo in, en de vader kennelijk ook niet.
Daarbij moet je je als ouder ook afvragen of je wel zo'n etiketje op je kind wilt.
Bij autisme denk je vaak dat het wel mee valt en dat je het beter niet kunt weten, maar die ziekte is veel breder, kent veel meer varianten, dan dat. (Wat voor vorm dat kind heeft is mij niet duidelijk, misschien weten de artsen het ook nog niet precies)
Edit: Promotieonderzoek umc http://www.umcutrecht.nl/(...)-jong-te-stellen.htm, dit geeft aan vanaf twee jaar. Dan zou het inderdaad wat vroeg zijn om zekerheid te geven maar ondenkbaar is het niet.
[ Bericht 12% gewijzigd door ZoDiep op 11-05-2014 19:48:28 ]
Who's your Stannis?
Nou dat. Is ook niet zo raar na een scheiding. En zo kan ik nog wel wat redenen verzinnen waarom hij minder contact opneemt. Maar als je alles duidt als 'geen interesse', behoud je geen open blik.quote:
[..]
Het zou natuurlijk ook zo kunnen zijn dat hij dat niet meer deed omdat hij even geen zin meer had in contact met jou...
En hoe hard het ook is: je hebt er simpelweg niets mee te maken wat hij met Billy doet als hij het weekend bij je ex is. Dat is moeilijk, waarschijnlijk het moeilijkste van scheiden, maar het zijn jouw zaken gewoon niet. Dat kun je anders willen maar veranderen doe je het niet. Het is een consequentie van de keus die je maaktr om te scheiden ik zou erg mijn best doen om daaraan te wennen, al was het alleen maar voor jezelf .
I'm not troubled or sad, I'm just ready for bed.
Een echte diagnose valt er zo vroeg niet vast te stellenquote:Op zondag 11 mei 2014 19:43 schreef ZoDiep het volgende:
Als er sprake is van een geestelijke handicap is dat op jonge leeftijd -denk ik- wel mogelijk, en in zo'n geval wil je ook zeker een etiketje omdat je gewoon hulp van de overheid nodig hebt om zo'n kind handelbaar te maken/houden en gewoon al goed te verzorgen.
Bij autisme denk je vaak dat het wel mee valt en dat je het beter niet kunt weten, maar die ziekte is veel breder, kent veel meer varianten, dan dat. (Wat voor vorm dat kind heeft is mij niet duidelijk, misschien weten de artsen het ook nog niet precies)
Toen onze mop een mopje was,
Was ze aardig om te zien;
Nu bromt zij alle dagen
En bijt nog bovendien.
Was ze aardig om te zien;
Nu bromt zij alle dagen
En bijt nog bovendien.
Dat beweer ik ook niet, dat ze precies weten welke vorm, maar dat er autisme is, dat kunnen ze waarschijnlijk met redelijke zekerheid vaststellen.quote:
[..]
Een echte diagnose valt er zo vroeg niet vast te stellen
Who's your Stannis?
Ik ben er weer.
Allereerst, ik vind het jammer dat er makkelijke conclusies worden getrokken. Jullie snappen allemaal dat ik niet 2 jaar aan voorgeschiedenis wbt X, Billy en mijzelf hier neer kan zetten. Ik heb de belangrijkste dingen (imo) er uitgepikt, de dingen die mij het meest dwars zitten.
Ik zeg NU; nee X en ik hoeven geen contact meer. Nav jullie reacties is het inderdaad voor ons allemaal beter dat we geen contact meer hebben. X wil niet naar Billy informeren, prima, loslaten. Dan maar gewoon vrijdag brengen en zondag weer terugkrijgen. Mits X dat nog steeds wil, wat ik inderdaad NIET voor hem mag invullen op basis van mijn indrukken.
Ik wil X inderdaad controleren wbt het ritme van Billy, omdat ik dat belangrijk vind. Omdat ik weet dat X het niet erkent en al mijn adviezen negeert. In dit geval denk ik wél aan Billy's welzijn. Vooral omdat ik hem elk weekend weer hysterisch terug krijg, en dat komt omdat hij z'n ritme en vertrouwdheid kwijt is in dat weekend. En nee, hij kan zich niet 123 aanpassen, zoals hierboven werd geopperd. Dat hij kan meegaan in X's structuur.
Er was al vrij gauw duidelijk dat Billy kenmerken van autisme begon te vertonen. Ik heb zelf een vorm van autisme, van vaders kant, waar het een rode draad is in de familielijn. Bij het CB aangegeven, ook daar was het opvallend. Uiteindelijk zijn we bij een behandelgroep (soort ggz) uitgekomen die gespecialiseerd is in autisme bij hele jonge kinderen. Klopt, Billy heeft geen officiële diagnose, want dat kan en mag niet worden vastgesteld voor een bepaalde leeftijd. Wel ben ik enorm blij dat ik met hem naar therapie ben gegaan, hij is sinds januari flink vooruit gegaan wbt ontwikkeling en gedrag. En nee, niet omdat hij een dreumes is en zich sowieso ontwikkeld, maar puur door de therapie ook. Ook al is er geen diagnose, het is gewoon een feit dat t joch een vorm van autisme heeft, en daar is verder niks mis mee. Ik weet hoe ik er mee om moet gaan en hoe ik kan zorgen voor een stabiele, rustige omgeving en dagindeling.
Laatste zin; klopt, ik ben vorige week bij de crisisdienst geweest. Nu niet gaan denken dat ik psychotisch ben en dat mijn kind maar bij jeugdzorg moet worden geplaatst ''in plaats bij zulke tokkies''. Ik heb ook een voorgeschiedenis, ik heb dus een vorm van autisme + PTSS. Dat wil niet zeggen dat ik niet in staat ben om een kind op te voeden. Dat wil zeggen dat ik er soms moeite mee heb, vooral nu ik alleenstaande ben. En dat mijn ex voor veel stress bezorgd, omdat ik me zorgen maak om Billy. Daar kunnen jullie het mee oneens zijn, maar ik maak me er wél zorgen over.
Volgende week begin ik met therapie voor bovenstaande zaken, en daar komt de controledrang ook nog bij. Want dat is niet fijn, om continue paranoïde te zijn, achterdochtig, altijd moeten weten wat er gebeurd. Ik wil het ook kunnen loslaten, het zijn mijn zaken ook helemaal niet. Maar het feit is gewoon dat ik er last van heb en dat ik het voor NU niet kan loslaten. Dus ik moet er mee dealen.
Het doet me gewoon verschrikkelijk veel pijn dat zijn familie nu opeens achter Billy aanzit, terwijl ze in anderhalf jaar tijd niet naar hem hebben omgekeken. Jullie kennen het hele verhaal natuurlijk niet, maar geloof me op mijn woord dat het bij mij binnen komt als pure treiterij naar mijn kant toe.
Ik heb Billy inderdaad vrijdag niet gebracht, ik heb hem bewust thuis gehouden. Wederom, omdat ik niets van X heb gehoord wbt Billy en onze situatie vorig weekend. Ik kan dat gewoon niet verkroppen, dat er gewoon niet gevraagd is hoe het gegaan is. Niet met mij, maar met hem. Ben ik dan zo onredelijk?
Allereerst, ik vind het jammer dat er makkelijke conclusies worden getrokken. Jullie snappen allemaal dat ik niet 2 jaar aan voorgeschiedenis wbt X, Billy en mijzelf hier neer kan zetten. Ik heb de belangrijkste dingen (imo) er uitgepikt, de dingen die mij het meest dwars zitten.
Ik zeg NU; nee X en ik hoeven geen contact meer. Nav jullie reacties is het inderdaad voor ons allemaal beter dat we geen contact meer hebben. X wil niet naar Billy informeren, prima, loslaten. Dan maar gewoon vrijdag brengen en zondag weer terugkrijgen. Mits X dat nog steeds wil, wat ik inderdaad NIET voor hem mag invullen op basis van mijn indrukken.
Ik wil X inderdaad controleren wbt het ritme van Billy, omdat ik dat belangrijk vind. Omdat ik weet dat X het niet erkent en al mijn adviezen negeert. In dit geval denk ik wél aan Billy's welzijn. Vooral omdat ik hem elk weekend weer hysterisch terug krijg, en dat komt omdat hij z'n ritme en vertrouwdheid kwijt is in dat weekend. En nee, hij kan zich niet 123 aanpassen, zoals hierboven werd geopperd. Dat hij kan meegaan in X's structuur.
Er was al vrij gauw duidelijk dat Billy kenmerken van autisme begon te vertonen. Ik heb zelf een vorm van autisme, van vaders kant, waar het een rode draad is in de familielijn. Bij het CB aangegeven, ook daar was het opvallend. Uiteindelijk zijn we bij een behandelgroep (soort ggz) uitgekomen die gespecialiseerd is in autisme bij hele jonge kinderen. Klopt, Billy heeft geen officiële diagnose, want dat kan en mag niet worden vastgesteld voor een bepaalde leeftijd. Wel ben ik enorm blij dat ik met hem naar therapie ben gegaan, hij is sinds januari flink vooruit gegaan wbt ontwikkeling en gedrag. En nee, niet omdat hij een dreumes is en zich sowieso ontwikkeld, maar puur door de therapie ook. Ook al is er geen diagnose, het is gewoon een feit dat t joch een vorm van autisme heeft, en daar is verder niks mis mee. Ik weet hoe ik er mee om moet gaan en hoe ik kan zorgen voor een stabiele, rustige omgeving en dagindeling.
Laatste zin; klopt, ik ben vorige week bij de crisisdienst geweest. Nu niet gaan denken dat ik psychotisch ben en dat mijn kind maar bij jeugdzorg moet worden geplaatst ''in plaats bij zulke tokkies''. Ik heb ook een voorgeschiedenis, ik heb dus een vorm van autisme + PTSS. Dat wil niet zeggen dat ik niet in staat ben om een kind op te voeden. Dat wil zeggen dat ik er soms moeite mee heb, vooral nu ik alleenstaande ben. En dat mijn ex voor veel stress bezorgd, omdat ik me zorgen maak om Billy. Daar kunnen jullie het mee oneens zijn, maar ik maak me er wél zorgen over.
Volgende week begin ik met therapie voor bovenstaande zaken, en daar komt de controledrang ook nog bij. Want dat is niet fijn, om continue paranoïde te zijn, achterdochtig, altijd moeten weten wat er gebeurd. Ik wil het ook kunnen loslaten, het zijn mijn zaken ook helemaal niet. Maar het feit is gewoon dat ik er last van heb en dat ik het voor NU niet kan loslaten. Dus ik moet er mee dealen.
Het doet me gewoon verschrikkelijk veel pijn dat zijn familie nu opeens achter Billy aanzit, terwijl ze in anderhalf jaar tijd niet naar hem hebben omgekeken. Jullie kennen het hele verhaal natuurlijk niet, maar geloof me op mijn woord dat het bij mij binnen komt als pure treiterij naar mijn kant toe.
Ik heb Billy inderdaad vrijdag niet gebracht, ik heb hem bewust thuis gehouden. Wederom, omdat ik niets van X heb gehoord wbt Billy en onze situatie vorig weekend. Ik kan dat gewoon niet verkroppen, dat er gewoon niet gevraagd is hoe het gegaan is. Niet met mij, maar met hem. Ben ik dan zo onredelijk?
Op dat punt? Ja. Blijkbaar vind je het doodnormaal dat jij aanvullende eisen mag stellen voordat X zijn kind mag zien. Dat is niet gezond en dat moet je zo snel mogelijk bij je therapie gaan aankaarten.quote:Ben ik dan zo onredelijk?
Tussen 17 maanden en 2 jaar zit ongeveer 1/3 van het leven van een kind van die leeftijd hè....quote:
[..]
Als er sprake is van een geestelijke handicap is dat op jonge leeftijd -denk ik- wel mogelijk, en in zo'n geval wil je ook zeker een etiketje omdat je gewoon hulp van de overheid nodig hebt om zo'n kind handelbaar te maken/houden en gewoon al goed te verzorgen.
Bij autisme denk je vaak dat het wel mee valt en dat je het beter niet kunt weten, maar die ziekte is veel breder, kent veel meer varianten, dan dat. (Wat voor vorm dat kind heeft is mij niet duidelijk, misschien weten de artsen het ook nog niet precies)
Edit: Promotieonderzoek umc http://www.umcutrecht.nl/(...)-jong-te-stellen.htm, dit geeft aan vanaf twee jaar. Dan zou het inderdaad wat vroeg zijn om zekerheid te geven maar ondenkbaar is het niet.
Sommigen ontwikkelen zich nou eenmaal sneller dan anderen.
Sommige kinderen proberen heel lang en zijn dus al heel lang bezig met oefenen, en andere kinderen doen dingen gewoon niet tot ze het kunnen.
Een kind van 2 wat nog steeds geen "mama" zegt (en verder ook amper praat) zal dan ook wel een probleem zijn als je graag stickert, terwijl datzelfde kind met 3½ de oren van je hoofd kletst en hij volgens de leidsters van de PSZ juist enorm ontwikkeld is, en eigenschappen heeft die voor een kind van die leeftijd behoorlijk uitzonderlijk zijn (empathie bijvoorbeeld).
Zijn het onredelijke ''aanvullende eisen''?quote:Op zondag 11 mei 2014 19:56 schreef Scorpie het volgende:
[..]
Op dat punt? Ja. Blijkbaar vind je het doodnormaal dat jij aanvullende eisen mag stellen voordat X zijn kind mag zien. Dat is niet gezond en dat moet je zo snel mogelijk bij je therapie gaan aankaarten.
Wat mij betreft wel. Dat X iets niet vraagt, doet of zegt richting jou geeft jou geen enkele reden om hem zijn kind te ontzeggen, dat begrijp je zelf toch wel?quote:
[..]
Zijn het onredelijke ''aanvullende eisen''?
Ja ik vind je onredelijk. Want hij heeft wél gevraagd of het idd niet door ging, en jíj hebt niks laten horen.
Het klinkt mij in de oren dat jouw problemen een groot deel van de strubbelingen veroorzaken.
Ook opvallend: jij vult in wat je ex denkt en wat jw ex schoonfamilie denkt maar als wij aangeven wat we denken dan is dat onterecht?
Als jij perse wilt dat Billy elke dag hetzelfde ritme heeft dan kan je jouw ritme aan dat van je ex aanpassen natuurlijk...
Want een overprikkeld kind komt erg vaak voor hoor bij wisseling tussen de ouders, vaak meer door de spanning tussen de ouders dan door het wennen...
Nogmaals: het is ook zijn kind en dat houdt in dat ook hij zeggenschap heeft, wen er maar aan
Het klinkt mij in de oren dat jouw problemen een groot deel van de strubbelingen veroorzaken.
Ook opvallend: jij vult in wat je ex denkt en wat jw ex schoonfamilie denkt maar als wij aangeven wat we denken dan is dat onterecht?
Als jij perse wilt dat Billy elke dag hetzelfde ritme heeft dan kan je jouw ritme aan dat van je ex aanpassen natuurlijk...
Want een overprikkeld kind komt erg vaak voor hoor bij wisseling tussen de ouders, vaak meer door de spanning tussen de ouders dan door het wennen...
Nogmaals: het is ook zijn kind en dat houdt in dat ook hij zeggenschap heeft, wen er maar aan
J'ai vu un escarbot ivre!-Komupolapana
Het zijn de kleine dingen die het doen <3
Het zijn de kleine dingen die het doen <3
Je mag dingen eisen omtrent zijn omgang met je kind, hoe hij met jou omgaat is niet iets waar jij nog iets over te zeggen hebt. Als hij het okay vindt om zijn kind alleen die weekenddagen te zien en de andere dagen dat hij bij jou is jou met hem vertrouwt, dan is dat zijn keuze.quote:
[..]
Zijn het onredelijke ''aanvullende eisen''?
Prrrrr
Blijkbaar niet, anders had ik het niet gedaan. Ik vind het namelijk meer als redelijk, om naar het welzijn van je kind te vragen.quote:
[..]
Wat mij betreft wel. Dat X iets niet vraagt, doet of zegt richting jou geeft jou geen enkele reden om hem zijn kind te ontzeggen, dat begrijp je zelf toch wel?
Daarnaast, X had ook zelf actie kunnen ondernemen, inplaats van mede te delen dat ik hem niet kwam brengen. In plaats daarvan hebben hij en zijn familie de boel opgestookt en de boel online gegooid.
het eisen zelf is onredelijk. Want je hebt niet het enige zeggenschapquote:
[..]
Zijn het onredelijke ''aanvullende eisen''?
J'ai vu un escarbot ivre!-Komupolapana
Het zijn de kleine dingen die het doen <3
Het zijn de kleine dingen die het doen <3
Ocharme Billy 
1) No love without freedom, no freedom without love
2) Dansen is mijn grootste passie
3) "Simplicity is the keynote of all true elegance" , Coco Chanel
2) Dansen is mijn grootste passie
3) "Simplicity is the keynote of all true elegance" , Coco Chanel
ze mag imho niks eisen omtrent zijn omgang met HUN kind. Voorstellen mag maar eisen?quote:
[..]
Je mag dingen eisen omtrent zijn omgang met je kind, hoe hij met jou omgaat is niet iets waar jij nog iets over te zeggen hebt. Als hij het okay vindt om zijn kind alleen die weekenddagen te zien en de andere dagen dat hij bij jou is jou met hem vertrouwt, dan is dat zijn keuze.
J'ai vu un escarbot ivre!-Komupolapana
Het zijn de kleine dingen die het doen <3
Het zijn de kleine dingen die het doen <3
Nogmaals, dat je jouw normen en waarden probeert op te dringen aan X en vervolgens hem het weerzien met zijn kind ontzegt omdat hij niet precies doet wat jij wil, moet bij jou zelf toch ook wel een belletje doen rinkelen dat dat niet gezond is?quote:
[..]
Blijkbaar niet, anders had ik het niet gedaan. Ik vind het namelijk meer als redelijk, om naar het welzijn van je kind te vragen.
Daarnaast, X had ook zelf actie kunnen ondernemen, inplaats van mede te delen dat ik hem niet kwam brengen. In plaats daarvan hebben hij en zijn familie de boel opgestookt en de boel online gegooid.
En opgestookt? Volgens mij hebben zij een feitelijke representatie van het gebeurde op internet gezet, niets meer en niets minder. Dat jij een andere actie had verwacht geeft al aan dat het puur een manipulatieve actie van je was; je verwachtte dat X een andere actie had ondernomen en nu is het uit de hand gelopen.
[ Bericht 13% gewijzigd door #ANONIEM op 11-05-2014 20:04:57 ]
