Neoliberalisme maakt de universtiteiten kapot

quote:

Op woensdag 22 mei 2013 07:06 schreef Lyrebird het volgende:
Na het lezen van de bijdragen in dit toch best interessante topic, krijg ik de indruk dat er een wat geromantiseerd beeld bestaat van het leren en lesgeven aan de universiteit. Dat is MI een links trekje: het gaat er niet om hoe het er in de praktijk aan toe gaat, men is verblind door hoe het zou moeten zijn.

Dat geromantiseerde beeld bestaat - chargerend - uit een professor die, onder het genot van een sigaar, van mening wisselt met studenten. De professor prikkelt de studenten om zelfstandig na te denken, doceert, geeft vlammende betogen terwijl de studenten ademloos toeluisteren en af en toe eerbiedig een vraag stellen. Na de les discussieren de studenten onderling over hun notities, stellen ze elkaar vragen en duiken in de bibliotheek om een bepaald onderwerp verder uit te werken.

Dit beeld herken ik in de verste verte niet.

quote:

Vaak staat er iemand voor de klas die veel liever iets anders zou doen, die - chargerend - een boek heeft uitgekozen en daaruit voorleest. Lesgeven is 9 van de 10 keer eenrichtingsverkeer, met een pratend hoofd voor de klas en met studenten die na 5 minuten college af moeten haken omdat ze de draad kwijt zijn, die verveeld in de banken hangen. Die studenten zijn daarnaast niet vooruit te branden, omdat ze veel liever op FOK of in de kroeg rondhangen (waar ze wel actief met iets bezig kunnen zijn!). Een of twee dagen voor het tentamen wordt het boek doorgelezen, om met een krappe voldoende het vak af te ronden, en alle stof meteen weer te vergeten.

Dit beeld herken ik sterk! Nu ja, bij mijn opleiding kan je niet een voldoende halen op die manier maar buiten dat is het zoals het gaat.

[ Bericht 1% gewijzigd door Bram_van_Loon op 22-05-2013 10:46:49 ]

quote:

Op dinsdag 21 mei 2013 15:36 schreef El_Matador het volgende:
Deelnemer koestert een blinde haat voor alles wat efficient, markt en liberaal is. Een weinig wetenschappelijke houding in nota bene dit topic.

Ik koester overigens geen blinde haat voor alles wat efficient, markt en liberaal is. Ik ben liberaal, werk efficient en heb op zich niets tegen een markt.

Mijn bezwaar is gericht tegen het marktfundamentalisme. Volgens het markt fundamentalisme wordt alles aangestuurd door de collectieve vraag. Een producent van goederen en diensten volgt daarom de markttrend. Maar als alles in de samenleving daarmee gerechtvaardigd wordt, dan drentelen we allemaal achter elkaar aan, zonder dat iemand nadenkt over de koers (blind groepsgedrag).

Binnen het marktfundamentalisme is dit een expliciete aanname. Maar daarvoor moet je het marktmodel kennen, zoals het is geformuleerd door Friedrich von Hayek en de Oostenrijkse school / Milton Freedman en de Chicago school. Het is idee erachter is dat voorkeuren subjectief zijn en dat alleen de resultante (dat is de marktwaarde) objectief is. Dwz dat het groepsoordeel objectief is. Alleen objectieve vraag is daarom gezaghebbend.

Een ander bezwaar is dat volgens het marktmodel iedereen beschikt over alle beslissing bevoegdheden. Maar dat is alleen het geval als iedereen zijn eigen toko runt. Binnen een organisatie zijn de beslissingsbevoegdheden van de meeste mensen zeer beperkt, en ontslag nemen is de enige manier om daar nog onderuit te komen. In een stakeholders model kan een werknemer legitiem voor zijn eigen belangen op komen. Binnen het marktmodel niet, maar is alles gericht op winstmaximalisatie.

Als je geoloog bent zit je niet in een kantoortuin. In dat werk zul je mogelijk de beklemming van het op de spits gedreven marktmodel niet aan den lijve ondervinden. In slechts een deel van het bedrijfsleven wordt dit spel hard gespeeld: het super commerciele deel. Daar kun je ervaren dat het een meelopersmodel is zonder inspraak. Noemt het:

The road to serfdom 2.0

Dit is ook wat de mensen op de VU merken. :

quote:

Hans Radder zegt: ‘Het meest treurige is misschien wel dat je nog moet uitleggen dat je zó niet kunt werken.

De filosofen organiseerden zelf een enquête waaruit bleek dat de overgrote meerderheid niet in de glazen kooi wilde werken. Het college van bestuur verwaardigde zich niet te reageren. Radder: ‘Het heeft ons dit inrichtingsplan door de strot geduwd.’

Ze willen van ons grijze muizen maken die in een glazen kooi stilletjes hun werk doen.’ Rechts­filosofe Dorien Pessers beaamt: ‘Wat je hier ziet is de drang tot disciplinering. Transparantie is het vriendelijke woord voor de wil controle over ons uit te oefenen.

Dit is in commerciele bedrijven allang het geval

quote:

Op dinsdag 21 mei 2013 02:10 schreef deelnemer het volgende:

[..]

Welkom in de professionele wereld: http://www.artremis.com/article/ubs_trading_floor.html

Hier heb je niets meer in te brengen. Iedereen die er werkt doet het alleen nog voor het geld.

Een wetenschappelijk houding betekent dat je openstaat voor kritiek en bereid ben om daar serieus naar te kijken. Kun jij dat in dit geval El_Matador?

Mijn woede is een gevolg van de dogmatisch ideologische manier waarop marktfundamentalisten omgaan met dit soort kritiek. Ze wijzen het superieur grijnzend van de hand en herhalen hun ideologische waarheden: alles is een keuze, de markt heeft altijd gelijk. Deze mensen denken niet meer zelfstandig na.

[ Bericht 0% gewijzigd door deelnemer op 22-05-2013 12:18:28 ]

quote:

Op woensdag 22 mei 2013 11:57 schreef deelnemer het volgende:

Ze wijzen het superieur grijnzend van de hand en herhalen hun ideologische waarheden: alles is een keuze, de markt heeft altijd gelijk.

Dat is gewoon een manier om te zeggen: ik win en jij verliest.

quote:

Op woensdag 22 mei 2013 12:43 schreef waht het volgende:

[..]

Dat is gewoon een manier om te zeggen: ik win en jij verliest.

Het idee dat alles draait om winnen, is ook typisch aan het marktdenken. Alles is een competitie. De winnaar heeft gelijk.

Volgens het marktmodel moet je altijd handelen naar je eigen voordeel. Een discussie wordt dan een vorm van debating. Een wedstrijdje. Het gaat niet om een goede conclusie, maar om het argument te winnen.

[ Bericht 0% gewijzigd door deelnemer op 22-05-2013 13:20:29 ]

quote:

Op woensdag 22 mei 2013 12:50 schreef deelnemer het volgende:

[..]

Het idee dat alles draai om winnen, is ook typisch aan het marktdenken. Alles is een competitie. De winnaar heeft gelijk.

Volgens het marktmodel moet je altijd handelen naar je eigen voordeel. Een discussie wordt dan een vorm van debating. Een wedstrijdje. Het gaat niet om een goede conclusie, maar om het argument te winnen.

We snappen best dat de markt niet altijd geeft wat jij graag zou willen. Dat mensen nu mijn rust menen te moeten verstoren door in de trein te bellen over onbenullige dingen vind ik ook niet leuk. Moet ik daar dan de markt de schuld van geven? Zijn de producten die mensen graag willen zo een slechte indicator voor waar we met z'n allen aan zouden moeten werken?

Het marktdenken zorgt er voor dat ook een uitkeringstrekker zich kan veroorloven om een smartphone te kopen: technologie die tien jaar geleden zelfs de allerrijksten niet hadden. Zonder markt hadden we nu nog met bakkelieten telefoons gezeten, waarvoor we de staats-PTT op onze blote knietjes mochten danken.

De voordelen van de markt wegen MI ruimschoots op tegen de nadelen.

quote:

Op woensdag 22 mei 2013 10:12 schreef Ryon het volgende:
Gesuggereerd wordt dat hoorcolleges de kern vormen van het onderwijs, terwijl dit in de praktijk nauwelijks iets toevoegt. Het uren zitten ploeteren in de bibliotheek en het bijwonen van werkgroepen is daar waar de magic happens. Binnen gamma onderwijs is het schrijven van essays en met je medestudenten onderzoek doen toch wel waar het op neer komt. Dat hoorcolleges gestreamd worden is allemaal prima. Ik download de sheets wel.

Dit is ook weer een geromantiseerd beeld vind ik. Tijdens mijn studie Economie, een gammastudie, en dan vooral tijdens de master, heb ik ook essays geschreven met medestudenten onderzoek gedaan.

De essays die je moest schrijven werden naderhand besproken in het werkcollege. Op zich een prima opzet maar die opzet viel door verschil in niveau tussen studenten in het water. Ik had een keer een essay geschreven over wachttijdenproblematiek bij containerterminals. Ik liet met een computersimulatie zien dat met het verminderen van wachttijden de gevolgen van eventuele vertragingen toe zouden nemen. Ik ging onder andere uit van een aantal simpele micro-economische relaties maar tijdens het werkcollege bleek dat veel medestudenten die micro-economische relaties niet kenden. Teleurstellend natuurlijk voor masterstudenten. Door het niveauverschil kwamen discussies slecht van de grond. De goede studenten wisselden met elkaar en de docent van gedachten en de rest stond er bij en keek er naar.

Met medestudenten onderzoek doen ging op dezelfde manier. Door het niveauverschil kwam het er op neer dat ik, samen met een medestudent in feite de hele onderzoeksopzet bedacht, en dat wij aan de overige groepsleden duidelijk maakten wat er moest gebeuren. Werk dat zij af hadden moesten ze bij ons inleveren en met de feedback die wij gaven kwam er met hangen en wurgen een redelijk stuk op tafel. Ook hier zie je dus weer dat door niveauverschillen de gedroomde samenwerking helemaal niet zo goed van de grond komt. Op zich verliep het allemaal prima, en de cijfers waren dik in orde dus niemand had iets te klagen. Maar van academische interactie was echt geen sprake.

Ik denk dus dat je de magie van werkgroepen en onderzoek doen met medestudenten erg overschat. Zeker met studie waar ook veel internationale studenten op af komen zijn de niveauverschillen vaak enorm en daardoor komt interactie tussen studenten en met docenten helemaal niet zo goed van de grond.

quote:

Op woensdag 22 mei 2013 13:02 schreef Lyrebird het volgende:

[..]

We snappen best dat de markt niet altijd geeft wat jij graag zou willen. Dat mensen nu mijn rust menen te moeten verstoren door in de trein te bellen over onbenullige dingen vind ik ook niet leuk. Moet ik daar dan de markt de schuld van geven? Zijn de producten die mensen graag willen zo een slechte indicator voor waar we met z'n allen aan zouden moeten werken?

Het marktdenken zorgt er voor dat ook een uitkeringstrekker zich kan veroorloven om een smartphone te kopen: technologie die tien jaar geleden zelfs de allerrijksten niet hadden. Zonder markt hadden we nu nog met bakkelieten telefoons gezeten, waarvoor we de staats-PTT op onze blote knietjes mochten danken.

De voordelen van de markt wegen MI ruimschoots op tegen de nadelen.

Schijndilemma, jongens. Alleen overheid is niet goed voor een samenleving, alleen markt eveneens niet. Juist het model van een vrije markt die moet handelen in een speelveld waarvoor de overheid de spelregels heeft opgesteld werkt goed. Dan kom je dus op het NW-Europese model uit of het USA model, afhankelijk van wat voor consequenties je aanvaardt. Dat USA-model zou op de lange termijn wel eens nadeliger kunnen blijken te zijn. Zo hebben zij mede omdat ze nauwelijks accijnzen hieven op brandstof een groot probleem als op een gegeven moment de kosten van mobiliteit sterk stijgen t.g.v. het opgeraken van de fossiele brandstoffen en het duurder zijn van alternatieven. Laten we de discussie niet al te politiek maken en ons beperken tot wat voor de universiteiten wel en niet goed werkt.

quote:

Op woensdag 22 mei 2013 10:22 schreef Bram_van_Loon het volgende:

[..]

Alleen hoorcolleges online zetten is geen e-learning. Een simpel voorbeeldje, bij e-learning zou je stukjes van die video afwisselen met oefeningen, na een uitleg over het oplossen van ... komt er een oefening, na die oefening een volgend stuk uitleg etc. Het interactieve element wat dankzij automatisatie mogelijk is moet benut worden.

Ik heb het dan ook nooit over e-learning gehad. Ik had het over het aanbieden van web lectures als alternatief voor het volgen van colleges op de universiteit.

quote:

Het is een servetberekening die een A4 groot is. Goed genoeg om overtuigend te zijn dat die 6000-10000 Euro die de universiteit krijgt niet volledig aan het onderwijs wordt besteed. Ik kom uit op zo'n 2000 Euro voor een contactintensieve opleiding met 150 studenten en groepen 4 groepen per praktijkuur, ik heb alles meegerekend wat nodig is voor een universitaire opleiding (hoogleraren, docenten, assistenten, ruimte, verwarming, licht, bibliotheek, secretaresse, ...) en ik heb alle kosten aan de hoge kant ingeschat. Zolang de universiteiten weigeren om openheid van zaken te geven zal ik het met die servetberekening moeten doen en zo lang constateer ik dat een deel van het probleem is dat de universiteiten slechts een deel van het geld wat ze voor onderwijs krijgen daadwerkelijk aan onderwijs besteden.

Sorry, maar dit is echt grote onzin. In 2003 hebben ze dit in Twente onderzocht. Ze vonden dat van 1996 tot 2001 de gemiddelde kosten per student waren gestegen van 5.716 tot 6.295. Dit is zonder de medische studies mee te rekenen. In 2012 heeft nrcnext aan een van de onderzoekers gevraagd om een grove update van die cijfers te maken:

quote:

Gemiddeld schat hij de jaarlijkse kosten per student per opleidingsrichting als volgt:

Bachelor:
Alfa/gamma: 5.500 – 8.000 euro
Bèta: 8.500 – 11.000 euro
Medicijnen: 10.000 – 20.000 euro

Master:
Alfa/gamma: 8.000 – 14.000 euro
Bèta: 10.000 – 18.000 euro
Medisch: 20.000 – 30.000 euro

http://www.nrcnext.nl/blog/2012/08/02/‘een-jaar-studeren-op-de-universiteit-kost-15-000-euro’/

quote:

Op woensdag 22 mei 2013 13:02 schreef Lyrebird het volgende:

Het marktdenken zorgt er voor dat ook een uitkeringstrekker zich kan veroorloven om een smartphone te kopen: technologie die tien jaar geleden zelfs de allerrijksten niet hadden. Zonder markt hadden we nu nog met bakkelieten telefoons gezeten, waarvoor we de staats-PTT op onze blote knietjes mochten danken.

Het marktfundamentalisme heeft geen plaats voor uitkeringen. Uitkeringstrekkers zijn luie mensen die bedonderd zijn om hun klauwen uit de mouwen te steken (één van de verkiezingsleuzen van de VVD). Uitkeringen zijn er omdat er een overheid is. Volgens "The road to serfdom" een fatale vergissing.

Het is deze slordige manier van denken, waarbij men enerzijds radiale markt ideeen bepleit en tegelijk een beroep doet op de bestaande situatie die daar sterk vanaf wijkt, maakt een serieuze discussie onmogelijk.

[ Bericht 29% gewijzigd door deelnemer op 22-05-2013 13:27:02 ]

quote:

Op woensdag 22 mei 2013 13:02 schreef Lyrebird het volgende:

[..]

We snappen best dat de markt niet altijd geeft wat jij graag zou willen. Dat mensen nu mijn rust menen te moeten verstoren door in de trein te bellen over onbenullige dingen vind ik ook niet leuk. Moet ik daar dan de markt de schuld van geven? Zijn de producten die mensen graag willen zo een slechte indicator voor waar we met z'n allen aan zouden moeten werken?

Het marktdenken zorgt er voor dat ook een uitkeringstrekker zich kan veroorloven om een smartphone te kopen: technologie die tien jaar geleden zelfs de allerrijksten niet hadden. Zonder markt hadden we nu nog met bakkelieten telefoons gezeten, waarvoor we de staats-PTT op onze blote knietjes mochten danken.

De voordelen van de markt wegen MI ruimschoots op tegen de nadelen.

De 'markt' zelf is zelden het probleem, het is de falende toezichthouder die de marktspelers toestaat de boel te naaien. En op veel plekken werkt het inderdaad goed, ik denk echter continu aan de financiële sector van de VS. Een gedrocht in zoveel opzichten.

quote:

Op woensdag 22 mei 2013 13:13 schreef Skjor het volgende:

[..]

Ik heb het dan ook nooit over e-learning gehad. Ik had het over het aanbieden van web lectures als alternatief voor het volgen van colleges op de universiteit.

Daar ging het over in deze discussie.

quote:

Sorry, maar dit is echt grote onzin. In 2003 hebben ze dit in Twente onderzocht. Ze vonden dat van 1996 tot 2001 de gemiddelde kosten per student waren gestegen van 5.716 tot 6.295. Dit is zonder de medische studies mee te rekenen. In 2012 heeft nrcnext aan een van de onderzoekers gevraagd om een grove update van die cijfers te maken:

Ik ken dit document, ik heb delen van het document gelezen en elke bladzijde bekeken. Het probleem met dit document is dat er nergens in dat document een specificatie van de kosten staat. Al doen ze het maar voor een paar opleidingen. Juist dat is wat interessant is. Staat er ergens in het document vermeld welk deel van de salarissen van diverse arbeiders (hoogleraren, docenten, assistenten, administratieve medewerkers) en diverse kosten (energie, bibliotheek) worden meegerekend bij de onderewijskosten?
Hoe weten wij of dat ze niet 100% van het salaris van die hoogleraren, docenten en assistenten bij de onderwijskosten optellen terwijl zij slechts 10% van hun tijd aan het onderwijs besteden? Zolang dit niet duidelijk is kunnen wij niets met dit document. Sterker nog, de getallen die jij citeert zijn misleidend als we niet weten waar ze op zijn gebaseerd. Dan kan je beter niets weten dan deze vage getallen.

Als een bètaopleiding gemiddeld dat zou kosten dan zouden ze hun geld wel heel erg inefficiënt besteden. Dan zouden de docenten een uurloon van 100+ Euro hebben en dan zou het 500+ Euro per uur kosten om een auditorium te gebruiken. Dat geloof ik niet. Hoe dan ook, een specificatie van kosten is niet vrijgegeven dus wij kunnen enkel speculeren. Wijs er gerust op als er in dat rapport wel een specificatie staat, ik ben die niet tegen gekomen terwijl ik elke bladzijde heb bekeken (maanden geleden). Zo'n specificatie is vrij gemakkelijk te herkennen aangezien daarvoor tig A4'tjes zijn gevuld met tabellen met enkel getallen en losse woorden. Het simpele feit dat ze bij geneeskunde op een nog veel hoger bedrag uitkomen en dat de spreiding zo absurd hoog is (bijna 100%!) impliceert dat ze tal van discutabele kosten hebben meegenomen die niets met het onderwijs te maken hebben. In dit geval de kosten van het academische ziekenhuis. Geneeskunde is veel minder contactintensief dan bijv. elektrotechniek of technische natuurkunde en de practica zullen ook niet noemenswaardig duurder kosten als ze al duurder kosten (ik heb zat practica gehad waarbij ik werk met apparatuur die samen meer dan 6000 Euro kost).


tl;dr
Als een hoogleraar maar 10% van de tijd met onderwijs bezig is dan moet je 10% van zijn salaris tot de onderwijskosten rekenen etc.
Wij kunnen niet weten of dat ze dat wel hebben gedaan bij de berekening en voor zo ver wij daarover kunnen speculeren lijkt het er op dat ze dit niet hebben gedaan.
Misschien moet iemand van ons eens contact opnemen met de schrijver van dit rapport met deze vraag. Dan weten we het tenminste zeker.

[ Bericht 5% gewijzigd door Bram_van_Loon op 22-05-2013 13:35:46 ]

Mensen, bedenk wel dat dat artikel een nogal eenzijdige kijk op de kwestie geeft. Natuurlijk is een van de redenen kostenbesparing (maar dat is ook niet zo gek met een gemiddelde bezettingsgraad van 30%).

Dat die filosofen en theologen het niet leuk vinden, prima. Maar ik voel me nu juist een grijze muis en ben blij dat we naar die nieuwe indeling gaan.

Voor de duidelijkheid, ik uit geen kritiek op de schrijver van dat document. Hij heeft allerlei zaken keurig verantwoord zoals dat voor een thesis wordt gevraagd. Alleen kunnen wij er weinig mee wegens een gebrek aan informatie welke in dit document is vermeld. Wij hebben geen toegang tot dezelfde bronnen die hij heeft gebruikt voor zijn onderzoek.

quote:

Op woensdag 22 mei 2013 13:35 schreef Skjor het volgende:
Mensen, bedenk wel dat dat artikel een nogal eenzijdige kijk op de kwestie geeft. Natuurlijk is een van de redenen kostenbesparing (maar dat is ook niet zo gek met een gemiddelde bezettingsgraad van 30%).

Dat die filosofen en theologen het niet leuk vinden, prima. Maar ik voel me nu juist een grijze muis en ben blij dat we naar die nieuwe indeling gaan.

Bezettingsgraad?
Wat hebben een flexwerkplek, een cleandeskpolicy, een nakijkquotum en het schrappen van vakken die "te weinig" (wie bepaalt dat? ) studenten aantrekken te maken met het minder een grijze muis worden?

quote:

Op maandag 20 mei 2013 05:34 schreef Lyrebird het volgende:
Als blijkt dat Nederlandse studenten met een Harvard diploma een vele betere baan krijgen dan studenten met een VU diploma, dan kun je nog zo veel willen beslissingen, maar je zult dan zien dat studenten massaal uitwijken naar Harvard.

Ik weet het niet hoor; denk bijvoorbeeld eens aan InHolland.

Ik ken uit mijn jaar een aantal studenten die naar een universiteit zoals Cambridge of Harvard hadden kunnen gaan met hun cijferlijst en intelligentie maar die bewust voor een Nederlandse univeristeit kozen en die nu ook consequent achten en negens halen. Met die cijfers bij die opleiding en met de bedrijven die er in de regio zijn heb je een prima start in die sector, als je het wil dan kan je in een later stadium altijd nog naar MIT, IC etc. toe. Er zijn er ook die dat doen. Bij L&R is het bijv. niet zeldzaam dat een goede student voor de masterfase naar IC gaat aangezien ze daar op bepaalde vlakken beter zijn dan de TU Delft (op andere vlakken niet!).

quote:

Op woensdag 22 mei 2013 13:38 schreef Bram_van_Loon het volgende:

[..]

Bezettingsgraad?
Wat hebben een flexwerkplek, een cleandeskpolicy, een nakijkquotum en het schrappen van vakken die "te weinig" (wie bepaalt dat? ) studenten aantrekken te maken met het minder een grijze muis worden?

Ah ja, ik had die quote uit het artikel die deelnemer ook poste in mijn post op moeten nemen:

quote:

Hans Radder zegt: ‘Het meest treurige is misschien wel dat je nog moet uitleggen dat je zó niet kunt werken.

De filosofen organiseerden zelf een enquête waaruit bleek dat de overgrote meerderheid niet in de glazen kooi wilde werken. Het college van bestuur verwaardigde zich niet te reageren. Radder: ‘Het heeft ons dit inrichtingsplan door de strot geduwd.’

Ze willen van ons grijze muizen maken die in een glazen kooi stilletjes hun werk doen.’ Rechts­filosofe Dorien Pessers beaamt: ‘Wat je hier ziet is de drang tot disciplinering. Transparantie is het vriendelijke woord voor de wil controle over ons uit te oefenen.

De hele aanleiding dat die filosofen zo boos zijn is dat ze een nieuwe werkplek hebben gekregen (oeh verandering), inderdaad een flexplek. Het is overigens niet een grote kantoortuin, het ziet er ongeveer zo uit:


http://www.advalvas.vu.nl(...)oet-misschien-anders

Ik ben blij dat wij daar over anderhalf jaar ook naartoe gaan. Onze verdieping nu is donker en doet benauwd aan. Als mijn collega's hun deuren dicht hebben (wat ze regelmatig doen omdat onze gang een doorloop is voor studenten), kan ik niet zien of er iemand is. Als ik voor een vak of onderzoek veel samenwerk met collega X, vind ik het handig om bij hem te zitten, maar dat is nu lastig. Met de nieuwe verdieping met die flexplekken wordt dat allemaal opgelost (hoop ik ).

Over die bezettingsgraad: ze hebben een aantal weken gemeten hoe vaak onze kantoren gebruikt werden. Gewoon door iemand een aantal keren per dag langs te laten gaan en te laten noteren of er wel of niet iemand aanwezig was. Het bleek dat we een bezettingsgraad van 30% hadden, m.a.w.: 70% van de tijd staan onze kantoren leeg.

Dat dit een reden is om de kantoorplekken op een andere manier te gaan inrichten kun je neoliberalisme noemen. Je kunt het ook gewoon gezond verstand noemen.

quote:

Op woensdag 22 mei 2013 14:00 schreef Skjor het volgende:
De hele aanleiding dat die filosofen zo boos zijn is dat ze een nieuwe werkplek hebben gekregen (oeh verandering), inderdaad een flexplek. Het is overigens niet een grote kantoortuin, het ziet er ongeveer zo uit:

Eerlijk is eerlijk, het ziet er niet slecht uit. Onderschat echter niet de behoefte van mensen aan een rustige eigen werkplek. In het geval van onderzoekers is het ook erg belangrijk dat je al je bronnen bij de hand hebt, dat houdt al snel tientallen handboeken en een veelvoud aan allerlei artikelen in. Het lijkt me erg onhandig om daar steeds mee te sjouwen. Toch liever een vaste werkplek waar jij jouw boeken en artikelen kan plaatsen op boekenplanken. Misschien beter daar in investeren en misschien eens een suggestie doen bij die paar sloddervossen die het al te bont maken dat het misschien wel handiger en fijner is om op een handige manier gebruik te maken van die boekenkasten en mappen en zo?
Een glazen werkplek zou ik absoluut niet willen hebben, ik zou me niet kunnen concentreren als er de ganse tijd mensen langs lopen die naar mij kijken en die ik zie. Bovendien laat het ook meer geluid door dan een muur van steen wat het concentratievermogen eveneens verlaagt. Misschien dan beter met een lampje aangeven of dat die bezet is dan het doorzichtig maken? Ik weet dat veel onderzoekers een open deur beleid hebben maar laat iedereen daar zelf voor kiezen. Overigens lopen er op mijn faculteit bij elke afdeling studenten langs alle kantoren, meestal zijn de deuren open. Het onderzoek en het onderwijs vinden op dezelfde gangen plaats.

quote:

Ik ben blij dat wij daar over anderhalf jaar ook naartoe gaan. Onze verdieping nu is donker en doet benauwd aan.

Dat probleem van benauwdheid herken ik, ik heb het vermoeden dat dit komt doordat de gebouwen te sterk zijn geïsoleerd. Beter wat minder isoleren of voldoende de ramen open zetten. Dan verbruik je maar wat meer energie, je hebt voldoende zuurstof nodig om goed te werken.

quote:

Als ik voor een vak of onderzoek veel samenwerk met collega X, vind ik het handig om bij hem te zitten, maar dat is nu lastig. Met de nieuwe verdieping met die flexplekken wordt dat allemaal opgelost (hoop ik ).

Je kan nu toch ook in die persoon zijn kantoor werken. Of is het bureau niet groot genoeg bij jullie? Op mijn faculteit zijn er trouwens zowel kantoren voor 1 persoon als voor tig personen (een man of 3).

quote:

Over die bezettingsgraad: ze hebben een aantal weken gemeten hoe vaak onze kantoren gebruikt werden. Gewoon door iemand een aantal keren per dag langs te laten gaan en te laten noteren of er wel of niet iemand aanwezig was. Het bleek dat we een bezettingsgraad van 30% hadden, m.a.w.: 70% van de tijd staan onze kantoren leeg.

Is dat een probleem? Mag je dat als een vorm van geldverspilling zien? Zolang ze er maar wat aan hebben op het moment dat ze wel op hun kantoor zitten. Mensen zijn sociale wezens, dat ze regelmatig met elkaar overleggen lijkt mij juist goed, daarom willen ze nog niet geen eigen werkplek hebben, nietwaar?

quote:

Dat dit een reden is om de kantoorplekken op een andere manier te gaan inrichten kun je neoliberalisme noemen. Je kunt het ook gewoon gezond verstand noemen.

Ik haat het neoliberalisme en het neoconservatisme maar daarom zal ik niet meteen stellen dat dit een uitvloeisel hiervan is. Ze hebben echter wel een punt, het feit dat managers (geen onderzoekers en docenten!) het nu voor het zeggen hebben gekregen op veel Nederlandse universiteiten is een verschijnsel van wat het neoliberalisme wordt genoemd. Het zijn de managers die zulke zaken bedenken, een hoogleraar die op een gegeven moment de baas zou worden zou zoiets niet snel invoeren.

[ Bericht 17% gewijzigd door Bram_van_Loon op 22-05-2013 14:18:26 ]

quote:

Op woensdag 22 mei 2013 13:27 schreef Bram_van_Loon het volgende:

Ik ken dit document, ik heb delen van het document gelezen en elke bladzijde bekeken. Het probleem met dit document is dat er nergens in dat document een specificatie van de kosten staat. Al doen ze het maar voor een paar opleidingen. Juist dat is wat interessant is. Staat er ergens in het document vermeld welk deel van de salarissen van diverse arbeiders (hoogleraren, docenten, assistenten, administratieve medewerkers) en diverse kosten (energie, bibliotheek) worden meegerekend bij de onderewijskosten?

Precies dat probleem wordt ook aangekaart in het begin van de sectie over methodologie. Hoe ze hiermee omgaan staat vnml. beschreven op pagina 35 (gecombineerd met paragraaf 2.3).

quote:

Op woensdag 22 mei 2013 14:13 schreef trancethrust het volgende:

[..]

Precies dat probleem wordt ook aangekaart in het begin van de sectie over methodologie. Hoe ze hiermee omgaan staat vnml. beschreven op pagina 35 (gecombineerd met paragraaf 2.3).

Ik herinner mij dat ze daar nogal vaag over blijven, dat ze enkel opmerken dat ze er wel rekening mee houden maar niet hoe en wat. Ik zal het binnenkort nog eens lezen.

quote:

Op woensdag 22 mei 2013 14:00 schreef Skjor het volgende:

Ik ben blij dat wij daar over anderhalf jaar ook naartoe gaan. Onze verdieping nu is donker en doet benauwd aan. Als mijn collega's hun deuren dicht hebben (wat ze regelmatig doen omdat onze gang een doorloop is voor studenten), kan ik niet zien of er iemand is. Als ik voor een vak of onderzoek veel samenwerk met collega X, vind ik het handig om bij hem te zitten, maar dat is nu lastig. Met de nieuwe verdieping met die flexplekken wordt dat allemaal opgelost (hoop ik ).

Prima, ik zou gillend een andere baan zijn gaan zoeken. Ik overdrijf natuurlijk (ik zou er niet bij gillen), maar soms heb je liever je deur dicht zodat je je kan concentreren in plaats van continu gestoord te worden. Soms heb ik daar geen probleem mee en hou ik de deur open. Meestal is hij open. Maar de optie wil ik hebben; op het plaatje, hoe eye-candy ook, wordt die optie schijnbaar ontnomen.

Om maar nog niet te spreken van mijn messy-desk policy dat prima werkt, en mijn halfvolle kast met naslagwerken.

quote:

Op woensdag 22 mei 2013 13:26 schreef waht het volgende:

[..]

De 'markt' zelf is zelden het probleem, het is de falende toezichthouder die de marktspelers toestaat de boel te naaien. En op veel plekken werkt het inderdaad goed, ik denk echter continu aan de financiële sector van de VS. Een gedrocht in zoveel opzichten.

Hoe reeel is deze verwachting tav van toezichtshouders? Als dat zo simpel was, zou een overheid ook slechts juiste beslissingen nemen. Het marktmodel zoekt deze garantie niet in juist functionerende mensen, maar in de marktwerking. Toezichtshouders staan zelf niet bloot aan de tucht van de markt.

[ Bericht 0% gewijzigd door deelnemer op 22-05-2013 15:12:21 ]

quote:

Op woensdag 22 mei 2013 14:22 schreef deelnemer het volgende:
Toezichtshouders staan zelf niet bloot aan de tucht van de markt.

Toezichthouders staan bloot aan dezelfde redenen waarom markten af en toe falen. Systemen die sterk op toezicht leunen om marktfalen te corrigeren zijn naar mijn mening dan ook een weinig gelukkige combinatie.

quote:

Op woensdag 22 mei 2013 14:00 schreef Skjor het volgende:

[..]

Ah ja, ik had die quote uit het artikel die deelnemer ook poste in mijn post op moeten nemen:

Dat dit een reden is om de kantoorplekken op een andere manier te gaan inrichten kun je neoliberalisme noemen. Je kunt het ook gewoon gezond verstand noemen.

De wanden zijn transparant. Ik kan voorstellen dat mensen, die een vak beoefenen waarbij je veel zit te tobben en vastloopt, dat onprettig vinden. Het was overigens in het bedrijfsleven juist bedoelt om te kunnen controleren of werknemers hard aan het werkt zijn, binnen het kader van een arbeidsdicipline model.

Het punt is natuurlijk de mate van inspraak mbt je eigen werkplek, niet wat de juiste voorkeur is. Dat je daarin geen inspraak hebt, is typisch voor het anglo-saksische bedrijfsmodel waarin er geen stakeholders zijn, maar alleen efficiente productie, gericht op winstmaximalisatie. Die winstmaximalisatie is sowieso niet passend voor een universiteit.

Wat je ziet, is dat een trend of ideologie invloed heeft op keuzes, ver buiten de oorspronkelijke gebied waarvoor het is bedacht, en waar de logica van het model niet geldig is. Deze zakelijke stijl past niet bij filosofie en theologie.

[ Bericht 1% gewijzigd door deelnemer op 22-05-2013 15:14:11 ]

quote:

Op woensdag 22 mei 2013 14:17 schreef trancethrust het volgende:

[..]

Prima, ik zou gillend een andere baan zijn gaan zoeken. Ik overdrijf natuurlijk (ik zou er niet bij gillen), maar soms heb je liever je deur dicht zodat je je kan concentreren in plaats van continu gestoord te worden. Soms heb ik daar geen probleem mee en hou ik de deur open. Meestal is hij open. Maar de optie wil ik hebben; op het plaatje, hoe eye-candy ook, wordt die optie schijnbaar ontnomen.

Om maar nog niet te spreken van mijn messy-desk policy dat prima werkt, en mijn halfvolle kast met naslagwerken.

Ik heb er nog niet gezeten, dus misschien blijkt het in het echt niet zo fijn allemaal, maar het idee is dat er verschillende soorten plekken zijn: normale plekken waar je met twee of vier in een kantoor zit, stilteplekken waar je in je eentje kan werken, overlegplekken, en skype/belplekken. We hebben trouwens wel bedongen dat onze ramen matglas worden zodat je niet zo erg in een etalage zit.

Dat met die naslagwerken is inderdaad lastig. Ik heb er zelf geen last van, ik gebruik niet zoveel boeken. Maar ik kan me voorstellen dat het voor jou (en voor die filosofen) vervelend is.

quote:

Op woensdag 22 mei 2013 14:15 schreef Bram_van_Loon het volgende:

[..]

Ik herinner mij dat ze daar nogal vaag over blijven, dat ze enkel opmerken dat ze er wel rekening mee houden maar niet hoe en wat. Ik zal het binnenkort nog eens lezen.

Ze nemen alle variabelen mee in productiveitsberekening; niet alleen het aantal (geslaagde) studenten dus, maar ook onderzoek. Jouw vraag qua hoeveel procent hoogleraren docent zijn of onderzoeker zijn, wat compleet onmeetbaar is, wordt dan irrelevant; je telt alleen de totale loonkosten.
De `totale productiveit' is niet meer goed gedefinieerd omdat er meerdere zaken worden geproduceerd; het hangt af hoe belangrijk je de verschillende producten/kosten vindt. De gehanteerde methode neemt die gewichten aan als onbekend en maximaliseert vervolgens een daarvan afhangende metriek voor totale productiviteit. Dit is redelijk omdat dit resulteert in een best-case kostenschatting.

quote:

Op woensdag 22 mei 2013 14:37 schreef Skjor het volgende:

[..]

Ik heb er nog niet gezeten, dus misschien blijkt het in het echt niet zo fijn allemaal, maar het idee is dat er verschillende soorten plekken zijn: normale plekken waar je met twee of vier in een kantoor zit, stilteplekken waar je in je eentje kan werken, overlegplekken, en skype/belplekken. We hebben trouwens wel bedongen dat onze ramen matglas worden zodat je niet zo erg in een etalage zit.

Het is het Amerikaans principe, maar nog net minus de cubicles. Ik vind het drie keer niets, maar voornamelijk vanwege het niet snel kunnen switchen tussen taken. Ook vanwege het feit dat gestoord worden nu default is over ongestoord kunnen werken.

quote:

Dat met die naslagwerken is inderdaad lastig. Ik heb er zelf geen last van, ik gebruik niet zoveel boeken. Maar ik kan me voorstellen dat het voor jou (en voor die filosofen) vervelend is.

Naarmate je drukker wordt is het 10 tegen 1 dat je het ook lastig gaat vinden. Als je baas binnenloopt en je vraagt waar dit en dit document blijft en of je dat vandaag wilt afmaken dan helpt het als je draft en bijbehorende documenten links van je monitor lag gestapeld, en je je huidige papierwinkel even naar rechts schuift om er morgen mee verder te gaan.

Natuurlijk is het grotendeels ook persoonlijk, maar landelijke productiveitscijfers geven m.i. niet voor niets aan dat de Nederlandse bedrijfscultuur tot een van de meest efficientste behoort. De huidige bedrijfscultuur dus.

quote:

Op woensdag 22 mei 2013 14:22 schreef deelnemer het volgende:

[..]

Hoe reeel is deze verwachting tav van toezichtshouders? Als dat zo simpel was, zou een overheid ook slechts juiste beslissingen nemen. Het marktmodel zoekt deze garantie niet in juist functioneren mensen, maar in de marktwerking. Toezichtshouders staan zelf niet bloot aan de tucht van de markt.

Die verwachting is realistischer dan verwachten dat marktspelers zichzelf reguleren. Het marktmodel geldt geenszins als marktspelers vrij spel krijgen en de marktregels zelf kunnen bepalen of straffeloos kunnen overtreden.

Wat mij betreft zetten we hebzucht en machtswellust tegenover elkaar zodat beiden in evenwicht blijven.

quote:

Op woensdag 22 mei 2013 14:40 schreef trancethrust het volgende:

[..]

Ze nemen alle variabelen mee in productiveitsberekening; niet alleen het aantal (geslaagde) studenten dus, maar ook onderzoek. Jouw vraag qua hoeveel procent hoogleraren docent zijn of onderzoeker zijn, wat compleet onmeetbaar is, wordt dan irrelevant; je telt alleen de totale loonkosten.
De `totale productiveit' is niet meer goed gedefinieerd omdat er meerdere zaken worden geproduceerd; het hangt af hoe belangrijk je de verschillende producten/kosten vindt. De gehanteerde methode neemt die gewichten aan als onbekend en maximaliseert vervolgens een daarvan afhangende metriek voor totale productiviteit. Dit is redelijk omdat dit resulteert in een best-case kostenschatting.

Maar wat is nu productiviteit, als je te maken hebt met complex werk, ver verwijderd van klanten die de inkomsten genereren. Zelfs in een kapsalon is dat onduidelijk. Daar is wel eenvoudig een optelsom te maken van de inkomsten, maar hoeveel is deze productie waard vergeleken met de algemene relativiteitstheorie. Wie kan dat kwantificeren?

Ligt het niet meer voor de hand om universiteiten zichzelf te laten reguleren, dan banken. Ik kan mij voorstellen dat productiviteitsberekeningen geen goede methode zijn voor universitair onderzoek. De enige reden om dat toch te proberen, berust volgens mij op de neiging om het marktmodel overal in te voeren.

.

[ Bericht 0% gewijzigd door deelnemer op 22-05-2013 15:08:37 ]

quote:

Op woensdag 22 mei 2013 14:55 schreef deelnemer het volgende:

[..]

Maar wat is nu productiviteit ,als je te maken hebt met een complex soort werk, ver verwijderd van klanten die de inkomsten genereren. Zelfs in een kapsalon is dat onduidelijk. Daar is wel eenvoudig een optelsom te maken van de inkomsten, maar hoeveel is deze productie waard vergeleken met de algemene relativiteitstheorie. Wie kan dat kwantificeren?

Ligt het niet meer voor de hand om universiteiten zichzelf te laten reguleren, dan banken. Ik kan mij voorstellen dat productiviteitsberekeningen geen goede methode zijn voor universitair onderzoek. De enige reden om dat toch te proberen, berust volgens mij op de neiging om het marktmodel overal in te voeren.

Correct. Maar die wil komt voort uit een maatschappij dat niet meer accepteert dat er een wetenschappelijke `elite' rondloopt die doet wat het wilt met x% van het BNP. Alles moet opeens verantwoord worden.

(Natuurlijk is de allergie jegens elitairen in het algemeen, en natuurlijk schiet men zich hiermee voornamelijk in de eigen voeten.)