Nee, ik ook niet.
Ik vind dit antwoord van de gechannelde Jezus beter, om niet te zeggen: erg goed.
quote:
WAAROM IS HET BELANGRIJK VOOR CHRISTENEN OM NA TE DENKEN OVER REÏNCARNATIE?
Vraag: Waarom is het belangrijk voor Christenen om na te denken over reïncarnatie?
Antwoord van Jezus:
Ik stel het onderwerp van reïncarnatie aan de orde, omdat ik wil dat al mijn volgelingen over dit onderwerp nadenken. Laat me je de redenen geven waarom ik dit onderwerp belangrijk vind.
Het concept van reïncarnatie kan veel van de vragen verklaren die christenen tot nu toe niet hebben kunnen beantwoorden. Als je over dit concept nadenkt en overweegt hoe het op een aantal vragen van toepassing is die je over het leven en over God hebt, zul je in je hart veel antwoorden vinden.
Als ik naar het moderne christendom kijk, zie ik zoveel mensen die een oprechte en toegewijde poging gedaan hebben om mijn leringen via de uiterlijke Bijbelboeken en de uiterlijke kerken te volgen. Maar omdat de uiterlijke geschriften niet de sleutel tot mijn innerlijke leringen bevatten, zitten mensen met talrijke vragen waar ogenschijnlijk geen antwoord op is. Vanwege deze onbeantwoorde vragen hebben veel christenen een zeer diepe, en vaak niet herkende, boosheid op en wrevel tegen mij en God.
Veel christenen voelen dat de missie van Jezus Christus min of meer een klap in het gezicht van de mensheid was. De reden hiervoor is dat het orthodoxe christendom een doel stelt, maar toch geen duidelijk omschreven pad aangeeft om dat doel te bereiken. Het doel dat het orthodoxe christendom hoog houdt is het eeuwige leven, maar ze voorziet niet in een logisch pad om dat eeuwige leven te bereiken.
Ik hoop dat je nu kunt beseffen dat de belangrijkste reden waarom het orthodoxe christendom niet zorgt voor een pad naar het eeuwige leven, is dat de leringen over individueel Christusschap verwijderd zijn. De enige sleutel om het eeuwige leven te krijgen, is individueel Christusschap.
Om terug te keren naar het concept van reïncarnatie, wil ik zeggen dat dit idee je kan helpen veel van je onbeantwoorde vragen te beantwoorden. Bijvoorbeeld, veel mensen hebben kinderen gezien die met zware handicaps zijn geboren, hetzij verstandelijk, emotioneel of lichamelijk.
Als je niet in reïncarnatie gelooft, is je enige optie te redeneren dat God wilde dat die ziel zo geboren werd. Je blijft dan zitten met de vraag waarom God zou willen dat een ziel met zo’n zware handicap ter wereld zou komen, in wat zogenaamd het enige leven van de ziel is. Als je daarbij het concept van straf toevoegt dat door de orthodoxe kerk gepropageerd wordt, blijft de enige redenering over dat God die ziel wel moet hebben willen straffen. Maar waarom zou een rechtvaardige en liefdevolle God een ziel willen straffen die zelfs nog niet de gelegenheid gehad heeft om te zondigen?
Als je het concept van reïncarnatie accepteert, zie je een verklaring. Elk mens heeft eerder geleefd. De omstandigheden die je in dit leven ervaart, zijn de gevolgen van oorzaken die je persoonlijk in voorgaande levens in beweging hebt gezet. In haar zuivere vorm houdt het concept van reïncarnatie niet het idee van straf in. Laat me dat wat gedetailleerder uitleggen.
Een veiligheidsmechanisme
Toen God de wereld schiep, zei God: “Laat er Licht zijn.” Licht is gewoon energie. Alles in de hele wereld van vorm wordt gemaakt van Gods energie. Alles wat je doet, wordt daarom met Gods energie gedaan.
God heeft je vrije wil gegeven en jij kunt beslissen wat je doet met Gods energie. Het zou echter gewoon niet rechtvaardig zijn een wereld te scheppen waarin wezens met vrije wil alles konden doen wat ze wilden, ongeacht de gevolgen die dit voor anderen had. God heeft daarom de wet van oorzaak en gevolg geschapen. Deze wet bepaalt dat de energie die je in de wereld uitzendt, onvermijdelijk naar je terug zal keren.
De wet van oorzaak en gevolg is een volledig onpersoonlijke wet. Ze is even onpersoonlijk als de wet van de zwaartekracht. Als je uit een vliegtuig springt zonder parachute, zal de zwaartekracht ervoor zorgen dat je naar beneden valt en sterft. Jouw dood is niet de straf van een boze God. Jouw dood is het onpersoonlijke gevolg van een natuurlijke wet die ervoor zorgt dat alle voorwerpen naar de aarde toe vallen. De wet van oorzaak en gevolg, of de wet van karma zoals ze in het Oosten genoemd wordt, werd niet gemaakt omdat God mensen wilde straffen. Ze werd gemaakt als veiligheidsmechanisme om het misbruik van de vrije wil te voorkomen.
In werkelijkheid is de wet van oorzaak en gevolg een plaatsvervangende leraar
Ik heb je al verteld dat de Hof van Eden als schoollokaal werd bedacht om je ziel voor te bereiden op het leven in de materiële wereld (zie de sectie Leringen). De God in de Hof van Eden was niet God in de ultieme zin van het woord. Het was een vertegenwoordiger van God, namelijk een spiritueel wezen dat vrijwillig had aangeboden om als leraar dienst te doen. Ik heb je ook verteld dat een aantal zielen, nadat ze van de verboden vrucht hadden gegeten, besloten zich voor hun leraar te verbergen.
Toen God het universum schiep, was het Gods verlangen dat zielen altijd deel zouden uitmaken van de keten van de hiërarchie, de goeroe-chela relatie. Met andere woorden, geen enkele ziel zou aan haar lot worden overgelaten; alle zielen zouden de liefdevolle begeleiding van een spirituele leraar krijgen. God gaf alle zielen ook de vrije wil en daarom besefte God dat sommige zielen die vrije wil zouden kunnen gebruiken om zich van de spirituele leraar af te keren. Als een ziel zich van de spirituele leraar afkeert, dan moet er een soort mechanisme zijn dat kan werken als een vervangende leraar.
Als een ziel de spirituele leraar afwijst, hoe kan de ziel dan nog leren? Ze kan leren door de wet van oorzaak en gevolg. Deze wet stelt dat de materiële wereld eenvoudig een spiegel is die alles wat je uitzendt naar je terugkaatst.
Als je haat de wereld inzendt, zal die energie van haat op je eigen stoep teruggelegd worden. Als je liefde de wereld inzendt, zal het universum liefde naar je terugzenden. De Hof van Eden was de school van liefdevolle, spirituele begeleiding. De wet van oorzaak en gevolg was de harde leerschool van het leven. Daarom eiste het Oude testament oog om oog en tand om tand. Deze wet werd gegeven aan mensen in zo’n lage bewustzijnstaat dat zij niet in staat waren een hogere wet te begrijpen.
De wet van oorzaak en gevolg
De wet van oorzaak en gevolg is ontworpen om jou je lessen te laten leren, door je de gevolgen van je daden te laten ervaren. Wanneer je een actie onderneemt, veroorzaakt die actie een kettingreactie. Jouw actie zendt een energie-impuls naar het universum en die energie-impuls zal onvermijdelijk naar je terugkeren. Echter, vanwege het mechanisme van de materiële wereld, dat de moderne wetenschap op een dag zal verklaren, verstrijkt er tijd voordat de energie bij je terugkomt. Stel je voor dat iemand een ander mens doodt, maar nooit als moordenaar wordt geïdentificeerd. Die persoon ontvangt dus geen aardse straf voor zijn daden. De persoon sterft aan ouderdom zonder de gevolgen van zijn daden te ervaren. Als die persoon maar één leven had, zou hij met moord wegkomen.
Met andere woorden, als mensen slechts één leven op aarde hadden, zou God degenen die bereid waren te liegen en te bedriegen, op een oneerlijke manier bevoordeeld hebben. Als je een leugenaar was, zou je straf kunnen ontlopen voor de meest verschrikkelijke daden, zolang je niet door andere mensen ontdekt werd. Door het instellen van de wet van oorzaak en gevolg heeft God deze schijnbare onrechtvaardigheid gecorrigeerd. God heeft maatregelen genomen, zodat niemand ooit aan de gevolgen van zijn daden zou kunnen ontsnappen. In de meeste gevallen echter zullen mensen die gevolgen pas in een toekomstig leven ervaren.
Je zou kunnen redeneren dat het uitstel van de gevolgen het moeilijker maakt je lessen te leren. Zou het niet beter zijn als het universum je op de een of andere manier met een bliksemstraal zou treffen op het moment dat je een zonde begaat? Maar deze lijn van redeneren is enkel toepasselijk als je geen kennis hebt van de wet van oorzaak en gevolg. Dergelijke onwetendheid was nooit Gods bedoeling.
God wilde dat mensen zouden weten dat zij nooit de gevolgen van hun daden kunnen ontlopen. Bovendien, als je slechts één leven op aarde had en als je een daad beging waarvoor het universum je dood zou eisen, dan zou jij je kansen om te leren hebben afgebroken. Daarom heeft God een uitgestelde reactie ontworpen en in werkelijkheid is dit een daad van barmhartigheid.
Zie je, de uitgestelde terugkeer van je karma opent de mogelijkheid dat God, door zijn barmhartigheid en genade, kan voorkomen dat jij de gevolgen van je daden ondergaat.
Om dit volledig te begrijpen, moet je het eeuwenoude menselijke idee loslaten dat God een boze God is die jou voor elke overtreding van zijn wet wil straffen. In werkelijkheid is God een liefhebbende God die jou alleen maar in je Christusschap wil zien groeien. Daarom heeft God maar één wens en dat is te zien dat jij je lessen in het leven leert.
Door de terugkeer van de gevolgen van je daden te vertragen, opent God de mogelijkheid dat als jij je les werkelijk leert en de bewustzijnsstaat achter je laat die ervoor gezorgd heeft dat je die verkeerde daad beging, je dan niet de gevolgen van die daad hoeft te ondergaan.
Op het moment dat je een verkeerde daad pleegt, zend je een energie-impuls naar het universum. Als je echter volledig beseft dat je daad verkeerd was en daardoor naar een hogere bewustzijnstaat stijgt, waarin je die daad nooit zou hebben kunnen plegen, dan heeft het geen nut dat je de gevolgen van die daad ondervindt.
God wil je niet straffen; God wil dat jij jouw lessen leert.
Als jij jouw les hebt geleerd, heeft het geen nut je groei tegen te houden door van je te eisen dat je de onaangename gevolgen ondergaat. Met andere woorden, als je jouw les hebt geleerd voordat de energie-impuls door het universum naar je terugkeert, kan God, door zijn barmhartigheid en genade, die energie-impuls verteren voordat het je in een toekomstig leven treft. In veel gevallen staat God een van je spirituele broeders en zusters toe die last, dat karma, voor je te dragen.
Als je echter je les niet leert, zal God het universum de energie-impuls naar je terugzenden. Daarom ontvang je een tweede kans om te leren (op de moeilijke manier).
Ik ben me ervan bewust dat veel mensen zullen zeggen: “Nu dan, hoe kunnen mensen van een ramp leren wanneer ze geen idee hebben dat die het gevolg van hun eigen daden is?” Dit is een deugdelijke bedenking, maar het staat werkelijk los van God en Gods ontwerp van het universum. God heeft de wet van oorzaak en gevolg gemaakt en God heeft talrijke religies naar voren gebracht die mensen over de wet van oorzaak en gevolg onderricht geven. Het feit dat sommige mensen besloten hebben Gods leringen over de wet van oorzaak en gevolg te negeren is werkelijk Gods verantwoordelijkheid niet. Het is een onvermijdelijk gevolg van het feit dat sommige mensen hun vrije wil blijven misbruiken.
God wilde dat iedereen altijd de liefdevolle begeleiding van een spirituele leraar kreeg. Toen mensen de spirituele leraar hun rug toekeerden en afdaalden naar de materiële wereld, liet God hen niet zonder troost achter. God maakte spirituele leringen bekend die de omstandigheden verklaarden waar mensen in deze wereld voor komen te staan. Als mensen besluiten zelfs deze leringen te negeren, dan heeft God geen andere optie dan de wet hun leraar te laten zijn.
God kan alleen maar hopen dat mensen op een gegeven moment zich beginnen af te vragen waarom hen bepaalde dingen overkomen. Misschien zullen ze op een dag bedenken dat het hun eigen daden zijn die leiden tot de toestand die ze ervaren. Misschien zal de mensheid op een dag beseffen dat ze bezig zijn aan een proces van zelfvernietiging en dat het aan hen is deze neerwaartse spiraal te veranderen. God kan niets doen om de situatie te veranderen zonder inbreuk te maken op de vrije wil van mensen en God respecteert die vrije wil.
De harde leerschool van het leven
Een andere reden dat de wet van oorzaak en gevolg een effectieve leraar is, is dat mensen die het rechtstreekse contact met een spirituele leraar hebben verloren, vaak alleen door ervaring leren. Bijvoorbeeld, stel je iemand voor die geboren is om koning te zijn van een land in het Europa in de Middeleeuwen. De koning misbruikt zijn macht en behandelt zijn onderdanen zeer slecht. Hij leeft in overdadige weelde, terwijl zijn onderdanen in troosteloze armoede leven. De koning leeft in zijn mooie paleis en heeft geen idee hoe zijn onderdanen lijden. De ziel van de koning zal daarom niets leren van de gevolgen van zijn daden.
Maar de wet van oorzaak en gevolg zal eisen dat de ziel van de koning, in een toekomstig leven, de situatie van de tegenovergestelde kant moet ervaren. Met andere woorden, de ziel moet geboren worden als onderdaan van een andere tirannieke koning. Door de gevolgen van zijn vorige daden rechtsreeks zelf te ondergaan, heeft de ziel de mogelijkheid te leren en zou daardoor kunnen kiezen de bewustzijnsstaat achter te laten die leidt tot egoïsme.
Kennelijk vinden sommige zielen het heel moeilijk om deze eenvoudige les te leren. Daardoor blijven ze keer op keer in dezelfde uiterlijke omstandigheden incarneren, voordat ze uiteindelijk de les leren en doorgaan naar betere omstandigheden. Maar als zo’n ziel bereid is zich tot een spirituele lering en een spirituele leraar te wenden, kan de ziel heel snel de les leren dat egoïsme nooit tot groei leidt. De ziel kan zelfs de allerlaatste les leren dat zij het hele bewustzijn van het menselijke denken moet opgeven en het bewustzijn van de Christusgeest moet omarmen.
Ik ben Jezus Christus en ik heb mijn leven gegeven om de leringen over het Christusbewustzijn bekend te maken. De spirituele leraren die mijn broeders en zusters zijn, hebben ook geprobeerd dezelfde leringen in diverse contexten te brengen. Eigenlijk heeft geen enkel mens ooit op planeet aarde geleefd zonder toegang te hebben tot een of andere vorm van spirituele leringen.
Ik geef toe dat vanwege het bestaan van een machtselite en vanwege de relativiteit van het menselijk denken, veel mensen geen toegang tot een zuivere spirituele lering hadden. Toch was er altijd iets wat de ziel als opstap kon gebruiken om een grote inzicht in het leven te krijgen. Als de ziel bereid zou zijn geweest om datgene te gebruiken wat beschikbaar was, en dan voorbij de uiterlijke leringen te zien, dan zou de ziel zeker hogere leringen van binnenuit hebben ontvangen.
De wezenlijke boodschap die ik wil overbrengen is dat God al het mogelijke gedaan heeft om het jou gemakkelijk te maken de ene les te leren die je in het leven moet leren. Maar de betrekkelijkheid van het menselijke denken kent geen einde. Het kan een oneindige verscheidenheid aan excuses bedenken om de ware spirituele leringen niet aan te nemen of te volgen.
God heeft je vrije wil gegeven en het is aan jou te kiezen of je de ware weg wilt volgen die afkomstig is van de spirituele hiërarchie van licht of dat je de verkeerde weg zult volgen, de weg die het menselijke denken goed toe lijkt.
Voordat ik het onderwerp reïncarnatie beëindig, laat me je nog een reden geven waarom ik graag wil dat mijn volgelingen nadenken over dit concept.
Ik wil graag dat je reïncarnatie in overweging neemt, omdat reïncarnatie de werkelijkheid is. Toen ik op aarde verscheen, kende ik de wet van mijn Vader en ik onderwees die wet aan mijn volgelingen. Ik heb nooit gewild dat de latere christelijke kerken de sleutel tot kennis wegnamen.
Daarom zeg ik tot die autoriteiten in de orthodoxe kerken die het concept van reïncarnatie hebben weggenomen: “Wee jullie wetgeleerden, want jullie hebben de sleutel van kennis weggenomen. Jullie zijn zelf niet binnengegaan en diegenen die er binnen wilden gaan, hebben jullie het verhinderd. Daarom ken ik jullie niet.”