Het Grote Libertarisme Topic #16

Goed. Het is wel weer duidelijk dat jullie geen serieuze discussie willen. Ik ga weer aan het werk.

quote:

Op donderdag 17 oktober 2013 13:32 schreef Boze_Appel het volgende:
Goed. Het is wel weer duidelijk dat jullie geen serieuze discussie willen. Ik ga weer aan het werk.

Je komt hier binnenvallen met one-liners waarmee je mijn ongelijk denkt aan te kunnen tonen. Je krijgt daarop uiteraard geen serieuze reactie en nu ga je huilie doen.

quote:

Op donderdag 17 oktober 2013 13:26 schreef Boze_Appel het volgende:
Wat ik altijd leuk vind is dat als libertariers een voorstelling maken wat een mogelijkheid zal zijn dat het altijd weggewimpeld wordt, maar de etatisten weten altijd exact hoe een vrije samenleving eruit gaat zien.

Wel mooi.

Misschien sommige etatisten, maar in een democratie is het juist volledig open hoe de samenleving er uit gaat zien. Inclusief "absoluur" verklaarde principes (zoals NAP). Zie: Karl Popper.

quote:

Op woensdag 16 oktober 2013 23:38 schreef Wegenbouwer het volgende:

[..]

Het wezenlijke verschil is de legitimiteit van de claim op het grondgebied.
Libertariers zijn niet tegen mensen die grote hoeveelheden grond bezitten, mits deze eerlijk in hun bezit is gekomen. Staten daarentegen claimen in alle gevallen zeggenschap over land dat al eigendom van een ander is.

De staat zorgt ervoor dat er een publieke ruimte bestaat en dat eigendomsrecht niet absoluut is. Een publieke ruimte betekent dat er geen noodzaak is om alles op te delen in privé bezit, terwijl er toch iemand verantwoordelijk blijft (de staat). Dat het eigendomsrecht niet absoluut is, betekent dat conflicten rond eigendom gereguleerd kunnen worden. Daar rechten sowieso niet absoluut zijn (want als een machtig iemand het met voeten treedt verlies je toch) is er niets verloren.

quote:

Op donderdag 17 oktober 2013 14:22 schreef Pokkelmans het volgende:

[..]

Uiteraard is er geen oneindige hoeveelheid alternatieven, maar die biedt een staat ook niet.

De staat speelt een belangrijke rol in het creeren van alternatieven voor mensen die anders geen alternatief hebben.

Alles komt neer op de vraag: Is een democratische rechtsstaat een vriend of een vijand?

Degenen die over de staatsmacht kan beschikken is de soeverein. Als in een democratische staat de burger de staat voor zijn doeleinden gebruikt, dan is de burger de soeverein. Maar als een dictator de staat voor zijn doeleinden gebruikt, dan is hij de soeverein.

De bedoeling van de democratische rechtsstaat is dat de burger de soeverein is (dit moet blijvend door burgers verbetert / bewaakt worden). Dat betekent niet, dat iedere individuele burger zelf de soeverein is, maar dat er een zekere noodzaak bestaat om rekening te houden met elkaars belangen. De staat kan misbruikt worden voor particuliere belangen, maar ook voor het in banen leiden van de samenleving, zodat deze niet ontaard in een destructieve klassen- of belangenstrijd, en we meer voordeel kunnen halen uit een constructieve samenwerking.

De libertarische versie creert veel sterkere individuele rechten, waardoor de ongelijkheid toeneemt, en de machtige individuen wel zelf de soeverein worden. Uiteindelijk zullen maar weinig mensen behoren tot de geprivilegieerden. De invloed van de rest neemt af.

quote:

Verder is het libertarisme niet zozeer een normstellende ideologie. Je veronderstelt de hele tijd het afwezig zijn van bijvoorbeeld een sociaal vangnet, terwijl het libertarisme helemaal niet tegen een sociaal vangnet an sich ageert, maar tegen de wijze waarop men meent dat dit gelegitimeerd moet worden.

De grote tegenhanger van iedere normstellende ideologie is: might = right. Daarom kijk ik naar de machtsverhoudingen. Iemand die goed woekert met zijn absolute rechten groeit uit tot een machtig en onaantastbaar individu. Daarna is de norm wat deze persoon goed vindt.

quote:

Het probleem van libertariërs is niet dat dat soort fenomenen er zijn, maar dat ze door middel van institutionalisering en dreiging van een geweldsmonopolie worden afgedwongen. En dan gaat het nog om relatief eenvoudige dingen, maar als het dan over erfbelasting, of zo'n "eenmalige" spaargeldtaks gaat wordt ook de uitwerking al naarder voor de meeste mensen. Dat terwijl het principe (overheidsdwang) hetzelfde is.

Als je daar een bordspelanalogie van wil maken is het alsof je monopoly speelt waar ieder vakje in bezit van de staat is.

Als de staat niet de soeverein is, dan is het uiteindelijk iemand anders. Het verschil is dat de staat niemand is. De staat is iedereen die op de stoel van de staat gaat zitten. Dmv onze democratische rechten hebben daar allemaal invloed op. Dat is een belangrijke bescherming.

Erfbelasting werd vroeger door de liberalen aangevallen, omdat grootgrondbezitters daarmee hun positie eindeloos konden overdragen op het nageslacht, zonder dat daar enige verdienste van het nageslacht tegenover staat. Voor mensen die willen dat grondbezit legitiem is, lijkt mij dit een serieus probleem.

Een eenmalige spaargeldtaks is redelijk. Want de spaarder krijgt rente op zijn spaargeld. Daartoe wordt het geld geinvesteerd. Daaraan zijn risico's verbonden. Maar in de kredietcrisis wordt hun tot nog toe de handen boven het hoofd gehouden, net zo goed als de houders van obligaties van banken en staten. Omdat het kapitaal ongelijk verdeeld is, worden hier vooral de belangen van kapitalisten beschermd. De kosten van de kredietcrisis treft wel de meeste mensen, maar de lasten niet.

[ Bericht 0% gewijzigd door deelnemer op 17-10-2013 16:15:19 ]

quote:

Op donderdag 17 oktober 2013 14:27 schreef Pokkelmans het volgende:

[..]

Dan nog slaat de analogie de plank mis omdat er voor het Nederlands staatsburgerschap geen mogelijkheid tot "ontslag nemen" wordt geboden, en dat is waar libetariërs voor pleiten,

De logica die van toepassing is op een geheel, wijkt op een essentiële manier af van de logica die van toepassing is op een deel. Dat komt omdat het geheel geen omgeving heeft. Je kunt dus wel verhuizen naar een ander huis, maar niet naar een ander universum.

Dit speelt hier ook een rol. Als je niet wilt emigreren, dan is de samenleving is het geheel. Daar kun je niet buiten treden. Als binnen die samenleving bepaalde zaken algemeen geregeld zijn (noem dit het systeem) dan kun je daar niet buiten treden. Je kunt alleen van binnenuit werken aan een verandering van de regels / het systeem.

quote:

Op donderdag 17 oktober 2013 12:20 schreef Boze_Appel het volgende:

[..]

Het was gewoon een optie voor die 'domme' mensen zodat ze niet zelf hoeven onderhandelen.

quote:

Op donderdag 17 oktober 2013 12:21 schreef KoosVogels het volgende:

[..]

Dat belooft nog wat. Die lui verdienen al verrekte weinig en straks moeten ze ook nog diep in de buidel tasten voor de ontslagverzekering en lidmaatschap van de vakbond.

Je krijgt de oude verhoudingen terug. Werkgevers hoeven natuurlijk niet de gemaakte afspraken te volgen. De lonen van schoonmaker kunnen natuurlijk te laag zijn om dit soort verzekeringen zelf te betalen. Maar werknemers moeten zich dan niet tegen elkaar laten uitspelen, solidair met elkaar zijn en massale stakingen uitroepen, voor hogere lonen en om alle werkgevers aan deze afspraken te binden.

quote:

Op donderdag 17 oktober 2013 17:08 schreef Wegenbouwer het volgende:

[..]

Dat is juist het probleem wat libertariers hebben met de staat. Het eigendomsrecht zou wel gerespecteerd moeten worden zolang het NAP niet wordt geschonden.

En waarom is 'publiek' bezit noodzakelijk?

De hele aardbol opdelen in privé bezit, is onwerkbaar. Er moet voldoende vrije ruimte overblijven om iedereen voldoende bewegingsruimte te garanderen. Dat geldt niet alleen voor grond, maar ook voor andere bestaansmiddelen. Alles dat geen privé bezit is, moet ook ergens onder vallen, zodat het niet wordt ingepikt of verziekt. Daarom valt het onder de samenleving als geheel / de overheid. Daarom kun je gewoon over de openbare weg rijden, en is er een verbod op luchtverontreiniging.

quote:

Rechten zijn een normatieve claims wat mensen wel of niet mogen. Je haalt hier het verschil tussen norm en praktijk door elkaar.

Je zou gelijk hebben, als die normatieve claims objectieve waarheden zouden zijn.

[ Bericht 6% gewijzigd door deelnemer op 17-10-2013 17:58:34 ]

quote:

Op donderdag 17 oktober 2013 17:24 schreef Wegenbouwer het volgende:

[..]

Je gaat ervan uit dat prive-bezitters geen mensen toelaten op hun bezit, maar dit lijkt me niet juist.

Alleen onder hun voorwaarden. Daarin heb je geen inspraak, hooguit een onderhandelingspositie.

quote:

Waarom? Kan iets niet van niemand zijn?

Dan ontstaat een probleem met externaliteiten. Je kunt dan iets schaden, omdat het van niemand is (dus doe je niemand kwaad).

Maar je doet alleen niemand kwaad als je niemands belangen raakt. Dus alleen iets dat niemands belangen kan raken, kan van niemand zijn. Lucht en regen zijn zeker van belang, dus deze moeten een eigenaar hebben.

quote:

Op donderdag 17 oktober 2013 12:39 schreef Boze_Appel het volgende:

[..]

De enige waarde die libertariërs gemeen hebben is het non-agressieprincipe. Die is vrij absoluut en ik denk dat de meeste mensen, ook de non-libertariërs, zich er wel in kunnen vinden.

Ik niet. Want volgens mij kan uitsluiting ook een vorm van agressie zijn, en libertaries vinden dat geen agressie. Er is weinig overeenstemming in wat mensen agressie, schade, diefstal noemen.

quote:

Op donderdag 17 oktober 2013 17:49 schreef Pokkelmans het volgende:

Inderdaad, en het libertarisme bepleit dus het loskoppelen van die algemeen geregelde zaken. Zoals je in jouw omgeving een bepaald aantal werkgevers kan vinden, zij het niet altijd precies wat jij zoekt, zo zullen overheidsdiensten aangeboden worden, zij het niet altijd precies wat jij zoekt. Verhuizen zal dus altijd een optie zijn om je keuzemogelijkheden te vergroten, maar het feit dát je al een keuzemogelijkheid hebt "in je eigen huis" is al winst.

Dat is al geregeld met de onschendbaarheid van het individu. Dat zou je eventueel nog wat kunnen versterken (door de algemene burgerrechten te versterken).

quote:

Alles wat wij publiek bezit noemen is eigendom van de staat. Dat betekent niet "vrij toegankelijk", want als je als inheemse Somaliër vrolijk denkt te kunnen fietsen over onze "publieke" pleinen heeft de IND nog een appeltje met je te schillen. Dat een eigenaar voorwaarden kan stellen aan de betreders van zijn opengestelde ruimte's, of deze groep af kan bakenen, is dus geen noemenswaardige achteruitgang.

Je doet telkens alsof de staat een persoon is. Maar de staat is een verzameling afspraken, die op een bepaalde manier gezamenlijk gemaakt worden. Het is alleen een andere manier van samenwerken, dan via een markt. In een markt tref je individuele overeenkomsten, en krijg je waar je mee ingestemd hebt (een gedecentraliseerde oplossing). Bij een overheid tref je collectieve regelingen, waar iedereen aan gebonden is, en waarin je slechts één stem hebt.

Sommige zaken lenen zich uitstekend voor individuele overeenkomsten en andere niet. Dat kun je duidelijk zien aan de gevallen die onder het ene of het andere regime vallen. De collectieve regelingen vormen het kader. Het gaat allemaal over grenzen en bodems geformuleerd in termen van rechten en plichten.

Het libertarisme doet alsof er een natuurlijk kader bestaat, bestaande uit het NAP, eigendomsrecht en marktwerking. Dat is een vrij platte vorm van natuurrecht. Want als er natuurlijke gronden zijn, dan krijg je die niet goed geformuleerd zonder te kijken naar de mens, en dus evolutieleer, en de relatie tussen de mens en de rest van het leven, en de relatie tussen het levende en het levenloze.

Het libertarisme volgt de Kantiaanse benadering, en probeert op basis van logica alleen een normatief kader te formuleren. Logische consistentie is een noodzakelijk criterium voor een geloofwaardig algemeen kader. Maar de conceptuele begrippen zijn onvoldoende fundamenteel. Deze manier van jongleren met concepten leidt altijd tot contradicties. De reden daarvoor is simpel. De werkelijk kan wel berusten op eenvoudige principes, maar op het niveau van organisatie waar wij ons bevinden, is het alledaagse leven allang en complex samenspel van factoren. Dit complexe samenspel benaderen met een aantal zelfgekozen uitgangspunten, leidt niet tot een kloppend verhaal dat aansluit bij de feiten.

[ Bericht 1% gewijzigd door deelnemer op 17-10-2013 19:03:16 ]

quote:

Op donderdag 17 oktober 2013 17:55 schreef Wegenbouwer het volgende:

Dit geldt ook voor publiek bezit (bezit van de staat), dat mag je ook alleen betreden onder hun voorwaarden. De inspraak die een gewone burger hierin heeft is verwaarloosbaar.

En wie is hun?

quote:

Dit volgt niet direct. De lucht als geheel is van niemand, toch kun je mensen kwaad doen door deze te vervuilen.

Dat is precies mijn punt. Het wordt niet beschermd door de eigenaar en zijn eigendomsrecht omdat de lucht geen eigenaar heeft.

quote:

Ik zie niet waarom iets dat "van belang" is, per se een eigenaar zou moeten hebben. Lucht en regen trekken zich niets aan van grenzen. Ook sluit je door het inademen van of kijken naar de lucht, een ander niet uit om hetzelfde te doen.

Omdat niemand er dan op past en er de verantwoordelijkheid voor draagt. Het wordt dus gemakkelijk verwaarloost of verziekt.

Maar iets dat van belang is, zal niet lang zonder eigenaar blijven. Je kunt het in bezit nemen als er nog geen eigenaar is (libertariers noemen dat een legitieme verwerving van bezit). Omdat het voor mensen van belang is, kun je het uitbaten. Dus zonder een idee van publiek bezit, zal alles worden toegeeigend. Nieuwkomers houden zo te weinig bewegingsruimte over om levensvatbaar te zijn, en worden een prooi voor uitbuiting.

quote:

Op donderdag 17 oktober 2013 19:16 schreef Wegenbouwer het volgende:

[..]

Diegenen bij wie de uiteindelijke beslissingsbevoegdheid ligt. Het parlement in het geval van de Nederlandse staat. Of tegenwoordig misschien een of ander EU orgaan.

Deze mensen kunnen hun beslissingsbevoegdheid alleen legitimeren in termen van het algemeen belang, dienen daarvoor verantwoordelijkheid af te leggen aan het parlement, en kunnen door de bevolking weggestemd worden.

quote:

De lucht heeft geen eigenaar en toch kunnen vervuilers (volgens het NAP) worden aangeklaagd voor vervuiling omdat dit de gezondheid van diegenen schaadt die de lucht inademen. Op deze manier wordt de lucht beschermd. Daar is geen eigenaar voor nodig.

Een eigenaar kan zich rechtmatig verzetten tegen de vervuiling zelf. Mensen die klagen over gezondheidsklachten moeten eerst aan tonen dat die veroorzaakt is door de luchtvervuiling.

quote:

Hoe zie jij het voor je dat mensen in een libertarische samenleving de lucht als geheel in bezit nemen? Je niet zomaar zeggen: "ik claim dit, dus dit is nu van mij." Je kan het wel zeggen, maar dat zal ik geen legitiem eigendom vinden. Pas als je een huis bouwt op je land, of er een agrarische bestemming van maakt, enz, dan is het van jou.

Drinkwater is al op veel plekken geprivatiseerd. Zogezegd omdat publiek drinkwater anders te gemakkelijk wordt verspild.

quote:

Water rights

Water right in water law refers to the right of a user to use water from a water source, e.g., a river, stream, pond or source of groundwater. In areas with plentiful water and few users, such systems are generally not complicated or contentious. In other areas, especially arid areas where irrigation is practiced, such systems are often the source of conflict, both legal and physical. Some systems treat surface water and ground water in the same manner, while others use different principles for each.

Water trading

Economists argue that water trading can promote more efficient water allocation because a market based price acts as an incentive for users to allocate resources from low value activities to high value activities. There are debates about the extent to which water markets operate efficiently in practice, what the social and environmental outcomes of water trading schemes are, and the ethics of applying economic principles to a resource such as water.

In the United States, water trading takes on several forms that differ from project to project, and are dependent upon the history, geography, and other factors of the area. Water law in many western U.S. states is based in the doctrine of "prior appropriation," or "first in time, first in use." Economists argue that this has created inefficiency in the way water is allocated, especially as urban populations increase and in times of drought. Water markets are promoted as a way to correct these inefficiencies.

Als het vliegverkeer druk wordt, kun je ook het luchtruim privatiseren om het te kunnen reguleren.

De lucht kan ook geclaimd worden om de kwaliteit ervan te bewaken, zoals het tegen gaan van teveel CO2 emissie. De eigenaar van de lucht kan dan emissie rechten verhandelen. Of jij dan nog gratis uit mag ademen, is de vraag.

[ Bericht 0% gewijzigd door deelnemer op 17-10-2013 22:24:32 ]

quote:

Op donderdag 17 oktober 2013 20:32 schreef Pokkelmans het volgende:

[..]

Onschendbaarheid van het individu? Ik kan mij niet zomaar op mijn eigen grond onttrekken aan besluiten van de Nederlandse overheid of ontkomen aan de belastingdienst.

Dat begrijp ik, maar zonder collectief kader geldt 'the law of the jungle'.

Of je ziet volledig af van een collectieve kader waar iedereen deel vanuit maakt. Of je handhaaft dat collectieve kader en je creeert daarbinnen een private domein dmv burgerrechten. Wij doen dat laatste. De aard en uitgebreidheid van het collectieve kader en het private domein daarbinnen is aan te passen via het normale politieke besluitvormingsproces. Totdat je collectieve kader volledig opheft. Dan heb je geen platform meer voor dit soort aanpassingen en geldt 'the law of the jungle'.

quote:

De staat is één entiteit. Dat personificeer ik omdat dat makkelijk is in het taalgebruik, en dat dus ook constant wordt gedaan met bedrijven en verenigingen.

Die laatste alinea is mij te abstract.

Voor de rest zou je een punt hebben als het libertarisme een totalitaire, normstellende ideologie was. Maar dat is het niet: het ziet op de wijze van binding aan de normstelling en is daarmee een unieke politieke stroming. Zo zou een libertarische samenleving prima socialistisch ingericht kunnen zijn. Het is immers niet de norm die het libertarisch maakt, maar de wijze waarop deze burgers bindt. Het libertarisme doet dat op basis van vrijwilligheid, een staat op basis van een sociaal contract.

De laatste alinea is belangrijk. Want je doet alsof het libertarisme volledig neutraal is. Alsof het niets anders dan de natuur zelf is, en verder laten we iedereen vrij (het NAP). Dodecahedron heeft al vaak genoeg opgemerkt dat dit onjuist is.

De vrije markt, het eigendomsrecht en het NAP zijn niet evident van nature zo geregeld. Dat de vrije markt en het eigendomsrecht niet van nature gegeven zijn, wordt door economen vrij algemeen erkend. In post 78 gaf ik al aan waarom ik het niet eens ben met het NAP.

Wat ik in die laatste alinea aangaf, is dat een natuurlijke situatie moet volgen uit een bestudering van de feitelijke wereld, want anders is het een bedacht ontwerp. Het libertarische ontwerp blinkt vooral uit door leegte. Niets is geregeld, behalve dat je een ander niet mag lastig vallen (de ultieme zelfbescherming).

Het libertarisme definieert dus een collectief kader. Dat kader past meer bij de belangen van de één dan bij de belangen van de ander. Daarom is een democratische benadering veel neutraler. Dan beslissen we gezamelijk over het collectieve kader ipv te doen alsof er een objectieve waarheid over bestaat, en iedere afwijking daarvan onrechtmatig is. Zo betogen veel rechtse ideologen ook dat een vrije markt neutraal is, omdat het iedereen vrijlaat in zijn economische activiteiten. En dat is al even onjuist.

[ Bericht 1% gewijzigd door deelnemer op 18-10-2013 09:58:06 ]

Laten we ons de ontwikkeling van Rights Enforcement Agency's (REA's) eens voorstellen.

Mensen die niet aansloten zijn bij een REA zijn onbeschermd. Gezien vanuit criminelen zijn zij de zwakste schakel. Daarom zal iedereen genoodzaakt zijn zich bij een REA aan te sluiten.

Al deze REA's moeten met elkaar afspraken maken. Dat zullen er geen 100 zijn, want dat is inefficient. Als je onvoldoende gebruik maakt van schaalvoordelen biedt je ook minder bescherming. Al snel zal er een consolidatie plaatsvinden waarin er slechts enkele REA's overblijven.

Zo ontstaat een oligarchie van REA's. De REA's kunnen hun klanten best wat verwaarlozen, want voor iedere teleurgestelde klant die van REA 1 --> REA 2 gaat, is er wel een klant die van REA 2 --> REA 1 gaat. REA's zijn in een uitstekende positie om een flinke overhead op te bouwen (betaald door hun klanten), congi's te vormen met belangengroepen, en zich te ontpoppen tot onderdrukkers van de gewone man tbv van machtige groepen.

De gewone man doet er verstandig aan zijn eigen REA op te richten. REA's zullen zich gaan ontwikkelen tot belangenvertegenwoordigers voor de verschillende klassen in de samenleving, vergelijkbaar met politieke partijen. Het eindresultaat is een vertegenwoordiging waarin niet iedere burger automatisch een stem heeft, maar alleen klanten.

De minst draagkrachtigen zullen de contributie niet kunnen betalen en worden rechteloos. Er komen aanvullende service pakketten boven het basispakket, en daardoor krijgen beter betalende klanten een betere dienstverlening. Zo ontstaat klassen justitie.

----------------------

Kun je op basis van definities en basale logica een ideale samenleving ontwerpen, zonder rekening te houden met de werkelijkheid? In hoeverre is de werkelijk onze creatie en in hoeverre zijn wijzelf een producten van de werkelijk, die niet zomaar naar wens geherdefinieerd kunnen worden?

Iedereen vrijlaten, en alleen op vrijwillige basis met elkaar omgaan, maakt REA's overbodig. Criminaliteit is per definitie geen vrijwillig contact en kan dus niet plaatsvinden in Libertopia, waar iedereen leeft volgens het NAP. Als het wel plaatsvindt dan is het geen Libertopia meer.

In het geval van rechtshandhaving zien libertariers wel in dat er iets extra's nodig is, om dit stand te houden. Maar zodra het over andere complicaties gaat, doen ze meestal alsof er geen probleem is. Ze vergeten dat niet iedereen voldoende voor zijn belangen kan opkomen om met die contracten uit de voeten te kunnen. Ze vergeten dat zorg, voor mensen die dat niet zelf kunnen inkopen (of kinderen die geen onderwijs krijgen) niet dmv van het profijtbeginsel kan worden geregeld. Ze veronderstellen domweg dat liefdadigheid voor een financiering zal zorgen. Degenen die daar niets voor overhebben, zijn niet verplicht bij te dragen (dat is in strijd met het NAP). Dat maakt de spoeling dun, en zo ontstaat uitsluiting op grond van het NAP (alsof uitsluiting geen geweld is).

Degene die wel bijdragen zullen vaak extra voorwaarden inbrengen. Zo zullen religies zich ontfermen over de hulpbehoevenden en ze tevens een religieuze opvoeding / opleiding geven. Zo zullen rijken zich ontfermen over het talent die wil studeren, en ze tevens de juiste ideologische zienswijze meegeven.

En we noemen het: vrijheid.

[ Bericht 1% gewijzigd door deelnemer op 18-10-2013 16:04:26 ]

quote:

Op donderdag 17 oktober 2013 17:37 schreef deelnemer het volgende:

[..]

Ik niet. Want volgens mij kan uitsluiting ook een vorm van agressie zijn, en libertaries vinden dat geen agressie. Er is weinig overeenstemming in wat mensen agressie, schade, diefstal noemen.

Hoe is uitsluiting precies agressie? Ik wil je niet in mijn paaltjesvoetbalteam hebben omdat je er matig in bent, is dat agressie of gewoon een keuze van mij omdat je er waardeloos in bent?

quote:

Op vrijdag 18 oktober 2013 14:47 schreef Boze_Appel het volgende:

[..]

Hoe is uitsluiting precies agressie? Ik wil je niet in mijn paaltjesvoetbalteam hebben omdat je er matig in bent, is dat agressie of gewoon een keuze van mij omdat je er waardeloos in bent?

Je zou hem er ook niet in kunnen willen hebben omdat hij stinkt of lelijk is of beiden. Het doet er niet toe waarom je wel of niet met iemand om wil gaan. Dat is jouw keuze net zoals met wie je trouwt of met wie je seks wil hebben. Uitsluiting wat is dat voor een woord?